Singapore, Thailand · 55 Days · 36 Moments · September 2017

Nicky's journi to Thailand


11 November 2017

Bewolkt en zelfs regenachtig. Maar dat mag natuurlijk de pret niet onderdrukken. We hebben namelijk voor dat de bewolking kwam nog even heerlijk genoten van het dakterras op het hotel. Vervolgens zijn we weer gaan wandelen en is Mitch voor de laatste keer naar de cheapass Asian kapper geweest. Voor €2 zitten zijn haartjes weer fresh! Onze laatste uren in Bangkok hebben we nog kunnen genieten van het typische Azië. Heel veel malls. Kraampjes langs de weg. Eetkrampjes, kledingkraampjes, massagesalons. Traffic jam. De benauwde drukkende lucht. Heeeeerlijk. Na 5 maanden zit ons avontuur er vandaag op. De tijd is echt voorbij gevlogen. We hebben elke dag genoten. Elk land was bijzonder op een eigen manier. Deze reis heeft echt al onze verwachtingen overtroffen. We kunnen niet wachten om ooit nog een reis als deze te maken. Maar we kunnen ook niet wachten om te beginnen aan ons nieuwe avontuur in Nederland ♥️🇳🇱

9 November 2017

We sluiten ons avontuur in Thailand en Zuid-Oost Azië af in de hoofdstad: Bangkok. Aangezien onze kamer nog niet klaar was besloten we om gelijk de stad in te gaan. En weer een onbekend gedeelte van Bangkok verkennen. Bangkok is zo groot. Best vermoeiend na de nachttrein vanaf Chiang Mai. Maar we hebben gewoon op ons gemakkie door de mall gelopen. En zijn naar de bios geweest. Nog een keer cheappie naar de film. Nadat we waren ingecheckt hebben we even bij het zwembad gelegen en een dutje gedaan want vanavond staat een van m’n favoriete uitjes op de planning: naar de marktq!!!! En dit keer niet zomaar een markt, nee en vintage markt. Ohhhh wat was het leuk en gezellig. Chill eten, leuke vibe. Lekker biertjes gedronken bij een bar! Voor onze laatste dag in Bangkok hebben we ook niks bijzonders gepland. Gewoon een lekkere relax dag. Jammer genoeg was gister de laatste dag dat we hebben mogen genoten van de laatste zonnestralen. Want vandaag is het helaas een beetje bewolkt.

7 November 2017

Ik blijf me trouwens verbazen over m’n zwakke maag. Na 5 maanden Azië kan ik nog steeds niks hendelen. Afgelopen zondag was het weer raak: diarree. We begonnen allebei. Mitch minder dan ik. Maar hij had een pil ingenomen voor we naar Pai reden. Mijn diarree was toen nog niet zo erg dus ik nam geen pil. Dacht ik. Ondertussen heb ik nu al 3 dagen diarree. En kon ik geen pil innemen omdat die pillen in onze grote tassen in Chiang Mai lagen... maar goed. Ik voel me verder gewoon prima. Alleen op het moment dat ik naar de wc moet heb ik erge buikpijn. Dat is wel een van de dingen die ik niet ga missen. Want die diarree aanvallen zijn echt niet cool. Ook verbaas ik me over mijn identiteit door de ogen van de mensen in Zuid-Oost Azië. In Cambodja was ik een local. In Java en Bali ofc. Maar ook in Singapore en Maleisie dachten ze dat ik er vandaan kwam. En in Thailand beginnen ze ook in het Thai tegen me te ratelen... Mensen: IK BEN JAVAANS SURINAAMS!
Vandaag zijn we vroeg opgestaan om als een van de eerste te chillen in de beroemde “Hot Springs”. Dit zijn warm water bronnen uit de grond. In andere woorden: een grote natuurlijke jacuzzi midden in de natuur. Woooow wat was dit water warm. Buiten de hot springs was het best koud. We waren er namelijk al om 8 uur. Maar in de hot springs was het echt heeeeerlijk. Heerlijk wakker worden zo. Na de hot springs kozen we voor een chill ochtend. Voordat alle hectiek straks gaat beginnen in Nederland. Dus lekker boekje lezen en serie kijken. In de middag hebben we een lekkere avocado chicken wrap gegeten en zijn erna naar de canyon gereden. Ook een beroemde highlight in Pai. Het was een mooi natuurverschijnsel de Pai Canyon. Af en toe zelfs eng om er te lopen. Alles is volgens mij in natuurlijke staat gebleven. Waardoor sommige stukken erg smal waren om te lopen. Maar echt heel erg mooi. Een rustige plek. Mooie bergen op de achtergrond. God, wat ga ik dit allemaal missen...

6 November 2017

De weg naar Pai gaat steeds hoger de bergen in. Dus wordt het ook kouder. “Kouder”. Het is namelijk nog steeds 17 graden. Maar voor ons echt koud. We waren helemaal aan het bibberen en deden halverwege onze scooterrit ook onze jasjes aan. Bbbrrrrrrr. Op het eerste gezicht is Pai echt een heel schattig nog niet zo toeristisch stadje. Pai staat vooral bekend om de mooie natuur omgeving. Dat is dus wat op de eerste dag gaan doen: genieten van de natuur. Voor we het weten zitten we weer tussen de Shell en snelwegen. Lekker op 1 scooter touren door het mooie landschap. Met als tussenstop Yu Lai viewpoint. Hier hebben we op ons gemakje een theetje gedronken en een soort suikerbroodje gegeten. Genieten. Nu de laatste dagen gaan tellen waardeer je dit soort momenten éxtra. Na een tourdagje hebben we deze dag afgesloten op de nightmarket in Pai. Voor een prikkie eten gescoord. Daar genieten we ook extra van. Goedkoop en simpel eten. En dit al lopend eten op de markt. Heerlijk.

4 November 2017

We hadden de keuze om een muay thai gevecht bij te wonen in Bangkok voor €30 of in Chiang Mai voor €15. Ofc kozen we voor het laatste. We wisten dus ook al wel dat de kwaliteit in Chiang Mai minder zou zijn. Maar boeiend. Wij wilden gewoon een keer zo’n wedstrijd zien. Er waren in totaal 7 wedstrijden. Waarvan 3 junior gevechten. Die jochies waren echt maar een jaartje of 13-15. Maar, woow wat een passie en talent. Ondanks dat ze dus zo jong waren, waren het gele goede gevechten. Ook leuk die Thaise tradities eromheen. Het bidden en zegenen van de ring. Na 6 rondes en 1 special fight was het eindelijk tijd voor het hoofd gevecht. Een professionele Thaise bokser tegen een professionele Duitse bokser. Bij opkomst gingen we al stuk om die Duitser, Marko. Hij viel namelijk over de rand heen hahah. Lekker professionele start. Hij zag er ook een beetje dik en niet fit uit. Dus ik zei nog voor de grap: ik ga alvast filmen voordat Marko KO gaat na 1 ronde.
Vandaag alweer onze laatste dag in Chiang Mai. We gaan vandaag mét geld naar de grand canyon. De hele dag springen en rennen in het waterpark. We hadden niet echt hoge verwachtingen van het park, we kenden ook niemand die er naartoe is geweest. Man, wat was dit leuk!!! Het is een soort speeltuin voor volwassenen in het water. Wipe out achtig. We hebben ons echt rot gelachen. Vooral bij zo’n groot kussen die in het water ligt. Waarbij er 1 iemand voorop ligt en 1 iemand vanaf een ander toestel van boven naar beneden springt op het achterste gedeelte. De voorste wordt dus gelanceerd. HILAAAARISCH. Na 4 uur was het wel genoeg en tijd om terug te gaan naar de stad want we hebben voor vanavond een muay thai wedstrijd op de planning! Terwijl we naar de wedstrijd liepen was er blijkbaar een parade gaande. Nog in het kader van het lichtjes festival. Heel erg leuk om te zien. Mooie optocht! En om 21:00 was het eindelijk zover: MUAY THAI!
Ja hoor. Marko ging KO in de 1e ronde. Zijn Thaise tegenstander was zo fit. En gaf zulke goeie rake klappen. Marko was niet fit en eigenlijk echt een loser. Dus het hoofd gevecht was snel beslist. Achja, al met al een hele leuke avond gehad. Eerst de parade bekeken vanaf een afstandje met een biertje en vervolgens een muay thai wedstrijd. Vanavond gaan we vroeg slapen want morgen moeten we fit zijn. We gaan namelijk van Chiang Mai naar Pai scooteren. 130 km met meer dan 700 bochten. Zin in! We vertrokken ongeveer 11.00 uur vanaf Chiang Mai en kwamen eindelijk met een houten reet om 17.00 uur aan in Pai. Inclusief lunch, foto stops en pauzes. Wat een mooie route was het zeg. We gingen allebei met een eigen scooter. Helaas hebben we wel 1 boete gehad. In Thailand bestaan er namelijk geen scooters. Alleen motorcycles (meer dan 50cc). En wij hebben alleen een internationaal rijbewijs voor een scooter. Gelukkig was het maar €10.

3 November 2017

Per toeval zijn we tijdens het lichtjes festival in Chiang Mai. Met dit festival eindigt het regenseizoen en start de winter. Vandaag op vrijdag 3 november is zowel Loy Krathong en Yi Peng. Loy Krathong: door middel van een bloemstuk die je in het water laat zakken met wierook en een kaars zeg je sorry tegen de wereld. Voor al de vervuiling en hoop je op een goed volgend seizoen. Yi Peng: met de beroemde wensballonnen die je laat opstijgen in de lucht kan je je wens in vervulling laten gaan. En hiermee eindigt dus het regenseizoen. Het was onverwachts een geweldige avond. Zo magisch. Alle locals opgewekt. Feestelijk. Een festival van licht en liefde. Ondanks dat er wat gevaarlijke momenten waren met de wensballonnen. Vaak waden mensen te ongeduldig en zat er niet genoeg warme lucht in. Waardoor de ballon niet opstijgt. En dus vaak in het publiek eindigde. Levensgevaarlijk met dat vuur. Wij stonden gelukkig helemaal achterin. Maar man man man, wat bestaan er domme mensen zeg.
Na deze bizarre vreetdag. Lees: papaya salade, curry, loempia’s, pad thai, mango sticky rice, chicken cashew nuts en een soep... Waren we echt toe aan een dutje haha. Omdat we de chicken cashew nuts (ik had sweet chicken) niet opkregen, mochten we dat meenemen naar huis als avondeten. Ik ging lekker een dutje doen en Mitch ging de straat op voor een massage. 3 november: 3e dag Chiang Mai alweer. We begonnen deze dag met een gymsessie in de meest toffe gym die we ooit in ons leven hebben gezien. Een combinatie van een bodybuiler gym, crossfit box en muay thai. GEWELDIG. En dat voor maar €1,20. Na deze gymsessie vertrokken we met de scooter naar de Grand Canyon. Wij lekker op de scooter. Zijn we al 20km onderweg willen we even stoppen voor een koffie. Ligt ons geld nog in het hotel. Gaaaar. En aangezien het al 15.00 uur was en vanavond het lichtjes festival is, besloten we terug te scooteren en gewoon in het hotel te blijven.

2 November 2017

Voor vandaag mogen we 7 gerechtjes uitkiezen die we gaan maken. Handig dat we met z’n tweetjes zijn want dan kunnen we eigenlijk allebei wat anders kiezen en van elkaar proeven. Zo slim bedacht van ons. Ondanks dat de kookklas groot en semi massaal was, was het erg goed georganiseerd. Onze groep bestond uit 7 man. Plus 3 extra Chinezen. Van de 4 Chinezen ging er 1 koken. Waarschijnlijk betaalde ze dus ook 1 keer entree. Maar gingen ze wel alle 4 eten. Echt een kut volk ughh. Anyway, de kookklas werd echt leuk opgezet. Goede uitleg. Fijne en schone spullen. En ppff wat een lekker eten. Hoogtepunt was de Peneng Curry. Die had Mitch gekookt. Zo lekker hebben we deze curry nergens gegeten! En een andere highlight: de boy Mitta kan loempia’s rollen haha. Heeft hij alvast kunnen oefenen voor de toekomstige Javaanse verjaardagen.
De nachttrein was echt fantastisch. Hele mooie en chille stoelen. En rond een uurtje of 10 werden die stoelen omgeklapt in bedden. Bed lag heerlijk. Enige minpunt: ik sliep boven vlak onder het licht. Omdat ik ervan uit ging dat het licht wel uit zou gaan had ik me slaapmasker niet gepakt. Het licht ging dus niet uit. En aangezien ik te lui was om m’n slaapmasker te pakken heb ik amper een oog dicht gedaan. Zucht. Eigenwijs. Mitta had wel lekker geslapen. Onze eerste dag in Chiang Mai was vooral verkennen. Beetje lopen door deze leuke stad. Beetje eten. Planning maken voor aankomende dagen. Ohja, en ik heb natuurlijk ook even gedut haha. Was kapot. Na het succes in Cambodja en Java wilden we eigenlijk in elk land een kookklas doen. Alleen in Singapore was er geen kookklas, ze hebben niet echt hun eigen specialiteit. En in Singapore hetzelfde verhaal. Dus onze derde en laatste kookklas staat voor vandaag op de planning in Chiang Mai!

31 October 2017

Vanavond reizen we door met de nachttrein naar Chiang Mai. Het was helaas niet anders dat we een nachtje in Bangkok moesten slapen, want de treinen hadden een aansluiting. Vandaag hebben we dus niks bijzonders op de planning staan. Allereerst hebben we uitgeslapen. Op ons hostel bedje. Denk dat een palet nog zachter ligt. Ik heb ongeveer 10 uur lang onafgebroken geslapen. We hebben onze dag ingevuld door lekker in Bangkok te gaan wandelen. Met als eindbestemming: Lumpini park. Dit is een groot park midden in Bangkok. Beroemd onder wandelaars, hardlopers, picknickers. Je kan hier echt alles. En er is ook weer een outdoor gym. Na een lees/serie sessie liepen we richting de gym. Genieten. Materiaal uit de jaren 50. Locals. Zakjes siroop. En een entree van €0,50. Na deze gymsessie moesten we een beetje snel terug lopen naar ons hostel. We moesten nog douchen, tas inpakken en een taxi regelen naar de trein. En dat allemaal in 20 min.

30 October 2017

Dus, na een bootreis van 5 uurtjes. Een slaapsessie van 4 uur. Een treinreis van 8 uur. Kwamen we dan eindelijk aan in BANGKOK. Na een paar weken eilanden, natuur en jungle. Was het weer even schakelen voor mij toen we aankwamen. De geur van pis. Overal bedelende zwervers. Een in elkaar geslagen Thai die onder invloed op de grond lag. Het geluid van sirenes. De geur van smog. Gadver. Aan de andere kant siert dit ook de typische kant van een grote Aziatische stad. Maar toch dacht ik ff gadver. Eenmaal aangekomen in ons hostel moesten we nog eten. Het werd uiteindelijk KFC. Want ja, deze dag was toch al ongezond. Met magnetron hamburgers, trein voedsel uit bakjes, oreo’s, chips en ice tea... achja dan kon deze KFC er ook nog wel bij. Dat is helaas de pech met “doorreis dagen”. Vaak kom je er niet aan toe om een beetje behoorlijk voedsel te kopen. En eindig je vaak met deze ongezonde shit.

29 October 2017

Het Zuiden van Thailand hebben we nu helemaal gehad. Althans, alles wat we graag wilden zien. Op naar het Noorden! We kwamen er helaas achter dat onze boot en trein niet aansluiten. En dus moeten we vanavond de slaapboot nemen naar Chumphon. Hier komen we om 05.00 uur aan. En om 12.45 uur vertrekt onze trein naar Bangkok. Nicky en Mitchel en boten... dat gaat alleen goed met een reispil. Dus hup die pil op en gaan. Het viel gelukkig reuze mee. We hebben best wel lekker geslapen. We stonden zelfs met moeite op om 05.00 uur, omdat we zo diep sliepen. Wij met onze slaapkoppen naar de trein. We dachten, nou dat redden we wel. 7 uur chillen op een treinstation. Nou nee. We waren helemaal gesloopt. Dus om 07.00 uur regelde Mitch een kamer in de buurt voor €5, zodat we even konden pitten tot 12 uur. Gelukkig kwam meneer met dat geniale idee. Aangezien we deze paar uurtjes slaap echt nodig hadden.
Uiteindelijk was de 2e duik nog mooier en leuker dan de eerste duik. Ondanks dat we dus op dezelfde plek bleven. We gingen wat verder duiken. En daar leek het wel of we in een aquarium zwommen. We zwommen tussen kleurrijk en gezond koraal. We zwommen tussen een school van vissen. En ze zwommen niet weg maar je raakte ze ook niet aan. En tot onze verbazing was daar weer die indrukwekkende whale shark. Ppff. Zo gaaf. Door al die indrukken (en omdat ik al met 170 bar zuurstof begon ipv de gebruikelijke 200 bar), zat ik ineens al heel gauw op 50 bar. Denk omdat ik heel snel en ongecontroleerd ging ademen. En dan moet je naar boven. Me instructeur wilde nog helemaal niet naar boven. Dus hing ik aan zijn reserve zuurstof slang om zuurstof te happen. Uiteindelijk gingen we 5 minuten daarna alsnog naar boven. Omdat we morgen de trein hebben van 12.45 uur naar Bangkok en de boot niet aansluit. Moesten we ineens vanavond al weg met de slaapboot. Doei Koh Tao! Op naar Bangkok!
Nu het einde nadert komt er voor veel dingen voorlopig “de laatste keer”. Zo ook vandaag, vandaag is voorlopig de laatste keer dat we gaan duiken. Gelukkig wel op een van de mooiste plekken. We hadden ons aangemeld voor 2 fun dives. Vertrek: 7 uur ‘s ochtends. Na de briefing en het aantrekken van de spullen hoorden we al dat mensen hyped waren omdat de beroemde “whale shark” te zien zou zien op de plek waar we gingen duiken. Zoals altijd waren wij weer nuchter. Maar eenmaal onder water... man, wat een tof beest. Groot en indrukwekkend. Gelukkig eet deze haai alleen plankton. Aangezien iedereen zo enthousiast was over deze whale shark bleven we op deze plek. Sommige duikers duiken 800 keer en hebben de haai nooit gezien. Ik was helaas de enige die voor de 2e duik naar een andere plek wilde. Ik dacht : ja ik heb die whale shark nu gezien. Verder zag ik geen mooi koraal of andere mooie vissen. Dus vond ik het wel mooi geweest en wilde ergens anders duiken. Maarja, we bleven op deze plek.

28 October 2017

Volgende en laatste stop: Koh Tao. Over dit eiland had ik zowel goede als slechte verhalen gehoord. Je kan hier goed duiken en het is een mooi eiland. Maar het staat ook bekend als moordeiland. In de laatste 10 jaar zijn er iets van 10 moorden geweest. En dat waren allemaal backpackers. Onze reisvriendin Eveline had zelfs haar familie beloofd niet naar Koh Tao te gaan. Aangezien wij zelf altijd de regel hebben: “zolang je zelf maar normaal doet”, zijn we gewoon naar Koh Tao gegaan. Uiteindelijk hebben we daar helemaal geen spijt van gehad. Tuurlijk spookte het in m’n achterhoofd. Maar met eigen vervoer en zonder alcohol waren we eigenlijk altijd scherp. Van onze eerste dag Koh Tao hebben we een stranddagje gemaakt. Want ja mensen, dit is “al” onze laatste stranddag van deze trip. Hierna vertrekken we naar het vasteland richting het Noorden. En dus was nog meer genieten dan we al deden! Met ons handdoekje op het zand, muziek, ereader, frisbee. Deze dag was compleet.

26 October 2017

Tot onze verbazing is Kho Phangan nog best een groot eiland. Bij het googlen van highlights voor dit eiland kom je dan ook op pagina’s met enorm veel tips. Uiteindelijk kozen we voor 3 hele mooie stranden, waar we met de scooter naartoe zijn gereden. In echt weer een fantastisch landschap. Zo puur groen. Niet normaal mooi! De eerste dag hadden we heel erg mooi weer. En hebben we dus de hele dag op het strand gelegen. Niks gedaan. Tussendoor geluncht bij een streetfood tentje waar ze lekkere bbq chicken verkochten. De tweede dag was het nog steeds lekker weer. Maar hadden we even een harde regenbui van 1 uurtje. Rende we naar het dichtsbijzijnde cafe en zaten een beetje te lezen/serie te kijken onder het genot van een drankje. Zero stress. Na een uur lagen we weer op het strand en had Mitch het idee om te gaan sporten op het strand. Paar been oefeningen en hardlopen. Mitch heeft 6k gerend en ik ging kapot na 2k. Zo zwaar in dat zand damn. Maar wel een hele mooie locatie!

24 October 2017

Dus ik dacht neee shit. We moeten die kaasplank eten want dat is juist de surprise. Uiteindelijk hebben we toch de kaasplank besteld. En daar kwam onze schattige kaasplank met kaarsjes. Ahhhhh zo leuk gedaan. Happy birthday gezongen, meneer heeft een wens gedaan en de kaarsjes uitgeblazen. Na het eten wilden we nog graag een drankje doen ergens. Maar het is nu rouwperiode tm 25 november zoiets. Ivm overlijden van de koning vorig jaar. Dat betekent ook dat er geen feesten worden gegeven. Aka het leek alsof we in spookstad reden. Was echt geen shit te beleven. Uiteindelijk belandt bij een poolbar achtig. Het was bijzonder vandaag om Mitch zijn verjaardag in oktober in Azie te mogen vieren! We are blessed ♥️
Nadat we terugkwamen van onze lunch liepen we terug naar onze villa. Die van ons was de verste. En ineens was de villa van onze buren versierd. Dus Mitch zegt hey dat is toevallig, daar is ook iemand jarig. Of heb jij wat geregeld? Dus ik, ehm ja ik heb eerlijk gezegd wel wat geregeld en ik denk dat ze de verkeerde villa hebben. Dus ik naar de receptie. Ja hoor. Verkeerde villa. Heb ik ze geholpen en de versiering naar onze villa gebracht hahah lol. Deze speciale dag afgesloten met een heerlijke steak dinner. Echt een van de lekkerste steaks op in ons hele leven. Perfect medium rare. Lekkere potato en veggies. Ik word denk ik wel in een ander leven vegan. Ook hier had ik stiekem geappt met de eigenaar. Mijn Spaanse papito houdt namelijk niet van zoete toetjes (behalve appeltaart). Dus ik had express een restaurant geregeld met een kaasplankje als toetje. Dus wij heerlijk uitgegeten. Zegt Mitch: zo ik zit vol, nog een biertje doen ergens anders?
Vandaag een extra speciale dag. Ondanks dat het elke dag al feest is hier in Azie. Vandaag is Mitch jarig en vieren we onze 4 year anniversary! Time flies. Helaas een beetje de pech dat het vandaag een doorreis dag is. We reizen namelijk vanuit Khao Sok door naar het eiland Kho Phangan. En ook nog eens de pech dat we met 3 busjes en 1 boot reizen. En dat we al om 06.00 uur werden opgehaald. Om 13.00 uur arriveerden we eindelijk bij onze accomodatie in Kho Phangan. Echt een hele leuke plek. We hebben onze eigen villatje. Met een keuken en ontbijtplek. Ik has gister last minute de eigenaar gemaild of ze misschien de villa een beetje konden versieren. Ik wist dat het laat was maar dacht kan nooit geen kwaad toch. Helaas was er niks versierd toen we aankwamen. Nadat we waren gesetteld gingen we lunchen bij The Flying Dutchman. Waar Mitch een Douwe Egberts koffie op had haha. Dutchies are everywhere.

23 October 2017

We eindigden ons jungle avontuur in Khao Sok national park met nog een bezoekje aan een cave. Die we niet boeiend vonden. Het stonk en het was erg glipperig. Niet zo fascinerend groot en met water zoals de cave van gister. En weer een mooie boottrip terug naar de pier. Conclusie: een fantastische jungle tour. Dit is denk ik helaas de laatste jungle tour van onze reis. Denk dat we daarom ook extra genoten. Voor aankomende weken staan namelijk op de planning: eilanden en urban. Het is overigens bizar hoe niet gewend mijn lichaam aan de jungle is. Eenmaal terug in het hotel had ik gelijk diarree (Mitch overigens ook, helaas iets verkeerds gegeten). De achterkant van me enkels hadden 2 open blaren die enorm prikten. Ik had pijn in me nek en rug van dat matras. En ik had somehow 3 bulten op de achterkant van me hoofd. Ondanks mijn Surinaamse bloed ben ik dus gewoon niet gemaakt voor de jungle, ondanks dat ik het wel fantastisch vind...
Althans dat dachten we. Jezus, dat matras was net zo hard als hout. Het lukte gewoon niet om in slaap te vallen. Ondanks alle activiteiten en de biertjes. We waren klaarwakker. Uiteindelijk wel gelukt om een beetje te slapen maar een echte lekkere nachtrust werd em niet. Terwijl het bed er echt lekker uit zag. En er waren ook geen muggen. Maar helaas, het bed was echt te hard. Rise and shine om 06.30 uur, want het is tijd voor de morning safari. Ook deze morning safari is weer gewoon een chille boottrip. Alleen onze Spaanse matties waren weer helemaal ready and awake met hun safari hoedjes en verrekijkers. We hebben een paar vogels gezien, een aap en niet onbelangrijk: een sprookjesachtig landschap. Genieten. Dit is pas een goede morgen! Aangezien we geen zin hadden om te douchen, doken we na de boottrip en het ontbijt het water in. Lekker nog even zwemmen, chillen, boekje lezen. Want dit is echt de defintie van puur.

22 October 2017

Ik kan je vertellen, met zo’n boot redelijk ver van de jungle, en met mijn ogen met een sterkte van bijna -6 was deze night safari geen succes. Dus ging ik lekker kletsen met een reisgenootje Daisy. Want natuurlijk zaten we ook weer met 3 heleee gezellige Nederlanders in onze groep, haha! Bleek dat een Spaans koppel, compleet gekleed in safari outje met verrekijkers enz pissig werden op ons. Blijkbaar praatten we echt heel hard en dan jaag je natuurlijk de dieren weg. Oeps sorry. Om 18.30 uur was het eeeeeindelijk tijd voor avondeten. In de jungle kan je maar beter blij zijn als je rijst al goed is gekookt dus verwacht je niks. Maar damnnnn deze kok had heerlijk gekookt. Veggies, rijst, curry en een boenggg lekkere vis. Die hebben we echt soldaat gemaakt. Zo lekker. We hebben de avond afgesloten met de Dutchies en nog een Engels koppel en een hoop bier. Erg gezellig! Maar rond 22.30 uur waren we allemaal K.O. en was het tijd om te slapen.
We liepen door smalle steegjes in die grot. Of juist weer op plekken waar het water bijna tot aan m’n nek kwam. Op sommige plekken konden we niet eens staan en moesten we zwemmen. Echt een fantastische ervaring! Een keer moesten we ook bij een soort heftige mini waterval via een touw met je klimskills omhoog klimmen. Eenmaal gewend in de cave ga je beetje met je lamp schijnen. Op een gegeven moment zagen we allemaal glinsteringen. Leken wel glasscherven of diamantjes. Nou nee, het waren hopi spinnen. Sommige wel 7cm groot. We hebben natuurlijk ook veel vleermuizen zien chillen. Blijven rare beesten. Na de cave was het weer tijd om via de jungle terug te lopen naar ons beginpunt. Al met al een geslaagde en uitdagende trekking! Hoe de guesthouse eigenaar het plan uitlegde hadden we bij nightsafari verwacht dat we met camouflage kleding in de jungle zouden wandelen. Dieren zouden spotten. Eindstand is het gewoon een boottrip.
En omdat we zowel in de jungle als in de cave door veel water zouden lopen waarschuwde onze gids dat deze trekking voor 70% uit water bestaat. Na al onze gymsessies van de afgelopen weken was deze trekking geen probleem voor ons. Genoeg conditie. Klimmen. Springen over modder. Jezelf vasthouden aan lianen en via stenen lopen. Easy. Na de tocht door de jungle naar de cave was het tijd voor me cave outje. Ik trok me kleren uit, kon liever in me bikini door die cave lopen. En we installeerden onze hoofdlamp op onze kop. Hilarisch dat ding. Hup alle spullen in onze waterproof bag en gaan. Normaal denk ik bij een grot van nahhh, boeit me niet zo. Wel mooi altijd. En altijd indrukwekkend die vleermuizen. Maar dit keer was het een ander verhaal. Dit was een hopi grote cave met een hoop water. Wat het extra bijzonder maakte. Wij dus in een treintje achter onze gids aanlopen. Zonder die lampen zou het echt pikdonker zijn.
Deze jungle tour begon al magisch. Die omgeving waar met ons bootje doorheen vaarden, WAUW WAUW en nog eens WAUW. Het bos zo puur groen. Het water puur blauw. Wel een semi enge gedachte dat er van alles in dit bos rondloopt: tijgers, olifanten, apen, slangen enz. Na een boottrip van een uurtje kwamen we aan bij onze lakehouses. Ohhhhh, genieten dit. Ondanks alle luxe waar we van houden zijn we hier ook heel erg goed in. Back to basic. Geen douche en toilet in je huisje. Geen elektriciteit. Gewoon wij en de natuur. Love it. Nadat we gesetteld waren in ons hutje was het gelijk tijd om te genieten van het prachtige meer. Hier hebben we het meer verkend met een kajak en lekker gezwommen. Nadat we weer energie hadden door een lekkere lunch was het tijd voor de cave/jungle wandeling. Het is gewoon een trekking door de jungle maar een groot onderdeel hiervan is de cave.
Na een paar dagen island hopping is het weer tijd voor actie. Next stop: Khao Sok. Khao Sok heeft een national park, ongeveer 1,5 miljoen jaar oud. Ouder dan het Amazone gebied. Ookal klinkt island hopping fantastisch. Wij hebben teveel energie om dagenlang niks te doen. We hadden er dus erg veel zin in. We wisten eerst niet echt hoe en wat. We wilden sowieso kajakken in het meer en gewoon wandelen in het national park. Eenmaal aangekomen bij onze guesthouse in Khao Sok legde de eigenaar gelijk uit wat er allemaal te doen valt. Een pakket sprak ons gelijk aan: de overnight tour. De planning van deze overnight tour: boottrip, kajakken/zwemmen, cave/jungle wandeling, night safari, overnachting in een lakehouse in de jungle, morning safari en weer een cave wandeling. Hele planning. Voor dit uitgebreide pakket (inclusief al het vervoer en eten en drinken) waren we wel bereid om €75 neer te leggen.

20 October 2017

Van het ene eiland varen we naar het volgende eiland. Island hopping. Plan A was eerst om naar Kho Phi Phi te gaan. Totdat we verschillende blogs lazen dat het echt verpest is en het vooral om feesten gaat. En dus maakten we direct een plan B. De boot naar Kho Phi Phi kostte namelijk €60 en het was 8 uur varen. Ain’t worth it. En dus plan B: schiereiland Railay. En jaja, ook dit eiland is weer een plaatje. Verschillende activiteiten te doen: je kan berg beklimmen, kajakken, snorkelen. Maarja wij luie donders kozen, wederom, voor een relaxdag. En dus was het weer: zwemmen, zonnen, eten, drinken, genieten, sunset bekijken. Railay Beach East behoort tot een van de mooiste stranden ter wereld. Wij vol verwachting daar naartoe wandelen. Anti climax. Wat een kutstrand. Veelste klein. 1000 chinezen. Gaar. Main beach was gelukkig stukken beter. Was goed vertoeven daar. En bonus: ons hotel had een zwembad gelegen tussen de prachtige bergen. Echt een sprookjesachtig landschap. Damn.

18 October 2017

Na 4 maanden in Azië heb ik vele talen voorbij horen komen. Met natuurlijk de mooiste taal: Jowo Language. Maar dit hier in Koh Lipe aka Thailand is vreselijk. We krijgen er rillingen van. Om de seconde horen we: massaaaaaahhhhhhh (lees: massage). Of kaponkaaaaaaaaahhhhh (lees: kaponkah ofwel hallo). Normaal vind ik dit soort onderdelen van een cultuur/land juist fantastisch en omarm ik het ook. Maar nu raak ik alleen maar geirriteerd. Het lijkt gewoon of ze express die uithaal zo overdrijven. Ons island life hier in Koh Lipe is genieten. Extra genieten. Want we weten dat we over 4 weken weer naar huis gaan. En dus slapen we zonder wekker. Gaan we zonnen. Vreten. Drinken. Sporten. Sunsets bekijken. Zwemmen. En dat weer 3 dagen lang. Niks meer aan doen. Terwijl we hier zitten maken we ook onze planning voor Thailand ready want we hebben een visum voor 30 dagen. Erg veel zin in onze planning maar tegelijkertijd natuurlijk ook janken

13 October 2017

Na Singapore en Maleisie zijn we weer terug in het mooie Thailand. Met slechts een boottrip van een uurtje van Langkawi naar Koh Lipe zaten we dus ineens op Thais grondgebied. Met een immigratiedienst en visumgeregel op het strand weet je gewoon al: oke dit is die ekte island life. Het is moeilijk uit te leggen wanneer je die ekte island life vibe voelt. Maar die voel je dus hier in Koh Lipe. Mensen spreken geen Engels, het is kleinschalig, cozy. Moet je gewoon zelf ervaren. Omdat we al om 09.30 uur vertrokken waren we al om 13.00 uur ingecheckt in ons hotel en ready to enjoy island vibe. Chillen op een prachtig strand, zonnetje, een heldere zee. Heus gaan wij over een paar weken al naar huis?! Mitta was gister een beetje verbrand dus die wilde graag die rode lijnen compenseren. Dus ging meneer zonnen met factor 30. Na een heerlijk dagje was hij dus meneer kreeft. Ookal zijn we al 4 maanden in Azië, wat betreft pigment is hij een echte tatta en verbrand bizar snel.

19 September 2017

Soms is de wereld zo groot maar tegelijk ook klein. 1,5 week geleden zaten we met z'n allen bij een pizza restaurant op het eiland Gili T in Bali en deelden we een tafel met 2 Amerikanen (Myles en Hannah). Kort praatje gemaakt en hun nog een fijne reis toegewenst. Stappen Mitch en ik dus het vliegtuig in naar Bangkok... Naast wie zitten we letterlijk, ja naast Myles en Hannah! Uiteindelijk samen de taxi gedeeld naar Khao San Road en elkaar toegevoegd op Facebook om af te spreken. Het was de laatste avond van hun trip. Dus besloten we om deze goed af te sluiten. We gingen drankjes doen bij hun hostel en dineren bij een zaakje die bekend staat om de beste pad thai van Bangkok. Uiteindelijk vond ik het een beetje overhyped. Het was wel lekker, maar niet echt speciaal ofzo. Na het eten vonden zij het wel prima zo. Logisch, zij hadden een reis van 22 uur op de planning! Verder een hele gezellige avond gehad en we hebben er weer een slaapadresje bij: Colorado - Amerika!
En weer een vroegertje voor ons: de Co van Kessel fietstour om 8 uur 's ochtends. Het leek ons een strak plan om in de ochtend te fietsen voordat het echt warm zou worden in de middag. Deze fietstour staat bekend om: niet touren langs de highlights. Maar fietsen door de locallife. Nou, en of het local was. We hebben gefietst door steegjes van misschien wel een halve meter breed. Naar een mooi park geweest zonder toeristen. Gefietst door markten. En echt een hele andere kant van Bangkok gezien. Leuk feitje: dit bedrijf is opgezet door een Nederlander. Hoe kan het ook anders. Fietsen voor ons is life. Na de leuke fietstour hebben we de boot gepakt voor nog geen €0,50 naar de andere kant van Bangkok. En uiteraard weer een Pad Thai gegeten. Vervolgens een beetje gewandeld en uitgerust want vanavond hebben we een date met onze Amerikaanse vrienden Myles en Hannah!

18 September 2017

Kom je natuurlijk aan in Bangkok. Staat de hemel strakblauw. Geen wolkje in de lucht. Volle zon. 35 graden. De eerste dag waren we zoals gewoonlijk weer moe van het reizen. Dus knalden we er snel een pad thai doorheen en gingen we derest van de dag gewoon uitrusten. Inlezen in Bangkok. En de fietstour van Co van Kessel regelen voor morgen. Na bijna een maand Bali voelde dit weer echt als "thuiskomen in Azië". Vervelende tuk tuk drivers. Streetfood langs de weg. Straatverkopers die je een pak (?) willen aansmeren. Kraampjes met typisch Aziatische prulleria. Echt heerlijk. We hadden het gemist. Een bekende backpackers straat is: Khao San Road. Ons hotel zat echt IN deze straat. 'S avonds hebben we weer op straat een pad thai gegeten. Ons eerste Thaise biertje gedronken. Ons ogen uitgekeken in Khao San Road. Wat een straat zeg. Je kan hier alles. Stappen, massage, winkelen, eten, drinken, een prostituee regelen, naar live music luisteren.
Bij je eerste backpackreis maak je zo af en toe wat foutjes. Zo ook wij. Ten eerste begon deze reis uberhaupt al bij "alleen een vakantie in Bali". Vervolgens voegden we er ook Java, Vietnam en Cambodja aan toe. En aangezien het goedkoper vliegen was vanuit Thailand, zouden we sowieso naar Thailand gaan. Paar dagen Bangkok en dan weer naar huis. Ook dat veranderde weer. Van alleen Bangkok voegden we gewoon heel Thailand toe. En ook Maleisië en Singapore. Zo zat onze reis globaal in elkaar. Tot we afgelopen weekend ons gingen verdiepen in het weer. En Tinus ons vertelde van het regenseizoen in Thailand. Ja hoor, valt er in september gemiddeld meer dan 300mm regen in Thailand. Ondanks dat je nooit echt kan vertrouwen op weersverwachtingen in Azië, besloten we toch om alles om te gooien. En dus zijn we 3 dagen in Bangkok. Vanuit Bangkok vliegen we voor 3 dagen naar Singapore. Vanuit Singapore gaan we naar Maleisië. En vanuit Maleisië met de bus alsnog naar Thailand.