Asia · 59 Days · 130 Moments · September 2017

De reis van Leen door Taiwan


25 November 2017

Na de vismarkt zijn we naar ‘downtown’ Negombo gelopen voor een laatste blik, laatste koffie, laatste souveniers en laatste tuk tuk rit. Ook de laatste foto’s die ons moet helpen herinneren hoe Sril Lanka anno 2017 was. Een groen eiland, vieze steden (centrum), mensen die allemaal wat van je willen (geld bovenal) maar ook vriendelijk en vrolijk zijn. Het is er druk. Een wat ongemakkelijk gevoel soms als ik als toerist ergens loop. De religies zijn overal en nadrukkelijk aanwezig; Hindo, Christelijk en Islam. Ik merk geen spanningen op tussen deze mensen onderling. Het Boedisme zweeft er overheen, onderdoor, en tussendoor. Kleine tempeltjes op onmogelijke plaatsen en een ontembare offer dwang van bloemen aan Boeddha. Gelachen om het hoofdschudden, uitspreken van Nederlandse woorden, geergergerd aan mensen die zelf met je gaan praten en dan hun hand op houden. Spannende tuk tuk ritjes en oversteken van de weg. Lekker koud bier en ‘black tea’. Curry. Het was een top reis. Nu naar huis.
Vanochtend de vismarkt beozcht aan het strand van Negombo. Dit is de vismarkt voor het volk, niet de regluiere vismarkt. De vis wordt gevangen en deels daarna meteen gefileerd, een paar dagen in plastic tonnen gedaan met zout en daarna gedroogd op het strand, liefst in de brandende, volle zon. Een ander gedeelte wordt gesorteerd, gedeeltelijk gefileerd en daarna meteen verhandeld op de markt. Er zijn speciaal mannen die de vis na aanschaf meteen kunnen schoonmaken voor een paar rupee. Ze werken op boomstronken met oude machettes, messen. Naast vis uiteraard ook onze krabbekes. Er hangt een vreselijke stank, het strand is smerig, honden, katten en vogels lopen vrij rond, auto’s rijden het terrein op en enige vorm van dier en milieuvriendelijk werken heb ik niet gezien. Iedere bak waar vis inligt heeft een andere leven gehad voor verf bijvoorbeeld. De netten worden ter plaatse hersteld.

24 November 2017

Colombo, volgens de bewoners hier nog steeds de hoofdstad, hoewel het staatskundig anders ligt. We zijn met de Highway Express Bus gegaan voor 130 rupee rij je in een vieze airconditioning naar Colombo. Colombo is een echte stad, groot, druk, veel geluid, smerig en heeft geen echte uitschieters voor bezichtigen. Wij zijn naar de goedkoopste voedselmarkt voor de armsten geweest, een algemene markt, juwelierstraat (bizar hoeveel juweliers er in een straat zitten in een toch arm land) en nog souveniers gekocht. En een heel vervelende tuktuk chauffeur gehad. Op de foto’s een aantal mensen die ik gefotografeerd heb omdat ik ze bijzonder vond. De 1e is een man die gewoon op straat stond zonder schoenen en volgens mij met niets. De2e is een broodmagere man die zijn geld telt, de 3e is een slager, de 4e staat uit te rusten met een vracht op zijn hoofd. De 5e is van een man die bloemen uit het stadspark knipt om te verkopen om aan Boeddha te offreren en de 6e een vrouw.......
Nog wat beelden uit Colombo en de eerste uit Necombo van de vuilniswagen.

23 November 2017

Over vandaag kunnen we kort zijn. Helemaal niets gedaan. Gelezen, geluierd, muziek geluisterd, aanloop terugvlucht geregeld, veel met onze gastheer en gastvrouw gesproken. Geprobeerd fatsoenlijk te lunchen, maar er was tot 17:00 uur was er geen elektra, dus alleen kale sla was er te knagen. Dit hebben we ‘s avonds ingehaald door heerlijk op het strand te eten. Saskia een verse pizza, Leen de viscurry met naanbrood, topeten, beetje weinig.

22 November 2017

De laatste grote stop was bij de Boedistische tempel Dambulla. Een complex waar in 5 verschillende grotten, naast elkaar in verschillende tijden (vanaf circa 500 voor onze jaartelling naar recentere tijden met ene interval van 250 tot 500 jaar Boeddha vereerd wordt. In elke grot staan beelden van Boeddha zittend, staand en liggend en andere eerbiedwaardigen. Daarbij zijn alle grotten op de wanden en plafonds geheel geschilderd. Erg indrukwekkend en een bijzondere tempel.
Vandaag zijn we eerst naar een Spice garden geweest. Hier uitleg gekregen over het gebruik door de lokale bevolking in zowel het eten als bij geneeswijzen. Interessant om te horen hoe mensen hier vooral preventief omgaan met allerlei soorten olie, zelf gemalen poeders en smeersels. De dokter van de kwekerij heeft contact dokter Derk uit Beverwijk en via hem ook slachtoffers van de Volendamramp behandeld. Daarna ongelofelijk lekker geluncht bij een lokale Sjaak. De eerste grote stop is het paleis van Sikiriya. Gebouwd op een enorme rots, van oorsprong vol met fresco’s (niet fotograferen) van halfblote vrouwen met de (kennelijk) ideale maten. Het verhaal is dat de koning dat gedaan had om te vergeten dat hij zijn vader vermoord had. De weg omhoog is een aparte beleving via stalen en roestige trappen tegen de rotswand bij een graadje of 30. Van het paleis is weinig,over, alleen fundamenten, het uitzicht is prachtig. Opvallend: entree toeristen 4.650 rupee, locals 130 rupee.
Nog enkele foto’s van onderweg. Een enorme boom bij Sikiriya, de 24 uur groete en fruiktmarkt, bouwen met bamboe, een gouden Boeddha, een Goddelijke lunch, rijstvelden in bewerking en een tempel waar we er meer van gezien hebben (Hindu) maar van een bijzondere hoogte. Prima chauffeur Lalith heeft ons met veel geduld zo veel mogelijk laten zien.

21 November 2017

De laatste stop is de tempel van de tand in Kandy. Deze boedistische tempel heeft volgens de overlevering een tand van Boeddha. We moesten benen en armen bedekken en de politiemeneer die de tassen controleerde was niet helemaal happy met de manier waarop ik mijn serong om had en hij heeft mij staande de receptie opnieuw aangekleed. De tempel was erg druk vanwege een normale dienst. Iedereen is in het wit, heeft bloemen, eten of iets anders bij zich. Deze offers worden door zoveel mogelijk mensen aangeraakt waarna deze worden aangeboden aan de monnik in charge. Ik voelde mij bezwaard om foto’s te maken en de dienst op zich heeft invloed op je vanwege de harde drumslagen en het gedrag van de mensen. De tempel is wel anders dan de meeste andere Boedistische tempels die we gezien hebben. Ik zou graag de tempel op een rustiger moment nog eens bekijken. De tempel maakt dienst uit van een groter geheel waaronder het paleis van de laatste koning van Sri Lanka.
Daarna doorgereden naar een theeplantage waar we een veel betere uitleg en indruk kregen dan bij een plantage in Maleisie. Bijzonder dat naast gewicht en grootte thee ook nog gesorteerd wordt op basis van kleur door een geniale chinese uitvinding. Ook hier weer veel oude machines en veel medewerkers, arbeid is goedkoop. Een plukker heeft als opdracht om tenminste 20 kilo per dag te plukken. Na een lunch zijn we bij een juwelier geweest die edelstenen verwerkt tot en in sierraden. Stukje voorlichting door middel van een video en een demonstratie van de verwerking van edelstenen in een sierraad. Daarna een dansshow meegemaakt waarbij traditionele religieuze dansen worden uitgevoerd met als klapstuk het lopen over vuur. Jammer was de spontane wens van een trommelaar om op de foto te gaan en daarna zijn hand op te houden... desondanks onderhoudend en mede door de google translate vertaling.
We zijn 2 dagen op reis met Lalith onze gids naar het binnenland van Sri Lanka (heilig eiland). De eerste stop is de Elephant Orphanage. Gewonde olifanten en weesjes worden hier permanent opgevangen en verzorgd. Als eerste de baby voeding (nou ja baby, 4 jaar) en daarna is het erg grappig om ongeveer 40 grote olifanten door de straat naar de rivier te zien gaan. Hier mogen ze 2 uur verkoelen en door het water stappen. Bijna alle olifanten lopen los, er zijn meerdere hoeders en ze worden nat gespoten. Nadeel is dat olifanten liever ‘spontaan’ in bad gaan in plaats van op commando. Het is een staataangelegenheid en volgens onze gids wordt er ontzetend veel geld aan verdient en probeert men niet de beesten weer terug te plaatsen in de natuur. Sri Lanka heeft als ik het goed begrepen heb nog een behoorlijke hoeveelheid (enkele duizenden) olifanten. Ook de weg naar de eerste stop was mooi, leerzaam en geeft een goede indruk denk ik van hoe de rest van het land er uitziet.

20 November 2017

Over maandag valt weinig te vertellen. We hebben de planning gemaakt voor deze week, kappertje geweest (€ 1,85, niet afgedongen!) beetje gezwommen in het prive zwembad, geluierd en 's avonds gekeken naar festiviteiten in een kerk die nogal monotoon en hinderlijk lang via luidsprekers de wereld in werden gezongen. Wel vriendelijk, je wordt meteen uitgenodigd om binnen te komen. Daarna erg lekker chili garnalen gegeten en Saskia lasagne waarbij ik met mij rug naar een bepaalde muur zat.

19 November 2017

Sri Lanka is een Boedistisch land, er zijn geen primaire religies. Vanuit de Engelse en Nederlanfsche overheersing is het christendom aanwezig. Exponent daarvan is de St. Mary kerk. Een redelijk eenvoudige kerk, toe aan opknapbeurt met veel deuren die open kunnen. Verder naar de kust staat een katholieke kerk, nette staat. Dorlopend een kerkhof waarbij de engelse taal en het Sri Lankaans gemengd gebruikt worden. De indruk wordt gewekt dat mensen deels boven de grond begraven zijn. Iedereen die wij spreken spreekt ook Engels. Onderwijs en gezondheid zorg is gratis. Negombo blinkt niet uit in originaliteit of schoonheid. De stad is niet rijk, netter dan Jakarta, kent geen hoogbouw. Er loopt een door de Nederlanders in de 17 e eeuw gegraven kanaal doorheen wat in totaal ruim 170 kilometer lang is. Nu liggen er nog een een aantal functionele boten in en is het water vooral smerig en stinkt.
De volgende bestemming met 3 vluchten is Sri Lanka. We hebben door een vluchtwisseling 9 uur te overbruggen gehad op KLIA 2 en daarom een speciaal airport hotel geslapen. Goede keuze, meer uitgerust op reis en nu fris en fruitig in Negombo aan de westkust. We verblijven is een mooi guesthouse van Ron en Brenda, een engels echtpaar rond de 60. Ruime kamer en badkamer op loopafstand van de zee. Strand is niet geweldig, beetje troepig. Na aankomst en wat uitgerust zijn we begonnen met ene linch bij ene retaurant met een bijzondere naam. De eigenaar liet weten dat de naam door een Nederlander bedacht is. Daarna met de tuktuk naar het centrum van de stad Negombo gereden en daar rond gelopen door de belangrijkste winkelstraten. Geen Jakarta drukte, veel kleding, goud, schoenen (4 Bata winkels). Mensen zijn vriendelijk willen graag dat je wat koopt maar dringen niet te veel aan.
Ook op zondag is er voldoende reuring op straat. De winkels zijn gedeeltelijk open. Wij hebben ook twee markten gevonden. Op een markt waar vooral kleding verkocht werd (kopie merkkleding) en schoenen en slippers. De andere was de ‘foodmarkt’. Hoewle het al 1/2 5 was kon je aan de bezigheid daar niets van zeggen. Wel viel het ons op dat er bijna alleen maar vrouwen de verkoop verzorgden van de gedroogde vis. Een grote mevrouw die (mijn inschatting) haar hele leven al op die ene plek op de markt zit en een meneer die schoenen poetst (en repareerd?).

17 November 2017

Vrijdag zijn we op pad gegaan nadat al snel bleek dat het niet ging regenen. Regen is essentieel om een rode golf aan krabben te krijgen. Jammer, maar helaas, ik ben tevreden met wat we gezien hebben, vandaag zien en heb veel geleerd. De wandeling door het regenwoud gaat naar Dolly beach, is 75 minuten. Tijdens de wandeling voelen we ons op sommige plekken aangestaard door heel veel krabben. Je hoort ze weg kruipen over de bladeren, ziet vooral de blauwe onder stenen, schrikt van een kokoskrab en je moet lachen als een paarse meteen met z’n scharen omhoog gaat staan. Leuk was een etende rode te zien en een ernstig zwangere. Het mooie strand is erg vervuild door zwerfvuil, plastic uit Indonesie. Test gedaan met een rolletje Oreo en crackers; is het reukvermogen van Kokoskrabben zo sterk dat ze dit ruiken. Het duurde ongeveer 30 minuten na het openmaken maar toen kwamen 2 grote exemplaren linea recta op ons af. Ik beloof dat dit de laatste krabben foto’s zijn. Zaterdag naar Sri Lanka.

16 November 2017

Vandaag met een groep mensen op weg naar ‘the Dales’, helemaal aan de west kant van het eiland. Hier komen beekjes uit in zee en onderweg veel uitleg is over het hoe en waarom het tropisch regenwoud op Christmas eiland er uit ziet zoals het is. Veel geleerd over de natuur en over krabben. Het eiland is een brok lava en limestone met een dunne aardelaag waardoor bomen meer in de breedte wortelen. Krabben houden de aarde rul en vreten alles op tot 20 cm hoogte. Er groeit daarom geen onkruid. Omgewaaide palmbomen worden van binnenuit opgevreten. Alle krabben leven tesamen maar in geval van nood vreten ze elkaar ook op. Over hun aantallen en gedrag is nog weinig bekend. De meest exacte schatting is 4 mio. Rode krabben waarbij de vrouwtjes 200.000 (3 keer nagevraagd) dragen. Op een foto van een drinkende Fregatvogel en een van Tarzan. Ook een mooi vergezicht (bij Elisabeth Knoll) en een onderzoek naar diervriendelijk krabben opzij schuiven t.b.v de bouw van een ecolodge.

15 November 2017

Een van de wegen die we afgereden hebben is niet meer dan 2 sporen door de jungle, bush. Omdat de auto een barrel is waar al heel veel krassen e.d. op zitten leek het ons dat een kras meer of minder van een tak, blad, steen de autoverhuurder niet erg zal deren. Het was een prachtige ‘groene tunnel’ met af en toe in de verte een Indische oceaan. Nog even aan het strand geweest waarbij deze jonge vogel erg goed in de lens keek en er op 2 tot 3 meter uit de branding een grote vis naar voedsel zocht. Hij kreeg het daarbij nog aan de stok met een soortgenoot wat een spectaculaire achtervolging tot gevolg had. Aan het einde van de dag nog even terug naar Murray road voor de ‘krabbenspits’ en een prettige fish & chips dan wel nuggets & chips gegeten a raison van € 19,00. Geen mayonaise!
Vandaag zijn wij alle wegen afgereden die we redelijkerwijs tegenkwamen. De meeste wegen zijn doodlopend en in een geval hebben we een korte wandeling gemaakt. Daarbij hadden we het geluk een Kokosnoorkrab tegen te komen. Mooi exemplaar, blauw, wit, bruin, oranje. De beesten eten vooral ‘left overs’ (dode bladeren, dieren, vruchten, zaden) en hebben veel belangstelling voor alles wat ze tegen komen; kralen, golfballen, munten etc. Men noemt deze beesten hier ook ‘Robbercrab’ ( Dievenkrab). Opgerold lijken ze op kokosnoten en in feite zijn het Heremietkrabben zonder schelp (zie foto’s gisteren). Ze hebben een verfijnde neus en als je ze aanrijdt heb je een lekke band. Ze kunnen 50-70 jaar worden en groeien niet snel. Aan het einde van de dag zijn we terug gegaan naar o.i. de beste plek en naast veel vooral grotere Rode krabben staken ook hier 2 Kokosnootkrabben de weg over. Topdag!

14 November 2017

Gisterenavond toen wij onze tanden gingen poetsen voor het slapen gaan, troffen wij een Rode vriend aan in de gang. Deze gang staat in open verbinding met de buitenlucht, de krabben kunnen de gang in en uit en je moet de deuren van alle kamers dicht houden. De beesten zijn in de regel ‘s nachts niet actief, zoeken nog wat te eten. Wij hadden nog wat hele dure sla over. Dit werd dankbaar aangenomen en opgegeten.
Deze zonsondergang willen wij niemand onthouden.
Daarna doorgereden naar the Blowholes. Dat zijn uitgesleten gaten in de limestone kuststrook waar door het klotsen van het water tegen de kust, water door deze gaten naar boven geperst wordt wat gepaard gaat met veel condens en soms water en een apart geluid. Wij vonden het landschap alhier voor een deel op het IJslandse lava landschap lijken. Om naar de blowholes te komen ongeveer 1,5 kilometer door de ‘jungle’ gelopen en daarbij een Kokosnotkrab gescoord en een paarse krab (zie foto’s). Het is er behalve het gekwetter van volgens doodstil en dan hor je de krabben lopen over de dode bladeren. Het zijn er ontzetend veel. Als je stil gaat staan en om je heen kijkt zie je overal iets rood/bruin/oranje bewegen, machtig mooi! Monsterlijke boomvormen gezien (zie foto) met ook hier weer veel krabben. Op de weg terug op het Ethel strand geweest, helemaal voor ons alleen, samen met heel veel Heremietkrabben en Rode krabben. Verder vis en vogels en rust.
Vanochtend de Honda CR-V uit 1824 gekregen (wat een barrel) en daarna er op uit. Eerst naar Murray road waar de wereldberoemde krabbenbrug is gemaakt en waar ook de aluminium hekken staan om de beesten naar toe te leiden. Het is ook vandaag weer doorg en rond de 28 graden, dus beperkte krabben (helaas), maar dat mag de pret niet drukken. Ik vond het er gezellig druk. Het verhaal is dat half November, bij het begin van het regenseizoen, voorjaar hier, de krabben uit hun holen komen in de mangrove. Er ontstaat een soort trek naar de zee om te paren en eieren te leggen. Dat gaat cirac een maand door en half December worden dan de kleintjes weer verwacht die uit de zee de mangrove in moeten. Vervolgens is het weer rustig. De beesten lopen heel rustig, bijna altijd met de scharen naar beneden (dus niet bang) en alleen als je ze aanraakt maken ze een kort tussensprintje. Ze hebben over mijn voeten gelopen maar dat laat hun ijskoud. De allerkleinste zijn wat zenuwachtiger.

13 November 2017

We hebben het dynamische centrum bezocht en zijn daarbij de enige rotonde op het eiland tegen gekomen. Op deze plek hangen circa 10 schoolborden waar iedereen een mededeling kan doen zoals een ‘garage sale’ of dat er ‘basketball and BBQ’ is. Tevens staat hier een bord met alle wegen van het eiland (formaat Texel, iets groter) en hierop staat aangegeven welke wegen ‘open’ of ‘closed’ zijn vanwege de verhuizende krabbekes, zie foto 3. Dit betekent dat deze wegen niet geheel open zijn en dat je vanaf de afsluiting moet lopen. Op het strand ligt meer afgebroken koraal dan zand of schelpen. De prijs van een krop sla zorgt voor budgetoverschrijding (foto 5). Verder wat sfeerbeelden van dit Tropische eiland. Foto 2 is ons uitzicht met rechts de kroeg Er is een ATM en die is stuk. Er is een bezinepomp en die is beperkt open. Wat doe je als je een nieuwe bank wil, of een andere matras? Wat doe je met je oude auto als je een nieuwe koopt? Er is geen criminaliteit, wel politie.

12 November 2017

Vandaag weinig ondernomen, genoten van het lekkere weer en de buurt rond gelopen. Met een paar mensen gesproken. Allemaal vonden ze het erg prettig wonen, relaxed, wel prijzig. Totaal wonen er circa 1500 mensen. Het lijkt ons een tikkie saai om hier te wonen, hoewel elke dag minimum 25 graden niet naar. Het was droog vandaag, beperkte krabben activiteit. Wel oppassen vannacht als ik naar het toilet moet...... De deur links is de badkamer. Verder een goed gesprek aangegaan met een krab. Zegt niets terug, je hoort alleen het getik van de poten op het beton of slepen van de schaar als het muisstil is.
Op deze erg warme maandag de rest van de week een beetje gepland. We hopen een tour te kunnen maken en vanaf morgen een auto gehuurd. Verder boodschappen gedaan waarbij wij sla gekocht hebben. Ik neem aan dat het prijsetiket tot enig medelijden aanleiding is want het is niet eens een mooie krop sla. Het bedrag wat het omgerekend bij ons zou kosten staat er naast en is NIET gemarchandeerd. Naast sla is alles hier duur, zelfs artikelen als tabak en drank waar GEEN belasting op zit. Drank is duurder dan bij ons. Verder nog wat naar onze rode vrienden gekeken waarbij in een geval de krab aan het eten was. Het was doodstil en dan is het (vinden wij, zie foto’s 2 en 3) intrigerend als je het gras hoort scheuren als een krab het met zijn buiten proportionele scharen los scheurt en in zijn bek stopt. Je hoort een krab eten. Ook hebben we de veelvuldig krab pannekoek gescoord. Zielig, maar bedenk, er zijn er circa 10 miljoen hier.

11 November 2017

Chris heeft ons naar ons tijdelijke huis gebracht. Een 3 kamer appartement met badkamer. De weg er naar toe vanaf de luchthaven was erg grappig met honderden rode krabben op en naast de weg. Christmas Island heeft de grootste verzameling landkrabben ter wereld. Naast de rode krab en de kokosnoot krab, de meest voorkomende, wonen er nog een aantal soorten. Nadar we toch naar gekozen hebben om aan de drukke straatkant te slapen hebben we op het terras gekeken naar de grappige beesten. Het zijn er veel, heel veel. Ze zijn groter dan gedacht, helemaal de kokosnootkrab. Ze lopen o-ve-ral, heel behoedzaam, voorzichtig, langzaam en af en toe gaat er een schaar naar hun bek. In principe hebben ze geen belangstelling voor mensen, behalve als... Ze rennen weg als je heel dichtbij komt. Claxoneren of met lichten knipperen heeft geen zin. Je moet er omheen als dat kan. Het meest actief zijn ze in de vroege ochtend en late middag, en als het regent de hele dag.
Vandaag de dag om naar de locatie te gaan die ten grondslag ligt aan deze hele reis, Christmas Island, Australie. Het eiland ligt op ongeveer 5 kwartier vliegen van Jakarta. Het is het ‘Lampedusa’ van Australie. Veel mensen vanuit Zuidoost Azie proberen hun geluk illegaal via dit eiland te zoeken in de hoop toegelaten te worden in Australie. Wij hadden geluk dat we konden landen omdat de vlucht uit Australie (5 uur vliegen) terug gekeerd was vanwege te laag hangende bewolking. De landingsbaan is tamelijk kort.... Het regende toen wij aankwamen hetgeen de Rode krabben actief maakt in deze periode. Er stonden er derhalve al op de landingsbaan. Er zijn per week 2 vluchten..... De gehele luchthaven gaat hierbij.

10 November 2017

En dank denk je ‘erger kan niet’ maar op 50 meter afstand staan de illegale huizen, hoewel het die naam eigenlijk niet kan hebben. De gemeente heeft de oude vismarkt gesloopt met bijbehorende huizen maar vervolgens geen nieuwbouw gepleegd. De mensen die weggejaagd zijn hiervoor komen weer terug en bouwen met afvalhout iets wat op een huis lijkt. Het is allemaal illegaal, een afvalberg met slooppuin als ondergrond en voetpad. Had de vorige wijk nog iets van een straat, hier niet. Eenden, kippen, katten, honden en mensen met kinderen wonen op een afvalberg van puin en afval omwille van een nieuw maritiem museum (grote witte gebouw uit 1718) en een gemeente die geen beleid voert. Erg triest. We hadden een leuke gids die half Engels en half Nederlands sprak. Hij drong zich niet op, overlegde alles vooraf en was geinformeerd. Hij komt van Sumatra en is naar Jakarta gekomen voor het geld. Vijf jaar geleden begonnen met kaarten verkopen op het Monas, nu gediplomeerd gids.
Na de boten zijn we naar ‘Old village’ geweest. Een woonwijk van 5000 zielen die als sinds 1579 bestaat en door de armste der armsten bewoond wordt. Nauwe straatjes, overal zwerfvuil, winkelstjes, handeltjes, katten, kippen, halve en hele huizen, 6ehands entreedeuren en ramen zonder glas, peertje aan een draadje. Wij hebben zelden zo iets gezien. Maar iedreeen is vrolijk zegt je gedag, kinderen spelen op straat en hebben speelgoed. En iedereen heeft een televisie en een brommer. De meeste mensen werken in de haven of in de bouw rondom de haven. Ze willen niet weg omdat ze dan veel langer onderweg zijn en neem van ons aan, dat is geen pretje. Er is een school, ons kent ons, men leeft op straat. Er is wel geld want iedereen heeft kleren aan, een mobieltje en er is overal eten. Het chiqueste huis is van de tonijnvissersbaas. Het staat tussen de krotten en steekt enorm af. De huizen zijn gehuurd en sommige zijn eigendom. Het is een vrolijke bende waarbij mensen hier ook niet beter weten.
Met de Bajaj daarna naar de oude haven van Jakarta. Deze wordt nu nog gebruikt voor het transport van cement, palmolie, houtskool, zand en hout, vloeipapier tussen de eilanden onderling. De haven is van Nederlandse makelaardij, het laden en lossen is overwegend handwerk, de boten zijn van hout en hebben wij eerder in Doebai gezien (hoewel ze volgens onze gids typisch Indonesies zijn). Na de uitleg zijn we naar een boot gegaan die net buiten de haven al 3maanden op een reserve onderdeel ligt te wachten voor zijn kapotte motor. Op de foto het kombuis en wat inmpressies van de belabberde kwaliteit. Het water van de haven staat boven kade niveau, een rand van 50 cm houdt het water tegen. De boten worden vanaf vlotten onderhouden, lozen alles in het kanaal en dit is enorm vervuild. Het briljante is dat projectontwikkeling een aantal lelijke flats tot gevolg heeft met uitzicht op alleen maar sloppenwijken en een vervuilde haven. De houten hokken er voor (foto 4) zijn van/voor de arbeiders.

9 November 2017

Heowel het wordt afgeraden zijn wij terug gaan lopen naar ons hotel. Het begon te regenen een uur lang zodat wij onder een afdak hebben kunnen kijken hoe men hiermee omgaan. Halverwege zijn we willekeurig een zijstraat ingegaan en kwamen in niet de beste wijk terecht. Ongeacht hoe arm mensen zijn en slecht ze wonen ze blijven vriendelijk, dringen zich absoluut niet op, kinderen zijn vrolijk en men is bezig met een dagelijkse ‘strugle for life’. We werden aangesproken door een willkeurige man op een brommer (wat anders) en toen wij zijn vraag die iedereen stelt ‘where do you come from’ beantwoorden met ‘Amsterdam, Holland’ stapte hij van zijn brommer af en gaf ons 3 oud Hollandsche munten uit 1833, 1837 en 1839. Hoe leuk is dat! Hij had ze ‘out of the sea’. Sommige straatje sla ik over uit gene (en hygiene), zijn erg donker, maar de mensen en hun kleren, stalletjes en spulletjes maken het vrolijk. Muizen zullen er in Jakarta niet zijn gezien de ongelofelijke hoeveelheid zwerfkatten.
Uitstekend geslapen in het Milenium hotel en daarna verder weer de paden op. Het Monument Nasional, een klassieke zuil met een enorm groot park er om heen en een permanente tentoonstelling in de onderbouw over het ontstaan van de republiek Indonesia. Nederlanders staan er niet zo goed op, maar wij hoorden dat dit alleen bij de oudere generatie nog leeft. Het monument is veel marmer, niet bijzonder. Er is een lift in de zuil die je naar circa 130 hoogte brengt en van waaruit je een beeld kan vormen over de enorme omvang van deze bijzondere stad. Geen mooie stad, eerder vies, nergens af of onderhouden, armoede op alle plaatsen maar ook handel, drukte, gedoe, vrolijkheid, groen. Geen bedelaars of mensen die zielig zijn/doen. Iedereen heeft een mobiele telefoon, 85% van de bevolking heeft een scooter en wij kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat iedereen ook te eten heeft. Heel veel mannen roken. Onderweg vrolijke kinderen. Het was goed weer en we zijn opgelicht voor € 1,30.
Vannacht geslapen in een prima hotel op de KLIA 2 waar vandaan je zo de vertrekhal in loopt. Top. Dat het een rood wit gestreept hotel is strekte tot aanbeveling. Daarna naar Jakarta, 2uur vliegen. Om 12:00 uur waren we in het prima ‘Millennium’ hotel. Daarna besloten om te lunchen in cafe ‘Batavia’ aan het centrale plein in Jakarta centrum waar ook het Jakarta historisch museum staat. Wij hebben gekozen als vervoer voor de blauwe Bajaj, zie foto, een 3 wielige scooter met een opbouw. Het hangt aan elkaar, is Spartaans van inrichting, de chauffeur spreekt geen Engels en vraagt onderweg aan politieagenten waar hij naar toe moet. Hij stuurt als de beste wordt een beetje aangereden maar maakt zich niet druk en levert ons af op de juiste plaats. Het verkeer in Jakarta is bromertjes, brommertjes, en brommertjes af en toe een auto en complete chaos. Ook brommers zijn als taxi ingebruik en een soort ‘opstap taxi’. Cafe ‘Batavia’ is een mooi vintage restaurant met fraai uitzicht. Leuk.

8 November 2017

Na afscheid genomen te hebben van Melakka aan de rivier en onderweg de klassieke verwisseling van Huizen in Noord Holland en die andere maar dan in Maleisie, hebben we eerst flink nasi gegeten onderweg voor 20,5 ringit. Daarna door gereden naar de Golden Palm Coast. Verbazend hoe slecht men omgaat met de prachtige natuur. Langs de weg zakken vol met afval en verbrande koksnoten, bouwinitiatieven die niet afgemaakt worden, sloopmateriaal wat overal en nergens ligt. Aan de kust was het duidelijk eb zoals uit de foto blijkt. Het strand is groter dan bij IJmuiden. Toen we voorzichtig richting de vloedlijn liepen werd het een feest. Het was enorm druk! Er waren Honderden krabbetjes in de poeltjes en het zand die wanneer je stil bleef staan allemaal uit hun schuilplaats kwamen en aan de gang gingen maar zodra je een stap verzette zich weer als de bliksem ingroeven. Een mooie prelude voor wat nog gaat komen (hopelijk).
Op de dag van en wij in de ochtend de promenade af gelopen langs de Melaka river. Een deel gaat door een heel smal mangrove bos en het toeval wil dat krabben graag in mangrove bossen wonen. Naast krabben kwamen we ook 2 leguanen tegen! Hoewel het water erg vuil is blijven deze beesten zich goed standhouden. De leguaan klimt op aan wal als het moet om zijn natje en droogje te halen. Ook zijn er foto’s toegevoegd van woningen in Chinatown welke bewoond zijn! Het is ongelofelijk, het water staat in de woning, het is allemaal golplaten en takken en bladeren, alles in een erbarmelijke stijl, maar wij hebben licht zien branden en stemmen gehoord (gelach!) Verder opwaarts ligt de wijk Morten waar Melaka ontstaan is. Een verzameling bont geschilderde houten huizen, deels geschakeld, golfplaten daken en gedeeltelijk op poeren gebouwden met een tuin rondom. Alleen voetpaden tussen de huizen en daarom heel vriendelijk. Het had ‘s nachts geregend, de rivier stroomde ook snel en stond hoog.

7 November 2017

Over dinsdag is weinig meer te vertellen dat wij naar het strand geweest zijn wat wij helemaal voor ons zelf hadden behoudens enkele vissers die vooral opvielen door hun handige manier van boot uit het water halen. Het zeewater is lauw, zandbodem en loopt vrij snel af naar circa 150 en vervolgens heel langzaam. Het uitzicht wordt wat bedorven door de olietankers die voor Kuala Lumpur wachten om olie te halen. Tanken is wel leuk in Maleisie. Een liter kost 2 ringit 24 per liter bij alle pompen (van verschillende maatschappijen). Ik overweeg een paar liter mee te nemen als souvenir. Autorijden is ook wel leuk, er zijn diverse weggebruikers die alle kanten van de weg benutten, soms verlichting voeren en het niet zo nauw nemen met voorrang, rijstroken en richting aan geven. Ook nog op de zeeschildpadden farm geweest met 3 zeeschildpadden voor onderzoek. Grote, vriendelijke beesten. Op de foto de broedplaats van circa 500 eieren. Weer buiten op straat gegeten, en gedronken. Heerlijk koud!

6 November 2017

De dag afgesloten met een tocht over de Melaka river. Niet veel meer dan een halve Prinsengracht breed welke tot eind vorige eeuw intensief gebruikt werd. Daarna heeft de gemeente aan beide kanten grotendeels een wandelpromenade aangebracht. Vanaf het water ziet een stad er toch anders uit en vallen de verschillende ontwikkelings fases van de stad en wijken veel beter op. Op de kop van de rivier staat alleen maar moderne meuk, verder op de rivier staan nog veel oudere huizen. Sommige in een goede staat maar andere verdienen een aanschrijving op grond van de Woningwet. Het water is bruin en stinkt. De oudere gebouwen zijn meetstal smal, eenvoudig, weinig lichtinval, begane grond met een bedrijfsfunctie, meestal doorlopend naar de parallel lopende straat en boven een woonfunctie, evt. met kapverdieping. Smalle gangen en kleine ramen, kleine kamers, alles heel eenvoudig en m.i. ook niet altijd wind en waterdicht. Er zijn loopbruggetjes aangelegd en een wandelpromenade door de mangrove.
In de middag hebben de voormalige Jonkerstraat, Heerenstraat en Goudsbloemstraat (Harmonystreet) doorgewandeld. Smalle straten met nog veel oudbouw met als uitschieters de Paranakan woningen van de familie Chan. Deze familie bezit nog steeds 3 aaneengesloten panden welke circa 5 meter breed zijn en 60 meter diep. Op de begane grond zijn er meerdere patio’s voor daglicht toetreding zodat de verdieping bij deze diepte uiterst functioneel is. Dit verschijnsel kennen wij in Amsterdam ook met ook dezelfde achtergrond; fiscaal. Men werd fiscaal belast over de oppervlakte van de woning en met alleen kennis van de smalle breedte is dat lastig schatten. De huizen van de familie Chan zijn een prive museum, het eerste in Melaka. Naast een complete afwerking is ook het interieur nagenoeg geheel in takt. Erg mooi, mochten geen foto’s maken. Er zijn foto’s toegevoegd van een soort gelijk huis uit de straat waar een antikwariaat in gevestigd is.
Na een nacht heel slecht slapen, zijn we de belangrijkste benchmarks van Melaka gaan bekijken. Hier ligt Nedelandse VOC historie, ruzie met Portugezen en een jarenlange Engelse overheersing. Melaka heeft nog veel gebouwen uit met name die laatste tijd. Er heeft ook hier al een willkeurige sloop en nieuwbouw woede plaatsgehad waardoor veel historisch erfgoed is verdwenen. Sedert de UNESCO zich er mee bemoeit heeft gaat het beter. Op de foto’s de restanten van de Sint Paul met grafstenen, de Christ Church, naast het Stadhuys en een recent historisch erfgoed; Pikatchu. Aardig om te weten dat sedert het centrum van Melaka werelderfgoed is (anno 2011) mag er niet meer gerookt worden. De belangrijkste bezienswaardigheden liggen allemaal dicht bij elkaar, het geheel wordt wel uitgemolken in de breedste zin des woord.

5 November 2017

Het gedeelte wat vanuit de Nederlandse overheersing is ontwikkeld kent nog veel Nederlandse namen zoals de ‘Jonkerstreet’. De officiële naam zal ik iedereen besparen, de volksnaam is gebleven. De avond weekendmarkt was volledig aanwezig op zondagavond, geen enkel beeld van opbreken. Veel eten uiteraard maar ook winkels gewoon open, snuisterijen en speciale chinese producten waarbij gezegd moet worden dat niet iedereen het even druk had. Ik voel de eerste klachten voor de fel verlichte fietstaxi’s met harde popmuziek aan de grachtengordel al opkomen. De volledig met kinderidolen opgedirkte riksja taxi’s brengen toeristen voor weinig geld in het centrum overal naar toe onder het genot van slecht klinkende keiharde popmuziek. Erg grappig om te zien, hoge irritatiegrens.
Vandaag was de dag van de grote oversteek. Vanuit de Cameron Highlands naar Malakka, zo een 100 kilometer onder Kuala Lumpur. Het regende op ons vertrekpunt en in Malakka is het weer heerlijk warm. Ons vertrekpunt ligt op ruim 1.500 meter, het wordt er heel incidenteel 6 graden in de ochtend maar overwegend is het ruim boven de 20 graden maar erg vochtig. De gebouwen waar ons guesthouse lag lijkt ondanks deze cijfers, wat ons betreft opvallend veel op een mondain ski-oord. Het was prettig dat het hotel in Malakka (waar meerdere schrijfwijzen van zijn) rekening gehouden had met onze komst parkeertechnisch (zie foto). Na het inchecken de stad in geweest waarbij de Chinese en Nederlandse bouw invloeden direct waarneembaar waren. Malakka is erg druk en ook weer groot. Wel is er zo op het eerste oog meer authentieke bouw bewaard gebleven. Er is veel commercie voor de toeristen maar de sfeer is erg prettig.

4 November 2017

Op advies van Jay vanochtend de wekker om 5:00 voorzichtig laten afgaan om naar een hoog punt te gaan op de Highlands om de zon te zien opkomen en om alledagjesmensen, voor te zijn. Het hoogste punt was alleen bereikbaar voor four-wheel-drive auto’s zodat wij midden in de forest in het aardse donker rechtsomkeer gemaakt hebben. Zelden zo een slechte weg meegemaakt. Wij hebben een ander punt gekozen en daar zijn nagenoeg alle foto’s genomen. Het wordt eerst een beetje licht, dan meer, dan komen de wolken en die glijden de dalen is, vullen deze op. Het is een permanent proces waarbij er elke minuut veranderingen zijn. En met het licht komt ook het groen van alle theestruiken tevoorschijn. Een grote groene massa van allemaal nagenoeg gelijke planten. Heel bijzonder, niet met foto’s te beschrijven, je moet het meemaken. Indrukwekkend. Daarna naar een cactuskweker geweest en een nasi gescoord op de markt met een gebakken ei voor 80 cent, leuk ingepakt in een bananenblad.

3 November 2017

Vrijdagochtend hebben wij Penang verlaten en zijn we via een omweg naar de Cameron Heighlands gegaan. De omweg bracht ons door een prachtig gebied vol met rijstvelden, tropische bossen, door kleine dorpjes, vele soorten huizen en mensen langs de weg. Wij hadden het idee dat wij het Maleisië zagen zoals Maleisië zich onderscheid als land van andere landen. In ieder geval een andere kant laat zien dan de enorme uitbreidingsdrift van de steden. De weg loopt dood bij een baai en daar hebben we de boot genomen naar de overkant waar men nog leeft van traditionele visserij. De rust in het dorp was enigszins verstoord door twee blanke mensen. Wij keken naar hen en zij naar ons. De drie jongetjes op de brommer durfden het aan om ons iets te vragen. Laat in de middag ingecheckt bij ‘Gerard’s place’ die feilloos alle drie de voetbalclubs uit Rotterdam wist op te noemen. En een Tom Yam met garnalen gegeten om je vingers bij af te likken maar allemachtig wat was ‘ie pittig!

2 November 2017

Daarna doorgereden naar een vlinderboerderij annex kwekerij. Heel veel vriendelijk vladderende vlinders maar ook levende fossielen. Vlinders vrijgelaten en er een op mijn t shirt gehad voor circa 20 minuten; vlinders eten zweet..... De dag afgesloten aan het strand met een echte spookkrab. Anderhalf uur mensen gekeken en apen. In de avond bij een groot visrestaurant gegeten waar veel vis (en krab) vanuit hun aquaria naar hun mogelijke huisvesters kijken.
Donderdag hebben we de omgeving verkent en een aantal locaties in de buurt bezocht. We zijn begonnen bij de grappigste nootmuskaatboer die ik ken. In zeer gebrekkig Engels heeft hij ons de belangrijkste eigenschappen uitgelegd van de ze noot. Je hebt mannetjes en vrouwtjes en alleen die laatste zijn vruchtbaar. Daarna doorgereden naar een Tropical Fruit Farm waarbij wij met fruitsoorten geconfronteerd zijn waarvan het bestaan niet bekend was bij ons. Uiteraard ook geproefd waaronder ‘Dragonfruit’, ‘Doerian’ (echt heel lekker maar yek wat een lucht) en locale lychees. De foto’s zijn van bloemen van vruchten, de grote passievrucht en kattensnor. Moet goed zijn tegen astma als kruid of als thee.

1 November 2017

Vandaag verdwaalt in een krankzinnig groot bed, maar uiteindelijk is alles goed gekomen. We hebben een kamer op de 31 ste verdieping in Georgetown waarvan wij hoopte dat die niet zo groot zou zijn..... alle usual suspects zijn ook hier aanwezig. Op foto 1 de landwinningswerkzaamheden; m.a.w. het is nu al te klein. Het was bewolkt waardoor wij naar het centrum gelopen zijn en een geschenk aan koningin Victoria bezocht hebben, door het centrum gelopen hebben en het foodmuseum bezocht hebben. De Maleisische keuken is zeer gevarieerd en men eet hier vaak. Het is een smeltkroes van Chinees, Vietnamees, Taiwanees, Indiaas, Engels, Europees en uiteraard Maleisisch. Wel bijzonder als je 1 op 1 begeleiding hebt in een museum..... Verder een foto van een markante boom vol met vogels voor een tempel en een sprekend voorbeeld van een falende schoonheidscommissie. Hier moesten we 2 keer langs..... doet pijn aan je ogen. In de middag trok het open en nog even aan het zwembad gezeten.

31 October 2017

Gisteren vroeg onze nieuwe bolide opgehaald voor de komende 8 daagde trektocht door Maleisië. Voor de liefhebbers; een Proton, een Maleisische automerk wat sterk schuurt tegen Mitsubishi. In Maleisië rijdt men links hetgeen betekent dat opvallend vaak mijn ruitenwissers aangaan terwijl ik een bocht om moet. We zijn 3 uur van de snelweg afgeweest om wat meer van het land te zien. Het is zeer groen met bovenal palmbomen, veel lintbebouwing waar iedereen een handeltje heeft, alles op de weg mag (en gaat) en de wegen slecht zijn. We hebben een stop gemaakt in Kuala Selangor. Enerzijds om een kabeltje voor de iPod te kopen (Maleisische radio 2 of 3 is niet je dat) en omdat daar tegen de Nederlanders is gevochten. De herinnering daaraan stelt niets voor wel waren de wilde apen erg grappig. Uiteindelijk de snelweg weer opgegaan en 3 uur later op Penang aangekomen Georgetown.

30 October 2017

De rest van de middag heeft het geregend zodat wij plannen gemaakt hebben, wat mail verwerkt en Studio Sport gekeken. We winnen tenslotte niet iedere week......... De eerste foto is van een echt ‘zebrapad’. Zo belijnd kende ik ze nog niet..... In de avond zijn we terug gegaan naar Brickfields (zie gisteren) omdat ik wel heel graag bij een echt Indiaas restaurant wilde eten. In een straat met een druk buiten leven, waar Indiaase muziek met westerse invloeden galmt en jong en oud nog producten probeert te verkopen. Andere wereld, heel kleurrijk (ook vanwege het lichtfeest Deepvahalla), erg vriendelijke mensen en erg lekker gegeten (geit en kip met naan en chiapatta).
Vanochtend hebben wij de uitbreidingswijk van rond 1900 bezocht ‘Kampung Baru’. Destijds met vooraanstaande koloniale huizen, nu redelijk in verval. Er staan er nog een aantal maar van alle kanten rukt het beton op. Je ziet hier een ontwikkeling per kavel, bouwblok, niet voor een hele wijk. Zo kijken mensen straks vanuit hun luxe nieuwe appartement uit op eenvoudige houten huizen met golfplaten daken (zie foto 2). Rond de lunch begon het te regenen en vervolgens nog harder zodat wij gedwongen waren enige tijd te schuilen in een lokaal eethuisje (zonder voorgevel zie foto 5) waar mensen binnen komen, een bordje pakken, eten opscheppen en dit uiteindelijk afrekenen (kost echt bijna niets). Mensen eten soms met hun handen (dus zonder bestek) en drank nemen ze mee als het niet op is in een plastic zakje met een rietje. Ondanks de heftige regen zijn er maar weinig die een regenpak hebben of andere beschermende maatregelen nemen. Het blijft ook warm.

29 October 2017

En om kwart over zes was het zover; we mochten de Petronas Twin Towers op, naar verdieping 86 (circa 390 meter boven de zeespiegel). Ooit waren deze torens het hoogste gebouw ter wereld, nu ‘slechts’ de hoogste skywalk (onderlinge verbinding) ter wereld op 170 meter hoogte. Persoonlijk vind ik het een mooi complex, RVS uitstraling en als het verlicht is, is het misschien nog wel mooier. We hebben er de zon zien ondergaan, het was helaas niet helder. Toen wij ter plaatse waren heeft het geregend, hetgeen m.i. ook een verklaring kan zijn dat op de foto er ‘bewolking’ of hangt. De motor GP is dezelfde dag verreden ‘op een nat circuit’ terwijl uw fotograaf en zijn inspiratie geen druppel regen gehad hebben. De Bursj Khalifa is indrukwekkender. Aan de bouw te zien is duidelijk waar deze haar invloed vandaan heeft. Dat onder het complex nog een winkelcentrum van 6 lagen en een parkeerkelder zit zal u verder een saucijs zijn. Gemeld moet worden dat de dame op de foto hoogtevrees heeft.
Vanochtend eerst uitgebreid overleg over het vervolg hier in Maleisie en daarna kaartjes gekocht voor een bezoek aan de Petronas Twin Towers. Vervolgens per metro, welke niet bestuurd wordt door een mens btw (zie foto) naar Brickfields. Dit is een wijk ontstaan nadat de baksteen haar intrede gedaan heeft. Thans is het bekend als Little India. Niet de beste wijk, slechte huizen, armoede, ratten op straat, wel veel kleuren, en in geloof 7 religies en bijbehorende gebedshuuzen aan een en dezelfde straat. Veel mannen op straat met een mobiele telefoon. De bloemenstallen waren grappig. Aan het einde van de steeg stond een mini tempel (zie foto). Mensen zijn beleeft, eten en drinken op straat (mannen en kinderen), hebben allemaal een handeltje maar laten ons als bleekgezichten met rust. Het schudden met het hoofd als ze praten is leuk om te zien.

28 October 2017

Na terugkomst in het hotel een verkoelende duikgenomen in het infinitizwembad op de 18e verdieping. Mooi uitzicht op de KL tower. In de avond terug gelopen naar het oude centrum voor de avondmarkt, Pasar Malam. Heerlijke dingen gegeten bij stalletjes van particulieren en vooralsnog zonder bijwerking. Daarnaast heel veel van het zelfde aan kleding en telefoonhoezen, speelgoed en horloges, leer en vulpennen (Mont Blanc). En allemaal “cheap cheap, special price only for you my friend”. Ja ja........ ineens heb je vrienden. Ze dringen niet echt aan gelukkig.
Na een fatsoenlijke nacht slapen en een goed ontbijt opnieuw de paden op. Nubij circa 29 graden, zon, af en toe een klein briesje en hopend dat het droog blijft. We zijn begonnen bij de oudste en moderne moskee van Maleisie. Een bescheiden gebouw, kleurig door de kleedjes die buiten liggen, vredig en een mooie stek. Detail: Nederland had na de Duitsland de meeste bezoekers vorige maand..... Daarna zijn we markten afgeweest(binnen en buiten) waar de hygiene soms ver te zoeken is. Aan het einde van de middag een hindoe- en een boedistische tempel bezocht welke nagenoeg tegen over elkaar liggen. Vervolgens het plein van de onafhankelijkheid (was ernstig verbouwd ten behoeve van een bepaald festival) en het oudste regeringsgebouw. Maleisie bestaat pas sinds 1957, daarvoor was het een engelse kolonie. Men spreekt hier ook vloeiend engels.

27 October 2017

Om 4:30 uur vanochtend geland op Kuala Lumpur. Redelijke vlucht 3 stoelen met z’n 2-en. ‘Gelukkig’ waren onze koffers de laatste zodat het inmiddels toch al 5:45 was voordat we overal doorheen waren en naar de monorail gingen. Kuala Lumpur in de vroege ochtend is niet de moeite waard, daar wil ik het bij laten. Er waren niet veel mensen op straat maar wij troffen een forens die ons lopend (it is a bit far, 500meter) naar ons nieuwe onderkomen bracht. We hebben met veel hangen en wurgen en buiten lopen 11:15 gehaald en toen de sleutel op gehaald. Op onze wandelimg hebben we de Petronas Towers gevonden en we hebben een versie gefotgrafeerd hoe deze er uit ziet als je 24 uur niet geslapen hebt en een foto hoe de toren er normaal uiziet. Verder 2 foto,s van ons tijdelijke onderkomen alhier. Een soort studio met op de 18e verdieping een infiniti pool en een work-out.

26 October 2017

Gisteren was het de laatste dag in Chengdu. Het was prachtig weer, zonnetje en 25 graden korte broek aan. We werden al veel aangekeken en nagekeken maar beiden in korte broek, dat was trending topic in Chengdu. We zijn herhaaldelijk gefotografeerd. De eerste foto van ons geeft een serieus fiets probleem weer wat zich thans ook in Amsterdam aan het manifesteren is; de deel fiets. Er staan er op deze kruising ik denk zeker 200. We zijn naar Chunxi road geweest, een grote koopgoot maar dan factor 30 t.o.v. zoals wij het kennen. Aan het einde van de dag in ‘People’s park’ en dat hebben we geweten. Allemachtig wat een peoples, ongelofelijk druk; er waren chrysanten geplant... (zie foto). Er werd ook weer gedanst, maar denk aan het volume! Afscheid genomen met dumplings en toen naar de luchthaven voor 6 yuen 50 (ongeveer 75 cent) met 3 metro’s in circa 45 minuten onder weg en binnenkomen in de vertrekhal. Dag Chengdu, China, het was leuk maar iets te lang, Kuala Lumpur we komen er aan!

25 October 2017

De volgende foto’s zijn van vandaag. We hebben op verschillende delen door Chengdu gewandeld. Het is een grote stad maar biedt net te weinig voor 9 dagen. Er zijn prachtige waterterrassen ‘in de buurt’; 2 dagen rijden. We zijn begonnen op een vis- en vleesmarkt waar ook kikkers verkocht worden, slangen, padden, schildpadden. De volgende foto geeft een goed beeld van de arbeidspatos hier. Geen klanten? Slapen of op je mobieltje kijken... Foto 3 was in een oude wijk op een markt. Naast dit verkoopt de man ook groente. Foto 4 en 5 zijn in een bamboepark. Zoals in heel Chengdu; waarschijnlijk perfecte informatie, maar alleen in het chinees. Foto 6 en 7 geven de enorme verschillen weer tussen oud en nieuw, rijk en arm. China is leuk vanwege het ruwe, eigenzinnige karakter, het is vies, smerig, iedereen is zichzelf en doet wat die wil, spreekt geen woord Engels. Japan is mooier, schoner, prettiger, vriendelijker. Wij schuren meer tegen Japan aan en v.v. Op naar Maleisie!
Na mijn laatste bericht van eergisteren had ik nog een extra pagina gemaakt met een grappige tekst en de foto van een enorme politieauto bij een toeristische attractie. Die extra pagina is er, m.i. vanwege de politieauto, niet doorheen gekomen bij de h.h. Chinese internetpolitie. Daarom nu een 2e poging. Bij de bezichtiging van de Giant Buddha moesten we een slechte smalle trap af (zie foto 1). Langs dit pad staat bij elke bocht de tekst zoals op foto 2. Foto 3 geeft aan wat ouderen hier doen met z’n allen in het park; mahjong spelen. Veel ouderen ‘doen’ ook nog iets voor de maatschappij (zie foto 5). Bij bijna alle wooncomplexen staat een huisje met een bewaker, straatvegers kun je opvegen zo veel, bij winkels, bij bouwwerkzaamheden om je om te leiden, overal zijn mensen om je te behoeden iets stoms te doen. Foto 4 is van gisterenavond waar mensen buiten zitten te wachten tot ze kunnen eten. Veel speelt zich vooralsnog af op straat tot circa 22:00 uur.

23 October 2017

Om 6:45 uur liep de wekker af want om 7:30 uur moesten we in de metro zitten voor een bezoek per bus aan de Giant Buddha Leshan. Een in steen uitgehouwen beeld van 71 meter hoog. Dit beeld staat op 2 uur rijden van Chengdu. Gelukkig sprak de gids he-la-maal geen engels dus mochten wij het alleen uitzoeken. We zijn er inmiddels aan gewend. Vanaf de plaatjes welke ik bekeken had, had ik de indruk dat het een in verval geraakt beeld is omdat de grote meester nu niet bepaald florisant erbij staat. Veel aanslag, planten, algen, semi professionele reparaties. Omdat de bussen helemaal vol zaten had ik beter moeten weten want het was er gezellig druk. Buddha heeft op de bevolking van Z.O. Azie een grotere aantrekkingskracht dan ik dacht. Na Buddha vanuit alle hoeken bekeken te hebben zijn we het bijbehorende park doorgelopen en daarbij o.a. gestuit op een voorloper van Christmas Island. Het was prachtig weer, 23 graden, en de dag met een Tibetaanse maaltijd afgesloten (gefrituurde yoghurt)

22 October 2017

We waren gsiteren de enige gasten in een restaurant waar onze gastvrouw via de vertaal app na enige tijd terug kwam en ons liet horen “ Are you sure you want to order so many dishes?”. Het ging om 2 bakjes noodles, een portie beef met een krokant jasje (erg goed) een pannetje met aaltjes (lekker, maar die graadjes) en een beef met champignons en alle 3 met ruime pepers. Bordjes en schaaltjes leeg (op de pepers na, echt soms te veel), 192 CHY betaald (grofweg € 22,00 inclusief bier en thee) en daarna naar de Chengdu Shufeng Opera. Het goot van de hemel maar we zaten droog op rij 2 VIP kaarten inclusief een traditionele massage en een traditionele oorreiniging (zie foto’s). De optredens hebben in ieder geval aan vrouwelijke zijde van de spelers een enorm hoog en schel stemgeluid, altijd fraaie costuums, gevarieerd programma en sommige acts erg leuk om naar te kijken. Wij hebben vooral ook naar de mensen gekeken en de (naar onze schatting) 102 jarige Pipa speler.
Gisteren was een rustige uitslaapdag, wasdag, plandag en regendag. Hoewel het in Chengdu in de aanloop veel regende, en daarom is het ook erg groen hier, was het prima weer tot gisteren. In de middag zijn we naar 2 wijken gegaan die in de belangstelling staan vanwege hun winkels, authentieke verkopen en producten en sfeer. Kuanzhai alleys en Wenshufang. De laatste was rustig, gelegen rond een groot klooster met enkele marktkramen en stalletjes en een enorm t.v. scherm waar de locale bevolking naar Chinese films kijkt (zie foto).de Kuanzhai alleys waren zeer druk bezocht. Het gebied is totaal herontwikkeld en bestaat uit veel toeristenwinkels en eetgelegenheden. Wel leuk en sfeervol, maar erg gemaakt, de andere buurt was eigenlijk leuker.

21 October 2017

Een soort Max Verstappen bracht ons naar de Dujlangyan irrigatiewerken. Dit zijn de oudste irrigatiewerken ter wereld (ruim 250 voor Christus) en bestaan uit een aantal kanalen naast elkaar vanuit een stuwmeer, met dijken van elkaar gescheiden en geopend en gesloten werden zodat er geen overstromingen meer waren en de omgeving rijkelijk met water kon worden geïrrigeerd. Nu hebben wij onze Neeltje J. maar verplaatsend naar de tijd van toen een briljante aanpak en het mooie is dat het geheel nog steeds gebruikt wordt. De foto’s lijken aan te geven dat het nogal hoog is, maar dat viel wel mee; circa 210 meter boven de zeespiegel. Saskia moest op de foto met Z.O. Aziatische vrouwen en ik werd aangeschoten door een jongen die zijn Engels wilde oefenen. Hier sprak niemand van het park Engels. Op borden; chinees. Na terugkomst weer heerlijk gegeten (vis) Op weg naar de metro en groepen dansende mensen gezien en een Tibetaanse avondmarkt. Hierbij was veel politie aanwezig.
Even wat luchtigs. Bekijk de foto’s van het pad bij Bertje Buddha (foto 1). Herhaadelijk staat aan dit pad het bord van foto 2. Engels is niet het sterkste vak in Chengdu. Verder het voorproefjes Christmas Island en een voorbeeld van de overal aanwezige politie. In het centrum van Chengdu lopen militairen (Tianfu square).
Gisteren een drukke dag gehad, vroeg uit de veren, we moesten om 8:15 uur een gele bus hebben. Die heeft ons naar het Panda base gebracht, het grootste (en volgens mij enige) pandaberen kweekschool ter wereld. Hier wordt veel kennis vergaard en gebruikt bij het fokken van pandaberen en men probeert alles over de dieren te weet te komen. Enorm complex, de hele kleintjes hebben we niet gezien maar wel de hulploze peuters die nog amper kunnen lopen en erg hulpeloos zijn (zie foto 5).het zijn een beetje saaie dieren om naar te kijken want men eet en slaapt overwegend. Maar dat levert wel mooie plaatjes op. Niemand spreekt er fatsoenlijk Engels, alles gaat met een vertaal app ook in het park; je zoekt het maar uit in veel gevallen. Om 13:30 weer terug bij de bus (ook uitgelegd met een vertaal app) en door naar de volgende bestemming.

20 October 2017

Vandaag een bewolkte dag, maar droog en geen wind. Eindel8jk een keer de metro de verkeerde kant op genomen waardoor wij verbaasd waren dat we er uit moesten. Daarna door de stad gelopen naar Jingli straat, een oude historische woonwijk met heeeeeeeeeeel veeeeeeeeel chinese toeristen. Veel handwerk specialiteiten en locale lekkernijen. Uiteraard een tempel met een groot plein en een mooie tuin. Veel mensen en hun gedrag bekeken, het is een bijzonder volk wat zich nergens iets van aantrekt en helemaal hun eigen gang gaan.
In de avond naar Qantai Lu gewandeld door allerlei off track straatjes en langs winkelstraatjes waarbij elke eigenaar niets doet, op klanten wacht en ondertussen naar zijn mobieltje of tablet naar Chinese soap series kijkt. Het gebruik van de mobiele telefoon in China ligt (empirisch onderzocht in de metro) op 9 en een beetje van de 10 en in Japan is dit een krappe 8. Degene die het wel goed doen in China laten dat zien door in hun pyjama over straat te lopen (zie foto). Qantai Lu is een wat chiquere, leuke straat met wat betere restaurants, de opera Shufeng (we gaan zondagavond; VIP plaatsen) en leukere winkels. Restaurant gevonden door een conversatie per vertaal app. Tenslotte een voorbeeld van minder geslaagde architectuur uit de periode van De Grote Roerganger. We hebben ons te goed gedaan aan kip en eend, konijn en taufu. Het was weer lekker. Pittig maar altijd op het randje.

19 October 2017

In het pikkedonker aangekomen in Chengdu in een prachtige studio van circa 50 meter. In de ochtend bleek al snel dat internet geen bron is (Google wordt geblokt en veel zoekopdrachten naar informatie ook) dus we hebben metrokaartje gekocht en zijn de stad ingetrokken. Wat een afschuwelijk lelijke stad! Echt een drama. Er is een sloop en nieuwbouw gaande waarbij de kwaliteit er zeker niet altijd op vooruit gaat. We hebben een volkswijk doorkruist (wie kijkt naar wie) en we hebben het winkelhart van Chengdu bezocht. Er is een enorme kloof tussen oud en nieuw, arm en rijk. Wel veel info verzameld, we gaan ons hier vermaken!
Onderweg hebben we ons verbaasd over de enorme verschillen tussen China en Japan en hoe enorm de mensen verschillen (niet in uiterlijk overigens). We hebben veel foto's gemaakt die China goed weergeeft. We hebben een officiële theesessie gedaan en via een vertaalapp gecommuniceerd. Fruit gekocht langs de weg, door heel veel mensen aangekeken, maar op een positieve manier. De avondmaaltijd was een hotpot, soort fondue met een warme pot sambal zeg maar in het midden. Het vlees was hopelijk verser dan van de lokale slager (zie foto). Ook hier weer met de vertaalapp, vrijwel niemand spreekt Engels. Ik sluit af met de verwijzing naar een bordje wat ik tegenkwam bij een unisex toilet en gerelateerd is aan kraken (squatters)....

18 October 2017

Woensdag reisdag. Wakker geworden met een strakblauwe hemel, lekker zonnetje en daarna met de metro naar Narita International Airport (terminal 2). Wij hebben ons verbaasd over de meneer met het vlaggetje op de foto die bij elke passerende trein op het eerste spoor resoluut de vlag uitstak om aan te geven dat hij kon door rijden... Ik hoop dat de man het uit hobby doet. Japan heeft veel van dit soort verborgen werkeloosheid. Ook aandacht voor het plastic food waarmee men in etalages weer geeft wat mensen mogen verwachten bij een bepaalde keuze. Wij vonden het leuk, maar de trek ontging ons volledig...... En dan naar Narita airport, DE luchthaven van Japan. Dat is indrukwekkend zeg, ongelofelijk. Een bejaardentehuis is gezelliger en drukker. En in ieder geval is de luchthaven van Shanghai (Pudong) veel groter en sowieso veel drukker. Wel twee keer vertraging waardoor wij om 1:00 aankwamen in Chengdu.

17 October 2017

Vervolgens zijn wij op zoek gegaan naarDE slurptent van Tokyo voor de lekkerste bak Ramen...... maar die was helaas afgefikt konden wij door verfijnd speurwerk en foto’s naast elkaar leggen deduceren. Toen maar bij de concurrent een bakje genomen van het een of ander met rijst. Daarna naar het Shinjuku tuin gegaan omdat dit ook veel geroemd en uitgelezen wordt in de diverse bladen. Mooi, maar wij vonden het minder dan de sessie van de ochtend (Ik krijg wel een zwak voor Japanse tuinen). Vervolgens wil de ik op een 80cc kart door de straten van Tokyo rijden als een echte Mariokart. De mevrouw van het VVV had het allemaal uitgezocht en ja het was open tot 20:00. De karts waren er maar de meneer in kwestie was ‘at work, sorry dear customers’. Ik zet er een advocaat op. Op weg daar vandaan door Akahirbara gelopen, de wijk waar alle tekenfilmfiguren gepromoot worden. Het was een massa van geluid, licht, geschreeuw...... en heel druk.
Dinsdag was een beetje een weggooidag. Het regende wederom toen wij wakker werden (derhalve al minimaal 48 uur) en daar werden we niet vrolijk van. We zijn naar een park gegaan waarin een Japansetuin is aangelegd, Korakuenpark. Het was een plaatje, zeer verzorgd, kleinschalig, erg groen, erg mooi. We moesten entree betalen omdat het een tuin is en geen park. Vanwege het weer waren er weinig andere bezoekers, alleen hele grote vissen en wat reigers.

16 October 2017

Na het bekijken, proeven van zoete bonen, zoete krab, wasabi, gedroogde vissen en een uitleg over het vlees van de tonijn en uitleg over de vismarkt met de taxi naar de kookstudio. In een kantoorgebouw is een deel gehuurd door ABC Cooking die daar kookcursussen geven. Wij hebben eerst een misosoep gemaakt en vervolgens een zo luchtig en geel mogelijke omelet gebakken. Een goede omelet is een van de belangrijkste toetsstenen voor een restaurant in Japan. Er mag geen lucht in zitten, moet gerold worden en het ei bevat zout en suiker. Het rollen is een aparte techniek met chop sticks. Daarna maki’s gerold op zeewier en vervolgens alles opgegeten met 5 soorten sake. We hebben gelachen, leuke gesprekken gehad (Amerikaan was voor het eerst in het buitenland), en waardevolle tips gehad, ook voor Chengdu.
Om 7:15 uur je wekker in de vakantie zetten, vrijwillig....... viel iets tegen. Wij hebben vandaag een rondleiding over de vismarkt Tsjukiji van Tokyo (omzet 15mio per dag) en daarna een workshop maki maken, Japanse omelet en misosoep. Onderweg nog even de ogen uitgewreven: komen die benzine slangen nu uit het plafond? Ja die komen uit het plafond. En oh ja het regent nog steeds en het een schamele 14 graden.... We hebben verzameld bij een Boedistische tempel, en nummer zoveel, maar toch weer anders. Hoogtepunt van de veiling is de tonijnveiling, maar die is niet toegankelijk voor publiek en bovendien rond 5 uur ‘s ochtends. De veiling is vooral een oude meuk en gaat verplaatst worden voor Tokyo 2020 (O.S.). Zelden zoveel vis bijeen gezien...... Let ook om mijn vrienden (dood en levend). Kookcursus onder leiding van Nao-mi en samen met een Engels en Amerikaans stel. Gisteren aangekomen....

15 October 2017

Geluncht met een goed Japans gebruik namelijk de in huis BBQ ofwel . De ruimte was 180cm hoog, om er te komen (niveau -1) de hele zaak door en een doorgang van circa 140cm, maar wel wagyu vlees verhit en het was (weer) een klein feest. In Kagurazaka was een jaarlijks lokaal festival met betrekking tot de kat. Er werd gedanst, gezongen door alle leeftijden en respect voor het schoeisel van de dames. We zijn ‘s avonds naar Shabuya gegaan om ‘s werelds grootste platenzaak te bekijken....
Vijf straten en per groen verkeerslicht 2500 personen die oversteken...... Er komt daarbij vanuit 3 metrostations ook nog ‘aanvoer’.
Vandaag zijn wij door Melissa op sleeptouw genomen. Een Nederlandse getrouwd met een Japanner en zij heeft van haar hobby, Japanse studie, haar werk gemaakt. Veel geleerd over het land, de mensen, de voor- en nadelen en het geloof. Het heeft de hele dag geregend maar daar zal een causaal verband liggen met een bepaalde voetbaluitslag. We zijn begonnen bij de belangrijkste shinto tempel in het Yoyogi park. Op de foto’s geschonken vaten sake en tafels met veel bezittingen van overleden mensen die allemaal periodiek verbrand worden om de geest te bevrijden. Daarna naar Takeshitastreet, de bakermat van de Japanse jeugd-subcultuur met o.a. een poezencafe (er zijn ook honden-, slangen-, egel en andere soorten) en vervolgens de kruising aller kruisingen; de Shibuya kruising, de drukste kruising ter wereld.

14 October 2017

Het eten was een thuiswedstrijd. Omdat de uitgekozen sushizist dicht was zijn we naar de buurman gegaan en hebben we, eerlijk is eerlijk, te veel gegeten. Maar het was wel weer erg lekker. We zaten in een apart hokje (zie foto 1 met alle deurtjes), je krijgt de menukaart en je mag opgeven wat je wil drinken. Als de keuze gereed is druk je op de knop (zie foto) en komt de mevrouw in kwestie komt alles opnemen en vervolgens weer keurig brengen waarbij ze stevast eerst klopt. Salade, maki, tempura met soep, beef in een bouillon en varkensvlees op een bakplaat, patatten en meatballen met kaas en een rauw ei. Alles was op en dit alles onder het genot van een iets te luid staand Japans hoorspel. De afloop hiervan houd u tegoed.
Vandaag zijn we naar modern Tokyo gegaan. We hadden vrees voor de weergoden, maar vandaag viel het mee. We zijn eerst naar Electronic city geweest, een kleinere wijk waar veel gadgets en dingetjes te koop zijn op eletronica gebied. Daarna een goed gesprek gehad op 202meter hoogte met een Japanse meneer die ons van alles uitlegde over Japan, Tokyo en de mensen. We hadden een goed uitzicht. Bevestigd werd dat Tokyo heel groot is. Daarna op souvenierjacht geweest voor deze of geen thuisblijver, erg lopen zoeken naar een metrostation (er zijn er 4 bij Shinjuku) en naar de duurste winkelstraat geweest ter wereld (Omotesando) waar elk zichzelf respecterend vooraanstaand modemerk zijn eigen design winkel heeft. Er zitten inderdaad een paar parels tussen.

13 October 2017

Eten en Tokyo, of liever gezegd Japan, zijn wat mij betreft heel erg met elkaar verbonden. Er is altijd ergens eten te koop, spreekwoordelijk op iedere hoek van de straat. Van streetfood zijnde kastanjes, yakitori, noodles tot extreem dure vis en waygiu beef (klasse A5) waarbij een soort vanafprijs geldt van € 125,00. Wij zien mensen uit alle lagen van de bevolking en in alle leeftijden overwegend alleen eten. Het is een noodzaak, geen sociale happening zoals wij het kennen. Ze zitten sons 15 minuten en gaan weer weg. Wij hebben vandaag bijzondere noodles gegeten als een soort soep, kwamen om 19:30 binnen, de zaak zat helemaal vol en om 20:00 gind de zaak dicht, terwijl er nog aanloop was. Je kreeg groene thee en of je wilde opzouten. In Yanaka hebben we thee gedronken met iets zoets. De thee was niet te hachelen, de zoetigheid apart en lekker (met apart zout erbij gekregen voor als het te zoet was?)
Tokyo is een stad van extremen. Was het gisteren nog ruim 29 graden, korte broek en erg warm, vandaag kon de lange broek aan, plu mee en jas aan bij 17 graden. De plu hebben we nodig gehad. Als een wild guess zijn we naar de Senso ji tempel gegaan. Weer anders en weer indrukwekkend. De drukste tempel die we bezocht hebben, mede door de ligging aan de rand van een winkelgebied. Na de omgeving hier verkent te hebben zijn we via allerlei voetgangersstraatjes naar Nippori gelopen en Yanaka. Een gebied wat ongeschonden uit de 2e W.O. gekomen is en waar het tempo lager ligt. Kleine huizen, donker, weinig privacy, eenvoudige bouw, begane grond en kap verdieping, soms nog een extra laag. Enkele foto’s geven een hele kleine impressie van de sfeer. Wij vonden het aangenaam. Ook een gebouw gefotografeerd wat zich positief onderscheidt wat ons betreft van de rest van de oersaaie archtectuur. Een parkachtige, grote begraafplaats en hoe klein de straatjes ook zijn, er is altijd een vendingmachine.

12 October 2017

Tokyo is een ontzettend grote stad, dat valt meteen op als je met de trein dwars door de stad naar het station gaat. En als je uit de trein stapt en toch wel iets gewend bent, de enorme hoveelheid mensen en verdiepingen van het station! Er is een laag voor Shinkansen, voor de reguliere treinen, de begane grond met uiteraard een winkelcentrum en dan nog iets van 15 metrolijnen onder de grond. Maar alles gaat gemoedelijk, mensen spreken je aan als ze zien dat je er niet uitkomt, wachten beleeft. Daarna ingecheckt in het hotel, door de stad gelopen en in eens een mega kermis. We zijn naar de wijk van de 2e hands boeken geweest. Ergens op een kruising(!) zat een jongen op een muurtje te slapen met zijn mobiel in zijn hand en naast hem zijn bril (lastig te zien). Zelfs bij zoveel drukte gaat af en toe de stekker er uit. Lekkere beef gegeten, we moetsten even buiten wachten, maar men kwam keurig het rauwe vlees laten zien inclusief het gewicht. We konden wel meteen eten maar dan staand....
Van de oude hoofdstad naar de nieuwe hoofdstad van Japan. Kyoto is nu Tokyo. We hebben dat comfortabel met de Shinkansen gedaan, de bullittrein. Uiterst comfortabel met ruim voldoende beenruimte, GEEN WI-FI, koffie, thee en vooral heel snel en rustig. En dan te bedenken dat er overdag ongeveer elke 5 tot 10 minuten een trein van ruim 150 lengte gaat van Kyoto naar Tokyo. En bijna allemaal vol. De kosten bedragen ongeveer € 85,00 per persoon en je bent in iets meer dan twee uur over met een gemiddelde snelheid van ruim 200 per uur. Alleen de Maglev doet het in China nog iets sneller...... Onderweg was Mount Fuji redelijk zichtbaar.....

11 October 2017

Daarna een ongeloofelijk culinair hoogtepunt. Eerder vanmiddag een lekker ijsje genomen, een soort deegballen met garnelen en kaas (was goed weg te krijgen) en daarna op advies van een Nederlandse journalist die Kyoto goed kent gaan eten bij Kabuki zushi. Schrijf die naam op, ga daar eten. In een onogenlijk tentje van 20 m2, in en steeg zo breed als de Monnikkenstraat in Amsterdam, bestieren vader (ik schat AOW gerechtigd) en zoon (alleen vader is fotogeniek) een sushi zaakje. Men spreekt geen letter Engels, je krijgt een kaart waar alle sushi’s op staan, gember wordt op de toonbank gelegd. Zoon verstaat ons het beste en die geeft aan vader door die al t.v. kijkend uit een enorme emmer warme rijst een vorm kneedt en met een vlijmscherp mes de topping vers afsnijdt van de beoogde vis. Daarne hup op de vis vitrine, geen chop sticks, uit het vuistje, in het mondje, echt heerlijk. Soja saus in een bakje, halve liter bier en 2 kleine limonade glaasjes....
Na dit deze tempel hebben wij de meest noordelijke levende tr(g)oep makaken bezocht ter wereld. Zij leven vrij in de natuur op een stijle berg en zijn gewend aan mensen. Je mag ze niet aankijken, niet op je hurken zitten en geen mobiele telefoons in hun richting wijzen. Het meest opvallende is dat je als mens een kooi in kan en van daaruit de apen (en vooral hun jongen) kan voeren. Daarna zijn we doorgelopen naar een bamboepad wat de inleiding vormt tot een door een wereldberoemde acteur in Japan aangelegd tuinencomplex. Die tuinen geloofden wij wel, het bamboepad is bijzonder. Bizar hoe snel bamboe kan groeien en hoe hard het is.
Vandaag onze laatste volledige dag in Kyoto. Het is bovenal een warme dag geworden, de 30 graden hebben we aangetikt. Kyoto is huge, groter dan Amsterdam Noord, heeft 1600 tempels, wij hebben vanochtend de meest belangrijke bezocht Kinkaku-ji, ook wel Gouden Tempel genaamd. Hier struikel je over de toeristen en Japanners, de tempel zelf is bescheiden, maar van goud (verf). Deze bescheiden tempel dateert uit 1955 nadat iemand geprobeerd had zelfmoord te plegen door zichzelf en de tempel in de fik te steken. Hij heeft het overleeft, de tempel is herbouwd. Vele beroemde personen laten zich vereenzelvigen bij deze benchmark van Kyoto.

10 October 2017

En omdat we vandaag circa 19 kilometer door Kyoto en omstreken gewandeld hebben, moet af en toe de inwendige mens biet vergeten worden. Deze rijst met een smaakje gewikkelt in spek (ja, sorry) wordt geserveerd met een topping naar keuze. De vrouw van de fotograaf had kaas gekozen, uw fotograaf een redelijke pittig aangemaakt uiengebeuren. Het geheel was warm en is op gegaan.
Na een eenvoudige lunch met goddelijke zoetigheden hebben we boemeltrein genomen naar Inira voor een bezoek aan de Fushimi schrijn. Dit is de wellicht de bekendste van Japan met een wandelpad van ruim 4 kilometer waarbij je onder honderden oranje schrijnen loopt. Daarnaast ligt een dorp waar moniken wonen en andere burgers met allerlei tempels. De schrijnen worden door bedrijven en bewoners geschonken. De kat is een heilige dier bij deze tempel. Het was weer een topdag omdat ook deze tempel weer bijzonder is en interessant. De trein is bijna gratis, gaat uiterst eng op tijd, nergens graffiti, alle banken zijn heel en waag het niet te bellen in de trein want de conducteur spreekt je toe.
Vanochtend eerst vorstelijk ontbeten waarbij er ook buiten gegeten kon worden. Het is prachtig weer weer, korte broek aan en niet eens een jas mee. Eerst de kaarten geregeld voor de Shinkansen naar Tokyo voor donderdag (we komen al bijna naar huis zeg) in een krankjorrem groot centraal station van Kyoto; er zitten hotels, 3 lagen winkels, bussen, treinen, metro’s en pakken vol mensen. Duizend is er maar een. Daarna metde trein naar Nara waar een UNESCO park ligt met diverse tempels. Hoewel het niet de eerste tempel is die we zien was deze toch weer indrukwekkend. Weinig aan de tempel gedaan, toch 300 jaar oud en met de grootste bronzen Boeddha staat er van ruim 16,5 meter. Regel het maar in 1100. (eerste bouw) om 56 ton Boeddah neer te zetten. Het park wordt verder gekenmerkt door een paar honderd herten die de gemiddelde chinese erg eng vinden maar hier heilig zijn.

9 October 2017

Daarna zijn we wandelend en terrassend door de stad gelopen. We hebben ons verbaasd over het winkelaanbod, het aanbod in de winkels, de enorme diversiteit aan mensen (Kyoto heeft een heel andere dynamiek dan Fukuoka of Nagasaki) en de rijen die we soms tegenkomen voor restaurantjes van mensen om daar te kunnen eten. Bij een restaurant stond geen rij.........ondanks de aanlokkelijke gevelbekleding.
Bij een fraaie 27-28 graden zijn wij daarna naar de Kyoto Gosho gelopen. Dit was het Keizerlijke paleis totdat Tokyo de nieuwe hoofdstad van Japan was. Tot 1870 was Kyoto de hoofdstad van Japan en woonde de Keizerlijke familie in een bescheiden optrekje van 450 bij 250 meter wat gedeeltelijk terug gaat 1300 jaar oud is, al is daar weinig van te zien. Indrukwekkende bouwwerken met fraai houtsnijwerk en eenvoudige, sobere uitstraling, maar door de hoogte en grote materialen imponeert het. Ook hier weer prachtige tuinen. Want elke zichzelf respecterend Japans baasje heeft tuinen laten aanleggen.
Na het verhuizen van hotel 1 naar hotel 2 zijn we Kyoto ingetrokken. Gisterenavond wat tips van een Duitser en Zwitserse gekregen, zelf ingelezen, dus laat maar komen. Onze keuze was gevallen op het kasteel Nijo-Jo. Een uit twee delen gebouwd bolwerk waar tot omstreeks 1860 de laatste Shogun gewoond heeft (een soort regionale Trump). Groot complex met een gweldige houten constructie, indrukwekkende kamers met helemaal niets er in, alleen beschilderde kamers en plafonds. Brede planken vloeren met een verfijnd piepend geluid. Rondom fraaie tuinen en alles is weer top geregeld zoals wij inmiddels gewend zijn.

8 October 2017

Zoals belooft; de bed foto's van gisteren nacht in het Centurion canon & spa hotel. Saskia sliep op het onderste bed, kamer 305 en ik in de bovenste, kamer 306.
Gisterenavond geslapen in het ‘hokjeshotel’ zoals Saskia het noemt. Je hebt geen kamer maar soort lade, kist, hokje van pakweg 200 bij circa 110 breed met een matras, televisie, verlichting, wcd’s om je telefoon op te laden, een koptelefoon, dekbed, slap kussen, grote en kleine handdoek en een schuifluik om je af te sluiten. Er is een gemeenschappelijke sanitaireruimte en toiletten. In een ruimte waar normaal pakweg maximaal 4 tweepersoons kamers kunnen slapen nu 40 man. Het was muisstil en ik heb prima geslapen. Goed verdienmodel a € 70,00 de neus waar normaal € 150,00 per kamer gemaakt kan worden. Saskia en ik hebben wel de gemiddelde leeftijd wat omhoog gehaald. Ik zal nog twee foto’s vanuit mijn telefoon mailen als ik in mijn lade lig.
Vandaag de laatste dag met de Nissan Cube. We waren vroeg wakker, ontbeten en zaten om 8:30 in de bolide. Wederom een prachtige rit door een heuvelachtig landschap met 2 baanswegen. Kleine dorpjes, kleine huizen, kleine rijstvelden, veel groen. Het weer was ook weer top, ruim 20 graden. We zijn Amanohashidate geweest een van 3 plaatsen waar mensen ‘kracht’ krijgen in Japan. Het is een landtong tussen die een baai zo goed als afsluit. Uiteraard aan beide zijden een tempel. De afstand is 2,6 kilometer waar verder weinig te beleven is maar Japanners kijken is een boeiende bezigheid. Daarna zijn we doorgereden naar Kyoto, de oude hoofdstad van Japan. Een enorme stad, druk, brede straten, station met een enorm winkelcentrum, mensen in de rij om te mogen eten en voor het eerst dat wij ons niet alleen voelden als kaaskoppen. Auto ingeleverd en ingecheckt in het hokjeshotel......

7 October 2017

Deze mag dan weer wel, al is het slechts een putdeksel.
Dat het een bijzonder hotel was, is bevestigd doordat het ontbrak aan WiFi. Iets wat wij in heel Japan een minder ontwikkeld en moeizaam te gebruiken item voor niet Nipponezen. Het weer is weer prima, 20 en meer graden, mooie zwoele avond. We zijn naar Tottori gegaan vanwege de ‘enorme zandduinen’. De zandduinen van Tottori zijn bekend in heel Japan die moet men gezien hebben. De rit dwars door het eiland Honshu was indrukwekkender dan de duinen. Het landschap deed ons aan Italie denken maar dan vele malen schoner. Prachtige rijstvelden, veel bossen, stijle heuvels. De zonsondergang bij de duinen was wellicht het mooiste en de reacties van Japanners op de duinen het grappigst. Heerlijke Okonomiyaki gegeten en nog een klein beefhapje toe (blind geprikt, de mevrouw in kwestie spreekt letterlijk geen woord Engels). Lekker lekker.

6 October 2017

Op 6 oktober heel veel regen. De hele dag regen, het is tot ‘s avonds rond 20:30 uur niet droog geweest. Maar wij hebben ons niet laten kisten laat staan dat wij bij de pakken zijn gaan neer zitten. Drukke dag want we zijn begonnen op Miyajima. Daar staat een van de belangrijkste symbolen van het hedendaagse Japan; de torri behorende bij de Itsukushima shintoschrijn. Prachtig om te zien en veel mythe er om heen, maar ondanks het weer ook rete druk. Mooi om te zien en ook weer de beleving van veel volgers, ongeacht of je er bij staat of niet. Daarna naar het pittoreske Okunoshima alwaar een kleine 700 konijnen de hoofdbewoners zijn. Erg grappig als van alle kanten die natte, donzige huppelkonten naar je toekomen voor een klein hapje. De nacht hebben we in een bijzonder hotel doorgebracht. Een hotel waar deel verhuur mogelijk is, kinderen niet welkom zijn en er een gordijntje voor je auto gaat in de parkeergarage. Maar bijzonder goed geslapen in een allemachtig prachtig groot bed.

5 October 2017

Er was er een jarig hoera hoera, dat kon je wel zien dat ik. Dat was 5 oktober en iedereen die mij kond gedaan heeft van het verjaren wil ik bedanken voor de aandacht. Zo ver van huis en dan toch zo veel reacties, heel erg leuk. We zijn toen begonnen bij de Hells of Beppu. Dat Japan vulkanisch mag algemeen bekend verondersteld worden. Een uitvloeisel daarvan zijn water- en modderbronnen die in Beppu aan het oppervlakte komen. Boeiend verschijnsel wat al 1000den jaren aan de gang is, altijd met een constante druk en hopelijk nog 1000den jaren zo door gaat. Ik kan vind dat een boeiend gegeven. Grappig is dat de modder (de grijze massa) hier vernoemd is als monnikshoofd vanwege de gelijkenis als er een luchtbel aan de oppervlakte verschijnt. Na deze schoonheid ging in de loop van de middag bij uw chauffeur het licht uit vanwege een serieuze hoofdpijn.......
Als krabbist weet ik niet wat ik hier van moet vinden...... gefrituurde krabbetjes uit een zak voor bij het kijken op you tube naar ‘the red crab migration’...... Ik ga het vragen aan hun broeders op Christmas Island.

4 October 2017

Na een prachtige rit vanaf de vlakten naar de kust zijn we in Beppu aangekomen. Een nietszeggende kustplaats bekend vanwege de vele thermische ondergrondse werking. Er zijn hier veel bronnen (onsens) waar overwegend gescheiden in gebadderd kan worden en her en der zie je spontaan rook uit de grond komen. Beppu is niet bekend om zijn putdeksels, maar dat zal na dit bericht wel anders worden. We hebben in een piepklein restaurant gegeten waar geen engelstalige kaart of goed engelssprekend personeel was. In een afgesloten ‘hokje’ hebben we ons prima laten verassen.
VERSLAPEN!!!!! He jessus. De intentie was 8:15 uur, maar het werd 9:37. Wat zo een bol rijstbuikje van de avond daarvoor al niet kan doen. Of zou het komen dat het om 8:15 uur gepland stond op een device die nog op de Nederlandse tijd stond? Anyway, geleerd dat koffie en daarna een soort kaantjes een prima ontbijt zijn in de auto en dat de dag verder gewoon de dag blijft, daar veranderd niets aan. We zijn naar de Daikanbo hoogvlakte geweest. Een indrukwekkend gebied met heel veel vierkante rijstvelden in alle 51 tinten groen ingeklemd tussen een heuvelachtig gebied. Prachtig. Westzijde bevat volgens de overlevering het torso van Boeddha toen deze kwam te overlijden. De plaats is daarom heel belangrijk voor de Japanners. Daarna doorgereden naar Mount Aso (nee, is niet in Amsterdam Noord) wat een van de actieve vulkanen bevat van Japan. Vanwege een eruptie in 2015 of 2016, daarover zijn de diverse bronnen het niet eens, is deze de komende 2 jaar niet toegankelijk.

3 October 2017

Een klein uur later...... (burp)....
En daar was ‘ie dan eindelijk. De sushi vanaf de lopende band en als je niet kan wachten; per Shinkansen..... Ook sushi met een knakworstje, zie ik dat nou goed?
Sfeerbeelden van een van de vijfhonderdvijf onbewoonde eilanden voor de kust van Nagasaki. Bereikbaarheid van het eiland hangt sterk af van de weergesteldheid, kans op zeeziekte wordt overal geneomd, moet je ook voor tekenen. Iets met stroming...... Deze landrotten hadden neregns last van, ja van een slecht audio guide toer!
Na regen komt zonneschein is een adagium wat ook in Japan op gaat. Om 8:00 uur uit de veren en daarna hebben wij de boot genomen naar Gunkanjima. Dit eiland staat op de UNESCO wereldergoedlijst, ligt 20 kilometer uit de kust en is vooral bekend omdat in de hoogtijdagen hier ruim 5300 mensen woonden op een gebied van 120 x 450 meter waarmee de bevolkingsdichtheid per m2 kilometer die van Tokyo met factor 9 overtrof. Nu woont er niemand meer. Verder is het eiland bekend van de laatste Jemes Bond film. Nagasaki is een heel andere stad dan Fukuoka. Het is er veel drukker met verkeer mensen, minder modern, heeft meer sfeer en karakter. Het trammetje wat er rijdt doet Europees aan.

2 October 2017

En de eerste van het jaar! Doet ut um maar is na op een gladde betonrand. RESPECT voor deze gast.
Na een fijne nacht slapen diverse zwagers gefeliciteerd te hebben en keurig door Chur-ri om 8 uur wakker gemaakt te zijn, begon het allemaal wat minder. Ik lees dat Sparta smadelijk verliest van de nummer laatste (match fixing?) en er is regen. Heel veel regen. Een passend bezoek na zo een teleurstellend begin was het Nagasaki Atomium Bomb Museum. Ik vind het zeer indrukwekkend, nooit geweten hoe groot de impact van die bom geweest is. Er zijn mensen op deze aardkloot die daar verplicht naar toe moeten voor ze nog meer onzin lees; krijgstaal) uitslaan.
Na de les geschiedenis over 9 augustus 1945 zijn we via interessante zeer smalle weggetjes (ik begrijp nu waarom de meeste mensen hier een rijdend hondenhok hebben) naar nog meer geschiedenis op zoek gegaan; Dejima (Des(h)ima zo u wilt). Een voormalige Nederlandse handelspost rond 1630 tot 1859 op een eiland voor de kust van Nagasaki. Allemaal perfect nagebouwd en zeer verzorgd met opvallend veel Japanse teksten. (Namens de redactie; Ik begrijp nu wel die verloren EK wedstrijd tegen Portugal beter). Daarna de chinese wijk bezocht waarbij wij allebei liepen te soppen in onze schoenen en we na een eenvoudige doch voed en voetzame maaltijd, ons hotel opgezocht hebben. Het moet hier altijd erg druk zijn, gezien de enorme hoeveelheid water uit de hemel (bij 25 graden btw) had uw fotograaf een wereldkans op een wereldplaat.

1 October 2017

En deze vriend heeft ons ingecheckt. Op de kamer hebben we Chu-ri die de verlichting uit doet, ons verteld hoe warm het is en ons hopelijk morgen op tijd wekt....
Een themapark rond Nederlandse historische gebouwen. Een allegaar van kris kras bij elkaar geraapte nagenoeg alleen maar Nederlandse bouwwerken als grachten, de Dom, Poort van Sneek, Magere Brug Rijksmuseum en Huis ten Bosch. Alles tot in de perfectie verzorgd, geen papiertje op de grond en vanwege het bewolkte weer (graadje of 20-21) geen massa’s mensen,
Op zondag om 7 uur opgestaan in de vakantie, maar het was de grote dag; Leentje mag weer autorijden. Wie het weet mag het zeggen. GPS spreekt wel Engels maar adressen moeten in het Japans ingevoerd worden. Maar we hebben Sasebo met het park Huis ten Bosch gevonden.

30 September 2017

Gisterenavond buiten gegeten, met op 1 meter afstand de 6 baans weg. Samen met een meisje uit Korea, 2 Roemenen en Japanners. Aanwijzen wat je wil eten en drank is bier of sake. Erg grappig. Mensen bouwen elke dag hun standje op met oude schoolbanken en een marktpartijen met alles er op wat wordt uitgestald.
We hebben vandaag de andere kant van Fukuoka centrum bekeken. Eerst een oudere koffietent eigenaar aan het werk gezet want die zat de krant te lezen met de radio en t.v. aan. Daarna een geheel overdekte winkelstrat gevonden met o.a. een winkel waar je artikelen kon kopen waarmee je overledenen kon herinneren. Daarna naar de Kushida tempel geweest. Gelegen midden in de stadswijk en waar het binnen heel rustig kalm en flex is. Daarna zijn we naar de grootste houten boedda geweest ter wereld, alleen wij mochten er geen foto’s maken. Het beeld dateert uit 1988 en is ruim 16 meter hoog. Kaarjes gebrand en wierrook aangestoken. Geluncht in ‘Canal City’ een heel modern en groot entertainment, winkelcentrum met vele eettenten, bioscoop. Met 110 yen bus door de stad gereden, uitgestapt bij het ongelofelijk drukke centraal station endaar vandaan terug gelopen naar het hotel door allerlei kleine smalle straatjes, allemaal even schoon en verzorgd. Nu gaan we buiten eten bij een Yatai.
Canal city is een groot shop- en eet walhalla, over 7 verdiepingen en... en..... en.... ah, te groot.
De fraaie Kushida tempel. Indrukwekkend om te zien dat bijna iedereen die langs loopt even naar binnen komt, aan het touw golft, een keer in de handen klapt en een centje in de schatkist gooit. De strikjes zijn allemaal wensbriefjes die je kan ‘kopen’. Ik heb er een gekocht met de wens dat Sparta niet degradeert.
Top dag vandaag met 26 graden. Voor een zaterdag is het wel druk op straat maar zeer rustig. Het verkeer is zeer beheerst, correct en geen scootertjes of van die stomme notorscooters met lawaaipijpen. Dit is rivier de Nakagawa die door de stad loopt.

29 September 2017

Vandaag de halve dag verslapen, waren ook wel een tikkie moe. Maar daarna op de paden ruim 11 kilometer gelopen, prachtig weer, rond de 25 graden. Fukuoka is een moderne stad, weinig hoogbouw van enige allure, en vooral schoon. We zijn naar het Ohori park geweest en onderweg 2 tempels bekeken en verder vooral sfeer gesnoven, mensen gekeken en ons verbaasd (in positieve zin) over alles.
Het was weer zover. Koppie stoot. Ze zijn ook zo klein die Japanezen....
Omdat het hier al avond is en jullie dat nog gaan krijgen, alvast een geheimpje want wij hebben het al meegemaakt: jullie kunnen rustig buiten eten, het wordt een mooie, warm avond met gerechten uit diverse windstreken.
De 3e Bonsaidwarsstraat is dit. Geen tuinen, auto’s op eigen terrein (c.q. op eigen erfpacht, ben ik nog niet achter) totale willekeur in materialen, gevels, hoogte etc. terwijl er heel veel hier gestructureerd gaat.
Het Ohori park waar met een nagelschaartje door mensen die de pensioengerechtigde leeftijd allang gepasseerd zijn wordt bijgehouden.
Verkiezingen op zijn Japans. Ik kolonne door de straat rijden en keihard je partijprogramma verkondigen (denken wij). Mijn voorkeur gaat naar deze partij want zij hebben een Hummer (zie 3e auto).

28 September 2017

He he we zijn in Nippon aangekomen. Prettige vlucht op business class niveau, metro en 700 meter lopen. Mensen helpen je op straat als je als arier met een print in je handen staat, het enige is dat ze werkelijk perfect Japans spreken.... Saskia wat minder. Maar wel leuk. Nog even door de stad gelopen en sfeer geproefd. Vooral modern en schoon.
Nu een romantische nacht met de pyjama's waarvan ik mij vader verdenk terwijl de goede man al bijna 14 jaar er niet meer is.
Was maar 100 NTD!
Ik weet ook niet goed wat ik over de kleur en inhoud moet zeggen..... niet duur toch?
Hoewel ik gek op thee ben heb ik vandaag voor melk gekozen. De naam is op zijn zachtst 'dubieus' toch. Geen flauwe grappen van mij over vochtig en warm....

27 September 2017

Vandaag, of liever gisteren vertrokken voor onze reis naar den Oost. Twee koffertjes, een krappe 40 kilo, iPod geladen, motor geschorst en door Danilo naar Schiphol gebracht. Goede vlucht naar Taiwan met China airways. Nu wachten op de eerste eindbestemming in de VIP lounge (met godenspijzen) voor de vlucht naar Fukuoka. Grote luchthaven waar geen mens loopt. Detail; Saskia scoort een konijn.