Africa · 154 Days · 34 Moments · January 2017

My journy's in Tanzania


19 June 2017

Twee dagen geleden heb ik na een geweldige twee weken de stad waarvan ik zo ben gaan houden verlaten. Het was niet gepland dat ik zolang in Johannesburg zou blijven. De meeste mensen aan wie ik vertelde dat ik naar Johannesburg ging begrepen mij niet, want wat moet je in die grote gevaarlijke stad? De eerste avond dat ik aankwam was ik wel een beetje zenuwachtig het zag er namelijk wel een beetje crepy uit. Maar de volgende morgen bij daglicht was deze spannende straat waar ik verbleef veranderd in een hipsterbuurt met zoveel vriendelijke mensen, leuke restaurands en coffeeshops. Ik heb ontzettend veel lieve mensen ontmoed en mede door hun ben ik zolang gebleven. Maar twee dagen geleden was het dan echt tijd voor iets nieuws.

17 June 2017

Afgelopen zaterdag ben ik dus vanaf Johannesburg naar Port Elisabeth gevlogen. Vanaf daar ben ik met mn fantastich mooie huurauto naar mn eerste stop gereden. Rond vijf uur kwam ik aan in Jeffersbay, staat bekend als een surfparadijs en daarom wilde ik daar graag stoppen. Een beetje zenuwachtig liep ik gisterochtend naar het strand. De laatste keer dat ik met een surfboard de zee in was gegaan was anderhalf jaar geleden in Marokko. Ik had daarom geen hoge verwachtingen. Maar uiteinderlijk viel het me alles mee ik kon zelfs weer een paar keer staan dus was meer dan tevreden. Later in de middag ben ik verder gereden naar een hostel in het midden van de gardenroute gelegen in de middle of nowhere. Omgeven door groen en rust werd ik vanmorgen wakker.

31 May 2017

De weken dat ik stage heb gelopen waren zo interessant. Ik ben super dankbaar voor alles wat ik heb geleerd en heb mogen zien. De dokters en verpleegkundigen hebben me geïnspireerd. De dagelijkse challanges die ze weten te managen vergen creativiteit en liefde voor de patienten en het vak. Ook ben ik ontzettend dankbaar voor mijn lieve huisgenoten. In de drie maanden dat ik in Dar heb gewoond heb ik zoveel lieve mensen leren kennen. Het was zo fijn om ervaringen en frustraties met julie te kunnen delen. Alles wat ik de afgelopen maanden heb meegemaakt heeft me veranderd als persoon. Ik ben gegroeid in mijn zelfvertrouwen en geniet weer vollop van het leven omdat het zo kostbaar is. Ik ben dankbaar voor de geweldige gezondheidszorg die we in Nederland hebben waarin iedereen toegang tot zorg heeft. Weer heeft een avontuur me bevestigd dat je je hart moet volgen en dingen moet doen waar je van houdt. Simpelweg omdat we maar één leven hebben. Nikupenda Tanzania❤ Asante sana kwaheri!
Met uitzicht op de azuurblauwe oceaan, nippent aan mijn verse mango sapje denk ik terug aan vier fantastische maanden in Tanzania. Ik begon dit avontuur alleen en ook mijn laatste dag in dit prachtige land breng ik relaxt en alleen door. Morgen stap ik in het vliegtuig op naar een nieuw avontuur. Het is een gek idee dat ik mijn voormalige thuis, want ja zo voelde het de afgelopen maanden ga verlaten. Ondanks dat ik mijn eerste en laatste dag alleen doorbreng heb ik me geen moment alleen gevoeld. Ik heb ontzettend veel leuke, lieve mensen leren kennen. Zonder hen was dit avontuur nooit zo mooi en interessant geweest. Alles begon natuurlijk bij het beklimmen van Kili. Zonder de fantastische groep waar ik tericht in was gekomen was het nooit zo leik geweest. Ik had het niet zonder julie gekunt!

1 May 2017

Lieve vrienden en familie, Alweer een hele poos geleden sinds mijn laatste berichtje aan jullie. Ik wil jullie bij deze laten weten dat het nog steeds heel goed met me gaat. Ik maak super veel gave dingen mee in het ziekenhuis. Doe bizarre dingen die ik in Nederland nooit zou doen zoals assisteren bij operaties. Naast mijn avonturen in het ziekenhuis heb ik ook in Dar genoeg te doen. Inmiddels heb ik een hoop vrienden gemaakt en zijn er genoeg leuke bbq en feestjes waar ik voor word uitgenodigd. Afgelopen zondag ben ik zelfs naar een orange party geweest. Soort van after kingsday party haha. Ik verbaaste me daar hoeveel nederlanders er waren maar niet alleen de nederlanders vonden dit een leuk feestje er waren super veel verschillende nationaliteiten. Ik heb trouwens ook mn duikbrevet gehaald dus ben van plan om nog wel een beetje te gaan duiken na stage. Mn plan is om aan het eind van deze maand naar zanzibar en nog een paar weken naar Zuid afrika en dan rond begin juli weer naar hui

5 April 2017

Naast dat ik thuis af en toe best mis als ik de mn handdoeken en kleding sta te wassen of weereens sochtends helemaal bezweet in de file sta met de bus op weg naar het ziekenhuis. Ben ik zo dankbaar dat ik in dit mooie land mag zijn, allemaal geweldige ervaringen op kan doen en zoveel bijzondere en lieve mensen ontmoet.

24 March 2017

Vandaag ben ij alweer vijf en een halve week weg avn huis. Wat gaat de tijd snel. Afgelopen vrijdag heb ik afscheid genomen van alle lieve verpleeg- en verloskundige en grappige dokters die ik heb leren kennen in dit kleine ziekenhuis. In de vier weken dat ik hier stage heb gelipen hrb ik ontzettemd veel geleerd en gezien. Op mij een a laaste dag mocht ik bij een keizersnee ingreep zijn wat heel bizar was! Ik heb heel veel mooie babys geboren zien worden.maar helaad ook wat trieste dingen gezien. Motgen begin ik in Muhumbili op de OK en chirurgie. Dit ziekenhuus is veel groter en en beschikt over meer fasiliteiten. Ik ben ontzettend benieuwd maar ook wel een beetje bang. Ik mis de babys en hhet lieve personeel van Amana nu al.

16 March 2017

Vandaag alwewr een stage week voorbij. Ik heb afgelopen week voornamelijk op de afdeling gelopen waar vrouwen verblijven na een keizersnee ingreep. Het is hier een stuk rustiger maar nog steeds te weinig bedden. In ieder bed liggen twee of drie vrouwen maar er is wel meer orde hier. Er worden hier ook veel meer verpleegkundige handelinge verricht dus ik ben een stuk zelfverzekerder om dingen te doen. Ik doe wondverzorging, ik meet bloeddruk en tempratuur en hang infusen aan.geeft dus wel wat meer voldoening nu ik echtbiets kan doen. Verder heb ik deze week heel onvetwachts een super mailtje gekregen! Ik ben aangenomen bij het Maasstad ziekenhuis. Vanaf September ga ik daar werken als leerling verpleegkundig!!zo blij met dit onverwachte nieuws!

12 March 2017

Some more pics of today. Enjoy!
Weer heel veel verschillende soorten vissen gezien!! Super dag. Weer terug in Stonetown lunchen we bij een leuk restaurand en drinken daar nog wat. We halen onze spullen in het hotel op (wat gelukkig dichtbij is) want het is zo warm haha. Met onze spullen lopen we richting de ferry waar we helemaal bezweet aankomen. Wanneer ik dit schrijf zijn we alweer ruim een uur onderweg. Dus over een klein uurtje komen ee weer aan in Dar. Vanavond maar lekker thuis en waarschijnlijk handwasjes. Of misschien bewaar ik dat wel voor morgen!
Vandaag is alweer onze laatste hier in Zanzibar. Vanmiddag nemen we om vier uur de ferry terug naar Dar. Maar voordat we die boot nemen hebben we nog een tripje naar prisonisland gepland. Dit kleine eiland ligt op zo'n 20 minuten varen met de motorboot. Onze gids komt ons ophalen en we lopen met zn vieren richting het strand. Aangekomen verteld Benjamin over de landschilpadden die op het eiland leven. Er leven hier rond de 135 schilpadden en de oudste is 193!!! Nadat hij ons vanalles over de schilpadden heeft verteld lopen we verder naar de voormalige gevangenis van het eiland ook hier verteld hij vanalles over en we genieten van het mooie uitzicht. Na een fotosessie duik ik nog even het water in om weer een half uurtje te snorkelen. Het rif wat hier voor de kust licht heeft heel veel ondiepe stukken waardoor je de vissen heel goed kunt zien. Weer heel veel verschillende soorten vissen gezien!!
Met traditionele livemuziek en een fles wijn sluiten we een geweldige dag af.
De serveerster komt om een uur of elf de rekening brengen en zeggen dat ze gaan sluiten. Maar ze wil graag onze gids zijn om vanavond nog ergens te gaan dansen en drinken. We bedanken voor haar lieve uitnodiging moeten morgen vroeg op en zijn aardig versleten. Na een heerlijke koele nacht met air-conditioning hebben we om zeven uur de wekker. Om tien over half negen worden we door de taxi opgehaald. Hij brengt ons naar het zuiden van het eiland daar gaan we een boottripje doen. Aangekomen op het strand stqan we met een hele groep te wachten we worden opgesplitst in kleinere groepen. We lopen door het water naar de traditionele bootjes. We hebben een vol programma met dolfijnen spotten, op verschillende plekken snorkelen, lunchen met kreeft, calamaris en verse vis van de bbq. Later zwemmen we nog bij een mangrovebos en na een hele volle super fijne dag varen we weer richtig het strand. Terug in Stonetown doen we nog wat shoppings en eten we savonds vis vlak bij de zee.
Ah wat een geweldig weekend hebben we gehad. Vrijdagochtend om 09.30 de ferry naar Zanzibar genomen. Twee uur later kwamen we aan in paradise! Ik verbaas me nogsteeds constand over de kleur van de zee. Wauww zo blauw! Nadat we langs alle opdringerige taxichauffeurs zijn gelopen nemen we de muzungu(touriste) route naar de stad. We gaan gelijk op zoek naar ons hotel. Als het goed is niet ver ongeveer 10 minuutjes lopen als we niet de weg kwijt raken in alle smalle straatjes. Aangekomen worden we verwelkomt door de eigenaresse die ons enthousiast verteld wat er allemaal te doen valt in de stad. We besluiten ons een beetje op te frissen en dan ergens lunch te scooren. In een restaurand op het water genieten we van het uitzicht en onze lunch. Waaaauw wat is het hier mooi. Na lunch lopen we een beetje rond in de stad en bezoeken we de voormalige slavenmarkt. Savonds eten we in een leuk restaurandje wat iemand mij had aanbevolen.i

10 March 2017

Naast dat het in het ziekenhuis allemaal zo leuk en leerzaam is heb ik het hier in huis ook heel erg naar mn zin. Leuke meiden en als we na een bezwete rit vanuit het ziekenhuis thuiskomen springen we vaak gelijk in het zwembad. Het eten is super. Echt complimenten voor de chefs. Af en toe loop ik de keuken in on een beetje te helpen. Wassen is hier trouwens echt wel op zn afrikaans. Met de hand dus haha. Zie fotot van wasplaats. Geen wasmachines dus maar we hebben wel een zwmbad in de tuin woehoee. Vandaag was bbq night en dan belanden we ook s'avonds in de pool. Verder ga ik morgen twee meiden een weekendje naar Zanzibar. We hebben snorkeltripjes geboekt en gaan lekker luieren op het strand. Na het weekend dus zeker een nieuwe update. X

9 March 2017

Vandaag zat de laatste dag van mijn tweede werkweek er alweer op. De dagen en weken gaan zo super snel. Dat komt vast door alle bijzondere en interessante dingen die ik hier meemaak. Deze week heb ik meegelopen bij de verloskunde consulten. Hier worden vrouwen ontvangen die doorverwezen zijn met complicaties tijdens de zwangerschap. Of waarbij een moeilijke bevalling wordt verwacht. Daarnaast is er een appart zorgproces met programma speciaal voor hiv positieve vrouwen die zwanger zijn of willen worden. Er wordt (gelukkig) heel veel aandacht besteed aan voorlichten en preventie. Met als doel dat zij haar (ongeboren) baby niet infecteerd. Vandaag waren er ook consulten voor de moeders waarvan de babys na de geboorte op de neonatale afdeling hebben gelegen.

4 March 2017

Op vrijdag gaan de meeste meiden hier niet naar stage. Voornamelijk om de bbq en de afterparty erna. Ik ben wel een paar uurtjes gegaan samen met Lizzy, een van de meiden hier die ook deze week was aangekomen. Ookal waren het maar een paar uurtjes, ik ben achteraf toch heel blij dat ik ben gegaan. Ik ontmoeten namelijk een paar studenten die rond werden geleid door hun Amerikaanse dokter. Ik ben aangesloten bij hun en ze leerde me vanalles over weeën en de hartslag van de baby. De rest van de dag heb ik lekker bij het zwembad hier gehangen. Vandaag (zaterdag), mn eerste vrije dag hier na een week stage. Een gedeelte van de meiden is gister naar Arusha vertrokken voor een safari en de overige gingen vandaag naar een Resort om daar te chillen. Ik ben lekker thuis bij het zwembad met mn boek gebleven. Vamavond heb ik mezelf verwend met een massage en een pedicure bij een salon hier in de buurt. Straks ga ik nog maar een beetje yogaën en nit te laat naar bed. Geen idee wat morgen wordt m
Dinsdag kregen we onze eerste Swahili les van een hele lieve leraar. Donderdag kregen we clinische les van een dokter uit Amana die we eerder hadden ontmoed. Ook dot was super boeiend hij vertelde heel veel en enthousiast over het onderwerp hiv. We krijgen elke twee weken les van hem. Donderdag hebben we hier altijd bbq wat super gezellig was daarna zijn we nog wat gaan drinken in een bar aan de overkant. Heel komisch er was een live band die echt heeel slecht was. Daarnaast was de bar vol met prostituees. Heel appart allemaal maar wel gezellig.
In het ziekenhuis waar we stagelopen is een appart gedeelte voor verloskunde. Dit gebouw is verdeeld in verschillende blokken zo is er een blok waar vrouwen het ziekenhuis binnenkomen, hier wordt gekeken hoe ver ze zijn de meeste wachten hier totdat ze ver genoeg zijn om naar het volgende blok te gaan. Ongelofelijk hoeveel vrouwen hier in een tuimte zitten, soms met zn drieën op een bed en zelfs op de vloer. Blok 5 waar ik nu meeloop is de ruimte waar vrouwen bevallen. Er staan hier tien bedden totaaal geen prevasy. Doordat de ruimte zo klein is staan er twee bedden vlak naast elkaar. Tussen de andere bedden hangen wel wat witte vieze gordijnen met bloedspetters maar die worden nauwelijks gebruikt. Vrouwen hebben hier niet veel tijd om te bevallen alles moet eigenlijk erg snel om weer ruimte te maken voor de volgende. Ik loop deze week met verschillende dokters mee en maak dus ook best wat bevallingen mee. De eerate paar keer was flink shokking maar het begint nu wel aardig te wennen.
Oh wauw. Inmiddels ben ik al weer een week in Dar ess Salaam. Ontzettend veel gezien, gedaan en geleerd. Afgelopen zaterdag kwam ik hier op het vliegveld aan, waar ik Irene ontmoete en we naar ons hutje op het strand gingen. Na daar een nachtje te hebben we tot een uur of 14.00 daar op het strand gechild. We werden opgehaald door Mo, de program manager van work the word hier in Tanzania. Na een half uurtje kwamen we aan bij ons nieuwe thuis. De meiden zijn allemaal super aardig en ik deel mn kamer met twee andere. Savonds eten we meestal gezamelijk en er wordt super lekker voor ons gekookt. Maandag was onze eerste introductiedag. We kregen een rondleiding door het ziekenhuis en later ook  og een beetje door de stad. Dinsdag was dus onze eerste stagedag. Ik voelde me een beetje ongemakkelijk omdat we met vier studenten op de zelfde afdeling stonden. Daarom heb ik gevraagd of ik misschien naar een ander gedeelte kon.

28 February 2017

Hoiii! Inmiddels al weer gesetteld in Dar es Salaam en mn eerste werkdag zit er ook op. Maar vandaag eindelijk genoeg tijd gehad om mn ervaringen even uit te werken. Ik heb voor jullie dag voor dag van mn Kili avontuur gepost. Soms lukte het niet om all mn tekst erbij te zetten vandaar dat er een foto van de tekst bij staat. Binnenkort nog meer fotos bdw!
Dag 6 en 7: Oh wat was het zwaar. Ik vraag me af of ik ooit zoiets zwaars heb gedaan. Heel de week ging het zo goed, het was wel bikkelen maar ik kon me er makkelijk doorheen slaan. Hierdoor was ik er dus helemaal niet op voorbereid dat ik zo ziek zou kunnen worden. Om 00.00 vertrokken we en iedereen was zo enthousiast en nerveus voor de laatste klim. Het was pikdonker en we liepen allemaal met zaklampen op ons hoofd. Na ongeveer een uur flink doorstappen werd ik ineens super duizeling. Bij de eerste stop wat proberen te eten maar dat viel totaal niet goed. Nu werd ik ook nog eens misselijk, niet meer in staat om m’n eigen tas te dragen maar gelukkig was daar m’n held Dennis. Dankzij hem heb ik de top gehaald. Hij heeft me de zes uur dat het me koste om boven te komen constant gemotiveerd en alles voor me gedragen. Me getroost toen ik alles onder kotste en gemotiveerd toen ik niet meer op m’n benen kon staan. Alec, onze hoofd teamleider was er gelukkig ook bij om me aan te moedigen.
Dag 5: 19.24 Vandaag voelde echt als de makkelijkste dag. Op gang komen ging wat lastiger maar eenmaal.op weg zat ik in een goeie flow. Zeker het laaste stuk zat ik vok adrenaline en was ik totaal niet moe. Ro d 13.30 kwamem we bij ons laatste kamp. Vanaf hier is het nog ong  ligt nog ong 6 a 7 uur naar stella point. Heb ren beetje in de zon gezeten en de porters geholpen met afdrogen etc. Nu ff paar uurtjes pakken en om 10.30 op om me klaar te maken voor vanacht. 00.00 vertrekken we!! Spannent maar zon zin in!!
Dag 4: 21 februari ’17, 21.15 Tot nu toe ‘by far’ de beste dag hier in de bergen. Zoals eerder deze week om zes uur op, zeven uur ontbijt en acht uur vertrekken. Het was flink koud vanancht en ik ben zelfs een paar keer wakker geweest. Ingepakt beginnen we aan ‘Baranco Wall’. Nu begint het echte klimmen, spannend!! Dit was echt klimmen waar je je handen bij nodig had. Toen we eenmaal boven waren was daar een super uitzicht met aan de ene kant Kili en aan de andere kant Mount Meru, heel overweldigend. Zo boven de wolken voelt het nu al een beetje ‘On top of the World’. Na foto’s en snacks hebben we ongeveer nog drie a vier uur gelopen naar het volgende kamp. Wat je kon merken was dat hier veel meer water was want er groeide weer planten en bloemen in plaats van alleen wat grasjes. We kwamen lekker vroeg bij het volgende kamp rond 13.30 stonden alle tenten alweer toen we aankwamen. Na de lunch een beetje zitten kletsen met wat mensen af en toe brak de zon even door dus ben ik even buite
Dag 3: 20 februari, 18:36 Phoe wat was het koud vanochtend. Ik had echt niet verwacht dat het nu al zo koud zou zijn. Matt had zijn water buiten de tent laten liggen en zij dat het sluschpuppy was geworden. Na het gebruikelijke ontbijtje, pap en toast met pindakaas begon ik helemaal ingepakt aan deze dag. Twee broeken, twee shirts en twee truien. Na ongeveer vijf uur hiken kwamen we bij ‘Lava Tower’ waar we in de gebruikelijke tent soep met pasta en salade kregen. We zitten nu zo rond de 4000 meter en veel mensen hebben super veel hoofdpijn. Na een paracetamolletje gaat het bij mij wel weer. We vertrekken en lopen een stuk naar beneden naar het volgende kamp. Tijdens het lopen heb ik van de gidsen wat woordjes swahili geleerd dat help me wel om een beetje door te lopen.. Maar het is wel weer een pittige dag. Krijg door het dalen last van m’n knieën en m’n voeten zijn ook wel aardig moe. Maar als ik dan de besneeuwde top van Kibo zie wauw wat is het dan allemaal waard. Het is hier zoo
Dag twee: 19 februari ’17. Vandaag begon m’n dag dus vroeg. Half zes op en om stipt zes uur aan het ontbijt. Gisteravond werd er verteld dat je gewekt wordt met thee of koffie bij je tentje. Ik dacht dat het een grap was maar vanmorgen kwam er dus echt iemand bij mn tentje vragen. Thea or coffee? Ik antwoorde dat ik wel graag thee wilde. Milk or surger? No back please. En zo ging het vanaf nu elke ochtend Qua lopen was dit een hele lange dag. En niet alleen lopen dus echt stukken waar je alleen maar omhoog moest. Phoe toch wel wat zwaarder dus als ik dacht. Rond 13.00 uur hadden we lunchbreak de hele tent werd opgezet en we kregen een warme maaltijd om weer genoeg energie te hebben om door te gaan. Rond 18.00 kwamen we aan bij kamp twee. Vanaf hier kun je de top al zien. Super gaaf maar ik begin toch wel een beetje bang te worden. Het lijkt zo hoog! En iedereen lijkt zo goed voorbereid. Het maakt me onzeker maar ik hoop toch dat alles goed komt. Eerst maar gauw slapen. Welterusten x.
Dag één: 18 februari ’17, 21:24. Mijn hemel wat een dag. Vanmorgen zijn we met een groep van 23 mensen vertrokken naar de Lemocho Gate om vanaf daar te starten aan de zeven daagse beklimming. Het plensde toen ik wakker werd maar bij het ontbijt rond 7 uur was het al weer droog. Gelukkig, vast alleen een bui, dacht ik.. Zal je net zien op de eerste dag al regen. Maar toen we in de bus zaten begon het alweer een beetje te spetteren. Aangekomen bij de gate moesten we ons inschrijven en onmoeten we het team wat ons ging helpen naar de top. Bestaande uit gidsen, mannen en jongens die alle tassen en tenten droegen en een team van koks. Mijn verwachtingen voor de eerste dag kwamen helaas niet helemaal overeen met de werkelijkheid. Ik verwachte namelijk een tropische dag met zon, korte broek en zweetdruppels op mijn voorhoofd. In werkelijkheid waren het geen zweet maar regendruppels, we hadden de eerste dag heel veel regen. Door de blubber liepen we naar ons eerste kamp. Met een poncho blee
Dag nul: 17 februari ’17. Vanmiddag ben ik aangekomen in mijn nieuwe hotel. Vandaag zal ik de groep ontmoeten met wie ik de Kilimanjaro ga beklimmen. Als het goed is komen ze zo rond 16.00 aan. Maar om 17.00 was er nog niemand en ik begon me toch wel een beetje zorgen te maken. Ze zullen toch wel komen? Ik zit toch wel in het goede hotel? Toen ik wat later nog een rondje door de tuin liep zag ik ineens meer mensen en ook rode shirts van Action Challange, de organisatie waar ik m’n trek heb geboekt. Wat bleek nu, ze hadden allemaal heel lang op het vliegveld moeten wachten want ja geloof het of niet. Van de helft van de groep was de bagage niet aangekomen!! Uiteindelijk is er besloten om de volgende dag toch aan de trip te beginnen ook al hadden sommige dus alleen maar handbagage. Verder is het denk ik een hele leuke groep met veel gemotiveerde, gezellige mensen. Het mooie is dat er nu al iets is wat ons verbindt. We hebben allemaal hetzelfde doel: de top van Kili bereiken!

18 February 2017

Ohh my. Vandaag begin ik aan mn klim. 7 dagen geen internet✌ tot volgende week!

15 February 2017

Na een dag van inpakken en sress door bagage, paspoort en portomornee eindelijk bij de gate. En uitzwaai zoenen van oma en opa, oma en papa en mama. Nu helemaal verhit ga ik nu het viegtuig in. Kan gaan boarden. Off to Tanzania 👌 bye bye Brussels! En dan zit ik in de lucht. Blijft toch altikd bijzonder als je de wereld kleiner ziet worden onder je. Kleine stop in Parijs en dan weer door. Tot nu toe zit ik nog steeds alleen op een rij dus blijf nog maar even hopen dat er niemand naast me komt. Kan ik lekker een beetje slapen. B

12 February 2017

Gisteravond was mn officiële uitzwaaiparty. Wat fijn dat er zoveel lieve mensen waren. Allemaal bedankt voor de lieve cadeaus en gezelligheid! Voor ik het weet zit ik in het vliegtuig. Dat soort gedachten komen nu wel voorbij. Ik heb gister de meeste mensen voor het laatste keer gezien. Vanmiddag nog maar even mn wandelschoenen aangedaan en door de sneeuw gestapt. Ik ga jullie allemaal missen!

7 February 2017

8 februari 2017. Nog acht dagen voordat ik het vliegtuig instap... Hoewel normaal gesproken rond deze tijd de spanning en stress aardig begint toe te slaan heb ik daar nu niet echt tijd voor. Ik heb deze week namelijk nog twee sollicitaties voor als ik terugkom van mijn reis. Vandaag toets en een gesprek bij het Erasmus MC en morgenochtend een gesprek in het Maasstad Ziekenhuis. Gelukkig staan mn koffers al aardig klaar dus daar hoef ik me niet zo druk om te maken.

20 January 2017

20 januari 2017. Toch nog maar even andere schoenen uitproberen. Na een halfuurtje loopband in de sportschool weer ik het zeker deze worden het!

16 January 2017

16 januari 2017. Jeejh eerste slaapplek in Dar es Salaam staat vast. Slapen op het strand met uitzicht op zee samen met Irene de Bruijn!☉🏖👌