Sierra Leone · 27 Days · 9 Moments · October 2017

Sierra Leone


12 November 2017

In Freetown gebeurd er van alles. We hebben afgelopen twee weken gezien en mogen ervaren dat het deze stad zo minder ontwikkeld is. Freetown kent parelwitte stranden, palmbonen en een heerlijk klimaat. Maar schijn bedriegt in deze stad. Wanneer je nog geen 50 meter van het strand bent, begeef je je in een slobbenwijk, Moawarf. Een vuilnisbelt waar mensen leven en kinderen spelen. Deze mensen leven dag in, dag uit in de rotzooi. Wij hebben kennis gemaakt met deze gemeenschap. De steile trappen met uitzicht op de pan-bodies (golfplaten hutten) naar een wirwar van smalle straatjes en vervolgens de vissersplaats aan de waterkant. Deze plek is een van de meest achtergestelde gemeenschappen van Freetown. De mensen zijn ondanks hun moeilijke omstandigheden zo hartelijk en gastvrij. Ze halen het geluk uit allemaal kleine dingen. Bijzonder mooi dat wij hier ook iets hebben kunnen betekenen.

11 November 2017

Onze werkdagen op de slachtofferkampen van de modderstroom vond ik indrukwekkend. Tegelijkertijd ook moeilijk en machteloos. Zo hebben we elk gezin kunnen voorzien van belangrijke levensbenodigdheden, kleren en schoolmaterialen. Daarnaast hebben we met aandacht het moment een klein beetje dragelijk kunnen maken, even laten zijn wie je bent. Zo ontmoette ik Mamahaimi, rennend kwam ze op me af en sprong me in mijn armen. Haar moeder vertelde dat ze is meegesleurd in de modder op een matras. Het moment dat we haar kind konden laten zijn en even het moment kon vergeten gaf haar een grote glimlach op haar gezicht. En op die van mij. Maar ook het kleine wondertje Shkeu, drie maanden oud. Hij heeft het op een wonderbaarlijke manier overleeft. Onwerkelijk en verdrietig; hij verloor zijn vader en oudere broertje. Tranen in mijn ogen; dankbaar dat ik liefde, aandacht en een stukje hoop heb kunnen uitdelen. Tegelijkertijd weet ik dat ik niet alles kan oplossen en niet de angst kan wegnemen..

8 November 2017

Aandacht geeft het leven soms even wat extra kleur en maakt het iets mooier en lichter. Een handdruk, een springtouw, een knuffel of juist alleen even een arm om iemand heen. Het is zo belangrijk maar ook heel mooi om bewuste, liefdevolle aandacht geven.
Soms merk ik dat ik ik beelden, zorgen en woorden voel opkomen. Mijn gedachten zijn dan vluchtig, druk of juist fluisterzacht. Soms zit ik zelf even gevangen in mijn hoofd. Het is dan als opschrikken uit een droom. Opeens 'ben' ik er weer, doordrongen van het besef dat ik helemaal was afgedwaald. Als ik dan om mee heen kijk zie ik allemaal beschaafde, vriendelijke en behulpzame mensen. Ik heb zulke lieve en mooie mensen ontmoet.

5 November 2017

Een week in Sierra We hebben al veel plekken bezocht waar mensen echt hulp kunnen gebruiken. Waaronder de slachtoffers van de modderstroom. Ik dacht thuis al veel na over de situatie. Het eindeloos overdenken slurpte energie en activeerde een kettingreactie aan verschillende emoties; bezorgdheid, boos of angst. Hoe moeilijk vond ik dat om onder controle te houden. Nu ik hier ben vind ik het makkelijker om uit die gedachtenspiraal te stappen. Er heerst nog steeds bezorgdheid onder de slachtoffers, ze krijgen hulp van verschillende kanten. We hebben er voor kunnen zorgen dat de jongeren weer naar school kunnen en dat dit een lichtpuntje zal zijn voor hun toekomst. Het opbouwen van de toekomst heeft tijd nodig en hier verschuild ook een stukje onrust en onwetendheid van wat er nog komen gaat. Alles wat ik zie en meemaak probeer ik een plekje te geven. Bijzonder moeilijk, maar ook bijzonder mooi. Bijzonder om wat te kunnen doen en betekenen voor mensen die het zo hard nodig hebben..

4 November 2017

Soms moet je beseffen dat het leven meer is dan alleen de bekende wereld om je heen. Out of your comfortzone. Dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Maar ik kan zeggen dat die uitspraak zeker van toepassing is hier tijdens mijn reis in Sierra Leone.

27 October 2017

Let's the Adventure begin Laatste dagen van voorbereiden vlogen voorbij. De uren werden gevuld met tassen inpakken, spullen verzamelen, Tony's afleveren, en contacten in Sierra Leone voorbereiden op onze komst. Na mijn laatste telefoontje met een bekende in Sierra Leone waarin hij mij vertelde dat ze ons met open armen zullen ontvangen en dat we meer dan welkom zijn, had ik de volste vertrouwen er in. We mogen gaan!! Via deze weg wil ik iedereen bedanken die mij zo hebben geholpen in mijn voorbereidingen. Allemaal lieve en lovende woorden, bestellingen van Tony's die maar bleven komen, giften die ik heb gekregen, kaartjes, appjes, dikke knuffels. Ontelbaar!! Echt fantastisch, dit had ik nooit kunnen denken en dromen. Ik ben zo dankbaar dat ik de support heb mogen krijgen, in welke vorm dan ook. Zonder JULLIE had ik dit avontuur nooit aan kunnen gaan. Ik heb een dankbaar hart. Many many Thanks. Op het moment van schrijven hangen we ergens boven Marokko. Nog 4,5 uur. Spannend!!

22 October 2017

20 October 2017

Wij mogen zorgen voor wie arm is, steunen wie de kracht mist, koken voor wie honger heeft, kleden voor wie geen kleren heeft, helpen wie gevlucht is, delen met wie niets meer heeft. - Wat een Wonder -

16 October 2017

Testify the love De definitieve keuze is gemaakt. Ik mag terug naar Sierra Leone. Tickets zijn geboekt. We hebben nog anderhalf week, anderhalf week van voorbereidingen, anderhalf week waarin er nog veel moet gebeuren. Nog anderhalf week en dan zitten we in het vliegtuig naar Sierra Leone. De laatste paar weken hebben in het teken gestaan van voorbereiden, spullen verzamelen en fundraising. Het is heel bijzonder dat er van alle kanten hulp en support komt! Ik ben zo dankbaar dat ik een instrument mag zijn om liefde uit te mogen delen. Dienen op een plek waar het op dit moment nodig is. Dankbaar dat ik de mogelijkheid heb en krijg. 💕