India · 26 Days · 37 Moments · December 2017

Anneleen en Zora in India


3 January 2018

(...) Met de slappe lach komen we in de lollige vakantiesfeer van de groep en wordt het een memorabele bootrit! Een paar keer random hiep hiep hoeraa roepen en 10 keer wisselen voor de perfecte selfie met deze 2 knappe supermodellen van Europa! 😜🙈 Uiteindelijk blijkt de boot wel te stoppen bij Tsunami Island, dat eigenlijk eerder een zandbank is met kleine huisjes op palen waar je watersporten kan doen. We gaan met de hele bende op een bananeboot, zwemmen lekker en doen zelfs een kort maar zalig ritje op de jetski! We keren daarna op de scooti terug naar het hotel, waar we nog even bij onze Spaanse vrienden mogen douchen. Als we ontdekken dat de trein pas erg laat is die avond, drinken we nog iets en spelen nog een kaartspelletje. Hoewel de trein erg laat was, was de bus die ons naar de trein moest brengen nog later... 😳 stress! Je wil namelijk niet ergens in dit boeregat stranden! Gelukkig kunnen we met de rikshaw naar het station om te wachten op onze 2h vertraagde trein 🤦🏽‍♀️
Dag 27: row row row your boat... 🎶 Die ochtend huren we een scooter om naar de punt van het eiland te gaan. We cruisen door de lokale en in dit seizoen erg verlaten straatjes. Het plan is om naar Tsunami island te gaan om wateractiviteiten te doen. Helaas blijkt de boot erg duur te zijn. Nog geen 2 minuten later komt er echter een busje aan vol indiërs! Het blijken allemaal leraren op daguitstap te zijn. Na 50 selfies vragen we of ze eventueel een boot willen delen. No problem! Indiërs in het dagelijkse leven zijn al niet echt gehaast, maar indiërs op vakantie slaatecht alles 😅 na 45 minuten en nog eens 50 selfies met ons verder, zitten we in de boot. Wij waren een beetje gehaast omdat we die zelfde middag nog een serieuze reis moesten maken. Toen de boot dus weg vaarde van Tsunami Island in plaats van ernaartoe, en ons plan letterlijk in het water leek te vallen brak ons beiden het lachen uit!

2 January 2018

(...) Na de wandeling en het schelpen rapen, willen we gaan zwemmen. Net aan de rand van de zee vinden we echter enorm veel draaischelpen en de vorm van zeesterren in het zand. Zora probeert met een draaischelp te kijken of het echt zeesterren zijn. Met een gil wordt dit beantwoord als er uit de schelp een krabsel beest kruipt en ook de zeester nog blijkt te bewegen! We kijken rondom ons en zien 1000-den schelpen/krabben die zich bezig aan het ingraven zijn om met de eb niet opgegeten te worden door vogels. Niet enthausiast om in deze zee van krabachtigen te zwemmen en in 10 zeesterren te trappen, houden we het zwemmen voor bekeken. In de avond komen onze twee Spaanse vrienden langs die we tijdens onze tijger safari hadden leren kennen. Zij hadden een wijntje mee en wij hadden hout het kampvuur geregeld🍷🔥! Het wordt een leuk weerzien! Zij hebben namelijk exact de tegenovergestelde route gedaan dan ons. We wisselen verhalen uit en genieten van een erg gezellige avond! Thanks guys!
Dag 26: Tarkali!! Na een nachtbus en twee lokale bussen komen we aan in Tarkali! Een klein schiereiland van amper 8km lang, dat vooral bezocht wordt door de lokale bevolking. Ze noemen het vaak het nog niet ontdekte Goa van de Locals, benieuwd! Door de slechte internetverbinding hadden we nog geen hotel geboekt. Langs de kant van de weg wandelen we op aanraden van Zora ergens binnen en vragen voor een kamer. Geloof het of niet, maar blijkt dat het enige hotel te zijn die kamers op het strand zelf heeft!! Don't heditate and go! 🏝 Thanks Zora!! 😁We proberen een scuba dive te regelen, maar door een bepaalde stoming in de zee was de zichtbaarheid helaas te slecht. Niet getreurd maken we een wandeling over het prachtige strand, waar we erg veel krabben, een paar koeien, honden en... kamelen(?!) tegen kwamen 😂😂🐪! Het stand en ons huisje voelt zalig een echt relaxt vakantiegevoel ☺️

1 January 2018

Dag 25: When you try your best to forget you'pr in India, the country hits you in the face! 🙈#indiancinema Na onze late avond op oudjaar, slapen we even uit in ons hotel. S ochtends willen we uitchecken en blijkt dat we nog extra geld moeten betalen voor het vroeg inchecken?! Aangezien we juist heel laat die eerste dag ingechecked waren (2AM) begrepen we niet waar dit over ging. Ondanks onze verwittiging dat we door een vertraagde trein erg laat zouden zijn, eindigd de dag voor hen op 12PM, zijn we de eerste dag dus niet komen opdagen en waren we heel vroeg de tweede dag. 😑 met tranen in mn ogen van het bedrogen gevoel, lopen we het hotel uit op zoek naar de bioscoop! Jumanji 🎞🐍! Hoewel je je niks normalers en meer westers kan voorstellen dan de bioscoop, blijkt india je ook hier weer te verassen. De anders stille bioscoop was nu een waar circus, waar mensen juichen, roepen en klappen voor de personnages in de film. Ook werd er de hele film luidkeels gelachen! Wat een beleving! 😂

31 December 2017

(...) We kregen gratis shirts, drinkbekers en uiteraard, bier! Na het gratis biertje willen we ook eentje zelf gaan kopen. Met een lekker biertje in de hand proberen we weg te lopen uit de zone waar ze het bier verkopen, maar dat is blijkbaar niet toegestaan. Dan maar van achter de bieromheining naar het feest kijken en snel ons biertje atten! 😅 En dan kon het echte feest beginnen! Het was super gaaf en de sfeer was epic! Bovendien kwam er steeds meer ruimte vrij waardoor we helemaal vooraan kwamen! Het was echt mega onwijs tof!
(...) Plots begrepen we alle sjaals en kapjes want door de file aan auto’s rickshaws en scooters waren de uitlaatgassen bijna ondraaglijk. Zora had niet veel vertrouwen in het Indische ticketsysteem en had tot na de laatste check-up, schrik dat er wat mis zou gaan en we niet binnen zouden mogen, haha 😂. Maar na 4 checkposts en het fouilleren(incl bh) waren we binnen.!! We kwamen aan bij het grootste podium Empire of Sun 2.0 waar Ytram(geheime alias van Martin Garrix) al draaide. We wandelen langs alle standjes en eettentjes en blijven staan bij een giga rij die begon bij een Kingfisher stand (indisch bier). Blijkbaar krijg je gratis bier binnen, maar mogen enkel koppels binnen. Zora geraakt makkelijk binnen met een Israeliër, maar Anneleen lijkt niet de goede mannen te kiezen, die zonder 'age verification bandje' niet binnen mogen. Gelukkig werkt de witte huidskleur ook en mag Anneleen, in tegenstelling tot de gigantische rij Indiërs achter haar, ook zonder partner binnen.
Dag 24: There ain’t no party like an alcoholic... euhm... Indian Party! 🎉 Nadat Zora perongelijk een poster zag dat Martin Garrix naar India kwam, we perongelijk in de buurt bleken te zijn en dit perongelijk op oudjaar was (haha😅), belanden we in Pune. Zora was stoked en Anneleen vond een goed festival voor oudjaar ook geen slecht plan! Nadat we via een Indiaase bankrekening van de Hotel eigenaar kaartjes kochten kon de zoektocht naar een meer passende outfit beginnen. Sunburn festival blijkt het grootste EDM festival van Azië, dus we waren erg benieuwd naar de Indische manier van feesten! Voor we naar het feestgedruis gaan, eten we nog chickentandoori in een westers barretje met veel te luide muziek waardoor we de ober en elkaar amper kunnen horen. We arriveren met de taxi en moesten in de overvolle shuttle bus. Na het zien van de rij en het ruiken van de uitlaatgassen, besloten we te wandelen! Plots begrepen we alle sjaals en kapjes want door de file aan auto’s rickshaws en scoo

26 December 2017

Dag 19: ziek en wachten... ⏳ Zora voelde zich al tijdens de safari best ziek, maar deze ochtend kunnen we samen het leed delen. Beiden misselijk en buikpijn, conclusie: foodpoisening 😐 de drie bussen per dag werden er maar 2 omwille van wegenwerken. Dus waren we genoodzaakt om de bus om 10h al te nemen. Helaas dua niet uitslapen. We komen buiten om 9h30, blijkt dat de bus pas komt om 11h 😝 na een ontbijt dat ik door de misselijkheid niet doorgeslikt krijg, gaan we naar de bushalte. Helaas heeft de bus van 11h het ook niet gehaald. Alle locals beginnen te liften... wij dus ook maar! Eens in de stad begint een lange wachttijd, want India heeft weinig tot geen barretjes waar je lekker wat kan drinken en chillen en dat is nu net wat je nodig hebt als je ziek bent en 6h moet wachten. We doen 2 reataurantjes waar we na een uur telkens weg moeten. We struinen wat rond, kopen wat rijst, cola, bananen en yoghurt ( 🤢🤒) en wachten bij onze busstop. Tot onze bus en ons bed aankomt😜

25 December 2017

(...) Zij waren die ochtend al naar de poort gegaan om te bedelen voor een plaats in iemand zijn jeep. En met succes. Voor een kleine meerprijs 😉 zaten ze in een jeep die een tijger gespot heeft. Gelukkig moesten wij niet gaan bedelen om een jeep, maar konden de mannen van het hotel een jeep boeken in de bufferzone. Nog geen 2 minuten in de jeep spotten we 3 olifanten! Zalig! Vervolgens gaan we voor 4h door een savanne/boslandschap op zoek naar tijgers. We spotten een buffallo, verschillende tropische vogels en een dode koe die de tijgers die ochtend gedood hadden. Zeker 2h zitten we in de jeep te wachten tot de tijger zijn prooi komt verslinden. Gefrustreerd door het gebrek aan tijger en de veel te luide Indiërs, geven we het bijna op, als plots de tijger Lara uit de bossen verschijnt. Een spannende achtervolging volgt! Met de camera in de hand racen we door het hobbelige savanne landschap! We kunnen met de camera een paar prachtige foto's maken! Wow! Wat een machtig beest!
Dag 18: op Safari! We hadden gelezen over het tadoba-andhari nationaal park met super veel kans om tijgers te spotten en besloten het erop te wagen! We hadden geprobeerd om wat info hierover op te zoeken, maar dat was alles behalve duidelijk. Semi geïnformeerd komen we aan in Chandrapur. Een dorpje van niks waar duidelijk zeer weinig toeristen komen. Niemand sprak een woord engels. Gelukkig hielp 1 jonge student ons om de bus te vinden die 2x per dag naar moharli gaat. Wat riksha drivers proberen hem over te halen om ons een veel te dure rikshaw te verkopen. Gelukkig gaat hij hier niet in mee en komen we na een uur met de bus aan in het safari dorpje. Geen bereik, geen wifi en bar weinig geld omdat de ATM in Chandrapur kapot was en er geen is in dit mini dorpje. In ons hostel ontmoeten we de enige touristen in het dorpje iemand van Spanje en iemand van Mexico. Van hen krijgen we te horen dat je blijkbaar maanden van tevoren een safari moet boeken.

24 December 2017

(...) We bezoeken moskees, bezichtigen de eifeltoren van Hydrabad en gaan op zoek naar een mooie Kurta voor Zora, helaas zonder succes 😝 Door de mensenmassa banen we ons met een taxi aan wandeltempo een weg naar een tempel op een berg. Tijdens de rit krijgen we van onze bestuurder een ware gidstour door Hydrabad! We zien zoveel moois. De gebouwen hier zijn net paleizen. Helaas ontsnapt alles aan de camera. Na het oplopen van de berg wordt duidelijk dat je ook de tempel niet mag fotograferen en al je elektronica in een locker moet achterlaten. De tempel is net als de Taj Mahal volledig gemaakt uit marmer. Ondanks dat het een hinduistische tempel is, zien we ook citaten van de bijbel op de muren gegraveerd😮!! Na meer dan een uur aanschuiven door de drukte, komen we uit de tempel en gaan we richting kerstdiner. We gaan naar een reataurant waar ze de Hydrabadi Byrianni serveren, het signatuur gerecht van de stad. Het enige dat wij ervan zullen onthouden zijn onze brandende monden🔥🔥!!
Dag 17: Hydrabad We komen om 5h aan in het station van Hydrabad. Omdat er geen andere plaatsen meer op de trein waren, hadden we die nacht in de sleeper class gelegen, tussen de iets minder rijke (lees: iets associalere Indiërs). Anneleen lag op een bed bovenaan en kon dus vredig slapen. Zora daarentegen die onderaan sliep, had de hele nacht te kampen met een vrouw die(zonder gereserveerd ticketje) op haar bed kwam zitten 😐niet zo goed geslapen crachen we met z'n 2en op een zetel in de betalende wachtruimte om toch wat bij te slapen voor we diezelfde avond weer de trein op gaan. Na een klein dutje trekken we de stad in. Prachtige stad met super mooie gebouwen en een bruisende sfeer, honderden kraampjes en wel een milioen mensen die op deze feestdag de straat op komen. Op aanraden van onze loneley planet gaan we lunchen bij een straatkraampje. De beste Dosas die ik ooit al gegeten heb. Watertandend bestellen we een tweede keer. Jam!

23 December 2017

Dag 16: last day Hampi We hadden gelezen over een prachtige Tijger reservaat een stuk Noorderlijker en omdat we dit erg graag wilde zien wilde we in Chennai eigenlijk al boeken. Helaas vol. Dan bestaat er in India zo iets als ‘Tatkal’ alle overige tickets en geannuleerde tickets worden de dag ervoor verkocht. Dus wij moesten om 8.00h in Hospet op the railway station staan voor de trein kaartjes richting dit park. Toen we om 8 uur, 10 uur en 11 uur in de rij hadden staan dringen (zo gaat het aanschuiven in India namelijk), hadden we onze kaartjes, Yes! Terug naar Hampi om nog wat moois te zien. Daar aangekomen waren er allemaal mensen aan het zwemmen in de rivier en hadden we een mooi uitzicht over het gebied. Met een pondje kwamen we aan de overkant bij een heerlijk, rustig en gezellig ogend restaurantje waar we genoten van lunch en wat drinken.

22 December 2017

(...) Hampi heeft overal enorme rotsen liggen. Echt iets dat je buiten Hampi nergens ziet. Het verhaal gaat dat er een reus is die zand(enorme keien) heeft gestrooid in Hampi. Mij deed het aan Napels denken maar dan mooier, ouder en een veel groter gebied. Wel hebben we geleerd dat elke Rikshaw driver met veel liegen en bedriegen ons afzet en dat we hier voor nu wel even genoeg van hebben. We gaan alleen met de bus of boeken via Ola(een soort uber) en dat lijkt voor alsnog te werken. De dag sloten we af met de grootste tempel een prachtige sunset, een heerlijke maaltijd in ons guesthouse en henna op ons hand tijdens de hindi/bollywood music tv aan bij de mensen van het guesthouse.
Dag 15: Hampi! We komen we smorgens wederom erg vroeg aan in Hospet(onze tussenstop voor Hampi). Maar dat gaf eigenlijk niets bij de gedachte aan Hampi. We hadden al zo vaak het advies gekregen om dit niet te missen. We hadden een guesthouse geboekt via booking.com. Maar toen we aankwamen bleek hij al een week permanent gesloten. Het blijkt namelijk zo te zijn dat Hampi nu op de Unesco wereld erfgoedlijst staat en de overheid rond het gebied met alle tempels, ruïnes etc., alle huizen, guesthouses en restaurants laat slopen. Triest genoeg zit er weinig compensatie in voor de eigenaren. Omdat de rikshaw drivers dit natuurlijk al weten... was er eentje ons de hele weg gevolgd. Nadat hij ons in ‘New Hampi’ een Guesthouse had laten zien en de prijs best okay was, waren we al snel overgehaald om een tour met hem te doen. We hebben hier echt enorm van genoten, Hampi biedt zoveel moois. Eeuwen oude ruïnes en enorme tempels, aapjes overal en een prachtige sunset op een grote rots.

21 December 2017

(...) na onze VIP voormiddag besluiten we in Georgetown een lokaal marktje te bezoeken. Helaas heeft google geen feature die je zegt dat dit marktje midden in een sloppenwijk ligt... arme mensen die op blote voeten door de vuile stinkende straten wandelen. Slecht geknutselde tuinhuisjes langs de kant van de weg die dienen als huizen. We verlaten de wijk snel en gaan naar het 'Fort'van Chennai. Van een fort is niks meer te zien. Maar binnen de vroegere muren van dit fort, vinden we na een goede security check een soort VIP buisness stad, met chique wagens, grote gebouwen, mensen in pak etc. Het heeft door zijn exclusiviteit veel weg van Vaticaanstad, maar het is lang niet zo mooi. Toepasselijk gaan we dan binnen dit 'fort' kijken naar de oudste overgebleven Britse kerk in India. De twee kanten van India worden ons vandaag letterlijk in het gezicht geduwd. India is een prachtig land met aan de keerzijde een zeer heftige tegenpool die voor vele touristen vaak verborgen blijft.
Dag 14: From VIP to The slumbs Om 9h vertrekken we uit ons hotel richting station om treinkaartjes te kopen. We lopen van hier naar daar om de ticket counter te zoeken, maar uiteindelijk blijkt dat we mogen/moeten aanschuiven in de VIP rij! Een rij van nog geen 6 mensen ipv de rij met indiers die zeker uit 60 mensen bestond. Schijn bedriegt echter, want om 13:51 zijn we pas aan de beurt! Net op tijd voor de lunch pauze op 2h! 🙈 gelukkig waren er een paar vriendelijke mede VIP'ers die ons konden vertellen dat we een koppie van onze paspoorten nodig hadden. Ik vraag waar k dat kan doen en het antwoord is dat dat wel duidelijk zal worden 😜maar inderdaad, nog geen 2 meter verder en ik wordt gespot door een indiër die met zijn vinger ergens heen wijst. Ik volg zijn gebaar en vind een stroom van wel zeker 30 indiërs die aan mn huidskleur kunnen zien dat ik kopies nodig heb. Ze loodsen me door een lokaal marktje waar ik uiteindelijk kan printen. Gelukkig op tijd om nog 3h in de rij te staan

20 December 2017

(...) We stoppen bij een mooi wit kerkje waar blijkbaar 1 van de 12 apostelen begraven ligt. We bewonderen zijn vingerkootje door het glas en stappen weer in onze TukTuk. Van Christendom naar Hinduïsme. De grootste tempel in Chennai, is helaas gesloten, waardoor we tussen de bedelaars awkward een foto nemen terwijl onze bestuurder ook als bodyguard dient en in de lokale taal alle mensen van ons weghoud. Vervolgens gaan we naar enkele winkeltjes waar we dingetjes kunnen kopen. Helaas niet genoeg gekocht om de rikshaw driver commissie te geven en zijn kindjes te helpen 😳 we struinen nog wat door de straatjes en belanden weer op het strand waar de verlaten kraampjes van in de ochtend een bruisende avondmarkt geworden zijn. Duizenden mensen lopen langs de standjes, die zich over de gehele kustlijn uitstrekken! Wat een metmorfose! We lopen samen ook langs de kraampjes en vinden een standje waar een man met de hand 2 namen op 1 rijstkorrel kan schrijven!! Die kunnen we niet laten liggen! 😅
Dag 13: Chennai! Chennai, de hoofdstad van Tamil Nadu. De 3e staat die we bezoeken in India. Ik ga in de ochtend om een lekker sapje, sla wat bedelaars van me af, roep tegen 10 riksaw drivers dat ik niet met hen meewil en bereik uiteindelijk de sapjeskraam, waar ik alsnog verleid wordt door een rikshaw driver om een tour door chennai te doen. We vertrekken en rijden met onze rijdende gids de stad door langs het cricket stadium, langs een mooie artificiële waterval, op naar het strand. Op het strand spotten we talloze verlaten kraampjes en stoppen we bij de vissersbootjes. Stinken!!! 😝 de kanoo-achtige vissersbootjes geven een zeer lokale sfeer aan het strand, maar het afval en de stank nodigen niet echt uit om hier lang rond te hangen. Met wat mooie schelpjes in de hand gaan we verder naar de volgende bestemming.

19 December 2017

(...) nadat onze Israëlische vrienden weg waren, hadden we nog een hele dag met z’n tweetjes om het strand van Alapuzha/Allapey samen te verkennen. We wandelen samen met 20 andere mensen over de treinsporen en schieten wat foto’s op een verlaten trein! Wat volgens google een beach resort zou zijn, bleek een oud mannetje te zijn die ijsjes verkocht. Haha😅. Gelukkig waren er enorm veel vogeltjes, krabjes en een wilde zee om ons te vermaken. Toen onze magen toch luid begonnen te knorren, gingen we op aanraden van locals naar Katamaran cafe. Op de eerste verdiep was een terras met lekkere kussens en een zalig uitzicht op de zee, waar we zelfs een groep dolfijnen konden spotten. Ook het eten was subliem! Heerlijke Garnaaltjes in knoflook met gegrilde groentjes. Na nog een kaartspelletje ‘shithead’ met de bediening en een tekening op de menu kaart, wandelen we naar het station, waar onze trein naar Chennai al staat te wachten!
Dag 12: paradise dag 2 😅 Mazieeeebenjaaaa.... zo iets als de Lion King klonk het rond een uur of 4 in de ochtend vanuit een Tempel in de buurt van onze boot... dan starten ze tegen 5 het ontbijt op in de keuken “hak hak hak” en vervolgens om 5:30 ging het kapotte licht plots aan met het starten van de boot. Gaap... het plan was om op te staan met zonsopgang voor de foto’s... hehe Zora is al niet zo een ochtend mens en na de lawaaiige nacht in onze koningshut heeft ze dit niet precies gered. Gelukkig was Anneleen fit genoeg om wat foto’s te maken... 🙏🏽 ons paradijselijk bestaan eindigde tegen 9.00 en stonden we weer met voet aan wal. Onze Isrealische vrienden wilde nog samen wat drinken dus gingen we op zoek en vonden snel iets. Echter was ons Cola’tje nog maar net geopend of ze vonden dat we niet meer in het cafeetje mochten blijven zitten. God knows why! Met een verjaagd gevoel hebben wep toen afscheid genomen. Wij naar de trein en zij naar de bus. Tot hopelijk snel ziens!

18 December 2017

(...) Het eerste uur spenderen we geplakt aan onze camera's om de pracht proberen vast te leggen. En daarna is het gewoon 100%genieten met muziek, een lekker sapje en lekkere indische hapjes. Ook met het Israelische gezelschap wordt het een gezellige dag! Voor lunch krijgen we vis en lekker indisch eten en voor de avond meren we aan in een lokaal dorpje. We gaan op wandel door de rijstvelden en lokale straatjes op zoek naar een winkelje met bier. Onderweg genieten we nog van de ondergaande zon, de lokale visverkoop en het gezang van een man onder een boom (😅). Mensen kijken me vreemd aan als ik om bier vraag. Maar gelukkig kunnen onze mannelijke vrienden biertjes scoren. Die we s avonds op de boot opdrinken bij een spelletje jungle speed! In India verkopen ze nog de houten totem! Gelukkig had de boot geen ruiten 😋 This day was worth every penny!!
Dag 11: Paradise In de ochtend vertrekken we volgeladen met een groep van 5 deze keer naar de boot! We zijn nog wat bang om echt heel enthousiast te zijn voor we de boot echt gezien hebben (we zijn in India you know 😜). De heerlijke koffie voor we vertrokken was een goede voorbode voor de prachtige huisboot die we een half uurtje later tezien kregen. De buitenkant bekleed met riet en de binnenkant ingericht als een volwaardig huis (met behang van mn oma 😜). We krijgen 3 leden mee op de boot. De stuurman, de kok en iemand voor de bediening. We duwen 5 andere boten aan de kant met uitparkeren, maar daar gaan we dan! We varen de backwaters op. Prachtige uitgestrekte wateren met kleine kanaaltjes. Werkelijk het Venetië van India! De locale bevolking verplaatst zich met kano's en kinderen gaan naar school met de ferrie. Langs de kanten staan palmbomen, bananenbomen die het tropische paradijs gevoel helemaal afmaken!

17 December 2017

(...) Eens aangekomen in ons guesthouse willen we op zoek gaan naar een 'houseboat' om dan eindelijk de backwaters van Kerala te zien! Dit wordt beschreven als een van de absolute hoogtepunten in India! Spannend!!! In ons guesthouse ontmoeten we 3 Isrealische reizigers die diezelfde dag al een paar deals hadden proberen maken, maar helaas veel te duur! Na een kort praatje stellen ze voor om miss samen een boot te huren om de prijs wat naar beneden te halen. Goed plan! Dan maar op jacht naar een goede houseboat deal! Na drie standjes hadden we een mooie prijs gevonden bij een betrouwbaar oogende organisatie. Yes!! En hij serveert ook nog is echte koffie (Italiaanse espresso en geen koffie die er uitziet als water). Deal gefixed en klaar om alepey te vekennen. Blijkbaar is hier een 12-daags tempelfestival met overal braderie, verlichting en kraampjes. We hebben hier onze ogen uitgekeken tot we laat in de avond met pijnlijke voeten terug naar het hostel gingen! Wat een belevenis!

16 December 2017

(...) Calicut Na onze tocht nemen we de bus naar Calicut(again 😅). De buschauffeur, een ware maniac op de weg, maakte de rit nog adembenemender dan anders! Een paar takken in onze neus en een ambulance aangereden... maar nog steeds levend op onze bestemming. Ook de rikshaw rit naar ons hotel was een hel. Al van het begin zei ik tegen de man dat we fout gingen, maar 'no, no, no'. Helaas was het 'yes yes yes' compleet de andere kant van de stad... 2 straten met dezelfde naam. 'Your fault Madam' 😐compleet gefrusteerd krijg ik hem ertoe om ons kosteloos terug naar de start te voeren. We bereiken ons hotel en gaan op aanraden van een vriendin naar Paragon eten! Heeeeeerlijke vis, een rijstgerecht met kip en twee versgeperste sapjes. 8,4€ plz! 😋 Nog even lachen met Anneleen haar manier van Indisch eten (dankje Zora voor de prachtige foto's 😐) en klaar voor een lekker slaapje!
Dag 9: chembra peak! Deze ochtend zijn we vroeg op gestaan om te starten aan een stevige tocht. Uiteraard eerst weer in het busje en vervolgens een Rikshaw omhoog... toen we de weg (euhm sorry, wat nog overschoot van de voormalige weg) zagen, begrepen we waarom de meesten met de jeep gaan. Haha! 😅Eerst nog even betalen om de berg op te mogen en starten maar... al na een halve kilometer bleek de stijging op dit parkour enorm(lees: de meeste stukken moesten we handen en voeten gebruiken!) Met onze goede schoenen konden we wel een goede pas erin houden en bereikten we na een dik uur the heart shaped lake. Wat een uitzicht... wauw. Echt prachtig! Vele indiers die op hun slippers de berg beklommen (of zelfs zonder schoenen!) hadden het iets moeilijker. Op de terugweg kwamen we voor de derde maal een groep Engelse senioren tegen, die het best zwaar hadden. Ze waren echter zo gezellig dat we toch een stuk in hun tempo mee wandelden. Eerste westerlingen sinds Zora is aangekomen, check!

15 December 2017

(...) Na onze wandeling van de bergtop, komen we beneden en zijn we klaar voor een lekker sugar cane juice sapje in een gezellig rieten hutje. Naast ons zijn ze een huis aan het bouwen, waarvan ze het eerste verdiep op houten stokken omhoog houden! Ziet er nogal wiebelig uit! Dan sleep ik Zora mee op een 5km lange tocht door lokale straatjes omdat ik niet nog eens 10 keer teveel wil betalen voor een rikshaw #wittehuidisdubbelbetalen 😝de wandeling loont echter enorm! We krijgen echt een gevoel van het mooie Kerala dat iedereen steeds beschrijft! Bij een klein pleintje worden we begroet door een groep voetballende kinderen. 'Hey, boy! Name?!' Euhm... Anneleen en Zora? 😜 blij en oogeladen door de mooie dag, kruipen we ons bed in. Morgen vroeg eruit om in de frisse ochtend de chembra peak te beklimmen!
Dag 8: the caves Nu dacht je dat grote afstanden reizen het probleem was, blijkt dat helemal niet zo te zijn! In plaats van een nachtje reizen op een slaaptrein of bus, zijn we genoodzaakt om vooral overdag te reizen op lokale bussen. Erg vermoeiend, dus tijd om even uit te slapen en weer wat energie op te doen! 😁😴 lekker uitgeslapen staan we op om naar de grotten van Coorg te gaan kijken. Ik dacht altijd dat grotten onder de grond zaten. Hier zitten ze bovenop een berg! We wandelen een stijl stuk naar boven, maar de beloning is het waard! In de grotten zelf staan 3000 jaar oude incervingen op de rotswanden. Te vergelijken met azteken (maar dan in India)! Ookal waren de grotten de moeite, het uitzicht vanop de berg was toch wel de verassing van de dag! Prachtig uitzicht over het platte land van Coorg, waar bergen uitschieten als puistjes op een gezicht 😅🙈 op de weg terug proberen we nog even aapjes op de foto te zetten. Niet zo eenvoudig, zelfs niet met een goede camera en zoom len

14 December 2017

(...) We banen ons een weg door het regenwoud naar de rest van het parcaours en de zipline. Het parcour was zalig, maar de omgeving van het ongerepte woud was nog prachtiger! Laatste activiteit was de zipline! Al helemaal getraint van het ziplinen in Jodpur dacht ik dat ik geen helm meer nodig had, want bij het nogal bruuske einde van de eerste zipline merk ik dat mijn helm niet vast zit en valt hij genadeloos het ravijn in... oeps 😅 gelukkig vinden ze het niet zo erg. Na al dit avontuur is het tijd voor lekker eten en een biertje? Een van de broers vraagt ons mee om wat te gaan eten en drinken. Nog even een vriend ophalen gedag zeggen aan zijn kleuterklasje en weg ermee. We komen uit op een terrasje met een prachtig uitzicht, dat door de mist helaas nog steeds een zeer mysterieuze outlook heeft! Buikje rond en klaar voor de bus. Met 1, sorry 2 of neen... 3 neen wacht... 4 bussen 😐, komen we aan op onze nieuwe bestemming! Kapot moe vinden we ons hotelletje! Slapeeeeeuhn! 😴
Dag 6: Devaru Karu Na een toch wel grote teleurstelling over onze gemiste trek besluiten we om te gaan voor wat avontuur! Het domein waar we terecht komen is van twee broers, Sai en... Sai 😜 7 maand geleden besloten ze om wat te doen met hun erf. Een gigantisch stuk jungle dat grenst aan het Devaru Karu (gods forrest) een nog groter stuk regenwoud van God, waar maar 1 keer per jaar mensen in mogen om god te eren. Deze twee kerels zetten samen met een vriend in 2 maanden eigenhandig een compleet avonturen parcours op. Rots klimmen, rapellen, hoogtouwebparcours en twee ziplines. We doen het allemaal!! Ik (Anneleen) start met het rotsklimmen, maar glij genadeloos weg.. Zora dan maar eens proberen. Het eerste stuk was het lastigste. Maar met wat geklim en geklauter klimt ze de rotswand op! Ik kon natuurlijk niet onder doen en ging achter Zora ook de rots op! Vervolgens achteruit terug de berg af rapellen.

13 December 2017

Dag 5: Klaaar vooor de .... trek? Op onze bus vliegen we met hoge snelheden door de bochten langs koffieplantages, kokosnootbomen en uitgestrekte rijstvelden. In Belgie zou je dit een 1 richtingsweg noemen. Hier kunnen twee bussen aan 50km/h langs elkaar. Gewoon wat uitwijken in de zijberm en gaan! Het kan 1000 keer goed gaan, maar dan ook 1 keer mis. Met een luide knal komen we tot stilstand. Het glas van een van de achterruitjes zat er helaas niet meer in. Gelukkig had de andere bus evenveel schade en gooien ze het op een akkoordje. Na nog geen 10 zijn we alweer de baan op en bereiken we snel onze bestemming. We gaan opzoek naar een kantoortje om onze trek te regelen. Helaas... alleen in groep. 😐 teleurgesteld ontdekken we het dorpje en het lokale 'fort'. Niet eens de moeite om er een foto van te nemen... aan de achterkant staat echter onze troostprijs!Olifanten.. van steen 😜 en een mooi uitzicht vanop de fortmuur! Gelukkig biedt India ook een fantastische gastronomie! Genieten! ?

12 December 2017

(...) veel te duur hotel geboekt vlakbij. We werden een voor een opgehaald met de brommer. Maar in dit hotel ontbrak het ons aan niets. Heel schoon en zelfs met zwaantjes gevouwen op het bed. Even bijslapen en de safari kon starten. Door het voorval van de ochtend leken er massa’s tijgers. Echter hebben we geen tijgers meer gezien... wel een olifantje ver weg, wat aapjes, hyena’s en duizenden rendieren(haha toch een beetje kerst) maar toch een beetje teleurgesteld wel. Het park zelf is overigens echt prachtig. Dus genoten hebben we sowieso. Na de nacht in dit hotel met de naam ‘Safari Inn’ gingen we weer op de bus richting ‘Coorg’.

11 December 2017

(...) Het is gek dat er een rij van meer dan 4 uur staat voor de tempel. Maar dat we niet eens moesten wachten terwijl zoveel mensen gratis eten krijgen ... Efficiënt! Volgende stop is een gigantisch standbeeld van een naakte man boven op een berg. Net zoals de tempel en eethal is dit een heilige plaats. Zonder schoenen lopen we dus met verbrande voeten naar het beeld om snel wat foto's te maken! Bij het afdalen van de berg voelen we ons echt beroemdheden. Achter ons vormt zich namelijk een gigantische horde kinderen die allemaal een gimps van ons willen opvangen! Terug naar Ujire, klimmen we in een mini jeep met ... 14 mensen. De chauffeur heeft amper plaats op te zitten en hangt aan zijn stuur half uit de jeep. Gelukkig zitten in zo een mini jeep geen deuren 😅 we komen veilig aan en na een vroeg verjaardagcadeau voor de twee kleine huisgenootjes (zwembad), zijn we klaar om met de nachtbus naar onze eerste echte reisbestemming te gaan! Nagarhole national Park, here we come!
Dag 3 Dharmasthala In de ochtend brengen we nog een bezoekje aan het SDM college om de directrice te bedanken voor mn stage. Na onze ochendwandeling vertrekken we samen met Poly naar Dharmastala. Een gigantisch pelgrimsoord, waar mensen dagen naar toe lopen om vervolgens minimum 4h in de rij te staan wachten voor een bezoek van maximun 5 minuten aan de tempel. Gelukkig skippen we de rij en hebben we andere plannen. In deze tempel geven ze namelijk dagelijks voor meer dan 10.000 mensen gratis middag- en avondeten ! We komen binnen in een grote zaal waar mensen in rijen op de grond zitten. Eenmaal gezeten krijgen we een bananenblad als bord en wordt er met de snelheid van het licht eten op je 'bord' afgeschoten💫 er wordt zelfs dessert voorzien! Lekker! In nog geen 15 min staan we al buiten om onze handen, waarmee we net gegeten hebben, te wassen. Zodra een rij leeg is, schuiven ze alle bananenborden in 1 vlot galopje bij elkaar, komt er een kuisploeg en kan de volgende rij aanschuiven!

10 December 2017

Dag 2 aankomst in Ujire! Na een dag een half in Mangalore, zijn we klaar met de stad en blij om Poly en Ila te zien om richting Ujire te gaan. We worden blij verwelkomt in het huis waar ik ondertussen tesamen al zeker 3 weken verbleven heb. Mijn speelvriendje Bunnu is blij met Ila als nieuw kammeraadje, maar vind het nog steeds de max om me al zijn kunfu skills te leren. Naast het spelen, moet ook onze reis wat gepland worden. Het Noorden van India leek soms een heel ander land qua sfeer, temperatuur, mensen etc. Maar ook de manier van reizen lijkt helemaal anders! Niet zo toeristisch, dus ook geen routes uitgestippeld voor de tourist 😋 Lets see what this brings! Als de kindjes in bed liggen, sluiten we de avond gezellig af met een lekker alcoholisch drankje dat we als cadeautje geïmporteerd hadden uit België ☺️

9 December 2017

Dag1: bepampeld Na een dagje bijslapen in ons heerlijk westers hotel, komen we de straat op en begint onze eerste echte dag samen in India! We besluiten de ferry te nemen over de backwaters in Mangalore en een kijkje te nemen op het strand! We wandelen door een zeer lokaal dorpje waar ze duidelijk niet vaak een westerling zien en komen op een verlaten strand. Met onze benen in het water lekker afkoeken en kijken naar de talloze krabben van alle maten die verschijnen en verdwijnen in holletjes in het zand. We verlaten het strand nogal abrubt nadat een lokale jongen dacht dat westers betekend dat je mensen gewoon kan bepampelen. 😓🙈Een beetje geschrokken banen we ons een weg naar een boot restaurantje waar we voor nog geen 7€ samen heerlijk bereide vis eten voor de lunch. We spenderen de namiddag met het verkennen van de stad. Met de rikshaw en tevoet doorkruisen we de halve stad. In de avond sluiten we de dag af met inisch bier samen met een vriend van stage! Gezellig! ☺️