Europe, South America · 123 Days · 136 Moments · December 2017

Op reis met zijn drietjes


11 April 2018

Dag 120 Pas om 23.55 is ons volgende vlucht en de laatste half uur is voor kami zwaar. Als we in ons vliegtuig zijn mag hij lekker verder tv kijken. Ergens rond half 2 krijgen we nog eten (??) En dan vallen we alle drie in een half slaap. In de ochtend (voor ons want in nl is gewoon middag) worden we wakker. De vlucht is korter dan de heenweg en we missen nog maar 3 uurtjes. We krijgen ontbijt en later gaan de speciale elektrische ramen "aan" (die kunnen dus verduisterd worden) dus is Dag! We landen en alles is super goed gegaan. Na de bagage halen zijn we buiten en.. Daar is anneleen die ons is komen ophalen!! Thuis is er ook Laura en later komt ook kwinten langs dat kami strak knuffelt en zoent. Het is feest!! We eten stampot met jus en worst en we kletsen tot laat. Later komt ook nog zora langs. Dat was het. We zijn thuis😊

10 April 2018

Dag 119 We gaan naar huis!!!! Inpakken voor de laatste keer en dan gaan. Na ontbijt in de café onder de hostel is die echt lekker is en uitgebreid (verse jus verse fruit arepa met ei a la perico cappuccino) zijn klaar om ons laatste taxi te nemen. We delen die met een andere dame van de hostel en daar zijn we dan. Alles gaat super, inchecken bagage uitgeven door de controle. We beslissen om ons laatste dollar ook uit te geven. We gaan ons trakteren want als we terug zijn met werk zoeken enzo gaan we niet meer luxe doen dus tot het nog kan... Nadat we een kado voor kami en jen hebben gekocht gaan we de vliegtuig in. Een super de luxe boing met eigen schermen enzo. Helaas mijn vegetarisch eten is niet doorgekomen dus ik zit met pindas, slaatje en rode wijn... In Mexico gaat jen naar aeromexico balie om dat te zeggen en ze krijgt een voucher voor lunch! We eten lekker Mexicaans na dat we geld hebben gewisseld, kami zijn wondje laten checken en de bagage naar de wissel hebben gebracht.

9 April 2018

Dag 118 Laatste dag!!! We gaan eerst nog de centrum in naar de post (en dat is echt niet makkelijk in Colombia!!) en we lopen een beetje rond. We lunchen nog locaal met soepen van hier (en ik een heerlijke bonen stoof) en dan gaan we weer naar huis. We kijken naar uit om naar huis huis te gaan dus we zoeken ook niet echt naar speciale dingen in de stad. We beslissen om een speciale laatste avond van te maken en wat chic te gaan eten. Helaas de restaurant dat jen had uitgekozen is gesloten (voor goed!!) dus we moeten wat anders zoeken. We zijn in een luxere buurt van Bogotá en we vinden wel een andere. Helaas wat we uiteindelijk kregen was niet zo goed (te gaar vis en pasta 😣) voor de prijs die we betaald hebben (hele 80 euro!! Is een loon van een mens hier) maar was leuk om zo gepamperd te zijn en chic wijn te drinken. Zo hadden wij nog niet gedaan in ons hele vakantie!

8 April 2018

Dag 117 Het is zondag. We gaan naar een van de vele vlooienmarkt en tussen allemaal mensen kijken we naar spulletjes. Het is echt heel druk en veel spullen zijn meer antieke spullen dan anders... maar is leuk en we houden van vlooienmarkten. Uiteindelijk begint super hard te regenen (nadat we hadden uitgekleden omdat het super warm was van de zon) en het leek niet meer te stoppen. Door de regen lopen we verder tot we uituinedlijk bij de handicraft markt zijn. We kopen nog een paar leuke spulletjes en dan moe gaan we naar huis. We hebben ook niet veel meer zin in een hele uitgebreide stad tour ofzo. Thuis rusten we tot we uit eten gaan. We gaan naar Nativa, een Vega restaurantje met winkeltje aaneengesloten. De kaart is erg gevarieerd en de eten is erg lekker. De sfeer is heel rustig en het lijkt op een kraakpand. We vinden het heel leuk 😊

7 April 2018

Dag 116 We regelen en taxi en een adres van ziekenhuis met de mensen van de hostel die heel lief zijn met ons. Bij de ziekenhuis, die 10 keer beter er uit ziet dan die in Cartagena waar we met kami waren, gaan we "inchecken" en binnen een kwartier krijgt jen een controle. Ze gaat niet nu dood dus..... wachten. Om 15.30 waren we binnen en om 19.00 werd ze eindelijk geholpen. Gelukkig heeft kami de gehele tijd geslapen, moe van al dat gereis van ons. Zelfs met oppakken bleef hij slapen. De dokter - die Engels sprak😮😮!!!- vertelde ons dat we op tijd zijn en de infectie nog niet is verspreid. Met antibiotica creme en pillen komt het goed. Eindelijk gaan we naar huis, moe van deze oneindig dag. Jen gaat in bed liggen en ik ga ergens een soep eten met kami. Daarna brengen we een soep naar jen en we gaan naar bed. Ook deze avontuur hebben we gehaald!!
Dag 116 komen we van hem af, wel met maar 25mil ipv 50. De hostel is echt te duur. Hij regelt om een andere te kijken en tijdens het lopen bekijken we ook een andere. We waren bijna daar gebleven, maar gelukkig hebben we gemerkt dat de bedden echt vies waren op tijd (echt met haren en meuk er in) en dus we lopen verder. De volgende plek is ook net zo duur als de eerst hostel en de meneer is ook raar (die ging spontaan jen negeren). We lopen verder. Eindelijk komen we een leuke hostel tegen, de prijs is te aan de hoge kant maar incl. ontbijt en de sfeer is heel rustig. De kamer is ook super schattig. Hier willen we ons laatste drie nachten graag in slapen :) Kami kijkt een film en ik en jen vallen spontaan in slaap. Jen voelt zich ook niet goed. Later eten we een hapje beneden bij de café aangesloten aan de hostel. Heerlijk en vers en veel Vega plus uitstekend koffie. Yes!! En toen bepalen we om naar de ziekenhuis te gaan. De wonden van jen verbeteren niet en we maken ons zorgen.
Dag 116 Jen vindt het niets. Ik blijf tussen de twee vertalen en jen vraagt voor wat? De meneer zegt dat het is om te boeken. Jen wil niet. Ik vraag ook aan de meneer hoe veel het kost met de normale gele taxi's en hij zweert dat het duurder is. Uiteindelijk zeggen we nee en we lopen naar de gele taxi rij. Een dame helpt de gang van zaken en we vragen aan haar hoe het zit met paspoorten en taxi: ze zegt dat ze nooit die kunnen vragen, alleen politie mag dat zonder uitzondering. Met een normale taxi gaan we de centrum op. Ik maak een babbeltje (maar verstaan nogsteeds niet alles) en per ongeluk begrijp hij dat ie ons bij een hotel moet brengen. We begrijpen niet. Is niet ons adres zeg ik. En hij zo van ja maar vraag de prijs aan het hotel. Er komt een uitleg dat we dat niet willen en dat we opzoek zijn naar een hostel, niet hotel, en ook wat het verschil is. Hij luistert eindelijk naar ons en rijd verder. We komen wat straten verder bij ons adres en hij blijft irritant dus eindelijk
Dag 116 Wekker is om 4 uur. We hadden al alles ingepakt, en kami wordt vrolijk wakker (dat scheelt zo veel!!) dus binnen een uur zitten we in de taxi. En dan kom ik achter dat het maar 20 minuten is voor de vliegveld ipv een uur. Dacht al van: er zou toch geen mens op straat zijn zo vroeg! We komen heeerlijk op tijd. Alles gaat goed. Inchecken bagage metal detector en gate. We wachten dat de laatste open gaat en we eten iets. Zelfs op de vliegveld de koffie is lekker: Colombia doet het goed met koffie!! En dan een uurtje vliegen naar Bogotá. Jen kan nergens zijn benen kwijt 😋 maar is het maar een korte vlucht. Bogotá is koud en grijs. We hebben helemaal geen zin in een 7.5 miljoen mensen stad in de bergen. Maar nog maar 3 dagen, vol houden! Buiten de deuren van de vliegveld komen meerdere mensen taxi aanbieden. Nou ok dan. We geven het adres en hij zegt 50mil. Hij loopt snel door en inhaalt ook de reguliere taxi halte. Mmm raar. Dan ineens draait hij om en vraagt ons ons paspoorten.

6 April 2018

Dag 115 We gaan ergens eten en we krijgen zelfs een live show van break dancers. Super cool! We genieten van ons laatste avond warm weer, want morgen vliegen we de bergen in. We hebben erg van genoten aan de kust, eerst mooie Cartagena dan Palomino met zijn frisse rivier en als laatste park tyrona met zijn mooiste stranden ooit. Echt een fijne afsluiter van ons lange reis.
Dag 115 nemen een pauze in een van de vele standjes die onderweg te vinden zijn. Sapje en biertje :) En dan lopen we tot ongeveer de helft van de gehele pad om uit de park te komen. Bij de helft, Arrecifes, nemen we lunch. Met ons buiken vol gaan we de andere helft van de pad op paard. Dat is fijn in de hitte! Je zweet namelijk onongebroken door. We horen ook schreeuw apen. Eng! En dan met de busje de laatste twee km om ons tassen te halen bij de eerste camping, Castilletes. Terwijl we lopen naar de camping komen we weer apen tegen! Deze keer hele kleine donker en wit aapjes!! Zo leuk!!!! We pakken de tassen en dan gaan we naar de uitgang (met de bus weer). En daar zijn we dan, uit het natural park tyrona. Met de bus gaan we naar Santa Marta en we kiezen een andere hostel dan vorige keer. We krijgen een mooie grote kamer met ventilator en eigen badkamer waar we eindelijk schoon en prettig kunnen omkleden douchen rusten. Fijn na de gore tent en de mieren harde bed van de laatste week.
Dag 115 De zon maakt ons wakker om 7.30. Het is al heet in de tent. We gaan inpakken in de hitte die zelfs buiten echt hard te voelen is. Gelukkig hebben we maar 10 dingetjes mee in de kleine rugtassen. We ontbijten (met aardappelpuree! Dat is grappig 🤣) in de schaduw en dan.. tijd om een beetje terug te lopen. Na een half uur (met kami zijn loop tempo. Anders was het 10 minuten) komen we bij de strand playa la piscina. Het is onbeschrijfbaar mooi. Praktisch geen golven door de rotsen die ze stoppen verder op, heldere water, goude strand. We blijven hier een paar uur en we huren zelfs een marker. Ik en jen gaan om en om de water in en we zien zebra vissen paarse vissen grote vissen kleine vissen witte vissen en ik zelfs.. een enorme schildpad! Zo mooi het lijkt dat ze vliegt in de water. Dit is ons afscheid met de zee en de kust van Colombia. Met tranen in de ogen lopen we verder. We komen nog meer stranden tegen, maar ze zijn niet veilig om te zwemmen, en wij moeten ook verder. We

5 April 2018

Dag 114 Langzaam komen er meer mensen bij. De zon is heet en zwemmen is echt een verlossing van al die hitte. Jen valt in slaap en ik en kami zwemmen voor een hele lange tijd in de rustige water (omdat rotsen stoppen de golven wat verder op). Kami krijgt ook een oplaasband van iemand en we spelen blij in de zon. We bouwen en kasteel en we rennen en springen alle kanten op 😄😄. Later lopen we een beetje rond: op de constructie die cabo san juan zo karakteristiek maakt en naar de naakt strand waar niemand is (de zon is ook naar beneden aan het gaan) en waar een bord staat dat honderden mensen hier verdronken zijn. Het is heel mooi hier, en rustgevend nu de toeristen weg zijn met de boot. We eten later in de restaurant en - waarom??? - hebben we alle drie voor pasta gekozen. Was weinig en te gaar. Saus gelukkig wel goed op smaak. En dan slapen in die gore tent. We hebben alle drie slecht geslapen, warm en vies.
Dag 114 We worden vroeg wakker van de zon. Het is wel erg mooi om wakker te worden en gelijk de oceaan te kunnen kijken. We ontbijten bij de restaurantje (die in vaste tijden open is 😅) en dan gaan We!! Als eerst nemen we de busje om tot cañete te komen waar we een paard kunnen huren. Het is een wandeling van ruim 7 km en met kami willen we dat niet. Liever lekker snel met de paard en dan chillen op de strand. Dus op een paard door de jungle van Colombia gaan we naar een strand dat alleen via benen of boot te bereiken is. De paadje is heel leuk, met bruggetjes en krappe stukken tussen enorme ronde rotsen. De paarden doen het heel goed op het ongelijke vloer. En dan komen we aan. We checken in voor de tent die blijkt echt allen dat te zijn: simpel gebruikt tentje met twee schimmel matrassen in. Lekker!! We dumpen onze spullen in de locker en daar zijn we dan. Het is nog vroeg dus de strand is nog leeg. De water is helder en de zicht schitterend. Wat een mooie plek!!

4 April 2018

Dag 113 We pakken in. Eerst uitgebreid ontbijten natuurlijk, bij ons lievelings bakker die gelukkig weer open is. En dan de ontplofte kamer weer in twee backpacks krijgen. Na veel achter laten zo als keuken spullen (kruiden rijst bouillon enzo) zijn we wat lichter onderweg. Doei doei Palomino.

31 March 2018

Dag 109 versnellingen. Het is rustgevend om zo zoet door de rivier gebracht te worden. Kami wil steeds zwemmen en spring in de water zo en dan. De water is wel echt heel koud! Uiteindelijk zweven we steeds lager en lager in de rivier tot we aan de sytadje tegen komen van de andere dagen, met de zee aan de overkant. En gelukkig want is niet zo zonnig en we hebben het heel erg koud! Ik heb een half uur geen gevoel in mijn armen gehad!! Lekker ontspannen Haha!! Daarna lopen we door het dorpje en ook in het gedeelte die niet toeristisch is, waar de locals wonen. Kleine simpele huisje met geen decoratie, half naakt kinderen die in de stof spelen, harde muziek hier en daar. Alles heel eenvoudig. We vinden een leuke speeltuintje waar kami even met de andere kinderen speelt.
Dag 109 We ontbijten ergens anders daar ze ter plekke met een ouderwetse machine de koffie malen. Kami krijgt pancake, daar is ie blij van! Jammer van de australiaan die veel te behulpzaam wil zijn dat ie irritant wordt (en hij lijkt op mijn oude baas 😒😦😖). Ook al is het zaterdag lijkt het dorp net iets minder mensen te hebben na de drukte van de afgelopen dagen. Maar wij gaan... tubing doen! Je betaald bij een van de tientallen plekken waar je dat kan huren en dan met een motor wordt je meegenomen tot wat hoger aan de rivier. De straat is hobbelig met stenen en stof en de moties rijden als gek natuurlijk 😫. Als je aankomt moet je nog een wandeling van een half uur. Is een schattige paadje in de jungle (ze beweren dat het gevaarlijk is dus we hebben een gids met ons) eerst omhoog en dan helemaal omlaag. Is warm en we zweten ons kapot 🤣. En dan de rivier in! Deze gedeelte had ik allen met kami niet gedaan en is prachtig. Hoge bomen en lianen en bloemen en zelfs een paar

30 March 2018

Dag 108 hele pizza!! Want eten op dat strandje is alleen vis (met gelijk rijst en patacones). We komen aan op die veel te drukke strand (met een motor deze keer!) en we vinden een plekje tussen andere mensen. In de hitte ik en kami springen gelijk de rivier in. Toevallig kijk ik naar jen en ze is denk ik de stranddoek aan het verschuiven... ? Ik zwem verder tot ik jen mijn naar hoor schreeuwen. Ik draai mij om en... alles is nat! Een grote golf van de zee aan de andere kant van het strandje is helemaal aan deze kant gekomen en de doek was nat en de schoenen en... de empanadas en de pizza!! Een hele nog warme onaangeraakt pizza!! Helemaal met zeewater en zand. We zaten daar met de spullen in de handen elkaar zielig kijken... 😭😭😭 Ik moest kort ernaa weg want ik ging mijzelf laten harsen. Later gingen we wat eten en daarna gingen we een circus spektakel kijken met zijn drieën. Gelukkig weet ik niet meer de andere ellendige dingen die dit zo een funest dag maakde.
Dag 108 We zijn heerlijk aan het inspannen hier. We ontbijten in de bakkertje die naast ons "hostel" (eigenlijk een huis van een stel die een paar kamers verhuurt) is. De bakkertje is klein en serveert alleen een ontbijtje van ei koffie sap en een vers brood van je eigen keuze. Echt simpel goedkoop en overheerlijk! Daarna gaan we weer rustig aan richting de strand/rivier. We hadden gisteren de andere weg gevonden om deze plek te bezoeken: vanuit de dorp in een straat met bomen aan de twee kanten die door velden heen gaat met hoge gras. Dan kom je een militaire fort tegen (😂) en loop je verder in een dunne straatje naast de rivier tussen bomen tot je aan de zee komt. Nou het klikt idyllisch toch? Jammer genoeg dat... honderden mensen op en neer mee lopen plus tientallen motors dat taxi zijn. Hahaha wat idyllisch!?! En de strand? Overspoeld door liggamen!! Oh ja en nu herinner ik mij: dat was ons bad day. We wouden dingen op de post sturen en was dicht, toen gingen we empanadas en een

29 March 2018

Dag 107 Nu dat we weer samen zijn gaan we lekker rustig aan doen in Palomino. We hebben besloten om langer hier te blijven, eigenlijk de laatste plek van de kust van Colombia voor dat we terug gaan. Na ontbijten gaan we naar de strand lopen door de lange carrera 6 waar alle hostels een restaurantje zijn. Bij de strand lopen we links richting de rivier delta. En daar is gezellig druk met restaurantjes (dat gewoon houte hutten zijn met golfplaten erop) en stoeltjes met stoffen daken voor schaduw. Tientallen kinderen spelen in de water van de rivier, die anders dan de zee rustig en helder is. Heerlijk! We eten empanadas en papas rellenas (gevulde aardappel) en encocadas (kokos geraspt en gezoet in meerdere smaken). We hebben leuk voor kami een opbalaasbaare jetski en hij speelt trots er mee. S avonds wou kami pasta en we eten in hippe Sua restaurant. Nou dat was een teleurstelling: smakeloos.

28 March 2018

Dag 106 We zijn nog steeds met zijn tweeën. Helaas moeten we weg van de hostel omdat ie helemaal vol gereserveerd is vanavond. En gelukkig vind ik een kamer bij een stel (echt hun huis) met twee bedden en voor heel goedkoop. Het meest goedkoop sinds we in Colombia zijn. De locatie is ook super fijn: centraal op de lange weg richting de strand waar alles staat. Palomino is niet groot. Echt een dorpje overspoeld met toeristen. Na ontbijten en verhuizen gaan we met een binneband door de rivier heen: met een motor worden we hoger aan de rivier gebracht (kami vondt het cool!!!) en dan met het band rustig richting de zee. De koude water is helend door al díe hitte en Kami speelt constant in de lage water. De rivier is helder en rustig met een lieve stroming. We komen aan de einde aan waar strand de rivier en de zee verdeelt. En lopen naar huis: een lange weg eerst op de strand dan de straat naar de hostel. We gaan crepes eten en eindelijk komt jen terug met vele verhalen van tyrona park.

27 March 2018

Dag 105 Ik en jen gaan splitten. Jen gaat naar tyrona park, waar ze uren wandeling moet doen om stranden te bezoeken. Ik ga met kami naar Palomino, een klein stoffige dorpje aan de kust na het park. Ik had ondertussen slecht nieuws gekregen van mijn vader: mijn omaatje is er niet meer 😢. Ik en kami vinden we een bed in een dorm en ook met moeite want is heel druk en alles vol hier: semana Santa komt eraan (paasen). We lopen door de lange weg naar de strand en we komen aan de wilde zee, die schijnbaar vaak te gevaarlijk is om te zwemmen. We lopen terug door de tientallen hostels en restaurantjes... en dan liggen. Ik ben moe, lichamelijk en emotioneel.

26 March 2018

Dag 104 We worden niet leuk vroeg wakker, inpakken en uitchecken, ontbijten aan de overkant en dan op zoek naar deze laboratorium voor de streptokokken test. Het is in de zelfde gebouw als de ziekenhuis alleen een andere ingang. Ook verwarrend een dus bezig met zoeken. Eindelijk komen we bij de wachtkamer. We worden geholpen en met moeite vinden we de juiste papieren. Ok. Het ging allemaal redelijk snel. Ze roept mij terug en vraagt als kami gegeten heeft of zijn mond "gewassen" (vaar woorden). Ja tuurlijk zei ik, net ontbeten. Oh dan kan het niet, zei ze. Morgen terug komen. 🙁😮😒😔 Wat??? We beslissen om naar Santa Marta te gaan. We zouden daar ook een laboratorium kunnen vinden. Met de taxi en daarna een dure sprinter komen we 4 en een half uur later in drukke Santa Marta. We gaan ergens een hap eten en dat werden de beste gnocchi in blauwe kaas saus met truffel honing ever! We lopen nog een stukje door het stadje die wel een paar mooie straatjes heeft.

25 March 2018

Dag 103 een andere test doen om te checken voor streptokokken (want ik heb een willekeurige kinderziekte genoemd en dat zou verbonden zijn aan die bacteriën). Nou altijd goed voor de zekerheid. En toen weer wachten. We wisten ook niet precies waarom nu, want we waren klaar. Ondertussen hadden wij ook honger. Nergens een kantine of automaat. Jen gaat naar buiten en alles wat er te vinden is is een zak chips (en jen denkt dat de guard aan de ingang zei dat het niet mocht... maar ja ik begrijp weinig Spaans zei jen 🤣). Eindelijk , na nog een keer vragen want we zijn hier al uren, krijgen we de papieren. Bij de uitgang regelen we de laatste geld zaken (alles was maar 35 euro!). We hadden kami pannenkoeken beloofd omdat ie zo goed deed. Op de gids stond er een maar die was er niet meer dus we belanden in een roze-wit pancake house met gillende kinderen en eten in plastik bakjes. Voor kami dan he?! Onderweg eten we ook wat dingen van de grill, aan elk hoek te vinden: maïs, chorizo, kip...
Dag 103 Dagje ziekenhuis. Kami begint vlekjes te krijgen dus we beslissen om het te laten checken. En dat was een lange middag. We worden opgenomen om 13.15 en ergens om 18 komen we naar buiten. We hebben in een wachtkamer gewacht, toen een snelle check van kami en dan in een andere wachtkamer gewacht. Na een lange tijd eindelijk krijgen we een complete check van Kami. Ik probeer te uitleggen in mijn haperige Spaans dat waarschijnlijk een kinderziekte is, je weet wel rodehond waterpokken... ze begrijpt mij niet. Bestaan hier geen kinderziektes? Uiteindelijk wil ze een bloed onderzoek doen. Ok. Altijd goed een uitgebreid check. En dan wachten we. We zitten op twee stoelen praktisch in de gang. Zelfs een beetje in de weg. Na een eeuwigheid komt een dame eindelijk zijn bloed afnemen. Dat ging een beetje rauw maar was gedaan. En dan nog een ander half uur wachten. De bloed zei iets van hoge witte bloed cellen. Virus. Toen zei ze dat als wij willen konden we morgen ergens anders een andere

24 March 2018

Dag 102 Omdat het zaterdag is is de oude stad heel druk. We lopen rond en in een klein pleintje komen we dansers en muzikanten tegen in Afrikaanse stijl. Is fijn om in zo een mooie stadje rond te lopen met schattige gebouwen met balkonnetjes.
Dag 102 Vandaag beslissen we om het maar rustig aan te doen. We zijn nog best moe van gisteren dus we slapen uit en gaan ook uitgebreid ontbijten. Later in de middag nemen we een gevulde arepa (maïs pannenkoek) en in de park komen we break dancers. Kami kijkt heel geïnteresseerd en probeert ook wat moves 😂

23 March 2018

Dag 101 Het is magisch om ze te zien! Blauw geel vissen en zebravissen en een soort die blauw is met een lange bek zo als een zwaardvis! De man pakt ook zeesterren en die haalt ze boven water. We mogen ze vast houden in ons handen. Een zee ster was zwart met een soort van stekels en heet tarantula zee ster. De andere was dus met een groen grijs kleur en lange armen en heet iets van slang zee ster. De eerste durfde ik niet aan te raken maar de tweede liep zo op mijn hand met die lange slingerende tentakels. En toen was het al tijd om terug te gaan. Kami heeft het de hele tijd super goed gedaan ondanks zijn koorts. Wel waren we alle drie goed moe en ik en jen ook goed verbrand 😂.
Dag 101 We gaan met een tour. Nou... om het echt tour te noemen is het eigenlijk overdreven. Het is een bus die ons daar op en neer brengt en we krijgen lunch. Vroeg op. Het is allemaal een beetje a-la-Colombiaans geregeld en dus hier wachten, dan daar in, nee toch een andere bus. Eindelijk vertrekken we en na een uurtje kom je we er aan. We worden een soort groep met de rest van de mensen in ons bus en als een school reis lopen we. Achter de verschillende gebouwen die op de strand zijn lopen we een stukje verder, en het is hier echt smerig! Afval overal, etensresten, kapot glas. Zo jammer, want een paar meter verder zijn we er en... Het is zo ongelooflijk mooi! Het lijkt nep zo blauw de water en zo wit de strand zijn. We huren bedjes en later eten we ons lunch liggend. We voelen ons koninginnen! Na lunchen gaan we een klein beetje snorkelen met een man die ons begeleid. De reef is dicht bij het strand en hij heeft brood die hij in het water oplost: tientallen visjes komen naar ons toe

22 March 2018

Dag 100 Maar natuurlijk ontbijten we aan de overkant. Roertofu voor mij en champs met bieten humus voor jen. Alles met huisgemaakte brood. We voelen alsof we in Baklust zijn, maar toch net niet zo lekker natuurlijk 😋. We willen de zee zien want daarvoor hebben we zo veel km in zo een korte tijd gerezen. De stranden zijn verder weg en met een zieke kami durven we niet te veel. We vinden een strandje maar achteraf lijkt verboden te zwemmen. Een frisse duikje voor kami en dan de stadje in. We lopen rond en we shoppen een klein beetje. Dan proberen we te oriënteren met wat er te doen is in de omgeving van Cartagena. We doen nog en paar kleine benodigen dingen en dan lopen we terug naar ons straatje. We hopen namelijk dat het wat goedkoper is dan de uberturistische centrum. We vinden een echte Italiaanse restaurant met extra vierge olijf olie en echte parmezaans. Jammer genoeg de porties zijn kleiner dan een kinderportie en de prijzen zijn een oog van de hoofd (un occhio della testa).

21 March 2018

Dag 99 Als we weer wakker zijn lopen we de buurt genoemd oude centrum (maar waar wij slapen is ook oud). Als we bij de poort aankomen is het gelijk raak. De mooiste stad tot nu toe. Zelfs mooier dan cuzco (en die is ook mooi). We lopen rond in deze uberturistische straatjes tussen koetsen, straatverkopers -van kokos en arepas tot sieraden en brillen-, bandjes en veel gringos die niet backpackers zijn maar rijke westerlingen. We eten op de bekendste plein (de buren krijgen en serenade maar het lijkt dat ze niet aan het genieten zijn 😂 jen integendeel smelt weg) met Afrikaanse muziek op de achtergrond (live gespeeld inclusief dansers) en dan weer naar huis. Helaas hebben we een onrustige nacht want kami is ongeveer 30 keer wakker geworden, half gillend half huilend half dorstig half snotterig.
Dag 99 Catagena! De straat van ons hostel is mooi! De oude stad bevindt zich op een eiland (maar met een bruggetje ben je der zo) omringt door oude stadsmuren. De huizen zijn klein en gekleurd. De weer.... is HEET!! We in checken en kami is op. Het is nu duidelijk dat ie koorts heeft. Zeker omdat ie helemaal stil en rustig is en alleen op schoot wil. Jen heeft een ontbijt on de bus kunnen scoren (rijst met kip 😂😂 serieus maakt niet uit hoe laat het is: zuid Amerika eet rijst met kip s ochtends s avonds en s middags!!) maar ik heb honger. Nou: aan de overkant van de hostel (na een koude douche en een korte rokje) vinden we een sociaal verantwoord café met 3 kwart vegan kaart. Yesss! Kami is gaar en na twee stukken fruit is ie vol. Maar ik en jen niet hoor! Helemaal vol gestampt met heerlijke voedsel. En Dan? In bed!
Dag 99 Het is een lange onrustige rit. We hebben geluk en de stoel naast jen is vrij. Kami kan lekker lang liggen en dat zorgt voor net wat extra comfort. Maar we denken dat hij ziek is.. Omdat het zo een lange rit is worden we niet wakker geschud om eruit gegooid te worden om 7 uur. Helaas de wc is een... Jen moet en ze doet het gewoon. Maar ze kwam terug met een: het slaat nergens op! De wc is krampachtig klein, de pot is vol met andermans plas en door de hectische bewegingen van de bus overstroomt het elke keer een beetje, naast dat je de hoofd hard stoot tegen de muren. De duidelijke beeld die jen heeft beschreven was voor mij genoeg om het in te houden. En ook maakt het duidelijk wat dat zure geur was. Soms is reizen helemaal niet leuk. Eindelijk om 12.30 komen we aan, lichtelijk te laat (een uur). Met een kami die niet wil (niets) nemen we een taxi voor de oude stad. Een uur, 20000. Jeetje wat moeilijk allemaal!!

20 March 2018

Dag 98 Als we bij de terminal aankomen is het 20.15 uur. We zijn om 18 uur uit de hostel gelopen 😣 en we hebben ongeveer 8 km gedaan. Gesloopt kijken we rond. Is toch voor elk land anders en hier zijn ze net wat onduidelijker kwa bestemmingen. Helaas moeten we tot 22.30 wachten 😭😭 want de ene laatste is vertrokken precies toen we aankwamen. We wachten daar, met een steeds moeinder kami. Hij valt niet in slaap, maar gelukkig zijn er wel stoeltjes enzo en het is óók oke schoon. Eindelijk gaan we de bus in. De laatste nacht bus die we deze reis gaan nemen. Het is niet de beste maar het is zeker de duurste (112 € met zijn drieën 😦 nog nooit zo veel uit gegeven). We gaan 13 uur rijden (dus je zou kunnen denken dat het dan redelijk is de prijs. Nee hoor. Zelfde als Peru en Ecuador en Bolivia kwa bus. Alleen tantu duur). Gelukkig zetten ze geen film met schietpartijen en hoog volume maar gewoon licht uit en gaan. Kami is heel onrustig en wil niet zo onhandig slapen maar een echte bed...
Dag 98 Ik ga er niet mee akkoord. Dus de tweede taxi die stopt (een lange tijd later) vraagt 40000 voor. We bestellen een pizza to go maar de meneer moet wel een taxi voor ons bellen. Na dat de pizza klaar is belt hij en... de lijn werkt niet. Moe met al die tassen, met een klagende kindje en een extra pizza doos in ons handen... nemen we een taxi voor de metro. In principe is de terminal dichtbij een van de haltes. Bij de metro... de wachtrij om een ticket te kopen is 200 meter lang 😮😮😮 en de metro die we zien vertrekken is stampen vol!! We kijken elkaar helemaal verdwenen... hoe komen we bij die hemelse terminal noord nu??? Gelukkig naast de metro is er de snel weg die Medellin door kruist en ook taxi's... een de tweede die we vragen wilt natuurlijk ons daar brengen. We moesten bijna huilen van blijheid 😢 Als we aankomen (ongeveer een uur later vanwege de file overal. Dat is de reden dat niemand ons wou brengen) is het weer met bakken uit de hemel bezig.
Dag 98 Kami verveelt zich erg dus hij oefent met schrijven met tien duizend van die prikkers die niet mag pakken, maakt foto's met ons telefoons, gaat naar de wc en door de druk knop van de kraan komt ie gedoucht terug en rent terug naar ons met een foto op de telefoon in zijn handen: kijk deze is de meneer van de keuken! Altijd gezellig met ons kleine. We gaan naar de hostel om de tassen te halen en we zijn op het punt om te vertrekken dat het weer enorm hard gaat regenen. We wachten. Na een tijdje merken we dat het geen zin heeft dus onder de regen proberen we een taxi te stoppen. Niets... Ze zijn of bezet of ze rijden snel weg (waarschijnelijk besteld). We vragen de hostel om er een te bestellen maar de lijn werkt niet. Nou dan maar lopen. Het is donker. Gelukkig is de regen gestopt. Op de grotere weg rijden er tientallen van maar geen een taxi stopt want ze zijn bezet. Eindelijk stopt een taxi, we vragen voor terminal noord en... hij vraagt 30000 voor!! Echt belachelijk!!
Dag 98 Is ons laatste dag Medellin. In de ochtend, na ontbijten en inpakken, ga ik mij laten harsen. Het is hier best populair en ik kan snel iets vinden. Later gaan we met de metro naar de halte waar je zo een kabel metro kan nemen. Het is openbaar vervoer en imbegrepen in de metro systeem dus je kan gewoon van het ene naar de andere stappen zonder extra te betalen. Terwijl we omhoog gaan begint te regenen. Dus het plan om dan de volgende kabelbaan te nemen en de park te bezoeken boven aan valt weg. We gaan gewoon weer terug naar beneden en dan met de metro tot ons buurt terug. 😁 Was leuk om even de stad van boven uit te kijken, maar na de nare ervaring van gisteren (en de moeilijk te vinden vegetarische maaltijden) vinden we Poblado een prima keuze. We eten wat (op een vegan tentje met een menu (soep, bord met 4 verschillende dingetjes, toetje, sap, 12.000 pesos=3.45) die erg aan water&brood laat denken) en dan de kroeg in. Jen bestelt een proeverij van BBC, Bogotá beer company

19 March 2018

Dag 97 ...weer normaal ademen. Jen vondt het toch leuk spannend, zo van: dan hebben we dit ook gezien en meegemaakt. Ik was van andere gedachten, zeker met kami erbij. Je voelt je sneller kwetsbaar met een kind. En als we moeten rennen? Of iemand wil ons grijpen? Dan zou hij toch niet zichzelf kunnen verdedigen. Maar ja, het flitst van alles door je gedachten maar gelukkig is niets gebeurt. In Poblado (ons buurt) voel ik mij weer helemaal thuis en veilig.na wat eten gaan we lekker liggen.
Dag 97 ... eigenlijk zijn er maar 4 of 5 plekken open. En eindelijk valt het kwartje: iemand had mij een paar dagen geleden gezecht dat het feest dagen zijn!!! 😬😬😬 Gelukkig (en dat vind ik Echt!!) is er enorm veel politie. Kami krijgt een ijsje (samen met een stuk of 10 agenten 😂) en in deze rare sfeer lopen we door. Op een gegeven moment gaat jen toch de opinel in de zak doen (alsof we echt dat zouden gebruiken! Maar voelt als iets veiliger) en later merk ik dat twee rare jonge zwerver ons volgen. Nerveus stop ik en laat ik ze door lopen. Ze proberen om te bedelen maar ik wou ze gewoon weg van ons. We voelen onveilig. We beslissen om terug naar de metro te gaan want er is toch niets! Zelfs de winkels zijn dicht. En ineens komen we een grote plein tegen met veel mensen en beelden en monumenten. Zo gek van een hoek naar een ander compleet verschil. We lopen richting de halte en weer zijn we in meerdere straten waar niemand loopt... als we de halte eindelijk bereiken kan ik...
Dag 97 We zijn lekker langzaam en we genieten ervan. Na rustig ontbijten (van de hostel) blijven we kletsen op dat soort terras wat ook bar is. Rustig aan gaan we. En als eerst nemen we empanadas bij de winkeltje naast ons hostel: maïs deeg gefrituurd met een aardappel vulling. Echt mega mega lekker!! En dan komen we bonbons tegen... oké Dan! En toen ging het regen, maar hard!! Dus toen hebben we een koffie gedronken... nou toen we uiteindelijk bij de metro waren was het al diep in de middag 🤣😂 De metro is schoon en efficiënt. Fijn systeem die ook meerdere kabels stukken heeft. Echt top. We gaan naar het centrum (de buurt waar wij slapen, Poblado, is 2 km van het centrum) van deze enorme stad (3mln mensen). En terwijl we lopen... is een beetje raar. Is best leeg hier. De winkels zijn dicht. Het stinkt. En we zien alleen maar zwervers, dakloze en gekke die hard op tegen zichzelf praten... Jen laat toch even zijn gewicht checken. We vinden de craftmarket maar is eigenlijk...

18 March 2018

Dag 96 Medellin!! De stad van Pablo Escobar! Een heel stad om te ontdekken! Nee. We zijn moe al vanaf het wakker worden en omdat ik gisteren mijn best heb gedaan om niet aan de pillen te gaan... heb ik nu hoofdpijn. We krijgen ontbijt van de hostel, die nu druk bezig zijn om het te renoveren dus overal is verf en spullen. Niet echt de meest gezellig plek. Ontbijt is heerlijk. We blijven chillen aan de bar, dat een brede open kamer is (een muur is weg een geeft op de straat). Jen gaat weer spelen en oefenen en ik ga dood van de pijn. Toch aan de pillen😔 Uiteindelijk beslissen we om binnen te blijven. Even een dagje er tussen uit en niets doen. Kami gaat op de tablet En ik en jen slapen/internetten/chatten met de buitenwereld. Ik ben moe van de pijn, verdrietig en wil naar huis. Ziek zijn laat je jezelf heel anders dan normaal voelen. Medellin kan wachten. Ergens rond 6 lopen we in ons buurt en we vinden een Vega restaurant met heerlijk eten. Aah wat fijn 😊

17 March 2018

Dag 95 We reizen verder. Na inpakken halen we dingen in een supermarkt en we gaan. De bus gaat er ongeveer 6 uur over doen. In de bis eren we een broodje en dan.. wachten en wachten. We stoppen ergens middle of nowhere. Ik vraag bij de zelf scheppen restaurant als ze vegetarische dingen. Nee niets zegt een grumpie vrouwtje. Ik bedoel... Ik zie aardappels daar staan en maistortillas... Maar ik laat het. Heb geen zin in haar. We reizen verder en uiteindelijk is mijn hoofdpijn terug gekomen (droge lucht en verschil in druk helpt niet... dus al die airco en bergen zijn mij alleen maar kapot aan het maken) en we komen aan met een uur vertraging. Met de taxi gaan we naar de Poblado buurt van Medellin. We zijn er eindelijk! De derde hostel heeft een kamer voor ons. De buurt is de gringo buurt met tientallen café en restaurant. Is zaterdag dus de straten zijn vol mensen. Maar wij eten snel wat en gaan slapen. Zou je nooit zeggen maar uuren niets doen in de bus is slopend!!

16 March 2018

Dag 94 Nadat we al die koffie hebben gedronken met alleen maar een ontbijtje in ons magen zijn we vol met energie. Toevallig komt een hele bijzondere mooie vogel de tour afsluiten. Kami is heel benieuwd naar de bomb. En dan uitleggen waar je dat gebruikt en hoe. Had al eerder de "guerra" uitgelegd en hij was helemaal serieus aan het luisteren. Na wat koffie kopen, hand ingepakt door Don Manolo zelf van koffie gebrand op 16 maart (😍) gaan we lopen naar beneden. We zijn blij, bijgeschoold en hebben honger. Met een taxi gaan we een restaurant zoeken en helaas de Vega opties zijn beide dicht. Na -weer- italiaans eten gaan we naar ons hostel terug. Daar speelt een man en we blijven 5 minuutjes luisteren. Helaas is ondertussen mijn hoofdpijn terug dus ga weer aan de pillen. Na een blauwe cocktail (want ondanks mijn ziekte ben ik nog steeds op vakantie!) gaan we slapen
Dag 94 En dan... natuurlijk proeven!!! Daar zaten wij twee al de gehele tour op te wachten 🤣🤣 We kregen te zien de tientallen manier van koffie zetten: de oudste Turkse manier met suiker, de Italiaanse, de Vietnamees en een nieuwe fancy manier bedacht door Japanners. We gaan met deze laatste dr koffie ermee proeven. Hij laat ons de proces live zien. De maling is heel grof en na twee minuten in de heet water gaan we het drinken. Op 65°C is het meest ideaal. Heerlijk. En zoet!! Niets van zuur en net een vleugel bitter. Het lijkt meer op een thee dan op een koffie, meer omdat wij dat graag sterk drinken. Maar ik heb nog nooit zo een ronde zoete kruidig smaak geproefd in een kop koffie. En ook brownies erbij gekregen 🤣 Daarna proeven we de zelfde koffieboon maar op een andere manier gezet (de tropische Hollandse manier: filterkoffie). Heel ander smaak, licht bitter maar ook zuur.
Dag 94 De bonen krijgen in Colombia een andere proces dan in andere warmer landen. Ipv drogen en dan ontvellen zo als gebruikelijker in landen waar het buiten kan, is hier: eerst ontvellen (de rode schil maar niet de witte pulp) dan vermenteren 24 uur, dan wassen, dan drogen (12 dagen buiten onder een soort van serre, 10 uur in een machine), dan de witte -nu hard van het drogen- schilletje eraf met een machine. En dan roosteren. De boon is groen na het proces boven beschreven. In een soort van oven, op plus minus 200°C, wordt de boon geroosterd tot ongeveer maat 10 of 11 (kijk foto). De geur is amazing! Zo zoet en echt lekker 😄 tijdens het roosteren hoor je een "krak" zo als popcorn kan doen. En dan magt ie eruit en koelen. We hebben deze koffie gekocht want... hoe verser en beter??? En hij gebruikt geen chemicaliën op zijn planten. Echt verliefd 😍😍😍
Dag 94 Is alles heel interessant en veel dingen kennen we wijn niet. We mogten de bessen proeven (want de pulp is zoet en lekker) en we kregen en duidelijke beeld van de plant. De bloemen ruiken als jasmijn 😍 Toen gingen we kijken hoe de proces verloopt als je de bessen geplukt hebt. Oh ja: toen we op de gras zaten is jen gestoken door mieren en heel lief heeft Don Manolo aloë gepakt om er op te smeren.
Dag 94 Na een zelfgemaakte ontbijtje (met ongelooflijke zoete brood 😓), een lekkere koffie op de tweede verdieping op de terras terwijl we oefenen "Tevere gran hotel" (gitaar: jen, vocal: luna), gaan we. We nemen een taxi en daar zijn we dan, op de finca Don Manolo. De tour begint over een ander half uur dus we wachten op hun belachelijke mooi terras met zicht op de stad. En dan mogen we beginnen! We krijgen eerst een introductie over koffie en Colombia (welke koffie, waar vandaan, hoe lang al hier, de ingewikkelde systeem die het reguleert, de indeling van de finca). Don manolo zelf geeft ons de Tour, een oudere man met donkere haren naar achter en een typisch Colombiaanse gezicht. Er zijn ook twee Franse bij de tour met een hard pratende vertaler erbij. Het resultaat is een chaotische drukke tour. Daarna lopen we 10 meter de plantage in waar we de struiken zelf kunnen zien.

15 March 2018

Dag 93 We gaan weer. We zijn moe maar we willen ook graag bij de kust aankomen en rusten op de strand dus... verder. Met de bus gaan we naar Pereira, een niet toeristisch stadje midden in de koffie gebied. Het duurt ongeveer 4-5 uur en daar gaan we gelijk naar de hostel. Gelukkig heeft deze laatste ook een restaurant aaneengesloten waar we een lekker burger kunnen eten. Ik moet natuurlijk weer aan de pijnstillers vanwege mijn ontsteking.

14 March 2018

Dag 92 Later gaan we van de grotere pad af en we nemen een klein paadje. Het loopt naast een klein water stroompje tussen lianen en jungle bladeren en palmbomen. Het is echt magisch. We komen aan bij de waterval "van de verliefden", in de foto uit internet gehaald. Aan de begin wist ik niet zeker wat de bedoeling was maar na een minuutje zaten we allemaal erin! Heerlijk! Kami was super blij ^^ en ging zelfs springen van uit de zijkanten. Later gingen we nog een waterval bekijken en dan: met de binnenband door de grote rivier!! Echt super cool, met snelle stukken waar je de billen omhoog moest doen (ik heb meerdere keren toch gestoten) en andere rustige stukken met diepe water waar we ook vrij hebben gezwommen. Terug bij de dorp lekker gegeten. We hebben daar droge kleren aangetrokken (want we hebben alles met kleren aan gedaan) en toen begon heel hard te regenen. Zo hard dat we uiteindelijk weer de natte kleding aan hebben getrokken 😅 en dan weer met de motor/trein en naar Cali
Dag 92 aan een van de twee vervoermiddelen om uit te stappen en de andere langs te laten gaan. We komen aan in San Cipriano, een klein dorpje die alleen via de spoor bereikbaar is. Het was ooit een vissers dorp en leefde van dat, maar nu leeft de dorp van toerisme. Er zijn hostels en restaurantjes en geen auto's. Wel motors als enige vervoermiddel. De rivier die erlangs stroomt (een andere rivier die later bij de grote rivier invoert) is een van de schoonste van de regio, met waters die tot 6 m diep zijn en de bodem nog steeds zichtbaar is. We laten al onze spullen achter en we nemen een grote tractor band pp, zo een zwarte, en dan lopen we door de jungle. We hebben geen foto's van want straks gaan we goed nat worden, maar is echt geniaal hier. De temperatuur is anders dan in Cali: veel warmer en ook vochtig tropisch, typisch van de jungle. Je zweet overal, zelfs bij je polsen, gewoon bij stil zitten 🤣🤣 Op pad komen we vele vlinders tegen, geel blauw paars, zo groot als een meloen!
Dag 92 Tour! De van komt ons halen voor de deur van de hostel. Hier ontmoeten we de gids - een jonge vrolijke vrouw van Cali- en ons tourgenoten - een Hollander en een Duitser-. Samen gaan we er uur door bochten heen (echt niet fijn: misselijk!) En ontbijten we in een restaurant onderweg. Een grote dak naast de weg met onder tafels en een houtgestoken keuken. Heel mooi midden in de natuur. We gaan verder. Bij de ingang van het park stappen we uit. Als eerst moeten we een wankelende geroest brug oversteken. Kami is al weg met de andere gasten en ik en jen lopen we rustig en voorzichtig achter aan. Aan de ander kant is er een soort station 😅. Waar ooit de trein hier rei is nu een andere vervoermiddel bedacht: een houte platform met treinwielen, bankjes om te zitten en een motor met de achterwiel op het spoor. Zo ga je dan! Een kwartier racen door de jungle, naast de rivier en tussen lianen en palmbomen. Soms kom je een huis tegen of een andere wagen in de andere richting. Dan is het

13 March 2018

Dag 91 We chillen na ontbijten/lunchen want ik ben ook goed ziek. Mijn ontsteking van weet-niet-welke-holtes-precies blijft aanhouden. Ik heb enorm hoofd pijn en ook zweetaanvallen en voel mij zwak. Jen gaat lief voor mij zorgen met massages, pijnstillers en warme douche. Ik voel mijzelf net wat meer uitgerust zo. Later pinnen we en dat doen we als of we een kilo drugs over de grens moeten brengen: beide de moneybelt, geld verdelen, atm hokje op slot en overal ons heen kijken. Natuurlijk is niets gebeurt 🙃 We beslissen ook om een tour te doen morgen, maar meer details komen later. We gaan bij een vegetarische restaurant eten, dat helaas toch niet helemaal was. Wel fijn om veel groenten te eten, eindelijk. Ik heb ook heel stiekem en goed verstopt mijn telefoon meegenomen. Want ja: het kan zomaar zijn dat je beroofd wordt.
Dag 91 We zijn nog moe en ook wat we willen doen als volgende blijft een issue. We worden wel pas om 10 uur wakker. Lekker!! We missen de ontbijt, dat wel, maar blijf dankbaar dat kami zo lang heeft geslapen. Er is een kindje in de hostel, van een dame die hier werkt, en voor kami is het echt heel leuk. Hij heeft het alleen maar over zijn vriend. We eten ergens en daarna gaan we ook in de tentje ernaast eten want in de eerste is ie de helft van wat we hebben besteld vergeten en wat we kregen was weinig. Echt zuid Amerika 😏 Koffie is hier overal echt lekker. We zijn naast de koffie regio. We besloten om niet naar het noorden te vliegen want is duur, erbij willen we toch een koffie tour doen in de volgende stad, dat midden in de koffie regio is. Jammer om het te missen. Wel hebben we geboekt voor de terug weg, van de Caraïbische kust naar Bogotá. Daar besparen we een 16 uur reis vlak voor NL vlucht. 😢😢😢 gaat zo snel!!! We willen nog niet terug!!

12 March 2018

Dag 90 We komen aan twee uur eerder dan geplant. Je denkt: chill! Maar nee. We zijn kapot moe en kami moest wakker gemaakt worden. Twee uur extra was niet erg. Met een taxi rijden we naar een schattige buurt van Cali. Helaas de hostel is vol maar heel lief belt ze naar twee andere. Beide op loopafstand en de tweede heeft plek. Jammer genoeg is het best prijzig en om eerder de kamer in te gaan moeten we ook extra betalen. We zijn kapot dus we doen het gewoon. Op de gids lees ik ook dat er twee roeten niet snachts met de bus moe doen: een in de jungle, de andere tussen de grens en Cali. Oeps. Maar gelukkig niets gebeurt. Na ontbijten gaan ik en jen om en om een uurtje slapen. Later lopen we als zombie door de warme Cali. Buiten ons buurt de rest is niet zo mooi met grote onpersoonlijke gebouwen. We voelen ook niet helemaal veilig na het lezen(op de gids) van wat allemaal gevaarlijk is in Colombia. Even wennen. We eten fantastische pizza en dan slapen we als roosjes.

11 March 2018

Dag 89 Van de hek af komt een enorme rij, de begin nog onder een dak, maar de rest gaat in een slangerig vorm verder tot om de gebouw heen en naar achter. Mensen op mensen met bagage en kinderen en ouderen. En af en toe ook een toerist er tussen. Dr sfeer bij de hek/ingang is onrustig. Elke keer dat wat mensen naar binnen mogen de rest van de rij fluit en schreeuwt. We blijven even aan de zijkant van de ingang, naast de enorme rij. We weten niet als het haalbaar is vandaag, sommige mensen zeggen ons om morgen terug te komen (ook al zijn wij niet meer in Ecuador (stempel zit erop) en nog niet in Colombia? Ja kan). Uiteindelijk met ons vier rugzakken en kami op schoot krijgen we voorrang en we zijn binnen. We zijn bang dat jen niet mee mag dus ze blijft hard tegen mij aan. Binne is er natuurlijk nog een rij. Na een andere dikke half uur hebben we eindelijk een stomme simpele stempel. Het lukt ook om een nacht bus naar Cali te nemen en als we zitten is eindelijk alles achter de rug.
Dag 89 niet naar binnen mocht). Toen we klaar waren met stempels konden we lopend de brug oversteken. Echt een diepe canyon. En aan de overkant.... duizende mensen! Even vanaf het begin beginnen: in Venezuela is de situatie niet best, met veel geweld en op de punt om in een burgeroorlog te ontploffen. Daardoor zijn ontelbare mensen aan het emigreren, voornamelijk in Peru, Ecuador en Colombia. Deze verhaal waren we al eerder tegen gekomen, en we hadden ook wat mensen gesproken die uit dat land komen. Doordat de grens een aantal dagen dicht was zijn er veel mensen opgehoopt. Normaal gesproken zijn er ongeveer 3000 mensen per dag die hier langs komen, nu zijn er 3x zoveel. We lopen rond het gebouw heen om te begrijpen wat we moeten doen, en meerdere mensen zeggen tegen ons dat we waarschijnlijk voorrang krijgen vanwege het kind. De rij om in Colombia te gaan is namelijk de zelfde om er uit van te komen. We blijven aan de kant van de ingang, een hek beveiligd door meerdere politie agenten
Dag 89 Vandaag weer verder. Het is zondag dus we hebben een simpele plekje voor ontbijt. Ik voel mijzelf niet lekker: weer begin ontsteking bij mijn voorholtes. Is al de tweede keer enige vorige keer was is aan de strand en de zeewater helpt enorm. Dat wordt dus een hele lange zware dag. Met de bus gaan we van Ibarra naar Tulkan. Daar wisselen we de soles die we nog over hadden van Peru en de overige dollars voor Colombiaanse Pesos, simpelweg: pesos. Ons vierde valuta. En we denken ook de meeste moeilijke. 1 euro is 3500 pesos. Dat wordt rekenen!!! We gaan met een taxi maar de grens, en daar komen we slechte nieuws tegen. Door verkiezingen is de grens 4 dagen dicht geweest en pas, toevallig, vandaag om 16 uur ging het weer open. We waren bij de grens, twee gebouwen met een brug in de midden boven een diepe canyon waar een rivier stroomt, alles tussen hoge bergen. We waren daar om 16.30 en de ecuadoriaans gedeelte ging redelijk snel (ook al moesten we om en om in de rij omdat de bagage

10 March 2018

Dag 88 Na al dat gringo world in de ochtend (waar we toch een beetje raar in voelen. We hadden in hartje den haag kunne zijn!) gaan we lokaal lunchen. Een piepkleine plekje met krukken aan de bar en schattige houten schaaltje met natuurlijk vlees in alle soorten en maten. Heel lief hebben ze een Vega variant voor mij gemaakt (let op: staat niet op de menu hoor) en dat was echt heel leuk. Veel te rustig aan lopen we nog de markt in want we willen nog specifiek wat halen en veel te langzaam lopen we terug om ons backpacks te halen. Zo zijn we pas om 5 uur bij de terminal om verder te rijzen, moe van de duizende mensen spullen en koopjes. We gaan naar Ibarra, die maar 45 min verder ligt. Daar twijfelen wij om wel of niet verder, maar de bussen zelf beslissen: er is geen een meer, morgen pas weer. Ook goed, want is een twee en een half uur reis en is al laat. We vinden een goedkoop hostel en we gaan uit eten. Echt Italiaans eten van een Italiaan 😋 mammamia wat lekker!
Dag 88 Als we naar buiten lopen, na inpakken, zijn we al blij verrast dat de markt is gegroeid en tot voor de deur van ons hostel te vinden is. Tussen de duizende stendjes lopen we naar een gringo café. Serieus geen een zuid Amerikaans persoon hier! Maar het eten is lekker! Beste koffie ever tot nu toe ook. En verse gemaakt bagel en ciabatta (die nou voor de verandering ook vegan was met zwarte bonen humus alfalfa wortel uit en komkommer. Ik voelde mij bijna in Baklust!!). Helaas door de drukte de - ook overheerlijke- yoghurt van jen duurde 50 minuten lang. Het snelle internet heeft ook ons met de buiten wereld in contact gebracht en leuke nieuws van vrienden in NL heeft ons heel langzaam gemaakt. We zijn echt twee uur daar gebleven 😂. En dan: duiken in de markt! We hebben veel gekocht en staan afdingen. Eigenlijk wou ik dat ik miljonaire was en alles kon kopen want sommige dingen zijn zo mooi!! Maar ja... We hebben maar ook een backpack pp dus... rustig aan doen.

9 March 2018

Dag 87 We gaan weer verder. We hebben erg genoten van Quito. En onze benen zijn weer wat meer sterk na drie dagen lopen door de stad. De hoogte hoeft voor ons niet: de krijgen een loop neus ervan met korstjes, de lippen drogen uit en trappen zijn dubbel zo zwaar. We gaan naar otavalo. De terminal is een half uur van de centrum af en -gelukje- de bus vertrekt in 5 minuten. De weg is slingerende slangerende en ik en jen zijn lichtelijk misselijk. Kami? Helemaal niets. Otavalo is klein en alles licht dicht bij elkaar. We nemen gelijk een kamer en dan lopen we door de plein dat ook een grote markt is. We kopen niets want... morgen is zaterdag en de markt groeit door de hele dorpje heen!! We dineren en dan lekker in bed liggen.

8 March 2018

Dag 86 Vandaag gaan we met de teleferiqo. Om daar te komen hebben we serieus 3 bussen en een taxi moeten pakken. Echt toeristisch, aha. Maar ja, na de veel te dure entree daar gaan We! Van 2500 meter boven de zee naar 4050! Boven waren we zonder adem na 10 stappen en hoofd pijn. Toen we een niet met paardrijden zagen dachten we: ja! Dat is chill! Gelukkig was het betaalbaar (ook al de paarden een beetje ongelukkig er uit zagen) en dan gaan op de Andes op een paard!!! Beneden lopen we nog een beetje en eten we in een vegetarische restaurant. De salade was overheerlijk, helaas mijn noodles met in sojasaus roergebakte groenten dreef in pure sojasaus. Na terug brengen een nieuwe gekregen... En toch mega zout. Tja... niet echt lekker. S avond gaat jen nog een paar lokaal gebrouwen biertjes drinken (want nu wil ze expert brouwer worden dus veld onderzoek is noodzakelijk 😏)

28 February 2018

Dag 79 Na de heftige regen van gisteren avond en vannacht is alles nat. En dan bedoel ik ook in ons kamer: lekkage. De klamboe en mij heuptas en een stapeltje dollars en de tablet een beetje... alles nat. Dus ja: geldwassen he 😉😉 Haha!! Daarna lekker ontbijten bij surfshack zo als gisteren. Het beviel zo goed dat we gewoon terug zijn gegaan. Lekker burger met patat als ontbijt 🤣🤣 en dan ook niet sla tomaat avocado en brood maar een echte vega burger huisgemaakt!! Smakken!! Thuis weer bikini aan en jen huurt een bord en dan: strand!!! Helaas door de heftige regen en de rivier die dus aan de strand uit komt is de water bruin en vol met takken, bladeren en plastik. Echt jammer. Aan de begin wou ik niet in, vind te vies... maar na een tijdje was jen moe om te surfen en ging mij leren! Heb voor het eerste gestaan op een bord!! Daarna lekker weer in de zwembad 😅 en dan eindelijk eten!! Honger!! Oh ja: de hond van het hostel slaapt in de hangmat 😆

27 February 2018

Dag 78 Na dus ander half uur de bus wachten pakken we de taxi. San vicente een een grote dorp. Maar met wel een ATM. En dus we cashen want straks zitten we alleen maar in vergeten verlaten dorpjes. Eigenlijk zijn we al klaar en we gaan alleen nog een supermarkt in uit verveling. Terug in Canoa gaan we gelijk eten. We hebben honger en de hostel ligt eigenlijk net buiten de dorp waardoor met kami soms even duurt het op en neer ritje. We eten in een Spaanse restaurant (maar zo als overal heb ook gewoon kip met rijst of chicharron (kibbeling naar van andere soorten vis)). Helaas is niet zo als gehoopt en dat is flauw en dit is saai. Terug thuis... doen we een midnight swim (maar is gewoon 19.30 🤣😂😅). Zo leuk!! De lichte gaan aan en de water is echt heel warm. Zwemmen en springen en duiken. Kami is er weg van!! En stiekem wij twee ook 😌
Dag 78 Vandaag kijken we rond en we zoeken een ontbijt plek. Maar eerst een duik in de zwembad natuurlijk!! Echt een super de luxe plek deze hoor!! We vinden surfshack vanuit de gids en dat is zeker heerlijk geslaagd. Lekkere french toast voor kami en broodje voor jen en ik super op smaak roerei met paprika tomaat en geraspte aardappel. Echt een van de beste ontbijt. Daarna lopen we rond en uiteindelijk gaan we naar de enige goed geasfalteerd straat van het dorp dat ook de straat is waar bussen lang rijden. We vragen en ja nee ze komen om se uur en is net langs geweest. Dan lopen we nog een rondje (de minimarket is altijd leuk met rare spullen die ze hier gebruiken) en gaan we weer zitten op de stoep, wachtend op de bus. Na dikke half uur vragen ze(rondslingerende mensen bij de stoep) of we taxi willen. Nee dank je want we moeten best ver(dorpje verder op 10 km ) en we wachten op de bus. Bus? - zeggen ze- nee die komen vandaag niet, ze zijn aan het staken. Geen woorden voor

26 February 2018

Dag 77 En toen vergeet kami te zeggen dat ie naar de wc moet. Dus die gaat een heel grote blaas leeg laten lopen staant in de bus met alle kleding aan. Zeggen om te stoppen werkt niet en toen alles er uit lag keken we zo elkaar, zonder woorden. Jen was even een snakkie aan het halen en toen kwam zijn terug dat alles geel was. Broek uit en proberen een beetje ermee te dweilen samen met weinig wc papier díe we nog hadden. Gênant. Na vertrekken en de enige kleding stuk die we hadden aan kami aangetrokken (shirt met lange mouwen ondersteboven (dus zijn kruis lag lekker te luchten 😂) waren we get al vergeten. Er kwamen een paar verkopers (soms mis ik de Peruaanse verkopers maar eigenlijk kocht ik niets (kip en varken... tja..))met verrassend lekker warme churros en stengels van deeg gevuld met kaas en gefrituurd. En toen waren we in Canoa. Zag er een beetje leeg uit, en klein. Met de taxi gaan we naar shangri la en de hostel is een jungle paradijs!! Is van een Hollander. Hier blijven we!
Dag 77 We verlaten Montañita Het doet een beetje pijn. De hostel is fijn, de eten is gevarieerd, de strand is mooi (en dichtbij) en de golven zijn makkelijk. Maar ja, we zijn op reis en er is meet te zien. En we zijn hier al een dikke week! Kami wou niet wakker worden (ons kamer is best donker met alles dicht) en na ontbijten vertrekken we. En dat is avontuur vandaag hoor! Eerst komen we aan in Puerto Lopez, de net wat grotere stadje verder op. We stappen uit de bus en we nemen een tuc tuc voor de terminal waar we gelijk een bus in kunnen voor de volgende stadje en... is de zelfde bus waar we van uit waren gestapt 😒 ...oke... Dan komen we aan in Portoviejo, best grote stad met enorme terminal. De mensen van het bis wisten dat wij naar Canoa wouden dus die laten ons gelijk in de volgende bus stappen (en dat moet een soort van: ze pakken de tassen van een bus en gaan gelijk in de andere). En alles haastig doen ook. Oké. In de volgende bus wachten we ook nog 20 minuten en toen...

25 February 2018

Dag 76 We beslissen dat we nog een luxe ontbijt verdienen op comfortabele bedden. Daarna in ons kamer (met ongeveer 45°C) trekken we snel ons zwemkleding Aan (het glijd lekker met al die zweet) en we gaan van ons laatste keer Montañita beach genieten. Het is heerlijk weer met soms een aardige wolk die het draagbaar maakt. Ik ontmoet een leuke meid uit Enschede die alleen aan het reizen is en we kletsen gezellig op de strand terwijl mijn megalomane zandkasteel project achtergelaten wordt. Er gaan later dineren bij de vegan restaurant die aan de strand zit en we genieten van een spectaculaire zonsondergang. En toen was ons laatste dag Montañita achter de rug. Jammer genoeg was ik nog ziek met een constante hoofdpijn.

24 February 2018

Dag 75 Vandaag (Na goed ons tepels te hebben ingesmeerd) gaan we op de linke strand wandelen. Helaas na dat we de gedeelte van het dorp zelf te hebben gelopen zijn we alle drie compleet moe en gaar door de hitte van de zon. We nemen de laatste stoeltjes en we gaan liggen! We zijn wel genoeg verder gelopen om zonder mensen omringt te zijn. Na goed doorgebakken te zijn gaan we terug. Het is zaterdag en alle speakers zijn aan (en maakt niet uit als sommige naast elkaar zijn met twee verschillende liedjes aan. Is Montañita). Van ver de dorp trilt van de bassen. Er in lopen is net als een muziek massage: je kon het op je lijf voelen. Is ook moeilijk om een eet plek te vinden zonder dat je tegen elkaar moet schreeuwen aan tafel. Uiteindelijk gaan we weer thai fusion eten en dat was zo ongelooflijk waard!

23 February 2018

Dag 74 Vandaag maakt jen lekkere ontbijt voor ons. Daarna lopen we naar la punta, de rotsige formatie aan de rechter kant van de strand. Het is zo heet dat soms lopen te veel is. De zon laat je voelen als een zongedroogde tomaat: donkerrood met rimpels. We gaan ergens bij de einde van de strand lekker chillen en eten. Ik heb helaas heel erg hoofdpijn en vrees voor nog een keer een voorholtesonsteking te krijgen. Zitten op zachte bankjes met oceaan wiew helpt. Daarna bekijken we nieuwschierig de rotsen onder la punta vol met zeeeigel, krabben, kleine visjes en gekke knal groene soort of mos.

20 February 2018

Dag 71 We ontbijten in de leukste plek van het dorpje: tiki limbo waar alles van bambu is en een gedeelte bedden heeft 😌🙃😋 ontbijten op bed We verhuizen naar een andere hostel met een gezelliger gemeenschappelijke ruimte en goedkoper. We hebben een fijne kamertje op de eerste verdieping met twee ventilatoren en eigen badkamer. De zee is uit de hostel rechts weer rechts en dan 100 meter lopen. We gaan weer baderen en zonnen ook al is het eigenlijk bewolkt. De weer hier lijkt veel bewolkt te zijn deze seizoen, meer dan ooit. Maar is niet helemaal erg: is alsnog super heet!! De zee is heerlijk warm. De golven zijn wel altijd flink sterk maar kami vind het super leuk om er mee te spelen. S avonds gaar het onweren. Wat een geluid tegen de dunne dak 😶

19 February 2018

Dag 70 Daarna gaan we de cocktail straat in! We nemen een sex on the beach omdat we beide nooit hadden geproefd en een caipiroska. De bekers zijn enorm en na een cocktail ben ik al tipsy. Was heel leuk en gezellig met kami en we waren echt lollig aan het doen. Helaas werd kami door een wesp geprikt en dat was even schrikken voor hem: zijn eerste keer. Iedereen was heel lief met gepulpte munt en meerdere tips om de hand in zijn eigen plas te doen. Met een gillende kami zijn we terug naar de hostel en we hebben het gewoon gedaan. Snel al was kami wat rustiger (ook al bleef hij zeggen iel iel bij zijn hand in de plas) en de dag erna was er bijna niets van te zien meer. Hey werkt Echt!

17 February 2018

Dag 68 We proberen het gewoon weer en daar zijn we weer...voor een dichte deur. We hebben gelukkig niet zo een dringerende honger dus we beslissen om een kadotje voor kami te kopen in de enorme speelgoedwinkel die we gisteren zagen. Het is enorm! Met enorm veel assortiment. Kami is weg ervan! Hahaha😅 We beslissen om twee dingen te kopen: een kleine buzz en een kleine bestuurbare auto (ja weer want die andere is kapot). Kami vind buzz fantastisch en we hebben hem voor twee uur niet meer gehoord😂. We gaan terug in de centrum om ergens wat te eten. Eerst zoeken we een adresje van de gids, maar is dicht. Dan lopen rond. Is zaterdag avond. Sommige gedeelde lijken onbewoond, geen mens op straat te zien. En ook tussen de grote gebouwen met weinig licht.. ik voel mij niet heel veilig. Twee verschillende mensen spreken ons aan: hou je rugtas aan de voorkant en hou je kind aan de hand. Nou dat gebeurt nooit! Ik bedoel: ze spreken vaak ons aan, maar niet zo van gevaarlijk! Eten in de pizzahut😩
Dag 68 Na een beetje uitslapen en luieren in de kamer (ik en jen zijn beide een beetje te laat in slaap gevallen...), dat moeilijk ging want ze waren aan de strand aan het werken precies onder ons raam, gaan we op avontuur. De gebouwen hier zijn lelijk, niet beschilderd of zelfs niet afgemaakt. Overal open plekken. En ook grote gebouwen, flats enzo. We lopen de grote straat richting de malecon (boulevard). Hier is in tegenstelling heel mooi. Goed afgemaakt met terrasjes en speelplaats en een park. We lopen lekker rond in de ongelooflijke hitte (het lijkt ook niet zo op de foto's maar je zweet je kapot 😥). Voor kami is ook even leuk. We kwamen net tot de conclusie dat deze stad heel lelijk is toen we aan de voeten van de oude gedeelte komen, met stenen paadjes en klein allemaal anders gekleurd huisjes op een heuvel. Helaas hadden we al besloten om nog een keer de Indiaas restaurant te proberen. Dus we lopen en bijna niet eens in en gaan verder.

16 February 2018

Dag 67 We gaan verder. Rustig aan alles inpakken en weer gaan. Bij de terminal hebben we geluk en een bus vertrek na 25 minuten. De weg is slingerende slangerende want we waren op 2500m hoog. We rijden door een beschermt natuur park en het is heel mooi! Met wilde llama en tientallen kleine meertjes tussen valleien en pikken. En wolken die de punten verborgen houden. Jammer dat ik en jen een beetje misselijk zijn. (Kami lijkt nooit last van te hebben) We maken een stop ergens midden in de mist/wolken en gelukkig want de wc van de bus is gesloten. En dan naar beneden. De zicht is minimaal!! We zaten vrij vooraan en echt! je zag amper de straat zélf 🤤 En toch in leven aangekomen. Op een gegeven moment de berg was instant op en toen was vlak. Maar vlak he? Echt zo recht naar beneden en dan plat. En jungle! Palmbomen en alles groen en ook best nattig (ook een beetje regen). Nu dat we uit de bergen zijn komen we snel aan. Guayaquil. De grootse stad van Ecuador.

15 February 2018

Dag 66 Cuenca. Het is inderdaad wel mooi hier. Jen haalt ontbijt bij de markt en we eten verse broodjes met rijpe avocado. Later gaan ik en Kami een museum in met achter een ruïne en fauna en flora uitleg (soort van botanische tuin en volière met zielige grote papagaaien, falken en Eagles in te kleine kooien). Kami was heel lief en geïnteresseerd. Later zijn we met zijn drieën naar de grote plein: heel mooi met vele hoge bomen en een immens kerk aan een zijde. Na de markt bezoeken hebben we thuis gekookt. Vanavond gezond: zilvervlies rijst met een saus van verse tomaten en paprika. En Vega worst! Toevallig gevonden bij een kleine bio winkeltje.

14 February 2018

Dag 65 We verkennen ons nieuwe land. Machala lijkt netter dan welke stad ooit tot nu toe. Met lantaarnpalen en grote schone stoepen. Als we de markt binnen lopen is het wel een ander verhaal (zonder ontbijt door de stanken: poep, rot, plas, vuil... 🤢🤢🤢). We eten tostados (tosties) en batidos (milkshakes). En wennen met de dollars! De bedrag op de munten staat allen geschreven er op en dan ook minuscuul klein!!! Ja dan is niet gek dat het lang duurt om de juiste bedrag te vinden. We lopen nog een beetje rond maar de hitte maakt het moeilijk. Het lukt ook om een hogere bedrag te pinnen (want kost best veel pinnen dus beter veel in weinig keren). En dan een bus zoeken voor Cuenca. Vijf uur later zijn we in Cuenca. Koloniaal stad 2500 meter hoog. Fijn dat Ecuador niet zo ontzettend groot is. Reizen gaat een heel stuk sneller. We eten in een Colombiaanse tentje (raar eten hoor: dikke witte mais pancake zonder zout..) en we slapen in ook weer best duur hostel (30$).

13 February 2018

Dag 64 Een anderhalf uur later zijn we in machala. Hier is alles-maar alles dicht! Nog steeds carnaval festiviteit. Maar we zien geen masker of slinger. De hostel is eigenlijk een hotel en onze eerste nacht Ecuador is duur: 35 dollar (28.15€). Het duurste tot nu toe ooit in deze reis. De kamer is wel ok. En gelukkig twee bedden met veel ruimte. Met moeite vinden we een chifa (Chinees restaurant) die gelukkig wel tallarin met verduras maakt. Natuurlijk staat er een super gewelddadige film op op de enorme-niet-te-missen tv. Dat wordt uitdagend met kami tussen niet kijken/wel eten. En dan slapen. Slopende dag terwijl we echt niet eens veel km hebben gedaan. Oh ja: en nu zitten we met 180 soles die we nergens kunnen wisselen!! 🤔 Hopelijk in Colombia... Hier hebben ze alleen dollar dus ook geen casas de cambio.
Dag 64 We hebben niet eens de tijd om een ticket te betalen: gewoon de bus in springen en gaan, nu! Ze zijn lichtelijk irritant dringerend. De bus is verrukkelijk: airco! Na al die hitte van de minivan... In de bus kopen we en ticket en na 20 minuten zijn op de grens. We stappen uit en ze richten ons een kant. Dat kant is dus een enorme file mensen die wachten op hun stempels. En daar staan we dan. Staant. Een uur lang. Per ongeveer 20 mensen mogen de ruimte in (de rij is buiten op de stoep) en eindelijk komen we bij de loket: "salida del peru". Dat gaat ineens snel, stempel bij mij stempel bij kami. Maar we zijn alleen uit Peru! En om in Ecuador te gaan? Ben jen kwijt, ik kijk mij rond en... Ze is in de volgende rij, die om dus binnen te komen 😣😣 Deze rij lijkt wel korter dus ik ben optimistisch. Nou nee hoor.... nog een dikke volle uur. Bij de loket een paar vragen (hoe lang waarheen waarom) en we zijn binnen Ecuador!!
Dag 64 Vandaag laten we Peru achter de rug. Ma inpakken en ontbijten zijn we klaar om te gaan. Met een tuc tuc gaan we waar een minivan kunnen nemen voor tumbes. Het is bloed heet en natuurlijk super zonnig. We stappen de van is en is zoo heet!!! Echt als of ie al uren onder de zon stil staat! En natuurlijk is ie op zoek naa meer reizigers dus blijft ie langzaam op en neer rijden. We waren alle drie een groot smelt-zweet-badje. Eindelijk rijdt ie verder. Na anderhalf uur zijn we in tumbes. Schijnbaar is de plein heel mooi met terrasjes (amper gezien hier hoor) en fris bier. Dat klonk als een goed idee. Maar we komen aan en met dringerende mensen gaan we taxi in voor de Cifa bus die over de grens heen zou gaan en ook naar de stad die wij willen. Ze krijgen voor elkaar om toch 2 x zoveel te krijgen dan gezegd (we hadden niet gepast geld). Oké dan laat maar dan. Echt stom. Maar ja, 10 soles he?! (2.5€) De bus die nu gaat vertrekken heeft nog plek, die over twee uur is vol. We gaan dan!

11 February 2018

Dag 62 We gaan later uit eten. Dat was geen succes: de bediening kwam niet, toen hen bij de "kassa" besteld en we kregen alleen maar drinken(een van de drie dingen besteld). Na drie kwartier hadden we zo iets van... klopt niet. Gevraagd en ze was ons bestelling vergeten door te geven. Na 20 minuten eindelijk eten en de rijst was niet gaar, de patat was zacht, de vis was te lang gefrituurd dus droog. Top hoor. Maa dan naar huis gaan.
Dag 62 Het is prachtig weer. Jen is lollig van de kater. Vandaag willen we naar de strand bij de dorpje. Met de tuc tuc bewegen we daarheen (zo als alles en altijd hier. Is super goedkoop: 3 of 5 s avonds). We kijken wat kraampjes (lekker handig midden in de heetste dag) en we pinnen. Ook een klein beetje geshopt: shirt voor jen en ketting voor kami. Ik verse kokosnoot net open voor de water et in. Mmmmmm!! Smullen! En vers gesneden mango en watermeloen. Op de strand is het niet normaal druk. We willen stoeltjes maar doe zijn allemaal bezet. We gaan ergens zitten en het is heerlijk. Ontspannen en genieten. Lunchen op de strand, bodyboard gehuurd, zwemmen. Helaas bij de einde toen ik aan het zwemmen was ben il geprikt door een blauwe kwal. Had een hele lange sliert die mij helemaal had omringd. Heb Dat sliert kapot moeten maken om los te komen. Dat brand het erg veel zeg!! Gelukkig binnen een uur was het weg.

10 February 2018

Dag 61 We beginnen met een zwembad duik!! Lekker fris wakker worden. En dan inpakken en naar de markt om te ontbijten. Sapje en broodje. Dan verhuizen we naar ons andere plekje die eigenlijk al gisteren hadden gereserveerd. Is iets meer buiten de dorp, om avenida playa del amor. Is vol met campings en hostels waarvan drie kwart party hostels zijn. De plekje is heel klein met 2 kamers en een klein terrein voor tenten. Ze hebben wel een ping pong tafel en een volley net. Heel schattig. Alles is heel basic: keuken is een camping setje, vloer is beton, wc pot heeft geen bril. Maar is tantu goedkoop (40 soles) en schoon. De man die het draait is heel aardig. We gaan gelijk maar de strand lopen die ongeveer 200 meter verder op is. Het waait heel hard vandaag maar is alsnog heel warm. Kami vind het fantastisch en hij vermaakt zichzelf helemaal. Later gaan we boodschappen en zelf koken. Lekker chillen bij ons kleine hostel :) Als kami slaap blijven we kletsen met logan heel lang. Jen gaat uit.

9 February 2018

Dag 60 We zijn er. Mancora Was een lange rit maar de fijne bus heeft heerlijk geholpen. Het is al donker en er zien nu al dat dit een hele hippe toeristisch dorpje is. Met de tuc tuc gaan we naar ons hostel waar we voor hebben gereserveerd. Helaas ze accepteren geen kinderen dus we moeten ergens anders. We gaan naar een andere die op booking.com hadden gezien en gelukkig heeft hij nog een kamer. Is een hostel met zwembad! Maar ook de duurte ooit tot nu toe: 120 soles!! Dat is bijna de helft van ons dag budget. Maar ja is laat en we zijn moe en de kamer is heerlijk: groot met eigen badkamer en een tweepersoons bed en een bedje voor kami. Is goed. We gaan ergens een hapje eten en we vinden een set menu voor 25. Ook prijzig zeg. Later komen we achter dat het de duurste is van alle plekken die we zagen! He, toeristen maak je gebruik Van! Jammer. Het eten was oke en zo als ik al eerder zei: we waren moe, it's ok. En dan slapen!!! Met ven aan want is waaaaarm hier!
Dag 60 Vandaag gaan we verder. Echt snel zij we niet. Na tosties maken voor ontbijt en broodjes voor onderweg en inpakken is het al een beetje laat. Met een taxi van het dorpje Pimentel naar Chiclayo (20 min) en daar wat zoeken. Mancora ligt op 6 uur afstand, dus misschien eerst naar Piura en dan daar oversteken? We vinden een bus rechtstreeks. We moeten dus 2 uur wachten en het is bloed heet!! Gelukkig een park met speeltuin is 2 bloks verder om de hoek. Zelfs dat lopen was pijnlijk heet! Kami gaat lekker onder de velle zon spelen en wij liggen op een bankje in de schaduw. Schoenen uit!! (Om te reizen doen we de dichte schoenen aan want er is geen plek in de backpack) We vertrekken: de bus is luxe! Veel benen ruimte, licht verduisterde ramen, veel tv (niet perse leuk) en lekkere stoelen. Daar gaan we 6 uur lang.

5 February 2018

Dag 56 We gaan lekker ontbijten en dan lopen door Trujillo. Het is heel warm!! Echt voor sandalen en lichte losse jurk en dan nog warm! We lopen richting de zee, maar de stadje licht best ver van de kust dus we nemen een bus. We komen aan de kust aan en het is geen fijne buurt: half gebouwd huizen, gedeeld verlaten, geen winkels, juist een restaurant en een karretje met schaaf ijs en kokosnoten (Heerlijk!! Heel vers met zacht vlees! Een sol). De kust is gesloten met en muur van grote ronden stenen. We klimmen en van boven zien we de oceaan. Je kan niet naar de water. We pakken snel weer een bis naar de centrum. Daar vinden we een restaurantje met set menu: entree, tweede gang en chicha voor 7 soles. (1.75€) Ik heb lekker rijst met bonen, gebakken bakbanaan en ei. Is gewoon een gerecht hier! Vegetarisch!! We lopen nog een beetje rond en dan rusten in de hostel 😁

25 January 2018

Dag 45 En toen was het weer voorbij. Ons tijd in de ruïne was op en we gingen weer omlaag. In aguas calientes lekker rusten en lunchen. Kami viel instant in slaap in de bus. Ging ie ook lekker verder bij de restaurant :) Weer met de trein en dan de bus en pas om 8 uur waren wij weer in de hostel. Moe en kapot en met pijn aan de benen en ik verbrand op mijn rug. Intens allemaal.
Dag 45 Na even wennen (en wat eten) gaat het weer. Aan de begin(6.30) was Machu Picchu helemaal achter de wolken, maar snel gingen die we en je kon het in zijn geheel zien. En ook de profiel in de bergen achter! Zo mooi. En zo speciaal. Je blijft er van stil van. Ik kon door mijn "ok" Spaans hier en daar info horen van de honderden gidsen die overal rond liepen. Dan was wel fijn want is niet dat je een folder krijgt met info enzo... jammer.
Dag 45 Wekker om 4 uur... En dan snel inpakken (gelukkig onze grote backpacks zijn veilig in de hostel van cusco dus gaat snel) en in de rij voor de bus naar boven. Eerste foto maar je ziet het niet goed. De rij is 500 meter lang en zo veel mensen voordringen. We zijn om 4.45 in de rij maar de eerste bus gaat pas om 17.30. Deze hele circus zie je nooit op foto's of uitleg. Machu Picchu bereiken is niet makkelijk!! We hebben de bus die slingerde slangerde naar boven gaat (kan niet kijken!) En dan zijn we bij de entree... in de file. Binnen heb je geen wc en mag je geen eten meenemen. Om 6 uur gaan de deuren open, na even (gaat snel) zijn we binnen. Ja! Hier hebben we ander half jaar voor gewerkt! We zijn er en nu gaan we... Kami moet poepen. Aaargh! Dan gaan we weer naar buiten en na de wc zijn we weer in de file. Maar uiteindelijk gelukt. En toen voelde ik mij niet zo goed door de hoogte en de honger. Hoooog hier!!!! Gelukkig hadden van alles naar binnen gesmokkeld 😁 ...

24 January 2018

Dag 44 We gaan de andere twee watervallen niet bezoeken. De "gids" vind het een beetje gevaarlijk met el niño die we aan het dragen zijn. Bij de huisje krijgen we een tour van verschillende medicinele planten, verschillende crisalides in meerdere stadia en we zien colibris die ons nieuwsgierig terug kijken. Hij plant speciaal planten om ze te laten komen. We kregen te ruiken een soort anijs boom blad en een soort munt struik blad. Je mag alles kijken maar niet aanraken. Oh en meerdere soorten micro orchideeën! Met vergrootglas op zoek 🤣 En de zon schijnt weer🌞
Dag 44 Nadat kami op pachamama is geklommen hebben we besloten om te watervallen te gaan bezoeken en... het gaat regenen natuurlijk. Lekker in de regen in de regenwoud in de regenseizoen. We komen zijk nat aan de "entree". Ik vroeg of we heel even binnen mochten wachten. Dat was dat dus zijn huis. Heel simpel een paar losse muren en golfplaten als dak. De "gids" zit lekker coca te kouwen. Als wat minder regent gaan we naar buiten en verder. We komen bij de eerste waterval terwijl ik allemaal vragen stel: de pad ernatoe is gebouwd door hem en zijn vader, 15 jaar werk; hij herplant hier en daar bomen (symbolisch) die gekapt worden. We komen twee lege flessen(afval) tegen en hij neem ze mee. Voor het eerst sinds we hier zijn zie ik iemand met liefde en zorg voor zijn omgeving!! De waterval is heftig! In zware regenseizoen kan de water 2 a 4 meter hoger worden!! In de winter regent het juist niet. De stenen op elkaar staan symbool voor respect.
Dag 44 Aguas calientes Het is warm hier!! Echt warm vochtig plakkerig. Mooi, heel toeristisch wel. Bizar zo tussen de hoge steilen bergen. Na een klein rondje hebben we het helemaal gezien.
Dag 44 Op weg maar machu picchu. Wekker om 4 uur... Dan taxi naar de bus station, dan bus tot ollantaytambo, dan daar de hele dure trein om naar aguas calientes te komen. Het is duur, maar het is echt heel mooi!! Jen wou de Inca trail lopen, maar dat kost 460 dollars! Dus maar niet doen dan. We hebben dan besloten met de luxe (en snelle) manier te reizen (met de auto is ongeveer 7 uur onderweg, met de trein is maar 4 uur). We worden lekker ingepamperd met drankje en koekje in de trein en de uitzicht is zo mooi. De trein reist omlaag, naast een hele drukke rivier, steeds meer de jungle in.

15 January 2018

Dag 35 We gaan bij de water lunchen. Helaas is er niets vegetarisch dus lekker groen salade met tomaat komkommer en rose ui. Daarna gaan we wandelen. Er zijn twee handelingen die je kan doen: el mirador, de uitkijkpunt, of the hanging bridges trail. Ah yo leuk laten we de hangende brug nemen. Dat was niet leuk. Ik heb hoogtevrees en het was verschrikkelijk. Door de hele route loopt ook een witte dikke water buis. Af en toe moet je een "bruggetje" nemen die niet meer is dan een platte stuk cement met de witte buis er op. Soms is het glad van ouden bladeren. En onder is diep! Ik kreeg gelijk allemaal enge gedachten: niemand weet dat we hier aan het lopen zijn, is een diepe klif naar beneden, de water is groot en sterk in de regenseizoen, enzodoor. Na twee andere "bruggen" zonder reiling was ik er klaar mee. Jen vond het jammer want wou weten wat aan de einde van de paadje was maar ik kon het niet meer hebben. Ook kami die steeds zelf wou lopen naast die diepe klif...

12 January 2018

Dag 32 Kami is jarig!! Laatste dag tour. We vinden het ook niet erg want ook al slapen we 9 uur per nacht komen we niet bij van de moeheid. Het regent weer 😣 en ook hard. Na ontbijten (we hebben gezongen voor Kami) gaan we de bikini aan trekken want... We gaan zwemmen met de dolfijnen!! In de kou met poncho en bikini varen we naar een poeltje aan de kant van de rivier. Je ziet de roze dolfijnen zwemmen. Ik en jen durven niet als eerste de donkere bruinige water in. De andere tour genoten springen er in. De water is echt heel geel en met allemaal stukjes hout en bladeren er in. De dolfijnen willen niet dichtbij komen. Ik en jen gaan de water in en kami kijkt ons vanuit onder zijn poncho met een hoofd dat zegt: ga echt niet. Na 5 minuten toch wel. De water is warmer dan buiten. Kami vindt het geweldig!!

11 January 2018

Dag 31 Na het ontbijt gaan we op zoek naar anacondas. Het is een lange langzame zoektocht onder de regen. We bezoeken twee "eilandjes", grond die dus (nog) niet onder water ligt. De eerste is een palmbomen eiland waar we anaconda eieren zien, rode fire aunts (gevaarlijk veel 😰) en veel groen. Op de tweede, praktisch een grote modderpoel, zien we twee holletjes met tarantulas (zo groot als een meloen 🤤🤤), een weg rennende capibara (grootse knaagdier ter wereld, zo groot als een schaap) en een rode krab. Geen anaconda. Die zijn moeilijk te vinden. Het is niet leuk in de regen. Na een tijdje is het klam onder de poncho en de water dringt door. Alles is nat en nat en nat en echt VOL met muggen 😣. Het is ook koud want de zon is achter de wolken en je bent zeiks nat. We willen graag terug naar de lodge en ook nooit meer water aanraken!

10 January 2018

Dag 30 We komen aan bij ons lodge. We krijgen een privé kamer voor ons drietjes en we drinken een sapje met verse warme hartige gebakken bananen chips en we gaan gelijk verder om de zonsondergang de kijken een paar honderd meter verder op, op een andere hut. Je ziet goed de pampa daar: oneindige grasvelden vol met water. Na de terugkomst bij ons lodge en de dinner gaan we voor een nacht tocht. Het begint licht te regenen en voor sommige stukken gaat de gids peddelen. De jungle is gehorig. Wat duidelijk te horen is zijn de kikkers. Met de hoofdlampjes schijnen we in de donker en zo kunnen we kaaimannen ogen spotten: ze worden knal rood. We zien er veel maar ze zijn niet te bereiken. Eindelijk buiten de rivier zelf, in een grasveld (met water) vinden we er een kleintje. Zo dichtbij dat we het zouden kunnen aanraken!!
Dag 30 We varen heel rustig door de pampa waar we schildpadden, vogels, kaaimannen en veel groen zien. Het is warm plakkerig en de natuur is overweldigend. Alles is water. In de winter voor twee maanden (juli en augustus) is het droog en de rivier is maar twee meter breed. Dan zijn er meer dieren want ze komen allemaal drinken. Nu is de bed van de rivier duidelijk alleen door de bomen die te zien zijn aan de twee kanten, maar alles is onder water. Een zee zoete water

9 January 2018

Dag 29 En dat os precies ons vliegtuig!! De kleinste ooit waar ik in heb gevlogen! Er kunnen maar 20 mensen in ofzo. De vlucht is maar 40 minuten. Oh wat eng aan het begin! De vliegtuig maakt onwijs veel herrie. En elk beetje wind voel je het gelijk. Na 10 minuten is de opwinding op en iedereen valt in slaap. We komen veilig in rurrenabaque aan. En de vliegveld is zo grappig: gewoon een ingang en een uitgang! Een huisje. 😂🤣 Daar komen ons bagage aan
Dag 29 Het is een lange dag. We komen aan om half 8 in La Paz en we hebben beide niet goed geslapen (kami volgens mij wel) op die stomme leren stoelen waar je van af glijdt. Met de taxi gaan we gelijk naar de vliegveld ook al zijn we ongeveer 5 uur te vroeg. En maar wachten en wachten. Voor een internationale vliegveld is het wel heel klein! 😂 En dan eindelijk is de gate open en kunne we gaan. De rij mensen is niet lang, en de bus wacht op ons om naar de vliegtuig te gaan. We moesten lachen van een minuscule vliegtuig die we zagen, van de zelfde maatschappij als onze...

5 January 2018

Dag 25 Vandaag gaan we paard rijden. We worden om half negen opgehaald en we gaan buiten de stad. De plek is heel mooi met gras en koeien die los wandelen. De man haalt de paarden die ook lekker vrij rond lopen. Na zadelen gaan we er op. Kami krijgt een eigen paard, Jacob. Ik ga op Rudi en Jen op Benjamin. Het zijn hele lieve rustige paarden. De man zelf heeft ook drie kinderen en die gaan ook heel graag op paarden. We vertrekken en de weg is een op en meer paadje tussen cactussen en beekjes en bomen en droge hoge plakken. Is heel mooi en rustgevend. Na een uurtje vraag ik als we alleen gaan wandelen of als we ook sneller gaan. Hij zegt dat als wij willen kunnen ook galopperen of draven (?ken de woord zelf niet). Ik zei zo van ja leuk maar nooit gedaan. Nou dat is moeilijk te zeggen in het Spaans dus.. we gaan! En maar galopperen ineens! Voor beide de eerste keer. Ge-ni-aal!! Echt super leuk en snel en je voel je je als een koningin! Zo cool 😍👌

3 January 2018

Dag 23 Naar Sucre Vandaag laten we potosi en zijn 4060 meter boven de zee level achter de rug om een beetje te dalen richting de mooiste stad van Bolivia. Na ontbijten en weer kletsen met allerlei backpackers en ook inpakken natuurlijk gaan we naar de terminales de buses, die op een circus tent lijkt. We vinden snel een bus, en wat snakkies (hartige empas voor Jen, zoet 😒) en daar gaan we. De panoramas zijn adembenemend! Bergen en bergen en ineens vlaktes en vallei en rivieren. En langzaam steeds meer groen en minder droog en meer bomen. Fijn na de droge hoge Andes.

29 December 2017

Dag 18 We kregen de ontbijt om 7 uur dus de wekker ging al om 6.40. Na heerlijk oud brood met boter jam en een kopje mate weer onderweg. Vandaag is op de planning om het zuiden van de Bolivia te bezoeken, onder de salar de Uyuni. We gaan steeds hoger in in de Andes. We komen allemaal lagunas tegen met flamingos en hier en daar kunnen we llamas en vicuña zien. Het is een lange dag in de auto tussen een bizarre omgeving en een geniale landschap. Het is hier woestijn, droog en stoffig. En rotsen en bergen met kleuren en kleine meertjes en weer vlakke stukken met niets. Het voelt echt als een safari.

28 December 2017

Dag 17 Isla Incahuasi klimmen Na lunchen zijn we naar boven geklommen. We hadden niet veel tijd over dus we moeten een beetje haasten, en we dachten dat het lang en zwaar zal zijn. Behalve een beetje kortademig er van zijn (maar ja altijd het zelfde: hoogte) ging super. En kami heft het helemaal zelf gedaan! Omhoog en omlaag. Dat heeft ie zeker van de oom ;)
Dag 17 Toen kwamen we aan op de Isla Incahuasi, een vulkaanise eiland midden in de salar de Uyuni. Een rotsige ding met enorme cactussen erop. Je mag het bezoeken voor 30 bolivianos (3.65€). Terwijl wij de ticket gingen kopen heeft ons chauffeur de lunch voorbereid. Picknicken in de salar 😄 Na het eten zijn we heel even in het water gaan lopen. Het is maar een heel dun laagje.
Dag 17 Het bizar is dat het alleen maar zout is. Het is tussen 3 en 7 meter diep zout. Het bevat altijd water onder zich. Afgelopen nacht heeft veel geregend dus sommige plekken zitten onder water terwijl anderen droog zijn. Als het water er is dan is alles gereflecteerd, en het lijkt alsof de horizon smelt met de lucht. Je krijgt het gevoel alsof de wereld weg is, dat het alleen maar salar. Waar het droog is is het een bizarre zeshoekige vlakte van pure zout. Kami os gevallen terwijl ie met het andere kindje aan het spelen was en dat doet pijn!! Zout is heel hard en het irriteert!
Dag 17 En daarna de salar in. Aan de begin leekt het niet zo als verwacht: een beetje donker, vies van aarde ofzo, en geel. We waren zo iets van is dit het? Maar na een tijdje kwam het... wat een wonder! Zo als jen zei: dit is het paradijs. Het voelt als onheidigdg. Een droom plek, wit, en zweverig, en de reflecties... zo moeilijk om te uitleggen. Toen we de foto's keken was ook van ja... mooi. Maar toch echt kijken is anders. Een van de mooiste plekken op aarde
Dag 17 Salar de Uyuni Na inpakken en een kamer boeken voor als we terug komen zijn we klaar voor ons 3 dagen tour! Het kost 700 bolivianos (85.20€) voor 3 dagen twee overnachtingen ontbijt luncht en dinner inbegrepen. Enige dingen niet inbegrepen zijn een paar entree (park of eiland). Bij ons tour agency kunnen we onze grote backpack laten. In de grote weg van Uyuni is vol met jeeps 4x4 en toeristen klaar om te vertrekken. Wij zitten met nog een stel met een kind van 4 en een half. Was gelijk raak met Kami! Eerste stop is de trein kerkhof: oude treinen van begin 1900 die niet meer gebruikt werden met de opkomst van betere wegen en vrachtwagens. Bizar plek! Alle tours doen de zelfde route en vertrekken ongeveer op de zelfde tijden dus bij de eerste stop was super druk. Vanuit daar gaan we verder naar de salar. Klein stuk snel weg, een stop op een dorpje met niets tot we ineens naar rechts draaien en een super drukke "winkelstraat" aankomen. Ik een sjaal gekocht (ah jo, leuk) en verder

24 December 2017

Dag 13 Kerstavond!! We zijn lekker gaan uit eten 😁 Heerlijk Mexicaans! Met 2 margaritas aan de prijs van een!!!! Feest!! Het was echt lekker en ook vegetarisch en we waren vol ernaa. En wijntjes en tequila shot! Voor maar 470 bolivianos (68€). En kami lekker bezig op zijn tablet zo dat we konden kletsen en genieten! Fijne Kerst allemaal!!

23 December 2017

Dag 12 La Paz verkennen. Ten eerste moesten we bolivianos zien te krijgen dus snel een bank zoeken en een casas de cambio (geld wisselaar). Na dat we 3000 bolivianos hadden konden we eindelijk ontbijten. Een euro is ongeveer 8.5 bolivianos. Dus met 650 bolivianos doen we een dag. Lekker onduidelijk nadat we eindelijk de soles van Peru door hadden. Maar goed. Een leuke tentje gevonden voor een paar tosties, aardbeismoothie voor Kami, coca thee en twee wat zelfgemaakt uit zien puntjes taart. Kami buiten spelen met Boliviaanse kindjes :) En nu lopen door La Paz. Groot, chaotisch, op en neer stad met straatjes die stel omhoog gaan en andere met bedelaars en poep op straat. Het blijft wennen aan die vieze geuren. Na lang lopen toch de laatste 4-5 straten met de taxi (10 bolivianos=1.25€) want die dunne lucht hier maakt je echt kapot ook zonder kind op je rug! Het is gewoon 5 stappen en dan stoppen om te ademen. Eindelijk bij Mi Teleferico. Swingende eitjes die boven de daken vliegen.

22 December 2017

Dag 11 Reizen reizen reizen. Dat was echt een lange lange reis. Wekker om 5.15, ontbijten (heel lief van de hostel vroeger voor ons gemaakt), taxi en naar de busstation. Nou, al dat haasten en ipv 7uur zijn we om 8.15 vertrokken. Dat begint lekker. Gelukkig was het een fijne nieuwere bus. Onderweg formulieren invullen (ook makkelijk kleine lettertjes op hobbelige weg), mooi uitzicht kijken op Titikaka meer en dan bij de grens! (3 uur later) Alles was onduidelijk natuurlijk maar ok. Een man was zeer onder de indruk van kami zijn naam. Bleef maar zeggen bonito bonito. Na stempelen uit Peru 200 meter lopen, door en ark en... je bent in Bolivia! Stempelen stempelen en weer verder met de bus. Toen kwamen aan in Copacabana, Bolivia. Leuke dorpje, heel toeristisch. We moesten daar een uur wachten, ongeveer. Eindelijk was de bus er en het was een oude rustige ding. Wij zijn er wel aangewend maar andere mensen waren best boos op...

21 December 2017

Dag 10 Puno! Wat koud hier! En het regent ook een beetje. We hebben ontbeten in de hostel (brood boter en jam. En coca thee!) En dan richting de meer. Onderweg lekker verse jus (in een plastic zakje) en jen een empanada. We hebben een paar leuke dingen voor kami gedaan (autootje en waterfiets) en naar de meer gekeken. Zo groot. En zo hoog in de bergen. Je merkt het eigenlijk niet behalve dat we constant zonder adem zijn: lopen en praten is dodelijk vermoeiend. Lijkt als of je je longen te klein zijn. Langzaam zijn de wolken opzij gegaan en de zon is gaan schijnen

20 December 2017

Dag 9 Wakker worden! Vandaag gaan we weer met de bus. Na een lekker ontbijtje met toast ei en kaas weer inpakken. We zijn een beetje te vroeg bij maar die man van de hostel blijft irritant. Kami zat op de wc (nog steeds diraje) en hij kwam met nieuwe papier en wou naar binnen. Jen had zo iets van: nee, is bezet. En hij: hoe doe ik dat dan? Wat een rare vraag. Als een volwassen op de wc zat was hij niet naar binnen willen gaan! Nou enige half nare ervaring tot nu toe. Gelukkig zitten we nu in de stationshal van Flores bussen. We hebben hier ook eerste klas gekozen (30soles pp (7.5€), kami gratis, 6 uur onderweg). Kijken hoe deze bussen zijn :)

19 December 2017

Dag 8 Dagje Arequipa. Omdat die dude van de hostel niet zo chill is voelen we hier niet helemaal welkom. Jammer want de hostel zelf eigenlijk best leuk is. De man van de hostel zei dat we een kamer voor twee hadden maar we waren met zijn drie. Ik vertellen dat had gemaild en was ok. Hij zoeken en half geïrriteerd accepteren. Maar dan toch nog bellen om te vragen als een toeslag voor het kind erbij komt! We hebben lang in de kamer gezeten moe en brak. Toen we eruit kwamen was het bewolkt! Lekker fris helemaal niet erg. We zijn naar de markt gegaan om wat doperwten tomaten sperziebonen en wortel voor een lekker zelf gemaakt avond eten. En sla met limoen als dressing. Geniaal lekker!! Onderweg wat gekke snack gekocht: gefrituurde deegje heel luchtig met honing erop. Heerlijk! En eindelijk heb ik een lekkere empanada met groenten gegeten! Hij smaakte wel ook naar kippenbouillon maar was te doen en voor de rest heerlijk. In de avond is gaan regenen en niet meer gestopt. Ons eerste regen!!
Dag 8 Aangekomen in Arequipa! De hostel man was onaardig. Jullie hebben een reservering voor twee maar zijn met zijn drie. Ik uitleggen dat ik het had aangegeven en alles goed zat. Nou dan met tegenzin ons inchecken. Leuk 😑 We zijn om 7 uur aangekomen dus we mochten nog niet in de kamer. Dan ontbijten op de dak terras 😍 warm en lekker in de schaduw en vriendelijke mensen. Dan een stukje wandelen. Het is heel warm (al om 10 uur s ochtends) en we zijn beide kortademig van de dunne lucht (we zijn op ongeveer 2350 meter hoog). Snel weer de hostel in en slapen!!
Dag 7 naar dag 8 En dan de hele nacht in de bus. We zaten er een klein beetje tegen op. We hadden maar twee stoelen gereserveerd (105 soles pp en kami 5 soles als toeslag omdat ie een kindje is. Dat is first class. Second class was maar 20 soles minder. We zouden op hostel besparen dus gewoon doen. Dus 27.5€ of 22.5€) en zou kami dan slapen? En wij? En de lange benen van jen? In de wachtruimte (waar alles best sjiek is vergeleken met de buiten wereld 😶) is kami in slaap gevallen. En toen kwamen die enorme bussen waar wij er in moesten! We mochten als eerst in en toen... wat een luxe!!!!! Enorme stoelen, bijna helemaal tot liggen, snackje en scherm met films. Zelfs op de vliegtuig was niet zo luxe! Jen was helemaal verkocht 😂🤣😂 Kami bleef slapen en we hebben hem gewoon op een lege stoel gelegd. Ik werd vrij snel misselijk (ook was ik heel moe) dus maar slapen. Nou... liever niet meer voor mij. Ze reden snel en de bus kantelt enorm en wat een ride! Vond echt eng!

18 December 2017

Dag 7 Het is hier dus een stuk warmer dan wat wij dachten 😶 We gingen een beetje ontspannen. Of eigenlijk was dit een dooie dag. De lijnen kijken ging echt niet in: 30 minuten met de bus de woestijn in en dan in zo een toren onder de zon. De vliegtuig was ook geen optie: 80 dollars pp. Een beetje buiten ons budget helaas. Dus maar de was naar de wasserette brengen (5 soles per kilo=20 soles voor ons) en een plekje zoeken dat voor kami ook leuk kan zijn. We kwamen terecht in een soort fast food op de eerste verdieping met airco en we hebben wat besteld ( half rauwe patatjes vleessmakige champs en jen een bord rijst met kip. Niet echt lekker....). Maar kami vond het leuk met de glijbanen en een andere kindje. Daarna op de dak terras van ons hostel chillen (kami dweilen 😑). Daarna avond eten (ja ja alleen eten) na een wandeling in de stadje: gewoon dikke salade! Daar hadden we zin in!!! Kami had zo goed gegeten dat ie ook een toetje van mij mocht.
Dag 7 Vandaag lekker goed douchen (vorige hostel was er geen warm water :/) alle 3. Dan rustig inpakken en een beetje door Nasca. Het is echt te warm om iets te ondernemen. En ok ben zat van mijn lange droge klitterige haar dus ZAK, er af geknipt voor maar 10 soles (ca 2.5€). Lekker fris in deze hitte. We hebben nog de markt en de supermarkt bezogd voor komende nacht (10 uur in de bus) en nu lekker een biertje en een chilcano. Gekke spul hoor

17 December 2017

Dag 6 Na lekker vroeg wakker worden (ik was al om 6.50 am wakker 😶 en had 9 dikke uren geslapen) weer een simpele maar lekker vers ontbijt. Inpakken en dan op weg. Met de taxi naar Ica en dan eerst een supermarkt voor wat voor onderweg (op de foto: met een cirkelzaag kan je ook vlees snijden) en vers fruit van een mobile kraampje, en dan met perubus naar Nasca. Ica is erg vies en druk (er was ook iets op plaza de armas, fanfare en veel mensen). Overal pis 😝. Zo zo vies en stinkend. En smog smog smog. Was fijn om in de bus te stappen. Nasca integendeel is klein rustig en... ook vies. Onderweg zagen we al wat lijnen op de grond. Is een grote droge vlakte hier. Geen boom geen dier. Niets. Alleen wat lijnen. Na inchecken lekker door de stadje lopen. Kami heeft nog wat vermakelijk gevonden. En jen naast de Peruanen is de langste van de gehele stadsbevolking! Daarna wat lekkers gegeten bij een restaurantje met ook Vega gerechten. Niets echt dat je denkt oh my!!! Maar wel te doen

16 December 2017

Dag 5 Na wandelen en trappen nu even rusten. We zijn 3-4 uurtjes is de hostel gebleven. Lekker lezen, kami spelen, jen een beetje slapen. We hebben ook een beetje gepland wat we gaan doen de volgende week. Lode is ook in Zuid Amerika, maar dan in Brazilië. Ze gaat zondag 17 december vliegen naar Santa Cruz en vanuit daar reis ze tot La Paz waar we hebben afgesproken om te ontmoeten. Het zou leuk zijn om samen kerst te vieren (ook al heb ik helemaal geen kerst gevoel hier!). Maar ja: Ica-La Paz is geen grapje! Is misschien wel 25 uur met de bus! Dus we gaan iets nieuws proberen: een nacht bus. Dan gaan we van uit Nasca naar Arequipa in een keer. Tussen Deze twee steden zit echt niets: Chala (onder Nasca) schijnt een klein vissers dorpje te zijn (met alleen twee prijzige hotels) en daarna lege woestijn voor uren lang tot Camaná, ook dorpje. Na plannen biertje en eten. En we hebben voor het eerst de klamboes uitgeprobeerd want we waren helemaal lek gestoken vorige nacht!! Zo gezellig :)
Dag 5 We hadden kami beloofd om te gaan varen. Nou ok dan. Ga je zo een ding huren (20 soles) en dan zit je daar. We moesten kapot van lachen. We hadden voor een half uur gehuurd en dacht oh das kort. Maar na 10 min. waren we klaar ermee 😂. Echt geen hol aan. Kami gelukkig wel! Daarna lekker koffie drinken bij Desert Nights. Lekker een oplos koffie voor 5 soles. Hmmmm smullen!! 🙃 erbij nachos als snakkie. Jen zag hoe ze die sappen maken: verse fruit warm water suiker en koud water. Ev ijs. Snap ik dat kami overal heen stuitert. Nu lekker chillen in de hostel. We zijn allemaal moe. Kami lekker voor het eerst spelen met de tablet: daar is ie gek op zeg!!
Dag 5 Huacachina!!! Zand heuvels en oase. Wat een plek!! Omhoog lopen is heel zwaar, en ik zelf vond het echt moeilijk zeker na alle dingen die we doen. Misschien willen we te veel elk dag. Maar kan niet stoppen met ontdekken en bezoeken. Het is zo bizar om middel in de woestijn te zitten terwijl verder op de stad te zien is en nog verder de hoge droge rotsige Andes. Het is mooi en magisch (en vies: het stinkt naar pis riool en benzine en overal is afval te vinden. Zo jammer). Gelukkig is het bevolkt anders zou het heel heet zijn. Kami was zo blij dat ie ging zingen (sinterklaas lied). Afdalen is heel Leuk! Rennen naar beneden en door de zand zakken!! Oh ja: kami heeft helaas dieraieë (zo als hij dat zegt) al sinds gisteren avond. Ik heb m van de grond zien eten en vingers sabbelen en de hoofd leuning van de bus likken....

15 December 2017

Dag 4 En dan met Perubus naar ica. De rit is 3 en een half uur(11soles pp(2.5),kami gratis).Kami doet het super goed. Hij vermaakt goed zichzelf door overal te klimmen(zo als onze hoofden en voeten onder anderen).Lekker snackje voor onderweg helpt ook. Zooo lekker die mango! We waren wel al moe na dat raften. Stiekem waren we pas om 14.30 in de bus dus al een lange dag achter de rug (ik was om 7 wakker, en kami gelukkig pas om 7.30!! Brave jongen!) De landschap varieert tussen droge hoge duinen en lage groene vlakten. Ica schijnt niet heel veilig te zijn na een aardbeving die het leven moeilijk heeft gemaakt hier. We beslissen om gelijk verder naar Huacachina te gaan, de oase midden in de duinen, zeker toen We aankwamen in die chaos. Twee politie agenten hebben ons geholpen (praktisch een taxi gestopt). We dachten dat het meer afgelegen zou zijn maar het is maar 5 min. van het centrum (7sol taxi). Het is hier wel mooi. Flink toeristisch dat wel. En ook prijziger. Maar blij om te liggen
Dag 4 Vandaag zijn we begonnen met raften. Omdat het hier "het ding" is was jammer om het niet te doen. We kregen ontbijt bij de hostel (wat ik helemaal vergeten was dus ze hebben ons lang gewachten)(we waren de enige gasten) en daarna ook een lift. Boot halen en naar de rivier. Was heerlijk warm weer. En dan de water in. Je wordt dus zeik nat(eerste keer voor mij) en kami was bang. We hebben het rustig afgedaald en dan eruit. Dat was voor kami dus geen succes, maar toen hij voet op land had was ie weer vrolijk. Zo nat als we waren(fijn met die hitte)terug lopen naar de hostel. En dan nog een lift gekregen voor cañete, terug dus. Daar een snelle hap(jen een menu voor 7 sol)en ik maar aardappel/bestaat met sauzen. De hostel is ook een honden hospedaje (shelter) met ook puppies. Dat was kami zijn hoogtepunt. De eigenaresse half Peruaans half Duits was erg lief en heel gezellig. Zij helpt al die honden. Echt een leuk plekje. En raften was het maar 100 soles (ca 25€)
Dag 3 Gelukkig heb ik nog een simpele gekookte aardappel bij mijn salade besteld om mijn buik te vullen. Vanuit het restaurant die praktisch naast ons hostel is zijn we met een auto (van vrienden van de eigenaresse van de hostel) naar Lunahuana aangekomen die dus 600 m verder ligt. Die auto mensen wouden per se ons met een quad laten rijden toen we bij de dorpje waren. Lunahuana is in de hoge seizoen een grote raften en quad en paard avontuur en ziplinen en afdalen. Nu is de dorp leeg. We zijn de enige foreign people (al de hele reis naar cañete eigenlijk) en iedereen kijkt naar ons. Nu komt een tweede probleem voor mij (naast vega): honden. Overal honden. Die spelen die slapen die wandelen groot klein zwart bruin brommend blij. Ik wist dat al hoor. Maar toch is voor mij echt niet chill. Helaas raak ik in paniek en freeze ik en lukt mij niet om te ontspannen. Na de we de auto mensen van ons af krijgen zijn we door de dorp heen en dan langzaam terug naar de hostel door allemaal honden

14 December 2017

Dag 3 Cañete. Is een dorpje tussen de droge hoge bergen links en de oceaan verder op rechts. Kami was heerlijk in slaap gevallen en toen moest ie wakker dus dat was een soort van sireen aan. Niets mocht meer naar hem toe. Dus wij gewoon verder. Aan de overkant van de straat een combi (gedeelde taxi) gepakt voor Imperio en van daar een andere naar Lunahuana. De eerste combi was een witte kleine afgerukte busje (Volkswagen style) met de deur praktisch altijd open en een dame die vanuit daar schreeuwde: Imperio, Imperio!! Voor een soles pp zijn we na 10 minuten geperst in de bevolking naar een kruispuntje aangekomen bij een andere combi(zeer net).Daar wachten en dan tussen de bergen in.We komen in een enorm breed vallei met groen in.Dat is dus cañete rivier. We waren een beetje uitgehongerd na de lange reis en dus snel een hap bij een tentje. Er is hier niets! Alleen wat afgebrokkeld huizen en een restaurantje. Wel schattig! Met 10 euro had jen een grote bord spaghetti en ik rijke salade
Dag 3 Vandaag laten we Lima achter de rug en gaan we echt op avontuur! Omdat gisteren avond aan het plannen waren in de hostel (welke bus waar hoe op busstation komen) ging iedereen natuurlijk er mee bemoeien (kami lekker boven slapen in ons luxe kamer en gelijk babyfoon uitgeprobeerd). En dus nee beter geen soyuz bus en perubus ook eigenlijk beter niet ga maar naar Oltursa bus. Ons ook helemaal bang gemaakt met hier stelen daar stelen, tassen mee als je ticket koopt en bagage van onder pikken als je bij een stoplicht stil staat. Oltursa dan. Douchen inpakken en eigen ontbijt en taxi geregeld (met app, super fancy auto!). Komen we bij oltursa(die ook dus duurder is) en nee die bussen stoppen niet bij cañete😒 lekker dan. Weer taxi en dus bij Peru bus en nu zitten we hier! Bus kost 36 soles samen en twee taxi 29 soles. (Dus ca 9€ en 7.5€) Top hoor. Lekker leeg en grote tassen boven mee (vanwege al dat bang maken...) en nu 3 uur tot cañete :)

13 December 2017

Dag 2 En dan Lima centrum!! Ja oké leuk ofzo... en je moet het zien... maar we dachten niet echt van: zonder heb je iets gemist. Kami begon moet te worden (oh ja hij was wakker om half 5 🙁) dus daar komt de draagzak in beeld. Hij wa helemaal blij en ging gelijk tegen jen haar rug liggen. Nog toevallig de bomberos tegen gekomen (brandweer) en dan door de drukke straten. En daarna heerlijk in slaap gevallen die kleine poepie. We waren snel klaar ermee en we waren ook al sinds 8 uur op pad met dit en dat dus we gingen weer elkaar lekker squiize in bus C terug naar miraflores (ons buurt). Daar iets bij de markt halen (toch het meest goedkoop) en wat leuk al die kraampjes!! Met 16.50 soles hadden we rijst 2 zakken voorgesneden groenten kersen aardbeien knoflook ui en olijven (4€). Nu even liggen op bed in ons nieuwe luxe kamer en dan snel koken
Dag 2 En richting Lima centro civico!! De bus was ongelooflijk druk druk druk. Maar na even duwen zijn we er al. Best snel met el metropolitano (bus he? Geen metro 😅). Dan eten bij een standje: gekookte aardappel met gekookte ei en een maiskolf. Was een beetje raar (zeker de mais)... en de sauzen alleen extreem pittig... en we dachten zullen we ziek worden? Maar ja lekker eten in een parkje in lima!! Niets is leuker 🤣🤣🤣
Dag 2 Dit is dus ons favoriete plek: fantastisch!! Alles zo vers! En kami had aardbei sap en jen een empanada met vlees (haar eerste(met poedersuiker als topping...???) ) en ik weer mijn lievelings quiche met snijbiet. Als je toevallig langs Lima rijdt... We hebben dus besloten om nog een dag te blijven. In de hostel konden wij niet in de zelfde kamer slapen en we kregen dus een andere... super de luxe! Met eigen badkamer en dakterras. Oké dan! Na alles weer inpakken (daar moeten we aan wennen dus maar jeetje wat hebben we veel bij zeg!) lekker lima in.

12 December 2017

Dag 1 deel twee Na een middag dutje (van ongeveer 4 uur 😁 waar jen een leuke verhaal heeft gehad met een kurkentrekker) zijn we ergens gaan eten. Op ons lonely planet stond raw café, een leuk plekje met alleen veganistisch en bijna alles rauw. Na het avond eten van de dag ervoor (witte rijst met een paar schijven tomaat en komkommer en dressing) was ik zeker benieuwd. Nou: als of je in Nederland bent! Super hip met fancy lampen en up-to-date playlist. Alles op de kaart zag er geniaal uit! En na bestellen was precies zo als verwacht. Een paar dingen waren niet zo (zo als kokos bacon: kokos schaafsel licht gekruid... of nuggets die een beetje droog waren) maar de burger met salade en de bowl was echt super! En de green power shake of de kefir drankje met smaak: flor de jamaica. Helemaal vol erna. Wel prijziger dan een straat tentje: 120 soles incl. fooi (ca 35€). Nog een ijsje voor kaams (ook uit de gids en ook prijzig (9soles=2.25)). Oh ja:zon is heftig zelfs door de wolken dus smeren!
Dag 1 Vanochtend klein beetje Lima verkennen richting de strand. We zijn nog te moe om echt een intense activiteit te gaan doen. Kami werd dus voor 6 am wakker dus na even verfrissen eerst ontbijten in een heel klein barretje om de hoek bij de hostel met alleen maar locale mensen en geen Engels (mijn Spaans gaat als en gek vooruit Zo 😁). Vegetarisch is dus een heel stuk moeilijker dan wat ik dacht maar deze barretje had heerlijke snijbiet "quiche" en mini broodjes in alle smaken (een triplo met ei tomaat en avocado: lekkah!!) Koffie en papaya sap (leek net geperst) en alles vers gemaakt in hun grote werk keuken. Echt heerlijk ontbeten voor 10 euro👌 Daarna richting de strand. Het was een soort mistig ofzo, beetje benauwd en niet echt heel warm. Kami even laten rennen en spelen en daarna met de trappen naar beneden. Allemaal surfers en veel krabben op de stenen. Heerlijk de geur van de zee. Toen we weer boven waren werd de lucht helemaal blauw en de "mist" (vocht uit de zee) verdween

11 December 2017

En EINDELIJK in de hostel. Trein uit den haag HS op zondag 10 december gehaald om 17.15 en om 17.00 11 december in hostel (Peru tijd, nederland tijd is 23.00). Ik ben in slaap gevallen om 20.00 uur met alles aan. Was kapot. En nu de ochtend daarna ben nog steeds heel moe en brak.
En hier in de foto's Mexico Stad. Zo groot!! Kami is erg moe en jen zo moe dat ze on slaap is gevallen. Maar we zij er bijna!!
We zijn op de volgende vliegtuig. Het is hier 8.30 in de ochtend en buiten is heel koud (tussen 3 en 6 graden). In de vliegveld was ook super koud en alles zag er zo crap uit na ons fancy vliegtuig (en schipol). Ze waren overal bezig met werkzaamheden en geen verwarming en spullen en bouw spullen hier en daar en onduidelijk! We hebben wel een leuke Mexico stempel op ons paspoort 😁 en we hebben een her-lijk burrito con arroz gegeten (wrap met gepureerde bonen rijst tomaat sla komkommer en gemarineerde aubergine). We moesten wel pesos voor hebben. We gingen de prijzen kijken en voor een rib-eye 259 dollar??? Schijnt dus dat pesos waren, maar met een dollar teken? Dus snel pinnen. Maar hoe veel? Een fruitsalade is 135 pesos... dus 400 pesos pinnen? Lijkt zo veel. We moesten zelfs 500 pesos pinnen!! Gelukkig heb ik een handige app gedownload met alle valuta en schijnt dat dat maar niet eens 25 euro zijn 😂😂 ik heb me kapot gelachen. Zo grappig! En dan tip je met een brief van 20 pesos

10 December 2017

12 uur vliegen en 2 maaltijden later zijn we in Mexico!! Jeetje wat zwaar vliegen!! Slapen was echt moeilijk: weinig ruimte, je hoofd nergens kunnen leunen, niet lekker zitten en niet echt naar achter. Erbij is de lucht zo droog en als je aankomt je benen doen pijn!! Maar we hebben het gehaald. Het is te doen maar bereid je voor als je zo iets wilt doen (met een kleuter die dwars tussen ons lag). En nu nog 2 en een half uur wachten en dan nog 6 uur vliegen naar Lima. We can do this!!
Let's the game begin 🙅‍♀️🙅‍♂️🙅‍♀️

9 December 2017

Het zit er uit als of alles in orde is met ons vlucht ondanks het slechte weer (regen, sneeuw en hagel). We vliegen eerst naar Mexico Stad, daar wachten we ongeveer 4 uur en dan vliegen we verder naar Lima, ons begin bestemming. De hostel die wij al geboekt hebben heeft al gevraagd hoe laat we aankomen dus dat lijkt allemaal goed te zijn. We zijn beide zo benieuwd op wat ons te wachten staat!! Hoe zit het er uit? Hoe druk zijn de straten? En wat is de tempo van het leven daar? En wat eet je dagelijks? Hoe veilig voelt het om op straat te lopen? Hoe ruikt de lucht? En nog duizende vragen!! We hebben natuurlijk al in juni 2016 besloten om dit reis te doen zo we hebben ons verwachtingen al en kleeein beetje opgebouwd 😅. Zaterdag ochtend hebben we ook laatste keer pannenkoeken gegeten 🤣 we gaan er van uit dat er alleen maar lokaal eten gaan eten. En thuis is alles op! Koelkast en voorraad kasten zijn leeg om ruimte te maken voor de dame die ons huis gaat huren. Zo spannend!!