Argentina, Bolivia, Peru · 62 Days · 49 Moments · March 2018

Julius en Zilva in Peru!


17 May 2018

Ja, tijd om afscheid te nemen van dit continent! Gelukkig hebben we de foto's nog en dat zijn er een hoop. Een hoop gekke foto's, die de situatie perfect kunnen vastleggen. Bij deze de foto's die het nooit is gelukt om de journi te halen, maar wel bestaan en heel veel zeggen, en soms eigenijk niks. Veel liefs en tot snel!
De laatste dag is aangebroken! Vanavond vliegen we (met 2 uur vertragen = twee uur langer op reis :) ) terug naar Amsterdam. Het was een super mooie reis met erg leuke afsluitende dagen in Lima. Onwijs veel musea, mensen en mooie dingen gezien, ruïnes bezocht, gewandeld, gemountainbiked, gemetrood, geparaglide, potjes en kleden bekeken en gelachen, gediscussieerd en gekletst. We hebben keiharde regen meegemaakt, droge woestijnen, semi-jungle, tundra, sneeuw, èn een lichte aardbeving. Allemaal mooi en interessant en leuk! We hebben lekker gegeten en super vies gegeten, voor geen geld of relatief duur. En van alles hebben we (achteraf) genoten! Super lief dat jullie onze journi allemaal gevolgd hebben, we hopen dat jullie hierdoor wat van de trip hebben kunnen volgen. De twee maanden vlogen voorbij en iets langer was ook niet erg geweest maar iedereen weer zien, daar kijken we ook heel erg naar uit! Tot snel allemaal en veel liefs, Julius en Zilva

16 May 2018

Hier nog wat foto's, om het af te leren, van Zilva die ergens zit!

12 May 2018

Rob Geus Man, man, man! Het gehakt in mijn ravioli was, vonden wij achteraf, inderdaad ook best wel aan de rode kant. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik me de pasta erg heb laten smaken. Ik kan het me haast niet meer voorstellen, maar ik zei achteraf iets in trant van "misschien wel de lekkerste maaltijd tot nu toe". *Hij mompelt iets met dingen over jezelf afroepen.* Echter, inmiddels zijn we met onze laatste nachtbus wedergekeerd in het altijd gezellige Lima (zolang je op de juiste plaats bent). Gedurende dag en dauw, dit keer niet perse ervoor, kwamen we aan en konden zowaar binnen een uur onze, enigszins geupgrade, hostelkamer binnen. We hebben 2 keer zoveel bedden en een heuze eigen badkamer. Vandaag hebben we ontbeten, gelunched en ons zelfbereidde avondeten genuttigd. Tussendoor zagen we nog wat kunst, waar ik zoals gewoonlijk 3 keer zoveel voor moest betalen als Zilva die haar UvA-kaart nog in bezit heeft. Het was een fijne dag, hopelijk daar ook, we lezen weer van jullie! X

11 May 2018

Laguna 69 dus, om 5:00 am! De tocht omhoog duurde 3 uur, een prachtige wandeling beginnend in een soort eftelingsprookjesbos maar dat veranderde al snel in een berg/tundralandschap. We liepen op redelijke hoogte dus dat was wat zwaar, zeker de stukken omhoog. Nog niet helemaal beter en wel... maar we kwamen boven in de tijd die er voor stond en het was wel heel erg prachtig. Een blauw blauwer blauwst meer tussen de bergen en sneeuwkappen. Een waanzinnig gezicht als je vermoeid om een steen komt gestrompeld niet wetend hoe ver je nog moet, en eigenlijk ook als je niet aangestrompeld komt maar het op foto’s ziet 😉. Daar gezellig picknicken en weer in 2 en een half uur naar beneden. Maaaaar, toen overvielen de regen en hagel ons en dus kwamen we zeik, zeik, zeik nat bij het busje aan, met modder overal 😖. Gelukkig mochten we na een nogal hobbelig terugritje lekker douchen in het hostel, uiteten en de nachtbus in naar Lima waarin we heeerlijk hebben geslapen na zo’n vermoeiende tocht!

10 May 2018

Julius voelde zich ‘s avonds gelukkig wat beter en dus besloten we de volgende dag een tour te gaan doen samen. Maar liever niet al te heftig. Lekker een stukje fietsen in de berglucht met mooi uitzicht zou ons goed doen. Niets was minder waar, het was echt mountainbiken, maar dan ook ècht. Met stenen, stijle stukken, cactussen, over de kop gaan, en modder (waar voet en fiets in vast bleven zitten...) enzo. Julius had het super snel onder de knie en ging als een speer! Ik was aan het begin lekker aan het vallen en falen maar gelukkig had de gids John super veel lief geduld en hielp me waar nodig (lopend, fietsdragend als het te lastig was 🙈 soms moet je je trots gewoon laten varen...). Julius was niet te stoppen - oke, wel toen hij een lekke band had - en wilde de dag daarna meteen weer. Echt heel fijn dat hij zo is opgeknapt! Maar ik had na ook nog een hele nacht op de fiets te hebben gezeten (in mijn dromen dan) wel genoeg gehad en dus besloten we te gaan wandelen naar Laguna 69.

9 May 2018

Vervolgens reisden we door naar Trujillo maar niet zonder slag of stoot want Julius had bij de laatste avond uiteten of tijdens de lunch iets geks gegeten en kreeg ‘s nachts last van een nare voedselvergiftiging die 2/3 dagen aanhield. Gelukkig was de hostelman super lief en mocht Julius de hele dag in bed blijven liggen en maakte zelfs thee voor hem. Heel lief :) die middag geluncht met salade huisgemaakte om wat op te knappen. Die nacht moesten we namelijk de bus in... gelukkig ging het wat beter in de avond en ging de reis dus door maar echt fijn was het niet. Volgende dag bleek het namelijk nog helemaal niet over. Ik ging daarom in mijn eentje op een tour de berg op naar Pastoruri, 5100 m hoog met sneeuw, hagel en helaas ook hoogteziekte en al. Ik leek wel dronken, ik kon niet eens meer recht lopen 🙈 gelukkig eenmaal beneden ging het weer goed en ook veel beter met Julius die ondertussen de stad al had doorgewandeld!

6 May 2018

Vervolg verjaardag! (Beter laat dan nooit!!) Daarna even relaxen, facetimen met de ouders, veel felicitaties ontvangen en oefenen met quat/buggyrijden wat ik weereens niet aan durfde omdat ik het zonder rijbewijs onverstandig vond... o o wat ben ik toch lastig soms 😉 stuitte op lichte teleurstelling maar gelukkig ook veel begrip 😊 waterfietsen werden we ook niet wederzijds gelukkig van maar van een cocktail in de zon met kaarten (Tara’s variant van pesten) zeker wel! ** Eventjes terug in het hostel in lange broek gesprongen en op een dak uit eten gegaan, daarna nog koffie ergens anders en cocktail na. Je bent natuurlijk maar 1 keer jarig in Peru! (Althans, als je geen Peruviaan bent, zoals Julius!) Nu gaan wij lekker slapen na - ik hoop 🙈- een geslaagde verjaardag. Welterusten allemaal en fijne dag daar ❤️ Ps, ook nog wat foto’s van ons heftige fietstochtje gisteren (inmiddels al weer een aantal dagen geleden...)
Vanuit Paracas namen we de bus naar Lima. Daar sliepen we in Miraflores, een van de mooiste/welvarendste wijken van de stad. Ons hostel lag aan een mooi park/plein. Lima is eeeerg leuk! Langs de boulevard is het onwijs druk met slagliners (soort koorddansen op een spanband tussen twee bomen), jongleurs, spelende kinderen, paragliders, jonge moeders en hand in hand lopende stelletjes die naar de zonsondergang keken. En zo ook wij! Daarna drankjes gedronken met een engelsman die in Lima woont en een andere Limenaar die ons tips voor Huaraz gaf. Na het eten nog een biertje met livemuziek. Zie ons shinen op de livestream van het cafe op facebook, geen grap! Volgende dag Barranco (ook een mooie hippe wijk) bekeken die ook erg leuk was. Met pijn in ons hart verlieten we de stad die avond alweer voor Trujillo. En daar zijn we nu! Maar dat is ook geen straf wat de ruïnes van Chan Chan waren erg mooi vandaag! En daarnaast komen we weer terug in Lima!

3 May 2018

Yeeeees Julius is jarig!!!!! 🎉🎉🎉🎁🎁🎁🎈🎈🎈 en dus was het in de ochtend tijd voor een ontbijtje mèt goede koffie en een cadeautje! Straks gaan we varen tussen de zeeleeuwen en pinguïns en dan zien we wel weer! We houden jullie op de hoogte van de verjaardag van deze lieve lieve reisgenoot! 💛🧡 ** De boottocht was erg mooi met inderdaad veel zeeleeuwen, pinguins, zeesterren, krabben en vooral veel vogels en zout water :) Julius en ik hadden achterin het beste zicht maar fungeerden ook nogal als golfvangers. Julius vooral 🙈 maar hij bleef blij! 😊 prachtige landschappen en hard over de oceaan racen, heel fijn!

29 April 2018

Ha, Na Arequipa hebben we koersgezet richting Ica/Huacachina. Een stad midden in de woestijn met daarnaast een kleine (mega toeristische maar wel leuke en mooie) oase. Om eens even te ontspannen van dat bus in bus uit hadden we een mooi hostel net tussen de oase en de stad in gekozen met tuin en zwembad. Heeeeeeel erg fijn! Vanuit daar kon je met wagentjes over de zandduinen racen en met een board eraf glijden. Dat was super spannend en ging heel hard maar was ook erg leuk. Julius wilde meteen nog een keer. Vooral het scheuren door de duinen beviel wel 🙃 De rest van de dag lagen we lekker aan het zwembad in de zon (ik) en Julius voornamelijk zeer verstandig de schaduw opzoekend. ☀️☀️💧💧⛱⛱

26 April 2018

We kwamen door het hoge tempo van de fitte Zweedse groepgenoten als eerste aan in de oase waar we in een zwembad en daarna na het eten in onze kleine hutjes zonder elektriciteit in onze bedden doken. Erg schattige rieten hutjes! Volgende dag begon al om 4:30 met een wandeling stijl stijl stijl omhoog de canyon ook weer uit. In het donker met zaklantaarns achter de gids haarspeldbocht na haarspeldbocht lopen :) het was heel erg heftig maar in 2 uur en 15 minuten waren we boven! Iedereen blij en moe en hongerig kregen we toen pas ontbijt en daarna de bus in terug naar Arequipa met als tussenstop natuurlijke warme bronnen om in te zwemmen! Zie Julius genieten! Terug in Arequipa hadden we nog een dag en namen daarna de nachtbus naar Ica, een stadje in de woestijn naast de oase waarin we nu verblijven :)

25 April 2018

Ojee wat zien we snel veel om bij te houden! Vanuit Arequipa hebben we in een tracking van 2 dagen de Colca Canyon bekeken. Samen met 2 andere jonge backpackers hebben we een touragency gekozen en geboekt. Wat bleek bij wel heeeeel aparte gidsen...... maar goed. De dag begon vroeg, om 3:20 werden we opgehaald bij het hostel, in de bus en meteen weer slapen. We werden wakker in de sneeuw die viel en op de weg lag. Gelukkig hoefden we er nog niet uit, dat hoefde pas bij een uitzichtpunt vanwaaruit we condors zagen vliegen. Daarna na een ontbijt een tocht naar beneden de canyon in. Het was 18 km lopen naar de oase onderin. We waren met een super leuk groepje jonge mensen en een gekke gekke gids die begon met dat hij toeristen haat. Goed begin, goede carrièrekeuze! Daarna dus afdalen in de hitte en later in het bos. Erg erg mooi! De canyon is nog dieper dan de Grand Canyon in Amerika!

24 April 2018

Maar onee, Nu ben ik spontaan het hoogtepunt van Arequipa, een oud nonnenklooster, vergeten! We hebben daar lang rondgelopen in de zon om te kijken hoe de nonnen er leefden. In kleine kamertjes met ieder hun eigen keuken en luchtplaatsje. Het klooster is prachtig blauw en rood geschilderd met natuurlijke pigmenten. En natuurlijk niet te vergeten een kan limonade bovenop een dak aan het hoofdplein van de stad mèt Julius in poncho!

23 April 2018

Toen we teruggekomen waren, hadden we nog een hele dag in Cusco. Die hebben we gebruikt om nog wat ruïnes in de buurt te bezoeken met onze nogal dure bolletos turistico of zo iets. Het was erg leuk te voet van ruïne naar ruïne te lopen en onderweg vlees van een spit boven een vuur te lunchen. Midden tussen de locals hehehe! Echter zat onze keelontsteking die we beiden hebben opgelopen in een vochtig hostel ons aardig in de weg... 😖 Daarna werden we overvallen door de regen waarvoor we gingen schuilen in een klein hutje aan de weg. Sinaasappeltje eten, droog in de harde regen, langs de weg. Heel romantisch 😊 Daarna terug met een busje dat ons wel wilde oppikken en voor de laatste keer cuscoeaans eten voor de we nachtbus naar Arequipa in gingen. En daar zijn we dus nu! Vanochtend werden we wakker met de zonsopgang achter een van de 3 vulkanen rond de stad. Het is prachtig hier en super bruisend. Wij gaan eten! Jullie ook allemaal een hele fijne tijd in Amsterdam, we missen jullie!!

21 April 2018

Een paar dagen geleden hebben Julius en ik samen Machu Picchu bezocht. Het kostte ons 7 uur in een wiebelig heet busje langs ravijnen en lang lopen langs het spoor maar het was het meer dan waard! Machu Picchu is prachtig! We hadden een gids die ons, naast de geschiedenis van MP, ook zijn visie op het belastingsysteem van de inca’s vs het onze vertelde waarop een man uit onze groep met hem in discussie ging. Man uit de groep: “de mensen hebben de overheid gemaakt, de overheid niet de mensen. Als je creatief bent zijn er altijd manieren de belasting te omzeilen. Ik betaal geen belasting omdat dat niet fair is.” Afijn, leerzaam! Eerst hingen de wolken over de stad wat het nog mystieker maakte dan het al is. Een stad nog zo mooi midden tussen de begroeide bergen. Gelukkig trok het later op zodat we vanaf het hoogste deel ook nog over de stad uit konden kijken. Daarna een stevige wandeling van 3 uur deels stijl naar beneden en deels langs het spoor terug naar de bus!

19 April 2018

Maar na de bus zijn we snel een lekker restaurant ingedoken om goed uit eten te gaan met drie gangen en wijn en al. Het was namelijk al onze laatste avond met zn drieën! De eerste maand is echt voorbij gevlogen. Het was wel wennen zo met zn tweeën zonder Taar. Ineens de goede regelaar weg! En ook nog zo stilletjes vroeg in de ochtend. Toen het bed leeg was toen ik wakker werd moest ik er toch een beetje om huilen 🙈 maar Taar zit nu heel fijn in Costa Rica (weer kaas!) en wij in Peru! Yes! Daar moesten we dan wel een busrit in kapotte bus van 14 uur voor doorstaan en een gezellige grensovergang maar we zijn er en we zijn nog helemaal niet alleen want hier hebben we Isa en Luka ontmoet! Cusco is ontzettend leuk! Een keer eerder ben ik hier geweest en de hele tijd krijg ik weer meer herinneringen bij plaatsen waar ik eerder ben geweest! Wij genieten lekker door en gaan morgen onderweg naar Machu Picchu. Spannend! Geniet van het lekkere weer in Nederland allemaal! Veel liefs van ons

15 April 2018

Hi wat dubbele info, neem me niet kwalijk :) Dag II ging over riviertjes, stenen Incapaadjes, bosweggetjes en over paden met bloemen. Erg mooi weer. Aangekomen in het dorpje waren de herbergiers na aankloppen niet thuis en dus lagen we in het gras met smart hun terugkomst af te wachten. We konden er slapen in gezellige stapelbedden in het gezelschap van spinnen 🙃 Na het eten - Julius had nog nooit zo lekker gegeten, aardappelpuree uit een zakje met een worstje is nog niet zo slecht - en een kampvuur lagen we er vroeg in. De volgende ochtend waren we immers om 7 uur alweer in de benen om het laatste stuk door het groen te lopen naar het einddorp. Daar werden we onthaald met crackers en water en een bus :) na twee uur dan, maar dat is een kniesoor. De busrit terug was lang... en langs diepe diepe ravijnen en steenlawines. Erg gezellig. Taar en ik met geknepen billen achterin de bus aan het raam en Julius knikkebollend in het midden, jaloersmakend!

13 April 2018

Hiho, lang geleden! Kwa updates waren we gebleven bij de track. Na de eerste dag stijgen waren de twee dagen daarna alleen maar dalen dus dat scheelde erg! We hadden een hele aardige gids die net zo oud (19) als wij bleek te zijn. Ongelofelijk! Echter bleek ook na een half uur rommelen dat de tent die we mee hadden gekregen niet helemaal oke was. “Zijn wij nou zo nep of klopt deze tent echt niet?!” Het was de tent... gelukkig 🙈🙈 De binnentent en buitentent hoorden niet bij elkaar en ook met de stokken was van alles mis en dus sliepen we in een huisje op strokussens op de grond. Met zn vieren in de kamer in slaapzak en lamadenkens. Erg gezellig! De volgende dag bleek onze gids een echte 19jarige uitslaper en moesten we hem wekken om te vertrekken. Die dag was heel anders dan die ervoor. Het prachtige berg en sneeuwlandschap van dag 1 ruilden we in voor het groen. Langzaam zag je de natuur veranderen en werd het warmer en warmer. Super interessant!
Churandy Martina (dag 1 van de Takesi trek) Vandaag zijn we begonnen aan de Takesi trek. Na eerst een stuk omhoog richting een bergpas, wat erg zwaar was, mochten we vooral afdalen. Dit was de specialiteit van onze 19-jarige gids wiens naam ons even ontschoten is. Hij had wat te bewijzen aangezien Tara hem omhoog ogenschijnlijk er uit liep. Ze vertelde zich een berggeitje te voelen als ze van steen naar steen sprong. Na een wandeling van ongeveer 4 uur kwamen we aan bij onze staplaats. In dit middeleeuwse dorpje zouden we onze tent gaan opzetten. Helaas, helaas, helaas, we slapen vannacht niet in die tent, de tent was namelijk incompleet. Nu kunnen we helaas niet in de vrieskou in de tent slapen. Na een potje pesten met onze gids, wat hij verdacht snel oppikte, wordt er nu voor ons gekookt. Pasta met ketchup? We gaan het zien...

12 April 2018

Daphne Schippers We zijn weer terug in La Paz. We slapen hier nog een nachtje om morgenochtend te gaan beginnen aan de Takesi trek. Spannend, leuk en opwindend. We zijn op Isla del Sol lekker geacclimatiseerd aan wandelen met backpacks op hoogte, dus dat helpt. Tara is al 2 maanden langer bezig met acclimatiseren en eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dat duidelijk loont. Zil en ik volgen meestal in haar kielzog wanneer we een wandeling omhoog maken. We gaan slapen in tenten, hopelijk is de wifi een beetje oke hehehehehe. We zijn wel te bereiken per postduif, dus in geval van nood... Gisteren moesten we ene Sebastian vinden die van ons nog lege bierflesjes te goed had. Tara wist waar we heen moesten, dus ik verdenk haar nu minder. Zilva probeerde ons steeds verkeerde straatjes in te krijgen, verdacht? Bij deze nog wat foto's! Liefs!
Gisteren bleek het Noorderdeel van het eiland ook per boot niet bereikbaar. Erg balen na een wandeling waarbij we een lange trap af moesten. En dus besloten we de boot naar Isla de la Luna te pakken om die dag nog een uitstapje te maken. Isla de la Luna is vrij kaal met een ruïne, twee lizards “and also a snake”. We klommen in een uur naar boven en beneden en moesten toen al weer terug. Bijna wat mensen achterlatend.... Terug hier hebben we de trap weer beklommen, gelunched, gediscussieerd over het openbaar vervoer van Amsterdam en gezond. Daarna een biertje gedronken in het gras waar een lieve hond ons bij kwam vergezellen. Daar hield ik een heel klein krasje aan over (ojee Rabiës) maar na ontsmetten en ontspannende woorden van mn ouders en de vader van Tara doen we daar niets mee. Zal goed zitten :) Daarna lekker pizza gegeten in een restaurantje en geslapen. Vandaag blazen we de aftocht af en gaan terug naar la Paz!

10 April 2018

Eilandleven II Maar al snel werden we tot halt geroepen en gewezen op een kaart met een rode stippellijn dwars over het eiland. Want naast Noord- en Zuid-Korea liggen ook Noord- en Zuid-Isla del Sol met elkaar overhoop. Een conflict over de bouw en afbraak van een huisje wat al een jaar duurde en ook nog precies een jaar zou gaan duren. En dus besloten we morgen te proberen met de boot de andere kant wel te bereiken. Onderweg terug liepen we langs een pad naar een haventje dat we helemaal zijn afgelopen. Aandacht was vereist met alle losliggende stenen! Maar daar aangekomen was er een erg mooi steigertje waar we anderhalf uur op hebben liggen zonnen, slapen en kleuren. Taar zat vast met als resultaat een gat in haar broek... vastgespiest aan een plank. Daarna weer stijl omhoog voor de lunch en een wandeling naar wat ruïnes, een zonsondergang en vis met friet en rijst. Nu nog even een potje kaarten en dan slapen want morgen gaat de wekker weer om 7:15! Fijne dag allemaal! 🧡

9 April 2018

Eilandleven Vanaf la Paz hebben we vroeg (7:15, met nog een broodje in de hand) de bus naar Copacabana genomen. Daarvoor moesten de bus en wij op een boot. Los van elkaar. En dus ontstond er eventjes zorgen toen de bus al weg leek toen wij aankwamen maar hij stond nog braaf te wachten. In Copacabana heb je geen inlanders of wildlife. Daar heb je alleen toeristen. Heel veel toeristen in heel veel hostels, in heel veel restaurantjes en op boten. En ook wij kropen na de lunch met ca. 30 anderen de boot als stokstaartjes in de zon. Na een leuk boottochtje kwamen we aan op Isla del Sol in het Titicaca meer. Heel dicht op de grens met Peru. Daar moesten we met backpacks 40 minuten stijl omhoog lopen waarna onze adem zo goed als boven ons strottenhoofd zat :) het hostel is leuk met een mooie tuin en uitzicht op het meer. Vandaag zouden we het zuiden en midden van het eiland gaan verkennen. Te voet, want behalve ezels en lama’s gaat er niets voertuigelijks over land.

8 April 2018

Het avondverhaal Tara heeft net besloten dat we oud worden, 19 schijnt het nieuwe 50 te zijn. Want tijd gaat veel sneller als je ouder wordt en de tijd gaat hier super snel. “Het WK2010 was net voordat we in Potosì waren toch?” zei Julius toen ik kaartjes voor het museum daar uit mn zak toverde en moest lachen over hoe lang dat geleden voelde (nog geen 2 weken). Heel filosofische gesprekken na een potje kaarten om te vieren dat we uit het semi-Chinees restaurant waren ontsnapt. Waren we bijna opgesloten met de Chinese pasta met varkensblokjes! Het is me wat, we worden wel vaker opgesloten! Op de markt, in de douche, in onze kamer, buiten onze kamer, in de auto. Het kan haast niet anders dan een molstreek zijn.....
Hiho! La Paz is een mooie stad gelegen over meerdere heuvels. De stad zit dus letterlijk vol pieken en dalen en zo ook onze tijd hier :) het hostel waar we zitten en de buurt zijn heel leuk. Overal zijn muurschilderingen die het hier heel kleurrijk maken. Gisteren hebben we lekker gegeten tegenover het hostel en zijn gaan dansen op reggaeton met zo nu en dan een westers hitje er tussendoor. Vandaag zijn we opzoek naar een agency voor een track hier. De El Choro, met misschien een kapotte brug waardoor hij misschien gesloten is, de Takesi track waarbij de autoweg terug naar La Paz misschien geblokkeerd is, of de open Cordorici die dan wel weer super hoog ligt. Het is spannend wat het gaat worden want elke agency zegt iets anders! Lang leve de onduidelijkheid 😊😊👌👌 Wij gaan nu lekker lunchen om te overdenken. Onze eerstvolgende stop - morgen vertrekken we - is het Titicaca meer! Yes!

4 April 2018

Rutger Castricum Ja hoor! Weer een stukje, jullie missen niks! We zijn aan in Cochabamba! Het is hier warm en westers. We begonnen met koffie en jurkjes, geen zorgen er volgt geen foto van mij met een jurk aan. Vandaag hebben we veel meters gemaakt. We begonnen bij het beeld van de baby Jezus die over de stad uitkijkt. Vervolgens gingen we langs bij een klooster (gesloten) en een kerk (gesloten!). Gelukkig was het "paleis" wel open. Dit is een schitterend landgoed van een mijn-exploitant. Hij zou hier zijn pensioen uitzitten, maar werkte tot dusdanige leeftijd dat dat nooit is gebeurd. Zilva en Tara zagen in het paleis een mooi droomhuis, ik dacht meer aan een mausoleum. Wellicht is dit te combineren... Er zijn hier veel muggen, over een paar dagen horen jullie of we al knokkelkoorts/malaria hebben! :) Ondertussen ben ik er nog niet uit wie de mol nou is. Zilva dacht haar tas kwijt te zijn, misschien ter afleiding? En Tara weet heel goed waar we heen moeten, om geld mis te lopen? Kus!
Dag 4 III Wat er nog moest gebeuren: - Er moest met de manager van de agency gepraat worden (was er niet). - Er moest gegeten worden (werd krap met het wachten bij de agency) - Er moesten bustickets geboekt worden (bus reed niet) En omdat de bus niet reed en we besloten de volgende dag via een andere stad te reizen, hadden we alle tijd de manager-ofnietmanager-geenideehoedateigenlijkzat op te wachten en 100 bs per persoon terug te krijgen, een hostel voor de nacht te zoeken en te eten. We kwamen terecht in het zelfde hostel als voor de tour. De volgende ochtend vertrokken we om 9 uur naar Oruro om daar over te stappen naar Cochabamba!

2 April 2018

Dag 4. II Daarna reden we door naar natuurlijke warme bronnen, opgewarmd door de aarde dus. En gelukkig lagen die een stukje lager waardoor we toch besloten in onze bikini en zwembroek te springen. Het water was heel fijn en het eruit gaan viel mee :) daarna zaten we warm in de auto onderweg naar de Chileense grens met als tussenstop de Daliwoestijn waar weinig Dali aan was behalve de snor van onze Servische vriend en misschien de kleuren. Nadat we de Chilenen🇨🇱 en Stefan🇷🇸 bij de grens hadden afgezet begon onze tocht van 280 km terug naar Uyuni. Een lange zit maar wel minder opgevouwen en met een lekkere lunch met veel groente. En dat is meestal toch schaars als je hier eet! Na veel slapen en veel natuur kijken waren tegen de avond weer in Uyuni en toen moest er nog heel wat gebeuren :)
Dag 4, rest 3. I We kwamen etenstijd aan bij onze slaapplek midden in het nationalpark. Het lag op 4500 meter en dus was het heeeeel koud. We trokken gezellig met zn allen in een kamer al onze kleding aan en dronken thee met crackers. Daarna met zn allen eten met een gesprek in Nederlands-Engels-Spaans. Daarna meteen vroeg slapen want... De volgende dag ging de wekker/de gids bonkend op de deur om 4:15. Ontbijt! We vertrokken om 5 uur in het donkerdonker opweg naar 5000 meter. En dus was het nog nog kouder. We sprongen uit de auto voor een korte stop bij gaten in de grond waar met hoge druk waterdamp uit de aarde komt. Op die hoogte en plek was constante vulkanische activiteit. Heel indrukwekkend!

1 April 2018

Dag 3 De derde dag van de trip begon met een ontbijt in een restaurantje waar allemaal gespannen mensen zaten. Want met wie en wanneer zouden ze weer in de bus zitten? Aan tafel spraken we daarover met een Serviër toen ook een familie Chilenen was aangeschoven. Toen we met onze tassen klaarstonden bleek dat ook ons reisgezelschap van de volgende dagen! Dus vouwden wij ons met zn drieën op achterin (zie foto, de knieën waren na de tocht echt blauw), voor ons 4 Chilenen, voorin een aardige guide/chauffeur en de Serviër. De tocht in de auto was lang maar wat we zagen ontzettend mooi! We gingen picknicken met kip en rijst midden tussen rotsen met gekke vormen en lieten ons eten door een zandstorm onze maag schuren 😊🏜 Vervolgens vouwden we ons nog een paar keer uit bij meren met flamingo’s, meren met prachtige kleuren en kleine dorpjes. (Zie maar weer de foto’s...) het landschap hier is buitenaards! Overal om je heen is het zo mooi! *wordt vervolgd*

30 March 2018

De volgende dag was het ontbijt om 8:00, maar als we het goed hadden begrepen (in ons nog niet vloeiend Spaans) zou de gids er pas zijn om 12:00. Dus wij wachten en wachten en wachten. De tijd opvullend met lezen, muziek luisteren en heel lang in de zon zitten "Mijn kont is hout en de grond is zout". Maar na 2 uur was dat ook wel genoeg. We verveelden ons en we waren boos, want waarom was er geen vervangend programma? We zouden eigenlijk de vulkaan op gaan en nu betaalden we voor niks doen. Om de tijd te doden gingen we yoga'en. Toen de gids er eindelijk was reden we met een korte tussenstop terug naar Uyuni. Het was een vrij saaie en teleurstellende dag. En dat moest natuurlijk duidelijk worden gemaakt aan de agency. Daar werd ons beloofd dat we de volgende dag met de manager mochten praten en misschien ook wel iets van geld terug zouden krijgen (ze wisten dus zelf ook wel dat ze een beetje fout zaten) Ondanks het wachten waren de zoutvlaktes natuurlijk nog steeds prachtig.
We bevinden ons op een prachtige, waanzinnige, ongelofelijke plek. Alsof je, je in een andere wereld waant.Wanneer de gids vertelt dat onder al het zout nog diep water bevindt maakt het de vlakte nog specialer. We blijven onze ogen uitkijken en wilden eigenlijk de hele dag daar zijn. Op zo'n plek moesten natuurlijk ook heel wat foto's gemaakt worden waar de gids ons graag bij hielp. Na een tijd te hebben doorgebracht op de vlakte gingen we naar ons hotel, midden op de zoutvlakte en zelf ook gemaakt van zout. We hadden ons eigen kamertje en de omgeving kon natuurlijk niet mooier. Het eten was echter minder (spaghetti met ketchup) en de wc hokjes waren een beetje laag voor ons westerlingen ;) Er waren weinig andere gasten, wat de zonsondergang en het kijken naar de sterren erg bijzonder maakte.
10:30 's ochtends, onze 4daagse tour naar de zoutvlaktes kan beginnen. Het eerste wat we horen is dat de trip naar de vulkaan op de tweede dag niet doorgaat vanwege het vele water dat daar ligt. Als alternatief mogen we op de zoutvlaktes slapen in een duurder hotel, er zit niks anders op dan het te accepteren. 11:30, het is helaas nog steeds niet zo ver en het geduld begint langzaam op te raken. De Duitser en Argentijnen waarmee we op reis zouden gaan zijn nog niet aanwezig. Om 12:00 is het dan toch zover, we worden in een auto zonder extra benzine op het dak en zonder zeil voor onze backpacks (wat alle andere auto's toch echt hebben) gepropt. Ons gezelschap bestaat uit 4 Peruanen die al aan het bier zitten en heel luidruchtig zijn. De eerste stop is een hele oude trein, waar we zeker niet de enige zijn. Waar je ook kijkt zijn toeristen op,in en voor de trein. Vervolgens trekken we door naar de zoutvlaktes waar al het gedoe van de ochtend meteen wordt vergeten.

29 March 2018

Haa daar, Wij zitten in dus Uyuni voor de laatste dag. Vandaag hebben we touragencies afgestruind voor een goede tour (het wordt 4 dagen zoutvlakte en vulkaan beklimmen). Daarna over de markt gelopen om wat water en tussendoortjes voor morgen in te slaan en in het zonnetje gezeten. Want het is hier echt een woestijn klimaat! ‘s Middags super lekker warm in de zon, verbrandingsrisico hoog en erg fijn om buiten te zijn (buiten ons kleine donkere kamertje in ons hostel). Daarom hadden we een bankje naar voor de deur gesleept om in de zon te kunnen lezen. Maaar, ‘s avonds is het hier dus hartstikke koud! Dat wordt nog wat op de vlakte. Wij sorteren dus alle warme kleding uit en laten wat niet mee hoeft hier :) Als dat lukt met de halve was die we hebben teruggekregen..... Tara mist allemaal sokken en de droger heeft ook Julius’ sokken verslonden + een overhemd dat gelukkig wel weer een soort van terecht is! 🤗👌

28 March 2018

Max Verstappen Na een busreis van 5 uur met een slapende Boliviaan op mijn schouder zijn we aangekomen in Uyuni. We gingen door de mooiste landschappen, soms heel langzaam met moeite de berg op en soms gewoon heel snel zoals al het verkeer hier. Eenmaal hier aangekomen zijn we aan de wandel gegaan zodra we ons konden losrukken van de erg vriendelijke hostelman. Na een biertje in de zon toch maar ergens binnen een potje "mens erger je niet" gespeeld. Eén van ons ging als een ware Max Verstappen en won heel erg knap het spelletje. Vervolgens gingen we wat kip, rijst en friet eten toen er een hond kwam bedelen. We kennen allemaal de geur van vieze/natte hond, maar dit was ongeëvenaard. Mijn complimenten aan de hond en aan mijn medereizigers voor het leegeten van hun bord in die geur.

27 March 2018

Nog een paar foto’s van Potosi 😊😊
Daar zijn we dan, uit de mijn in Uyuni! De mijntour was vrij heftig al goed geregeld. De gids was aardig en onze pakjes on point maar de mijnwerkers daar binnen waren er wat minder goed aan toe. Heftig de halfbuitenbewustzijnde mijnwerkers te zien die de mijn uit sjokten na 6 uur werken in het donker en tussen het stof. Over hun gezicht lag haast een laag klei van het boren bijna 80 meter onder de grond. Tara en Julius waren erg moedig en durfde in hun spoor een niveau omhoog en omlaag over trappetjes door smalle stenen schachten, ik hield het bij begane grond 🙈 Erg interessant en we waren allemaal blij toen we weer vrolijk in het licht buiten stonden! Vervolgens lekker (en veel duurder dan we dachten...) geluncht en daarna naar het museum over het slaan van munten gegaan. Erg interessant om op dezelfde dag het winnen van zilver, en de verwerking ervan te zien (uit de koloniale tijd en daarna). Vandaag zijn we met de bus naar Uyuni gegaan waar we even aan het bijkomen zijn :)

26 March 2018

Meteen er achter aan, we zijn er! Op het busstation aangekomen konden we meteen een bus krijgen en dus waren we binnen 20 minuten onderweg. De route was beeldschoon door rotsgebieden, afgelegen dorpjes, wilde bloemen, grassen en stenen. Net alsof je door een gigantische Piet Oudolf tuin reed :) hier aangekomen is het wel wat anders! Potosí is vrij stoffig en er zijn protesten in de stad die leiden tot wat ondefinieerbare knallen. Of komen die uit de mijnen? Wij hebben in ieder geval ons eigen gezellige vochtige mijntje om in te slapen! Dit wordt wat! Nu opzoek naar een goede tour om morgen te doen. Wordt vervolgd!
Yess, wij gaan weer verder! Gisteren een dagje uitbrakken van een avond uit, het weer was toch slecht en alles was dicht op zondag. Behalve de toeristencafe’s en die zaten dan ook vol met “gringos”. Op de koudste dag tot nu toe dus maar een ijsje gegeten en koffie gedronken, rondje door het park gelopen, veel tafeltennis en lekker uit eten :) daarna fijn slapen met vanochtend pannenkoeken als ontbijt! Hmmm 😊 Nu allemaal super enthousiast en benieuwd naar de volgende plek, Potosi! Voor de liefhebbers, er is een aflevering van Over de Andes over Potosi, kan je zien waar wij zijn! De busreis schijnt mooi te zijn. En spannend, de mijnen in hopelijk morgen. Tot in Potosi! Ps, nog wat foto’s van de begraafplaats. Enn, de aardappelen smaakten prima :)

24 March 2018

Hiho, Een bezoek aan de begraafplaats van Sucre maakte vandaag veel los. Het was er erg mooi met veel groen en veel mausoleums/mausolea. Vandaar dat er daarna een discussie/gesprek volgde over wat je op een graf zet kwa steen/bouwwerk/tekst en of dat vooral de overledenens stijl of die van de nabestaanden moet zijn. Julius legde ons piekfijn zijn wensen voor zijn mausoleum uit, Taar en ik hadden een heel andere maar redelijk gelijke wens. Beetje macaber maar ook wel gezellig 🙈 en nuttig voor over een jaar of 80. Vervolgens een museum over de onafhankelijkheid van Bolivia met een ratelende, lastig volgbare engelse gids maar wat we begrepen was erg interessant! Nu lekker zelf koken met de boodschappen die we hebben gedaan. Aardappelen uit de over dachten we. Maar ze blijken aardig paars en de over heeft geen bodem....... ik vind het spannend!

23 March 2018

Henk Kamp Het is hier (in Sucre) dolle pret met fanfares, kerkmissen waar je per ongeluk in terecht komt, tafeltennis en omeletjes. Er zijn in Sucre vooral veel kerken. Sommige kerken gaan echt lekker, maar anderen doen denken aan Groningen, die hebben een beetje te weinig aflaten verkocht(?). We zijn ook naar de markt geweest vandaag om daar alle tomatensauzen te proeven voor het avondeten van vanavond en verse sapjes te drinken. Morgen gaan Zil en Taar yoga'en en ik een beetje uitslapen. Wat daarna gaat gebeuren is voor iedereen een vraag, maar dat horen jullie snel. Veel liefs! X
*Update* Nachtbus kwam een uurtje later dus wij zitten (met een aardig aanwezig ochtendhumeur, dat wel) in Sucre!

22 March 2018

Hola hola! Omdat de bus naar Sucre alleen ‘s nachts rijdt (11 uur durend, van 9 tot 8) hadden we nog een hele dag in Samaipata. Daarom hebben we een tour geboekt door de Yunga. Met zn drietjes, een gids en twee Boliviaanse verstekelingen met bladeren onder hun petjes vertrokken we naar het nationalpark. Daar hebben we met zn 4en - de verstekelingen gingen ondertussen medicinale planten zoeken - een paar uur door de amazonemeetsandesmeetschaco(ofzoiets) gelopen. Het was prachtig met super oude hoge varens en eetbare planten die Taars hoest moesten bedwingen maar het niet deden. Teruggekomen waren we allemaal helemaal gesloopt en hebben we in een onbemand hostel nog wat gelezen en geslapen. Daarna gezellig wat gegeten en gedronken. Nu zitten we te wachten op de bus en duimen dat hij ook echt komt, zonder 5 uur vertraging, maar nu zijn we op het ergste voorbereid. Het schijnt een bumpy road te zijn, maar we zitten iig naast elkaar!

21 March 2018

Samaipata - El Fuerte Gisteren zijn we - met een ontbijt van dikke dikke pannenkoek achter die kiezen - de berg naar El Fuerte beklommen. Een lange wandeltocht stijl omhoog, over de weg in de warmte maar zeer de moeite waard door het mooie uitzicht om ons heen. Konden we meteen onze schoenen inlopen :) daar hebben we naar de ruïnes maar vooral naar de mensen die er rondliepen gekeken. Echt veel over was er namelijk niet haha! Terug toch maar een taxi genomen vanwege vermoeidheid en voor het donker van de weg zijn. Achterop een brommer zijn we de weg afgescheurd/getuft door het groen naar ons hostel dat net midden in de kas in de hortus lijkt te staan! Daar moest ons slot open worden geslepen omdat hij niet meer draaide :) Snel een update over vandaag!
Herenigd met Tara! Na nog een dag rondlopen door Santa Cruz hebben we de drukke stad en het drukke hostel vol Boliviaanse Menonieten in klederdracht, ingeruild voor Samaipata. Een (nogal toeristisch) dorp in de bergen met veel groen. De weg was vol gaten maar door prachtige natuur en bergen. Morgen bezoeken we de El Fuerte ruïnes en verkennen de natuur :) we slapen in een mooi hostel gezellig met zn drietjes. Heel leuk en gek was het elkaar hier te treffen maar het is nu al weer de gewoonste zaak van de wereld èn super gezellig!

18 March 2018

Hii Allemaal, Na een reis van 20 en een half uur is het dan (al anderhalve dag) zo ver! Julius en ik zitten in Zuid-Amerika, in Santa Cruz in Bolivia. De reis was wat spannend met een lastig afscheid, onduidelijkheid over de bagage en verloren tickets. Maar gelukkig kwam dat allemaal op zijn pootjes terecht. Daarom zitten we intussen lekker te ontspannen op het dakterras van het hostel hangend in een hangmatje. Uit te rusten van het wandelen door de mooie stad, de zon en het tijdsverschil. Ons hostel zit midden op de markt waardoor we makkelijk eventjes de deur uit kunnen om wat chips en eten voor vanavond te scoren om zelf te koken. Want het backpackersleven is begonnen! De mensen zijn hier super vriendelijk en maken graag een praatje. Zo spraken we een kerkbeveiliger die tegen het materialisme van de kerk maar voor karma en symboliek is en Izi, een “vriend” van Boney M. Julius’ Spaans komt goed van pas!
Art Rooijakkers Santa Cruz zou de perfecte plek zijn voor een aflevering van "Wie is de mol?". Het verkeer is chaotisch en alle straatjes zijn eenrichtingsverkeer en op de markt kijk je je ogen uit en heb je het idee zo een joker of een vrijstelling te missen. "De markt", net alsof er een duidelijk begin en einde is. Nee, overal wordt er van alles verkocht. De markt is goed ingespeeld op de paar verdwaalde touristen, zoals wij, die shampoo of deodorant nodig hebben. We maken veel vrienden en verbreken die vriendschappen snel als blijkt dat we weer eens gelovig moeten worden. Vooral mijn kamergenoot (ik noem geen namen) heeft dan snel de lonely planet weer in de tas en staat klaar om weg te lopen. Erg verdacht als je het mij vraagt, maar voorlopig blijf ik spreiden.

17 March 2018

Nou lieve mensen in Nederland. Er is een kleine planswijziging; we blijven maar gewoon in Argentinië, ziet er ook wel leuk uit namelijk! Nee, geintje toch!? We gaan zo weer lekker vliegen, like, subscribe en leave a comment below X