Indonesia, Thailand · 52 Days · 60 Moments · July 2017

Nicky's journi to Indonesia


17 September 2017

We hebben ons avontuur in Canggu afgesloten met drankjes in de overpriced Finn's beachclub. Waar het gaat om kijken en gezien worden. Niet ons ding, maar wel leuk om daar gewoon ff te chillen. En de laatste dag zijn we met de scooter naar Uluwatu gegaan. Voor de laatste keer lokaal indofood gegeten. En lekker op het strand van Bingin Beach gaan liggen. Genoten van de mooie omgeving. De heerlijke zon. Zo warm dat je na 5 minuten helemaal nat bent van het zweet. En natuurlijk gezwommen in de zee. Nadat we eerst heel pijnlijk door steentjes en koraal moesten lopen konden we eindelijk afkoelen in het water. Na bijna 2 maanden Indonesië zit ons avontuur er helaas alweer op. We hebben echt maximaal genoten en alles gedaan wat we wilden doen. Achteraf sla je dingen over of wil je plekken/activiteiten toevoegen. Maar dat is altijd achteraf. Gelukkig komen we terug. Zowel naar Java als naar Bali. Bye Indonesia. See you soon. Next stop: Thailand!

16 September 2017

Dus daar stonden we dan om 07:00 uur voor onze eerste surfles. Onze docent Lolak ging de basics uitleggen. Vrij kort allemaal. Na 10 minuten lagen we al in het water. Best een goede aanpak eigenlijk. Je moet het namelijk ook gewoon doen. We kregen 1 op 1 surfles. Bij het peddelen naar de golven toe dacht ik al gelijk: mi gado waarom doe ik dit. Eenmaal bij de golven gaf Lolak het teken wanneer ik me moest omdraaien, peddelen en gaan staan. De eerste keer durfde ik nog niet echt te staan. Dus surfde ik op me knieen. Supersuf. De andere paar keer kwam ik goed door de golf heen. Ben denk ik 10 x gesmashed. En heb in totaal 3 keer een golf kunnen pakken. Bij mitch ging het iets moeizamer. Maar zijn laatste golf pakte hij echt heel erg goed. We hadden in totaal les voor 2 uur. Maar na 5 kwartier (mede door de biertjes gisteravond) keken we elkaar aan en wisten we dat het goed was zo. Hele leuke ervaring en hopelijk gaan we vaker surfen. PS heb er wel een suf neuswondje aan overgehouden.

15 September 2017

Naast het meeten met me neef was het in Canggu ook een must om te meeten met me oud studiegenootje Tinus! Die is momenteel ook aan het reizen en is gelijktijdig in Bali. Hij reist samen met z'n collega Timo. Tinus zag toevallig op fb dat we aan het reizen waren. We hebben vanavond eerst heerlijk gegeten bij Warung Bu Mi. Weer een bord vol authentiek indofood voor nog geen €3. Erna hebben we een hele leuke avond gehad bij Old Man's. De wereld is zo klein. In NL spreek ik Tinus vrijwel nooit en aan de andere kant van de wereld zitten we ineens in een cafe biertjes te drinken. Het is zo verbazingwekkend hoe reislustig wij Nederlanders zijn. Er zijn zoveel Nederlanders in alleen al Zuid-Oost Azië. Dus aan de andere kant is het dan weer niet heel erg gek dat ik zomaar een bekende tegenkom. Meer bier gedronken dan we wilden... Ze smaakten zo lekker haha. En het was heel gezellig met z'n viertjes. Anyway, hup snel ons bed in. Want morgen wacht ons om 07:00 uur ons eerste surflesje!

14 September 2017

In NL zal je ons nooit een fles zien bestellen. Dus we genoten er extra van. En het was m'n eerste keer Grey Goose. Oh oh, ik snap wel waarom het zo duur is. Het is echt een hele lekkere wodka haha! Anyway, we hebben lekker gedanst. Lol gemaakt en echt gelachen. De muziek was leuk. De vibe was relaxed. Oh, dit was een avond om nooit te vergeten! En tot onze verbazing hebben we de fles ook nog eens cadeau gehad van me lieve niffo en z'n vriendin. Mitch en ik lagen de hele nacht als een soort potlood in bed. Helemaal gestrekt. Zo weinig mogelijk bewogen. We waren echt in lange tijd niet zo lam geweest. De volgende dag deed alles zeer. We zijn opgestaan voor een snel ontbijtje in ons hotel. Weer verder gaan slapen. Via een app pizza laten bezorgen naar ons hotel. Weer verder gaan slapen. En vervolgens 's avonds met de scooter naar de Mac gereden. Dit was een echte katerdag. En Ciano en Melati gingen vandaag gewoon naar een festival, omg! Echt sterke Somo genen...

13 September 2017

In mijn grote Somohardjo familie kan er vaak een groot leeftijdsverschil in 1 generatie zitten. Doordat Ciano al 34 is, chillen we in NL vrijwel nooit. Ik wist dus ook niet echt hoe stappen zou zijn met hun, maar ik waarschuwde Mitch alvast. Hij is en blijft een Somo, so be prepared. Om te beginnen gingen we al naar een of andere fancy tent met dresscode en entree van €25. Van dat entree geld betalen wij vaak al accomodatie plus eten. Maar oke, dit moeten we een keer gedaan hebben haha. En we zijn tenslotte luxe backpackers. Eenmaal binnen en de kaart bestudeerd te hebben dachten Mitch en ik allebei van oke, nu gaan we los ook. Dure drankjes. Maar een hele toffe sfeer en fijne urban/r&b muziek. Mitch kwam met het geniale idee om een fles te kopen. Dat zou in verhouding voordeliger zijn. Had hij ook gelijk in. En natuurlijk zei me neef geen nee. Dus bam daar hadden we ineens een Grey Goose batra van €170.
Voor in Canggu hadden we een paar dingen op onze to do list: surfen, met me neef Marciano meeten, Tanah Lot temple en naar Uluwatu. Heel toevallig dat me neef ook in Bali was. En ook perfecte timing aangezien onze pinpassen al 3 weken geblokkeerd waren kon hij ze mooi meenemen. Me neef en zn vriendin (Melati) verbleven in Kuta. Na een scooterrit van ruim een uur waren we eindelijk gearriveerd bij hun hotel. Ciano had een hele leuke plek uitgekozen om lekker te lunchen. Een spaansachtige tapas tent langs het strand. Het was echt heel erg gezellig met z'n viertjes! Heerlijk geluncht en biertjes gedronken. En met een prachtige sunset teruggelopen via het strand (daar krijg je echt geen genoeg van). Me neef staat bekend om een sterk Somo gen. Lees: houdt erg van feesten en alcohol. Dat Somo gen heb ik ook, maar is gelukkig redelijk afgeremd door het bloed van m'n moeder. En dus zouden we thuis even eten en opfrissen en 's avonds weer meeten voor een stapavondje.

12 September 2017

Amin en Nick gingen helaas eerder naar huis want hun reis zat er alweer op. Wij bleven nog 2 dagen langer. Waarbij we een hele dag geen moer hebben gedaan. Ik had een soort van buikgriep en Mitch was nog niet helemaal fit van alle alcohol. Dus bleven we lekker in de bungalow. Beetje lezen, netflixen, niks doen. De laatste dag hebben we afgesloten met een heerlijk dagje strand en 's avonds zijn we naar de strandbioscoop gegaan. Vanuit ligstoelen een oude film (Get Hard) gekeken die ook nog eens illegaal was gedownload hahah. Je zag dat de film vanaf een laptop werd afgespeeld en de ondertiteling was super illegaal. Anyway, hele leuke ervaring! De volgende dag gingen we weer met de boot naar Bali voor onze laatste dagen in Balifornia. Damn, time really flies. De laatste dagen blijven we op een van onze fav plekken: Canggu.

8 September 2017

Aangezien duiken helaas niet doorging bij Nusa gingen we vandaag maar een duikje wagen. Ik vond het spannend omdat dit onze eerste duik was na "onze" duikschool in Pemuteran. Eenmaal onder water voelde ik me weer precies zoals toen. Helemaal vrij. Als een Javaanse vis in het water. Alleen een probleempje. De stroming onder water was erg heftig. Dus ik was vooral bezig om niet met m'n flipper Mitch voor zn hoofd te schoppen. Of met m'n armen per ongeluk het masker van Amin eraf te slaan. Het was echt pittig. De stroming had zoveel kracht. Desondanks erg genoten van de duik. Turtles en een haai gezien. Eenmaal boven water hebben we VIJFENTWINTIG minuten gewacht op onze boot. Die moest eerst andere mensen oppikken en wij waren als laatste. Oh, wat werd ik misselijk. Lag ik daar tussen die hoge golven. Heel me buik klotsen. Me hoofd werd gek van de zee. Ik wilde echt overgeven. Ondertussen werden we ook nog geprikt door kwallen... Eind goed al goed, eenmaal op land voelde ik me weer chill.

7 September 2017

Na dit slagveld besloten we om maar terug te gaan naar het strand en dit snorkelavontuur stop te zetten. Wij onze spullen inleveren bij de winkel en natuurlijk aangegeven dat we spullen kwijt waren. Zegt de beste vent: €60 voor flippers en €25 voor een snorkel. JA DIKKE DOEI! Mitch gelijk z'n schoenen halen in de bungalow zodat hij over het koraal kon lopen om z'n verloren flipper te zoeken. Na een lange zoektocht niks gevonden. Gelukkig bij een andere winkel flippers voor €25 gevonden. Na dit alles schijnt ook nog eens Nigel z'n tas kwijt te zijn geraakt met z'n telefoon en geld erin. Dus wij met z'n allen zoeken naar die tas. Ook helaas niet gevonden. Man man man, wat een dag. Na dit alles was het dus de hoogste tijd voor lekker eten en een koude Bintang. Naast Bintangs vonden we het ook een goed idee om cocktails te drinken tijdens happy hours en dansjes te wagen in de feesttenten. Ondanks het snorkelavontuur was het uiteindelijk een hele geslaagde en leuke dag.
Ondertussen (BOOS) gillen en zwaaien naar derest. Die zaten lekker te snorkelen zonder naar ons om te kijken. Zij kwamen na een tijdje weer terug op het strand. Zwaaien naar ons. Ik kinderachtig me middelvinger opsteken. Ik dacht: doei, stelletje sukkels, niet ineens tof gaan zwaaien terwijl jullie ons achterlaten. Nadat het na 100 pogingen niet was gelukt gingen we toch maar terug naar het strand waarbij ze als excuus hadden dat ze dachten dat we hadden opgegeven. Nou oke, ging er geen discussie van maken. Na de lunch poging nummer 300. Dit keer hadden we afgesproken met z'n allen te gaan. Golven waren alleen nog heftiger. En dus weer allemaal pleuren op het koraal. Nick had een bloedwond op haar buik en been. Nigel's rug lag open. Mijn knieholte lag open. Vera maakte 50 koprollen op het koraal. Vervolgens zag ik Mitch schelden want hij was beide flippers verloren (wel nog 1 kunnen pakken). En toen Nick en Nigel door de branding heen kwamen waren ze hun snorkel kwijt... Man man man
Nadat we weer waren opgeladen was het tijd voor vreten en een lekker biertje. In gedachte proostte ik op m'n lieve moedertje want het was haar jaardag vandaag. Onze eerste dag Gili gezellig afgesloten op "the strip". En het is inderdaad een feesteiland. Iedereen stomdronken. Happy hours. Pokoes. Discolichten. Love it. De volgende dag was het tijd om te snorkelen bij het Turtle point. Snorkel spullen gehuurd voor €2 en op naar de zee. In m'n hoofd had ik het heel anders voorgesteld. Doordat het eb was, ging lopen heel erg moeizaam. Achteruit lopen (anders gaan je flippers kapot). Door koraal en rotsen. Geen succes. We werden namelijk continu naar voren geduwd door de sterke golven. Een deel van ons groepje kwam door de branding heen. Alleen Vera en ik bleven achter. Stonden we daar. Allebei 1.60m, snorkel op ons gezicht, flippers aan. Elke keer weer naar voren geduwd. Pleuren op het koraal. Water in ons masker. Man man man

6 September 2017

Tijd om vandaag de boot te pakken richting Gili Trawangan! Helaas ben ik zeeziek dus met een reispil en vol goede moed stapte ik de boot in. Dankzij de FunX Xchart en een goede powernap kwam ik heelhuids aan. Inshallah. Wat haat ik boten zeg. Oke, ik wist dat Gili T toeristisch was. Maar wist niet wat ik meemaakte toen ik aankwam. Honderden mensen die of aankwamen of wachtten op de volgende boot. Dit was wel even anders dan de andere eilanden waar we waren geweest. Maarja, ik ben ook 1 van die kaolo toeristen haha. Omdat we te gierig waren om 10€ voor paard en wagen (je hebt geen gemotoriseerde voertuigen op dit eiland) te betalen naar ons hotel gingen we diehard 1,5km lopen met onze backpacks. Eind goed al goed, met liters zweet op ons voorhoofd en in onze kleren hadden we ons hotel bereikt. Zoals altijd wilde Amin weer bam bam planning en dingen ondernemen. Mitch en ik dachten daar anders over: tijd om te slapen. Dus Nick en Amin gingnen snorkelen en wij dagga... Hhmm lekker.

5 September 2017

Een van de grootste redenen om Nusa Lembongan te bezoeken was voor de duik met Manta roggen. Helaas had moeder natuur andere plannen en ging dit feestje niet door. Te heftige golven en een te sterke stroming. Dus was het vandaag tijd voor een easy beach day en een scooterdagje. Lekker bruin worden en niks doen. Heeerlakkk. Na deze beach day sloten we de dag af met een biertje en een sunset bij de Devil's Tears. Het water klapt als het ware tegen de rotsen en creert zo de "Devil's Tears". Een bijzonder natuurverschijnsel. Magisch om hier te mogen zitten met mi boyfriend en onze vrienden Nicky en Amin. We hebben Nusa Lembongan afgesloten met vis van de bbq en een full moon party (waarbij locals ons aanraadde om Arak met benzine te drinken... ZE ZIJN GEK). Ondanks dat we een beetje kwamen voor de Manta roggen hebben we het naar ons zin gehad. Het blijft leuk om "kleine eilanden" te bezoeken.

4 September 2017

Na ons Ubud avontuur was het tijd voor de volgende plek: het eiland Nusa Lembongan. Dit eiland ligt op ongeveer 20 minuten varen vanaf Bali. Eenmaal aangekomen op het eiland wilde onze actieve reisgids Amin een scooter huren, het eiland verkennen en een Mangrove tour doen. En dus hop het eiland over crossen. Wat een mooi eiland! Een hele mooie heldere zee. Local life. Rotsen. Smalle steegjes. Gaten in de weg. Lekker puur. En helaas ook veel chinezen. Maar goed, die zijn overal. Voor de mangrove tour leek het ons een goed idee om zelf met zo'n boot door de mangrove te varen. Geen goed idee. Het moest op z'n aziatisch met een bamboo stok, dus zonder peddels. Na 15 min. besloten we toch maar een tourguide te roepen. De mangrove tour was zelf helaas niet spectaculair. Eerder griezelig en raar. De dag afgesloten bij een hippe beach club met biertjes en lekker eten. Top dag!

3 September 2017

In Bali ligt niks ver van elkaar vandaan dus we gingen met de scooter naar het stadion. Eenmaal aangekomen bleek dat we "vip kaartjes" hadden, goed zicht op het veld en genoeg plek naast elkaar. Want op de andere plekken van het stadion zat alles propvol. De eerste 10 minuten zaten we allemaal echt met een bek vol tanden. Wat. Een. Sfeer. Deze mensen zijn zo dedicated to Bali United. Zingen. Springen. Dansen. Niet alleen de harde kern, nee iedereen! En we waren ook onder de indruk van het spel. Dit was geen voetbal meer. Maar een mix van karate en voetbal. En alles mocht ook nog eens van de scheids hahah. Heerlijk. En leuk feitje is dat er 3 NL'ers in dit team spelen. Bali United won uiteindelijk met 5-1. Een kippelvel momentje was dat de spelers op het einde in de middencirkel stonden en de supporters uit volle borst het clublied zongen terwijl ze hun telefoon flits aan hadden. Dit was echt een ervaring die we nooit van ons leven zullen vergeten!
In Canggu had ik een meisje leren kennen, Jennifer, tijdens het crossfitten. Zoals altijd vraag ik werk je hier of ben je op vakantie. Ze antwoordde dat ze een eigen blog heeft en vlogger is. Dat doet tegenwoordig iedereen, dus ik was niet echt onder de indruk. En ze vertelde dat haar man ook Nederlands is en voetbalde in Bali. Nadat ik dat tegen Mitch vertelde gingen we haar man opzoeken en bleek hij een soort Balinese David Beckham te zijn. Na wat research kwamen we erachter dat er maar 1 voetbalclub is in Bali: Bali United. En haar man dus op het "hoogste" niveau speelt van Indonesië. En tot ons geluk speelden ze ook nog eens dit weekend. Dus ik Jen een berichtje sturen via Instagram waar we kaarten konden kopen, want daar kwamen we niet helemaal uit. Bood ze dus gelijk 4 gratis kaartjes en ze wilde absoluut geen geld. Wauw! Hoe lief en gul kunnen sommigen mensen zijn. Dus na een rustmiddag (we waren ko van het raften) maakten we ons klaar voor een voetbal avondje!
Hele hoge, mooie en groene gebergte met palmbomen. Echt bijzonder mooi. Nog steeds geen go pro dus we konden dit schilderij-achtige landschap helaas niet vastleggen. Op een gegeven moment vond Amin het een goed idee om te gaan zwemmen bij een waterval, dus wij allemaal hup uit de boot. Terwijl derest bij de waterval stond had ik het briljante idee om in m'n eentje een andere boot met chinezen te kantelen. Terwijl ik die boot wilde omduwen werd ik vervolgens zelf die boot ingetrokken. IK WERD ONTVOERD DOOR 6 CHINEZEN!!! Dus ik proberen eruit te springen, bleven ze me maar vasthouden. Na ongeveer 20m mocht ik er eindelijk uit. Oh oh oh wat een avontuur hahah. We hebben uiteindelijk 12km in ongeveer 2 uur geraft door deze prachtige rivier. En uiteindelijk dit mooie avontuur afgesloten met een heerlijke lunch.
Alsof ons verblijf in Ubud nog niet leuk genoeg was door de villa en het gezelschap van Amin en Nick konden we er nog een highlight aan toevoegen: raften door de Ayong river. Er waren toevallig ook nog anderen bekenden vanuit NL in Bali: Nigel en Vera. Met hun gingen we ook samen raften. Met zn zessen in zo'n raft bootje kon niet veel goeds betekenen. Vooral omdat Amin de hele tijd riep dat hij graag "extreme rafting" wilde. Na 5 minuten in de boot riep onze instructeur ineens dat we allemaal rechts moesten zitten. Terwijl er helemaal niks aan de hand was. Wat deed meneer vervolgens, juist onze boot laten kantelen. Wij gingen natuurlijk helemaal stuk, want na 5 minuten vielen we al uit de boot op en onder elkaar. Chaos. Vervolgens bij elke sterke stroming moesten we niet peddelen, wat deden we juist: peddelen. Hierdoor knalden we keihard tegen rotsen en viel de helft van onze crew uit de boot. Naast al deze chaos was de omgeving waarin we waren echt breathtaking...

2 September 2017

Naast de rijstvelden gingen we door naar een waterval in Ubud. Het was een mooie en groene waterval, maar ik denk dat de waterval er mooier uitziet in het regenseizoen. En ik ben een beetje verwend door de grote watervallen die ik al heb gezien... oeps. En we hebben natuurlijk ook het beroemde monkey forest bezocht. Het was best indrukwekkend om te zien hoe al deze apen samen leefden op een plek. Zelf ben ik geen dierenfan en bleef ik zover mogelijk van de apen vandaan, ook om ze niet uit te lokken. Sommige toeristen waren ook echt dom. Na alle waarschuwingen op borden en op internet lopen er toch nog toeristen rond met een open tas, flesjes water en zelfs neusspray. Die apen pakken natuurlijk alles af. Dus we zagen 1 aap met neusspray en een ander stel apen met een pakje peuken... Maar anyway sommige apen waren echt cute. En anderen waren ook totaal niet cute. Gemeen kijken, blazen en springen. Deze must van Ubud kunnen we dus ook afstrepen van ons lijstje

31 August 2017

Na onze heerlijke chilldagen in Canggu konden we ons nu opmaken voor een reissessie met Amin en Nicky. Onze vrienden uit NL. Vanaf Canggu vertrokken we met een uber naar Ubud. Uber is niet toegestaan hier in Bali. Als anderen het zouden vragen moesten we dan ook duidelijk zeggen dat we vrienden waren van de chauffeur. Naast lowkey backpacken zijn we ook erg goed in glampacken. En dus hebben we voor de aankomende 4 dagen een gigantische prive villa met zwembad. Ik kan je vertellen, hier konden we wel aan wennen. Elke dag werd er in onze eigen keuken vers ontbijt klaargemaakt door het personeel. We konden elke avond de boel op stelten zetten: spelletjes spelen, dansen, gillen, de FunX X-chart keihard door de speakers blazen. Naast dat we eigenlijk niet weg wilden uit onze villa hebben we uiteraard de highlights van Ubud bezocht. Allereerst hebben de rijstvelden bezocht. Super indrukwekkend om daar doorheen te wandelen.

26 August 2017

Ondanks deze damn zware eerste training bleven we het volhouden. Alle 7 dagen gegaan. Mitta had 1 ochtend training geskipt. De boy was nog te moe. Tijdens elke training wil je echt schelden en schreeuwen. Maar erna voel je je zo voldaan. Crossfit is echt een eye opener en ik moet zeggen dat ik een beetje crossfit verslaafd ben. Naast crossfitten hebben we erg lekker gegeten elke dag. Zijn we wezen zwemmen. Genoten van de zon. Lees: Nicky is zwart. Na al dat gereis was dit echt lekker. Dit voelde zegmaar als vakantie. Voor lange tijd op 1 locatie verblijven. Niet broeia elke dag tempels bezoeken. Of je backpack weer inpakken en naar de volgende plek reizen. Nee, dit was echt heerlijk. 7 dagen zonnen, zwemmen, sporten en eten. Het enige wat we spijtig genoeg niet hebben gedaan is surfen. We waren een beetje lui om een surfschool uit te zoeken en we vonden het aan de prijzige kant. Dus hopelijk gaan we nog ergens anders surfen in Bali.

25 August 2017

Ons verblijf in Canggu was echt genieten. Heel mooi complex. Met uitzicht op de rijstvelden. Anyway na een hippe pokebowl lunch stond onze eerste crossfitles voor de deur. De crossfit heette Crossfit Wanderlust. Had dus in m'n hoofd dat dit een box zou zijn voor reizigers. Eindstand, allemaal fokking fitte mensen id box. Sixpacks alles. Geen reizigers die 2 maanden elke dag bier drinken en de hele dag door vreten. Kwamen wij daar aan. Amper wat gedaan afgelopen weken. Eerste training begonnen. Na de warming up wordt mitta ineens helemaal wit. Plus hij is aan het trillen. Dus ik vraag gaat het? Reageert hij jawel jawel. Had ik toch maar de instructeurs erbij geroepen. Want mitta_stokkie ging na 2 maanden weer voor het eerst crossfitten en ging bijna nokkie... De boy zag zwart met sterretjes en zag erna alles blurry. Geen goede start dus voor hem. En wat een pech, moesten we 4 rondes 800m rennen, 30 wallballs en 30 keer een optrekvariant uitvoeren. Ik. Ging. Helemaal. Kapot.

24 August 2017

Na lange tijd eindelijk weer een blogverhaal voor m'n trouwe lezers. Na Pemuteran was ons volgende stop: Canggu. Hier verbleven we 7 dagen en stond vooral op de planning om te relaxen, surfen, sporten, zwemmen en zonnen. Eenmaal aangekomen in Canggu was het echt klein hipster land. Allemaal superhippe mensen. Mannen met knotjes. Surf dudes met surfplanken aan hun scoobie. Bloggers met biggie canon camera's. Zelfs de kids waren hip en pakten hun shine met surfhaar en fannypacks. Overal hippe tentjes. Poke bowls. Tempe sate's. Juices. Vegan burgers. Na bijna 3 maanden reizen was dit wel echt ff lekker. Hip en gezond eten omringd door hipsters, yolo. Naast deze hippe shit wilden we hier ook graag sporten. In NL waren we al aangestoken door het crossfit virus dus daar gingen in Canggu lekker verder mee. Ingeschreven voor een 7 dagen pas. Het was niet heel goedkoop maar dat zou betekenen dat we niet zomaar een dag zouden overslaan haha. Extra stok achter de deur.

23 August 2017

De twee plekken waar we vandaag hebben gedoken heten Dream Wall en Coral Garden. En dit zijn perfecte beschrijvingen voor deze 2 duikplekken. Eenmaal onder water met deze keer een goede backroll was het werkelijk of ik droomde in de Dream Wall. Zo mooi blauw, zo helder. Al die prachtige vissen en riffen. Na een eerste duik van 40 minuten op 18,4m diepte was het tijd voor een lunch aan het strand. Na een pauze van minimaal een uur (eerder mag je geen herhalingsduik maken) gingen we weer de boot op richting Coral Garden. En in ook dit was weer magisch... Het was werkelijk een tuin vol koraal. Na de 2e duik van 41 minuten en 18m diepte zaten de fundives erop voor vandaag. Deze beelden zullen me voor altijd bij blijven. Toch wilden we het graag vastleggen en huurden een onderwatercamera. Zodat we altijd even terug kunnen kijken naar de magische onder water wereld en jullie ook een beetje mee kunnen nemen onder water...
Vandaag was het dan zover: we moesten ons theorie examen afleggen voor het SSI Diver Certificate. Allebei met vlag en wimpel geslaagd! Na het examen vertrokken we met de auto en boot richting Menjangan Island. Dit eiland staat bekend om een van de mooiste duikspots van Bali. Ondanks al het moois van wat we de afgelopen dagen hadden gezien kon het dus nóg mooier. Op de boot zaten we samen met een Nederlands gezin uit Amsterdam die gingen snorkelen. Het kleine meisje Zia, voelde zich erg op haar gemak bij mij. Na een gezellig gesprek over duiken en snorkelen vroeg ik naar welke groep Zia ging naar de zomer. Ze reageerde erg enthousiast dat ze al naar groep 4 ging. Vervolgens stelde Zia een vraag: of ik al op de middelbare school zit... Ik natuurlijk vragen hoe oud Zia me schatte. Dacht ze dat ik 13 was!! Nou, die kan in de pocket. Klaar met school en studeren. Ready voor de arbeidsmarkt. 5 maanden aan het reizen in Azië. Maar ik ik word ff 13 jaar geschat hahah. Forever young...

21 August 2017

Na een rustige afdaling met heel veel klaar sessies (oren blijven openen) tussendoor hadden we de bodem bereikt. En oh mennn, wat was deze spot toch ook weer een plaatje. Weer enorm helder water. En again de magie van de vissen, het koraal en de riffen. Je kan gewoon bijna niet geloven hoe mooi het is onder water. We zijn helaas te skirr voor een gopro, maar woensdag lenen we een onder watercamera dus dan kunnen we foto's en video's maken van deze magische wereld. Na een duik van 42min op 11m diepte was het tijd om naar de kant te gaan. Na een pauze van 5 kwartier maakten we ons klaar voor de volgende duik. Deze keer met een reispil en de boottrip was gelukkig dichterbij. Deze keer ging mijn sprong vanaf de boot wat soepeler. Allebei m'n flippers had ik nog en m'n masker was maar een klein beetje verschoven. Ook deze spot was weer fantastisch. Een stuk dieper, ook iets meer donker maar again weer veel te zien. Na een duik van 41min en 15m diepte zat ook duik nr. 2 erop voor vandaag.
Na 2 sessies gaan we vandaag gewoon rustig verder met 2 duiken in de zee. Voor de eerste duik gingen we eerst een stukje met de boot. Precies vandaag waren de golven broeia en dus werden we een beetje zeeziek... Fack. Nadat we onze uitrusting aan hadden gedaan ging ik maar zo snel mogelijk van die boot af en dat hielp gelukkig. Verder helemaal geen last meer gehad. Gister begonnen we onze duik lopend vanaf het strand. Vandaag sprong je achterstevoren vanaf de boot het water in. De bedoeling is dat dit smooth verloopt door je masker, zuurstofslang en weightbelt vast te houden. Ook dit ging natuurlijk niet soepel bij mij. Terwijl ik sprong liet ik alles per ongeluk los dus toen ik boven water kwam was ik 1 flipper kwijt, m'n masker zat ergens waar die niet hoorde en er zat allemaal zout water in m'n neus en ogen. Ppfff ik zag Mitch alweer denken: oh wat is ze toch onhandig. Anyway vandaag dus stapje voor stapje naar beneden dalen vanaf de boot en gelijk in het diepe beginnen!

20 August 2017

Een vriendin van me die vaker duikt kon na mijn wekelijkse gezeur over duiken vandaag eindelijk zeggen: IK ZEI JE TOCH. Jaja, ik moet toegeven mijn angst en mindset over duiken waren onterecht. Het is echt fantastisch! Zo bijzonder al die miljoenen vissen, prachtig koraal, riffen en weet ik veel wat ik allemaal heb gezien. Ook bijzonder dat je tijdens dit proces veel leert over het menselijk lichaam. Hoe dat allemaal werkt met zwaartekracht, zuurstof en je longen. En hoe chill het is dat je onder water helemaal vrij bent. Je vliegt als het ware door de zee. Dit is pas wat ik noem vrijheid (ondanks alle tories van m'n uitrusting en al die dingen waar je op moet letten). Dat "vliegen" is trouwens nog best moeilijk omdat je past vliegt als je een neutraal drijfvermogen hebt. Zo clumsy als ik ben, ik raakte soms gewoon rustig de bodem met m'n buik of knieën... Hier moet ik dus nog even flink op oefenen. Maar dat komt helemaal goed met mijn nieuwe enthousiasme voor duiken.
Vandaag sessie 2: de zee. Ja, we gaan zonder brevet de zee in. We oefenen theorie en praktijk door elkaar. Vond ik natuurlijk doodeng en ik had er geen zin in. Het zwembad was nog geen 2m diep. Maar waar we vandaag gaan duiken is 15m diep. Dus hier kan ik niet als een kip zonder kop omhoog als er weer iets is zoals water in m'n masker of als ik water in m'n neus voel. Dit is de echte test. De gehele duik rustig blijven en als er iets is moet ik direct een skill toepassen. Eenmaal onder water moest ik mezelf eraan herinneren om te blijven ademen. Maar omdat het zo on-ge-lo-fe-lijk mooi was in het water hield ik bijna m'n adem in. Puur ongeloof. Van wauw, waarom ben ik geen vis? Het leven in het water is zoveel mooier! En waarom had ik geen zin om te duiken? Dit is gewoon pure magie! Als een Javaanse vis maakte ik mijn entree in de magische en heldere wereld in het water. Ook vandaag oefenen we de skills. Zodat het gewenning is. Na de skills was het tijd voor een fundive. Amazing!

19 August 2017

Dus vandaag sessie 1: het zwembad. Onze instructeur Gedeh (dit betekent groot in het Javaans/Bahasa; en hij is ook echt dik hahah) begon met het uitleggen van de basis en de 12 dive skills. Na zijn heldere uitleg was het zover. Met onze gehele duikuitrusting gingen we de skills oefenen in het zwembad. Zoals je masker halfvol laten lopen en weer leegmaken. Of je zuurstofslang uit je mond halen, blijven uitademen en vervolgens de zuurstofslang weer terug doen in je mond. Je raadt het waarschijnlijk al. Dit ging bij Mevrouw Nicky niet van een leien dakje. Ik werd helemaal broeia toen ik water in m'n masker had en ging vervolgens als een kip zonder kop gelijk weer omhoog. Dat mag natuurlijk niet in de zee ivm verschil met druk in je longen... Anyway na een kleine 2 uur oefenen hadden we alle skills geoefend en zat sessie 1 er alweer op voor vandaag. Ik vraag me nog steeds af waarom ik hier in godsnaam aan ben begonnen. Maarja ik heb al betaald, dus nu ga ik het afmaken ook.

18 August 2017

Aankomende dagen zullen in het teken staan van het behalen van ons duikbrevet. Ik weet dat het verwend zal klinken wat je nu zult lezen maar that's me. Ik had dus helemaal geen zin om te duiken... Ik zag ertegenop om allemaal moeilijke theorie te lezen en leren. Een examen te maken. Mezelf in een riskante positie te brengen door me onder water te begeven met een zuurstoffles. Ppff en dan moest ik nog met lenzen onder water. Ik hoorde al dat je moest kunnen aantonen dat je je masker op en af kon doen onder water. Ik dacht echt: nee hier heb ik zo geen zin in. Kan ik niet gewoon met me ass op het strand liggen? Oh en het kost ook nog eens klauwen met geld. Maaaaar zo loyaal als dat ik ben, dit is de droom van le boyfriend dus ga ik gewoon mee. En ik wil me natuurlijk niet laten kennen. Vandaag hadden we express een chilldag ingelast en zijn we op ons gemakkie gaan scooteren. Beetje de omgeving verkennen en gewoon niks doen. Aangezien "HET" vanaf morgen allemaal begint...

17 August 2017

De gehele reis hoef ik niet getreurd te zijn als ik een mooie plek verlaat. Ookal kan ik dramatisch overkomen zodra ik vertrek naar de volgende bestemming. Want ik reis sowieso van een mooie plek naar weer een mooie plek. Next stop: Bali. Vanaf Problinggo mochten we vandaag nog 1 mooie laatste treinreis van 5 uur maken door de rijstvelden naar Banyuwanggi. Vervolgens pakten we vanaf hier de boot om van Oost-Java naar West-Bali te varen. Na een toch best lange reis van in totaal bijna 9 uur kwamen we aan op onze bestemming: Pemuteran. Een redelijk onbekend plaatsje in Bali. Wij kozen er bewust voor om hier te beginnen aangezien we (Mitch vooral érg graag) onze duikbrevet wilden halen. En Pemuteran staat bekend om een van de mooiste duikspots van Bali. Daarnaast is het hier (nog) niet zo toeristisch als bv. Lovina of Kuta. Eenmaal gesetteld in ons chille guesthouse vertrokken we met de scooter richting het "centrum". Tijd om de stad te verkennen en een hapje te eten. Offcourse.
Na 3 hele mooie weken Java is ons avontuur vandaag helaas afgelopen. Vanaf dag 1 erg genoten van het (ei)land van mijn voorouders. Genoten van het eten, de natuur, de gewoontes, de cultuur, de kunst en de mensen. Ik heb veel kleine en grote look-a-like Adhi en Twan's gezien (ze waren natuurlijk niet zo gespierd als mijn broertjes 😉). Veel kleine look-a-like Brenton's met een petjih op een scooter. Het is zo leuk om te zien hoe erg we op elkaar lijken. Dat je gewoon in Java verdwaalde look-a-like familieleden tegenkomt. We hebben allemaal hetzelfde gezicht, dezelfde platte neus, dezelfde huidskleur en altijd weer die geweldige gastvrijheid. Met pijn in m'n hart verlaat ik vandaag Java. Het was echt een prachtige reis.Ik weet dat ik nog zoveel moois ga zien aankomende maanden maar nergens anders zal ik me zo thuisvoelen als hier. Ik weet gelukkig ook zeker dat ik hier nog zeker terugkom. Java, see you soon ♥️🇲🇨

16 August 2017

Eenmaal aangekomen bij de vulkaan moesten we nog wat meters afleggen om de vulkaan te beklimmen. Dit kon je doen op een paard of gewoon lopen. Wij kozen ervoor om gewoon te lopen. Het was geen fijn landschap om in te lopen. Het was wel een prachtig plaatje. Maar we liepen in de resten van de lava uitbarstingen. Een soort zand. Wat ook in je gezicht kwam als er weer een paard kwam aanhollen. Ik had van te voren gelezen dat de vulkaan in 2004 was uitgebarsten en toen kwamen er 2 toeristen om het leven. Toen we eenmaal dichtbij waren vond ik het dan ook best wel eng. Want je hebt nature niet in de hand. De vulkaan is actief maar deze maand gelukkig rustig actief. Het was erg bijzonder om zo'n vulkaan van dichtbij en bovenop te mogen meemaken. De vulkaan maakte een (vond ik) angstaanjagend geluid. Een borrelend geluid. Na tien minuten vonden we het wel weer genoeg en liepen terug naar beneden. Genieten van het maanachtige landschap.
We waren natuurlijk niet de enige die zo vroeg waren opgestaan. Maar dat zijn we ondertussen gewend om met 100 anderen zo'n magisch moment te beleven. We waren helaas al wat aan de late kant dus de goeie spots waren bezet. Toen de zon opkwam kon ik me met mijn kleine lichaampje toch tussen de menigte wurmen om een glimp op te vangen van de sunrise. 3 keer scheepsrecht en jahoor wat een prachtige sunrise. Het gekke is dat je eigenlijk komt voor de Gunung Bromo vulkaan (die ligt een beetje rechts) maar de sunrise is helemaal links. Dus terwijl je naar de magische sunrise kijkt is ook ineens de vulkaan zichtbaar. Het was echt een mooi gezicht. Links de opkomende zon. Gemengd met mooie wolken. En rechts de Gunung Bromo vulkaan middenin een maanlandschap. Vanaf boven zie je al wat voor een grote vulkaan het is. Om de vulkaan van dichtbij te bewonderen reden we om 06.00 uur met de jeep naar beneden. We crossten door een maanachtige landschap richting Gunung Bromo.
Na twee mislukte sunrises hadden we afgesproken om nooit meer vroeg op te staan. Maar vandaag ging onze wekker rustig om 01.30 uur. We werden vervolgens rond 02.00 uur opgehaald en begonnen de bumpy ride naar de vulkaan. De keren dat ik een reispil innam was het niet echt "hoognodig". De keren dat ik het niet doe, rijden de chauffeurs echt als debielen. Vandaag dus. Om 02.00 in het pikkedonker. Na deze verschrikkelijke bumpy ride werden we overgezet in een jeep. Om de tocht naar boven vol met gaten en loser stenen voort te zetten. Na bijna 2 maanden Azië heb ik nooit een temperatuur onder de 17 graden meegemaakt. Tot vandaag. Het was pak em beet 5 graden. Bbrrr. Maar met al mijn lagen (2 broeken, 1 hemd, 3 lange mouw, regenjas, lange sokken) was het te doen. Mitta de diehard ging gewoon in korte broek. Eenmaal boven aangekomen moesten we goed onze jeep onthouden want er waren er tientallen en konden we vervolgens richting het viewpoint van de Gunung Bromo lopen.

15 August 2017

Laatste stop in Java: Probolingo. Uitvalsbasis voor de beroemde Gunung Bromo vulkaan. Het leek ons een goed idee om met een uber naar Probolingo te rijden. 2,5 uur voor €20. Een prive auto en je wordt letterlijk van A naar B gebracht. Wat we even waren vergeten: traffic jam in Indo. Eindstand, de rit duurde langer dan 4,5 uur. Maarja dat hoort erbij in Azië. Eind goed al goed we hadden ons guesthouse in Probolingo bereikt. Hapje gegeten (we hadden de lunch overgeslagen) en snel de Bromo tour regelen. Al die tijd hadden we een prijs van €20/€30 in ons hoofd. Komt meneer Bromo tour ineens met een prijs van €45!!!!! En wij maar zeuren over de prijzen van Angkor Wat en Borobudur. Na een Bromo-research van een uur konden we helaas geen goedkoper bedrijf vinden. Ik wilde nog proberen om er wat af te halen maar toen kwam meneer zelf al met een "korting" van €3,50. En meneer zou ons overmorgen naar de trein brengen. We zouden gek zijn als we Bromo zouden overslaan dus boekten we de tour...

14 August 2017

Het was natuurlijk even schakelen van island life naar city life. En omdat voor mijn gevoel geen enkele Javaanse stad Yogya kan overtreffen had ik ook weinig van Surabaya verwacht. We wilden er meer naartoe omdat hier een stukje van mijn roots ligt. Uiteindelijk was Surabaya inderdaad niet heel denderend. Het is gewoon "zo'n typische" Aziatische stad. Met facking chaotisch en veel verkeer. Alles op elkaar gepropt. Veel wegrestaurantjes enz. Deze stad heeft wel meer Nederlandse invloeden dan ieder andere stad. Verder waren er weer een paar gigantische malls. Maar that's it. Met een uber vertrokken we dus richting de malls. Mall nummer 1 had echt alleen food en een bioscoop. En mall 2 had food, winkels en 5 bioscopen. In mall 2 konden we ons dan ook prima vermaken. Hier heben we de film Dunkirk bekeken. Een reguliere bioscoopkaartje kost nog geen €3! Al met al een geslaagde dag in Surabaya. Niet denderend maar gewoon leuk!
En dus was het vandaag tijd om te vertrekken naar de next stop: Surabaya. We hadden al het een en ander gelezen over vliegen naar Surabaya. Maar dat kon pas bevestigd worden door van te voren zelf naar het vliegveld te gaan en vragen of ze plek hadden voor 2. Geen website en online boekingen. Nee, lekker oldskool en cash betalen. En gelukkig hadden ze nog plek. Want het is een vliegtuig met slechts 10 plekken. Eenmaal aangekomen bij het vliegveld voor vertrek was er eerst een weegmoment. Jijzelf plus handbagage mogen namelijk max. 90kg wegen. Aka als je te dik bent kan je niet mee met het vliegtuig of moet je je kilo's bijboeken (geen idee hoe dat werkt). En je luchtruimbagage mag max. 10 kg wegen. Anyway weegmoment geslaagd, we zijn ondanks alle nasi en loempia's niet te dik. Dit vliegtuigje was echt hilarisch. Heel cozy. Het was ook best ff spannend toen we gingen opstijgen en landen. Maar inshallah, we zijn veilig geland in Surabaya. De geboorteplaats van mijn voorouders.
♥️♥️♥️♥️♥️
Verse kokosnoot
Na 5 dagen island life at Karimunjawa Island moeten we helaas afscheid nemen van dit prachtige verstopte Javaanse pareltje. Afgelopen dagen waren echt buitengewoon relaxed. Met de scooter over het eiland gecrosst. Een prachtige sunset gezien op een prive strand waar alleen wij de enige toeristen waren. We hebben gelezen. Verse kokosnoten op het strand gedronken. In de zon gelegen. Gezwommen. Gesport. Heerlijke verse vis gegeten elke avond. De eerste competitie wedstrijd van Feyenoord gekeken onder het genot van een biertje. We hebben echt maximaal genoten. Het leukste van Karimunjawa vond ik de mix tussen local life en de toeristen. De locals zijn namelijk in de meerderheid. En dat was gewoon fijn. Tuurlijk doen ze hun best voor toeristen en zijn er toeristische spots. Maar de Javaantjes behouden hun eigen gewoontes, doen hun ding en doen gewoon gewoon. Bye Karimunjawa, Java's hidden paradise... 🌴♥️

13 August 2017

Magical sunset at our private beach

10 August 2017

Karimunjawa staat vooral bekend om de relaxmodus. Toch kan je hier veel doen. Snorkelen. Duiken. Een prive boot huren. Dat laatste wilden wij graag. Totdat het €100 per boot was. Dus besloten we om aankomende dagen gewoon vooral lekker niks te doen en te doen waar we zin in hadden. Met een scootertje voor €5 per dag konden we door het hele eiland crossen. Ondanks dat het nog niet toeristisch is, merk je upcoming toerisme. In blogs van een jaar geleden waarin stranden nog onbekend waren. Was het nu al wat drukker (nog steeds niet druk, min. 10 mensen max. 15 mensen) en stonden er ook eetkraampjes. Uiteindelijk wel fijn. Want nu konden we tijdens het chillen en niks doen verse kokosnoten, mie goreng, tempeh en pisang goreng bestellen. Naast het chillen gingen we ook een beetje sporten. Eindelijk een mooie omgeving om te hardlopen. Yoga oefeningen met een prachtig uitzicht. Ja, we weten het nu al. Aankomende dagen worden fantastisch op dit eiland!

9 August 2017

We zijn pas zo kort op dit eiland maar nu al zoveel indrukken. Hoe magisch is het om een theetje te drinken aan het water met recht voor je een prachtige sunset. Een mooi cadeautje want het is vandaag 9 augustus de dag van de Javaanse inmigratie. 127 jaar geleden vertrok de eerste boot vanaf Java naar Suriname. Altijd een speciale dag voor Javanen. Extra speciaal dat ik vandaag in Java ben. Eiland = verse vis, right? Ja, dat is wat ze hier gelukkig ook denken. Dus bezochten we voor het diner de fish market. Diverse kraampjes met oa verse vis, sate en smoothies. We kozen voor een red snapper met nasi. Werd gelijk voor je schoongemaakt, gemarineerd en live gebbq voor je. Zoals wij asians dat doen: als er geen stoelen zijn dan zit je maar lekker op de grond en dus aten we ons diner in een kleermakerzit. Voor m'n lenige Harry vriend was het niet helemaal comfy dus wisselde hij om de 10 min van houding. Ppfff deze vis komt in mijn food top 10. TE LEKKER! Vers en met liefde bereid.
Maar niet getreurd. Ik ben nog steeds in Java. Next stop: Karimunjawa. Een verborgen paradijs van het land van mijn voorouders. Waarbij een douche en toilet met stromend water niet te vinden zijn. Er 1 ATM is. En er alleen stroom is van 06.00 - 18.00. Back to basics. Om hier te komen moesten we eerst van 23.00 tot 03.30 rijden naar Jepara. Waarbij niet alleen wij in slaap vielen maar de chauffeur ook af en toe. En dus moest Indriani de chauffeur wakker houden en vragen of we een koffiepauze konden inlassen in mijn beste Javaans. Eind goed al goed, om 03.30 bereikten we Jepara. Waar we tot 07.00 moesten wachten tot de boot zou varen. Je begrijpt dat wij helemaal eraf lagen toen we aankwamen op Karimunjawa Island om 11.00... Maar ohh wat zag het eiland er mooi uit vanaf de boot. Waarom woon ik eigenlijk nog in Hoogvliet. Nadat we naar onze guesthouse werden begeleid en onze maag weer hadden bijgevuld met een smoothie en sandwich was het dus tijd voor een powernap. Van 4 uur. Oeps.

8 August 2017

Na 4 dagen Yogyakarta moesten we weer helaas onze backpacks inpakken. Normaal hecht ik me nooit echt aan een plaats maar dit was anders. Het voelde alsof ik "thuis" ging verlaten. Yogyakarta heeft alles wat een stad moet hebben: cultuur, kunst, batikwalhalla, goed en veel eten, overloaded Javaans eten, Western food, lieve Javaantjes en sfeer. Als Javaans-Surinamer is je identiteit verwarrend. In NL ben ik een Jampa. In Suriname ben ik een Nederlander. Maar hier in Java was ik gewoon een Javaan. Zodra ik ergens was, begonnen ze gelijk jowo/bahasa tegen me te ratelen. Ik ben gewoon een van "hun". Het is fijn om herkend te worden als een Javaan in deze prachtige stad in Java. Ik heb dan ook flink kunnen oefenen met mijn praat skills onder mijn alterego "Indriani". Oh, wat was dat lache zeg om Javaans te praten met m'n mensen. Heerlijk. Blijkbaar zeggen de mensen in Java: Jakarta is de motor van Java, Yogyakarta is de ziel. En daar kan ik me heel erg in vinden! Love u Yogya ♥️

7 August 2017

Samen met een vriendin van Mimi gingen we naar de markt. Een marktvrouw was verbaasd waarom er maar 1 "buleh" (buitenlander) was: Mitch. Want de cooking class bestaat altijd uit min. 2. Vervolgens lagen ze allemaal in een deuk nadat Mimi had uitgelegd dat ik ook een buleh was maar een Jowo Surinam. Heerlijk dat de locals mij ook zien als een van "hun". Na de pasar was het tijd om te koken. Het was eigenlijk meer "ondersteunen" want Mimi en haar vriendin deden het meeste werk. Wij vonden het niet erg. Konden we veel met Mimi praten en genieten op haar terras. Ze legde wel duidelijk uit hoe alles was klaar gemaakt. Na 2 uur koken was alles eindelijk klaar en konden we aanvallen. Migado wat was het lekker. Djangan bening, Ayam Keprek, Pecel en Tofu. De gastvrijheid van Mimi en haar man was echt fantastisch. Het voelde alsof we gingen lunchen bij familie. Dit benadrukte Mimi ook zelf, ze zei: je voelt niet als een klant maar als een zus! Na vandaag hebben we familie in Yogya, geweldig.
De cooking class in Cambodja beviel ons zo goed dat we in elk land een cooking class willen doen. En dus was het vandaag tijd voor een cooking class in Yogya. We kozen er bewust voor om te koken met en bij een local omdat we geen zin hadden in commerciële shit. En dus haalde Mimi, de host, ons op bij de meeting point en begeleidde ons naar haar huis. Ze liet haar traditionele Javaanse huis zien en het was werkelijk prachtig. Zo simpel en tegelijk erg mooi. Het viel haar gelijk op dat ik niet een echte belanda was. Nadat ik had uitgelegd hoe en wat was Mimi onder de indruk dat ik een "Jowo Surinam" was. Ze weten het namelijk wel dat er veel Javanen (met name vanaf Yogya, Solo en Surabaya) naar Suriname verhuisden maar ze zijn dan toch verbaasd als er ineens een Jowo Surinam voor hun neus staat. Ze ging me gelijk testen en begon Javaans tegen me te ratelen. Na een paar weken in Java kan ik ondertussen al behoorlijk wat terug zeggen. Niet vloeiend, maar aku ngomong citi citi Jowo.

6 August 2017

Met ons mooie batik hemd en colbert gingen we vervolgens naar Ramayana. Een Javaanse dansvoorstelling van 2 uur in het open theater. Na zelf jaren Javaans gedanst te hebben stond ik natuurlijk te popelen om naar de voorstelling te kijken! Ik weet hoe makkelijk het eruit ziet maar hoe moeilijk het tegelijk is. Het is een kunst om de muziek te volgen en tegelijk je hoofd, voet en slendang bewegingen te voltooien. Oh oh wat was Ramayana fan-tas-tisch! Een prachtig en soms ingewikkeld liefdesverhaal, met mooie danseressen/dansers olv van geweldige live muziek en zang. Niet iedereen was het met me eens want we zagen veel mensen in het publiek die in slaap vielen (kaka mensen...). Ik ben natuurlijk een beetje bevooroordeeld omdat de Javaanse dans ongeveer 7 jaar lang een belangrijk onderdeel was van mijn leven en ik zooooo trots ben op mijn cultuur en roots. Voor Mitch was het een bijzondere ervaring. Niet helemaal zijn ding maar hij vond het een leuke voorstelling!
Vandaag zijn we naar de beroemde Jalan Malioboro geweest. Een hele leuke drukke winkelstraat waar je van alles kan kopen. Van slippers tot aan sleutelhangers en tassen. Na de beroemde verhalen van mijn moeder en oma had ik al een beeld van deze straat. Ik werd ook al gewaarschuwd door m'n oma dat ik niet teveel moest shoppen. Als backpacker blokkeer je je shopgen omdat het simpelweg niet in je backpack past maar hier kon ik het echt niet. Hoe kan ik deze batik walhalla nou weerstaan? Malioboro was echt thaaa bommmmm! Overal batik. Batik kussens. Batik prullenbakken. Batik haarbanden. Zodra we ergens liepen en ik maar bleef kijken bij een kraampje zei Mitch: nee schat, het past echt niet dit gaan we niet kopen. Toch is het me gelukt om wat batik kleding te scoren. Zowel voor Mitch als voor mezelf. Hele mooie motieven van goed materiaal voor natuurlijk verryyyy good price.

5 August 2017

Next stop: Yogyakarta. Vanaf het moment dat we onze reis planden was ik erg benieuwd naar deze stad. Deze stad schijnt heel erg de Java stylo (qua eten en taal) te hebben zoals we "thuis" gewend zijn. Na een mooie treinrit kwamen we aan in het bruisende Yogya. Vanaf het station merkte ik het al gelijk: dit zijn mijn mensen. Zelfde soort gezicht, even blacka en ik kon ze verstaan! Een must-do is natuurlijk de Borobudur. Na een mislukte sunrise in Angkor Wat in Cambodja gaven we de sunrise nog een kans. En dus ging vandaag om 03.00 onze wekker. Het was geen romantische bedoeling. We stonden samen met nog 100 anderen. Maar magisch was het wel. Al dat mooie groen met een kleine lichtinval. Wederom geen mooie sunrise voor ons. Desondanks toch erg genoten van de Borobudur. Ondanks dat de lat erg hoog lag door Ankor Wat was de Borobudur een indrukwekkende tempel. Na vandaag hebben we afgesproken niet meer zo vroeg op te staan voor een tempel sunrise. Moeder natuur gunt het ons helaas niet.

3 August 2017

Naast het strand staat Pangandaran bekend om de prachtige tour naar Green Valley en Green Canyon. En dus reden we vandaag off-road op de scooter met ons groepje. Het eerste stuk in Green Valley bestond uit: met je blote voeten als Tarzan in de modder naar het water lopen. Maar wat was deze jungle tocht het waard zeg. Zo mooi helder groen/blauw water. Tussen de rotsen en watervallen. Tijdens deze zwemroute van ongeveer 2 uur sprongen we van rotsen, beklommen rotsen en zwommen tussen watervallen. PRACHTIG. Het was een soort Centerparcs wildwaterbaan, maar dan 1000 x mooier. Part two van de tour was een scooterrit en boottrip naar Green Canyon. Ik dacht dat het niet mooier kon, dus wel. Wat heeft Java een mooi landschap zeg. Een grote grot met in het midden prachtig water. Ook hier gingen we zwemmen (dit keer met een sterke stroming) en rotsen beklimmen. Hier heb ik helaas geen beelden van want we waren te skeer voor een GoPro... Deze tour staat zeker in ons highlight lijstje!

2 August 2017

Na wat actieve en intensieve dagen in Jakarta en Bandung was het eindelijk tijd voor relax tijd in Pangandaran! Dit is een plaats met een van de weinige stranden van Java. Na een busrit van 8 uur waren we er ook echt aan toe. Het klinkt erg verwend. Zeker voor de hardwerkende mensen in raining NL maar reizen is soms best vermoeiend. Continu scherp zijn, uren in een bus of trein zitten en kiezen waar we gaan eten... ;-). Een ander strand dan we gewend zijn in Nederland. Relatief veel afval overal op het strand. Volgepropt met veel warungs, kledingzaakjes, hutjes en bootjes. Maarja strand is strand. Dus vouwden we ons handdoekje uit en genoten van de rust. Op je gemakje rond dobberen in de zee zat er niet in. De golven waren erg hoog. Soms nog wel stukken hoger dan Mitch. Dus werd het een beetje spelen en vechten met de golven haha. Allebei onze tan gepakt (ik kom zwart terug). Boekje gelezen. Naar Hef en Ronnie Flex geluisterd. Drankjes gedaan. Al met al: een geslaagde stranddag

31 July 2017

Bandung vond ik altijd heel "klein" klinken. Maar is ook weer een grote en drukke stad. Volgepropt met Javaantjes, scooters, auto's en warungs. Vandaag op de planning: rondje Bandung. Na een berekening van onze finance man Mitch bleek een uber heen en weer naar onze activiteiten bijna net zo duur te zijn als een prive chauffeur. En dus kozen we vandaag voor de prive chauffeur (Kiki), 12 uur voor €40. First stop: Kawah Putih (Witte Krater). Hoog in de bergen ligt een verborgen natuurwonder. Namelijk een kratermeer van een vulkaan met turquoise blauw water. Het was een bijzondere verschijning om te zien en het leverde dan ook prachtige plaatjes op! In de buurt van Kawah Putih zijn ook de theeplantages van Ciwidey. Erg leuk om te zien hoe de kruiden van thee worden geplant! Aangezien deze activiteiten best ver van de stad lagen was er niet meer veel tijd over. Dus dronken we nog een koffie met Kiki. Hij leerde me Javaans en wij hem Engels. Rondje Food Market en de dag zat er alweer op!

30 July 2017

Next stop: Bandung. We vertrekken richting Bandung met de trein. Niet zomaar een treinreis. Nee, een prachtige treinreis tussen het mooie Javaanse landschap. Echt genieten om zo tussen al het groen te reizen! Toch wel anders dan de trein in de tunnel van Delft. Zo'n treinreis is natuurlijk erg relaxed en mooi maar toch ben je helemaal kapot. Je moet op je bagage letten, bij de goede halte uitstappen, vervoer regelen naar het hotel enz. Eenmaal aangekomen in ons hotel was het dus tijd voor een goede powernap. Deze powernap liep alleen een beetje uit de hand haha (lees: we werden 18.00 uur wakker). Anyway tijd voor eten! En gelukkig is er voor ons foodies weer een FOOD MARKET. Hhhmmm mangan mangan. Na een paar rondjes op de food market hadden we eindelijk een keuze gemaakt: sate ayam met nasi putih en kwetieuw goreng (platte bami). Ookal zijn we verwend met de authentieke smaken van mijn ouders en oma en opa. We genieten maximaal van de Indonesische keuken!

29 July 2017

Vandaag is alweer onze laatste dag in Jakarta. First things first: we gaan naar de kapper! Erg handig met onze local Nia want zij kan precies uitleggen hoe en wat. Ons kappersbezoek pastten ruim in ons dagbudget, slechts €1,30 haha! Met onze freshe coupes gingen we naar de Mall, een beetje dolan dolan. De food markets afstruinen op zoek naar fooood. Na een "medium" Gado Gado (Mitch vond de GG wel lekker, ik hou echt van bruine sterke pindasaus, deze was slap en aangelengd met kokosmelk) gingen we naar de ticket office om bioscoopkaartjes te halen voor de film Planet of the Apes. Waar je in NL in een "oke" stoel zit voor €12. Betaal je hier €13 voor een stoel die je kan verstellen naar wens. Ik koos natuurlijk voor de ligstand. Dekentje, popcorn en drankje erbij. Hele toffe ervaring om op deze manier film te kijken!!

28 July 2017

Taman Mini
Vandaag gaan we naar Taman Mini met z'n allen. Een pretpark volledig in het teken van Indo. Een leuk pretpark waarbij zoveel mogelijk culturen en gewoontes van de verschillende provincies van Indo zijn nagebootst. Na ons bezoek aan Taman Mini gingen we even naar de mall voor mangan en een simkaartje. Ja, nu ben ik een ekte Javaan. Met een Javaanse achternaam en een Javaans telefoonnummer! Alleen zijn mijn Javaanse praat skills niet helemaal top. Thuis praten wij meer "dialect Javaans" en tot nu toe hoor ik Bahasa en Javaans door elkaar. Als ze dus Javaans tegen me lullen moet ik elke x zeggen: Orak, aku orak ngertie, aku goblok. In Jakarta heb ik ook nog een verloren vriend wonen die ik ken uit Rotterdam. Vanuit Noord pakten we een uber richting Zuid en dronken een paar Bintangs met Riva in een hele gezellige Beer Garden met alleen locals. Slimme toerist Nicky had slippers aan. En dus bleef het bij de Beer Garden want de club kom je niet binnen met slippers.

27 July 2017

Vandaag is het eindelijk zover: we zijn in het land van mijn voorouders! De eerste indruk van Jakarta is nogal chaotisch en hectisch. Gelukkig worden we opgevangen door mijn nicht Nia die op vakantie is in Indo. Aankomende dagen zullen we met haar gezin en ouders doorbrengen in het huis van Nia's ouders. Haar ouders zijn de enige familieleden die wij hebben in Java. Onze familieleden wonen verder allemaal in Su en NL. Je kan je voorstellen dat wij helemaal kapot waren na een reis van in totaal 15 uur (Siem Reap - Kuala Lumpur - Jakarta). Eenmaal aangekomen in het huis van tante Gerda werden we gelijk verwend want Nia had Javaans/Surinaamse bami voor ons gedraaid. Hhhhmmm. Met een goedgevulde buik was het eindelijk tijd voor een goede daggasessie in een traditioneel huis in Indo!