Morocco · 22 Days · 59 Moments · January 2019

De reis van Johan en Marijke in Marokko


30 January 2019

Opnieuw wat extra controles omdat we van buiten Europa komen. Het gaat vlot, ook dankzij de lange vlakke transportband. Al vlug de rechtstreekse trein gehaald naar Kortrijk en een gekende Belgische, Vlaamse lunch genuttigd. Eens iets anders dan tajine of couscous of brochettes. Het heeft gesmaakt in de K ! En nu, op naar bus 62 die ons thuis zal brengen. Eind goed, al goed !
Flink gewandeld de laatste dagen. Deze morgen 30 januari, vroeg wakker : 4u45. Vlotte taxi, 10 minuten naar de luchthaven. 250 DH. Op luchthaven een hele procedure : bij binnenkomen RX valiezen, stempel van Ryanair nodig op formulier, eerste doorgang, nazicht alle papieren bij, controle bagage en schoenen uit, bij douane pasport uitschrijven, trap op naar taxfree shop, trap af naar gate B7, wachten, controle Ryanair en de bus op. Nu op vliegtuig, 7u20. We waren vroeg aan, maar het was nodig. Oef. Op vliegtuig zegt men dat we een uur vertraging zullen hebben en dat we wegens controles 35 minuten later zullen opstijgen. Ondertussen is het reeds 7u55 en we worden wat ongeduldig van het zinloze wachten. Ondertussen 8u25 en men zegt, over 5 minuten zijn we weg. Anderzijds een goede vlucht, wel een uur vertraging door te laat kunnen vertrekken. Mooie sneeuwlandschappen nabij Amiens. Opeens staan we terug op begane grond. Weinig zicht boven Zaventem.

29 January 2019

Zo zien de signalisatie borden er bij de spoorwegen uit. En zo verplaatst de eigen bevolking zich. Heel vaak merken wij groepjes huisjes, bij ons zouden we stallen zeggen, tegen een achtergrond van nieuwbouw of huizen die reeds 75 jaar oud zijn. En heel vaak hopen afval, van alles, ook plastiek flessen enz. Hier liggen ze hoegenaamd niet wakker van het milieu. Vaak steken ze hun afval in brand, zoals bij ons 25 jaar geleden. En dan komen we opeens in onze chique gereserveerde kamer. De mooiste die we reeds hadden aan een prijs van 40€, ontbijt voor 2 inbegrepen. Nog een heerlijke douche genomen en morgen om 4u45 eruit. Ontbijt om 5 uur, taxi om 5u30 en 45 minuten rijden tot de luchthaven. Ja de rit zal wat langer duren want de koning is in de stad ...??? Hopelijk gaat onze vlieger morgenochtend om 7u25 op en nog veel belangrijker, hopelijk glijdt hij in Zaventem niet voorbij de landingsbaan met de uitzonderlijke sneeuw in België ... Tot zo, inshallah ...
Dinsdag 29 januari. Ons ontbijt ... Terwijl we aan het sporen zijn toch even wat neerpennen. We zitten in een coupé van 8 mensen toch wat opeen gepakt. Maar het gaat. Adamo zingt “inshallah”, als God het wil. Onderweg heel wat groen, vruchtbare akkers, sinaasappelbomen, mensen aan het werk op de akkers. Ook heel wat schapen-, geiten-, koeiewachters bij hun kudden. Oude mannen op stap met hun ezeltje, jongeren die doelloos samen wandelen, praten of niets doen. Marokko is in mijn ogen een ontwikkelingsland die af en toe toont via nieuwe gebouwen, wegen, na opruimingen dat er toch wat vernieuwing komt, maar heel traag, traag... Een jonge vrouw in onze coupé, van laat ons zeggen 35 jaar met kind leest in haar mini Koran. Laat de Koran ruimte om te ontwikkelen of te berusten ? Algemeen voelen we ons wel veilig. Mensen helpen graag, zowel jong als oud. In de Medina is dat overdreven door geldgewin, ze ruiken onze euro’s. Maar we leerden ze ook van ons af te schudden.

28 January 2019

Gisteren reeds onze treinkaartjes gekocht om terug te keren naar Marrakesh waar we het vliegtuig naar huis toe zullen nemen. Het wordt morgen een treinrit van een 7 uur waarbij we een groot deel van Marokko zullen aangedaan hebben. Zie schema, trein 120. Andere optie was 10 uur nachtbus en daar kiezen we echt niet meer voor. Morgen hier rond 10 uur vertrekken met een taxi, broodjes inslaan voor de lange treinrit en vertrek trein om 11u35. Aankomst Marrakesh om 18u15. Dan naar ons laatste hotel. Tot zo ... We schrijven onze berichten hier aan onze voordeur. Straks Franse avond hier met stokbrood, kaassoorten en rode wijn, alles van de Carrefour, hier dichtbij. Opnieuw een gigantisch verschil in kwaliteit en netheid, vergeleken met de Souks. De Marokkanen zien dat toch ook zou je denken...
Vandaag maandag 28 januari. Een laatste wandeldag in Fez. Eerst een klimmetje naar omhoog in de overtuiging dat we aan een park zouden komen. Mis dus, het blijkt een ommuurd oud kerkhof te zijn waarop oude mannen hun dierenhuiden te drogen leggen. Hun ezels wachten geduldig tot ze bevrijd zijn van hun lading. Maar wel een geweldig mooi uitzicht over de streek. Onderweg opnieuw bittere armoede gezien in de verpauperde Souks. Zie winkelpandjes. Tussenin kleine klasjes voor kleuters. Wat een contrast met onze levens standaard. Straten die gestut moeten worden en een km verder de grandeur van parken, prestigegebouwen vlak bij de leerlooierijen. Van contrasten gesproken.

27 January 2019

Kleurrijk en een bezoekje aan een school. De conciërge laat ons een klaslokaal zien. Zijn idee. Natuurlijk daarna het handje. 5 DH geef ik hem, maar hij is niet content. Dan maar het bedrag verdubbelen.
Niet alles is evenwel even mooi. Het had beter gekund.
Zondag 27 januari: vooral schone dinges met stijl.

26 January 2019

Opnieuw zijn we getuige van prachtige mozaïeken. De enige gebouwen die rijkdom uitstralen zijn de moskeeën, het moderne stationsgebouw en het Ibis hotel. Vele mensen lijken straatarm, hebben een slecht gebit, zijn sjofel gekleed, bedelen, zien er moe uit, staren voor zich uit, lopen doelloos achter elkaar heen door de nauwe winkelstraatjes. Iedereen moet er door, de gasflessen leverancier, de muilezels zwaar beladen en veel te breed voor de nauwe straatjes, de steekkarren, ... En wederom zien we verkoop stalletjes, soms 2 m breed met een voor zich uit starende verkoper met de blik op oneindig. Zijn winkeltje volgestouwd met zijn producten die waarschijnlijk reeds jaren liggen te wachten op een koper. Moet dat allemaal nog verkocht worden ? Wanneer ?
Deze morgen kregen we van de conciërge een duidelijke uitleg waarom Moslims zich zo grondig moeten wassen vlak voor ze bidden in de Moskee. We knopen eindjes aan elkaar ... er is geen toiletpapier op de toiletten thuis, in cafés ed. Toiletpapier gebruiken is immers voor een Moslim een onrein gebruik. Ze vegen hun poep schoon met hun linkerhand, dat is wat hun godsdienst voorschrijft. Ik vertik het verder om hen nog een hand te geven ...
Vandaag zaterdag 26 januari. Opnieuw een dag met vele gezichten. Vooreerst de tanneries bezocht (leerlooierijen en kleuren van de huiden). Wat een slaafs, vuil, stinkend beroep. Onze gids vertelde honderduit over de werkwijze, de huiden afkomstig van koeien,geiten, schapen en dromedarissen. Men houdt deze werkwijze ook in ere als werelderfgoed, erkend door de Unesco. Ondertussen wisten we al dat we ons niet direct moeten laten meetronen door een clandestiene gids. We deden juist het omgekeerde van wat ze voorstelden. Sommigen maakten zich wat boos omwille van onze onwil en tegendraadsheid. Soms hadden ze gelijk dat het wegje dood liep, dan keerden wij gewoon op onze stappen terug. Wij mochten de tanneries vanaf een balkon bekijken en liepen door twee verkoopzalen. We staken de gids 20 DH in de hand en zegden dat wij geen interesse hadden in kopen maar dat we wel tevreden zijn met zijn uitleg. Hij bleef rustig, dankbaar en begripsvol !

25 January 2019

Vandaag vrijdag 25 januari, op stap, op verkenning naar mooie Moorse, Arabische en Joodse invloeden. Moskeeën, Joodse begraafplaats en - museum. We laten ons opnieuw ongewild meetronen met iemand die ons wil gidsen. Toch gelukkig maar, anders drongen wij niet zo diep door in het heel oude Joodse kwartier. Toch wonen er nog 200 overgebleven Joodse families die hier in 1948 niet naar Israël zijn vertrokken. Het is nog wat mistig maar de zon komt er helemaal opnieuw door. Eerst langs grote boulevards naar een modern winkelcentrum met Carrefour winkel en aparte cave waar we 2 flessen wijn en 2 blikjes bier kopen. Het moet immers niet altijd Marrokaans water of - thee zijn. Op weg naar ons mooi verblijf beseffen we plots dat er een keuken met gerei beschikbaar is. En even verderop is er warempel een Chinees. Wat moet je meer hebben. Het heeft gesmaakt en is weer eens iets anders. Geniet verder met ons mee met de volgende reeks foto’s.

24 January 2019

Wie had gedacht dat achter dat kleine onnozele deurtje in een smal en nietig straatje, midden de medina een mooi verblijf schuil gaat. (2 laatste foto’s van deze reeks van 10) Deze morgen vroegen we ons af bij de gesloten deur of we onze reservatie bij booking.com wel zouden behouden of annuleren. Gelukkig niet dus. Deze middag een lunch besteld voor 70 DH elk. Lekker, goedkoop en gezellig. En nu nog een uurtje slaap inhalen, nu we reeds wat info opdeden uit de boekjes en ons nu wat kunnen oriënteren voor morgen. Mogelijk schrappen we Meknes van ons verlanglijstje !
Deze morgen donderdag 24 januari om 4u30 met de bus toegekomen in station Fez. Eerst een koffie met gebak in het treinstation. Taxi chauffeurs bij de vleet om ons te helpen. In één twee drie is er al ene weg met 1 valies. Stop en we tonen het adres en vragen de prijs. Adres, ze vallen uit de lucht maar vragen 15€. Wij njet, we gaan te voet. Hadden we het geweten ... lichte regen, 40 minuten wandelen met onze valiezen. We komen aan om 7 uur maar de deur nog op slot. Dus wandelen op zoek naar een koffie. Niets gevonden. Dan maar weer terug en wachten op de stoep tot de baas ons ziet en ons binnenlaat. Vriendelijk tot en met. Wij in ons bed tot nu 13u38. Oproep tot gebied schalt over het gehele gebied. We konden niet vermoeden dat achter deze vuile deur in een straatje van 1 m breed zo’n mooie herberg schuilt. Straks wagen wij ons in het labyrint van straatjes. Ja, het lukt ons, op en neer tussen zovele doelloze wandelaars die geen kopers zijn.

23 January 2019

Wat een rit. Pikdonker, veel fietsers en voetgangers onderweg zonder licht. Smalle tweevaks wegen, heen en terug. Trage voertuigen, regelmatige stops met de bagagedeur open zonder enige controle, vlakbij jongeren met bromfietsen, enz. De 2 chauffeurs nemen bij de haltes rustig de tijd voor een sigaretje, koffie in de bar of onderweg, midden de stad toeteren en men komt met water of snoepjes. Wat een wereld. Maar heb wel het gevoel dat ze hun job kennen. Politiecontroles onderweg met borden of blauwe knipperlichten, maar geen controles voor bussen en taxi’s ! Nu 20u47 en van slapen zal er waarschijnlijk niet veel in huis komen. Toch iets speciaals : de ene keer stopt de bus langs de weg om een familielid geld te geven en km’s verder na getoeterd te hebben geeft de chauffeur een plastiekfles met witte vloeistof door aan iemand die vlug komt aanlopen ... raar ! Oponthoud om 23 uur : waarschijnlijk accident. Weg reeds een half uur afgesloten. Kan gebeuren en toch in Fez om 4u30.
Vandaag, woensdag onze laatste dag in Merzouga. Deze ochtend konden we de fiere mama en papa en de kleine bezoeken in hun slaapkamer. Wat een schattig kleintje. Na het ontbijt met een roerei in een tagine ontruimen wij onze kamer, reserveren wij ons volgend onderkomen en gaan op de middag op stap naar de hopen zand. Nemen er wat mooie beelden en maken een kort wandelingske op nen dromadair. Nu aan tafel in een eenvoudig restaurant , vlak aan het begin van de woestijn. Het eten laat op zich wachten, maar we hebben alle tijd, onze bus vertrekt maar om 19 u naar Fez.

22 January 2019

Steeds voelen we aan dat we vooral mooie en kleurrijke zaken fotograferen terwijl we evengoed veel afval en vuiligheid merken in de straten, in kanaaltjes en op pleinen. Maar daarom zijn we niet zover gevlogen !!! Daar richten wij ons niet op. Overal is het mooiste gebouw de moskee ! Er zijn vele huizen onafgewerkt. We merken nog vele aarde- en zandwegen en vele huizen opgetrokken in gestampte aarde en leem mengeling, ook de terrassen. Veel mensen leven armoedig. Onze gids vertelt dat men hier gemiddeld 6 - 7 kinderen heeft per gezin. Ze gaan later werken in de grote steden en zullen hun ouders hun verdiensten opsturen. In de grote steden heeft men gemiddeld 2 kinderen en zijn veel welvarender. Men lijkt hier honderden jaren achter op economisch gebied. De tijd is hier blijven stil staan. De traditie blijft hier in ere gehouden, zeker ook door de slaafse opvolging van de Koran en hun Imams (zo denken wij toch). Iedere gastheer zei ons tot nog toe dat alles hier veilig is.
Deze morgen zegt Idir dat zijn vrouw vandaag of één dezer dagen zal bevallen. Wij vragen waar dan wel, in het ziekenhuis ? Maar neen, daar hangt alleen een bordje “ziekenhuis of materniteit”, maar dat betekent niets. Als ze bevalt zal dat hier thuis zijn met oudere vrouwen (vroedvrouwen) uit de buurt. Bij onze thuiskomst vanavond rond 18 uur komt Idir vol trots zeggen dat zijn vrouw deze namiddag om 14u30 thuis bevallen is van een zoon, hun derde kind, maar de naam ligt nog niet vast. Hij vraagt ons of we haar willen zien maar we verwijzen naar morgen. Voor deze avond gaan we Idir sparen en we gaan elders eten. Het ontbijt kan wel morgen ochtend en we zullen dan zoals de drie koningen met hun dromedarissen madame en de kleine groeten.
Vandaag dinsdag 22 januari, een dag om opnieuw het platteland op te gaan, namelijk Rissani, 27 km van Merzouga. Taxi kost hier 15 DH elk voor een enkele rit. We ontdekken opnieuw een stadje met vandaag een grote markt. Er is aan niets gebrek, alles in overvloed maar vraag ons niet naar de hygiëne ! Een bezoek gebracht aan een mausuleum met 2 wachters aan de poort ! Fotograferen : tot daar en niet verder ... En voor we het goed en wel beseffen leidt hij ons het gehele dorp rond en krijgen we alle details te horen, tot zelfs over ieder klein fragmentje van de geschilderde poorten. Wij geven hem dan 50 DH waarmee hij tevreden lijkt. Opnieuw heel wat opgestoken van Ksar en Kasbahs.

21 January 2019

Zicht op de tuin. Aan tafel (Harira soep en tajine Kefta) in het kleurrijke salon van ons verblijf (auberge chez Julia) en nog enkele mooie beelden uit de boekjes. Heerlijk gezellig en zo anders. We nemen onze tijd. Tijd om te onthaasten !
Deze voormiddag MA 21 januari : een zeer geslaagde privé rondrit gemaakt van 3u30’. Zeer leerrijk en avontuurlijk. Een meer in de woestijn, prachtige zichten rondom, bezoek nomadenkamp, bezoek oude kolenmijn, muziekgroep Africaine, bezoek eenvoudige en luxueuze tentenkampen voor de toeristen. En veel opgestoken van onze chauffeur, gids. Geniet met ons mee...

20 January 2019

Vandaag zondag 20 januari hebben we ons deze ochtend opnieuw verplaatst naar het begin van de woestijn, namelijk naar Merzouga. Een rit van een tweetal uren met privé taxi. Er waren geen andere toeristen die deze trip met een taxi 6 personen wilden maken. Dan maar alleen met ons voor een 40€ deze keer. Wat een andere cultuur hier vlak bij de woestijn. Huizen zeer primitief alsook de straten. En toch zijn we goed geïnstalleerd “Chez Julia”. Zie foto’s. Deze namiddag reeds in het begin van het duinengebied geweest en vooral ook veel info opgedaan voor we beslissingen nemen ivm kamelentocht, 4x4 tochten enzoverder. Nu even rustig aan en genieten van wat rust en ons journi dagboek bijhouden.

19 January 2019

Wat een speciale avond ! Lang gewacht op onze heel lekkere tajine maar de sfeer errond is prachtig. Samen met de patron “Hakim” praten wij voluit in het Frans en komen heel veel te weten over de gewoonten en gebruiken hier ter plaatse. We openen onze tweede fles wijn en hij laat ons weten dat hij een leerkracht kent die “eau de vie” maakt van dadels. Daar hebben wij interesse in. Hij laat hem zonder dat we het goed en wel beseffen naar zijn auberge komen om te proeven. Gaandeweg, tijdens de maaltijd maken we gemeend kennis met Omar en proeven na de maaltijd zijn godendrank. 70 graden, zelf gemaakt en het is als een medicijn voor zij die het speen hebben. Na één enkel telefoontje komt hier ter plekke een 25 cl water flesje onze richting uit. We ofreren hem 100 DH waarmee hij heel blij is. De gehele avond tot 24 uur gaan de gesprekken over veiligheid, Islam, leefwijze, Berbercultuur, onderwijs, leefwijze nomaden, echtheid, familiebanden en armoede bij de bevolking. Machtig !
Deze middag kleine barbecue gehad met veel rook en weinig vuur. Een mengeling genomen van kippen brochetten met een tajine van lamsvlees. Het zag er niet direct zeer smakelijk uit maar het was wel heel lekker. Vervolgens een (Ksar met militairen ??? zei iemand) niet zo propere nederzetting bezocht. Direct het gehele gezin naar buiten en de kinderen vliegen in onze armen en zoenen ons. Daarna nog een uitstap naar een verlaten gebied en wat gewandeld. Wat leven wij in België rijkelijk, wij wonen in kastelen vergeleken met hier. En bovenal, wij merken het nu nog maar ...
Vandaag zaterdag 19 januari opnieuw een gevulde dag. Alle afstanden afgelegd per taxi. Er is onderscheid tussen kleine en grote volgens de afstand dat ze mogen afleggen. Als klap op de vuurpijl een rit meegemaakt (met een versleten mercedes van 1980) van 18 km aan 100 per uur met 4 vrouwen achterin en ikzelf voorin met een lief zwartje. Hoe is het mogelijk ? Steeds zeer betaalbaar. (25 km aan 10 DH per persoon) Een prachtig uitgewerkt museum bezocht in een zeer goed onderhouden en nog volledig bewoonde Ksar in El Korbat. Zie foto’s hierbij.
De tekst op de foto : in het Frans, Arabisch en Berbers !

18 January 2019

Vrijdag 18 januari, opnieuw een dag vol verrassingen. Deze ochtend een taxi willen nemen naar de verzamelde bushalten. Prijs plots 15 Dirham ipv 6 gisteren (10 Dirham is ongeveer 1€). Valiezen terug uit de auto, wij zoeken verder. 200 m verder nieuwe taxi aan 6 DH naar de bushaltes. Hij rijdt niet verder dan de taxiparking. Wij dan maar te voet 500 m naar bushaltes. Vragen de 2 tickets aan 15 DH zoals gisteren gezegd. Neen, die kosten 20 DH elk. Na uitschrijving tickets weigeren wij en zeggen dat de taxichauffeur ons zei dat er taxi’s rijden aan 20 DH. Wij dus terug naar taxi’s. Daar vragen ze 30 DH ipv 20. Wij terug naar de bussen met hangende oortjes. 15 minuten over tijd vertrekt de bus. Bij de start goed de bagage in de koffer in het oog houden want de deur staat wagenwijd open. Idem bij de 10 haltes !!! Anderzijds, 80 km onderweg tussen 30 tot 40 Marokkanen die steeds maar in en uitstappen op niet gemarkeerde haltes. Voor ons onbegrijpelijk. Wel luxe bus !
Vorige foto’s zijn van ons verblijf. Sobere kamer in de tuin van ons verblijf. De baas biedt ons direct aan om te gidsen. Wij kijken de kat uit de boom. We gaan op eigen houtje de eerste ksar bezoeken, 200 m van ons verblijf zonder gids. Natuurlijk er niet op gerekend dat we in een doolhof zouden terecht komen. Direct kregen we een nieuwe aanbieding om ons te gidsen. Daar gaan we gelukkig op in en krijgen vele leuke en nuttige info. Vooraf willen afspreken wat het zou kosten, maar een vrije bijdrage van 30 DH werd zeer in dank aangenomen. Ksar is eigenlijk een zeer oud dorp. Er wonen hier nog 300 gezinnen met gemiddeld 7 personen in donkere steegjes. Het gebied is wel 500 jaar oud. Mensen zijn er vriendelijk en enthousiast en hebben enkel elektriciteit in hun huisjes. Water moeten ze buiten het dorp halen tijdens bepaalde momenten per dag. De was doen ze gezamenlijk in een stroompje van een waterbron. Wat een contrast met onze leefwijze.
En deze namiddag, terwijl wij wandelen, in gesprek geraakt met de plaatselijke bevolking, zowel vrouwen als mannen. Een doorsteek gemaakt om terug op de goede weg te komen over de speelplaats heen van een basisschool. Er was slechts 1 persoon aanwezig, ... je raadt het al : de directeur. Een leuk gesprek gehad over de werking van zijn school. Pover, pover, pover. Wel veel aan de weet gekomen. Boeiend tot en met. We bezochten zelfs een klaslokaal. Jammer dat ik geen foto’s mocht maken. Morgen probeer ik het toch stiekem ... En de huisbaas zet zijn verwarming aan op zijn terras. Het wordt vlug veel frisser als de zon weg is. Met op de achtergrond onze kamer in typische Marokkaanse stuck. Verdere foto’s van moskee in Ksar (binnenzicht). Grote moskee in stad ! Morgen gaan we er alleen op uit met de bus naar Tinejdad.

17 January 2019

Nog enkele beelden van : irrigatie van de akkers, ons ontbijt hier en enkele gemeenschappelijke kamers. Weet, overdag is er een lekker zonnetje met meer dan 20 graden in ons gelaat, maar slechts enkele graden in schaduw, avond en ochtend. En deze avond een goed gevulde en lekkere couscous gegeten, bereidt door de huisbaas.
Op de middag keren wij door de oase die constant bevloeid wordt terug naar een oude Joodse wijk die we maar niet kunnen vinden. Dan gaan we maar eens exclusief eten in een luxueus restaurant op de top van een heuvel met prachtig uitzicht. Omdat wij het zijn (???) bieden ze een volledig gerecht aan tegen verminderde prijs. 120 Dirham wordt 100. Daar krijgen wij een voorgerecht voor om u tegen te zeggen, een hoofdschotel met brochetten en lamsgehakt en als dessert, vers fruit. Deze keer zien we open en bloot dat er ook wijn te krijgen is. Dus een flesje rozé aan 15 € kan er ook nog van af. Het heeft gesmaakt en bemerk de mooie omgeving. Vervolgens info gaan opzoeken voor ons vervoer van morgen. Steeds worden we aangesproken om bij hen te reserveren. Good deal : morgen 10u30 voor 50 km : 1,5 €. Vervolgens met taxi (0,3 €/persoon) naar centrum naar Joodse wijk. Opnieuw een gids die zich spontaan aanbiedt. Wat merken wij ? We liepen hier deze voormiddag door ...
Vandaag 17 januari : op aanraden van onze gastheer bezoeken we op eigen houtje een oude moskee in verval. Daar aangekomen worden we met open armen ontvangen door een zestig jarige die de moskee opnieuw helemaal opknapt en er zelfs niet voor betaald wordt. Hij doet dat om zijn hemel te verdienen en hij maakt er inderdaad schoon werk van. Hij leidt ons graag rond en wij stellen hem honderduit alle mogelijke vragen. Hij mag ons en wij mogen hem en steken 100 Dirham (10€) in zijn hand waarmee hij heel tevreden lijkt.

16 January 2019

Vandaag, woensdag 16 januari hebben wij onze huisbaas gevraagd ons te gidsen naar mooie plekjes als daar zijn de oases met palmbomen en de Todra vallei. Ondertussen staken we heel wat op van de bevolking, hun leefwijze, hun inkomen en hun cultuur in het algemeen. Het was echt boeiend en alles verliep zeer rustig en aangenaam. In het verleden organiseerden wij onze reizen nooit op zo’n manier. Het bevalt ons zeer. We wandelden een drietal uren en namen goedkope taxi’s. We aten deze namiddag laat een pizza en kochten een flesje wijn welke moeilijk te vinden is ! Maar Trotter weet raad. Morgen trekken wij er alleen op uit met de info die we kregen van onze huisbaas. Ondertussen hebben we weet gekregen van toekomstige accommodatie en leuke streken. Het bevalt ons echt. Overdag lekker warm zonnetje maar ‘s avonds, ‘s morgens en ‘s nachts erg koud. Plassen lagen er om 11 uur nog ijzig bij.

15 January 2019

Dinsdag 15 januari verplaatsten wij ons opnieuw met een comfortabele bus van Supratours van Ouarzazate naar Tineghir. Dit over een afstand van een 180 km aan 6,5€ per persoon. Vrij voordelig dus. Deze keer zijn we in Tineghir te voet naar onze auberge “chez Aissa” gegaan en toonden geen enkele interesse in de bedreven taxi chauffeurs die zo’n bus graag opwachten. Deze keer wel enkele aardewegen moeten afstappen maar we zijn terecht gekomen in een mooie verzorgde maar eenvoudige herberg en we zijn er zelfs de enige gasten. We werden zeer vriendelijk onthaald. Rond 17 uur wat eten gaan zoeken maar het werd 19 uur voor we tafelden. We weten ondertussen hoe dat gaat : we komen een Marrokaan tegen die wat Vlams en Hollands klapt en hij wijst ons gratis de weg. Brengt ons in contact met een goedkope taxi om de Todra kloof te bezoeken, loopt met ons een winkeltje binnen om een gepaste en goedkope Sahara sjaal te kopen (6€ elk) en leidt ons in een privéwoning waar ze tapijten weven.
Ziehier onze bus en welke routes ze allemaal afleggen. En ja, na een aangeboden thee bij de tapijtverkoper en wat uitleg door de weefsters haalden ze een tiental grote tapijten te voorschijn. Van zodra we hen zegden dat dit niet meekan in het vliegtuig kwamen de kleinere modellen te voorschijn. Ze demonstreerden hoe klein je zo’n tapijtje wel kan maken en voor het geld moet je het ook niet laten, namelijk 45 €... zie het kleine pakje 😏

14 January 2019

Maandag 14 januari met de lijnbus 40 km ver naar Skoura voor 3 € per persoon heen en terug. Daar maakten we onder begeleiding van een (toevallige en bevallige) Mustafa een wandeling naar en een bezoek aan een oude Kasbah. We verbleven vier uur bij hem en kregen in het Frans heel wat bijzonderheden te kennen van de streek, de leefwijze van de bevolking, het doel van gereedschappen, ... Ten slotte hielden wij met hem even halt bij een herborist, dronken er twee soorten thee, konden ruiken aan tal van kruiden en specerijen en kochten het één en ander naar ieders tevredenheid. Keerden met een taxi terug aan dezelfde prijs van de lijnbus. Het beviel ons vandaag opnieuw reuze. Vooral de andere leefwijze en het op avontuur trekken spreekt ons wel aan. We betaalden met plezier 25 € aan onze toevallige gids, drankjes en dadels door hem op de markt gekocht incluis.

13 January 2019

Enkele collagekes gemaakt met mijn foto’s.
Nog wat extra beelden vanuit de Atlas filmstudio’s.
Zondag 13 januari bezochten wij de Kasbah Aït Ben Haddou en de Atlas filmstudio’s alhier. Een boeiende kennismaking. Dit alles aan het begin van het woestijngebied dat nu nog uit dor gebergte bestaat. Wij verplaatsen ons nu eens met een comfortabele reisbus, dan met een privétaxi waarbij de chauffeur onze gids is en morgen met een goedkope lijnbus. De gedachte van een auto huren zetten wij een beetje uit ons hoofd nu we weten dat we zeer voordelig uit zijn met het openbaar vervoer en alles hier veilig en rustig is.
Nog wat extra beelden van Aït Ben Haddou.

12 January 2019

Vandaag een busrit van 4u30’ gemaakt van Marrakesh naar Ouarzazate met een luxe bus, dwars door het Atlasgebergte. Ruwe en verlaten streek met onderweg vuile, onverzorgde dorpjes waar de geslachte dieren in het stof hangen en alle koopwaar voor de helft buiten staat. Halverwege een kleine stop van 20 minuten gemaakt voor een drankje en een plasje. Deze rit heeft ons elk 8 euro gekost voor 200 km verplaatsing met slechts een 20 tal passagiers. Hier aangekomen merken we dat we een verzorgd hotel hebben geboekt, namelijk hotel Azoul. Alles lijkt hier veel rustiger en veiliger dan in de grote stad Marrakesh. We bereiden ons voor om vanaf morgen de streek te verkennen, ofwel per taxi, openbaar vervoer of huurauto. We zijn er nog niet helemaal aan uit geraakt. Morgen meer nieuws. Hier overdag een 20 tal graden maar ‘s avonds toch fris.

11 January 2019

Vandaag opnieuw veel afwisseling. Enkele foto’s vanaf het terras van ons hotel, de stinkende leerbewerkers, meegetroond naar de winkel met lederwaren en muiltjes gekocht. Iedereen heeft wel iets te koop of zegt waar wij wel of niet mogen gaan of fotograferen. Drukdoende, waar de tijd is blijven stilstaan, middeleeuwse toestanden ! Onze voedsel veiligheids diensten zouden hier een hele kluif aan hebben. En over zuivere lucht moet hier ook nog het eerste woord gezegd worden. Gelukkig en blij dat onze busrit voor morgen ook reeds vast ligt. 200 km en 4 uur rit wachten ons aan 8 euro voor elk en dit met mooie, moderne bussen. Dus morgen vanuit Marrakesh naar Ouarzazate.

10 January 2019

Genoten van de sfeer en de drukte op het voornaamste plein van Marrakesh “Place Jemaa El Fna”. Vleesspiesjes op de barbecue met Marokaanse groentjes en vooral veel plat water. Let op : alle kleine gerechtjes worden samengeteld en lopen toch wel op ...340 dirham (34€) voor samen. Zoals we reeds zegden : we leren veel bij vandaag ! En wat de verkoop op straat betreft : iedereen heeft wel wat te koop. Zelfs kinderen van een 8 jaar verkopen er open en bloot. Alles is beschikbaar van papieren zakdoekjes, sokken, telefoonkaarten, schoenenpoetsers, kledij in hopen, schoenen, iphones en andere smartphones en kabeltjes tot ze aan uw oren uit komen, koekjes, uurwerken, zonnebrillen, mutsen en T shirts, schoenen, brochetten op haardvuur klaargemaakt, ... In de souks (smalle straatjes vol koopwaar) rijden fietsers, bromfietsen en kleine vuilkarren en steekkarren tussen de honderden wandelaars. Van zodra je interesse toont staan ze aan u vastgeplakt. Dus geen interesse meer van onzentwege.
Al veel geleerd vandaag ! - Vraag eerst of je het toilet MET WC papier mag gebruiken en bestel pas dan je koffie. - Kijk niet in de ogen van een verkoper of je wordt aangesproken tot kopen van vanalles. Dus kijk ofwel omhoog of naar beneden. - Alles stevig vast houden, leg niets op de grond als je even van kledij wisselt. In een oogwenk is je fototoestel gepikt door 2 jongelui met een bromfiets. - Aangifte van diefstal doen is niet om het even waar. Er zijn immers 25 arrondissementen in Marrakesh. Je moet er veel geduld hebben. Je wordt eerst doorgestuurd naar bureel 1, zij zenden u terug en 30 minuten later komt de chef zeggen dat ze u zullen helpen in bureel 1. Eerst alles opmaken in het Arabisch en vervolgens in het Frans. Ja, dat duurt wel een uurtje. -Een SIM kaart kopen gaat wel vlot, maar toch blijft er wat argwaan. Maar ja, voor 80 Dirham (8€) kan je 5 GB data in 1 maand verbruiken. - Een immens verschil in mooie gebouwen in het nieuwe of oude centrum.

9 January 2019

Snelle en rustige vlucht achter de rug. De eerste indrukken zijn overweldigend qua kleur, lawaai, streetware, geuren en smaken. De eerste tajine valt echt in de smaak. Lekker !
Klaar voor vertrek. Eerst nog een Belgisch, Duvels gerstenat.