Europe, South America · 38 Days · 37 Moments · February 2018

Rico en Tam in Argentinië


17 March 2018

En nu weer thuis, na een maand reizen! Met een hoofd vol mooie momenten, emoties en heel veel energie om qua werk nu echt 2018 te starten. De fysieke energie was wat minder toen we thuis kwamen, maar inmiddels zijn we redelijk bijgeslapen. 🤓 Dankjewel voor het volgen en hopelijk tot snel weer in real life!! Liefs, Rico en Tam 😘

11 March 2018

Dit was de Duivelskeel. Meest bizarre stuk van alle watervallen. Zoveel water, je ziet het punt waar de waterval het water raakt niet eens, zoveel waterdamp stuift er omhoog. En zoals gezegd, een foto maken zonder andere mensen is daar gewoon niet mogelijk. Om er te komen, moest je een heel parcours over het water afleggen en daarbij zagen we enorme meervallen (enige vissen die we überhaupt gezien hebben). Dus speciaal voor Sander op de foto. En voor Amber een foto van een grappig vogeltje die boos de camera in keek en snel weer weg keek. 🤓
De Argentijnse kant, wat een natuurgeweld!! Heel vet om tussen zoveel water te lopen dat met een enorme gang naar beneden stort. 😍 We zaten al om 7:20 in de bus en konden om 8:00 bijna als eerste het park in. Heerlijk om bijna niemand tegen te komen en samen te genieten van al dit moois. Ook de temperatuur was iets beter te hendelen. Want met 35 graden en een hoge luchtvochtigheid is het op het heetst van de dag echt niet te doen. 😵😂 Anderhalf uur later kwamen er steeds meer toeristen en toen we naar de Duivelskeel gingen (waarbij je het nu van bovenaf ziet), moest je bijna vechten voor een plekje langs de reling. ZO druk. 🙄 Ps: De mieren waren echt enorm!!

10 March 2018

Onze laatste bestemming was Iguaçu. 278 watervallen bij elkaar, op de grens van Brazilië en Argentinië. We kregen van iedereen het advies om eerst naar de Braziliaanse kant te gaan. Daar zie je de watervallen van veraf en in z'n geheel. Zowel op de heen als de terugweg moesten we de grens passeren, dus we hebben ook Braziliaanse stempels in onze paspoorten erbij. Leuk! Het was echt indrukwekkend om te zien. Zoveel water bij elkaar!! Op het einde van het parcours, kun je bijna ín de Duivelskeel komen, een stuk van de waterval waar er heel veel samenkomen en je in een soort kom staat tussen het bulderende water. Maar omdat je hier binnen 2 minuten doorweekt was, heeft Tam de camera toch maar opgeborgen. Foto's maken zonder toeristen was sowieso redelijk een uitdaging, zo druk!!!

8 March 2018

De auto inleveren was wel een dingetje. Omdat er een grote demonstratie in de stad was, waren er een aantal straten afgesloten. Daardoor stond heel Salta op z'n kop en reden er 3 auto's en een scooter naast elkaar waar je normaal maar met 2 auto's rijdt. Daar kreeg Rico het best warm van. 🙈 Uiteindelijk hebben we de auto zonder beschadigingen ingeleverd! Jeej!! Toen de stad in: het is in een koloniale bouwstijl gebouwd en de kerken zijn de mooiste die we gezien hebben. Zo kleurrijk!! Op aanraden van ons hostel, hebben we bij een traditioneel restaurant gegeten. En opeens moest en zou Rico geknipt worden, want meneer was zijn lange haren zat. Nu had Tam een toffe barberia gezien, dus wij op zoek of we m weer konden vinden. En dat lukte! Dus Rico in de stoel, om z'n haren te laten knippen, maar ook z'n baard te laten bijwerken. En de barber heeft 2x zo lang over z'n baard dan over z'n haren. Leuke ervaring, ook spannend vanwege ons fantastische Spaans. Maar hé, het is goedgekomen. 🤓
De zoutvlakte was immens. Heel bizar om zoveel zout bij elkaar te zien. Onze gids van gisteren had als geheimpje gegeven dat je met blote voeten in een uitgehakt zoutbadje moest gaan staan. Dus wij stonden als enige 2 zotjes op onze blote voeten op het zout. 😂 De avocado's zijn hier trouwens af en toe bizar groot!! Maar ook de pit die erin zit. 🙈 Op de terugweg van de zoutvlakte kwamen we een groepje guanaco's, een soort kleine lama, tegen. Ze bleven zelfs poseren voor de foto. 😂 Omdat we voor het eerst qua eten en drinken slecht voorbereid waren, stopten we dorstig in Purmamarca om wat te drinken te halen voordat we het laatste stuk naar Salta reden.
De laatste dag met huurauto reden we terug naar Salta, maar met een omweg. We wilden namelijk Salinas Grandes bezoeken: een enorme zoutvlakte. Eerst nog even bij Purmamarca kijken hoe de gevel met 7 kleuren er met zon uit zag: wow wow wow!! En toen snel door. We hadden niet door dat de weg er naar toe een slingerdeslanger weggetje door prachtige bergen was, dus dat was genieten! Vooral voor Rico, want hij reed. Op de terugweg dacht ie dat het een kartbaan was, dus toen heeft Tam een paar keer bijna een klap voor z'n hoofd gegeven. 🙈 Het hoogste punt was hier 4200 meter, maar omdat het hele gebied zo hoog ligt, heb je niet door dat je ZO hoog bent. We kwamen een dode koe tegen, die helemaal was uitgehold (door waarschijnlijk condors) en als een opgedroogd veenlijk langs de weg lag.

7 March 2018

Humahuaca ligt al op 3000m en de Hornocal op 4350m. Dus dat was een flinke klim omhoog. Rico deed het super goed, over de onverharde weg. Deze keer minder gaten en hobbels dan naar de rotstekeningen, maar nog steeds goed opletten waar je rijdt.. Boven aangekomen was het echt genieten. Volgens mij het hoogste waar we ooit geweest zijn! Daar hebben we eerst gepicknickt. Toen we bijna bevroren waren, hebben we de kleine afdaling gemaakt naar waarvoor we gekomen waren: wat een uitzicht! We hadden pech dat het een redelijk bewolkte dag was, maar juist de stukjes zon tussen de wolken door maakte het moment een moment om niet meer te vergeten. Bijzonder om zoveel kleuren in de bergen te zien. Uiteraard ook hier weer foto's, maar nu ook 1 samen met onze gids. Jeej!
Op naar Humahuaca, naar Serranias del Hornocal. Waar je uitzicht hebt op een berg met 14 kleuren!! Bij aankomst in het dorp, werden we toegewuifd vanaf het toeristen info punt. We kregen te horen dat je het beste met een gids de berg op kon en ook pas in de middag. Kleine kanttekening: alle gidsen spraken alleen maar Spaans. En wij natuurlijk alleen maar 'pocito', dus dat was een kleine uitdaging. We moesten van hem eerst in het dorp gaan kijken en mochten 1,5 uur later terugkomen voor de tocht. Eerst gingen we naar rotstekeningen van de Inca's. We reden over een onverharde weg, met enorme gaten en stenen/rotsen. Niet helemaal ideaal in een Chrysler personenauto, maar we kwamen toch met een complete onderkant aan op onze bestemming. 🙈 We maakten een mini hike naar de tekeningen, waarbij onze gids het laatste stukje voordeed hoe je het beste kon afdalen. Daarna ook langs een cardon 🌵 (cactus met armen) van 11m hoog. Wat heel bijzonder is, aangezien ze 1cm per jaar groeien! 🤓

6 March 2018

Van Cafayate reden we naar Tilcara, met een stop in Purmamarca. Daar hebben ze de heuvel met de 7 kleuren. Als de zon erop staat, is het echt fantastisch (komt nog, wees maar niet bang). Wij arriveerden in de regen en besloten toch de 3 km mini bike te doen langs het dorpje. En ook in de regen was het prachtig!! Dit is trouwens de enige regen tot nu toe waar we echt in liepen (en dat zou ook zo blijven, top). Rico genoot volop van de regen. Alsof ie weer even op het Polderevents veld een kinderfeestje stond te geven. 😉 We klommen een glibberige rots op om op het mooiste uitzichtpunt te komen en Tam liet Rico daar op 1 been balanceren omdat hij nogal aan het bluffen was dat het een eitje was om er te komen. 😂 Vanuit daar naar ons hostel gegaan. Even iets te eten gehaald, gekookt en toen lekker in bed gaan liggen. Hadden we wel verdiend na een hele dag autorijden. Het was alleen het minst comfortabele bed van de hele vakantie 😜
De volgende dag mochten we de route nog een keer rijden,. Uiteraard in omgekeerde richting. 😉 Wat een feest!! We stopten bij de eerste foto's, hoe bizar om hier te lopen. De vormen zijn zo mooi!! En we konden ook door een aantal van deze rotsenpartijen lopen. Vet!! Op de heenweg had Tam een mooi uitzichtpunt gezien, maar dat kwam ineens te voorschijn toen we een heuvel over reden, dus dat was te laat voor een foto en een niet zo'n handig stukje om te keren. Dus besloten we die op de terugweg te fotograferen. Bleek het ook echt een officieel uitkijkpunt te zijn, waar alle toeristenbussen stoppen. Toch oog ervoor? 😜

5 March 2018

Na een HEEL koude busrit (airco stond op standje allerhardst en deze keer kregen we geen dekentje), hebben we in Salta onze huurauto opgehaald. Best even spannend om in de spits in het centrum te beginnen met rijden, dus dat was een mooie relatietest. 😂 We reden een prachtige route naar Cafayate, met bergen in allerlei kleuren. We zijn gestopt bij de Duivelskeel, een inham van tientallen meters hoog en wat ook als een soort enorme hal uitsteekt als een soort overkoepeling (snap je het?🙄) In Cafayate gingen we op zoek naar eten en vonden we een mercado. Maar geen groenten, dus op zoek naar een verduleria/fruteria. Na bijna het hele stadje gezien te hebben, kwamen we een mini market tegen een waar alleen wat peren en uien lagen. Dus toen in ieder geval maar een ui meegenomen voor de pasta. Bleek dat de groentenzaak pas om 7 uur, wij waren om 5 uur al hongerig 😉 Dus in de tussentijd een biertje gedronken (je krijgt meteen een literfles) en daarna alsnog groenten gehaald. Yay!

4 March 2018

Met de langeafstandsbus van Mendoza naar Salta!

3 March 2018

De rondleiding én de proeverij bleken een privé sessie te zijn, top! 🤓 Bodega Giol was de 1e in Argentinië en maakte op een gegeven moment 20% van alle wijn die in Argentinië gedronken werd te maken. En de gids verzekerde ons dat Argentijnen rond 1900 heel veel wijn dronken. Dus dat waren heel wat liters. Dat bleek ook. Er stonden wel 300 vaten om de wijn te fermenteren en in de kelder ook zoveel om de wijn te laten rijpen. Op de foto waar wij voor het enorme wijnvat staan, zie je een wijnvat waar 75.000 liter wijn in past. De stier is hier in verwerkt, omdat ze vroeger blijkbaar stierenbloed gebruikten als een soort filter om de viezigheid uit de wijn te halen. In de kelders was er (naast die 300 voor rode wijn) 1 wijnvat voor de witte wijn. Deze leek ingebouwd in de muur en toen ze het deurtje open deed, moest Rico heel hard er iets in roepen. Echo, echo, echo!! Bleek het 30 meter diep te zijn en er 250.0000 liter wijn in te passen. Als laatste kregen we 4 wijnen te proeven 💃
En uiteindelijk vonden we de juiste bus en kwamen we terecht in Maipu bij Antigua Bodega Giol, wat meer een museum is en geen bodega 'in operation'. Maar dat vonden we juist heel tof! We moesten eventjes wachten voordat de rondleiding begon, dus dat betekent: tijd voor een paar foto's! 🤓 Al van de buitenkant zag het er heel tof uit, met al die antieke details. En die stier bij de ingang snapten we niet helemaal.. maar tijdens de rondleiding bleek dat deze door een kunstenaar is gemaakt en aan de bodega is geschonken. Het verhaal gaat nu dat je veel geluk in je leven zult hebben als je de intieme delen van de stier aanraakt, oftewel: de ballen. Dat liet Rico zich geen 2x zeggen en hij dook meteen onder de stier. Filmbeelden volgen nog 😉
De optocht! Het gaat om de 'reigna de Vendimia': de koningin van het wijnfestival. Elk jaar wordt 1 dame gekozen als DE koningin. Deze koninginnen kwamen als laatste in de optocht, omdat daar iedereen echt op wacht. Dit viel wel een beetje tegen, omdat ze of met 20 op een oplegger zaten of achterop een lelijke auto vol reclame stonden. Dit hadden we meer a la carnaval verwacht, met ook mooie wagens en een koningin als middelpunt. Heel veel kleine meisjes staan met prinsessenjurk en kroontje langs de route verliefd te kijken in de hoop dat ze ooit zelf op de wagens staan.. heel schattig! Voorafgaand kwamen er een aantal groepen met prachtige kostuum uitbundig dansend voorbij. Echt respect: met 34 graden en een dik pak aan enthousiast al die danspasjes doen terwijl het zweet langs je gezicht naar beneden druipt. Echt heel mooi om te zien!!
Bij het toeristen info punt lieten we ons vertellen dat je gemakkelijk met de trein naar Muapi kunt gaan om de bodegas (wijnhuis) te bezoeken. Dus wij vroeg opgestaan en op tijd bij de trein. Maar na 30 min nog geen trein. Tam stond op het bord te kijken toen een stelletje langs liep en zo lief was om te vertellen dat door de optocht van het Vedimia festival (jaarlijks wijnfestival) er geen treinen reden. En ook hebben ze uitgelegd hoe we er toch konden komen: half uur naar de juiste bus lopen en die nemen.. ok, doen we dat! Maar omdat we inmiddels bij de optocht waren aangekomen, besloten we om deze te bekijken en daarna naar de bodegas te gaan. Top keuze! Er kwam bij een koffietentje langs de route net een tafeltje vrij, dus we konden daar lekker zitten en met een heel vieze koffie wachten op de optocht die een half uur later begon. Eerst kwamen er een aantal demonstratie teams voor meerdere onderwerpen (meeste tegen grote mijnbouw en vervuiling), vervolgens gauchos te paard, tof!

2 March 2018

Een paar details uit de stad! 😍 En zo leuk al die oude auto's, vrachtwagens en bussen hier!
Om 8:32 kwamen we aan in Mendoza. Nadat we 6x ergens anders heen zijn gestuurd, bracht een aardige Argentijn ons naar de juiste bus. Het busnummer was goed, alleen gingen we de andere kant op. Een paar haltes later dus maar weer uitgestapt en de bus de andere kant op gepakt. 🙈 Nadat we onze spullen hadden gedropt en hadden gedoucht, zijn we de stad in gegaan. Tot nu toe de stad met de meeste bomen, bijna elke 5m staat een boom! Dit komt door de irrigatiekanalen die de Inca's hier naar toe hebben gebracht. Verder valt ook op dat bijna alle gebouwen niet hoger dan 2 verdiepingen zijn. Dit is blijkbaar als bescherming tegen aardbevingen omdat die veel in dit gebied plaatsvinden.. Ook hebben ze veel pleinen, waaronder een Italiaans en een Spaans plein. En dat zie je ook meteen, op het Italiaanse plein staat een zelfde beeld van de wolf van Romus en Remulus als in Rome. Plus naar een overdekte markt geweest. Al blijft die in Madrid de mooiste die we tot nu toe hebben gezien!

1 March 2018

Van Bariloche naar Mendoza met de langeafstandsbus!

28 February 2018

Laatste dag was het plan om de hike naar Frey te doen. We moesten bus 55 nemen, alleen konden we de opstapplaats nergens vinden. Uiteindelijk vonden we die net op tijd en zaten we een klein uurtje in de bus. Vanuit hier had je 2 opties: of vanaf de parkeerplaats de Easy hike doen. Of met de gondel naar boven en daar de medium hike doen. De site waar we de routes hadden gevonden vertelde dat voor hem de medium hike de mooiste hike van heel Bariloche is, dus: de medium hike! Vanaf de gondel moesten we 1km een beetje omhoog en de laatste 100m heel stijl en zonder pad. Helemaal buiten adem (vooral Tam) klommen we naar boven. En daar stonden we dan: op een bergkam, met een geweldig uitzicht en een heeeeel stijle bergwand naar beneden. En toen begon het: een super smal paadje en steeds meer rotsen. Dat betekende een bange Tam. En na 500m zijn we (tot spijt van Rico) omgekeerd. Het ging gewoon niet en medium: no way! Heel erg balen! En toen vanaf de gondel de berg naar beneden gelopen🙈

27 February 2018

Bij een grote reis hoort een fotoshoot, aldus Tam. En Samanta Continu maakt zulke, mooie foto's, dat de bestemming voor de shoot Bariloche werd. Weetje: Onze hele reis loopt Tam met 2 outfits voor ieder in de backpack voor deze shoot. 🙈 En de 27e was de dag van de shoot en volgens Sam ook de beste dag van heel de maand. 😍 We werden opgehaald bij ons appartement en gingen eerst naar Cerro Campanario, een uitzichtpunt over de meren van Bariloche en in de top 10 van uitkijkpunten over de hele wereld. Met een antieke stoeltjeslift gingen we naar boven, waarbij 4 mensen vroegen of we gingen trouwen 🙈 En qua top 10 was het niet gelogen: fantastische plek en tof dat dit de backdrop voor onze shoot was!! Vanuit daar zijn we naar het Nahuel Huapi lake gereden en hebben we hier met mooie zonsondergang ook nog een aantal foto's gemaakt. Dit is de preview en kunnen nu al niet wachten op de rest!

25 February 2018

Bariloche was voor ons vooral de chillweek van onze reis. We hadden een geweldig appartement en de eerste dag zijn we de stad gaan verkennen. De Duitse invloeden zie je hier zeker terug, al hadden we dat na alle verhalen op internet nog meer verwacht. Op het plein bij het museum zie je heel veel Sint Bernard honden met een tonnetje om hun nek waar je mee op de foto kunt gaan. Een beetje zoals de olifanten in Thailand. 🙈 Daarna liepen we een stuk over de weg langs het meer. En bij een mooi stukje waar we naar het water konden, hebben we ruim een half uur genoten van een lunch en de zon. Maar dat hadden we beter niet kunnen doen.. want hoe later het die dag werd, hoe roder onze huid. En we waren zelfs zo verbrand dat het gewoon pijn deed! Omg! 🤕 De volgende dag hebben we daarom alleen een klein stukje buiten gelopen met een lange broek en lange mouwen. En de rest van de dag binnen The Crown gekeken (Tam) en pokertoernooien gespeeld (Rico) Les van de dag: heel goed smeren!!!

23 February 2018

En na nog meer klimmen kwamen we aan bij het uitkijkpunt wat je op 1 trekkingsdag kon bereiken. Wow!! We besloten hier even te lunchen, al vlogen onze broodjes ons bijna om de oren. Want het waaide hier als een gek. 🙈 Daarna weer op naar beneden, om weer op tijd te zijn voor de bus. We kwamen ook nog langs een meertje, waar je kon camperen, maar helaas konden we dat niet meer doen. Uiteraard ook hier bij het bord op de foto. In de bus lag Rico voor Pampus en keek Tam (die op de heenweg voor Pampus lag) lekker wat afleveringen van The Crown op Netflix. Terug in El Calafate ook daar met het bord op de foto en nog even boodschappen doen, alle winkels zijn in heel Argentinië tot minstens 22:00 uur open, de supermarkt zelfs tot 23:00. Heel fijn! De volgende dag naar Bariloche en met een inieminie traantje afscheid genomen van deze fantastische plek.
We gingen ook een dag naar El Chalten. De hike hoofdstad van Argentinië. 3 uur heen in de bus en eind van de dag ook weer 3 uur terug. Maar het was het meer dan waard! Wat was het mooi!! Een stuk door de bossen en toen kwamen we bij het eerste uitkijkpunt waar je al die verschillende stromingen zag. 😍😍 Op naar de Fitz Roy!!

22 February 2018

We huurden een mountainbike in het stadje en toen we nog geen 10 minuten onderweg waren, had Rico al een lekke band.. 🙊 maar ook de versnellingen werkten maar halve bak en Tam d'r remmen waren niet echt top. Dus wij weer terug. Maar geld wilde ze niet terug geven, dus kregen we een andere fiets mee. Nu een heerlijk zadel (not) voor Tam en Rico een redelijk goede fiets. In het hostel hadden ze ons al een mooie route laten zien, over een onverharde zandweg. Maar toen we halverwege waren, brak Rico z'n lager en konden we niet meer verder. Omg!! Na een pauze en een stuk proberen te fietsen, is Rico op Tam d'r fiets, met de ander aan de hand terug gefietst naar de verhuur om op tijd de fiets weer in te leveren. Rico heeft even gediscussieerd, want eigenlijk wilden ze de schade ook nog aan ons chargen, maar met afgeschreven fietsen, ging hij hier uiteraard niet mee akkoord. 🤔 Al met al was het stuk dat we hebben gefietst echt fantastisch. Dus die hebben we in the pocket!! 💃

21 February 2018

De 'slechtste' dag van de week gingen we naar het Glaciarium, een museum over gletsjers in de Andes. We gingen te voet, ook al reed er een gratis transfer busje vanuit het stadje naar het museum 6,5 km verderop. 🤓 Omdat we onze was deze dag weg brachten, wilde Tam haar lange broeken laten wassen en deed ze haar korte broek aan. En dat heeft ze geweten, zodra we buiten het dorp waren was het echt VOLLE bak wind en best fris.. 😉 Toen we in het dorp even boodschappen deden, besloot een zwerfhond mee te lopen en op een gegeven moment liepen er ook nog 4 vrienden van hem mee. Halverwege besloten we te lunchen en liepen ze met 2 dames verder. Wij blij dat we er vanaf waren. Vervolgens liepen we verder en kwamen we er opnieuw 3 tegen. De 2e helft tot aan het museum bleven ze maar bij ons. En toen we het museum weer uit kwamen, waren ze er gewoon nog steeds. 🙈 Alleen zijn we terug wel met de transfer bus gegaan en moesten we ze dus achterlaten. Een stormachtig dagje, maar heel leuk! 💕

20 February 2018

Wow wow wow! 5km aan gletsjer ijs lang, 5km breed, 50m aan de zijkanten en 70m in het midden hoog. Bizar om te zien, het leek wel 'The Wall' van Game of Thrones! We hebben hier 3 uur rond kunnen lopen over de goed aangelegde paden en alle routes kunnen volgen. Dit is de enige gletsjer die redelijk stabiel blijft qua grootte. En elke dag beweegt de 5km aan ijs 1,7m naar voren en brokkelt deze af in het meer. 😮 Het geluid dat je daarbij hoort is ook erg bijzonder, krakend ijs, wat met een doffe klap op het water ketst. In totaal 3x gezien dat er ijs afbrokkelde (al miste Tam dit uiteraard omdat er iemand voor stond), alleen niet gelukt om het vast te leggen. Zo zie je maar dat natuurfotografie ook echt een vak apart is en vooral heel veel geduld vergt. 🙈 En natuurlijk Rico z'n traditionele foto met handen in de lucht gemaakt. En 2 seconden later stond er een Argentijn naast ons met de vraag of Tam ook zo'n foto van hem kon maken. 🤓 Top dag!!
Op naar de gletsjer! Via het hostel hebben we de 'alternative route' geboekt met een grote groep en gids. Deze route gaat op de heenweg niet over de reguliere weg, maar gaat over een verharde soort grint weg langs het meer naar de gletsjer. Onderweg zijn we kort gestopt om foto's te maken van het uitzicht op het meer en een regionaal besje te proeven (soort blauwe bes, maar dan veel zuurder). Daarna zijn we bij een kleine ranch gestopt waarbij we heel in de verte de gletsjer al konden zien. Dat is op de foto's 5+6 achter Rico en Tam al te zien. Vanuit de bus hebben we ook een paar keer een condor gezien. Helaas waren ze zo ver weg dat je niet echt kon zien dat hun spanwijdte wel 3 meter is, maar toch vet om zo'n beest te mogen aanschouwen. De laatste foto in dit rijtje laat de eerste 'echte blik' op de gletsjer zien, waar we ook zijn gestopt en nog een mini hike naar het meer onder aan de berg hebben gemaakt. Was echt mini, want binnen 5 minuten waren we al beneden. 😉

19 February 2018

Het stadje verkennen, veel huisjes hier hebben een knalkleur, te leuk! En uiteraard ook meteen naar het super blauwe meer. Zoals Amber altijd zegt: zoooo moooooooi!!!! 😍 De foto's laten redelijk zien hoe turquoise blauw het is, maar in het echt is het echt ongelofelijk prachtig! Je blijft er naar kijken. Tijdens onze dagtrip naar de gletsjer leerden we dat het water zo blauw is door het sediment dat door de gletsjer wordt meegenomen. En omdat de gletsjer afbrokkelt in het meer, komt het daarin en is het water troebel door deze 'glacier milk'. Ook de wolkenpartijen zijn hier geweldig. We zijn allebei eigenlijk meteen een beetje verliefd geworden op dit stuk van Argentinië met heel veel ruige natuur. Heel blij dat we 2 weken voor vertrek toch onze route hebben omgegooid, want anders waren we niet in Zuid Patagonië terecht gekomen. 💕

18 February 2018

De eerste avond in El Calafate in een hostel op de heuvel, een stukje buiten het dorp. Hier bleven we 1 nachtje. En we werden meteen getrakteerd op een fantastische zonsondergang!! 😍

17 February 2018

La Boca: heel leuk met allemaal gekleurde huisjes. Maar o zo toeristisch! De huisjes zijn geverfd omdat ze vroeger wel de huisjes wilden opknappen, maar hier geen geld voor hadden. Toen besloten ze het maar gewoon te verven. We zijn hier op de fiets naar toe gegaan. Buenos Aires wil meer een fietsstad worden en heeft daarom de ecobici in het leven geroepen. Dit zijn fietsen die je op heel veel plekken in de stad kunt pakken. MAAR, dan moet je wel geregistreerd zijn. Hierbij kun je zeggen: de aanhouder wint. Want na 3 dagen was het eindelijk gelukt en konden we ook deze fietsen gebruiken. Jeohoe! Alleen is fietsen niet te doen. Qua hitte dan. Met 30 graden en volle bak zon krijg je zo'n heerlijk hoofd als Tam. 😂 Maar verder is het top, even wennen aan de een richting straten en dan gaan met die ecobici banaan! Vanuit La Boca zijn we naar Palermo gefietst, wat gegeten en eind van de middag even lekker bijgekomen in de schaduw van de (palm)bomen in een van de parken.

16 February 2018

Dé begraafplaats van Buenos Aires en waar het graf van Evita Perón ligt. Alleen hebben we het graf niet kunnen vinden. Wel ongeveer, maar ook bij navraag bleef het vaag. 😉 Bizar om te zien dat deze begraafplaats gewoon een dorp op zich is. Enorme graftombes, soms groter dan het bakhuis. Whajooooow! Vanuit daar zijn we richting het water gegaan, daar wilde Rico graag naar toe. Maar we konden blijven lopen, het water kwam maar niet. Uiteindelijk kwamen we in een ecologisch gebied uit waar we onbedoeld een grote wandeling hebben gemaakt (zo warm dat we de camera in de rugzak hebben gedaan, dus nu geen foto van). Lekker voorbereid uiteraard met nog 2 halve flesjes warm water en 4 crackers 😂 op de helft kwam opeens het grote water tevoorschijn, jeej! Uiteindelijk hier 4,5 km gelopen en toen heel dankbaar voor de verrijdbare tentjes bij de uitgang, waar we meteen een liter water hebben gedronken. Terug richting huis door het havengebied gelopen, wat erg mooi is opgeknapt!
De breedste boulevard ter wereld (als we het goed hebben begrepen). Zoveel auto's en ook in deze stad een obelisk. En natuurlijk ook even bij de BA op de foto! We blijven touristen. 😉

14 February 2018

Rico met een pizza Grande Napolitana en Tam een pizza Chica met spinazie. Was alleen heel veel gekookte spinazie, iets anders dan vooraf bedacht. 😂 En ook zo groot dat we er 2 dagen van konden eten. Verder veel toffe muurschilderingen/graffiti in Buenos Aires gezien. Prachtig! Qua stad vinden we het op veel plaatsen vergelijkbaar met Athene. Best veel stukken waar er tegels missen, veel vuil ligt en de gebouwen vervallen zijn. De parken hebben mooie bomen, maar ook zwervers die hun hele hebben en houwen er verzamelen. En, veel zoetigheid!! Argentijnen houden wel van suiker. Zelfs als je iets van yoghurt koopt, zit er suiker in. Vooral voor Rico even wennen. 😜

13 February 2018

We gaan bijna boarden en dan begint het allemaal echt! Nu al leuk dat je ons volgt! We proberen regelmatig te updaten. Adios! 💃

7 February 2018

Nog maar 6 nachtjes slapen!