Belgium, Finland, Japan · 13 Days · 90 Moments · April 2018

19 April 2018

Vroeg opgestaan om de bus te nemen naar de luchthaven. Nu wachten we om op het vliegtuig te stappen (jammer genoeg 💔). Na 10 uur vliegen landen we in Helsinki. Daar hebben we maar 40 minuten om over te stappen. Als alles goed gaat landen we rond 17 uur in Brussel plaatselijke tijd.

18 April 2018

Osaka by night. Een hele drukke en levendige stad. Perfect om deze reis mee te eindigen. Morgen vroeg uit bed voor het vliegtuig!
Als laatste avondmaal probeerden we alle specialiteiten van de regio Osaka. We kregen gratis Takoyaki (deegballetjes met stukjes inktvis in). Ik naam rauw wagyu rundsvlees, Matthias had okonomiyaki: een pannenkoek met van alle soort ingrediënten gebakken op een teppanyaki. Ik had cassissoda om te drinken: crème de cassis met bruiswater. Heel verfrissend en niet zo straf als met wijn. Goed om te onthouden voor deze zomer.
Na de lunch nog even gaan shoppen. Osaka heeft heel wat alternatieve platenwinkeld, er bestaat zelf een aparte toeristische kaart voor. We zijn redelijk veel zeldzame stukken tegengekomen.
En nog eens een laatste koffie ☕️🤨.
Onze laatste lunch op een typisch Japanse manier: goedkoop eten in één van de “convenience stores” die je letterlijk op elke hoek van de straat vindt, bovendien zijn deze allemaal 24/24 open. Het eten is er eigenlijk altijd heel lekker en vers.
In de voormiddag bezochten we de buurt Kita in Osaka. Deze buurt staat vooral bekend om zijn hoge kantoorgebouwen. We gingen bezochten het bovenste verdiep van het tweede gebouw, daar hadden we een mooi uitzicht over de stad.
De laatste dag Japan goed inzetten met een crêpe!

17 April 2018

Als dessert Luikse wafels! Met op de muur een tekst van Belgen die hier al eerder waren.
Vroeg honger vandaag en ook echt eens zin pizza. Dus dan gingen we er ook voor. We zitten dan wel in Japan, maar die kunnen écht goed pizza’s maken, hoe het moet. Was echt een super lekkere pizza. En de wijn was hier nog eens goedkoop ook 🤪.
Eerste indrukken van Osaka. Uiteraard veel drukker dan in Koyasan!
Nog eens een koffie in een oud koffiehuisje.
Na zo lang onderweg te zijn geweest honger gekregen. We aten snel iets onderweg naar het hotel. Nikuman, grote dumpling met vlees, en een typisch Japanse zoetigheid: cake in de vorm van een vis met een zoete bonenvulling.
Tijd voor onze lange reis naar terug naar de bewoonde wereld: Osaka. Eerst de bus, dan met de kabeltrein stijl naar beneden. Daarna nog 1u40 treinen naar Osaka.
Voor we doorreizen naar ons laatste bestemming bezoek we nog de belangrijkste tempel van Koyasan (Kongobuji-tempel). Deze heeft een prachtige rotstuin. We kregen er gratis thee en een rijstkoekje.
Om 6 uur ging de wekker zodat we om 6u30 het gebed van de monniken konden meevlogen. Hier mochten we echter geen foto’s nemen. Heel speciaal van dichtbij mee te maken. Nadien volgde het ontbijt. Ook hier weer enkel groenten, rijst en tofoe.

16 April 2018

Om 18 uur was het etenstijd in de tempel. De monniken brachten ons avondmaal. Enkel groenten en rijst, ze eten geen vlees, vis of melkproducten. Ook sommige groenten en kruiden als ajuin en look eten ze niet. Het was met veel zorg klaargemaakt. Ik zou het alleen niet elke dag kunnen eten. Na het avondmaal kwamen ze onze futon (bed) klaarmaken.
Een hoogtepunt van Koya-San is de Oku-no-in-tempel. Hier zou Kobo Daishi, een boeddha, leven. Om er te geraken moet je door een heel groot kerkhof in een dicht bos van grote pijnbomen. Dit is tot nu toe het mooiste van onze reis. De indrukwekkende bomen, het zonlicht dat er hier en daar erdoor komt, de stilte, de oude graven...
Als lunch: Japanse curry en gyudon, rijst bedekt let rundsvlees.
En we slapen ook echt bij de monniken! We slapen in de Saimonin-tempel (西門院, letterlijk westelijke poort-tempel). We hebben een kamer in Japanse stijl met uitzicht op de tuin.
Vandaag gaan we verder naar Koya-San, een dorp in de bergen waar vooral monniken wonen. We zijn toch even onderweg geweest om er te geraken. Taxi, 3 treinen en uiteindelijk nog een kabeltrein. De kabeltrein was wel heen indrukwekkend, daar hebben we jammer genoeg geen foto’s van, maar die nemen we wel bij het terugkeren.

15 April 2018

Als avondmaal veel gyoza (Japanse dumplings) voor weinig geld. Super lekker!
Net buiten Kyoto is er een bamboebos. Heel mooi om te zien. De wind die door de bamboestelen raast is een heel uniek geluid.
Lunch (cheesecake) in een oud koffiehuisje, uiteraard! Fruit vers gesneden door een oud meneertje.
De laatste tempel is de Shoren-in tempel. Deze mag je ook aan de binnenkant bezoeken en heeft een prachtige tuin.
Nog een aantal tempels. Ze zijn allemaal zeer goed verzorgd, de meesten zijn bovendien gratis. Hier en daar kom je een monnik tegen.
Even pauze in een oud koffiehuisje. Er zijn echt heel veel van die oude koffiehuisje in Japan, altijd met een oud mevrouwtje en meneertje als eigenaars.
Ondertussen ook een kroketje meepikken. Japanners eten graag gefrituurd. De meeste kroketten zijn met vlees, deze was met Tofu.
Om naar de volgende tempels te gaan passeerden we langs de mooiste en oudste straten van Kyoto. Er lopen heel wat meisjes en vrouwen rond in kimono.
Eerste tempel: Kiyomizu. Deze trekt heel veel gelovigen/toeristen. Vanop het terras van de tempel is er een mooi uitzicht.
Vandaag veel tempels op het programma. Onderweg naar de eerste tempel een kerkhof doorgelopen. Heel indrukwekkend.
Uitgebreid ontbijtbuffet in het hotel op het bovenste verdiep.

14 April 2018

Slaapkop 😴🤤. Morgen wordt terug een lange dag: we bezoeken het oude gedeelte van de stad met veel prachtige tempels.
Geen dag zonder koffiehuisje! Dit koffiehuisje ligt aan de rivier en verkoopt ook leuke spulletjes. Ik nam een lekkere ijskoffie met chocolade.
Avondmaal in een typische Japanse noedelbar waar je aan de toog moet zitten.
Japanners hebben iets met de Franse taal/Frankrijk want heel veel cafés/restaurants/winkels hebben willekeurige Franse namen. Zoals “Cantine au disco” bijvoorbeeld, een bistro waar ze Franse specialiteiten bieden. Twee glazen rode wijn, want het was lang geleden 🍷😋.
Verkenning van Kyoto! Kyoto is één van de grotere steden van Japan, maar naast de hoge en moderne gebouwen heeft deze stad veel authentieke huizen en rustige buurten. De stad staat ook bekend om haar geisha’s, al is de kans dat je die op straat ziet heel klein. De stad heeft ook veel schattige winkeltjes.
Met de shinkansen naar Kyoto! Afstand: 450 kilometer in 1 uur en 30 minuten. Het ging snel! 🚅
Nog snel een bezoek aan Shukkei-en park voor we doorreizen naar Kyoto.

13 April 2018

Hiroshima by night (veel zatte zakenmannen).
Deze dag sluiten we af met (ijs)koffie en mille crêpe taart 🍰☕️.
Typisch Japans: een lunapark van 7 verdiepen 🕹.
Tijd voor avondeten! Specialiteit van Hiroshima: tantanmen noedels. Dit gerecht bestaat uit noedels met een zeer pikante saus van Japanse peper, pijpajuin en gehakt. De peper geeft een tintelend gevoel op de tong en werkt zelf verdovend als je er veel van eet. Ik heb een potje mee om te laten proeven 😉. Bestellen moest via een automaat, de noedels werden dan voor onze neus klaargemaakt. Prijs: €3 voor een grote kom. Op tv was er net een baseball match tussen Hiroshima en Tokyo, blijkbaar een heel belangrijke match aan de reacties te merken.
6 augustus 1945, 8:15. Little Boy ontploft boven Hiroshima. Het enige gebouw dat toen nog rechtstond werd behouden en moet nu het teken van vrede voorstellen. Op de tweede foto een vuur dat altijd zal blijven branden tot er beslist wordt dat geen enkel land over de hele wereld nog atoomwapens zal gebruiken en ontwikkelen. In het museum verschillende getuigenissen en harde foto’s. Het doet heel vreemd op deze plek te staan, je wordt er toch even stil van... 🕊
Met de boot naar Hiroshima! Ongeveer 3 uur varen.

12 April 2018

Moe van het vele stappen dronken we nog even lekkere thee in een super mooi theehuisje. Ik had kruidenthee en Matthias matcha met een yokan (snoepje van bonenjam). Hierna gingen we naar het hotel voor het avondmaal. Nu gaan we slapen om morgenvroeg naar Hiroshima te vertrekken met de boot!
Op een hoge berg in de stad vind je een kasteel. Matsuyama-Jo één van de de best bewaarde kastelen van Japan (gebouwd in de 17de eeuw) en het is inderdaad een bezoek waard. Bovendien is er een mooi uitzicht over de stad.
Helemaal naar het centrum gestapt dus grote honger! Lunch in een koffiehuisje. Croque Monsieur en gratin van rijst. Was heel lekker!
Matsuyama is een belangrijke stop tijdens de pelgrimsroute naar 88 verschillende tempels op het eiland Shikoku. Wij hebben vandaag de belangrijkste bezocht, Ishite-ji.

11 April 2018

Matthias is klaar voor zijn bezoek aan de onsen!
Avondmaal in het hotel. Een buffet met vooral Japanse gerechten. Ik heb een klein stuk rundsvlees kunnen bemachtigen (Japans rundsvlees is heel lekker). Matthias had bukkake udon en stoofpotje met tofu.
Bezoek aan het Dogokoen met bovenaan een mooi uitzicht over de stad.
De winkels rond het badhuis met schattige souvenirs. Specialiteit van de regio -zoals overduidelijk te zien op de foto’s- appelsienen!
Absoluut hoogtepunt van Matsuyama is Dogo Onsen. Een badhuis uit 1894 en dient nog steeds als dagelijks badhuis. Het was ook een grote inspiratie voor het badhuis in de film Spirited Away.
Ons hotel in Matsuyama is een onsen-hotel (onsen = warmwaterbron) want Matsuyama is een echte onsen-stad. De kamer is in Japanse stijl. Straks wagen we ons misschien aan de onsen, het moet namelijk naakt en is met iedereen samen (man/vrouw wel gescheiden).
Een uurtje trein naar Matsuyama, de grootste stad van Shikoku. We hadden een heel moderne trein. Alles zeer proper en rustig!
Koffie en warme chocolademelk in een gezellig koffiehuisje van een lief omaatje.
Nog een kort bezoek aan de stad voor we de trein nemen naar Matsuyama. In Kotohira bevindt er zich ook het oudste Kabuki theater van Japan. Vandaag was er toevallig een voorstelling met een aantal bekende Japanners en daar kwam heel wat volk op af.
Japans ontbijt: miso soep, rijst, een stuk vis, een gepocheerd ei, viskoek en gepelde gember. Goed voor de lijn maar ik ben blij dat ik nog chocoladekoekjes op de kamer had liggen 😳.

10 April 2018

Avondmaal! Tonkatsu (gepaneerd varkensvlees met curry) en omuraisu (omelet met rijst in).
Perfect weer om wat trappen te doen, 1368 om exact te zijn! Aan de top (en onderweg) zijn er tal van Shinto schrijnen met als hoogtepunt Kompira-san, oorspronkelijk een boeddhistische tempel. Heel wat oude Japanners doen deze tocht zonder probleem (dat komt misschien door de sake die onderweg verkocht wordt), dus kan het voor ons geen probleem zijn. We zijn er geraakt, maar we voelen het toch wel aan onze benen nu !
Een uurtje op de trein naar het dorpje Kotohira!
Nog even shoppen voor we vertrekken naar Kotohira. Miyawaki is een boekenwinkel van 7 verdiepen, en je vindt er letterlijk boeken over àlles (over kattenpoten bijvoorbeeld).

9 April 2018

Slapen met onze nieuwe vriend.
Eens terug in Takamatsu was het alweer tijd voor eten. We hadden niet zo een grote honger dus gingen we naar een restaurant waar ze alleen maar gyoza’s maken (Japanse ravioli’s). De eigenaar was blijkbaar zeer blij met ons bezoek want we kregen gratis sake (en ook de aanwezige zatte Japanners boden ons sake aan) 🍶🥟.
De hoofdreden voor het bezoek aan Teshima: Teshima Art Museum. Het bestaat uit 1 werk waarvan we de binnenkant niet mochten fotograferen. De binnenkant is wel heel indrukwekkend.
We zijn het eiland rondgereden met een elektrische fiets. In de namiddag scheen de zon en was het perfect weer om te fietsen. Veel authentieke huisjes en mooie uitzichten over de zee.
Lunch op het strand! Op het menu: onigiri.
Vandaag brachten we een bezoek aan het eiland Teshima. Hiervoor moesten we een kleine boot nemen.
Ontbijt in ons tweede hotel!
Afgelopen nacht gewekt door een aardbeving. Het duurde even voor we doorhadden dat het om een aardbeving ging. Het epicentrum (kracht van 5,8) was redelijk ver weg dus de aardbeving was hier niet zo “fel” te voelen, volgens de Japanners dan toch. Het gebouw bewoog naar ons gevoel toch redelijk hard heen en weer. Eng! 😨

8 April 2018

Als avondmaal probeerden we de “sanuki udon” een typische noedel uit deze streek. Ik had bukkakeudon met rundsvlees, Matthias sanuki udon met Tofu.
Ritsurin koen is volgens onze reisgids één van de mooiste parken van Japan. Hier wandelen was inderdaad heel indrukwekkend.
In de zijstraatjes een aantal tempels gevonden.
Takamatsu heeft oneindig veel overdekte winkelstraten. Uiteraard een aantal winkeltjes bezocht. Veel nieuwsgierige Japanners die vroegen naar onze nationaliteit. “Aaaaah Berugie???? Chocoreto!!!!! Very good country!!!”
Na onze koffer te hebben afgezet in het hotel zijn we gaan lunchen in een koffiehuisje waar ze producten verkopen die gemaakt zijn op een “diervriendelijke” boerderij net buiten de stad. Er waren overal foto’s van de koetjes op die boerderij. Ze verkopen verse melk en zoetigheden.
Na het ophalen van onze Japan Railpas nemen we onze eerste trein. Na ongeveer een uur komen we aan in Takamatsu. Het station heeft een gezichtje 🙂 (zoals alles hier).
Voor we de trein naar Takamatsu nemen brengen we nog snel een bezoek aan Chuo-Koen met zijn kasteel die oorspronkelijk gebouwd werd in 1585. Boven op de berg een mooi uitzicht over de stad.
Ontbijt! Voor Matthias een traditioneel Japans ontbijt met onder andere zoete aardappel en rijst met zeewier. De croissants waren ook niet slecht.

7 April 2018

Na het eten veel te moe om nog iets te doen, dus naar het hotel. Er lagen kimono’s klaar. Er is ook een onsen in ons hotel. Morgenmiddag nemen we de trein naar Takamatsu.
Tijd voor eten! Gegeten bij een izakaya, een sakebar waar je van alle gegrilde hapjes kan eten voor weinig geld. Ook (per ongeluk) frietjes besteld. Matthias had ook gegrilde shii-takes.
Een beetje verder nog een schrijn ter ere van een koe met een dikke neus.
Tokushima ligt aan de voet van Mount Bizan, een heuvel bijna 400 meter hoog. Te moe door de vlucht, zijn we naar de top gegaan met een eitjeslift. Mooi uitzicht over de stad daar boven. Er is ook een schrijn.
Aankomt in Tokushima. Een normale bus in Japan.
Met een zeer comfortabele bus van Osaka in Kansai naar Tokushima in Shikoku gereden. De rit duurde ongeveer 2,5 uur. We reden eerst langs de haven Osaka die oneindig groot leek. Geleidelijk aan kwamen meer en meer rijstvelden en bossen tevoorschijn.
Aangezien we 3 uur moeten wachten op de bus naar Takamatsu hebben we de luchthaven wat verkend (er zijn héél véél winkels) en hebben we typisch Japanse hapjes gegeten (ongeveer €1,50 per stuk). Ik had een nikuman, een deegbol gevuld met vlees. Matthias had een onigiri. 🍙
Goed aangekomen in Osaka na een lange vlucht en weinig slaap. Het eten was lekkerder dan het eruit zag!

6 April 2018

Aangekomen in Helsinki. Heel kleine luchthaven en veel Aziatische passagiers. Ons vliegtuig naar Osaka staat al klaar!
Klaar voor vertrek naar Helsinki! Onderweg gratis blauwe bosbessensap.
Wachten op de vlucht naar Helsinki met een cappuccino en een chocolademelk ☕️🥐.