United Republic of Tanzania · 37 Days · 28 Moments · July 2017

Tanzania & Zanzibar


31 August 2017

22 August 2017

21 August 2017

20 August 2017

Door een avontuurlijk zwemmeke in Lake Victoria had JB, een van de Franse vrijwilligers, een larve van de tumbu fly onder zijn vel. Een beetje schrik om te gaan zwemmen was er dus wel, maar de duik in de "warmwater"bron was volkomen veilig deed echt wel deugd. Maji (not so) moto is populair onder de mzungu, al waren de meren wel minder groot en warm dan gedacht. De dorstigen konden er gelaafd worden (🍺) en de hongerigen gespijsd (een goei stukske geit op de BBQ 🐐), maar niet voor een vriendenprijs. Die kregen we dan weer wel op de Masai-markt, waar ik schaamteloos mijn laatste shillings heb zitten rondstrooien in ruil voor armbandjes en andere prullen. 😁 Vanmorgen zijn we om 6u opgestaan om mee naar de kerk te gaan met mama Ellie. Het merendeel van de mis hebben we niet verstaan (buiten het zingen was dat afschuwelijk saai), maar we zijn wel even vooraan moeten gaan staan om ons voor te stellen. 😎 Mzungu in de kerk is duidelijk groot nieuws! We waren zeer welkom. ❀

18 August 2017

't Is beslist: we hebben de werkweek hier met een dag ingekort. De Tanzanianen moeten ons voorbeeld niet volgen, maar de mzungu hadden wel even genoeg van al dat schilderwerk en dus trokken de Vlaamsche meisjes vandaag naar Arusha National Park. Op vlak van natuur is dit een prachtig park - misschien wel het mooiste van de drie die we gezien hebben. Op vlak van beestjes was het iets minder: van een zebra kijken we al niet meer zo op. 😊 Op school zijn de grote schilderwerken gedaan. πŸ’ͺ Maandag wordt er voor het eerst gekookt en wij mogen het eten uitscheppen. 😎 Iedereen is ons erg dankbaar en dat doet deugd. Gisteren wel naar de directie gestapt omdat ik verdriet en boosheid niet kon onderdrukken toen Naomi vertelde dat ze had gezien hoe een leerling geslagen werd. Mocht ik ineens mijn gedacht zeggen voor de hele leraarskamer! 😱 Ik ben gewoon mezelf gebleven - waarschijnlijk verstonden ze mij toch niet helemaal. πŸ™ƒ We konden maar proberen!

13 August 2017

Dat er toch wat Tanzanianen zijn die proberen om de mzungu in 't zak te zetten - gelukkig laten wij ons niet zomaar doen. 😏 't Was met anderhalf uur wachten aan de ingang, boze telefoontjes naar de safari-dude en het smeden van snode doch hopeloze plannen om stiekem binnen te glippen vanmorgen, maar uiteindelijk zijn we er geraakt en werd al heel snel duidelijk waarom de Ngorongoro-krater het 8ste wereldwonder van de natuur wordt genoemd. ❀ Onze chauffeur - die ergens onderweg moet besloten hebben dat wij geen vrienden gaan worden, want hij negeerde ons vaak en reed soms zo slecht dat we veiliger thuis waren geraakt met een zebra achter het stuur - toonde ons olifanten, leeuwen, giraffen, hyena's, buffels, enzovoort. Hij beweerde ook dat hij een neushoorn kon zien, vijf kilometer verder tussen de bomen op de bergen. Diene mens had goei ogen, me dunkt. Morgen begint de werkweek weer. Vrijdag zijn ze de keuken komen installeren op school. We zijn benieuwd! 😎

12 August 2017

Dat het meer dan terecht is dat de tekenaars van Walt Disney zich door het prachtige Tanzaniaanse landschap hebben laten inspireren voor De Leeuwenkoning! ❀ Onze weekends zijn te kort voor de Serengeti, maar Tarangire National Park was eveneens oogverblindend mooi (7 kakelende kippen bij elkaar in een Jeep voor een paar uur vol verbazing laten rondkijken en zwijgen, dat zegt genoeg). Ik heb wel wat foto's getrokken (de mooiste staan op mijn fototoestel) maar ik heb vooral proberen genieten van het uitzicht. Een foto geeft echt niet weer hoe indrukwekkend het hier is. ❀ Een olifant op 2 meter afstand van ons, de Jeep die stil viel net toen we bij de leeuwen waren, een struisvogel die kei hard wegliep omdat ik niesde, aapjes die ons eten van tafel kwamen stelen,... Topdag. Ik zen hie geire! 😎 In onze lodge hebben we een 'gewone' douche en een gewone wc. Efkes chillen en uitrusten is wellicht uw eerste gedachte, maar morgen moeten we om 5u opstaan. En dat was zowaar mijn idee. Vreemd.

11 August 2017

Maandag werken en dinsdag een feestdag, 't zou elke week mogen! 😎 Nane nane (letterlijk 8/8) is een festival van de boeren. We zijn met alle vrijwilligers naar een soort braderie geweest en 's avonds gaan eten in de Via Via waar het ook filmavond was. Gelukkig in 't Engels, wel zonder ondertitels (maar we kennen The Notebook van buiten uiteraard πŸ˜πŸ˜‰). Donderdag was Naomi jarig en hield mama Ellie een feestje: wat een schat van een vrouw is dat toch! Voor wie hier ooit nog de Masai-markt wil bezoeken: u bent te laat. Ik heb al die kraampjes schaamteloos leeggekocht. Op school is het hard werken.. van zodra we stoppen, krijgen we een andere taak. Als Sam mij ziet, is 't altijd: 'NΓ©lΓ©, you finish? You tired? Hakuna matata. Cool." Hij luistert wel naar wat wij denken of willen - soms moeten we wat tegen de afrikaanse aanpak durven ingaan. Het is hier echt fantastisch! Een ongelooflijk prachtige ervaring. Ik ben (niet zo) stiekem super trots op mezelf. 😁

7 August 2017

De aankoop van een bus chocomelk in de supermarkt behoorde tot de hoogtepunten van de dag, maar het echte toppunt was toch wel dat we ervoor gezorgd hebben dat onze school vanaf volgende week een keuken heeft. Alle 550 leerlingen hebben momenteel geen eten van 8u 's morgens tot 16u 's avonds. Met een deel van ons ingezamelde geld hebben we twee 'ovens' en mega kookpotten gekocht, grote vooruitgang voor de school! Het contract hiervoor werd met de hand geschreven en ik moest ook tekenen. 😎 Dieptepunt van de dag: we hebben gehoord en gezien hoe kinderen geslagen worden op hun handen (omdat ze te laat waren op school!). Hiervoor moesten ze in de leraarskamer op de grond gaan liggen. Ze kwamen met zoveel tranen buiten, ik denk dat mijn hart in duizend stukjes is gebroken. Sam vraagt ons om de directie en leerkrachten hierover aan te spreken, want ook hij is hier niet mee akkoord (ook al is hij zelf zo opgegroeid/opgevoed). Geen idee of dat zal helpen... πŸ˜”

6 August 2017

Vandaag is 't niet ver wandelen zenne. #leugen1 De dag begon inderdaad achterop de brommer, zonder helm op en naar beneden richting de stad donderend op zandwegen rijkelijk bezaaid met grote en kleine stenen. Niet nadenken en vollenbak vertrouwen op de local die u voor 80 eurocent naar de stad brengt, maar wel geen letter begrijpt van wat je probeert te zeggen. Lunchpakket gekocht in een sjieke bistro waar een gewone wc is! 😱❀ Dan met een busje - waar we vandaag wel met 21 man en een emmer water inzaten terwijl er plaats is voor 11 man - naar woestijnachtig gebied gereden. Van daar te voet naar een Masai-dorp gegaan en met de Masai gedanst en genikst (want die spreken geen Swahili), en mij een armband laten aansmeren (waarom zijn die kindjes ook zo schattig). We konden ook olifanten zien zenne. #leugen2 Na drie uur stappen door gebied waar zelfs Bear Grylls het moeilijk zou krijgen, terug naar huis. Zonder olifanten te hebben gezien. Gelukkig zaten er 4 kakkerlakken in de douche.. 😁

5 August 2017

Thuiskomen na een tocht van 7u door de bergen (Mount Meru ❀), langs watervallen, door dorpjes waar iedereen de mzungu komt aanstaren (positief) of soms wel wegjagen als ze ontdekken dat ge een fototoestel vasthoudt (negatief dus), met echt de allermooiste uitzichten... om dan te horen dat er geen water of elektriciteit is. 😁

4 August 2017

I-a start-a to-a speak-a like-a the-a Italian people here. 😁 Gisteren heeft Veronica mama Ellie de slappe lach bezorgd omdat ze voor gans Afrika heeft geschreeuwd toen ze zag dat onze 'douchecabine' vol kakkerlakken zat. Na het schilderen vandaag hebben wij ons voor 't eerst in 3 dagen gewassen: plots was die emmer warm water over mijn hoofd gieten het beste gevoel ooit! πŸ‘Œ Het schilderen was vermoeiend. Soms is 't hier echt dweilen met de kraan open: we schilderen los over afbladerrende verf. Alles is hier hakuna matata en pole pole, maar we willen niet 't gevoel hebben dat we tijd en geld verspillen. Sinds deze zomer en dankzij het ingezamelde geld is er nu bijna in de hele school elektriciteit. Nu pas, ja. Er zijn scholen waar ze maar één slijper hebben voor alle leerlingen. De leerkrachten krijgen een miserabele woning van de overheid op het domein van de school, maar daar wonen ze soms met 17 in een krot. Vervoer betalen is onmogelijk. De kinderen blijven wel onze grootste fan! ❀

3 August 2017

In de namiddag geven we les van 16u30 tot 18u in de bib. Daar kunnen de kinderen van Ilboru naartoe komen om boekjes te lezen en woordjes te leren. Sommige kindjes zijn amper 2 jaar oud en begrijpen niet helemaal wat er gebeurt, maar het is goed dat ze al in aanraking komen met boeken, potloden en de Engelse taal. Ze zijn stuk voor stuk super schattig en stelen onze harten! 😍 Heel de tijd roepen ze 'teacher' en willen ze ons knuffelen of een hand geven. Ze vinden ons mzungu heel interessant. 😁 Door al de liefde van die kinderen vergeten we het gebrek aan een wc, lavabo of douche wel even. 😊 Overal foto's trekken, gaat hier niet zomaar. Een van de vrijwilligers was eens bijna aangevallen door een oude vrouw met machete omdat ze er een foto van had genomen. 😱 Verder is het hier heel veilig hoor. 😁 Morgen beginnen we te schilderen! Sebiet eten en toch maar op tijd slapen, veilig onder mijn muskietennet. πŸ˜‰
Bezoek aan de school die we gaan opknappen. Alle kindjes zijn altijd blij om ons te zien en roepen 'mzungu' of 'hi, how are you' en dan willen ze ons een hand geven. Te schattig! ❀
En dan staan we ineens weer met beide voeten op de grond. Zeker in onze badkamer, waar we zowel naar de wc gaan als onze tanden poetsen en waarschijnlijk ook douchen (lees als: een emmer water over ons hoofd leeg gieten). Hier lopen veel mensen rond in ons huis, waaronder mama Ellie en zonen Hans, Ian en een derde van wie we de naam vergeten zijn. Niet iedereen spreekt even goed Engels, maar ze doen wel hun best. Zo probeer ik ook zoveel mogelijk Swahili te spreken. 😊 Er verblijft ook een Italiaans koppel (Veronica en Michael) bij ons gastgezin, dus da's wel leuk. We moeten allemaal wat wennen aan deze sobere manier van leven, maar we kunnen er samen ook wel om lachen. 😁 De eerste nacht hier viel wel mee, al had ik - moest ik mijn inenting tegen hondsdolheid hebben gehad - de hond die hier een ganse nacht blaft, al lang weggejaagd. πŸ˜’ 's Morgens krijgen we verse melk van de koeien hier en 't is gebeurd.. ik drink koffie. 😱 't Is wel overweldigend ineens, maar ik zen hie geire! 😎

2 August 2017

1 August 2017

Voor wie Dory nog zoekt: we hebben haar gevonden! Met een bootje waar een ongezellig aantal centimeters water in stond (in mijn hoofd heb ik het script voor Titanic 2 al geschreven) zijn we naar een eilandje aan de zuidkust van Zanzibar gevaren. Omdat ik dacht dat snorkelen voor mij spartelen-om-niet-te-verdrinken betekende, ben ik redelijk onhandig en met een klein hartje het water in geplonsd. Uiteindelijk bleek het een fantastische ervaring! Niet omdat we zoveel vissen, haaien en scheepswrakken gezien hebben, maar omdat ik heelhuids terug thuis ben geraakt. πŸ˜πŸ˜‰ De Tanzaniaanse zon deed erg haar best om mij te raken, gelukkig is mijn vel fan van wat zonnestralen en ben ik niet verbrand. 😊 Morgen verlaten we het paradijs en gaan we terug naar Arusha. Super benieuwd naar ons gastgezin (eerlijk: vooral naar de wc's, het eten en de douche)! Wi-Fi zal daar waarschijnlijk niet alomtegenwoordig zijn, en dat is misschien niet slecht. Focus op ons project! 😊 www.nakupendatanzania.com ❀😎

31 July 2017

Moest Hitchcock in plaats van The Birds een film met als titel The Dragonflies gemaakt hebben, dan had ik hier dikke schrik gehad. Helemaal in het noorden van het eiland zijn de stranden parelwit en de zee azuurblauw, maar de libellen ook in grote getale aanwezig. Ondanks het feit dat hier vele toeristen zijn, kan je hier echt tot rust komen. Langs het strand vind je heel wat lodges en hotels met zwembad en restaurantjes waar je met blote voeten in het zand kan gaan eten. Toegegeven: wij hebben ook maar zicht op 1 palmboom nodig om ons op een exotische plaats te wanen, maar dit eiland overtreft wel mijn verwachtingen. We profiteren van de laatste dagen luxe, gratis wi-fi en deftige wc's, want in ons gastgezin zal het leven heel wat soberder zijn - iets waar we ook wel naar uitkijken! Morgen gaan we snorkelen, iets wat onderaan op mijn lijstje van talenten staat (noem het eerder een werkpunt). Ben benieuwd! 😊 Nakupenda sana, Zanzibar! ❀

30 July 2017

Dat ik niet zou opvallen tussen groepjes Japanners die gretig foto's trekken van elke hoek van Stone Town en gaarne duizenden shillings spenderen aan elke prul "this is the real stuff" in de bazaar hier. 😁 Goed den toerist uitgehangen vandaag en dat kan ook in Zanzibar. Soms zijn de mensen te opdringerig, maar eens je de weg hier wat kent en met een stevige pas doelbewust een straat inloopt, laten ze je sneller met rust. Jambo mambo, en gedaan. Zo hebben we het graag! 😊 De man met wie we om 14u hadden afgesproken om een spice tour te gaan doen, vond het leuk dat we op tijd waren (hij moest eens weten hoe vaak ik ergens te laat ben in België, maar hier is op tijd zijn dus uniek). De rondleiding ging door een enorm grote tuin vol prachtige bomen en planten. Een doofstomme jongen - die uiteraard meteen mijn hart gestolen had - maakte voor ons van bladeren een kroon, ring en tasje. Een 'toeristenval', maar dat maakt mij niks uit. 😊 De armoede op dit vrolijke eiland raakt mij wel...

29 July 2017

❀ Zanzibar
Pakt dat we er niet helemaal bij hadden stilgestaan dat we zo lang onderweg zouden zijn. Van Moshi naar Arusha National Airport: drie uur lang uitlaatgassen inademen dankzij de grote drukte op de baan (echt deze keer). We kwamen weer ogen te kort, er is zoveel te zien onderweg! Ruilmarkten en kleine winkeltjes, ziekenhuizen, universiteiten, velden vol zonnebloemen en dan ein-de-lijk: πŸ”! Nu weten we het zeker: die beklimming volgt na een jaar trainen, want 't is nen hoge berg zenne. 😁 De luchthaven deed mij aan PlayMobil denken, was wel grappig om te zien. Eens geland in Zanzibar zei een of andere louche type dat wij zomaar door de douane mochten - laat ons hopen dat we hier ooit nog weg geraken ook, want dat was verdacht. Iedereen is hier super vriendelijk maar die vriendelijkheid kost ook wel geld (dat we niet altijd geven). Zanzibar wordt overal omschreven als het paradijs en oh ja, dat was zeer snel duidelijk. 😊 De foto's zullen wel voor zich spreken!

28 July 2017

Totaal overdonderd door de prachtige natuur hier in de bergen vandaag. Onze gids (en die hadden we nodig, anders zat ik daar nu ergens verdwaald te wenen onder een boom) leidde ons door de koffieplantages, langs een waterval, door de bossen (lees als: jungle), via zijn geboortedorp tot aan de rand van Kilimanjaro National Park. Ik praat graag en veel, en ik hou van mensen en muziek, maar wow.. die stilte hier is zalig! Onderweg passeerden we af en toe mensen die ons altijd vriendelijk begroetten ("Jambo! Habari?") en kindjes die ons giechelend aanstaarden en volgden in de hoop wat snoep of chocolade te krijgen (euh, ik deel niet zenne..). 😊 Het locale bananenbier geproefd - de beker wordt gewoon doorgegeven trouwens, gezellig delen - en dat was degoutant. De bananenwijn is blijkbaar beter, da hoor ik geire. 😁 Normaal kan je Mount Kilimanjaro hier elke dag zien, maar hij verstopt zich achter de mist. πŸ˜’ Morgen naar Zanzibar om hopelijk wat zon te zien want het is hier best wel fris!
Dat ik een andere Gillie word hier in Moshi! Vandaag mijn eerste kopje koffie ooit gedronken. 😱 Waarschijnlijk hemels lekker voor de coffee-addicts onder ons, ik vond het... wel okΓ©. 😁 Van de thee daarentegen ben ik wel fan. πŸ‘Œ De rondleiding in de koffie- en theeplantage was best wel interessant, al worden we als mzungu (white people) wel nogal aangestaard en wringt het soms om foto's te nemen. De plantage werd bewaakt door een man met geweer, maar op zich is dat geen angstaanjagend beeld als ik denk aan de militairen die onze stations bewaken in BelgiΓ«. Zo meteen krijgen we pizza als lunch. Leuk dat ze hun best doen om zo Westers mogelijk voor ons te koken, al zijn we ook wel benieuwd naar de traditionele keuken (hoewel ik morgenvroeg wel voor een kop warme chocomelk ga zenne 😍❀). Van de malariadrugs ondervind ik godzijdank weinig last. Enkel mooie dromen en een moe en dizzy gevoel alsof ik een grote slok Nortussine binnen heb. 😌 Naar rechts swipen voor meer foto's trouwens! πŸ˜‰

27 July 2017

Dat we vroeg in bed liggen in Tanzania, amai! Vanmorgen stonden we om 10u braaf te wachten op de chauffeur die ons naar ons volgende verblijf zou brengen, maar.. dit is Afrika natuurlijk #allesoptgemakske. 😊 Na meer dan een uur kwam de man opdagen - "so much traffic" (maar daar hebben wij niks van gemerkt). De rit duurde anderhalf uur en ging met momenten over wegen waar de auto duidelijk niet voor gemaakt was. Het is fascinerend om de mensen hier bezig te zien. Langs de kanten van de weg wordt echt alles verkocht: van tweedehands kledij en kipsatés tot mooi versierde doodskisten. Herders met hun kuddes, vrouwen die stapels takken of spullen op hun hoofd dragen, kinderen in schooluniform,.. we hebben veel te zien gekregen dat precies uit een documentaire kwam. 😊 De mensen zijn hier heel vriendelijk. In ons verblijf hebben we super lekker en veel teveel eten gekregen. Het is hier wel frisser dan gedacht, maar we zitten dan ook wel op meer dan 1300m hoogte in Moshi. Prachtige plek! ❀
Eerste nacht in Tanzania overleefd! Na een bizarre vlucht (lichten uit om 11u na avondeten, terug aan om 1u 's nachts voor... ontbijt?) kwamen we half 3 plaatselijke tijd aan in Kilimanjaro airport. In de luchthaven was het broeierig warm en even aanschuiven om ons visum te bekomen. Eens buiten stonden twee super vriendelijke mannen ons op te wachten om ons naar the KIA Lodge te brengen. Sjieke plaats! πŸ‘Œ Nog geen spinnen gezien, ikke blij. (Naomi heeft wel een mini-exemplaar voor mij verwijderd uit de badkamer.) Net ontbeten: pannenkoeken! 😁 Iedereen is hier super vriendelijk! Ik zen hie geire! ❀