Sri Lanka · 19 Days · 62 Moments · March 2017

Sri Lanka 2017


26 March 2017

Laatste dag vandaag, dus shoppingtime!! We gaan met zijn allen wat inhoudt dat er 3 tuktuks voor komen rijden waarin we met 9 man sterk plaatsnemen. In optocht gaan we eerst naar de Stationshop. De winkel is net (niet) open als we met onze groep de zaak bestormen. De lichten moeten nog aangemaakt worden, net als de airco en de muziek. Een half uurtje later staan we bezakt en bepakt weer buiten. In de tuktuk en op naar No Limit in Panadura. We spitsen ons op en bezoeken bijna alle afdelingen. Het kost ons een uur om deze winkel uit te kammen. Snel weer in de tuktuk en ten slotte Odel. De laatste items worden hier gescoord en 3 uur later zijn we weer thuis. We hebben wel een lunch verdiend vinden we. Ook moeten de geleende fietsen terug dus we gaan via Villa Francien naar Saffron. Hier sluiten we onze fantastische vakantie af. We hebben er ontzettend van genoten en hopen snel weer terug te komen.

25 March 2017

Om het relaxte vakantiegevoel nog wat langer vast te houden hebben we een ayurveda behandeling geboekt. We zijn helemaal niet bekend met dergelijke behandelingen dus hadden geen idee wat ons te wachten stond. De sfeer in het resort is sereen. Als Nienke en ik in afwachting van wat komen gaat nog wat kletsen worden we meteen vriendelijk doch dringend verzocht stil te zijn. Het begint met een uitgebreide hoofdmassage. Daarna een nek- en schoudermassage. En dat met uitzicht op de branding. Heerlijk. Kopje kruidenthee, gezichtsmassage, de oren worden niet vergeten. Dan naar binnen voor de rest. Full body, betekent ook echt full body, dus benen, rug, armen en 'slowly' op de buik. Afsluitend een stoombad, in een soort houten kist waar alleen je hoofd uit steekt. Het is warm maar goed te doen. Na afloop nog even lekker eten. De olie moet nog een uur blijven zitten, dus we glibberen de tuktuk in. Voor herhaling vatbaar wat mij betreft 😊.

24 March 2017

Riverboatcruise op Bentotariver. Mangrove.

23 March 2017

Gisteren en vandaag draaiden we mee in het 'gewone leven'. Een stukje fietsen, lunchen bij Paradise Beach, een restaurantje bij de zee. Geen straf vond ik. Boodschappen doen per tuktuk. We hebben drinken nodig, veel water, melkpoeder en suiker om 's avonds mee te nemen als we op visite gaan. Ook wijn halen bij een wijnhuis, de kip in de ene supermarkt omdat die de beste heeft en een ijsje in de andere omdat ze anders al gesmolten zijn. Dan nog even naar de markt voor een papaja, mango's en ananas. De andere dag gaan we een bestelling ophalen met Geert, lopen even over de markt, gaan we mee om de elektriciteitsrekening, het water en internet te betalen. Al met al leren we het gewone leven aardig kennen.

22 March 2017

21 March 2017

Eén dagje rustig aan is wel genoeg. Vandaag mochten we zelf op de fiets! En dat in het chaotische verkeer van Sri Lanka waar links gereden wordt. Als dat maar goed zou gaan. Dus eerst naar Villa Francien om een paar fietsen te lenen. Villa Francien is het huis van mijn oom en tante en te huur voor ongeveer 4 gasten. Vervolgens op de fiets naar 2 projecten van Stichting Hulp Wadduwa. Eerst naar het bejaardenhuis. Hier wonen 21 ouderen in de leeftijd van 55 tot 100 jaar. Ze worden verzorgd door 3 vrijwilligers die dit tegen kost en inwoning 24/7 doen. Zoals uit de foto's blijkt zijn de omstandigheden in dit bejaardenhuis heel anders dan de omstandigheden in Nederland. Daarna naar Molligoda Junior School. Daar werden we zeer enthousiast ontvangen door de leerlingen. Wat een feest was dat!!

20 March 2017

Toen we thuis kwamen zat deze jongen op de muur. Brrrr....
Na een dagje 'rustig aan' gingen we uiteten bij Indy en zijn vrouw en zoon. Eten bij Sri Lankanen verloopt iets anders dan wij gewend zijn. Zo is bijvoorbeeld gezellig natafelen er niet bij. Dat doe je van te voren. Dat houdt dus in dat je laat aan tafel gaat. Wij waren om 18.30 bij onze gastheer en kregen het bekende welkomstdrankje; meestal fruitsap. Daarna kwamen de drankjes en hapjes op tafel. Pas om 21.00 gingen we aan tafel. De gastheer en gastvrouw eten zelf niet mee, zij zorgen ervoor dat het de gasten aan niks ontbreekt. Als presentje neem je melkpoeder en suiker mee. En je eigen drank. We aten de bekende rice&curry. Maar niet de spicey variant. Daar hadden ze al rekening mee gehouden. Na het eten vertrek je onmiddellijk naar huis zodat de gastheer en -vrouw zelf aan tafel kunnen en de boel op kunnen ruimen. Het eten was heerlijk!

19 March 2017

Van Mirissa naar Wadduwa. Nog vol van de walvissen en dolfijnen begonnen we aan het laatste stuk van onze rondreis. Vandaag stonden nog de paalvissers, de moonstonemijn, Galle en de schildpaddenkwekerij op het programma. De paalvissers zijn een bekend fenomeen in Zuidwest Sri Lanka. Er wordt alleen vroeg in de ochtend en laat in de middag op deze manier gevist en op het tijdstip dat wij er waren klommen de mannen snel in hun paal voor de foto. Daarna willen ze "money, money". De maansteen wordt in Sri Lanka onder barre omstandigheden gewonnen en verder verwerkt. Dat een piepklein maansteentje dan 70 dollar kost, valt me zwaar. En dat ze nog maar 40 dollar kost als we de geringste twijfel laten zien, valt ook verkeerd. Ik koop er niks. Galle is een Nederlands fort uit de VOC-tijd. We zagen daar de Nederlands hervormde kerk. Bij het kopen van de armbandjes maakte Nienke kennis met de grondbeginselen van het afdingen. Uiteindelijk lukte het haar om €0,60 korting te krijgen.

18 March 2017

Mirissa, hotel Giragala.
Onderweg snackjes kopen bij de onooglijke stalletjes die ruimschoots aanwezig zijn langs de kant van de weg.
Dag 6: Van Uduwalawa National Parc naar Mirissa. Om wildlife te zien moet je vroeg opstaan: 5.30 ging de wekker. De chauffeur van onze truck was ook nog niet wakker want hij ramde de slagboom van het National Parc frontaal (de slagboom stond opzij gedraaid) en verloor daarbij een koplamp. Wij bleven ongedeerd. De safari jeeps zijn een knap staaltje knutselwerk: autostoelen gemonteerd in de bak van een vrachtwagentje met een hekwerk eromheen. We hebben allerlei wild gezien maar het was moeilijk om er mooie foto's van te maken, zeker met een mobiele telefoon. Na een rustig ritje dat regelmatig onderbroken werd om iets te snacken te kopen (verse curd=buffelyoghurt, gekookte pinda's, zoete maïs, koekjes) kwamen we in Mirissa. Wederom een heerlijke plek, aan zee deze keer.
Safaripark Udewalawa
Safaripark Udewalawa
Safari Udewalawa

17 March 2017

Birds Paradise Inn
Nuwara Eliya
Onderweg.
Theeplantage met theepluksters
Dag 5: Van Kandy, via Nuwara Eliya en Ella naar Udewalawa. De dag begon al vroeg om 8.00. Omdat we 's middags een lang stuk moesten rijden, gingen we op tijd naar de botanische tuin in Kandy. Moeder Aarde heeft vreemde creaturen. Onderweg naar Nuwara Eliya stopten we nog bij één van de talrijke theeplantages voor een rondleiding en een kopje thee met cake. In Nuwara Eliya aten we een spotgoedkope lunch: nog geen 6 euro met zijn vijven. Dat was incl een fles frisdrank van 625 ml pp. Daarna een paar kaarten posten in het engelse postkantoor. In dit bergdorp heerste een fijn klimaat, 25 graden, zon. De locals vonden het maar frisjes: de meesten hadden lange mouwen en sommigen zelfs een winterjas. Ook in Ella weer prachtige vergezichten. Uiteindelijk, na een lange rit arriveerden we in Birds Paradise Inn in Udewalawa. En een paradijsje, dat was het!
Traditionele bruiloft; Kandystyle
Botanische tuin

16 March 2017

Dag 4: Pinnawala, Olifantenweeshuis. Wat een superleuke dag hadden we vandaag! Vanuit Kandy gingen we per trein naar Rambukkana. Fantastische uitzichten en bijzondere railtenders met heerlijke hapjes (grote garnalen bijvoorbeeld). In Rambukkana werden we opgehaald door onze trouwe driver, Indy. Hij bracht ons naar het Olifantenweeshuis. Daar zagen we hoe de baby-olifantjes de (15) fles (sen) kregen. We mochten Monica de olifant, fruit voeren. Daarna zagen we er een stuk 20 baden in de rivier. Alles van veilige afstand want ze schijnen toch wel gevaarlijk te zijn. Maar toen Indy vroeg of Nienke ze nu ook nog wilde wassen en er een ritje op wilde maken, was er geen enkele twijfel: JA! Daarna haasten om op tijd bij de Kandydancers te zijn. Spektakel! Vooral toen ze over vuur gingen lopen en vuurspuwen. We hebben de dag afgesloten met lekkere rice en curry. En toen ik vroeg of de ober kon uitleggen wat er allemaal op tafel stond zei hij: rice and curry! Dussss😂😂.
Rice and curry!
Kandydancers
Olifantenweeshuis
Per spoor naar Rambukkana

15 March 2017

Dag 3: Van Dambulla, via Sigiriya naar Kandy. Nadat Nienke met opa de Leeuwenrots (=Sigiriya) 's morgensvroeg al had beklommen gingen we op weg naar de grottempels en de gouden tempel van Dambulla. Prachtig, maar het mooist is het toch als je er wat van snapt. Eerder schreef ik dat ik er weinig van wist maar na alle tempels die we gezien hebben en alle uitleg heb ik nu de 'basics van Buddhism' wel onder de knie. Na de tempel van de gouden tand in Kandy is het ook wel mooi geweest. Morgen per trein naar het Olifantenweeshuis. Ook gaan we de Kandy dansers zien. En dan nog een nachtje in dit heerlijke hotel (hotel Yo) met een warme douche en goeie wifi.
Sigiriyarock vanaf de grond gezien en jackfruit.
Temple of the Golden Tooth in Kandy
Dambulla Golden Temple met honderden apen
Boomonderhoud

14 March 2017

Dag 2: Van Anuradhnapura naar Dambulla. Vandaag een hele leuke dag. Eerst gingen we naar een oude stad met allerlei tempels en ruines. Daar kon je een hele grote dagoba zien. Daarna moesten we een stukje rijden naar Dambulla. Hier gingen we een natuurtocht doen. Eerst met een ossenkar, dat was een ramp. Het was een heel smal en drassig paadje en die kar was ook niet al te stevig. Maar goed we overleefden het. Toen met een pontje het meer over. Daar kwamen we een dorpje in waar de mensen nog helemaal primitief leefden. We mochten kijken bij een vrouw. Ze leefde helemaal alleen. Het was net het prehistorisch dorp. Ze liet ons zien hoe ze een kokosnoot bewerkt. Van de rasp (ik mocht ook raspen) maakte ze roti met spul, heel lekker. Daarna kregen we nog lekkere thee met een speciaal diabetesproof suikertje.
En aan het eind vd dag een heerlijke verrassing: een hotel met zwembad in Habarana .
Foto 1, 2 en 3. De verschillende houdingen van Boeddha hebben een symbolische betekenis. Foto 4: de grootste dagoba ter wereld. Foto 5: witte lotusbloem, symbool voor purity. Foto 6: geen foto's maken met je rug naar Boeddha, daarnaast schouders en benen bedekken. Foto 7: Erg lekkere roti.

13 March 2017

Deel 3: Tempel van Anuradhnapura. Weer bezoeken we een tempel. Dit bedevaartsoord staat bekend om zijn boom van 2000 jaar oud. Het is een loot van de heilige boom die in India staat. Er is een heel tempelcomplex omheen gebouwd. Nienke offert roze lotus aan Boeddha. In de tempel is een vrouw met een duur offer. Alle mensen mogen het even aanraken. Ik ook. De vrouw kijkt me aan en ik voel haar liefde voor Boeddha. Ik wordt er door geraakt.
Deel 2: Onderweg naar Anuradhnapura Onderweg naar deze stad stoppen de auto's voor ons ineens. Geen probleem, onze chauffeur zal er wel omheen rijden, denk ik. Maar nee, hij stopt. Langs deze weg staan borden waarop gewaarschuwd wordt voor overstekende olifanten. Waarschijnlijk hebben ze er 1 gezien. En inderdaad: schuin achter ons is er beweging in de struiken. Even later zien we hem: een olifant! Een wilde! Wauw, fantastisch!! Ik voel me een beetje zoals Freek. Het duurt jammer genoeg maar even. De olifant schommelt de struiken weer in en wij rijden verder.
Heilige boom
Bus volgeladen met reizigers en hun huisraad op het dak.
Onderweg
Dag 1 van de rondreis. Via de vissersstad Negombo naar oude hoofdstad Anuradhapura. Onderweg komen we langs allerlei mooie fotomomentjes, zoals het grote meer en een hindoetempel. In Anuradhapura gaan we eerst naar het hotel en dan naar een Boeddhistische tempel. Het weer sloeg om, maar ook dat hoort erbij. Bij de tempel hebben we paarse lotussen geofferd aan Boeddha. Ook hebben we een stukje van de ceremonie gezien.
Negombo met de vissershaven en de vissen die gedroogd worden op het strand voor ze verkocht worden.

11 March 2017

Om 17.30 hadden we de afspraak met Manjola en zijn gezin. We gingen het geld overhandigen dat Patrick Van Heist en Nienke en ik bij elkaar gekookt en gebakken hebben. Uiteindelijk hadden we het mooie bedrag van €550,- bij elkaar. In Sri Lankaanse RS 87.725. Niet wetende wat we konden verwachten gingen we op weg. Vijf personen in de auto van Sharmen Perera, vier personen in de tuktuk van Priyanthe. Uiteindelijk kwamen we bij het huis van Manjola, waar we verwacht werden. De stoelen werden klaar gezet maar we bleven toch allemaal een beetje ongemakkelijk staan. De familie liet ons heel gastvrij het gedeelte van het huis zien dat al af was. De slaapkamer, waar ze met zijn vieren slapen. De keuken met de tv en de (buiten)douche. Terwijl we terug liepen naar buiten kreeg ik het te kwaad. Onvoorstelbaar hoe deze mensen leven. Ze verdienen €180,- per maand en moeten daarvan leven, hun 2 kinderen naar school sturen en de medicijnen van zijn vrouw betalen die suikerziekte heeft.
De overhandiging van het geld
Binnenland van Sri Lanka.

10 March 2017

Vandaag stagedag 2. Als kamermeisje. Eindelijk kon ik de (enorme) kamers van het hotel zien. Het zijn erg mooie kamers. Over het werk is niet zoveel te zeggen: schoonmaken, schoonmaken, schoonmaken. Over het team wel. Het was een jong team en dat was te merken. Als ik zeg dat ik uit Holland kom, is de volgende vraag meteen of ik dan ook Christelijk ben. En als ik dan zeg dat ik niet religieus ben, kijken ze me aan of ik een spook ben. 1 iemand vroeg of ik getrouwd ben, waarop zijn collega antwoordde: ja en twee kinderen. Ze hebben me Singalees geleerd maar dat ben ik alweer vergeten. Ze wilden allemaal selfies maken met mij ("Kijk mam, hier sta ik op de foto met een blanke). Het was erg gezellig, of zoals ze zelf zeiden: " it was a funny day"

9 March 2017

Als we de tempel gezien hebben gaan we door naar het Richmans castle. Hier horen we over de geschiedenis van de eerste eigenaar van het huis. De vrouwelijke gids is trots op haar bezienswaardigheid en vertelt ons precies waar de mooiste foto's te maken zijn. Het indrukwekkendste van dit huis is de hedendaagse functie. De eerste eigenaar had graag een zoon gekregen maar hij en zijn vrouw bleven kinderloos. In het testament bepaalde hij dat na zijn dood het huis gebruikt moest worden voor de opvang van jongetjes uit de armste gezinnen. Vandaag de dag wonen er 15 jongetjes in de leeftijd van 7-17 jaar. Na de rondleiding twijfelen we over de fooi. Gelukkig weet Priyantha hoeveel we kunnen geven en even later sluiten we ons bezoek op gepaste wijze af. Met de tuktuk gaan we verder door de prachtige omgeving. Met een pontje moeten we de rivier oversteken. Het woord pontje is iets te veel eer...
Geert en Ad gaan naar een bruiloft dus vandaag zijn we aan onszelf overgeleverd. Oftewel, aan de zorgen van Pryantha die ons met tuktuk rond rijdt. We gaan eerst naar een tempel in aanbouw met een metershoge Boeddha. Daarna naar de tempel in Kalutara waar we onze voeten verbranden aan het gloeiend hete beton. Overal zitten mensen te bidden en te mediteren. Er zijn diverse offertafels met daarop bloemen en eten voor Boeddha. Het is indrukwekkend en ik realiseer me hoe weinig ik weet van het Boeddhisme en neem me voor om er eens een boek over te lezen. Ik vertel van mijn voornemen tegen Pryantha en hij zegt: " Gebruik je geen internet?" Ehh ja, dat is natuurlijk ook een optie.
"Wakker worden, het is 7.00!" Vandaag is de eerste dag van Nienke's stage. 'Internship' in het Engels. Speciaal voor het hotel: Club Waskaduwa Spa en Beach Resort heeft ze een zwarte rok gekocht. Geert zorgt dat ze een lekker ontbijtje krijgt en geeft haar een flesje water mee. Dat is ook wel nodig, met deze temperaturen. Verder nog een crackertje en dan is ze klaar om te gaan. Per tuktuk met privé-chauffeur naar je stageplek, wat een unieke ervaring. Ik ben trots op haar, ze is een beetje zenuwachtig maar ik weet zeker dat het goed zal gaan.
Met chaperonne per tuktuk naar je stage. De achterblijvers eten mangostane en lychees bij het ontbijt.

8 March 2017

Vandaag zijn we boodschappen gaan doen in de supermarkt en op de markt. En vanmiddag hebben we gewandeld door het dorp en de omgeving. Langs een school en tempel en in de winkelstraat. De hele sfeer, de mensen (Sri Lanka smile), het verkeer (chaos!) is zo anders als in nl. Allerlei soorten vervoersmogelijkheden en daar tussendoor lopen straathonden (heel veel, heel vies en heel gehandicapt) koeien en voetgangers. Wat ik echt verbazingwekkend vond waren de lichtknopjes op de lantaarnpalen. Elke paal kan zo handmatig aan en uit gezet worden.
Er zijn 0 regels in het verkeer. Tenminste, zo lijkt het. Alles crosst door elkaar: voetgangers, bussen, fietsers, motors, auto's, tuk-tuks, vrachtwagens en scooters. Bij de treinsporen staan mannen om de slagbomen open en dicht te maken bij de spoorwegovergangen. Een baan gecreëerd door de overheid na de vele ongelukken die er gebeurden.