Madagascar · 29 Days · 98 Moments · July 2016

Hoekse Haakjes

Hoeksehaakjes to Madagascar


31 July 2016

We zijn thuis! Niet met air france gevlogen maar omgeboekt nr Kenya airlines vanwege ellende op Parijs, vertraging, geen aansluitende vlucht beschikbaar. Prima vlucht gehad met de Kenyanen. Julie ongeveer de hele vlucht geslapen, Viggo alle films bekeken! Vig nu dan ook dood-op, rode ogen van de slaap. Jarige Job! opa Peter had auto versierd!!! Vrijdag vieren we het uitgebreid. Hiermee laatste bericht van deze reis. Dank voor de leuke berichten/appjes/kaartjes bij thuiskomst! Liefs!!!

30 July 2016

Even heerlijk relaxen, de groten tegen de kleintjes
Heerlijk uitgeslapen vandaag! Daarna de tassen opgeruimd en lekker ontbeten. Lekker luxe huis. We nemen taxi de stad in, de auto is nr de garage. Verrekenen we later wel. We slenteren over de markt (sorry geen foto's, die zijn alleen met de grote camera gemaakt, telefoons bleven in de tas vanwege de drukte in de stad). We lunchen nu in gave tent. Zo via de supermarkt naar huis, daar slaan we wat in voor de vlucht.... Tot snel!!!
Lunch in Tana, vanavond vliegen

29 July 2016

2/2 Wat vooral heel gunstig is voor de kinderen: veel speelgoed hier!! Straks eten, auto wordt nu gewassen en nagekeken. Heerlijke douche. En dan morgen de laatste dag 😥
1/1 Terug in Tana! Gistermiddag na de lunch zijn we naar Fakona reserve geweest, een soort dierentuin half in het wild. Eerst een lemuren eiland waar de lemuren tam zijn en op je schouders sprongen. Daarna een stuk met (geïmporteerde) krokodillen en kameleons. Voor de kinderen was dat heel erg leuk! Daarna nog een avondwandeling gemaakt met gids op zoek naar nacht lemuren. Pittig programma, de kinderen hielden het prima vol! De auto hebben we elders geparkeerd en via een glibberig pad naar onze hut. Beetje spartaans was het wel, maar de vriendelijkheid en behulpzaamheid maakten alles goed! Vandaag makkelijk terug nr Tana gereden. Wat een drukte! We hebben ons zelfs door de stad weten te manouvreren op weg naar leuke lunchtent. Aangekomen bij onze b&b bleek ook hier vergissing in de boeking, waarbij de uitgeprinte mails nuttig blijken, lag niet aan ons.... Dat lijkt het thema van deze vakantie! Maar ook hier pakt het gunstig uit, we kunnen in het huis van de eigenaar,
Terug in Tana...laatste middag 😢

28 July 2016

Andasibe
Fakona reserve
Wat een geluk! Een zonnige dag midden in het regenwoud. We zitten in een gebied waar het het hele jaar door heel veel regent. We gaan naar een park met Indri-Indri lemuren. De grootste soort. Wegkomen lukt niet door de modder. We trekken de conclusie dat de 4x4 het domweg niet doet. De baas is er niet. De 2 bewakers/hulpkrachten van Rico (de baas) schieten onmiddellijk te hulp maar duwen helpt onvoldoende. Beetje fluiten in het bos en hulp schiet toe. We worden losgetrokken door 2 zebu's (de koeien van hier). 😂😂 Park is prachtig. De zon maakt het extra mooi! De indri's zijn echt betoverend, wat een mooie sprongen maken ze en wat een prachtig geluid. Verder spotten we een groep bruine lemuren en een giraffe-kever(tje). Het is een avontuurlijke wandeling! Geweldig!! Nu lunch is super chique tent, kinderen eten hier goed. Zo naar lemuren eiland. Komende tijd wrs geen internet meer. We gaan terug naar tana en vliegen zaterdag nr huis.
Gisteren vertrokken van Mahambo naar Andasibe national park. Lange rit met opnieuw pin-stop in Tamatave. Met kaart van Tamatave op google maps was de stad een stuk beter te doen. Paar souvenirs op de kop getikt in grote overdekte markt. Tweede deel van de reis ging voorspoedig; ook in de bergen zonnig! Wat een prachtig landschap rijden we door. Zonder regen ziet het er heel anders uit. We begrijpen dat het hier al meer dan 15 dgn onafgebroken heeft geregend en dit de eerste zonnige dag is. Werkelijk óveral hangt de was buiten! We vinden de weg naar onze eco-lodge moeiteloos maar dat is een modderig pad. Halverwege hebben we onvoldoende grip ondanks 4x4 aan. We zitten vast! Uiteindelijk loopt Boris het laatste stukje en worden we losgetrokken door een veel grotere 4x4. Allervriendelijkste mensen met heel klein pensionnetje. We eten er heerlijk. Het is wel heeeeeel koud. Uiteindelijk kruipen we om 21 u allemaal onder wol om het warm te krijgen en slapen heerlijk.
Boswandeling in Andasibe national parc! Veel lemuren gezien, en een girafkever. Nog geen kameleons, hopelijk later nog!
Zo ziet de auto eruit.... Wandeling in andasibe n.p.
Beeld nadat we losgetrokken zijn door de 2 zebu's. De nevel trekt op.

27 July 2016

26 July 2016

We zijn weer op de vaste wal; nog steeds maar zeer beperkt electriciteit en wifi, maar terug in bewoonde wereld. Vanmorgen voor dag en dauw op, de pirogue lag om 4 u klaar. Pittig windje tussen île au Nattes en île ste Marie, ik dacht even dat we naar de zee geblazen zouden worden😀. Daarna half uur met tuktuk. Netjes op tijd bij de boot. Zoals lands eer, werd er gewacht op reizigers die niet op tijd waren (ondanks dat kaartjes verkopers ons op het hart had gedrukt op tijd te zijn, omdat de boot écht op tijd zou vertrekken, 5 u sharp 😂😂😂). Vertrek 6:45 😉. Hoge golven op zee maar koers beter waardoor bij ons 4 geen zeeziekte. Rest van de boot wel veel volle zakjes (zal je baan maar zijn: kots-zakjes-ophaal-meneer). De 2,5 uur brengen we slapend (Julie), lezend (Monique) en kletsend (Boris en Viggo : 'pap, vertel eens een verhaal') door. We spotten nog een paar gigantische walvis sprongen op afstand. Wat een magnifiek gezicht!! Nu luieren!
Onze bungalow in Mahambo!

25 July 2016

Slecht geslapen, het regent de hele nacht, tropisch. Het geluid ervan maakt ons vaak wakker. Als het licht wordt regent het opnieuw hard en is de lucht diep grijs.... Hmmm. We gaan zo de boot op.... Vijf minuten voor vertrek stopt de regen en eenmaal op t water trekt het t snel open. De zee is niet rustig. Kinderen rapporteren snel 'zeeziek'. Ze hebben de-zee-haak-genen niet meegekregen vrees ik. We zien vrij snel een walvis verder weg maar daarna heel lang niks. Er wordt lang gevaren. Er is veel boegwater en we worden drijfnat. Het duurt heel erg lang voordat we wat te zien krijgen. Het is een kort maar magisch moment. Ze zijn heel dichtbij en spelen met hun zijvinnen boven het water. Ook zien we 2 keer een rug heel dichtbij door het water glijden en een fontijn. Helaas geen grote sprong. Wel een heel bijzondere ervaring! De middag relaxen we een beetje aan het strand. Boris maakt nog een wandeling. De kinderen zijn weer helemaal beter. Morgen weer naar de vaste wal.

24 July 2016

We worden wakker en kijken vanuit ons bed naar de zee. Wát een plekje! We doen heel rustig aan, de kinderen zijn nog steeds niet de oude. Julie wordt ietsje beter na gedwongen eten gister. Viggo is hangerig zonder andere symptomen. De kok maakt ons ontbijt. Viggo en Boris regelen de walvis-trip voor morgen. Ik lees Julie voor en prop er opgewarmde patat in 😖. We brengen de dag door op het strand, luieren wat, maken een klein wandelingetje en maken nog tripje naar het grote eiland, naar het piratenkerkhof. Beetje tegenvallend uitstapje maar wel grappig. We hopen daar ook te lunchen, maar bijna alles is dicht omdat t zondag is. We belanden in een toeristentent waar we weer weggaan omdat we het niet vertrouwen en ook de mensen niet prettig vinden. Dan maar terug. Halverwege zien we leuk tentje waar we stoppen. Heerlijk gegeten! Super aardige meneer met hart voor zn zaak. Nu wijntje en de kok maakt ons avond eten. Wat een leven!
Île sainte Marie
Eerste foto isnuitzicht vanuit t bed
Île aux Nattes

23 July 2016

Uit eten bij de Lucky Dube pizza bar 😎
Puppies bij huiseigenaar Ockie, owww
Als we aankomen staan er 2 tuktuks klaar. Die brengen ons nr de zuidpunt, vanwaar we met een pirogue naar het huis gevaren worden. We belden paar dgn geleden onze bungalow op om de reservering iets aan te passen: bleek tent niet meer te bestaan! Maar de ex-eigenaar was heel aardig en bood ons een huis aan voor zelfde prijs. We hebben nu prive villa met kok met 4 slaapkamers en keuken helemaal voor onszelf. Heerlijke bedden (voor t eerst in hier...). Wat een mazzel. Dit is een kadootje, hier kan je wel aan wennen! Nu heel hard hopen dat t weer zo goed blijft!!! Kinderen zijn hangerig, moe en ze eten te weinig. Vinden alles vies. Zucht.... Julie is afgevallen en had al nauwelijks vet. We moeten haar gaan dwingen tot eten. Volgende reis vitamine tabletten en dextro's mee.
Aankomst op Ile aux Nattes...wat een prachtig plekje!! We hebben supermazzel: onze reservering is misgegaan, daarom krijgen we ipv een bungalowtje een gigantische villa met 3 slaapkamers, 3 badkamers, een keuken en een eigen strand. Oh ja, en er loopt een kok rond, die in onze keuken klaarmaakt wat we willen! Wow!!
De boot is een modern schip. Uiteindelijk vertrekken we iets over half één. Mora mora, in dit land heb je geen haast 😂😂 Er is onderweg behoorlijk golfslag. De kinderen gaan liggen op onze schoot, wel wat zeeziek denk ik. Mijn advies nr horizon te kijken wordt weggewimpeld. Zolang ze niet kotsen laat ik het maar. Boris houdt horizon nauwgezet in de gaten omdat het zo hevig schommelt, om zeeziekte te voorkomen. Ik ga lezen. Maar na 45 min moet ik toch ook nr horizon kijken, ben niet echt ziek, maar ook niet helemaal lekker. Het kijken nr horizon wordt plots beloond met beweging. Eerst wat kleins en dan plots een enorme jump van een walvis, WAUW!!! We zijn de eerste die t zien en onze uitroep maakt anderen alert. Er worden nog zeker zo'n 8-10 walvissensprongen gezien door de groep. Ze zijn ver weg, maar hoe geweldig is dit!
Vandaag nr Ile ste Marie! Geen autorit, maar stukje varen. De snelboot vertrekt voor ons hotel vandaan. Vertrektijdstip rond uur of 11. We zouden ons om 7 u moeten melden.... We zijn om een uur of 6 vanzelf wel wakker en haasten ons niet. We kijken op t strand en het is er nog rustig. Eerst maar eens ontbijten. Julie is beter maar gebruikt 'ik ben niet zo lekker' als excuus om niet te hoeven eten. De pot pindakaas komt nu goed van pas. We reduceren onze bagage tot de 2 grote rugzakken en stoppen de was en wat overbodige rommel in de kinderrugzakken in de auto en betalen de bewakers een mooie fooi om de komende 3 dgn op onze auto te passen. De boot ligt er inmiddels en we gaan maar een kijkje nemen. Het is een drukte van belang. Kraampjes verkopen eten en souvenirs. We ontmoeten opnieuw een leuk zwitsers gezin en kletsen wat. Hun zonen ballen met onze kinders. Het wachten duurt lang voor de kinderen. Met kleine bootjes wordt lading op en af de catamaran geladen.
De vertrekhal
Wachtdag. Lang wachten op de snelboot naar Ile Sainte Marie. 9:00 op het strand, nu 12:38 en hopelijk eindelijk vertrekken...

22 July 2016

La Pirogue in Mahambo is echt een prachtig plekje! Uitzicht op de Indische oceaan...zo, nu eerst een THB :-)
La Pirogue... Paradijsje
Vrachtwagens zijn er niet meer. We zien de Indische Oceaan af en toe. Het is hier prachtig! We hebben de indruk dat er hier ietsje minder arm is als we naar de hutjes en de kleding kijken. Veel hutten zijn van hout hier. Veel stalletjes met handel langs de weg. De haven en het lokale toerisme aan oostkust brengen waarschijnlijk wel wat werkgelegenheid. Na dik 2 u rijden op slechte maar rustige weg komen we aan in waar paradijs: 'la pirogue, mahambo'. Wat een zaligheid. Grote droge hut, mooi weer, geluid van de branding. We rusten uit aan het strand en hangen daarna in de bar waar we uitgebreid Harry Potter voorlezen onder genot van een drankje. Wat is het hier zalig..... Kinderen ontdekken pool biljard. Morgen de boot naar Île st Marie. We hopen op walvissen.
Gaat allemaal uiterst vriendelijk. We zijn voorzichtig want de regen zint ons niet, het is tenslotte geen ZOAB. Ook de vele vrachtwagens in de berm (deel met panne, deels gecrashd) maken ons behoedzaam. Na een uur rijden wordt t lichter en droger, én doet de toeter het weer. Oude wagen heeft wat last van het vocht.... De natuur is overigens adembenemend. De nevel in de bergen maakt het extra bijzonder. Nabij Tamatave breekt de zon door, het is een drukke havenstad. We zijn genoodzaakt om erin te duiken omdat we moeten pinnen. Slingerend tussen duizenden fietskarretjes loods boris me naar de BFV bank. Daartegenover zou goed restaurantje zitten volgens Lonely Planet. We besluiten tot een stop voor vroege lunch omdat reis voorspoedig gaat; het is raar: allemaal blanke mannen in hun eentje aan het bier. Vast zeelui. We krijgen bij t eten ongevraagd een kleine alcoholische versnapering die we natuurlijk niet nemen op dit uur van de dag.... Dan nr het noorden. De weg is smal en slecht.
We staan opnieuw vroeg op, wat geen moeite kost als je om 22 u gaat slapen. Het bos is stil, terwijl de krekels en andere dieren gisteravond veel kabaal maakten. Om 6:45 rijden we weg, we zitten zo hoog dat we in de wolken rijden en ruitenwissers aanmoeten. Af en toe regent het ook een bui. We hebben een probleem: de toeter doet t niet! Die heb je hier hard nodig voor allerlei communicatie ('ik wil graag inhalen'/ 'ik ben aan het inhalen' / 'ga s aan de kant want ik kan niet nr links uitwijken' / 'bedankt!' (Nr vrachtwagen chauffeurs voor hulp bij het inhalen). Deze weg tussen Tana en Tamatave is in goede conditie maar er druk met vrachtverkeer omdat Tamatave dé havenstad is van Madagascar. En bergachtig, dus continu bochten. De vrachtwagens zorgen voor vertraging want die gaan vaak niet harder dan 30-40... Zeker berg-op niet. En de bochten maken dat je geen zicht hebt. Met een 'tut' geef je aan dat je er bent, zij geven met hun knipperlichten aan wanneer je er voorbij kan.

21 July 2016

ziek geworden, maar houdt zich dapper. Viggo is erg zorgzaam en de hele rit mag ze met haar hoofd op zijn schoot. Tana passeren we makkelijk via de ring en daarna verandert het landschap snel van droog maar groen. Veel bomen en bergen; prachtig. Omdat t tropisch regenwoud is wordt t ook bewolkt en rijden we op top van de berg door de regen. We besluiten door te rijden nr Andasibe en vinden daar rond 14 u een lodge. Genoeg voor vandaag. Midden in het oerwoud, tis beetje klein hok, maar ligging is prachtig midden in het bos. Nu in restaurant, Julie ligt op mn schoot en ik lees hoofdstukken Harry Potter voor. Boris en Viggo spelen tafelvoetbal.
Uitzicht vanuit ons huisje
Onderweg
7:10 vertrek. We besluiten jn auto te ontbijten want we hebben nog een lekker brood van de bakker en voorraad pindakaas. Tussen Antsirabe en Tana rijden we door een prachtig vruchtbaar landschap met veel landbouw. Het is hoogvlakte dus gematigde temperaturen, ideaal voor groenten en fruit. Dat zien we dan ook in prachtige stapeltjes te koop aangeboden (wortels, aardappeltjes in prachtige pyramides, kolen, casaves, appels en ander fruit). We groeten alle politiemannen die vrolijk terugzwaaien (Boris:'in Europa zouden ze je alsnog achterna komen en boete geven voor brutaal gedrag') en beschouwen de problemen van dit land. Wij denken dat onderwijs en anticonceptie nodig zijn. Maar dan missen ze oude-dag-voorziening. Boris:'doen we zoals bij ons: stop in een tehuis, 1x/week wassen en vastbinden als nodig....' Ja, hoe groot de armoede ook, de rijkdom van onze samenleving heeft ook hele zwarte randen die je hier niet ziet. Julie ligt achterin en vraagt af en toe om pitstop. Zij is ook

20 July 2016

Prachtige stad met koloniale gebouwen. Helaas wel allemaal in verval en wordt er nauwelijks onderhoud gedaan... Ik moest persoonlijk wel een drempel over om van pousse pousse gebruik te maken, maar ze zijn dolblij ermee en verdienen wat aan ons. Zowel lonely planet als Coen (onze autoverhuur man) adviseren om t wel te doen. Met Viggo er wel een gesprek erover gehad. Hij vond t ook maar raar.... We hebben ze zeer vorstelijk betaald!
Diner bij Chez Jenny in Antsirabe, mjam!
In de pousse pousse door Antsirabe!
Beste bakker in madagascar. Staat in alle reisgidsen. Zálig!!!
Prachtig hotel gevonden in antsirabe
Onderweg nr Antsirabe. Het eerste stuk droog berglandschap. De kinderen vervelen zich en zijn stierlijk vervelend achterin. Wij balen van eerste stuk weg, we waren vergeten dat dat zo slecht was. Halverwege knallen we bijna op een slagboom die hier bij voorkeur bruinig gekleurd zijn en gepositioneerd in de schaduw. De soldaat vraagt of zn superieur mee mag rijden naar Antisabe 😬. We wimpelen het af, maar voor hun begrippen is het nog lang niet vol natuurlijk in onze auto.... Iets later de brug met het gat, gat is stuk groter geworden in die paar dagen. Er zitten wat kinderen en besluiten de verzamelde lege waterflessen uit te delen, die met gejuich worden ontvangen... Vanaf dan gaat t beter in de auto, we doen ons favoriete gezins-spel:'ik heb een dier in mn hoofd'. En dan met vragen uitvinden welk dier het is ('is het een zoogdier? Leeft ie in NL?'). Heel leuk spel waardoor kinderen ongelooflijk weten van dieren.
Gisteren Morondava - Miantrivazo. Na familieberaad besloten om tóch proberen de walvissen te halen 🐋🐳. We vonden de alternatieve schema's niet aantrekkelijk genoeg. Dat betekent nu 4 dgn doorrijden nr de oostkust. Eerste 2 etappes kort (4-5 u), daarna 2 langere. We vertrekken steeds vroeg zodat we 'smiddags nog beetje kunnen relaxen of stadje bekijken. De route vandaag kenden we dus al. Ging vlotter dan heenweg. We krijgen meer ervaring. Inmiddels word ik ook aangehouden door oom agent en willen ze dan álle papieren zien, het staat nu 3-3 😂. De middag werd besteed aan zwemmen het zoeken nr een poets-lap om binnenkant vd auto schoon te maken. Niet gevonden 😄. Ik denk dat men hier geen geld uitgeeft aan dat soort zaken en oud T-shirt ervoor gebruikt. Uiteindelijk poging gedaan met spons en toen wilden de mannen van hotel het graag voor ons doen. Daarna ik ziek van de lunch.... Niet weinig ook. Dus middag en avond was wat ongezellig.... Nu op naar Antsirabe!

19 July 2016

In de pousse pousse in Miandrivazu :-)

18 July 2016

Julie heeft een vriendinnetje gevonden! - Chez Maggie
Wat kunnen we genieten van een stukje asfalt, kraampjes met tomaten en bananen en andere dingen te koop. Een menuutje om uit te kiezen. We zijn terug in morondava, in 'chez maggie'. Vanmorgen weer vroeg opgestaan. Om nr parc Kirindi te gaan, dry forest reserve. In de ochtend is er het meeste te zien, rond middaguur gaat alles slapen. Gezien: rode/bruine lemur (heel dichtbij), sifaki lemur (net andere soort dan in tsingy). Helaas fossa niet... Terugweg verliep verder goed. Nu wassen, wassen en wassen en kids zwemmen.
Logboek 7:23 vertrek 7:45 afslag kirindi 8:00 aankomst kirindi 10:05 vertrek kirindi 10:15 op grote 'dirtroad' weer 12:33 arrivé

17 July 2016

Wat een intzettend gave plek zitten we nu. We slapen in een soort safari tent met zn viertjes bij ontzéttend vriendelijke mensen. De lemuren springen boven onze tent van tak tot tak. Er is heerlijk voor ons gekookt (eten wat de pot schaft) en we hebben net een nacht wandeling gemaakt. 4 soorten dieren gezien waaronder soort spookdiertje. De weg terug ging heel goed. We waren mooi op tijd weg. Eerste bac ging vlot. Tussen de twee rivieren 4x4 aan. Ging allemaal een stuk makkelijker, voor grootste deel door ervaring, en ook omdat we nu bergafwaards gingen. Voor 12 u bij de tweede bac. Weer precies half uur totdat bac vol was.
Safaritent in de jungle
7:05 vertrek 7:15 rivier 7:30 rivier klaar 9:45 laatste keer ondergelopen weg oversteken. Vanaf hier geen 4x4 meer nodig 11:20 aankomst Belo Zoektocht nr eten 11:42 vertrek nr rivier 11:50 op de bac 12:23 bac vertrekt 12:32 bac vertrekt nu echt 12:38 bac zit vast Bac zit echt hartstikke vast, niet meer leuk. Brandende zon, bijna geen schaduw en heel erg roetende motor... Ze maken stomme fout door volle kracht door de blubber te willen varen waardoor ze zich hartstikke vast varen. Vervolgens proberen ze eindeloos de ene boot (het zijn 2 smalle boten waarop de pleton ligt) over de richel te duwen wat natuurlijk niet lukt. Voorbij varende boten helpen niet, ook kennen ze principe van de punt omduwen niet. Uiteindelijk op aanwijzing toeristen duwen ze de boot achteruit .... 13:25 bac vaart weer👍🏻🇲🇬 Blijft spannend , we varen door de drek heen. Bac die ons inhaalde zit nu vast voor ons 14:20 arrivé, we kunnen verder 15:57 afslag kirindi 16:13 camp amoreux

16 July 2016

2/2 Bij ons alle 4 niet te bespeuren. We zijn super trots op onze kinders. We komen door hele smalle spleten, klimmen er tegenop en kruipen door gangen van grotten met koraal. Het is een hele mooie ervaring. En omdat we zo vroeg zijn komen we maar 1x een groepje v 4 anderen tegen (en meer als we bijna bij uitgang zijn). Julie slaapt op de terugweg op mn schoot terwijl onze nieren zich tussen keel en bekken bevinden. Terug in hotel beetje relaxen bij t zwembad. Morgen terug maar we stoppen op 1,5 u van de bewoonde wereld: parc Kirindi. Ondertussen verlangen we best naar een douche zonder kikkers en warm water. We zijn maar verwend.
Vandaag de big Tsingy. Het is inmiddels gewoon geworden om half 6 op te staan, we zijn gister om 21 u gaan slapen. Zelfde gids als gisteren die we oppikten in Bekopaka. De 17 km ernaartoe zijn geen feest. De kuilen kunnen dus nog dieper, de auto nog schever. 1,5 u doen we erover. Daar aangekomen zijn we ongeveer de eerste. We krijgen klim-zekering om ons middel. Eerst een stuk door het bos. We zien opnieuw een bruine lemur, een koppeltje, veel dichterbij dan gisteren. Nog een stukje verder zien we een witte. Echt prachtig om die beesten door de bomen te zien slingeren. Na een half uurtje door het bos zijn we bij de Tsingy. Deze zijn een behoorlijk stuk dieper. We vinden alle 4 het klimmen heel erg leuk. De kinderen zekeren zich steeds keurig. Julie direct achter Brown en volgt de aanwijzingen heel goed op. Viggo draagt een heel stuk de rugzak met eten en water, hij wordt groot. Het uitzicht is prachtig. De bruggen hangen boven spleten van zeker 70 m diep. Enige angst is
Die andere zit ook vast!!!
Grande Tsingy!! Wat een ongelooflijk landschap, versteend koraal van soms wel 70m diep...prachtig!!

15 July 2016

2/2 Een veel leukere tijd dan gedacht. De reparatie-man was snel gevonden (hut met kleed ervoor met auto-onderdelen), de prijs erg schappelijk (€3,-) en de service snel. Kom daar maar eens voor in ons land. De enige reserve die ik nog voel is of het houdt. Maar ze zullen hun vak toch wel verstaan. In de wachttijd verkent Boris t dorp, speelt met de nieuwsgierige kinderen (hoop gegiechel en grappenmakerij) en koopt water. Er is hier hoegenaamd niks.... We hebben ons ernstig vergist in de kosten in dit gebied en de dikke stapel geld gaat er te snel doorheen. Het hotel wil wel kleine beetjes wisselen, tegen slechte koers natuurlijk, maar dat is dan maar ons leergeld. Heerlijk ontspannen en genieten nu. Morgen de big Tsingy.
1/2 Vandaag natural parc Tsingy bezocht. De small Tsingy. Om 6 u opgestaan, snel ontbijtje zodat we bij t krieken van de dag bij t park waren. De toegang vergde nogal wat administratie 😜, zoals wel vaker in dit soort landen. Na half uurtje konden we met gids Brown op pad. Dit was waar we die dag voor gereden hebben! Wat een idioot landschap! Heel erg mooi. De punten van karstgesteente (versteend koraal; dit lag ooit onder de zee) steken meters omhoog. We klauteren er tussendoor en klimmen nr 2 uitkijk plateaus. De kinderen vinden dit ook erg leuk. Er wordt nog lemur, papagaai, paradijsvogel en een ijsvogel gespot. Dit is al veel want dit park staat niet bekend om zn wild-life, daarvoor is t te dicht bij de dorpen. Dat komt later wel. De foto's spreken voor zich denk ik. De rest van de middag wordt nuttig besteed. De kinderen spelen in het zwembad, Julie maakt zelfs een vriendinnetje. Boris trekt het dorp in om een poging te wagen de band gerepareerd te krijgen. Hij heeft een
Bandje plakken in Bekopaka!

14 July 2016

3/3 Opgang nemen. Het lukte! Toen kwamen we bus tegen die gebaarde naar ons. Hmmm Stoppen en kijken. Lekke band. Het siste eruit en ging hard. We zagen m leeglopen. 😫 OK, bandje wisselen dan maar. Er komt ons een jeep achterop met fransen en ze schieten ons te hulp. Zó ontzettend aardig!!! Met hun chauffeur wisselen we onze band. Hij weet gelukkig heel goed hoe dat moet. Super vriendelijk. Nog 1,5 u buffelen, diepe kuilen en water. Nog 1 rivier over, waarbij we nog even gedoe hebben met het aanzetten van de 4x4 aandrijving. En dan zijn we er!!! Wat een tocht.... We zijn supertrots. Olielampje gaat nog effe branden voor extra vertier, maar dat was vals alarm. Nu koud biertje (heerlijk!) en zorgen dat band gerepareerd wordt. Morgen nr kleine tsingy.
2/3Houten ponton op 2 smalle boten. Het erop komen is een spannende onderneming. De stuurmannen gidsen mij de 2 smalle oprij-platen op. Stuur recht houden nu 😱 !!! Anders komt er een wiel naast. Dan wachten totdat ponton vol is. Duurt 25 min; 2 andere auto's nodig. Twee stuurmannen. Twee motoren. We varen wel een half uur. Op de boot kletsen we een beetje met de chauffeurs van de 2 andere auto's. Nog 3 u zeggen ze; ik zeg dat ik langzamer rij, hij glimlacht en zegt: OK 4 u dan. De weg zal niet veel slechter worden. Het stuk varen is idioot en fantastisch! 3 auto's op een boot. De kinderen vinden dit best eng en laten dat ook weten. Deel twee. Eerste stuk is beter en we kunnen beetje snelheid maken. Daarna wordt de weg voor laatste 1,5 u toch echt slechter. Hele diepe kuilen (de foto's laten écht geen diepte zien...) en we moeten tot 3 keer door water. De eerste keer koos ik verkeerde oprit en helden we schuin en zaten we vast 😖😖. Maar in zn achteruit konden we terug en andere
1/3 yes!! We zijn in Tsingy National Park! Enorm gave rit achter de rug!!! We staan om half 6 op zodat we bij zonsopgang bij Allée de Baobab zijn. We waren de enigen daar. Ongelooflijk mooi!! Het licht van de opkomende zon kleurde ze mooi rood. Foto's zeggen genoeg. Om 7 u verder naar Tsingy. Het is geen beste weg. Wisten we natuurlijk vantevoren maar nog nooit eerder gedaan. Ik had vantevoren de kaart op google maps ingeladen en GPS ontvangst is steeds perfect. Dus we konden mooi zien waar we waren. De weg wisselde sterk, soms rode gravel paden, die waren nog het best. Afgewisseld door zand paden. Het was net een slipcursus, maar dan in zand; effect is hetzelfde... Vervelendste waren de 'ribbel-stukken'. Dan ligt er een verharde onderlaag bloot die alles in de auto laat trillen en schudden; enorm lawaai!! Ondanks dat daar geen kuilen zijn, kunnen we dan niet harder dan 20. We kunnen overigens zelden harder dan 30... Na 100 km de eerste rivier. We moesten een 'Bac' op, een enorm
Logboek: 5:45 u vertrek bij hotel 6:20 u aankomst baobab 7: 00 vertrek baobab km 2277 10:07 op de bac!! 20.000AR. Eenmaal aan boord wil de man die bonnetjes schrijft het dubbele, maar Boris geeft geen krimp. 10:35 bac vertrekt, 3 auto's verzameld Op de bac wisselt Monique info uit met mede - chauffeur: nog 3 u reizen nr bekopa, ik zeg dat ik vast langzamer rij, hij glimlacht: 4 dan! 11:15 oversteek tsiribihina klaar. Km 2356. 13:15 lekke band 13:35 we rijden weer dankzij vriendelijke hulp Laatste uur valt tegen, op terugweg 4wheeldrive aandoen! Door water/modderpoelen. Komen 1x vast te zitten. 15:58 Arrive km 2451 Voor terugweg: pontje rechtdoor als je uit de richting Bekopaka het dorpje inrijdt. Rond 10-11 uur ook veel verkeer uit de richting bekopaka, dus het zal qua wachten bij de pont terug wel meevallen.

13 July 2016

Het is andersom geworden, hotels kirindi waren vol. Dus eerst nr Tsingy, daarna Kirindi. Morgen 270 km dirt-road inclusief passeren van 2 rivieren!! We gaan heel vroeg weg, om boabab alley te zien bij zonsopgang. En dan zijn we (hopelijk!) voor t donker in Bekopaka. Misschien wel vele dagen geen beschikking over internet.
Viggo bouwt een zandkasteel!
Stranddagje; springen in de golfen en spelen met modder
Ook de jerrycans op het dak vol voor het avontuur naar Tsingy!
Vandaag dagje rust. We staan wat later op, rustig ontbijtje (crepes!! En nog lekker ook) en beetje aanrommelen, maar vooral ook plannen maken. Na 2 dgn reizen hebben twijfels over onze oorsrponkelijke plannen. We willen nu nr Natural Park Kirindy en daarna naar Park Tsingy. En om daarna nog helemaal naar de oostkust te gaan.... Het reizen duurt langer dan gedacht, zou 5 dgn achtereen autorijden worden van tenminste 5 u/dag.... Oostkust is walvissen, wel een vurige wens van ons alle 4. We beslissen nog niks, maar gaan wel Kirindy en Tsingy niet afraffelen. We gaan t dorp in, beetje rond struinen. We doen voorbereidingen voor komende dagen. Tank vol, inclusief voorraad op het dak. Maximaal pinnen. Daarna beetje hangen en lezen. Straks naar het strand.

12 July 2016

2/2 bezichtiging. Hele dorp loopt uit en staart vrolijk onze auto in. De mensen zijn hier heel gastvrij en vrolijk. We worden vaak toegezwaaid vanaf de kant van de weg. We zijn overigens de enige toeristen die zelf in de auto rijden. De rest laat zich allemaal vervoeren door chauffeur. Tot nu toe geen moment nodig geweest. Er zijn veel politieposten. We zijn nu 2x aangehouden, ze bekijken je rijbewijs en dan mag je door. Toeval of niet, nu 2x Boris. 2-0 dus 😉. Ik denk dat ze mij niet aanhouden omdat we auto-rijdende vrouwen hier nog niet gezien hebben. Vast te kostbaar om rijbewijs te halen. Ongeveer een uur voor Morondova zien we de eerste Baobab bomen. Wauw!!! Morondova ligt aan de westkust. Hotel is paradijslijk oord met bungalowtjes. Zelfs zwembadje. Nu eerst maar dagje uitrusten, voordat we nr Tsingy gaan, de kinderen hebben zich goed gehouden maar zijn nu toe aan dagje niks.
1/2 Vandaag minder lange rit voor de boeg. 8:30 u vertrokken. Eerst tanken! Eerste stuk weg is slecht, daarna eigenlijk steeds goed door kunnen rijden op af en toe slecht stuk na. Het wordt al snel rustiger, minder bewoond en armer. We rijden door schitterende landschappen. Eerst nog een bergachtig stuk, daarna veel struiken en bomen. Dan een hoogvlakte die heel vruchtbaar is. Vele rijstvelden, felgroen. Lijkt wel bali. Ook worden en kropgewassen verbouwd. Hier en daar staan er stukken land in brand. Bij Malaimbandy slaan we rechtsaf, oostwaards. Er zou daar restaurantje zijn, maar die serveren alleen koffie en thee. We besluiten door te rijden, water voldoende aan boord. Na een uur komen we langs klein stalletje met bananen. Hebbes! Half uur later zien we in een gehucht brood. Ook maar gekocht, hoewel tenminste 4 dgn oud denk ik. Met dikke laag hollandse pindakaas smaakt t nog prima 😄. Die laatste pitstop zorgt voor hoop hilariteit. Mn Julie is een

11 July 2016

2/2 Stuk van antsirabe naar Miandrivazo valt zwaarder. De door Coen opgegeven 4 u zijn 5u en kwartier en we hebben echt niet kakkerig gereden. Hele stukken 70! Ik snap niet hoe anderen dit in 4 u doen. Maar wat een wáánzinnige rit! Rode bergwanden. Prachtige vergezichten. Rijstvelden, dorpjes, lemen hutjes. We kwamen door een stadje waar hele centrum verstopt was door de markt...idioot veel mensen op één hoop. Effe omrijden dan maar 😎 Verder weten we nu dat bergje af betekent: rivier! En rivier betekent: brug! En brug betekent: gaten in de weg!! Of gaten in de brug! Toppunt was een brug die totaal kapot was en metalen oprij plaat had. Ik dacht: 'hup, gaan met die banaan! En het lukte! Auto is sterk genoeg💪🏻💪🏻 We hebben heel veel gezien, volop genoten. Omdat we er langer over deden dan voorzien eindigden we in het donker. Dat was niet de bedoeling en maakte t laatste stukje minder leuk. Zitten in prachtige lodge. 'Hotel princesse' waar we mooie bungalow hebben voor ons viertjes.
Fotos dag 2, Tana nr miandrivazi
1/2 8:30 vertrokken. Best even spannend om in de pajerra te rijden. We doen een uur over eerste 40 km, veel bochten en drukte. Daarna kunnen we zelfs 60 km/u halen 😆! Vlak voor Antisirabe krijgt de weg af toe grote gaten. We hebben ze niet allemaal weten de ontwijken, maar de auto is stevig. Verkeer is buiten de steden niet druk. Maar het blijft wel oppassen geblazen met kinders naast de weg en veel fietsers. Veel politieposten die veel auto's aanhouden maar wij mogen steeds doorrijden. Het landschap is prachtig. We rijden langzaam het plateau af. Veel rood gesteente. Hier en daar een bruine rivier. Rijstvelden. Bijna overal stalletjes langs de weg met fruit, speelgoed vrachtauto's, takken of ondefinieerbare troep. Viggo ziet kinderen met sigaretten, dat vindt hij onbegrijpelijk. We maken een korte pitstop in Antsibare omdat we voor t donker in Miandrivazo willen zijn. Het lukt om een hotel onderweg telefonisch te reserveren.
Foto's v Tana nr miandivazo

10 July 2016

Lekker puzzelen :-)
Hetzelfde is als criminaliteit. Desalniettemin komen we door een tunnel waar kinderen van 4-5 jr achtergelaten zijn door hun moeder en met een bedelbakje. Vreselijk. We hebben vanmiddag door de stad gewandeld, waarbij boris en ik genieten van de ander cultuur en de vriendelijkheid van de mensen. Nu biertje en wat eten en even ontspannen. De kinderen zitten nu heerlijk in hun puzzelboekje. Morgen rijden in onze 4x4!
Gisteravond om 23:00 geland. Matige hoeveelheid turbulentie 😬! Lekker alle 4 films gekeken. Julie heeft nog paar uur geslapen. Visa hadden we in een kwartiertje. Wel een uur wachten op de rugzakken, we begonnen bijna te denken dat ze in Parijs de verkeerde afslag hadden genomen, maar gelukkig kwamen ze toen toch! Uitgang vliegveld was hilarisch (zie foto), we moesten ons door een massa mensen heenwerken die reizigers stonden op te wachten. Nog nergens op zo'n manier meegemaakt. Chauffeur Heri was snel gevonden, bracht ons naar onze bed & breakfast, daar waren we om 1:30 en we zijn gelijk gaan slapen. Kinderen vinden het wel spannend. Alles is natuurlijk anders en dat is mn voor Viggo best lastig. Gelukkig laat hij het wel weten aan ons. Gisteren was het nog 'alles', vandaag kan hij beter aangeven dat het vooral de armoede is. 'Ik ben bang dat 'ze' dan plotseling iets gaan doen, want ze hebben niks'. We hebben hem uitgelegd dat dat niet zo is, en dat armoede niet hetzelfde

9 July 2016

Nou daar gaan we dan, 16 u reizen voor de boeg.... We hebben er zin in!

8 July 2016

Julie is er klaar voor; onze backpacker!

7 July 2016

Nu écht aan inpakken. Kinderzooi grappig. 2 potten pindakaas in plastic in een rugzak 😉. We hopen dat alles past

2 July 2016

De voorpret kan beginnen! Vandaag gestart met spullen verzamelen 😁