Netherlands, Belgium, France · 32 Days · 44 Moments · April 2017

Voetreis naar santiago de compostela 2017


7 May 2017

Wij zijn weer thuis Jean had zo,n last van zijn voeten onder zijn hak en op de buitenkant meestal na ongeveer 10 a 15 km afhankelijk van de stijging en daling

2 May 2017

Eten in Vezelay
Dit is de kerk van Veselay gebouwd in de middeleeuwen een plaats met meer dan 1miljoen bezoekers per jaar

30 April 2017

Als het niet beter wordt deze week hebben we besloten om naar Jean piet-de-port te gaan met de camper zodat we niet met al te grote warmte te maken krijgen in eind mei en juni tot
We hebben gisteren een rustdag ingelast om de was te doen en om de binnenstad van Troyes te bekijken het is een mooie oude stad met vakwerk huizen en pittoreske straatjes tevens was de rustdag ook omdat Jean zijn voeten overal pijn doen door de slechte weg ongelijk en hard door de droge leem en kalk

29 April 2017

Zo ziet de binnenstad van Troyes er uit
Troyes

25 April 2017

Nu dat Marielle en de kinderen er zijn kunnen we heerlijk in de Camper slapen. Zij rijden voorui en wij wandelen naar het punt waar zij de camper hebben staan. Deze keer hadden ze de camper op een picknickplaats gezet tegen de bossen aan. Toen we klaar waren met onze maaltijd gingen we hout sprokkelen om een kampvuur te maken. Boven dit kampvuur hingen we aan een stokje een stukje spek en toen het klaar was hebben we dat samen met een lekker glaasje wijn opgegeten. Toen het kampvuur bijna uit was zijn we lekker gaan slapen om morgen naar Epernay te gaan het hart van de Champagne regio te gaan.

23 April 2017

Eindelijk hebben we Reims bereikt. Marielle en de kinderen komen op hun skeelers naar Betheny een voorstadje van Reims. Op de weg naar de camperplaats komen we al langs de kathedraal van Reims. Als we deze zitten te bewonderen worden we aangesproken door een Amerikaans stel. Deze herkende ons nog van toen ze ons voorbij fietste in Rocroi. Hun vakantie was voorbij en zij moesten weer terug naar de USA. Even later ontmoeten we nog een Bulgaarse die eerst op de hond af komt en daarna erg blij is dat ze eindelijk weer een keer Engels kan spreken inplaats van de hele dag Frans. Als we bij onze camper aankomen zijn we niet alleen, er zijn ook twee dakloze die het parkje gebruiken als drink en slaapplaats. Zij gaan al naar bed voordat wij naar bed gaan. Wat hebben we het toch goed, wij kunnen in de warme camper slapen terwijl zij buiten in de kou moeten slapen. Maar ieder moet zijn eigen weg gaan.

22 April 2017

21 April 2017

Na de begroeting besluiten we de tent op te gaan zetten in het naastgelegen grasveldje. Als we deze hebben op gezet is het eten klaar. De zelfgemaakte groentesoep en spaghetti met zeevrachten eten we buiten op het terras in een laat voorjaarszonnetje. Daarna springen we beiden onder de douch en als we klaar zijn staat er een overheerlijke kip met aardappelen en lekker wijn op het programma. Na een paar uur gezellig kletsen gaan we moe maar voldaan naar onze tenten. De volgende ochtend nuttigen we een geweldig ontbijt met veel lokale producten. En wederom een goed gesprek. Nu wordt het echt tijd voor ons vertrek en al snel zijn we weer onderweg naar onze volgende bestemming. Onderweg doen we even boodschappen in een kleine supermarkt zodat we voor vandaag voldoende te eten hebben. We komen langs een mooie 15e eeuwse markthal kort voordat we onze eindbestemming van vandaag bereiken, Justine-Herbigny waar we de Nederlands weer tegen komen in de gite.
Een vriendelijke Franse kunstenares heet ons welkom in haar serre. Waar we een welkomst drankje krijgen en terwijl ze honderd uit praat proberen wij er iets van te begrijpen. Uiteindelijk komen we te weten dat de kamers vol zitten met gasten en dat alleen de gite nog vrij is. We nemen deze en even later zitten we in ons eigen huisje met een leuke woonkamer een heerlijke douch en bedden waar we naar het douchen en wassen van onze kleren helemaal in weg dromen. De volgende ochtend nuttigen we ons ontbijt en krijgen beide nog een stuk fruit mee voor onderweg. Net voor vertrek worden nog even snel foto's gemaakt en we zijn weer op pad. Met als eindbestemming voor vandaag Faluel een dorpje met slechts 3 huizen. Als we daar aankomen en bij het huis aanbellen word er opengedaan door een man in badjas die ons in het Nederlands begroet.

19 April 2017

Na 14 dagen lukt het me eindelijk om mijn rugzak zo op te doen dat het dragen geen pijn meer doet. Met deze nieuwe instelling beginnen we aan onze toch voor de dag. Vanuit Fumay lopen we langs de Maas richting Revin waar we verschillende supermarkten hebben waargenomen op onze Google maps. Na een toch van ongeveer 11 km komen we aan bij de Lidl. Waar we boodschappen gaan doen voor het middageten en de komende dagen. Nadat we onze lunch hebben gegeten op de parkeerplaats van de Lidl vertrekken we richting Rocroi. Dit stuk van de toch valt ontzettend tegen. Ik weet niet of het aan de te grote lunch ligt of aan de als maar stijgende weg maar het lijkt wel of we niet vooruit komen. Na uren te hebben geploeterd komen we bezweet en totaal uitgeput aan in Rocroi. Na wat te hebben gegeten gaan we op zoek naar een slaap plaats. Het plaatselijke hotel zit vol. We besluiten ons geluk bij onze eerste Gite. Daar bellen we aan en even later komt een jongeman die ons achterom binnenlaat.

18 April 2017

Na een bijzonder koude nacht vertrekken we weer vroeg via de GR route richting Rocroi. Kort naar ons vertrek begint het te regen en besluiten we onze poncho's aan te trekken. We lopen door de bossen, langs een klein riviertje en uiteindelijk zelfs via de rivierbedding. Pas naar 6km komen we weer voor het eerst iets anders dan bos tegen. In het dorp waar we zijn is alles gesloten en besluiten we om door te lopen naar Fumay waar een supermarkt zou moeten zijn. In Fumay aangekomen gaan we eerst op zoek naar een slaapplaats. Deze vinden we in de vorm van een camping, mooi gelegen asn de overs van de Maas. Nadat we onze tent hebben opgezet gaan we even het dorp in voor eten. Er blijkt een kermis in het dorp te zijn. Hier eten we een frietje met Hollandse frikandel en daarna gaan we even de supermarkt zoeken. Deze supermarkt is klein en bijna uitverkocht. Zeker als wij de laatste kaas, koeken en hondenbrokken hebben gekocht. Nadat we met het thuisfront hebben gebeld gaan we snel slapen

17 April 2017

Nu gaan we echt de bergen in en direct in het dorp begint een forse klim. We lopen over verschillende heuvelruggen en door verscheidenen dalen. Een paar keer raken we de weg kwijt en lopen een stuk zelfs twee keer, maar dat mag de pret niet drukken. Uiteindelijk komen we in het dorp van de camping aan. De camping bevind zich niet op de aangegeven plaats maar uiteindelijk blijkt een flink stuk verder en natuurlijk weer hoger. Een Nederlandstalige receptioniste opent de deur en ondanks dat ze aan het avondeten is wijst ze ons een plek aan waar we kunnen staan die nacht. Het is die nacht erg koud en ik het een tijdje nodig voordat mijn slaapzak helemaal warm is.
Van uit Hierges tijdens de lunch welke we bereiken na een paar uur langs de Maas te hebben gelopen.
Uiteindelijk vinden we in Givet centrum een leuke hotel waar we kunnen overnachten. Een vriendelijke vrouw laat ons binnen en wijst ons de kamers. Met veel moeite krijgen we de deur uiteindelijk open, maar daarna wil de sleutel niet meer uit het slot. Dus dan maar de deur op de ketting en de sleutel in het slot laten zitten. Na een heerlijke douch snel naar bed want het is inmiddels behoorlijk laat geworden. De volgende ochtend hebben we een goed ontbijt en kort daarna vertrekken we. Met pijn in mijn hart neem ik weer afscheid van Marielle en Chenna die via het Station terug naar België reizen waar zij de auto hebben geparkeerd om van daaruit weer terug naar Veghel te rijden. Wij gaan verder richting Rocroi maar besluiten om deze keer de GR route te volgen.

16 April 2017

Het heeft de nacht voor het eerst gevroren en zelfs Chenna vondt het te koud om niet in de slaapzak te slapen. Na een heerlijke douch gaan we naar de benzinepomp voor ons ontbijt. Als we in Dinant bij de grote kerk staan te kijken komt er een Nederlandse pelgrim naar ons toe die ook onderweg naar Santiago is. Voor beide is het de eerste ontmoeting met een andere Santiago pelgrim. Na een kort gesprek gaan we allemaal weer onze eigen weg en een paar uur later zitten we aan een lunch in een klein restaurantje in een plaatsje net buiten Dinant. Mijn vader vindt de entrecote vreselijk, niet gaar genoeg, maar de rest geniet er volop van. Nu gaan we binnendoor naar Givet een flinke klim maar daardoor snijden we wel ongeveer 10 km af. Later die dag lopen we Givet binnen en verlaten we België. We hebben nu in het totaal ongeveer 250km gelopen. Als we bij het beoogde hotel aankomen blijkt deze helemaal vol te zitten. Teleurgesteld gaan we op zoek naar een alternatief.
We wandelen nog steeds langs de Maas als we aan de overkant ook een wandelaarster waarnemen. Ze wandelt over de sluis. Als ze even later bij ons arriveert blijkt ze ook Nederlandse te zijn uit Vessem en onderweg naam Rome. Ze praat honderd uit en naar een paar kilometer samen te hebben gewandeld scheiden onze wegen. Uiteindelijk komen we aan op onze camping in Dinant.

15 April 2017

Als we alles hebben ingepakt en klaar zijn voor vertrek, neem ik nog even met Marielle door waar ze haar auto kan parkeren. Als we even later op de afgesproken parkeerplaats aan komen is Marielle in geen velden of weg te bekennen. Als we een tijdje hebben zitten wachten besluiten we maar eens te bellen. Marielle is inmiddels weer terug bij de camping. We lopen haar tegemoet en lopen daarna samen naar het pad langs de Maas. Langs de oevers van de Maas wandelen we langzaam richting Dinant. Rond de middag zien we een terrasje waar we besluiten iets te gaan drinken. Als we even binnen zijn begint het flink te regenen en besluiten we gebruik te maken van het aanbod en eten we lekker van het uitgebreide buffet.

14 April 2017

Na een mooie wandeling langs de Maas arriveren we in Profondeville. Na wat zoeken en navragen vinden we de camping die boven op een berg ligt. Het is een kleine camping en we zoeken een leuk plaatsje uit voor onze tenten. Even later komt Marielle en Chenna met de auto op de camping. Ze hebben een lekker en grote pan spaghetti bij en deze eten we samen helemaal leeg. Nadat we Spike eten hebben gegeven gaan we allemaal vroeg naar bed. Morgen gaan we verder richting Dinant.

13 April 2017

Na een saaie etappe voornamelijk langs de N80, met voorbij razende auto's, komen we eindelijk aan in Namen. De route van ruim 25km kende veel heuvels en dalen. Vooral de stukken met meer dan 7% stijging of daling waren lastig om te nemen. We merken wel dat we inmiddels in het Franse gedeelte van België zitten. Het praten met de mensen onderweg is een stuk lastiger. Maar na deze lange wandeling arriveren we uiteindelijk in namen en we besluiten een nacht door te brengen in het ibis hotel namur centre. Dit is een enorm verschil met de camping van de nachten er voor. Na een heerlijke douche, zetten we onze luchtbedden op. Dit keer niet om te slapen maar om te kunnen drogen. Eerst wilde we nog iets gaan drinken in de stad maar we zijn beide zo moe dat we besluiten toch maar direct te gaan slapen.
Rond 8.30 verlaten we het hotel en gaan de stad bekijken. Alles is nog gesloten en we lopen wat rond door een ontwakende stad. Verschillende kerken zijn nog gesloten en uiteindelijk vinden we er een die open is en Jan gaat even binnen kijken. We besluiten even lang Mc Donalds te lopen voor een kop koffie. Als we er bijna zijn, denk ik een klein scheetje te laten maar blijkt er meer mee te komen. Dus ik met een broek vol snel het restaurant in en op de wc maar weer alles schoonmaken. Dit lukt behoorlijk en kort daarna sta ik buiten met twee koppen heerlijke koffie. Nog snel even bij de bakker twee stokbroden gezond gehaald en de dag kan niet meer stuk. Vandaag hebben we tijd genoeg omdat we maar een kleine etappe geplant van 15km. Vol goede zin gaan we richting Dinnant.
Na het eten nog maar een keer proberen om een slaapplaats te vinden. Een vriendelijke jongeman op een steiger begint direct te bellen. Nee het hotel zit helemaal vol ivm met de Paasvakantie in België, maar als we een tent bij hebben weet hij nog wel een camping. Hij is zo vriendelijk om ons er met de auto naar toe te brengen. Tijdens de rit van meer dan 10 km verteld hij ons dat zijn moeder daar werkt.

12 April 2017

Even lekker eten in Hannuit Vandaag een voorspoedige reis gehad van onze slaapplaats naar Hannuit. Onderweg kwamen we een vrouw tegen die vroeg of we een kaarsje wilde opsteken voor haar zieke man. Later in Landen kwamen we een man tegen waar we gisteren ook mee hadden gesproken. Deze wist een goed eettentje en een mooie route naar Hannuit. Deze route hebben we genomen en een paar uur later waren we in Hannuit. Natuurlijk weer geen slaapplaats te vinden. Dan maar rondvragen, wat een stuk lastiger is geworden nu iedereen Frans spreekt. Eerst maar iets eten bij de lokale Griek want de redt is dicht op woensdag ook al is het kermis in het dorp. Ook hier moeilijk met de taal maar uiteindelijk een lekker stuk vlees op mijn bord.
Zoutleeuw Even een stempel gehaald bij de lokale vvv en weer verder. Vandaag gaan we naar Hannuit.

11 April 2017

Natuur bivakzone "het Vinne" Na ongeveer 22 km te hebben gelopen arriveren we bij domeinen "het Vinne" waar we zullen overnachten in de bivakzone. Maar eerst gaan we iets eten en drinken in het ontmoetingscentrum en ons aanmelden voor de overnachting. We hebben veel aanspraak op het terras, zowel door Spike als door onze rugzakken. We pratten een tijdje met een stel naast ons die een ruwharige tekkel bij zich hebben waar Spike maar al te graag mee wil spelen. Na ons eten trakteren ze ons op een biertje omdat ze het zo bijzonder vinden dat we te voet helemaal naar Santiago gaan. Nadat we heerlijk van ons biertje hebben genoten is het tijd om onze tent op te gaan zetten en vertrekken richting het bos waar we een veldje aantreffen waar we kunnen overnachten.
Na een tijdje het fietspad te hebben gevolgd dat over voormalige spoorlijntje is gelegd bereiken we Geetbets. Hier zie ik een frituur waar zojuist een mevrouw de deur opent. Ik vraag of ze open gaat en we er iets kunnen eten. Ze antwoord dat ze komt schoonmaken, maar dat we wel iets te drinken kunnen krijgen. Even later zitten we aan een cola en koffie en komt ook haar schoonmoeder binnen om mee te poetsen. Na wat gepraat blijkt ze uit Erp te komen en is 40 jaar geleden naar België verhuisd. Na wat herinneringen te hebben uitgewisseld over Erp blijkt ze vroeger ook nog samen met mijn vader op dansles te hebben gezeten. Na nog een broodje te hebben gegeten vertrekken we weer verder richting Zoutleeuw.
Tussen Zelem en Halen rusten we even uit en daar stopt dezelfde man nog een keer, maar dit keer met zijn vrouw en kinderen. Hij vraagt ons of we al een slaapplaats hebben voor de nacht. Als wij zeggen dat we die nog niet hebben en bied hij direct aan dat wij bij hun in de tuin kunnen overnachten. Wij lopen terug naar Zelem en naar het huis van de mensen. Koen en Ann geven ons een plaatsje in hun tuin en vragen of we mee willen eten. Na een heerlijke maaltijd en een gezellig gesprek gaan we slapen. De volgende ochtend krijgen we een goed ontbijt en onze Spike bijt zijn riem doormidden om met de hond van het gezin te spelen. Na een half uur spelen is Spike weer moe en mogen we beide ook nog even douchen voordat we weer op pad gaan. We zullen vandaag de oude spoorlijn volgen richting Zoutleeuw. Hier zou een natuurcamping moeten zijn.

10 April 2017

Na een prachtige wandeling door de bossen komen we aan in Zelem waar we aangesproken worden door een man in een auto. Deze man verteld ons dat een paar jaar geleden ook iemand onderweg was naar Santiago en dat deze samen met zijn ezel heeft gelogeerd bij zijn schoonouders op de boerderij. Hij verteld ons hoe we het snelst naar Halen kunnen lopen en wij vervolgen onze we. Niet veel later komen we bij een klooster aan waar we kijken of we hier kunnen overnachten. Het klooster is inmiddels verlaten en we hervatten onze reis naar Halen
Volop lente
De eerste bergjes
Na een heerlijke nacht in de tuin van het kasteel gaan we verder richting Tessenderlo. Als we daar aankomen blijkt het markt te zijn. Eerst nuttigen we een kopje koffie en een spa rood en daarna besluiten we nog even wat kibbeling te kopen op de markt. Hierna vertrekken we richting Halen om te kijken of daar een camping te vinden is.
Klein flesje wijn

9 April 2017

Vol goede moet stappen we langs het kanaal richting onze slaapplaats een gasthof net voor Tessenderlo. Deze blijkt echter gesloten en we besluiten op Marielle en Jouri te wachten bij de naastgelegen benzinepomp. Marielle heeft veel moeite om ons te vinden, maar uiteindelijk lukt het en stopt ze met de auto. Opeens ontsnapt een van cavia's van de benzinepomp en iedereen inclusief Spike proberen deze te vangen. Helaas voor de Cavia is Spike de snelste en bijt deze de cavia dood. Ik zit er helemaal doorheen, van de wandeling, geen slaapplaats en een dode cavia. Van mij mag de toch naar huis ingezet worden. Marielle besluit een slaapplaats voor ons te zoeken en een paar kilometer verderop blijkt een camping bij een kasteel te zijn. Eenmaal daar aangekomen blijkt de camping niet meer te bestaan maar we mogen we een nachtje doorbrengen op het gazon van het kasteel.
Na 6.5 km komen we aan in Balen en gaan we op zoek naar een hapje eten en wat rust. Vanaf hier gaat Marielle terug naar de auto in Postel en komt daarna naar ons om de spullen die we niet meer nodig hebben mee terug te nemen. Wij vertrekken verder richting Tessenderlo waar we vandaag willen eindigen.

8 April 2017

De tocht was erg zwaar en ik was erg blij toen eindelijk de camping in zich kregen. Heerlijk geslapen en lekker gedoucht en daarna snel gaan slapen. De ochtend naar de supermarkt voor een ontbijt en daarna toch nog eens kijken of we de bepakking niet lichter kunnen krijgen. Na een uurtje passen en meten heb ik alles wat in de wagen zat in mijn rugzak kunnen krijgen en kunnen we de wagen achterlaten op de camping. We vertrekken richting Balen en gaan kijken of dit zo beter loopt
Om 8.30 vertrekken we naar de Belgisch grens en daarna naar de abdij in Postel voor onze tweede stempel. Hier eten we lekker abdij brood met kaas en ham.

7 April 2017

Onderweg komen we een man met 4 Huskies tegen en deze weet ons te vertellen dat we ipv de geplande camping we beter kunnen doorlopen naar de natuurcamping net voor de grens. Bij de afslag wachten we Marielle en Jouri op. Zij komen dit weekend samen met ons lopen. Marielle rijd ons bijna voorbij. Als we even later onze tenten hebben staan beginnen we aan het door Marielle meegebracht eten. Na het eten gaan we gezellig bij het kampvuur zitten en praten nog een tijdje met een gezin uit België.
Na een toch van ongeveer 7km arriveren we in Eersel. Hier besluiten onze eerste maaltijd van de trip te gaan nuttigen. Het wordt een heerlijk driegangenmenu bestaande uit carpaccio, kipsate schotel en een ijsje toe.
Rond 7.15 uit de veren en de spullen inpakken. We hervatten onze reis naar Vessem. Na een wandeling van 7km arriveren we in Vessem en gaan we op zoek naar de Jacobshoeve. Hier worden we hartelijk onthaalt met een kopje koffie en rusten we even uit. We willen vandaag nog naar Postel.

6 April 2017

Vanaf Best wordt de toch steeds zwaarder. Het gewicht van de rugzak en de kilometers vallen steeds zwaarder. En nadat we nog een stuk door de bossen hebben gelopen waar we door het losse zand moesten ploegen zijn we echt buiten adem. Na nog een paar rust pauzes en een aantal extra kilometers wordt het steeds duidelijker dat we Vessem vandaag niet meer gaan halen en zoeken we de dichtstbijzijnde camping. Hier zetten we onze tent op eten een soepje en gaan direct slapen.
Eerst nog even snel naar het gemeentehuis mijn nieuwe paspoort ophalen want de oude zou tijdens onze reis verlopen. Eindelijk is het zover en de reis naar Santiago kan beginnen. Nadat iedereen ons heeft uitgezwaaid vertrekken we richting Sint Oedenrode waar onze eerste stop geplant staat. Hier eten we wat en op naar Best. Direct na ons vertrek komt er een persoon naar ons toe met de vraag waar we naartoe gaan. Later in het gesprek blijkt het een nicht van mijn vader te zijn en beloofd ze ons te volgen. Tijdens onze tocht naar Best worden we door veel mensen langs de weg, succes gewenst en sommige vragen of we een kaarsje voor hen willen aansteken. Als we Best door zijn moeten we nog even rusten en ik proberen de stoeltjes voor het eerst uit. Deze zijn niet bestand tegen mijn gewicht en begeeft het dan ook kort nadat ik ben gaan zitten.