United States of America · 19 Days · 27 Moments · September 2017

Steven & Sonja on route 66


23 September 2017

San Francisco (Deel 2) - 23 september Na onze koffers uitgestald te hebben in onze hotelkamer trekken we onze lange broeken aan en springen in de auto, honger!! Op internet heb ik al een leuke pizzeria gevonden, gerund door een Italiaanse familie vanaf 1915. Klinkt goed. Ik kan niet wachten om in het hart van de stad de steile heuvels op en af te rijden zoals ik dat in films heb gezien. Ik moet hierbij vooral denken aan de beroemde achtervolging uit de film "Bullitt" uit 1968 waar Steve McQueen in zijn donkergroene Ford Mustang Fastback achter de badguys in een Dodge Charger uit '68 aan zit. Mooiste filmscene ooit. Hier een link voor de nieuwsgierigen onder ons: https://youtu.be/31JgMAHVeg0 Maar goed ik dwaal af. We draainen de Highway af en rijden zo de film in! Jeumig. Wat een stad. Heel gaaf. Wat een goede sfeer! Aangekomen bij het restaurantje, de welbekende wachtrij en dan aan tafel. Pizza was lekker! Nog even snel Lombard street (beroemde kronkelstraat) af gebeukt en nu slaap
San Francisco (Deel 1) - 23 september Oke, ik kan het niet laten. Toch nog even 2 Journi's vandaag. Na een lange reis van 300 mijl, veel langer dan verwacht omdat een heel stuk van de Highway One was afgesloten, kwamen we om 1700 uur 's middags aan in South San Francisco. We schrokken gisteravond al toen we de online prijzen van de hotels/motels in en rond San Francisco zagen. Ruim $200,- per nacht, oei! Dat gaat ons flink knaken kosten! Gelukkig kon ik voor de eerste nacht rond de $125,- een motel vinden maar de komende nachten zo ook hier de prijs naar de tweehonderd gaan. Dus bij de receptie lief ons verhaal verteld en wat denk je? De manager zegt "I'll charge you guys the same amount as today for the rest of the week." Dat hebben we natuurlijk meteen gedaan. Wat een mazzel! Dikke vette dollars korting dus. De kamer is ook nog eens super mooi. Daarnaast kunnen we de auto parkeren bij het motel voor een $6,- per dag. Dat lijkt veel, maar bij andere hotels betaal je snel 50 pd
Eind Route 66 > San Francisco - Vrijdag 22/09 Nu er een einde gekomen is aan ons Route 66 avontuur rijden wij nog een stukje door naar de stad San Francisco. Hier hopen we de laatste dagen nog lekker wat rust te pakken en en paar dingen te bekijken. Onze vlucht naar NL vertrekt vrijdagochtend 29 september. We zijn nu aangekomen in "Morro Bay". Dat is een mooi schippersdorpje ongeveer 250 mijl van San Francisco. We zullen niet dagelijks meer een Journi schrijven maar we houden jullie nog wel een keer op de hoogte met een blogje! We willen jullie bedanken voor het lezen van onze berichten. We kregen veel leuke reacties! Heel erg gaaf! Veel liefs ons!

21 September 2017

Barstow > Santa Monica (LA) - Donderdag 21/09 Iets wat gaar worden we wakker. Waarschijnlijk omdat we gisteravond na aankomst in het motel hadden ontdekt dat er zich een heuse Drive-inn Theatre (Bioscoop) in het stadje bevond. Dit stond hoog op onze bucketlist, dus snel er heen! Een grote parkeerplaats met een MEGA SCHERM! Dat wordt dan $9,- per adult zei de verkoper. "And adjust your car-radio to 104.1 fm!" Nog even een chili hotdog en een zakje puffs (Sonja's nieuwe all-american smakchips) halen en dan zitten met de stoel achterover. Een spannende en goede film (Wind River)! En wat een concept zo! Waarom hebben we dat in Zwolle niet? Maar goed! Dat was gisteren. Vandaag naar het eindpunt rijden. Nog zo'n 200 km. Prima te doen dacht ik zo. Maar LA is zo immens groot dat we serieus 150 kilometer door de stad zijn gereden! Ja, echt waar. Zo groot. Maar dat eindpunt aan de Santa Monica pier, prachtig! 3000 mijlen versleten, 8 staten, 3 tijdzones! Wat een avontuur! We made it!

20 September 2017

Needles > Barstow - Woensdag 20 september Na wederom een behoorlijk ontbijt bij een local cafe vervolgen we onze weg door California. Met het nummer "California Dreamin" van The Mama's and the Papa's aan geef ik een flinke dot gas waarop de Suburban grommig twee versnellingen terugschakelt en we flink in de stoel worden gedrukt bij het accelereren. Och! ik ben zo blij met deze auto. Hij is met zijn 355 pk al bijna 3000 mijl ons vriend(je). Goed. We dachten vandaag in theorie Het eindpunt in Los Angeles te kunnen bereiken maar besloten toch in een voorstadje te gaan overnachten mede omdat we nog een ontzettend leuke attractie tegenkwamen onderweg; De voormalige goedzoekers stad "Calico"! Een typisch (deels gerestaureerd) western stadje waar rond 1880 behoorlijk zilver werd gevonden. De stad is na het dalen van de zilverprijs begin vorige eeuw natuurlijk uitgestorven maar in de jaren '50 opgeknapt en nu te bezoeken door toeristen! Erg leuk! Daarna geslapen in Barstow (150 km tot LA)

18 September 2017

Williams > Las Vegas - Maandag 18 september Na een vermoeiende dag in de Grand Canyon is het weer redelijk vroeg opstaan vandaag. Want onderweg naar Williams reden we langs "Bearizona". Een safaripark met wilde dieren waar je met de auto doorheen kan rijden, vet! Beren, Elanden, Longhorn Schaapjes, Eekhoorntjes en grote Raven. Oké, die laatste twee hoorde er niet bij maar ze waren ook leuk om te zien. We hebben ons goed vermaakt voor een uur of 3 in het park. Om 1 p.m. zijn we vertrokken naar de volgende bestemming, een stukje van Route 66 af. Las Vegas! In het kader van als je er toch in de buurt bent.. Voor nog geen $100,- hadden we een luxe kamer in een van de dikste hotels aan de strip, het Paris Las Vegas Hotel! Helemaal in Franse sferen met alles er op en er aan. Mooi om te zien zo 's avonds, een stad vol lichtjes en volk zo midden in de Nevada desert. Ja weer een andere staat. 10 dollar in een automaat gepropt en 29 gewonnen, prima toch voor twee amateurs? Lees verder..
Las Vegas > Needles, California - 19/09 California dreaming! We worden wakker in Parijs, eten snel een ontbijtje op een Frans terras en nemen even snel een kijkje in de Eiffeltoren. Ja net echt.. maar dan op schaal. De Amerikanen nemen hun creaties en aftreksels in Las Vegas zeer serieus. Wij moesten er af en toe hard om lachen, een ober die ons uitlegt dat een crêpe is, haha. Snel weer weg uit dit oord, deze staat! Snel terug over de Hoover Dam, Arizona weer in. 100 kilometer zuidwaarts naar Kingman! Zo! Daar zijn we weer. Sorry motherroad, dat we onze nieuwsgierigheid niet konden bedwingen een kijkje te nemen in Vegas. We zijn blij dat we weer op de route zijn en vieren het met een lunch bij Mr D'z Diner. Jemig wat een goede milkshakes. Van die echte in sorbet achtige glazen. Juist. We rijden het allermooiste stuk van 66 tot nu toe! Zo Californië in. Wat een prachtweg, dwars door de ghosttown Oatman waar de ezels over straat lopen! Sonja helemaal in haar sas. Nu snel slapen.

17 September 2017

Williams, aan de voet van de Grand Canyon - 17/9 Jemig, wat hebben we de trekpleister Grand Canyon onderschat zeg! We kwamen dan ook op zaterdagavond aan in Williams (het laatste stadje vóór de Grand Canyon). We begonnen bij het Grand Canyon Railway hotel maar dropen betreurd af toen we hoorden dat een kamer $249,- ex tax per nacht kostte. We zijn de stad maar weer ingereden maar kwamen na 8 motels en 5 telefoontjes tot de conclusie dat echt alles volgeboekt zat. Oeps! Ook de steden op een uur rijden hebben we gebeld, alles vol! De goedkoopste optie was een afgeragd motel voor $199,- dus we dachten, dag! We gaan mooi met onze luxe konten in het eerste en meest luxe hotel zitten, The Grand Canyon Railway Hotel! Goede keus! Lekker even gezwommen en we kregen 15% korting omdat we zo'n ontiegelijk schattig stel zijn. De volgende ochtend ontbeten in het hotel en naar de Grand Canyon gereden. Wat een attractie! Een giga kloof!! Moeilijk te omschrijven. Veel gelopen en genoten. Wat een dag

16 September 2017

(Deel 1) Holbrook, Arizona - Vrijdag 15/09 Wakker worden in een wigwam! Haha prachtig. Ik ben helemaal in mijn sas! Ik kan niet meer slapen! Sonja draait zich nog een keer om. Na uitgecheckt te hebben doen we het vandaag kalm aan. We hoeven maar 100 mijl dus we gaan eerst lekker ontbijten bij Tom & Suzie's Diner. Tussen een paar cowboys (ja echt, die lopen hier overal, incl. hoeden) schrokken we een mega ontbijt weg. Texas toast, pancakes, eggs met bacon...juist. Dan rijden we een block verder even naar de Laundry Store om wat kleding weg te wassen. Ook lekker typisch. Terwijl Sonja een boekje leest en wacht tot de machines zijn uitgedraaid zet ik de Chevy snel in de D en scheur ik even langs de Dodge Brothers en een Pawn shop. Wat een mannenwinkels zeg! Vooral die pawnshop, vol met guns and knives haha. Dan stappen we weer in de auto met schone, droge was. We twijfelen of we nog even snel over de county fair lopen (kermis). Ja kom, ff snel, zeg ik. En dan..(Lees verder in deel 2)

15 September 2017

(Deel 3) Holbrook, Arizona - Vrijdag 15/09 De vriendelijke vrouw genaamd Doris, leidt ons overal langs en we komen er achter dat ze elected is voor een politieke functie binnen het bestuur van de Navajo county (dat is een soort provincie binnen een staat). Ze kent dus behoorlijk veel mensen en is zelf ook een native American. We moeten om 6 p.m. uiterlijk terug zijn op de fair om aparte kaartjes voor de rodeo te kopen. Dus nog even snel naar het motel. Ze staan verbaasd te kijken bij de receptie als we ons weer aanmelden. Maar krijgen weer een mooie wigwam aangeboden. Het koelt 's avonds snel af dus we doen de lange broeken aan, Sonja met boots, en Steef met hoed. We nemen plaats op de tribune met grote zak popcorn (Sonja's order) en funnelcake (lekker). Ook de familie van Doris is hier en die leren we kennen, wat een vriendelijke lui. Sonja krijgt zelfs van Doris een echte native ketting als huwelijkscadeau! En dan, eerst een gebed over de speakers, en dan.. RODEO!!
(Deel 2) Holbrook, Arizona - Vrijdag 15/09 We parkeren de Chevy ergens onder een boompje en lopen nog even snel de Navajo County Fair (kermis) op. Dit is echt een ding in dit stadje want het geheel aan inwoners loopt er rond. Jong en oud, echt iedereen. Ik heb mijn defensiepas meegenomen en dacht, laat ik het eens proberen. Ik zeg "Jullie doen vast niet aan Military discount he?" "Yes ofcourse we do!" "But I am just a active reservist in the Dutch Army." "Here you go, free entrance and a Military bracelet! Thank you for your service!". Wauwie, dat is leuk! De vriendelijke vrouw vraagt ons of we hier de hele dag zijn, waarop wij zeggen "nee joh, even snel kijken!". Och wat jammer zegt ze, vanavond is namelijk de rodeo. Son en ik kijken elkaar met de zelfde blik aan en besluiten na de schiettent nog eens terug te lopen naar deze vrouw. "Eigenlijk willen we dat wel meemaken" zeggen we tegen haar. We krijgen van haar een prive rondleiding over de fair. (Lees verder in deel 3)

14 September 2017

Santa Fe (NM) > Holbrook (AZ) - Woensdag 14/09 Na een goed ontbijt in de Quality-Inn met onder andere scones, ja die heb ik ontdekt en ze zijn nog echt ook, vertrekken we richting het historische centrum van Santa Fe. Het is een toeristisch stadje maar omdat het nog aardig vroeg is kunnen we de auto gewoon in het centrum bij een parkeermetertje kwijt. Even de creditcard er in en gaan! Eindelijk weer even wandelen want we zitten eigenlijk alleen maar de laatste dagen. Het stad(je) even in een uurtje door gelopen en doorrr! Vandaag een dikke 350 mijl gereden over de staatsgrens naar Arizona, en daarnaast ook nog een nieuwe tijdzone ingereden. Dus het tijdsverschil met NL is nu +9 uur. We rijden mijlen ver met alleen wat struikjes en wat bergen om ons heen. Het landschap begint aardig op dat van de Disneyfilm Cars te lijken! En dan komen we ook nog eens aan bij ons WigWamMotel!! Hier wilden we zo graag overnachten. En ja hoor, gelukt! Zie de fijne foto's met prachtige zonsondergang!

13 September 2017

Amarillo > Santa Fe - Woensdag 13 september Wakker worden in Texas. Missie 1 van vandaag: Cowgirl boots en een Cowboy hoed scoren! Na wat rondvragen kwamen we uit bij een winkel vol met echte leren boots en vol vilten hoeden. Heel gaaf. We zijn beide geslaagd! Sonja een paar geweldig mooie boots en ik een echte vilten hoed. Hij werd speciaal naar mijn hoofd gevormd met een stoommachine en speciaal gereedschap. Een ware belevenis om te zien. Maar goed toen moesten we maar weer eens gaan! Dus de Chevy in, ondertussen is het al warm (35graden).. We rijden via het middelpunt van Route 66 de grens van New Mexico over. Het landschap wordt ruiger en mooier. Na een flinke tocht (300 mijl) door het woeste landschap waar steeds minder te beleven is komen we aan in een prachtige omgeving waar de stad Santa Fe gehuisvest is. Van het een op het andere moment rijden we Spanje binnen. Bizar! Het is van origine een Spaans stadje (1607) maar sinds 1912 in handen van de VS. Morgen het centrum bezoeken

12 September 2017

Texas! - Dinsdag 12 september We hebben er naar uitgekeken en vandaag was de grens van Texas dan eindelijk in zicht. Een halve mijl vanaf de grens zijn we smiddags rond 13:30 gestopt voor een lunch in the middle of nowhere bij een tentje genaamd "Tumbleweed Grill". Dit was een waar avontuur. We kwamen binnen in een tentje midden in een gort droge omgeving. In de hoek van de lunchroom zit Masel, een 50 jarige vrouw op een schommelstoeltje. "Well hi there!" Zegt ze braaf. Ze kijkt naar ons alsof we de eerste gasten zijn deze middag, en dat klopt. Op dat moment komt er nog een stelletje binnen. We raken aan de praat en komen er achter dat dit hun Honeymoon is, haha. Dat is toevallig zeggen we. En we geloofden onze oren niet toen ze zeiden dat hun trouwdatum 2 september was. Hier zit je dan, kats afgelegen in een krakkemikkig tentje met nog een stel dat precies hier op deze plek is met het zelfde doel. Geweldig. Naast voer hebben we souvenirs en een fles anti-bug ruitensproeisel. Bye

11 September 2017

Clinton > Amarillo - Dinsdag 12 september Vannacht in een goed motel geslapen. De zogenaamde Prestige-privileges motels behoren tot een groep motelketens die door het hele land staan en zodra we daar twee nachten slapen dan krijgen we de 3e nacht gratis (ongeacht welke vestiging en waar dan ook). Dat is dus lekker voordelig. De motels kosten rond de €50 per nacht en daarvoor krijg je een nette kamer met airco en koelkast en alles er op en er aan + gratis ontbijtje. Aan het ontbijten kijken we ondertussen naar het nieuws waar alle Amerikanen gefocust naar zitten te luisteren. Het zal jullie niet ontgaan zijn in NL, de heavy weersomstandigheden in het zuiden van de VS. De Amerikanen leven erg mee met hun zuidelijke landgenoten en hebben meestal wel familie in die streken. Sonja smikkelt ondertussen een kleffe minibrownie naar binnen en mompelt dat ze nog een glas melk wil. Melk is trouwens niet te betalen hier. Een litertje kost je al snel $5,- en daar zijn we te gierig voor.
Claremore > Clinton - Maandag 11 september Vandaag een mooie stuk gereden door de staat Oklahoma! Al snel even gestopt in Catoosa om een grote Blue Whale te spotten (zie foto). Langs deze roadside attraction kwamen we ook bekenden tegen in een blauwe Pontiac GTO convertible ut de jaren '60 die we de avond daarvoor ook al zagen. We hebben een praatje gemaakt en zijn ze die dag vaker tegen gekomen. In het dorpje Chandler wilden we even stoppen bij het huis van de schrijver van ons gidsboek "EZ 66 Guide". Zijn naam is Jerry McClanahan en hij vraag in de guide om even langs te rijden om de gids te laten signeren en even wat te drinken of rond te kijken in zijn atelier. Hij schildert in z'n vrije tijd allerlei diners en oude Amerikaanse auto's langs de route. Erg leuk! We werden leuk ontvangen en zijn nog even met hem op de foto geweest en hebben in z'n huis nog even snel gebruik gemaakt van het toilet, bedankt Jerry. Na de megastad Oklahoma City slapen we straks in Clinton. Tot morgen

10 September 2017

Lebanon > Claremore - Zondag 10 september Veel miles hebben we vandaag versleten, maar liefst 260. Het scheelt een stuk als we geen grote steden hoeven te doorkruisen. Het landschap wordt steeds mooier, meer heuvels en meer uitgestrekte landschappen om ons heen. Hoewel het rustiger wordt zie je toch dat alle dorpjes waar de oude route 66 doorheen loopt nog volop trots zijn op het feit dat deze weg hun town door loopt. Overal en nergens leuke antique shops, souvernir shops en soms hangen er Route 66 vlaggen aan de lantaarnpalen. Ook wordt overal hun plaatselijke american football club flink aangemoedigd. En elke town heeft zijn eigen watertoren met de naam er op. Onze guide geeft ons vaak de mogelijkheid tussen twee types route. Een van voor 1932 (PRE 1932) en een van daarna (POST 1932). De oudste is vaak het avontuurlijkst. Zo stond er vandaag in het boek "warning, bumpy gravel road, only for diehards😂" dus die hebben we natuurlijk genomen. Met as gevolg, grote stofwolken achter on
Border Missouri, Kansas & Oklahoma - 10/9/17 Naast onze vorige blog (met een maximaal aantal tekens, vandaar nu een tweede) zijn we vandaag door 3 verschillende staten gereden. We kwamen vanuit Illinois, en zijn een klein hoekje door Kansas gereden. Hier loop de officiële route doorheen. Hier is de staat kansas zeer trots op en dat kan je zien aan alle mooie borden die ons en andere route 66 fanaten de weg wijzen. Nee, wij zijn niet de enige idioten die 4000 kilometer dwars door de USA afleggen voor de lol, zo kwamen we bij een oud tankstation (dat al niet meer in gebruik is sinds 1969) twee motorrijders tegen. Een aardig stel uit California die eventjes 400 mijl per dag afleggen, respect! Zij rijden de route heen en terug, ja. Na een paar mijl in Kansas zijn we nu in Oklahoma aangekomen. Hier staan beduidend minder borden dan in de vorige staten dus we hebben de gids bij de hand. We zien veel dode armadillas langs de weg liggen, Sonja wil steeds stoppen om ze te bestuderen. Dus..

9 September 2017

St.Louis > Lebanon - Zaterdag 9 september Vandaag zijn we de staat Missouri binnen gereden en hebben we hier zo'n 250 mijl afgelegd. In Illinois zag het er allemaal nog behoorlijk braaf uit maar hoe dieper de we states in rijden hoe ruiger het wordt. Overal en nergens gunstores (ja ook in de supermakt), meer ruige motorrijders, steeds meer pickup trucks en het terrein wordt meer heuvelachtig. We hebben vandaag al een paar mooie stukjes natuur gezien. Onze Suburban is een fijne comfortabele reisgenoot op de uitgestrekte wegen maar ook op de slecht geasfalteerde route 66 paadjes. Ook hier in Missouri staat de originele route redeijk goed aangegeven op de borden, toch ga je het zonder guidebook niet helemaal redden. We hebben hem dan vandaag ook vaak geraadpleegd. Er staan ook allerlei leuke stops in de gids. Bijvoorbeeld van authentieke drive-inn restaurantjes, gigantische standbeelden (Giants) en ouderwetse motels met grote neonborden uit de jaren '50 zoals het Munger Moss Motel.

8 September 2017

Chicago > St.Louis - Vrijdag 8 september Nadat we als een blok hebben geslapen in ons eerste motel gingen we ontbijten in de ontbijt zaal. Daar hebben we gekletst met een ouder stel uit Missouri. (Wat je dus uitspreekt als Missoura 💁🏼) En daar gaan we weer! Op weg naar Saint Louis. We rijden heerlijk over de motherroad. De bordjes zijn goed te volgen maar ook hebben we natuurlijk onze us66 Guide. We komen niet ver want in Bloomington zelf staat een us66 visitors center waar we natuurlijk naar binnen moeten. Na route66 sokken en root beer te hebben gekocht gaan we weer verder. In Springfield hebben we lekker vette hap geluncht bij het bekende route66 hotdogrestaurant the Cozy Dog Drive inn. Hier at ik (Sonja) een gefrituurde hotdog op een stokje! Yes. Bijgetankt reden we verder via Chatham, Virden, Girard, Carlinville, Gillespie, Bendl, Staunton, Worden, Hamel en Edwardsville kwamen we uiteindelijk in Saint Louis waar we lekker hebben gegeten bij Italiaan Ravanelli's! What a tri

7 September 2017

Chicago - Donderdag 7 september Rental Car (deel 1) Het zit er bijna op in Chicago. Met pijn in het hart gaan we deze fantastisch stad vandaag verlaten maar we zijn niet getreurd want ons echte avontuur gaat vandaag pas echt beginnen. We hebben de taxidienst "Uber" ontdekt, en jemig, wat werkt dit makkelijk en snel. En het is bijna 3 keer zo goedkoop als een normale taxi. Binnen 20 minuten staan we met koffers en al voor de balie van "Alamo Rental". Ik kreeg al zowat een hartverzakking toen in naast het pand een frisgewassen Nissan voorgereden zag worden door iemand met een Alamo shirtje aan. Ik zei "Son, ik heb zo'n voorgevoel dat dit hem wordt..". We hadden namelijk een bepaalde klasse auto gereserveerd maar de kans dat het een Japanner wordt is natuurlijk altijd aanwezig, en daarvoor zijn we niet de oceaan over gevlogen...Spannend dus. En ja hoor. "van Brugge, your Nissan Altima is prepared for your trip". (Lees verder in deel 2!)
Chicago - Woensdag 6 september Terwijl ik vanuit een metro naar beneden uit het raampje keek zag ik een vrachtwagentrailer van Aladdin staan. Waarop Sonja zei "misschien is er hier wel een musical"... Een paar uur later liepen we over West Randolph Street en zagen we het prachtige Cadillac Palace Theatre pand met daarop de borden van Aladdin. Sonja keek me aan met een bepaalde blik en ik zei "laten we eens binnen gaan kijken." Enkele minuten later stonden we weer buiten met twee tickets. Het was toen 16:30 's middags en we moesten wachten tot de show begon om 19:30 uur. We hebben een mooie wandeling gemaakt door Millenium Park en zijn toen het prachtige theater binnen getreden. Wat een mooi oud paleisachtig gebouw. De musical zelf was erg gaaf en leuk om een keer in zo'n setting mee gemaakt te hebben. Na afloop zijn we de "Buddy Guys Legends" bar binnen gelopen voor nog een fantastisch live optreden van Pistol Pete and his band. Wat een dag!
Chicago - Donderdag 7 september Nog even snel een dikke subway unit naar binnen schuiven en we stappen in onze Chevy. Dit oer Amerikaanse apparaat is 570 centimeter in lengte. En dit moet de stad uit. Uitdaging! We rollen rustig de binnenstad uit, de buitenwijken in, die langzaam veranderen in meer natuurrijk gebied. Bizar mooi hoe dat overloopt. De stad waar geen einde aan lijkt te komen met haar grootsheid en wolkenkrabbers wordt steeds kleiner in de binnenspiegel en verdwijnt. In onze EZ ROUTE 66 GUIDE book staat de hele route van top tot teen uitgelegd en is geschreven door een team enthousiastelingen met een grote voorliefde voor deze Motherroad. Het volgen van de oude route, waarvan nog slechts 85% uberhaupt te berijden is, is geen eitje! Sinds het ontstaan van de route, begin vorige eeuw, is er veel veranderd. Er zijn nieuwe snelwegen aangelegd, stukken omzeild of afgebroken. Reden voor ons om zoveel mogelijk van die originele route te rijden! En zo cultuur te snuiven!
Chicago - Donderdag 7 september Rental Car (deel 2) Mijn gezicht werd wit en ik voelde het angstzweet zweet op mijn rug...en terwijl ik de beste man wilde proberen uit te leggen wat mij bezielde begon hij: "Or do you wanna upgrade to an SUV?" Waarop ik meteen volmondig "YES!" antwoordde. Voor $7,- per dag extra was (ik) verlost van dat Japanse gedrocht en kon ik gewoon de V8 rijden waarvan ik al 10 jaar lang droom en dat in combinatie met deze reis die ik met mijn mooie vrouw mag maken! Gelukkig ging het allemaal heel snel en had sonja niet de tijd om er iets van te zeggen en voor we het wisten stonden we in de parkeergarage, muhaha. We mochten zelfs kiezen tussen een Ford Expedition (heel dik) en een Chevrolet Suburban (allerdikst). Je kunt wel raden wat het geworden is. Net 250 mi gelopen, een dikke V8, en onnodig veel ruimte, perfect. We zetten de automaat in de "Drive" en glijden zo de garage uit. Op naar het officiële startpunt van de legendarische Route 66! (zie foto).

6 September 2017

Chicago - Dinsdag 5 september Chicago verkennen. We hebben onszelf beloofd dat we het vandaag rustig aan zouden doen. We zijn begonnen een buskaart te kopen in de vorm van een speciale creditcard bij de "Walgreens" een soort supermarkt. Hier hebben we wat dollars op gezet en hiermee zouden we de komende dagen in. Chicago prima mee uit de voeten kunnen zei de store manager. Ook kunnen we met deze card met de metro reizen. Met een busritje en een metro staan we binnen 15 minuten in hartje Chicago. Jemig.. wat een kolossale stad. Wat een wolkenkrabbers en wat een gave sfeer. We struinen samen wat door de stad heen en voor je het weet hebben we 10 kilometer in de benen😄. Wat nou rustig aan doen.. Het weer is zacht met een 18 graden celsius maar er waait af en toe een stevig windje (the windy city). Een Apple Store ingedoken, the Macys bezocht en over de Navy Pier gelopen. 's Avonds lekker mexicaans gegeten bij een tentje genaamd "Pancho Pistolas". Grote porties, net een film.
5 september 2017 "Hóóónk!" En we zijn wakker. "Dat was de claxon van een Ford Crown Victoria politiewagen.." zeg ik met een ochtendgrijns op m'n gezicht tegen Sonja die de oogjes nog half dicht heeft. Op de achtergrond horen we het vredige geruis van een waaier (fan). Het is 07:30 uur lokale tijd en ik spring uit bed richting de pot waar zo'n grote Amerikaanse plas water inligt om vervolgens richting de keuken te banjeren. Ik gooi wat scheppen verse koffieboontjes in de maler en twee witte kleefbroodjes in de toaster. Gelukkig hebben we gisteravond bij een 24/7 pharmacy shop nog een potje Nutella kunnen scoren. Via Airbnb hebben we voor 3 nachten een prachtig oud huis geboekt en we hebben heerlijk het rijk alleen. Het huis ligt in een rustig buurtje op 5 kilometer afstand van het centrum met de wolkenkrabbers. Het is heerlijk stil maar af en toe rukt er een politiewagen uit vanaf het Policestation achter ons. In een volgend verhaaltje meer over vandaag.

5 September 2017

Chicago 6 september 2017 Na een goed ontbijt verzorgd door vrouwe van Brugge dit maal uitgebreid met vers fruit pakken we de metro downtown. Maar dit keer met een vast doel: Het sartpunt van de "Untouchable Gangster Tour"! ($ 35,-) Via een aflevering van 3 op reis kwamen we op dit idee. Een busrit van 2 uur door alle wijken van. Chicago waarin je wordt meegenomen terug in de jaren '20 en '30. Chicago kent vele beruchte gangsters zoals bijvoorbeeld "Al Capone" & "John Dillinger". De trip gaat langs alle beruchte plekken en spots waar bijvoorbeeld liquidaties van grote namen zijn gepleegd. Deze geschiedenis wordt ontzetten leuk begeleid door een stel mafkezen met hoeden op. We hebben ons kapot gelachen. Zeker een aanrader voor als je ooit in de Windy City bent. Meer avonturen van vandaag in andere blog.