Netherlands, India · 14 Days · 45 Moments · July 2018

Vin en Ies in India


31 July 2018

We hebben ook een hele hoop niet gedeeld met jullie. Vandaar onderstaand lijstje Wist-je-dat (1/2) - we in het vliegtuig naar Udaipur naast de Udaipuriaanse prins zaten? En dat Vin hem een beuk gaf bij het uitstappen? - Ies in de trein naar Jaipur alleen maar heeft overgegeven? - de Taj foto een tweede keer genomen moest worden, omdat Ies "niet aan de goede kant stond"? - Isa en Vincent intense oogcontact hadden toen de laatste poepte op de Monkey Temple? - Vin twee uur verdwaald was in Jaipur toen die in zijn eentje "5 minuten ging pinnen"? - onze afdingtactiek bestond uit a) zuur kijken naar leuke dingen, b) een bodemprijs noemen en c) dan weglopen tot ze "oké oké" zeiden? - we soms oordopjes droegen tegen het getoeter in het verkeer? - we geen ruzie hebben gemaakt? En dat Vin nog steeds vét trots is dat Ies zich zo goed heeft gedragen? - geen stel zo goed is in voordringen voor zo ongeveer alles? - olifanten in Jaipur symbool staan voor geluk en paarden in Udaipur voor kracht?
Wist-je-dat - we echt fucking kordaat optraden tegen scammers? Omrijdende rikshaws kregen geen cent meer en aan zogenaamde officials bij attracties werden mooi niet betaald. - Vin soms heel hard HATSJOE riep zodat mensen op straat in de camera kijken? - Ies een Uberchauffer vertelde "I hope you'll lose your job"? - de totaalopbrengst van kruiden een onwaarschijnlijke 5kg overstijgt? - Vins favo street food Kachori is? Dat zijn een soort kruidige chili oliebollen van kikkererwtmeel. - Ies in het paleis van Udaipur minimaal 3x per dag ging badderen? - een rikshawbestuurder na een akkefietje schreeuwde: "no good man"? - we consequent aangesproken werden met "hello sir"? En dat ter compensatie alleen Ies daarop reageerde? - we deze vakantie (voor zover mogelijk) alleen nog maar meer van elkaar zijn gaan houden?
We zitten inmiddels op het vliegveld te wachten voor de vlucht naar huis. We gaan India vreselijk missen; het is een geweldige ervaring geweest! Gisteren hebben we de dag in de pokkehitte van Delhi doorgebracht op de bazaars - hoe kan het ook anders. Een fijne afsluiting. (Foto's volgen nog.) We zijn enorm voor dit land gevallen. Misschien wel vooral omdat de pure schoonheid vaak ligt op plekken waar je die het minst verwacht: in de blik van een man op straat, in de tempel in een krottenwijk of in vriendelijkheid van mensen die van heel weinig leven. We kunnen niet wachten om jullie al onze avonturen te vertellen!

29 July 2018

We zijn weer terug in Delhi. Full circle, en nú al kijken we met enige weemoed terug op deze vakantie. India is zo bijzonder in al zijn facetten. Gelukkig hebben we morgen nog een laatste volle dag en we zijn van plan die volledig te benutten!

28 July 2018

Vandaag maken we nieuwe vrienden in de woestijn. ‘s Ochtends kijken we naar aapjes, ‘s middags bestijgen we twee kamelen. Vin is in zijn element. Kunnen ze ook harder? Kunnen we een stukje rennen? Kunnen we van die heuvel af sprinten? Het is heerlijk om een dagje weg te zijn van de drukke stad.
"Lachen, gieren, brullen"
"We kijken onze ogen uit op safari"

27 July 2018

Gelukkigste jongetje in India
We beklimmen wederom een berg. Deze keer naar Mehrangarh Fort. We zien het onderkomen van de Maharadja’s van Jodhpur en eigenlijk stelt het weinig voor vergeleken met ons paleisje in Udaipur. We zijn verwend geraakt. Het uitzicht is schitterend. Jodhpur heet ook wel de Blue City en het is wel duidelijk waarom. ‘s Middags streunen we over marktjes en bazaars. Ik laat me bekliederen met henna. Vin koopt een kilo kruiden. Ik denk niet dat ik hem ooit gelukkiger heb gezien.
"You looking at me, boy?"
"Dit moét echt in India"
"Handafdrukken van haremvrouwen die zich op hun Maharadja stortten na diens overlijden"

26 July 2018

Vandaag verlaten we met spijt ons koninklijk onderkomen. Maar: we gaan naar Jodhpur! De dag reizen we eigenlijk alleen maar. Bijna zes uur in de Uber. Gelukkig stoppen we onderweg wel voor Gibbons! Avondeten op het dak in Jodhpur tussen vliegerende kinderen is schitterend!
"*hartje*"
Vin neemt de Blue City wel heel serieus
"Of 'ie mee naar Jodhpur mocht"

25 July 2018

Onze laatste dagje Udaipur alweer! We varen over lake Pichola langs het prachtige paleis in het water en gaan dan de berg op voor de Monsoon Palace. Daarboven vinden we bomenvol apen. Twee baby’s zijn dapper genoeg om tussen de mensen te jagen op elkaar. Ze rennen en springen rond alsof het ze niks doet dat wij op een metertje afstand staan. Het paleis stelt weinig voor maar het uitzicht is adembenemend. ‘s Avonds hebben we grootse plannen. Een prachtige lichtshow bij een Hindoestaanse tempel midden in de stad. Een romantisch etentje op een rooftop restaurant dat er precies op uitkijkt. De lichtshow blijkt niet door te gaan. Het restaurantje is vreselijk. Dan maar terug naar ons paleisje, waar we de allerlekkerste chocoladetaart eten in ons Maharana hoekje.

24 July 2018

Dit is een stad van extremen. Van overdreven luxe; van pure ellende. Links de rijkdom; rechts de armoede. Daartussen zit niet zo veel. Nou ja, behalve één berg dan. Vanochtend hebben we de kameel gepakt (jawel) voor een tochtje naar de kabelbaan om die berg op te gaan. Een gezicht met twee kanten zagen we, maar ook een stad met onwaarschijnlijke kleur- en geurpaletten, vol van liefde en vol van rariteiten. Zo staat er opeens een tempel tussen de huizen. Dit is een stad van extremen. We voelen ons hier dus wel thuis.
":("
"Heilig en schijnheilig"
"Een zee van krotten"
"Eindelijk draagt Ies traditionele kledij"
"De Maharadja ontbijt"

23 July 2018

We zijn in Udaipur! Allebei doen we het weer en dat was goed ook want de Uber was er super- (zo je wil: über)vroeg om ons naar het vliegveld te racen. We hebben echt het beste hotel ter wereld: 5 sterren, in een paleis, bloemenkransen, blauwe kroonluchters en uitzicht op het meer en de binnenstad. We verdienen bijna niet zo veel luxe! Naast al die bewondering hebben we ook een kleine wandeling naar het meer gemaakt. - love this city
"Intense blik bij tempel in Udaipur"
"Udaipuriaanse fruitmeneer wil maar wat graag met Isa op de foto"
"Vanavond slapen we als royalties; letterlijk, want ons hotel is een paleis"

22 July 2018

Vandaag was zo'n dag waarvan je vooral niet hoopt ze te hoeven hebben, vooral niet op vakantie. Maar als je ze dan moet hebben, dan toch liever met Isa. De schat heeft de dokter voor me gebeld en verder onwijs goed voor haar sicke boy gezorgd. We hebben al met al weinig van Jaipur kunnen zien op onze laatste dag hier, maar als je diarreegesprekken kunt hebben zonder schaamte is de dag toch 'bijzonder' te noemen. Ik heb de beste vriendin in de wereld.

21 July 2018

Voor wat hoort wat. Dus voor al zijn goede zorgen van gisteren moet Vin het vandaag bekopen. Eigenwijs als altijd houdt hij vol dat hij zich prima voelt. Nee ies, we gaan vandaag van Jaipur genieten. En zo vordert de dag. Van de monkey temple (doet zijn naam eer aan) naar het Amber Fort door naar schattige tempeltjes verscholen tussen krotten. We eindigen in een textielfabriek, waar Jaipur zo bekend om staat. Hij houdt zich groot, hoewel in de rikshaw zijn oogjes soms dichtvallen. Als ik iets opmerk houdt hij koppig vol dat het echt wel goed gaat. Desalniettemin stort hij in zodra we onze hotelkamer bereiken. Van opgepepte puppy naar ziekig jongetje binnen een halfuur. Ik stop hem maar snel in bed. Half in slaap mompelt hij, zijn koppigheid zo vurig als zijn koorts: “Maar we hebben wel alles gezien wat we wilden”.
“Jaipur: stad van de textiel”
“Rock out with your cock out”
“De berg op”
“Stadsaanzicht vanuit een apenperspectief”

20 July 2018

Delhi belly. Weliswaar in Jaipur (vanochtend de trein gepakt), maar Ies heeft er desalniettemin last van. Het zal de boterkip van gisteren zijn; dat verklaart ook waarom Vins maag (nog) oké is. We zijn ook gewoon een beetje moe, want door al dat reizen hebben we alleen nog maar gebroken nachten gehad. De rest van de dag is dus even bijslapen, uitrusten, wat lezen en herstellen. We zorgen in elk geval goed voor elkaar.

19 July 2018

Agra Fort is oorspronkelijk gebouwd om Agra en de keizer te beschermen. Een eeuw later voegde Shah Jahan - de dude die de Taj heeft laten bouwen - er zijn eigen flair aan toe. De stijlovereenkomsten tussen de Taj en het fort zijn goed zichtbaar. Het uitzicht op de Taj Mahal is ook niet verkeerd.
“En hier bouwen we dan de keuken”
Wereldwonderen laten Vincent Bouma koud.
“Als een prinses het land der maharadja’s bezoekt”
We pakken om 2.30 (ja echt) de trein van Delhi naar Agra. Het station ligt vol met mensen. Letterlijk; ze liggen op de grond. Sommigen slapen, anderen staren ons vol misère aan. Inmiddels zijn we het gestaar wel gewend. Om 6.00 rijden we Agra binnen. De zonsopgang hebben gemist, maar alsnog staan we om 6.30 bij de Taj. Het is heerlijk rustig en de overdreven hitte blijft nog even uit. Wat kun je zeggen over een wereldwonder? In mijn leven heb ik honderden foto’s van de Taj voorbij zien komen maar niks kwam in de buurt van de majestueuze werkelijkheid. Urenlang kijken we onze ogen uit.

18 July 2018

Bizar al die bazaars. Na de lunch van een street food guy - love dit eten - zijn we gaan rondlopen tussen ieniemienie kraampjes en hutjes. Stilte? Allerminst. Elke meneer (vrouwen zijn er gek genoeg amper) zegt "djello" en probeert om je z'n winkel in te krijgen, hetgeen alleen overstemt wordt door constant getyfustoeter. Middag afgesloten bij de spicy market, alwaar we apen vonden.
"Rikshaw chauffeur doet siësta in Delhi"
"Kindje was leuk. D'r zogenaamde papa die geld wilde niet"
Vin doet net alsof het eten niet veels te pittig is voor zijn white boy smaakpapillen.
We weten nu hoe Brangelina zich voelen. We worden nagestaard alsof we veel meer voorstellen dan een stel blonde gekkies in Delhi. Om de paar minuten worden we gevraagd om een foto. Vaak genoeg nemen ze niet eens de moeite om het te vragen. We kunnen niet links of rechts kijken zonder oogcontact te maken. Het voelt alsof wíj de toeristische attractie zijn. Na een lange vlucht en een spannend taxiritje waarin heel duidelijk wordt dat een korte broek Not Done is, bezoeken we het Rode Fort. Hier werd in 1957 voor het eerst de onafhankelijksheidsvlag gehesen.

17 July 2018

We zijn vertrokken!