Singapore, Australia · 32 Days · 67 Moments · November 2017

Australië nov-dec 2017


24 December 2017

Het weer begon in de dierentuin al om te slaan, maar toch zijn we via de kustpaadjes terug gaan lopen naar Mosman Bay. Daar wilden we de ferry terug nemen. Het is heel leuk om langs de kustlijn te lopen, want er zijn overal paadjes door het bos langs de haventjes. Het onweerde een beetje, maar we hielden het droog, tot we bijna bij de ferry van Cremone Point waren. Toen begon het te gieten. We probeerden onder een boom droog te blijven, maar dat lukte niet. Uiteindelijk bleek dat we vlak bij een openbaar toilet waren. Daar gescholen. Toen de bui voorbij was op de ferry gewacht en terug gevaren. In the Rocks nog een biertje gedronken en terug naar het hotel. Vanavond heerlijke sushi gegeten en nu zit het er echt op. Morgen om 16.10u vliegen we via Singapore terug.
Het leukste was echter de actie van twee coockaburra’s. Toen we wat aan het drinken waren zaten er twee in de boom vlak bij het terras. Een van de twee was al een keer vlak over mijnhoofd gevlogen naar het tafeltje achter ons om patat te stelen, wat niet gelukt was. Op een gegeven moment liep er een toerist met een bakje patat en vis weg bij het restaurant. Met z’n tweeën doken de vogels op de bak, de man liet de hele bak vallen en in een mum van tijd hadden de coockaburra’s en ibissen, kalkoenen en andere vogels die er rond liepen alles opgegeten. Het gezicht van die man 😂
Zo 24 december: Sydney (Taronga Zoo, Mosman) Laatste vakantiedag besluiten we naar Taronga Zoo te gaan. In bijna alle ‘things to do in Sydney, kom je de dierentuin tegen. We zijn dus benieuwd. De dierentuin is helemaal tegen de heuvel gebouwd. Wij zijn de ‘lower entrance’ ingegaan, dus we klimmen de hele dierentuin door 😁. Het voordeel is dat we de helft van de dierentuin kunnen bekijken zonder andere bezoekers omdat iedereen bovenaan begint. Het park is ingedeeld in thema’s en de meeste dieren hebben redelijk veel ruimte. Ook worden er nieuwe, grotere verblijven gebouwd. De zeehonden’show’ blijkt niet echt een show te zijn, maar meer een uitleg over het dagelijks leven van de zeehonden/-leeuwen. Verder veel Australische dieren, insecten, slangen en enkele dieren uit Afrika. Ook eindelijk een vogelbekdier gezien.

23 December 2017

Terug in de haven eerst even een biertje gedronken en toen terug naar het hotel. Gelijk gaan douchen en blij dat we nog genoeg schone kleren hebben😅We gaan zo weer terug naar Darling om te eten. Gelijk met de nieuwe haven op Bangelaroo hebben ze ook nieuwe restaurantjes gemaakt. Allemaal Aziatisch eten. Een verademing na 5 weken Australisch eten. 🍱🥢
We zijn eerst via de wijk Vaucluse naar het pad langs het strand gelopen. Een heel leuk pad om te lopen langs strandjes, over een hoge brug waarvan kinderen naar beneden sprongen 😱 en door het bos. Lekker in de schaduw, want het was wel een gigantische klim- en klauterpartij. Elke keer een trap naar beneden naar de strandjes en dan weer naar boven over de rotsen. Via het pad kwamen we in Rose Bay waar het pad verder liep tot we bijna bij de ferry waren. Toen waren we het ook wel zat en hadden we zere voeten😜 We hadden dan ook van 11 tot 4 uur bijna alleen maar gelopen. We hebben daarna de ferry helemaal terug naar Darling Harbour genomen. Dit is de haven waar ons hotel vlakbij ligt. Deze haven was er vorig jaar nog niet, dus een nieuw tochtje voor ons.
Za 23 december:Sydney (Watsons - & Rose Bay) Vanmorgen om 9.00u zaten we in een uitgestorven Sydney alweer aan het ontbijt 😬 Daarna de metro naar CQ genomen en vandaar op de pont naar Watsons Bay. Watsons Bay ligt tegenover Manly en we hadden van de Nederlandse jongen die we gisteren tegenkwamen gehoord dat het daar en in de daarnaast gelegen wijk Vaucluse heel mooi was. Je kan er langs de kust wandelen, de wijken zijn heel mooi en je hebt er een prachtig uitzicht op de stad. De ferry naar Watsons duurt een half uurtje en is een heerlijk tochtje. Lekker koel, want het is al behoorlijk warm. In Watsons Bay zijn we eerst naar de punt gewandeld. Langs allemaal strandjes waar het behoorlijk druk is, langs de vuurtoren en heel veel mooie uitzichten, tot we weer terug zijn bij onze start. We twijfelen of we naar Bondi Beach zullen gaan met de bus, maar besluiten om via Vaucluse naar Rose Bay te wandelen en de ferry daar terug te nemen.

22 December 2017

Vrijdag 22 december: Sydney (Manly) Vanmorgen ontbeten bij Circular Quay en daarna met de ferry een half uurtje varen naar Manly. Daar hebben we fietsen gehuurd en zijn naar het puntje van het schiereiland gefietst. Dat was bijna alleen maar naar boven, dus we moesten flink trappen. Al dat harde werken was wel de moeite waard, want vanaf het puntje van Manly had je een prachtig uitzicht over het centrum van Sydney. Daar was een klein restaurantje waar we gelijk zijn gaan lunchen. Daarna nog een stuk doorgefietst. Aan de oceaankant had je een mooi uitzicht over de kust. Ook waren ze aan het trainen voor de zeilrace Sydney-Hobart die tweede kerstdag van start gaat. Mooi gezicht die grote zeilboten. Dit vind ik het leuke van Sydney: je bent midden in de stad, maar het lijkt of je kilometers van de drukte weg bent. Na paar uurtjes terug de berg af, nog even langs het strand van Manly, toen terug met de ferry. Heerlijk dagje!

21 December 2017

Kerstvoorbereidingen Sydney: versierde bomen, muziek, verklede mensen en heel druk met winkelende mensen.
Donderdag 21 december: Adelaide - Sydney Vanmorgen het vliegtuig van 9.00u, om 11.20u geland, met de metro naar het centrum en om 12.00u stonden we in het hotel. Dat ging lekker snel aangezien er ook nog een half uur tijdsverschil is. De kamer was klaar, de spullen weggezet en de stad ingegaan. Ons hotel ligt naast metrostation Wynyard, dus we waren er zo. Eerst in Darling Harbour gaan lunchen. Handig dat we de weg al kennen😁 Na het eten besloten met de ferry naar Taringa Zoo (Noord Sydney) te varen om te kijken of dat leuk is om morgen heen te gaan. De ferry komt aan tegenover de zoo wat in Sydney Harbour National Park ligt. Daar was ook een wandelroute van 1,5 km. Na al dat zitten hadden we daar wel zin in. Was een leuk tochtje met mooie uitzichten op Sydney. Zelfs nog een grote waterdragon gezien. Volgens de bordjes moeten er nog veel meer dieren zitten (slangen, bandicoots, hagedissen etc.) maar verder alleen twee wilde kalkoenen😂

20 December 2017

Woensdag 20 december: Adelaide Vandaag een dagje Adelaide. Na een ochtendje ‘uitslapen’, doen we eerst nog een was en gaan dan de stad in. Het is hier nu vakantie en het was dus gezellig druk. We hadden een foldertje gezien dat je hier kon schieten en dat leek ons allebei leuk. Zelf een keer voelen, hoe dat voelt😬. We kregen eerst een instructiefilm te zien en daarna een lange uitleg. Daarna mochten we het zelf proberen. Dat valt nog niet mee. De eerste 10 schoten waren allemaal te hoog. Daarna kreeg ik door hoe het moest. Leuk om af en toe de roos te raken, maar je moet er niet aan denken dat je met zo’n pistool op mensen moet schieten. Daarna hebben we nog een tijdje door de stad gelopen. Adelaide is leuker dan Perth, maar veel historie is hier ook niet. Van winkelen houden we allebei niet, dus terug naar het hotel. Getankt, auto leeggehaald en tassen gepakt. Morgen laatste stukje van de vakantie: Sydney!

19 December 2017

Dinsdag 19 december: Rawnsley Station- Adelaide Vannacht heeft het heel hard gestormd. Het leek een onweersbui, maar dan zonder regen en onweer😜 Ik lag nog een dvd’tje te kijken met oortjes in toen ik een gigantisch lawaai hoorde. Dacht eerst dat de airco op hol geslagen was, maar toen ik buiten ging kijken, zag ik dat het heel hard stormde. Vanmorgen bij het uitchecken hoorden we dat er op de camping verschillende bomen omgewaaid zijn. Vanmorgen begon het weer, maar na een half uurtje was het weer over. Toen we om 9.00u gingen rijden was het weer alweer opgeknapt. We hebben een andere weg terug gereden naar Adelaide. Deze weg was veel leuker. Toen we het park uit waren wisselden velden met graan, vee en wijngaarden elkaar af. In het begin moesten we goed uitkijken voor adelaars die dode kangoeroes aan het eten waren op de weg. Kraaien doen het ook, maar die vliegen snel weg. Adelaars niet. Konden er voor 1 net op tijd stoppen. 🦅

18 December 2017

Na Blinman is de weg niet meer verhard. Via een onverharde weg naar Parachilna gereden. Je wordt helemaal door elkaar geschut, maar de omgeving is prachtig. Parachilna bestaat uit één hotel/restaurant (dicht) en een paar huizen in één straat. Daarna een stukje verharde weg en dan tussen de Brachina gorge en de Bunyeroo gorge rijd je door/naast de rivierbedding door de canyon. Je rijdt hier helemaal alleen, komt de hele weg niemand tegen. Af en toe gaat de weg een stukje over de Heysen wandeltrack😂. Het is al twee dagen warm, maar nu is het 47 graden😅 Door de harde wind ontstaat er ook een kleine zandstorm. Na 20 km schudden komen we uit op de weg naar ons appartement. We gaan nog even koffie drinken (eerste kopje, half 3) en dan door naar huis. Onderweg zien we de kangoeroe met jong in de buidel weer onder de boom staan. Op de terugweg een foto gemaakt. Helaas stak nu niet meer zijn kopje, maar zijn poten uit de buidel. Jammer, was zo’n schattig gezicht.
Maandag 18 december: Flinders Range Vanmorgen om 9u vertrokken voor een ‘rondje’ Wilpena Pound. We hebben eerst de verharde weg richting Blinman genomen. Het eerste deel hadden we gisteren al gereden, dus gelijk door naar de lookout bij Stokes Hill. Hier heb je een 360 graden overzicht over de bergketen Wilpena Pound die helemaal rond is, in de vorm van een vulkaankrater. Het land in de ‘krater’ is soms vlak, soms glooiend. Prachtig uitzicht. Onderweg weer veel kangoeroes en emoes, we moeten de hele weg goed opletten. Meestal blijven ze rustig onder hun boom zitten, maar af en toe schieten ze de weg over. We moeten een paar keer krachtig remmen, maar raken gelukkig niets. Daarna naar ‘the Great Wall of China’ een bergkam die zich over verschillende bergtoppen slingert. Door de erosie lijkt het steen wat overgebleven is, op de Chinese muur. Het laatste stukje weg leidt ons naar Hilman, een oud mijndorp met 5 huizen en hotel. We proberen een kop koffie, maar machine is nog niet warm😂

17 December 2017

Daarna de 13 km weer teruggereden. Vlak bij de canyon was een afslag naar een boom die door een Franse kunstenaar in 1937 gefotografeerd was met Wilpena als achtergrond. Die foto schijnt bekend te zijn en de boom heet nu de Cazneaux Tree. De boom gevonden en er foto’s van gemaakt. Is inderdaad een mooi plaatje, alleen in de boom in de afgelopen 75 jaar wat minder mooi geworden. De boom ernaast is eigenlijk mooier 😜 Terug naar ons appartement en op het terras gezeten. Het was eigenlijk re warm, maar toch lekker blijven zitten. Zo stil om ons heen en je ziet de kangoeroes en emoes lopen. Hele mooie plek!
Na deze kleine omweg naar Rawnsley Park gereden. Ingecheckt en spullen in het huisje gezet. Omdat het pas 2 uur was, besloten we naar Wilpena Pound te gaan. Eerst een parkpas gehaald bij het informatiecentrum, waar we een moeder emoe met 6 jongen tegenkwamen. Wilpena Pound is de grootste berg van dit gebied, maar we dachten dat we er zo bij konden komen, maar dat lukte dus niet. Daarom een stuk verder gereden. Bij een afslag ‘sacred canyon’ zijn we een klein weggetje ingeslagen. Met een 4WD is dat te doen. Onderweg heel veel kangoeroes gezien. Soms liggen ze vlak langs de weg onder een boom. Je snapt waarom er zoveel doodgereden worden😓 Na 13,5 km hobbelen in de auto bij de heilige plek van de Aboriginals aangekomen. Na een klein stukje gelopen te hebben kwamen we bij een mooie kleine canyon. Naar boven gelopen waar in de rots tekeningen gekerfd zijn. Emoepootjes, kangoeroepootjes, en een teken voor de wind.
Zondag 17 december:Port Augusta - Flinders Range Vandaag een kort ritje naar Hawker in de Flinders Range. We logeren in appartement op een schapenfarm. Onderweg koffie gedronken in Quorn en een colaatje (want de koffiemachine was nog niet opgewarmd😂) in Hawker. Zaten daar in het bargedeelte van een pub, om 11 uur ‘s ochtends😜Getankt en lang naar een ATM gezocht en uiteindelijk voor onze neus gevonden. Toen door het park in. Omdat we veel te vroeg waren zijn we al snel van de doorgaande weg afgegaan een grindpad op. Dat was heel leuk. Gert had deze vakantie nog geen levende kangoeroe gezien (ik 3) maar hier lagen ze onder bijna elke boom. Het was heet, dus veel zin om op te staan hadden ze niet. We konden ze dus rustig bekijken. Meestal waren het er 3. Mannetje, vrouwtje en een kleintje. Pas als je heel dichtbij kwam, gingen ze er vandoor, maar de meesten bleven zitten en keken ons aan. Ook zagen we emoes, alleen, met z’n tweetjes of met een hele sleep kleintjes.

16 December 2017

Van Glendambo rijden we door naar Kimbo. Vlak voor het roadhouse passeer je Lake Hart (een zoutmeer).Op de heenweg waren we er al voorbij en konden we niet meer keren, maar nu op tijd de parkeerplaats op. Vanaf daar kon je ernaartoe lopen en dat hebben we gedaan. Omdat het nu veel helderder weer was dan donderdag zag het er prachtig uit in de zon. Daarna nog 160 km naar Port Augusta. Daar waren we om 16.00u. Vanuit hier rijden we morgen naar Flinders Range. Een kort ritje van 150 km.
Za 16 december: Coober Pedy - Port Augusta Gisteravond tot laat zitten praten met Julie en Marcus. Daarom lekker uitgeslapen tot 8 uur. Broodje gegeten en cafeïne gaan tanken bij het restaurantje want we moeten weer een eind en het eerste roadhouse komt pas na 260 km in Glendambo. Als we zo’n 40 km van CP zijn, zien we de fietser die we 2 dagen geleden voor Glendambo zagen😱 We dachten toen, die neemt vast de bus naar CP want 26O km fiets je niet in één dag (hier😓). Maar dat deed hij dus wel. Vlak daarna emoes langs de weg, rode hagedissen op de weg en koeien naast de weg, dus oppassen geblazen. We zitten allebei heel goed op te letten, maar toch mis ik een emoe en Gert een hagedis. Één hagedis zien we allebei over het hoofd en die heeft het niet overleefd. Rond 12 uur zijn we in Glendambo en gaan tanken en even lunchen.

15 December 2017

Zonsondergang in Coober Pedy en B&B
Terug naar CP rijden we via de Stuart Highway, maar nu komen we vanaf het noorden. Vanaf het zuiden hadden we al veel bergen met gruis uit de opaalmijnen gezien, maar in het noorden zijn nog veel meer mijnen. We rijden 20 kilometer door een totaal uitgegraven landschap. Overal waar je kijkt zie je bergen met puin. Bij sommigen zijn ze nog aan het graven. De auto’s met de vaten achterop ‘zuigen’ het puin uit de schachten en maken er bergen van. Grote bergen bij mijnen waar waarschijnlijk (veel) opaal gevonden is, kleintjes waar ze snel klaar waren. Terug in het dorp een hangertje van opaal gekocht. Gelukkig had ik ‘kenner’ Gert bij me, die mij behoedde voor het kopen van een doublet of zelfs triplet. Ik ben nu de trotse bezitter van een ‘solid’ opaal😂😂
Vanmiddag zijn we richting ‘the Breakaways’ gaan rijden. Een bergketen op 15 km afstand van CP. We reden daar via de dog fence naartoe. Dit is een 5300 km lang hek dwars door Australië. Dit hek moet ervoor zorgen dat dingo’s niet in het zuiden van Australië terecht kunnen komen, omdat ze dan een gevaar voor de schapenpopulatie worden. Dit hek is al voor 1900 opgebouwd uit kleine stukjes en uiteindelijk rond 1940 helemaal gesloten. Daarna door naar de bergen. The Breakaways liggen in een compleet kaal landschap. Het lijkt wel een maanlandschap. Helemaal kaal op wat lage begroeiing na. Gek genoeg vind ik het toch mooi. Zoveel ruimte, geen mensen en helemaal stil op het geluid van de wind, vogels en vliegen na. De bergen zijn prachtig. Allemaal verschillende kleuren in de felle zon. Op verschillende uitkijkpunten ziet het landschap er totaal verschillend uit. Ook hier zijn we bijna alleen, af en toe in de verte een auto.
Vrijdag 15 december: Coober Pedy Lekker geslapen in de grot. Blijft inderdaad heerlijk koel. Na het ontbijt naar ‘Tom’s working mine’. We kregen daar een rondleiding van anderhalf uur met uitleg over opaal, geschiedenis en een demonstratie hoe het opaal zoeken tegenwoordig gaat. Met een wichelroede wordt nog steeds bepaald waar de aders liggen. We mochten het zelf ook doen. Bij mij sloegen de stokken wel uit, bij Gert niet. Gids vertelde dat men niet weet hoe dat kan. Daarna machine bekeken die laag voor laag de rots afschraapt. Met blacklights schijnen ze op de wand. Je ziet duidelijk de opaal oplichten. Daarna mochten we zelf naar opaal boren. Dat hebben we maar overgeslagen. Als iemand anders boorde, vielen er al stukjes steen in je nek en werd je stoffig van de stofwolk. De meiden die het wel deden hadden stukjes opaal gevonden, maar helaas voor hen bleek het na onderzoek allemaal ‘potch’. Weer buiten met Andy gesproken. Een ‘miner’ van 73 die nog steeds graaft. Leuk gesprek gehad.

14 December 2017

Ongeveer 50 km voor Coober Pedy zien we langs de weg allemaal grote ‘molshopen’. Proefplekken waar gezocht is naar opaal. Coober Pedy wordt de opaalhoofdstad van de wereld genoemd. Er wonen 3500 mensen waarvan er nog veel naar opaal graven. We gaan op zoek naar onze B&B. De TomTom stuurt ons een ‘weggetje’ in tussen allerlei bergen steengruis. We denken dat we verkeerd zijn, maar het blijkt te kloppen. Aan het eind van het weggetje is een grote kuil met onderin de kuil kamers in uitgegraven grotten. Als we aankomen is de eigenares er niet. We knuffelen even met de hond en kat en besluiten dan eerst wat te gaan eten. Ook gaan we langs het informatiekantoor om te kijken wat er allemaal te doen is. Als we het een tweede keer proberen is er wel iemand thuis. Ze begeleidt ons naar onze kamer. In een oude opaalmijn zijn een huiskamer, slaapkamer, keuken, badkamer en douche voor ons. Heel leuk en heerlijk koel.
Als onze koffers in de kamer staan besluiten we nog even naar de kangaroo sanctuary te gaan. Om half 6 kan je kijken hoe de kangoeroes gevoerd worden. Eerst mogen we de 4 oudere kangoeroes fruit en snoepjes geven. Dat was leuk, maar nog leuker was het toen de kleine kangoeroe van 6,5 maand opgehaald werd. Eerst kreeg hij een flesje en mocht daarna even rondspringen. Dat kon hij nog niet goed. Je zag ‘m heel erg wankelen om zijn evenwicht te bewaren. Na een paar minuutjes sprong hij zelf weer in zijn zak. We kregen ‘m even van dichtbij te zien en toen was het ook wel weer klaar. Donatie gedaan, want dit soort rescue organisaties krijgen geen steun van de overheid en wat gaan eten in restaurant met wifi want dat hebben we niet in ons hol.
Do14 december: Port Augusta - Coober Pedy (Stuart Highway) Vanmorgen om 8u vertrokken richting Coober Pedy. Vanaf Port Augusta loopt de Stuart Highway helemaal naar het noorden, naar Darwin. Tussen PA en CP heb je twee roadhouses, geen dorpjes en geen verharde zijwegen. Het eerste stuk is 150 km naar het eerste roadhouse in Pimba. Onderweg rijden we door totaal lege vlaktes. Je kan 360 graden rondom je heen kijken, zonder een boom te zien. Alleen pollen gras. We passeren een paar zoutmeren en een kudde schapen die de weg oversteken. Gelukkig zijn de schapen snel en slimmer dan we dachten (de achterblijvers wachten met oversteken) en kunnen we op tijd remmen. Een koe een stukje verderop was minder gelukkig. Ligt aangereden langs de kant van de weg. De kudde staat er nog naar te kijken. We zijn hierdoor allebei nog oplettender geworden. Een koe raken met 110 km/u overleeft zelfs onze auto met beugel niet. Na het roadhouse staan er 3 emoes op de weg 😱Gert kan net op tijd uitwijken.

13 December 2017

Woensdag 13 december: Adelaide - Port Augusta Gisteravond om 22.30u geland in Adelaide. Gert als een speer naar de autoverhuur, terwijl ik de koffers van de band ging halen. Gelukkig ging dit allemaal wel voorspoedig. De koffers waren meegekomen, er was nog iemand bij de verhuur en ons hotel had een 24 uur service. Om 23.45u waren we in het hotel. Hetzelfde hotel als vorig jaar (kwamen we achter toen we al geboekt hadden) tegenover Mexicaans restaurant Zapata, waar we vorig jaar super lekker gegeten hadden. Dankzij Virgins Airways ging dat feest dit jaar niet door😬. Vanmorgen nog wel even het straatje doorgelopen en een flinke voorraad water gehaald, want het was al 36 graden. Daarna de auto in 300 km naar het noorden. Onderweg kwamen we een huis tegen waar we 20 km achteraan gesukkeld hebben🤣 De eerste 100 km na Adelaide is het lelijkste stukje Australië wat we tot nu toe gezien hebben. Zo mooi als het zuiden is, zo treurig is het hier. We passeren Snowtown. Temperatuur 43 graden❄️☀
Na de eerste 100 kilometer kaal landschap, heb je 150 km alleen maar graan. Heel af en toe een huis of klein dorpje. Verder alleen maar graan. Voor Port Augusta worden de heuvels iets hoger. Daar begint de Flinders Range regio waar we naartoe gaan als we terugkomen uit Coober Pedy. Ook zien we steeds vaker grote zoutpannen. Om 13u waren we bij het hotel en nadat we ingecheckt hadden, zijn we het stadje even ingegaan. Het centrum deed ons een beetje denken aan Alice Springs. Veel noodzakelijke winkels, maar niet echt gezellig. Toch een leuk koffietentje gevonden met super vriendelijke bediening, waar we een lekker broodje gegeten hebben. Daarna wilde Gert even off-road rijden met z’n gave 4W-drive, met walkie talkie en kangaroo killer (bumper) 😬😆 en zijn we een stukje de bergen ingereden. Nu even afkoelen bij de airco. Was vanmiddag 41 graden met uitschieters naar 43 graden. Gelukkig staat er een harde wind (voelt aan als een föhn) en zweet je niet erg. Maar warm is het wel😅

12 December 2017

Dinsdag 12 december: Perth - Adelaide Het blog van vandaag is al klaar! 😳 We landen vanavond om half 11 in Adelaide, halen de auto (als dat nog kan) en gaan naar het hotel.

11 December 2017

Wel grappig was het dat we midden in de weilanden een ,voor het oog, heel Nederlandse molen zagen staan. Heel anders dan de honderden watermolentjes die we al gepasseerd zijn. Vanaf Katanning volgden we weer de grotere weg. Deze weg wordt gebruikt door heel veel road trains. Gelukkig waren er ook regelmatig inhaalstroken zodat we er langs konden. Om 16u waren we in Perth. Hotel vinden was even een probleempje omdat de TomTom ons de verkeerde kant op wees. Gelukkig dat je in maps.me ook hotels in kan voeren. Toen waren we er zo. Hotel lekker dicht bij het vliegveld. Morgen om 10.00u richting Adelaide. Hopelijk is het daar iets minder warm. Hadden vandaag onze eerste echt warme dag: 38 graden😅
Maandag 11 december: Albany - Perth Vandaag onze laatste dag in Western Australia. Morgen vliegen we naar Adelaide (South Australia). We hadden weer een flinke reisdag voor de boeg die we nog even wat langer maakten door de toeristische route door Stirling Range te nemen. Nog even nagedacht of we 40 km off-road door de range zouden gaan, maar zonder veel water en geen echte 4WD zagen we daar toch maar vanaf. Gert had toen het geweldige idee om verder naar het noorden via Lake Grace naar Perth te rijden, maar ik had al snel door dat het dan nachtwerk zou gaan worden. Dus vanaf Borden weer naar het westen afgebogen naar Katanning. We hadden toen al zo’n 150 km omgereden. Was het gelukkig wel waard. Omgeving was prachtig en de dorpjes nog niet overspoeld door toeristen. Gezellig gesprek gehad met mevrouw op een terrasje die in 1969 vanuit Finland naar Australië was geëmigreerd.

10 December 2017

Zondag 10 december: Albany Vandaag een rustig dagje. Vanmorgen eerst even een was gedraaid. Dat is ook nodig zo af en toe. Daarna richting de Whaling Port. Albany is de laatste plaats in Australië waar nog op walvissen gejaagd werd. Pas in 1978 is de werf gesloten. In het museum de geschiedenis van de walvisvaart bekeken en het laatste schip lag er in originele staat. Ik vond het jagen op walvissen al niets, maar als je alle materialen ziet en de manier waarop een walvis gevangen, ontleed en bewerkt werd, ben ik blij dat ik vroeger nooit levertraan kreeg (voor zover ik weet😱) Na dit opwekkende uitje langs de kust terug gereden. Onderweg de ‘blowing holes’ bekeken. Alleen blowden ze vandaag niet omdat er weinig wind en weinig branding is. Bij harde wind spuit het water aan de bovenkant uit de rotsen. Nu hoorden we wel de wind er doorheen knallen, maar geen water. In Albany geluncht en even naar het strand geweest. Nu lekker relaxen op ons balkonnetje. Morgen terug naar Perth.

9 December 2017

Onderweg komen we langs the Valley of the Giants. Je kan daar een Tree Top Walk doen. Tussen de bomen is een looproute over metalen bruggen. Gelukkig heb ik helemaal geen hoogtevrees en heb ik genoten van dit parcours: 40 meter hoog, zwaaiend in de wind en een rooster als ondergrond waar je dwars doorheen kon kijken 😂😱 Maar als we even op een plateau stonden en rondkeken was het wel een fantastisch gezicht. 400 jaar oude bomen met soms een omvang van 20 meter en 70 meter hoog. De meeste bomen zijn hol aan de onderkant door schimmels, insecten en bosbranden. De onderkant lijkt dood, maar de bovenkant staat vol in het blad. Na het park moesten we nog 100 km rijden en nu zijn we in Albany. De stad is groter dan we verwacht hadden en ons appartement ligt vlak bij het strand. Gaan zo dus maar even kijken.
Zaterdag 9 december: Margaret River - Albany Vandaag weer een reisdag. Albany ligt 365 km ten zuidoosten van MR, maar omdat we de toeristische route nemen, doen we er lang over. We rijden eerst naar Augusta wat aan de zuidkust ligt. Daarna gaan we door allerlei Nationale Parken richting het oosten. Het landschap is heel afwisselend. Veel Karribossen met hoge bomen, Vinery’s (druiven), natuurlijk veel koeien en er wordt graan verbouwd. We rijden weer veel kilometers zonder iemand tegen te komen. Heerlijk relaxed.

8 December 2017

Vrijdag 8 december: Fremantle - Margaret River Vandaag trekken we verder, maar onderweg hebben we zwemmen met wilde dolfijnen geboekt in Rockingham. Met een boot ga je op zoek naar een groep dolfijnen die het leuk vinden om met mensen te zwemmen. Het zoeken kan 1 tot 5 uur duren, want ze leven niet op 1 plek. Ik denk dat wij ongeveer een uur rondgevaren hebben voor we de groep vonden (vlak bij het strand😂). In groepjes van 4 ga je met een duiker met motortje het water in. Je houdt elkaar vast aan een gordel en zo kan je vrij snel door het water gaan. Toen we de dolfijnen gevonden hadden, kwamen ze al achter de boot aan. Wij waren de eerste groep en voor we het wisten lagen we tussen 4 a 5 dolfijnen die om ons heen cirkelden, recht op ons af zwommen oftewel overal waar je keek waren dolfijnen. Je hoorde ze klikken en fluitgeluidjes maken. Een van de gidsen speelde me de dolfijnen en zo bleven ze even in de buurt zwemmen. Als ze het zat waren gingen ze weg. De boot volgde ze dan.
Als we weer in de buurt van de groep waren, mocht er een nieuw groepje het water in. We waren ook vandaag weer met een klein groepje, zodat we vaak het water in konden. Iedereen op de boot vond het een fantastische ervaring. De dolfijnen zelf hadden er ook lol in want elke keer als de boot achter ze aan ging, kwamen ze zelf naar de boot toe zwemmen. Alleen een moeder met haar jong hield meer afstand. Toen we er 4 keer in geweest waren, merkte je dat ze er minder zin in hadden. Ze bleven even bij de boot, maar zwommen snel verder en bleven op een afstand. Als toetje voor de dolfijnen ging de boot heel hard rondvaren zodat de boot grote golven maakte. De dolfijnen zwommen hard mee en sprongen uit de golven omhoog. Prachtig om te zien. Dat hielden ze zeker 5 minuten vol, op volle snelheid! Daarna op de boot geluncht en toen in de auto 260 km naar Margaret River. We zitten nu helemaal in het zuiden, midden in het bos. Morgen de omgeving verkennen.

7 December 2017

Toen we opgedroogd waren terug naar de fietsen, flippers achterop en helmpje weer op. Dat is hier verplicht🚴🏻‍♀️ Op de plek waar de fietsen staan zitten altijd veel quokka’s. Ze zijn er helemaal aan gewend dat iedereen foto’s van ze maakt. Blijven dus rustig zitten. Op de fiets en nog een extra rondje bij Parkers Loop gemaakt. Daarna terug richting hotel en restaurantjes. Die zijn allemaal op één plek aan de oostkant gevestigd. Op de rest van het eiland vind je verder niets. Geluncht en besloten de fietsen in te leveren en kijken of we een ferry eerder terug konden nemen. Dat was geen probleem. Om half 3 varen en om 3 uur waren we weer in Fremantle. Spullen naar de kamer gebracht en een biertje gaan drinken. Daarna alle tassen weer uitgepakt en opnieuw ingepakt omdat we morgen vroeg richting Margaret River gaan, maar op de heenweg gaan snorkelen met dolfijnen (als het goed is).
Donderdag 7 december: Rottnest Island Vanmorgen uitgeslapen tot half 8 😂, ontbeten, de sleutel ingeleverd, tas in de opslag gezet en op de fiets naar Salmon Bay om te gaan snorkelen. Eerst weer 4,5 km fietsen, maar er was nog niet veel wind, dus dat was goed te doen. We hadden allebei een ‘houten kont’ van het harde zadel, maar kwamen nog soepel de heuvels op. We waren de eersten op het strand en zijn gelijk gaan snorkelen. Het is niet te vergelijken met Coral Bay, maar toen we een eindje uit de kust waren, kwamen we bij het koraal. Het koraal was mooi en het water heel helder en ondiep. Er waren ook best veel vissen, maar ze zijn niet zo mooi van kleur omdat het water hier kouder is. Ook nog een pijlstaartrog gezien, maar waren net te laat met de camera. Gert heeft veel foto’s gemaakt van het koraal en van enkele vissen. Toen we het koud kregen op het strand gaan liggen om op te drogen.

6 December 2017

Vanmiddag op de fiets op zoek naar een plek om te snorkelen. Er staat inmiddels weer een harde wind, dus de heuvel op is echt afzien. We willen niet (zoals de meeste Chinezen) afstappen en de heuvel oplopen, maar als je verkeerd schakelt, moet je wel😓 Het is bijna 5 km fietsen met de wind pal tegen voor we bij een strandje komen. Er is niemand, dus zal het wel geen hele goede plek zijn. Maar omdat we onze nieuwe onderwatercamera uit willen proberen, gaan we toch. Als we onze kleren uit hebben worden we bijna gezandstraald en als ik in het water lig blijkt dat er niet heel veel te zien is. Wat gras op de bodem met wat kleine visjes, die alweer verdwenen zijn als ik de camera heb gehaald. Camera maakt in ieder geval goede foto’s. De terugweg gaat met wind mee een stuk sneller. Onderweg komen we onze eerste levende slang tegen en een heleboel quokka’s die op je af komen als je je tas pakt. Als je niets uit je tas haalt, gaan ze ook weer rustig weg. Grappige beesten. Gert vindt het ratten
Woensdag 6 december: Rottnest Island Vanmorgen de boot van 8.15u genomen naar Rottnest Island (verbastering van Rattennest zo genoemd omdat Willem de Vlamingh die hier in 1696 als eerste aan land kwam, dacht dat de quokka’s die hier leven ratten waren). Op dit eiland van 2,5 bij 7 km rijden geen auto’s dus eerst fietsen en snorkels en flippers gehuurd. Omdat we pas om 2 uur in kunnen checken, zijn we eerst richting het noorden gaan fietsen met onze daypack op de rug. Een prachtige tocht langs de stranden, maar wel zwaar want het gaat heuvel op, heuvel af en er staat een harde wind. Onderweg kwamen we de eerste quokka’s al tegen. Ze zijn heel tam. Als je wil kan je ze zo aaien, maar dat mag niet. Ook veel hagedissen gezien. Die zijn ook niet bang en komen zo op je af😱 Dat is wat minder want ze zijn groot en dik!🦎Na ongeveer de helft van het eiland rondgereden te hebben, zijn we nu weer bij het restaurantje waar we begonnen zijn. Lekker lunchen met uitzicht op Perth (25km verderop).

5 December 2017

Dinsdag 5 december: Perth - Fremantle Zoals we gisteren al dachten, zijn we vanmorgen gelijk naar Fremantle gegaan. Dat is maar een half uurtje rijden, dus om half 10 waren we er al. We zijn eerst naar het WA shipwreck museum gegaan. Daar ligt een deel van de Batavia en veel spullen die in het schip zaten. Er is ook een replica van de stenen poort die het schip meenam. Deze poort zou de toegangspoort van de stad Batavia worden. Ook wordt de hele geschiedenis van de schipbreuk uitgelegd. Ook de geschiedenis van andere Nederlandse schepen die voor de westkust vergaan zijn werd beschreven. Bijna alles in het museum had betrekking op de Nederlandse geschiedenis. We hebben er dus heel wat van opgestoken. We zagen zelfs dat er een schip de Emeloort vergaan is. Daar had ik zelfs nog nooit van gehoord.
Na het museum zijn we het centrum in gegaan. We dachten dat we vorige week alles wel zo’n beetje gezien hadden, maar dat bleek niet zo te zijn. Rond het museum waren nog veel meer gezellige straatjes. We snapten nu ook waarom sommige gebouwen met geel tape beplakt zijn 😂😬 Lekker koffie gedronken, de pier opgezocht van waar we morgen naar Rottnest Island vertrekken en geluncht. Daarna de B&B opgezocht waar we vanavond slapen. Toen we die gevonden hadden was het 2 uur en konden we inchecken. Groot was onze verbazing dat de eigenares van de vorige B&B ook van deze B&B de eigenaar is.😱 Spullen weggezet, dolfijnentoer voor vrijdag geboekt, plek gezocht waar we de auto twee dagen achter kunnen laten en toen was de dag alweer bijna voorbij. Bij een pub een biertje gedronken en daarna Mexicaans gegeten. Het was gezellig druk in de stad vergeleken met vorige week. Vanavond moeten we een daypack inpakken want we kunnen morgen geen koffer meenemen.

4 December 2017

Spullen in de kamer gezet en op de kaart gezocht naar het centrum van Perth. Dat was nog niet makkelijk, dus op de gok maar gaan lopen. Na een omweg van 5 km centrum gevonden. Onderweg mooi uitzichtpunt gevonden op South Perth. Daarna de berg af naar het zakencentrum met de wolkenkrabbers, daar bleek ook het winkelcentrum te zijn. Aan de rivier bij Belltower (toren is het symbool van Perth) een biertje gedronken en daarna op de terugweg gegeten. Morgen hebben we nog een dag in Perth, maar we denken niet dat er nog veel te zien valt. Misschien rijden we wel gelijk richting Fremantle. Daar hebben we morgen een hotel en van daar varen we woensdag naar Rottnest Island.
Maandag 4 december: Geraldton - Perth We rijden vandaag door naar Perth. Het eerste stuk over dezelfde route als de heenweg, maar daarna pakken we de route langs de kust. Het is bewolkt als we wegrijden en onderweg hebben we een paar flinke buien. Door de regen van de afgelopen twee dagen is de omgeving veel groener en struiken die vorige week nog kaal waren, hebben ineens bloemen. Als het dan ook nog op begint te klaren, ziet de omgeving er heel anders uit. In Juliens Bay stoppen we voor een kop koffie. Het uitzicht over het strand is prachtig, maar het is er niet gezellig. We rijden verder en ik ben wat foto’s aan het maken als er plotseling 2 emoes uit de bosjes de weg op schieten. Omdat ik naar links keek zag ik ze op tijd, Gert niet. Gelukkig wijkt hij uit als ik ‘pas op!’roep. De suffe emoes lopen gewoon door, maar de voorste trekt net op tijd zijn kop in, anders hadden we hem geraakt. Ik heb een hartverzakking, maar gelukkig ging het net goed, want die beesten zijn echt groot😱
Rond het middaguur waren we bij Lancelin. Na even zoeken vonden we een leuke plek om te lunchen. In Australië hebben ze nog niet bedacht dat je een restaurant óók op een mooie plek langs het water kan bouwen. De meeste restaurants vind je midden in het centrum, met uitzicht op de weg. Dit restaurant stond wel langs het water en we hebben hier heerlijk in het zonnetje gezeten dat net weer begon te schijnen. Daarna doorgereden naar Perth. Het was nog even lastig om het hotel te vinden, maar na 4 rondjes om hetzelfde blok, toch gelukt. Het (door Gert gekozen, omdat mijn hotel niet luxe genoeg was)hotel bleek geen receptie te hebben😬 We moesten onze naam intypen op een soort sigarettenmachine en toen viel de sleutel in het bakje. Na even zoeken vonden we de kamer in de kelder en hadden we ook zelf uitgevonden dat we de auto in de parkeergarage konden rijden, want iemand die we dat konden vragen was pas na 17.00u aanwezig. Ik mag de volgende hotels weer uitkiezen😂😂

3 December 2017

Zondag 3 december Coral Bay - Geraldton Vandaag terug richting Perth. We hebben besloten gelijk een flink eind te rijden. Ruim 700 km, dan hoeven we morgen nog (maar) 450 km. Vanmorgen om 5.45u opgestaan, ingepakt, bij de bakery koffie met een puddingbroodje gegeten en op weg. Het eerste uur zijn we niemand tegengekomen en de rest van de weg ongeveer 8 auto’s per uur. Wel zie je hier veel road trains. Bij roadhouse Billabong weer geluncht, net als op de heenweg. Het meisje herkende ons nog 😂 Tot 150 km voor Geraldton was het dezelfde weg terug, daarna verandert het landschap weer in heuvelachtig met graanvelden. Helaas begon het toen ook te regenen zodat we nu in een druilerig hotel aan zee zitten. Van verschillende mensen hoorden we dat er een cycloon bij Exmouth ligt, dus een depressie in deze buurt, die morgen met ons meereist naar Perth😂 Gelukkig is het met 23 graden nog steeds aangenaam warm. Prima weer in te reizen, daarna wordt het weer beter volgens de weersverwachting.

2 December 2017

Halverwege eerst vanaf de klif zeeschilpadden bekeken, daarna naar het strand om te snorkelen. Ook hier begint het rif gelijk na het strand. Nog maar net in het water zag ik al een stingray die zich aan het ingraven was, daarna hebben we er nog 1 zien zwemmen. Gert en ik zagen ook nog een steenvis zwemmen. Daar moet je niet op gaan staan, want ze zijn heel giftig. Keek daarna wel goed uit toen we het strand weer op moesten 😬 Half uurtje gesnorkeld en weer nieuwe vissen en een megagrote blauwe oester gezien. Omdat hij helemaal open stond herkenden wij er geen oester in. Pas na de uitleg van Mark wisten we wat het was. Daarna het laatste stukje een beetje freestylend terug geraced. Door het mulle zand en over de duinen. Zo gaaf, gingen soms wel 45 km per uur. Gert en ik vonden het fantastisch. Doen we zeker nog een keer als we de kans krijgen😁
Zaterdag 2 december Coral Bay Vanmorgen een relaxte ochtend. Ontbeten, de was gedaan en lekker gelezen. Voor vanmiddag hadden we een quad/snorkeltoer geboekt. Om half 1 moesten we verzamelen. We waren maar met z’n drietjes en de gids. Eerst uitleg hoe een quad werkt en daarna de duinen in. Omdat we alledrie het tempo goed konden volgen, gingen we steeds harder. De track volgde een zandpad met los zand met in elke bocht een stuk waar je omhoog kon. In het begin bleef ik een beetje onder in de bocht, maar toen ik gewend was aan het rijden, ging het steeds hoger. Echt heel gaaf. Net skiën, maar dan op een quad. De heuvel op moest je flink gas geven anders bleef je halverwege steken. Op een gegeven moment stonden we op een steile heuvel. Mark was vooruit gegaan om foto’s te maken. Even slikken want het was erg steil, beetje gas en toen recht naar beneden. Het stuk daarna langs de kliffen met prachtig uitzicht!

1 December 2017

Vrijdag 1 december Coral Bay Vandaag met een boot het rif op om te snorkelen. We waren maar met een klein groepje (10 man). Op de eerste plek gingen we op zoek naar rifhaaien. Er is daar een ‘cleaning station’ waar de haaien vaak komen om schoon gemaakt te worden door kleine visjes. Vandaag hebben we er vijf gezien. Ze zwommen op één plek tussen het koraal, zodat we ze heel goed konden bekijken. Ook zwommen er heel veel verschillende prachtige vissen. Daarna waren we op weg naar de Manta Rays maar onderweg kwamen we een tijgerhaai tegen. Iedereen moest supersnel zijn spullen aandoen en op de achterkant van de boot gaan zitten. Intussen volgde de boot de haai. Als de toeter klonk, moesten we allemaal tegelijk het water in achter onze gids aan die aangaf waar de haai was. Dat was een aardige zwempartij, maar we hebben de haai wel 10 minuten kunnen volgen. Ik lees net op Wikipedia dat tijgerhaaien gevaarlijk voor mensen kunnen zijn😂 Goed dat ik dat niet wist!
Zelfde ritueel bij de tweede tijgerhaai. Deze zwom heel snel en we moesten moeite doen om hem bij te houden(wat sommige mensen met een slechtere conditie dan de mijne, niet lukte😱😂. Zij werden door de boot opgepikt). Nog steeds onderweg kwamen we een groep schildpadden tegen. Plotseling zagen we ze echter wegschieten (kunnen heel hard zwemmen) en bleek er weer een tijgerhaai te zitten. Wel gelukkig snel een manta ray gevonden, allemaal het water in en ook hier hebben we wel 10 minuten achteraan gezwommen. Later zelf een duik met twee! De laatste stop was bij een rif om zeeschildpadden te zien. We lagen nog niet in het water of we hadden een hele grote gespot die op z’n dooie akkertje rondzwom. Daar hebben we zeker wel een kwartier mee gezwommen. Af en toe draaide hij zich om en lag je gewoon aan te kijken. Achter de gids aan het hele rif door gezwommen. Prachtig koraal en hele mooie vissen. Een fantastische snorkeltocht waarbij je echt op zoek naar vissen, dieren en koraal ging! ⛴🐠?

30 November 2017

Donderdag 30 november Carnarvon - Coral Bay Vanmorgen om 8 uur gaan rijden en om 11 uur waren we in Coral Bay. Weer 300 km door de middle of nowhere en plotseling sta je dan in een klein paradijsje. Omdat het nog vroeg was eerst informatie ingewonnen over snorkeltochten en er 1 geboekt voor morgen. Daarna over het strand gaan wandelen voor ons hotel. We kwamen erachter dat je op 2 meter vanaf het strand ook kan snorkelen, dus snorkel en flippers gehuurd en het water in. Wat we niet verwacht hadden: heel veel koraal en heel veel verschillende soorten vissen. Veel meer dan we vorig jaar met snorkelen gezien hadden. Na een uurtje snorkelen (tegen de harde wind in) even gestopt en op het strand gelegen, daarna met de wind mee dezelfde weg terug. Weer veel verschillende vissen gezien. Ze zwemmen bijna tot op het strand. Ben benieuwd wat we morgen gaan zien.

29 November 2017

Na Hamelin Pool zijn we weer op Highway 1 beland en moeten we nog 200 km naar Carnarvon. Het volgende afwisselende landschap trekt aan ons voorbij 😂😂. Een vrij desolate omgeving met héél veel dode kangoeroes (heb ik maar niet op de foto gezet), af en toe twee emoes (waren te snel), één stier en veel geitjes. Om 13u zijn we bij het hotel, ingecheckt en rondje Carnarvon gedaan. Mooi strand bij Pelican Point waar we even gelopen hebben. Daar was geen mens te zien. Daarna even het stadje is, maar daar was ook niets te doen behalve het betalen van onze bekeuring😇 Terug naar het hotel en lekker buiten gezeten met een biertje🍺 We hebben een verdere planning gemaakt voor de vakantie en vlucht en auto geboekt. Besloten dat we niet naar Tasmanië gaan (🌧 en ⛄️), maar nadat we terug in Perth zijn, gaan we verder naar het zuiden naar Albany. Daarna terug naar Perth en dan naar Adelaide.
Woensdag 29 november Denham - Carnarvon Vandaag op weg naar Coral Bay, met als tussenstop op 300km Carnarvon. We moesten eerst ons schiereiland weer af en hadden besloten om bij Shell beach en Hamelin Pool te stoppen om de bezienswaardigheid te bekijken. Shell beach is een strand dat eigenlijk bestaat uit een 9 meter dikke laag schelpen. Het water is hier zouter dan normaal, waardoor er een bepaald soort mossel leeft. In de loop der tijd zijn de schelpen van deze mossels opgestapeld tot een gigantische hoogte. Het lijkt zand waar je over loopt, maar het zijn alleen maar schelpjes. In Hamelin Pool heb je stromatolites. Dat is een van de oudste vormen van leven. Het lijken zwarte hoopjes steen, maar bestaat eigenlijk uit bacteriën en eencellige organismen. Verder is er niets aan om naar te kijken 🤣 maar aangezien het een van de weinige plaatsen ter wereld is waar ze nog bestaan, vonden we het wel leuk om even te bekijken.

28 November 2017

Via de Big Lagoon teruggereden naar Denham. Stukje langs de Lagoon gelopen. Ook hier weer prachtig blauw water met allerlei kleurschakeringen. Niet al te ver gegaan, want we begonnen allebei een beetje te verkleuren. De rest van de middag op ons balkonnetje in de schaduw gezeten. Morgen gaan we verder naar het noorden, naar Carnarvon. Daar blijven we 1 nachtje en dan door naar Coral Bay. Daar blijven we 3 nachten en zakken daarna weer naar het zuiden, terug naar Perth.
Na de koffie zijn we lekker over het strand gaan lopen. Veel pelikanen gezien die heel tam zijn. Eentje was aan het vissen. Ze zien er heel onhandig uit met die grote snavels, maar ze zijn razendsnel en hebben zo een vis of krab te pakken. Na Monkey Mia wilden we naar Cape Peron. Dit is het meest westelijke punt van Australië. Je kan hier alleen over een onverharde 40 km lange zandweg met een 4WD komen. Nu hebben we die wel, maar toen we op het zandpad stonden en onze banden leeg moesten laten lopen, besloten we het toch maar niet te doen. Er zijn weinig toeristen, je hebt geen bereik met je telefoon en onze 4WD had niet de goede versnellingen, dus als je vast komt te zitten..... Wel de oude schapenfarm bekeken die niet meer in gebruik is, maar wel in oude staat hersteld is om te bezichtigen.
Dinsdag 28 november Monkey Mia Vandaag een rustig dagje. We gaan naar Monkey Mia. Geen plek om apen, maar dolfijnen te bekijken. Al sinds de jaren ‘60 komen hier dolfijnen naar het strand. Eerst gevoerd door parelvissers later om toeristen te trekken. In de jaren’80 kwam men erachter dat heel veel jongen van deze dolfijnen dood gingen omdat hun moeders ze niet meer leerden jagen. Daarom zijn er maar 5 dolfijnen die een paar vissen per dag krijgen (de rest van de groep blijft op veilige afstand) zodat ze zelf het grootste deel van hun voedsel blijven vangen. De dolfijnen komen ook niet elke dag en soms zelfs weken niet. Wij hadden mazzel, van de 5 dolfijnen waren er 4. Was een hele leuke ervaring. De dolfijnen bleven ook na het voeren in de baai. Met een kopje koffie erbij heel leuk om naar te kijken.

27 November 2017

Na het National Park eerst 30km het park uit voor we weer op Highway 1 waren. We hadden vanmorgen bedacht dat we in het eerstvolgende dorp zouden gaan ontbijten, maar dat dorpje, wat geen dorpje was, maar een Roadhouse (tanken/plassen/eten), lag 160km verderop. Het ontbijt werd dus een lunch 😆 Na de lunch hebben we ongeveer 200 km over 1 lange weg gereden. Af en toe een bocht en nog minder vaak een tegenligger. Toch verveelt het ons geen moment, al zijn twee overstekende emoes natuurlijk wel leuk als afwisseling. Omdat Denham aan het eind van een schiereiland ligt wel af en toe prachtige uitzichten over een groenblauwe zee. Om 15u waren we in Denham. Hier hebben we een heel leuk appartement (met wasmachine!) Even wat gedronken en nu zijn we lekker aan het wassen.
Maandag 27 november Kalbarri - Denham Nadat we uitgecheckt hadden zijn we naar het Kalbarri National Park gereden. Dat was de reden waarom we hier onze tussenstop gepland hadden. Een tocht van 30 km door niemandsland. Aangekomen bij Nature’s Window moesten we eerst een km lopen voor we er waren. Het laatste stukje een beetje klimmen en klauteren boven een (voor mij) hele stijle afgrond! Fijn! Maar dan heb je wel wat. Het eerste uitzicht op de Gorge en rivier was al fantastisch, maar als je op de punt stond en door ‘het raam’ keek, was het helemaal mooi. De bergen zijn opgebouwd uit laagjes van heel veel verschillende kleuren rood, geel en beige tinten. Gelukkig kwam de zon telkens tevoorschijn, want dan zie je kleuren pas echt goed. Omdat het nog geen hoogseizoen is, was het hier ook lekker rustig. Na de klim naar boven, de auto in voor de volgende etappe naar Denham.

26 November 2017

Tegen half 6 waren we eindelijk in de buurt van Kalbarri en kwamen we twee lookout punten tegen. De Natural Bridge en Island Point. We besloten gelijk te gaan kijken, omdat we morgen ook niet al te veel tijd hebben. Er was om deze tijd niemand meer en het uitzicht was heel mooi. Tijdje genoten van de stilte en toen door naar ons hotel. Spullen gedropt en wat gaan eten. De helft van het blog getypt en verzonden zonder WiFi op mijn buitenlandbundel. Die was gelijk bijna op, vandaar vandaag pas de rest😆
Na de Pinnacles nog 300km naar Kilbarri. Dat was nog best een eind. Zeker omdat je hier niet harder dan 110km/u mag rijden en de wegen 2 baans zijn, met af en toe een extra inhaalstrook. Dan is het heel irritant als iemand voor je 100km/u rijdt en je kunt er niet langs. Dus toen er een inhaalstrook kwam, gaf Gert gas om er langs te gaan. Helaas kwam er een politieauto ons tegemoet. In de achteruitkijkspiegel zag ik dat hij zijn zwaailichten aandeed en zei tegen Gert dat hij achter ons aan zou komen. Gert dacht natuurlijk van niet, maar al snel zag ik dat ik gelijk had. Nadat onze papieren gecontroleerd waren en we een boete van AUS$ 100 hadden gekregen die we bij een postoffice mogen betalen, mochten we weer verder. Heel vreemd vond ik het dat de agent zei dat we het land gewoon uit mogen als we de boete niet betalen. Het leek wel een hint😳 Betalen ‘m toch maar, anders komen we West-Australië niet meer in mochten we dat nog eens willen.
Halverwege komen we langs Cervantes. Hier is een gebied dat the Pinacles wordt genoemd. Duizenden stenen die zijn blijven staan toen het kalkgesteente eromheen wegspoelde. Het zand is heel geel en vreemd hard en in een gebied van een paar vierkante kilometer zie je alleen maar stenen. Met de felblauwe lucht erboven was het prachtig om te zien.
Zondag 26 november: Fremantle-Kalbarri Vandaag de hele dag gereden van Fremantle naar Kalbarri. Vanmorgen om 8.00u op weg gegaan. Na een half uurtje kwamen we door Perth. Het is zondag, dus lekker rustig op de weg. Perth is een miljoenenstad, maar het lijkt of we door een groot dorp rijden. Na de paar torenflats in downtown Perth, zien we alleen maar uitgestrekte laagbouw. Al snel verandert dat in af en toe een dorp en uiteindelijk rijden we weer in de grote leegte. Het landschap wisselt steeds. Bos, hei, struiken, palmboompjes en uiteindelijk rijden we in een droog gebied met hele mooie witte zandduinen. De duinen duiken om de paar kilometer op en glinsteren als sneeuw in de felle zon. Zo blijft het leuk om naar buiten te kijken.

25 November 2017

Daarna zijn we met de auto naar het zuiden gereden richting Rockingham. De weg erheen was niet heel bijzonder. Vooral het eerste stuk rijd je door een gebied met heel veel industrie. Maar Rockingham zelf is wel leuk. Veel mensen langs de stranden. In een baai werd heel veel gesurft. Dat was een spectaculair gezicht omdat het behoorlijk waaide. We hebben daar een tijd staan kijken. Daarna bij een strandtentje wat gegeten en via het binnenland teruggereden. Op nog geen 10km afstand van strand en zee, rijd je dan weer tussen de boerderijen en koeien. Alsof we nooit weggeweest zijn🐂🐃
Zaterdag 25 november Vandaag een dagje Fremantle en omgeving. Vanmorgen eerst naar het centrum gewandeld. Fremantle is een dorp met een leuk historisch centrum en een overdekte markt waar in het weekend allerlei soorten kraampjes staan. Veel kunstenaars, sieraden, kleding en leren spullen, maar ook allerlei soorten eten, drinken, kruiden, en snoep. Lijkt op een Aziatische markt, maar dan netjes en zonder dode dieren en de stank die daar bij hoort 😬. Ook de rest van het centrum is gezellig en druk. Toen we alles gezien hadden, zijn we terug naar de B&B gegaan en hebben we besloten of we morgen naar het noorden of naar het zuiden van Perth zullen gaan. Het is het noorden geworden. Gelijk twee hotels geboekt. Het eerste hotel in Kalbarri ongeveer 600km vanaf hier en de dag erna gaan we naar Denham, nog 200 km naar het noorden. Daar willen we naar Shark Bay, Monkey Mia en naar Coral Bay om te snorkelen.

24 November 2017

Vrijdag 24 november Vandaag vliegen we van Singapore naar Perth. Vanmorgen al om kwart voor 5 opgestaan. Is normaal heel vroeg, maar ik was nu al vanaf half 3 wakker. Om 6 uur waren we op het vliegveld en ook vandaag liep alles heel gesmeerd. Bagage moesten we zelf labelen en daarna nog alleen afgeven, daarna gaan ontbijten. Uurtje voor vertrek met het treintje richting de gate, vlot langs de security en met een kwartiertje vertraging vertrokken richting Perth. Na 5 uurtjes vliegen in Perth geland. Australië in komen is altijd even een ‘dingetje’. Vandaag moesten we eerst langs de ‘biodog’. Gelukkig waren wij niet interessant en liep hij na een korte snuffel door. Auto opgehaald en naar Fremantle gereden. Dit is een dorp op 30km afstand van Perth. Hier hebben we twee dagen een kamer in een B&B. De spullen in de kamer gezet en naar het strand gegaan. Stukje gelopen en bij een pizzeria gegeten. Nu proberen in een goed slaapritme te komen en morgen de omgeving verkennen.

23 November 2017

Vanmiddag het centrum van Singapore bekeken. We hadden vanmorgen aan de taxichauffeur gevraagd wat de hoogtepunten van Singapore zijn en daar moest hij heel lang over nadenken. We snappen nu waarom. Singapore is geen mooie of gezellige stad. Het is heel schoon en netjes, maar het leven speelt zich af in shoppingmalls. Buiten zie je bijna geen mensen en weinig leuke winkeltjes of restaurantjes. Alleen in Little India vind je iets terug van de oude sfeer en gebouwen. Maar dat is gelijk weer over de top. Een paar uurtjes rondgelopen, Chinees gegeten in Chinatown en toen terug met de metro die elke 4 minuten stipt, zonder bestuurder, komt aanrijden en keurig stopt voor de schuifdeuren in een glazen wand. Vreemd gezicht om voor in een trein te staan en zo de tunnel in te kijken in een door een computer bestuurde trein.
Donderdag 23 november 2017 Hotel in Singapore, naast een waterpark. Vanmorgen om half 6 geland en om 6 uur bij het hotel. Niet echt een handige tijd om in te checken. Onze koffers in het depot gezet en bij MacDonalds ontbeten.😳 Was het enige restaurant dat open was. Om 9 uur terug naar hotel waar we even lekker konden douchen en een korte broek aantrekken. Gaan zo met de metro richting centrum.

22 November 2017

Woensdag 22 november Vanmorgen om half 11 vertrokken richting Singapore, onze tussenstop richting Australië. Lauren heeft ons om half 8 naar Schiphol gebracht. Daar konden we gelijk onze bagage droppen en door de douane. Nog nooit zo snel meegemaakt. Het was rustig op Schiphol en ook ons vliegtuig zit niet vol. Lekker 3 stoelen met z’n tweeën. Nu filmpje aan en lekker 12 uur uitzitten😜