Kyrgyzstan, China · 22 Days · 11 Moments · July 2017

Boysoftheworld door China


14 August 2017

Longji rice terraces! We werden gedropt op de parking in Dazhai bij schemerdonker. Het hostel dat we zochten, had een 'wegbeschrijving' gegeven maar dan wel op z'n Chinees: our hostel is located halfway up the hill 🤔! Na 40 minuten klimmen en zweten met onze rugzakken en een zaklampje leken we het gevonden te hebben. De twee dochters leerden Engels om het hostel van hun ouders open te kunnen stellen voor foreigners, hartverwarmend Engels was het: 'We are very local', zeiden ze trots. Het volledig in hout gemaakte huisje met de bijhorende spleten in de muren die de insectjes als een uitnodiging zagen, deed ons ons muskietennet ontrollen. Na een pittig nachtje op het keiharde houten bed, werden we beloond met enerzijds de eerste regen sinds ons vertrek, anderszijds met de 50 shades of green die de rijstvelden betoverend mooi maken. Een geslaagde, laatste stop in China!

11 August 2017

De schoonheid van Yangshuo. Nooit verbleven we in een hostel meer dan 3 nachten, maar hier wel. We slapen hier in een dorm voor 6 mensen voor €4 per nacht per persoon, piekfijn in orde, zelf met een klein zwembadje. Bovendien voelen we ons hier vrij, niet meer afhankelijk van bussen! Heel kort samengevat => Dag 1: samen op de brommer in een straal van 40km de omgeving verkennen, dag 2: op de fiets proberen tussen de heuvels in te rijden en ons klem te rijden waardoor we met fiets en al door de rivier moesten en ik, Eline, met mijn scheve pootjes, natuurlijk mijn evenwicht moest verliezen 😂🙈, dag 3: te voet op verkenning tussen de zwermen Chinesen en dag 4: uitstapje naar Xingpin met de bus waar we het landschap van het 20-Yuanbriefje probeerden te vinden en een mooie berg op hiketen! Yangshuo viel in de smaak!!!

6 August 2017

Een weekendje Guilin, de meest bezochte stad in de provincie Guangxi, betekent een weekend midden in het Chinese massatoerisme, maar -raar maar waar- liggen onze interesses en die van de gemiddelde Chinees nogal ver uiteen. Terwijl de Chinezen tuk zijn op Elephant Hill, een rots die lijkt op een 🐘, zwerven wij liever door de straten van de stad. Terwijl zij massaal de centrale Seven Star peak (park) beklimmen, gaan wij op zoek naar het meest afgelegen parkje (Decai Park) met Moon Peak 🌙die we in alle rust kunnen beklimmen om zo een overzicht te hebben van de hele stad. De peak kreeg zijn naam in de jaren 1600 toen een befaamde dichter schreef dat je op deze bergtop het gevoel hebt de maan te kunnen aanraken en de indruk krijgt dat de Li River zich als een groene, zijden liaan door het karstgebergte weeft. De admission fees zijn overal torenhoog en passen niet binnen ons 6maandbudget, maar met plezier geloven de parkwachters ons wanneer we opperen nog maar jeugdige studenten te zijn

3 August 2017

Kaili; we wandelen eens rond in deze kleine stad, slapen er een nachtje en reizen weer verder. Dat was het plan. Alleen is een kleine stad in China nooit echt een kleine stad. Het traject van het treinstation tot een hostel die buitenlanders aanvaardt, nam al anderhalf uur in beslag. In China slaap je immers niet zo maar in om het even welk hotel of hostel, de meeste aanvaarden enkel 'Chinese from the mainland'. Meestal ontmoeten we dus ook wat Taiwanezen, ocharme. Kaili bleek een typische Chinese stad met bewoners die duidelijk nog maar weinig blank op straat hadden gezien. Mattias deed aan wat 'banding' met een schattige, lokale allesverkoopster en ik scoorde een uiterst knuffelbare powerbank 🐼voor €2, van Chinese makelij obviously. Wat dumplings, noodles en internetzoektochtjes verder, bleek dat we niet zo makkelijk uit Kiali weggeraakten 🙈. Nieuw plan dus: 1,5u bus naar Duyun en dan speedtrein naar Guilin!
Na een gezellig avondje stappen in Fenghuang met een Nederlands koppel dat we leerden kennen (Birds of a feather flock together 🐣), was het weer tijd om verder te reizen. Vanuit Fenghuang geraak je nergens, voor alle mogelijke bestemmingen moet je eerst naar het onaantrekkelijke en bloedhete Huaihua. Moordend heet werd het zeker toen we probeerden een ticket te bemachtigen in het treinstation samen met een paar honderd Chinezen: in de blakende zon aanschuiven, maar vooral aan de kant geschoven worden door die toch wel irritant opdringerige locals. Moeite voor niets toen bleek dat de treinen niet reden (een moedige Chinees toonde op zijn translationapp 'out of order'). Met het zweet dat ons langs de billen liep, namen we een taxi naar het westelijke busstation dat daarentegen een treinstation bleek te zijn. Geen treinen daar, alles volzet, behalve een bullet train naar Kaili; een redelijke meevaller volgens Lonely Planet, en dus hup de trein op 🚄 aan een snelheid van gemiddeld 280km/u

1 August 2017

Om in het prachtige Fenghuang te geraken, namen we een bus die ons 5 uur lang door een boeiend landschap voerde. Fenghuang markeerde ooit de grens tussen de Hanbeschaving en de minderheidsgroepen zoals de Miao, Tujia en de Dong. De hele oude stad is opgebouwd uit paalwoningen rond de rivier Tuo. Je verdwaalt er in de talrijke steegjes, tempeltjes en winkeltjes en 's avonds word je bijna verblind door het feeërieke lichtspel van de stad. 1 augustus, verjaardag van de oprichting van het Chinese volksleger.. we waren er dus heus niet alleen.. Ze nemen het hier in China trouwens niet zo nauw met de dierenrechten; we bevrijden wat en wie we kunnen, maar voor sommigen zijn we rijkelijk te laat. 😱🐷 En intussen gaat het dagelijkse gezinsleven gewoon verder. De was en de plas moet ook hier gebeuren, zij het op alternatieve wijze 🙄.

30 July 2017

Volgende op het lijstje: Zhangjiajie! Hier gingen we op zoek naar het karstgebergte met de magische bergpieken. Vroeger woonden in dit afgelegen gebergte drie minderheidgroepen, nu komen hier jaarlijks twintig miljoen Chinezen naartoe. Volgens alle inwoners hier en zelfs volgens de Chinese staat, die de plaats de nieuwe, blitse naam 'Halleluja Avatar mountains' gaf, zou James Cameron hier zijn inspiratie gehaald hebben voor de kaskraker Avatar uit 2009. De man zelf heeft geen idee waar iedereen het over heeft. Wij kenden het mooie landschap van boeken en ook van een aflevering van Reizen Waes. Tom vergat in zijn aflevering wel te vermelden dat je eerst 4u. moet klimmen in helse en vochtige temperaturen. Ik vermoed dat Mattias en ik samen ongeveer twee emmers zweet hebben geloosd vandaag 😓😓, maar we werden beloond met een fenomenaal zicht (en met honderden Chinezen die de kabellift hadden genomen 😒). Wij zijn wel eerlijk: schandalig veel inkomgeld voor dit wondermooie natuurfenome

28 July 2017

Binnenlandse vluchten in China: een pretje op zich. Gezien China zo'n immens land is en we slechts 2 provincies aandoen (Hunan en Guangxi), moesten we ons wagen aan Tinjan Airlines (Witsel zagen we niet op onze vlucht). Van Kashgar vlogen we naar Urumqi, waar we na een deugddoende nachtrust van 3 uurtjes in de inkomhal van de luchthaven, verder vlogen naar Changsha, de stad van Mao! Instant noodles in de luchthaven waren onze redding, want de vuiligheid van op het vliegtuig (kippenpoten en nog iets groen ook) lieten we liever links liggen. 😝 Deze keer waagden we ons aan een Coachsurfverhaal, je weet wel; slapen voor niets bij een local die je de stad laat zien. de Chinees in kwestie, Kiddie, leek de geknipte gastheer. Hij runt een Engelse school en liet ons direct het winkelcentrum zien🤔. En voor de rest... I'm very solly, maar Mattias lag drie dagen met zijn pootjes in de lucht dus van Changsha weten we niets 😱😱😱! Antibiotica deden wonderen, Changsha zal voor een volgende keer zi

26 July 2017

Kashgar - in de meest westelijke hoek van dit grote land ligt deze uitzonderlijke stad, dichter bij Teheran dan bij Beijing. In dit kleurrijke epicentrum van handel en cultuur huizen mensen van allerlei pluimage. China houdt niet van onrust, laat staan van onafhankelijkheid en dus worden de Ughuren hier heel zwaar in de gaten gehouden. Elke tien stappen kom je bewapende politiemannen tegen, hoewel de bevolking nergens zo vriendelijk leek.

25 July 2017

Naar 🇨🇳 - deel 2! Toen de poort naar China eindelijk openging, dienden we nog met handen en voeten uit te leggen dat we van België waren: BI-LI-SHÉ 🇧🇪! 3 km wandelen dan maar tot aan de effectieve grenspost waar we van top tot teen, van rugzak tot broekzak werden gedubbelcheckt. Onze paspoorten kregen we niet terug, die werden aan een 'officiële' taxichauffeur gegeven die ons (tegen een corrupt bedrag) 134km verder moest brengen naar de effectieve grens. Die Chinezen toch.. De taxirit was betoverend mooi (de Irkestampas is echt de moeite) maar NO PICTURES ALLOWED 📸, de snoodaards! Mattias slaagde er toch in, foto's volgen. 🙈 Eens daar aangekomen, werden we alweer als criminelen onderzocht en gefouilleerd en kregen dan toch die felbegeerde stempel in ons paspoort! Toen nog 100km tot Kashgar te gaan.. en dan finally; vertrokken om 8u 's morgens, aankomst in Kashgar om 22u 's avonds..

23 July 2017

Naar 🇨🇳- deel 1 ➡️Het idee was relatief simpel: we gaan de grens van Kirgizië over en trekken zo China binnen! Vanuit het prachtige Sary Tash (4500m) bewonderden we Peak Lenin (7000m). Na een kleurrijke nacht tussen de tapijten, ezeltjes en yurts, begonnen we met volle moed aan onze dag; einddoel Kashgar (🇨🇳). Door de prachtige bergketen liftten we onze weg naar de grens van Kirgizië; enkele formaliteiten, vriendelijke blikken en de stempel was gezet - 👋🏻 Kirgizië! Een korte rit met een lokale trucker bracht ons voor de poort van China [sic] de GESLOTEN poort van China. Naar Chinese gewoonte lunchen de grenswachters tussen 12u en 14u waarna ze nog een dutje verdienen tot 16u30 😒. Vriendelijke truckers gaven ons watermeloen🍉 en brood 🍞om de uurtjes te overbruggen in de schaduw van hun 🚚. De darmen van Mattias hadden het niet begrepen op de Chinese siesta waardoor Mattias met enige terechte trots als het ware letterlijk tegen den draad van China moest kakken..💩💩💩tot drie ke