Belgium, Sri Lanka · 31 Days · 33 Moments · June 2018

Katleen and Tom's adventure in Sri Lanka


30 July 2018

Terwijl we wachten op het boarden, blikken we even terug op de afgelopen dagen. Gisteren vertrokken we naar onze laatste verblijfplaats, Negombo. Onderweg maakten we nog een tussenstop bij de turtle farm en de dochter van onze driver. Voor een laatste keer proefden we van de Sri Lankaanse keuken. In Negombo ontspanden we aan het zwembad. Vanochtend hingen we nog even de toerist uit en bezochten we de vismarkt waar vers een hele nieuwe betekenis kreeg. Verder deden we nog wat last minute souveniershopping en lagen we bij het zwembad.

28 July 2018

Voorlaatste avondje Sri Lanka, laatste avondje Mirissa. Aangezien we van onszelf vonden dat we nog niet bruin genoeg zagen, hebben we vandaag een relaxte dag aan het strand gehouden met af en toe een plonske in de zee. Mochten we kunnen, we zouden hier nog wat langer blijven. PS gelukkig zie je niet op de foto's waar we overal verbrand zijn :D

27 July 2018

We zetten vanochtend onze reis langs de kustlijn verder. We checkten laat uit en reden tegen het elfde uur verder naar Mirissa. Onderweg stopten we even op het meest zuidelijke punt van het eiland waar een vuurtoren pronkt. We konden hem niet beklimmen, maar wel het domein errond verkennen. Daarna was het terug op weg naar ons verblijf. In de late namiddag namen we deel aan een 'full moon' yogasessie. Voor Katleen was dit natuurlijk een 'walk in the park', voor de andere een confronterende confrontatie met het gebrek aan lenigheid (aka strijkplank). Morgen onze laatste dag aan het strand dus veel chillen met de billen.

26 July 2018

Vandaag geen hoogdravende tekst over onze perikelen en avonturen. Ter vervanging een eerbetoon aan de beste vriend van de mens. Sri Lanka telt talloze straathonden, deze dieren vind je overal, of je nu in het bergland bent of aan de kust, overal zijn ze te vinden. Onder hen zijn er verschillende arme schapen, zo zagen we in Bentota twee van hen vechten tot bloedens toe, in Ella zagen we een dier rondhinken op drie poten, terwijl er uit het gewonde pootje een bot stak en van de meeste kunnen we zeggen dat ze graatmager zijn. Allemaal dragen ze ergens tekenen van hun strijd in het wild. Toch zijn deze dieren zo trouw als het spreekwoord doet vermoeden. Op het schildpaddenproject was er een lief beest dat ons altijd begeleidde naar het restaurant en bij het einde van het project achter de tuktuk naliep ter afscheid. Nu is er hier eentje die de wacht houdt voor onze hut en zichzelf onnozel kwispelt als ze ons ziet verschijnen. Helaas moeten we ze allemaal hier aan hun lot overlaten...

25 July 2018

Niet alleen olifanten stalen de show, in het park zagen we ook een brede variatie aan vogels. We werden bij het binnenkomen al begroet door een prachtig klein blauw vogeltje dat zo uit een Disneyfilm had kunnen komen. Aan het water zagen we reigers en niet verder geïdentificeerde watervogels. Deze zaten overigens gevaarlijk dicht bij andere water bewoners, namelijk krokodillen. Ikzelf zou recht aan zo'n beest zijn muil zijn ingelopen, maar aan het arendsoog van Katleen ontsnapt geen enkel dier. Na een toch wel geslaagde safari ging het door naar het olifantenweeshuis. Hier waren we getuigen van het voederen van de 'kleintjes'. Ze maakten fameus van hun (grote) oren bij de aanblik van al dat eten en sommigen verdrongen elkaar voor een extra slokje melk van de trechter. Het was een mooi schouwspel en een voorrecht om het te mogen aanschouwen. Na een overdosis diertjes en natuur ging de tocht verder naar Tangalle, gelegen aan de zuidkust waar we twee dagen zon zee en strand gaan doen.
Na een nachtrust die werd verstoord door vechtende honden (niet in onze kamer), de luidste krekel op aarde (hopelijk niet op onze kamer) en luidruchtige toeristen (zeker niet op onze kamer) trokken we naar Rawana Falls. Volgens onze sympathieke chauffeur een uiterst gevaarlijke plek waar al 36 mensen het leven lieten. Duidelijk oliebollen die de waarschuwingsborden niet hebben gelezen... Namiddag stond onze eerste, echte safari op het programma. Op magische wijze verscheen er een jeep en sjeesden we door het Udawalawe Park. Aanvankelijk zagen we de trip niet goedkomen, de meest spectaculaire dieren die we zagen waren pauwen... Niet meteen de dieren waarvoor men 8000km reist. Op een gegeven moment weerklonk de kreet "Elephant!!!" door de savanne, Katleen spotte een eenzame olifant en wilde dat delen met de rest van Sri Lanka. Vanaf toen was het hek van de dam, olifanten aan alle kanten, we zagen ze baden, we zagen ze eten, we zagen een kleintje brullen van plezier (zo ook Katleen).

24 July 2018

Vanochtend besloten we een theekransje te houden en met wie kan je dat beter doen dan met een pionier uit de theeindustrie: Sir Thomas Lipton. We begaven ons naar zijn favoriete plekje in Sri Lanka: Lipton's Seat. Bovenop de berg wachtte hij ons op op zijn bankje, met achter hem een prachtig uitzicht over theeplantages en natuurlandschappen. Vervolgens werd het tijd dat we nog eens een tempel bezochten om de goden gunstig te stemmen. We begaven ons bijgevolg naar de Dowatempel. Een reusachtige Buddha, gehouwen uit een rots is hier de trekpleister. Nadat de goden gunstig waren gestemd gingen we lokaal lunchen in een van de groezeligste etablissementen die we ooit hebben bezocht. Boven ons braken de hemelsluizen open, tot grote blijdschap van het volk. Gezien de tegenvallende lunch vonden we dat we het zelf beter konden en volgden we vanavond een kookles en leerden we op z'n Sri Lankaans koken. Het resultaat mocht er best wezen. Na nog een vlug drankje in ons stamcafé, terug huiswaarts.

23 July 2018

Deze ochtend beseften we dat binnen een week ons avontuur er weer op zit. Vandaar dat we het idee kregen om ons nog eens goed uit te leven tijdens het klimmen en klauteren. Als eerste hebben we onze tocht gestart aan de voet van Little Adam's peak. Onderweg wandel je eerst door theevelden en zie je ook enkele vrouwen ijverig aan het werk. Op een goed uurtje kom je boven aan de berg en vind je 2 boeddhabeelden en uiteraard een prachtig uitzicht. Nadien zijn we gauw even naar ons stekje gereden want Katleen had last aan haar enkel dus ruilde ze haar stapschoenen in voor haar sportschoenen. Goed alternatief denk je ware het niet dat we de weg naar ons volgende bezienswaardigheid een beetje onderschat hadden. Nine Arch Bridge bevindt zich tussen de treinstations van Ella en Demodara. Vele toeristen komen hier voor de mooie brug waarbij je over de spoorweg kan wandelen wanneer er geen trein rijdt. Blijkbaar moesten we hiervoor toch een stukje dalen en dus ook weer naar boven geraken.

22 July 2018

Een kotsend kind, opgepropt als sardientjes (4 uur aan een stuk), krijsende kinderen telkens we door een tunnel reden,... Zo kunnen we het beste onze treinrit van Nuwara Eliya tot Ella omschrijven. Een rit die in de reisgidsen beschreven staat als eentje die je moet doen wanneer je in Sri Lanka reist en in onze ogen iets wat laag op het lijstje staat want het heeft bijna 1,5 uur geduurd eer we een glimp konden opvangen van de omgeving. Uiteindelijk heeft Katleen even van plaats kunnen wisselen en was er een lieve jongen die foto's voor ons genomen heeft. Het laatste halfuur konden we op de trapjes zitten en nog gauw een selfie meepakken. Bij aankomst in Ella hebben we eerst ons geïnstalleerd op de kamer om vervolgens te gaan genieten van een welverdiende "Ayurvedic massage". Weer een speciale belevenis want na de hoofd- en bodymassage volgde er een steambath (soort dwangbuis waarbij enkel het hoofd er uit stak) en werd ons meegedeeld dat we ons pas na 2 uur mochten douchen.

21 July 2018

Vanochtend ging de wekker om vier uur en de jeeps waren er een uur later, bestemming: Horton Plains. De temperatuur voelde kil aan en deed vrezen voor de rest van de dag, maar wonder boven wonder brak de zon al snel door. We zullen ons bloemetje bij de juiste Buddha hebben gelegd toen we in Kandy waren. Met de goden aan onze kant bereikten we het einde van de wereld, World's End, het mooiste uitzicht dat we tot nu toe al hebben gehad. De wandeling bedroeg een achttal kilometers en ging met stijgen en dalen door prachtige natuurlandschappen. In de namiddag en avond bezochten we Nuwara Eliya, hier waren vooral het oude postkantoor en het Victoria Park. Er viel voor de rest niet bijster veel te beleven, maar we kregen onze tijd om door de lokale cuisine aan een smaaktest te onderwerpen. Fishrolls, Beef Roti, suikerspinnen,... Alles passeerde de revue, maar uiteindelijk kon de pizza hut ons nog het meest bekoren. Morgen met de trein naar Ella (niet naar Oostende).

20 July 2018

Vanochtend stonden we ontspannen en uitgerust op. Na het ontbijt reden we door naar de Peradeniya Botanical Garden waar we verscheidene bomen en planten in hun pracht en praal konden aanschouwen. We zagen orchideeën en cactussen, maar ook palmbomen en bamboe. Ook de dieren mochten niet ontbreken, we zagen weer een aantal apen die zich al lang niet meer stoorden aan hun geëvolueerde soortgenoten en ook massa's vliegende honden, die maar niet wilden poseren voor een deftige foto. Daarna reden we verder en stopten we bij een leuk, lokaal restaurant waar we goed konden eten. Op weg naar Nuwara Eliya stopten we ook nog aan een theefabriek waar ze in sneltempo het hele productieproces uit de doeken deden. We reden verder over bergpaden en stopten hier en daar om te genieten van het fabuleuze uitzicht dat gesierd werd door prachtige landschappen en metershoge watervallen. Aangekomen in Nuwara Eliya was de temperatuur drastisch gedaald en waren de hoogtemeters steil gestegen. Morgen vroeg op.

19 July 2018

Vanochtend trokken we naar het belangrijkste erfstuk van het eiland: de tand van Buddha. Het relikwie heeft de tand des tijds goed doorstaan (Snapt ge? Tand... Ik vond het best wel grappig...). We hebben echter wel op onze tanden (😋) moeten bijten bij het zien van de enorme massa's toeristen die elkaar verdrongen voor een glimp op te vangen van het kleinood. Toen de deuren open gingen stonden we met onze mond vol tanden (😂). Ok genoeg nu met de spreekwoorden, ik zal op mijn tanden (😇) bijten en doorvertellen. Op het domein zelf waren nog tal van andere bezienswaardigheden. We bezochten onder andere de bibliotheek, de weg die de tand heeft afgelegd, een museum over de geschiedenis en een olifanten museum. Daarbuiten gingen we naar het British Garrison Cemetery, want belofte maakt schuld. Vervolgens beklommen we de grootste Buddha van het land en keerden terug naar het centrum. De rest van de dag brachten we shoppend door en thuis zagen we onze meedogenloze waakhond de benen nemen.

18 July 2018

Deel twee. Na onze omzwervingen kwam Kandy stilaan in zicht. Rohan wist ons weer eens te verleiden met een aantal interessante adresjes. Eerst gingen we naar een fabriek/winkel waar zijde werd vervaardigd en verwerkt. Daarna dompelde hij ons onder in de wereld van de edelstenen. We sloten de voormiddag af met een etentje met uitzicht op Kandy. Namiddag bleek onze vaardigheid de meest afgelegen pareltjes van hotels te boeken. We overwonnen bergpaden en bedwongen scherpe bochten langs steile kliffen om ons verblijf te bereiken. Het uitzicht was dan ook wel de moeite waard. Na een korte platte rust daalden we terug af naar de stad om een voorstelling bij te wonen van traditionele dansen. Acrobatie, tromgeroffel en synchrone danspassen wisselden elkaar af in een kleurrijk spektakel. We sloten de avond af op restaurant en namen de tuktuk terug naar de bergen.
De Riders of Rohan trokken al vroeg op pad. Gezwind en vol energie stoven we door het berglandschap. Eerste halte was een botanical and spice garden. We kregen nogmaals de uitleg over de helende krachten van planten en kruiden evenals een massage van twee potige dames. Terug in de auto reden we richting Matale. Hier stopten we aanvankelijk voor een Hindoetempel waar het woord kitsch een nieuwe betekenis kreeg. Onze aandacht werd echter getrokken door een schooltje dat aan de tempel lag. Stiekem slopen we naderbij en werden we betrapt door een strengogende juf. Deze nam ons mee naar de directrice. Bleek dat ze ons ipv een pak voor onze broek een rondleiding wilden geven, was dat even een opluchting. Dit hebben we ons overigens niet beklaagd. 135 kleutertjes werden hier getemd door zes juffen en de directrice. Volledig gratis boden ze hier onderwijs aan aan de kindjes met de (weinige) middelen die ze hadden. De inzet van deze mensen raakte ons dusdanig dat we besloten hen te steunen.

17 July 2018

Vroeg ging gisteren de wekker want we wilden de dag zeer avontuurlijk beginnen met een klimpartij. Dit valt ook zeer letterlijk te nemen. Het eerste stuk ging nog via uitgehouwen trappen, het tweede deel was via een bergpad en uiteindelijk moesten we zelfs over rotsen klimmen om de top te bereiken, allemaal peace of cake uiteraard, onze afgetrainde lijven werden nauwelijks op de proef gesteld. Het uitzicht bovenaan was echter fenomenaal en zeker de beproeving waard. Onze chauffeur heeft een goed oog voor variatie en kwaliteit. Na de vermoeiende ochtend bracht hij ons naar een houtbewerkingsatelier en daarna naar een Batikatelier. Beide vervaardigden materialen van hoogwaardige kwaliteit en we vonden waarachtig het eerste stuk decoratie voor ons toekomstig stulpje. In de namiddag bezochten we de grottempels van Dambulla, voor sommigen onder ons was de onvoorziene hoeveelheid trappen bijna een aanzet tot een lichte zenuwinzinking. Vandaag dus chillen met de billen en morgen Kandy!

15 July 2018

Porola...Ponoralu...Polonnaruwa was de bestemming van onze eerste echte culturele uitstap. We waanden ons ware wielertoeristen en verbaasden vriend en vijand door niet glansrijk op ons bakkes te gaan. Met de fiets doorkruisten we deze voormalige hoofdstad die nu enkel nog bewoond wordt door apen, verkopers en toeristen. We passeerden verschillende overblijfselen van wat in de 11e en 12e eeuw ooit tempels, paleizen en reliekenschrijnen zijn geweest en die nu, na de nodige opknapwerken, een beeld scheppen van hun vergane glorie uit ver vervlogen tijden. Niet alleen in de souvenirwinkeltjes gooien ze u dood met Boeddhabeeldjes, ook in de ruines struikel je om de haverklap over zo een kolos. Of die nu zit staat of ligt, geen enkele houding of pose is dit fotomodel vreemd en dus meermaals voor mijn lens verschenen. Na een vermoeiende en warme dag gingen we naar ons guesthouse dat op een boogscheut ligt van de rots die we gaan bedwingen morgenvroeg. Tot dan lieve lezertjes!

14 July 2018

Vanmorgen was het vroeg dag en het opstaan ging moeizaam door de Arrack van de voorgaande avond. Gelukkig konden we weer rekenen op onze gastouders die weer voor dag en dauw voor ons klaar stonden. Na een stevig ontbijt (en broodnodige hydratatie) wachtten ons de auto's die ons de komende dagen gaan vervoeren. De rit die ons naar Habarana zou voeren was op z'n minst gezegd interessant. De autosnelweg viel nog goed mee, maar het hectische en soms ronduit gevaarlijke verkeer van het binnenland had enigzins effect op onze al beproefde maagjes. Gelukkig wisten zowel wij als de chauffeur ongelukken te voorkomen en kwamen we aan in ons verblijf. Blijkt dat we hier de enige gasten zijn. Vriendelijkheid en hoffelijkheid worden de mensen hier duidelijk met de paplepel ingegeven. We kozen vandaag na de geleden beproevingen voor een rustig dagje aan het zwembad en sloten af met een driegangenmenu.

13 July 2018

Ons laatste "werkdagje" bestond voornamelijk uit het afscheid nemen van onze lieve vriendjes, de schildpadden. We hebben foto's genomen van de omgeving, de dieren en enkele selfies (aangezien we wedstrijdje houden tegen Nele en Fré). In de namiddag zijn we met ons vieren teruggekeerd naar ons huis want we moesten stilaan gaan inpakken en erna hielden we een aperomomentje met authentieke Italiaanse worst en babybel. Morgenvroeg gaan we ieders ons eigen wegje maar hebben alvast afgesproken dat we in Negombo in de avond eentje gaan drinken. Vanavond drinken we alvast op ons volgende avontuur!

12 July 2018

Met rasse schreden nadert het einde van ons project en dus ook ons verblijf bij ons lieve gastgezin. Vandaag namen we al afscheid van een van onze vriendjes die terugvloog richting Hongkong. Op onze werkplek was er niet veel te doen, de toeristen namen klaarblijkelijk een snipperdag en eens het strand was ontdaan van overtollig plastic, was onze enige taak nog met de vingers draaien. 's Middags gingen we onder begeleiding van onze immer trouwe viervoeters richting restaurant waar we elke dag (hetzelfde) eten. Namiddag ondernamen we een tuktukrit van een uur over hobbelige paden om te gaan zwemmen en klauteren bij een waterval. We kregen zelfs een van onze chauffeurs zover om een duik te nemen. Een prestatie die hij achtte te vieren in de stijl van Bob Marley en Snoop Dogg. Na vele omzwervingen vonden we de weg terug naar huis waar we morgen voor de laatste keer zullen vertoeven aangezien we zaterdagochtend vertrekken op onze eigenhandig samengestelde rondreis.

11 July 2018

Als we ergens heen gaan, doen we het in stijl. Of we nu naar de match gaan kijken of naar de Turtle Farm gaan. Zo werden we vandaag afgezet met de tractor bij ons werk en hadden we veel bekijks van de locals. Onze chauffeur was de koning te rijk en we waanden ons prins carnaval op onze geïmproviseerde carnavalswagen. Zonder zwanzen, we waren het zotste zootje ongeregeld op de weg. Namiddag bezochten we nogmaals het naburige stadje en plunderden we praktisch onze favoriete sapjesman van al zijn sandwiches. Daarna kwamen onze volgers weer boven water en werden ons oneerbare voorstellen omtrent drugs gedaan. Toen ze uiteindelijk inzagen dat de interesse er niet was, dropen ze af en gingen wij naar huis (Katleen een handtas rijker) waar ons spaghetti bolognese wachtte en we ons tranen met tuiten hebben gelachen om ons dagelijks entertainment.

10 July 2018

Gisteren trokken we met z'n allen naar een lokale markt waar we botsten op een muur van geuren en kleuren. De geuren kwamen van de hopen gedroogde vis die lagen opgestapeld en werden bewaakt door zwermen vliegen en de bergen kruiden. De kleuren kwamen van de fruitkraampjes. We sloten ons marktbezoek af met een vruchtensapje. Vandaag zagen we op het werk ook de ommezijde van de medaille. We begonnen de dag met het leegmaken van de nestjes die waren uitgekomen, dit wil zeggen de lege eitjes weghalen. Af en toe dook er nog een (misvormde) verstekeling op die we dan liefdevol op de wereld verwelkomden. Onze volgende opdracht was echter een nestje te vroeg laten uitkomen om ze dan weer voor het entertainment van de toeristen in een tank te zetten. Om dezelfde reden besloot de eigenaar van onze turtle farm dat de baby'tjes vroeger mochten worden vrijgelaten, maar de daaropvolgende strijd tussen roofvogels en babyschildpadden was zo oneerlijk dat we het nut van onze inbreng in vraag stelden.

9 July 2018

Plaatselijk marktje in Bentota.

8 July 2018

Onverwacht werd onze deskundige hulp ingeroepen op de dag des heeres. We werden gevraagd om 142 van onze ongeboren kinderen te begraven onder het zand. Vakkundig met de gereedschappen die de lieve heer ons heeft gegeven, groeven we twee gaten in het zand waarin we de koters gelijkmatig verdeelden. 48 dagen later zullen ze zich zelf een weg banen naar de oppervlakte en meteen richting zee trekken. Namiddag besloten we de nabije hotels af te schuimen in de hoop eens niet in zout water te hoeven zwemmen. Bij de eerste poging was het meteen raak, we mochten er zwemmen en alles wat we moesten doen was een paar cocktails drinken en een snoepcentje betalen. Uiteraard zagen we daar geen graten in. We genoten dus van het zonnetje aan het zwembad in een exotische setting, wat wil ne mens nog meer? Toen we terugkwamen, waren we net op tijd om getuige te zijn van de geboorte van enkele schildpadjes. Vanavond vieren we onze overwinning met Arrack, schol!

7 July 2018

Lees eerst deel één en twee! Met pijn in het hart moesten onze chauffeurs afscheid van ons nemen al denk ik dat ze ons (voor de juiste prijs) tot het einde der aarde hadden willen brengen. We trokken terug het oude stadsgedeelte in en zochten verkoeling in frisse drankjes en wat eten om de innerlijke mens te versterken. Voor de terugweg opteerden we voor de trein. In tweede klasse snelde het prachtige landschap aan ons voorbij, maar ook in de trein was er entertainment allerhande. Er passeerden meerdere malen kleurrijke figuren met een brede variatie aan waren die ze ons voor schappelijke prijzen presenteerden, gaande van drank en etenswaren tot een blokfluitconcert. Moe maar tevreden keerden we terug richting gastgezin.
Op zijn sokken sloop het eerste weekend dichterbij. We ontwaakten in de zevende hemel na een thriller van een match, waarin we Neymar en co huiswaarts hebben gestuurd. Voor het ontbijt trokken we naar een lokaal equivalent van de Panos waar een rijkelijk assortiment ons deed watertanden en onze maagjes van blijdschap deden grommelen. We zouden hier dagen kunnen komen ontbijten en nog niet uitgekeken geraken op de lekkernijen. Tijdens het weekend moeten we niet werken, dus besloten we naar het zuiden te trekken waar de stad Galle ligt. Als transport kozen we voor de bus. Deze stopt eender waar je wil en opstappen kan eender waar. Over de rijstijl van de chauffeur valt niet veel te zeggen. Met een hand op de toeter en de andere (hopelijk) aan het stuur navigeert en slalomt hij langs de weg waar wegmarkeringen hooguit suggesties zijn en verkeersregels zelfs onbestaand zijn. Een uur later zonken we net als de paus neer op onze knieën om alle goden te danken voor onze behouden aankomst.
Lees eerst deel één hierboven! Na een rit op een bus die aardig veel weg had van de Knight Bus uit Harry Potter waren we in Galle. Dit is een havenstad die in de 17e en 18e eeuw de Hollanders over de vloer heeft gehad (ocharme). De grote trekpleister hier is het fort, oftewel The Old Town. Dit is een oude stadsomwalling waarin nog verscheidene sporen van de jaren van kolonisatie te zien zijn. We lieten ons overhalen door twee vriendelijke, doch opdringerige tuktuk chauffeurs die ons deskundig van punt tot punt brachten. Zo zagen we alle noemenswaardige delen van deze eeuwenoude omwalling en binnenstad. We dachten onze rondrit te besluiten, maar dat was buiten onze aardige, doch pusherige tuktuk bestuurders gerekend. We waren opeens in een botanische tuin waar we uitleg kregen over de lokale flora en we verleid werden door een Ayurvedische behandeling van hoofd en haar. Uiteraard sloot deze rondleiding af in de winkel waar allerlei producten te koop werden aangeboden. Wordt vervolgd...

5 July 2018

Onze tewerkstelling doet erg veel denken aan een verhuisfirma. We houden ons voornamelijk bezig met het herlokaliseren van alle mogelijke objecten. We verplaatsen afval van het strand naar de afvalberg (op het strand), water van de zee naar de tanks van de schildpadden, zand van het strand naar het project, zand op het project zelf en af en toe geven we eens een rondleiding aan toeristen van over de hele wereld. In onze vrije tijd leggen we ons toe op de platte rust of ondernemen we een bootsafari die eindigt met veelvraten van vissen die onze voeten op het menu hebben staan. Onze Johnny heeft ons ook meegenomen naar de lokale sieradenboer waar we onze slag konden slaan aangaande edelstenen en edelmetalen. De lokale cuisine beginnen we aardig onder de knie te krijgen, we weten nu welke gerechten zorgen voor een goede harmonie met ons lichaam en welke, zoals Fré het mooi stelde, 10 jaar tot levenslange opsluiting verdienen omwille van hun lichte ontvlambaarheid.

3 July 2018

Wat een match! Maar we hebben ook een nest schildpadden weten geboren worden, heel pikant gegeten, schildpadden de weg gewezen naar de zee (die lag gewoon achter ons...) gezwommen in voorgenoemde zee, verbrand in diezelfde zee(+ allergische reacties), stiekem handjes vastgehouden in nog steeds diezelfde zee, maar wat een match, eerst stonden de valiezen gereed in de catacomben, en plots besloten we last minute toch dat het te leuk was in Rusland en dat we wilden blijven. Deze avond hebben we op geheel traditionele wijze de verjaardag gevierd van onze gastmama, dit met taart en vrolijk, al dan niet vals klinkend, gezang. Achteraf, na menige alcoholische consumptie werd de dood van de schrijver voorspeld op zijn 74e op 21 december. Zet het allen in uw agenda zodat ge vanop de eerste rij kunt meevolgen.

2 July 2018

Goed nieuws! De mega spin heeft in haar oneindige goedheid ons in leven gelaten. Op die manier konden we nog genieten van een typisch ontbijt en een avontuurlijke rit met de tuk tuk meemaken. Eerste halte: oriëntatie, daarna een taxirit van anderhalf uur naar ons gastgezin. Onderweg naar daar passeerden we toch wel niet de Turtle Farm waar we de komende dagen zouden gaan werken! We hebben er al kennis gemaakt met de plaatselijke sterren en geleerd over hun herkomst en kenmerken. Daarna was het in rechte lijn en knus op elkaar naar het gastgezin waar we met ons vier een kamer gaan delen. Hier hebben we nog twee landgenoten leren kennen die samen met ons gaan werken. Nu vanavond nog met de locals supporteren voor onze elf beste potstampers en hopen dat ze de Japanners terug naar huis sturen.

1 July 2018

Drie vluchten later zijn we in Sri Lanka en worden we opgehaald om naar ons tussentijds verblijf te gaan. We worden ontvangen door een heel vriendelijk koppel dat een soort van B&B uitbaat. In de tuin kwamen we tot rust bij een kopje thee, gevolgd door een plonsje met zicht op apen, eekhoorns en gevogelte waar we enige ogenblikken moesten nadenken over de naam. We hielden het op kleurrijke vogel. Onze volgende halte was de kamer, waar we een paar uur achterstallige slaap hebben ingehaald. Onze badkamer wordt vakkundig bewaakt door een mega spin die Katleen nauwlettend in de gaten hield terwijl ik douchte vlak onder het schattige schepsel. Het eten is hier overvloedig, lekker en kruidig, zo meteen schuiven we aan voor het avondmaal en morgen vertrekken we richting ons verblijf voor de duur van het project.

30 June 2018

Op een uur waarvan we niet wisten dat het op de klok stond, werden we opgepikt door twee mensen voor wie we ons petje (dat we beiden vergeten zijn) afdoen. Met pikkende oogjes en snel kloppende hartjes vertrokken we richting zaventem voor het begin van ons avontuur.