Netherlands, Costa Rica · 47 Days · 24 Moments · November 2017

Irene en Hiske in Costa Rica en Nicaragua


28 December 2017

Gisterenavond hebben we Costa Rica verlaten en zijn we naar Nicaragua gevlogen! Voor wat we ervan konden zien in het donker🙈 zitten we op een zalige plek aan het meer van Apoyo. We zijn nét wakker en schuiven zo aan het ontbijt🥐🍉🍍🍌

16 December 2017

Yeah, it is my lucky day: 3 dagen na het wassen zijn m'n sokken eindelijk droog!😅

15 December 2017

Vandaag hebben we catarata del toro bezocht. Een 100 meter hoge waterval die in een vulkaankrater uitmond. We werden gewaarschuwd voor de zware wandeling (vooral terug naar boven). Zo als het op onze vakantie gaat regende het ook vandaag... 🤔 Irene is iets opgeknapt en deze tocht wilden we toch maken. We bleken zo goed als de enige te zijn. De tocht viel erg mee (3,7 km en 39 verdiepingen telde de stappenteller; we hebben echt veel zwaardere wandelingen gemaakt deze reis). De beloning was magisch. Wát een mooie plek! Echt een sprookje. Behalve de waterval, werden we ook betoverd door het immens heldergroene mos. Eenmaal beneden brak de zon door. ☀️ Voldaan reden we terug naar onze B&B. Stopten onderweg op verzoek van Irene nog bij een soda (eettentje) waar enkel locals leken te komen en daar vond Irene een grote kom soep bomvol groenten🥕. Dat had ze even nodig!

14 December 2017

Terwijl Irene thuis aan het rusten is omdat zij niet fit is, mag ik meerijden met hotelgenoten naar een man in de bergen die Ara’s opvangt. Hij vangt ongeveer 20 Ara’s op (de groene worden met uitsterven bedreigd). In de ochtend voert hij ze. Inmiddels (hij doet dit al 25 jaar) kennen de wilde Ara’s uit de omgeving het procedé en komen in wel 20 paar een hapje mee snoepen. Zij komen uit alle verre hoeken aanvliegen. Eerst twee stipjes in de lucht, die al snel twee zwaluwen lijken en voor je met je ogen hebt kunnen knipperen komen ze zo dichtbij dat je hun majestueuze vlucht herkent (een enkele dappere kiest niet voor een boom als landingsbaan, maar mijn schouder 😍)! Ook de aapjes hopen een banaantje mee te kunnen pikken.
Het weer in Costa Rica, tja... dat valt wel een beetje tegen... 🌧☁️🌥🤔 Inmiddels zijn we 2 dagen in Puerto Viejo de Sarapiqui. Een steek waar het hier normaal in deze tijd bloedheet is. Nou hoeft dát ook weer niet, maar eerlijk is eerlijk: we hebben wel wat pech met het weer! En het lijkt erop dat het onze hele reis hier wat ondermaats blijft. Beetje onhandig dat we vooral korte broeken, rokjes en hemdjes bij ons hebben. We lopen dus dag in dag uit in dezelfde lange broek en legging, en hebben onze fleecevesten altijd binnen handbereik 😝 Voor mij een beddag: opgezette klieren, keelpijn, hoofdpijn en moeee.. Dus paracetamol en rust. Gelukkig kan Hiske mee met een leuk uitje! De eigenaar van ons hotel gaat met z'n gezin en 2 andere toeristen naar een Ara (vogel)opvang. 🦅👌🏼

13 December 2017

We zijn door een student biologie door het regenwoud rondgeleid en hij vertelde over de boom Ceiba. Wat wortels lijken, blijkt een onderdeel van de stam. De wortels van deze soms wel 40 meter hoge boom dringen slecht een cm of 80 de grond in. Hij heeft de stervormige stam nodig om stabiel te blijven. De grond is hier erg voedingsarm. De Ceiba haalt slechts 1% van zijn voeding uit de bodem. De rest haalt hij via de boomkruin uit de lucht. Het is niet te bepalen hoe oud een boom is. De Ceiba kent geen jaarringen en groeit niet in een te bepalen tempo. Veel bomen in het regenwoud hebben last van varen/bromelia’s etc die op hen groeien. De zaden van de planten zetten zich vast onder de schors en dan groeien ze uit. De planten verzamelen water, hierin komt zand uit de lucht. Daar nesten zich schimmels en bacteriën in en zo ontstaat er een heel klein eco systeem. Onderzoekers hebben onlangs Sahara zand in de hier groeiende bromelia’s ontdekt. Maakt de planten zwaar en dit is belastend voor

11 December 2017

Nog slechts 1% van de Costaricaanse bevolking bestaat uit de oorspronkelijke bevolking. Dat is te danken aan het ei van Columbus. Of kunnen we beter spreken ‘wat een ei, die Columbus?!’ De indianen leven in reservaten. Vandaag bezochten we een stam. We hoorden dat de Chief Timotea heet en dat we hem het beste konden opzoeken. Maar we reden verder en kwamen in Timotea’s dorp. Daar hebben we ons laten rondleiden in de jungle en geleerd over medicinale planten en bomen. De moderne wereld doet er haast voor onder!! En we hebben getoond gekregen hoe de oude indianen chocolade maakten (en de moderne nog altijd in hun voetsporen!) we zitten vlakbij Panama en hadden een sluiproute ingefluisterd gekregen om daar te komen, zónder langdurige grenscontroles. Maar omdat de avond inviel en het rijden in het donker door jungle paden ons nét iets te ver ging, besloten we van dit avontuur af te zien. Maar wat bleek (getuige laatste foto); we zijn tóch in Panama geweest!

10 December 2017

Het heeft meer dan 30 uur aan een stuk geregend! Een flinke storm heeft over heel het land gewoed. 💦🌂 Dat is ongebruikelijk; door het hoge gebergte in het midden van het land zijn meestal aan de oostkant en de westkant ervan andere weersomstandigheden. Het was en is een flinke puinhoop! Veel bomen op de weg, takken, en tot onze schrik ook heel veel elektriciteitskabels die van de masten af zijn gekomen. Zelf waren we ook enige tijd van water en elektriciteit verstookt. En zagen ook nog een gestrand zeilschip😨. De storm was ook voor hier uitzonderlijk, het was uitgebreid in het nieuws. 👀 En ja, wat doe je dan als je gekluisterd bent aan huis? Bij onze jungle-de-luxe huis zit een hottub, dus daar hebben we de hele middag in gebadderd. ☺️☺️☺️ met water uit de bron, en via een vuurkorf warm gestookt🔥

8 December 2017

Puerto Viejo de Talamanca is weer een héél andere omgeving dan de vorige gebieden die we bezocht hebben. Levendig dorpje, erg op toeristen gericht, veel eettentjes. Ook een meer levendige bevolking met veel Jamaicaanse invloeden. Dreadlocks👩🏾‍🌾, wiet, en af en toe reggaemuziek🎧🎼 Echt weer in de bewoonde wereld dus. Vlak landschap, ruige zee, en over het algemeen zwaar bewolkt. Dit is onze enige strandbestemming, maar helaas geen strandweer..👙 Leuk om in zo'n andere omgeving te zijn, maar het is hier wel wat rommeliger. Af en toe wat vuil op straat, dat zijn we niet eerder tegengekomen. We zijn hier minder actief maar een heel interssant dieren-rescuecenter bezocht en gewandeld in National park Cahuita. 👍

6 December 2017

(Even met terugwerkende kracht bijwerken 😃) Vandaag weer op pad naar de volgende bestemming🚙 Bijtijds op pad van de Valle Central naar de Caraïbische kust, Puerto Viejo de Talamanca. Ook leuk om eens te doen: dwars door de hoofdstad San José. Van de volledige rust en verlatenheid komt dit heel druk over! Zelfs voor stadse troela's zoals wij😜

4 December 2017

Precies 2 maanden geleden raasde storm Nate over oa Costa Rica en Nicaragua. 🌪 De storm heeft vooral in Nicaragua levens geeist maar ook in Costa Rica flink huisgehouden. Een aantal mensen is overleden, en wegen en bruggen zijn erdoor vernield! Gelukkig stak zowel de bevolking als de overheid direct de schouders eronder om de schade te herstellen. Daarin is te zien dat de overheid hier tóch redelijk welvarend is, want blijkbaar is hier geld voor.👍🏻 Wij zien de schade her en der nog en natuurlijk de werkzaamheden. Op sommige plaatsen rijden vrachtwagens (prachtige grote Amerikaanse trucks) af en aan om puin te ruimen. En laatst stonden we een uur stil omdat de mannen moesten werken en dan dus de weg gewoon een uur geblokkerd wordt. Maar ach: Pura Vida! Zoals ze hier bij alles zeggen: neem het leven zoals het komt en geniet!😃

3 December 2017

Vandaag onze laatste dag in San Gerardo de Dota, centraal Costa Rica. Hoe mooi dit gebied écht is, laat zich op foto niet weergeven. Allebei vinden we dit één van de mooiste natuurgebieden die we ooit gezien hebben! 🌳🌲 Vanwege de pittige klim naar 3400 meter komen hier relatief weinig toeristen. Dit gebied is zeer geïsoleerd en pas sinds de jaren "50 bewoond. Kleine gemeenschap van ongeveer 200 inwoners. Bij nevelwoud hadden wij ons voorgesteld dat we constant maar 50 meter konden zien😝maar dat is niet zo! 's Ochtends stralend zonnig, later op de dag valt de mist over het woud. Het dal ligt anderhalve km lager dan de top, daar een heus hof van Eden! Op de top dichtbegroeid woud. Hier minder verschillende vogelsoorten, wel tapirs🐗 De stilte is hier s t i l, de donkerte is hier d o n k e r, het woud is hier w o u d. We love it!
Vanmorgen vroeg uit de veren, zodat we om 05:30 uur op pad konden om de prachtige Quetzal te spotten! Direct bij aankomst op het uitkijkpunt zagen we er al twee! Deze vogel eet kleine wilde avocado’s (ter grote van een druif). Al vliegend pluk hij de avocado uit de boom, slikt hem in zijn geheel door en gaat dan zitten op een tak om hem te laten verteren en spuugt na een kwartier de pit uit. Deze schitterende vogel is in meerdere LatijnsAmerikaanse landen te zien, maar in deze vallei het beste van heel Latijns Amerika. De enorme hoogte verschillen in dit dal (van 2200 tot 3400 meter) maakt dat er overal avocado bomen groeien en zo is er in ieder seizoen wel ergens een rijpe vrucht te vinden. Ze eten in de vroege morgen en trekken dan diep het woud in omdat de door hun felle kleuren (die afhankelijk van hoe de zon erop schijnt van azuur blauw tot fris groen/geel kleuren) te zichtbaar zijn voor roofdieren. Ze zijn hun levenslang monogaam, maar leven tegelijkertijd voornamelijk solitair

2 December 2017

Kolibries, kolibries en nog eens kolibries! Als vlinders vliegen ze om ons heen. Van heel klein tot best groot. In werkelijk alle kleuren. Onrustig van bloem naar bloem. Zonder volgorde of ritme. Vandaag vond ik een heel klein nestje met een heel klein exemplaar. Dit vrouwtje is kleiner dan mijn pink! Op ons terras zojuist een voeder bakje opgehangen. We hoorde dat een professor in de biologie hier onlangs was en zij vertelde dat de verhouding water en suiker 4:1 moest zijn. En dat het heel precies komt. Het zou niet slecht voor de vogeltjes zijn, omdat ze verder uit heel veel bloemen eten/drinken. Nu afwachten of mijn hapje gewaardeerd wordt.

1 December 2017

We zijn een beetje achterop geraakt met ons reisdagboek. De dagen gaan snel. Ze beginnen vroeg; rond 05:00 komt de zon op (wij volgen een uur later) en om 17:30 gaat ze onder (en wij 3 uur later🙃). We zijn nu hoog in de bergen van San Gerardo de Dota 3400m). Het is warm op de dag en het koelt s’ avond af naar 10 graden. Dan stoken we de kachel op en kijken vanaf de bank uit het raam naar de Vanilla Sky!
De Amerikanen hier spreken niet over ‘wandelen’, maar over ‘Hiken’. Met een tempo van 1 km/uur hebben we op eigen gelegenheid 3 km door het nevelwoud van Park de los Quetzales gehiked. Hier huist de Quentzal. Deze vogel representeerde voor de Maya’s de vrijheid. Omdat een Quentzal in gevangenschap altijd direct sterft. In de legenden van de Azteken was de Quetzal nauw verbonden met de God vd Wind. Hij eet wilde avocado’s (ik denk dat ik daar een foto van heb). De Quetzal zelf hebben we niet gezien. Hij ons misschien wel. Morgen staan we vroeg op om hem te zoeken. Met gids... Het nevelwoud kent hele andere begroeing dan het regenwoud. De bomen zijn minder hoog en klein bladerig. De stammen begroeid met mos, varens, bromelia’s, orchideeën. Er vliegen hier nauwelijks gieren. Maar wel heel veel ander vogelpracht!

30 November 2017

Het regenwoud; waterstroompjes, bananenbomen, aapjes in palmen, vogels en indrukwekkende wortels!

28 November 2017

Op het wenslijstje van Irene stond een paardrijtocht. Het leek ons mooi te paard door het regenwoud, via de rivier naar een waterval te gaan. Irene reed op de zeer goed luisterende Lucera en Hiske op de eigengereide Tequilla. Eenmaal in draf begrepen we goed wat we al wel wisten, namelijk dat paardrijden om techniek en kunde vraagt, welke bij ons ontbrak. Het feit dat we hobbelend overgeleverd waren aan Lucera en Tequilla deed aan de ervaring niets af. Sterker nog; we hebben er nog een aantal dagen fysiek ‘plezier’ van gehad. Gelukkig bestaan er kussentjes die harde houten stoelen verzachten. Arme paarden... toch willen we nog een keer doen als we straks op het Caribische strand vertoeven!

27 November 2017

Ola! Op dit moment zitten we in Ojechal, in de provincie Puntarenas, zuid-west Costa Rica. Ongeveer 80 km van de grens met Panama. Een streek die bekend staat om de vele palmplantages. De inwoners hier verdienen geld met de toerisme óf het werk op deze plantages (hard werk voor weinig). De palmplantages Produceren palmolie die oa wordt geëxporteerd naar India. Daar wordt de olie verwerkt in verzorgings producten zoals zeep en shampoo. Het is erg deprimerend om langs deze plantages te rijden; de orginele natuur is er voor gekapt, en we zien dan alleen maar rijen palmbomen. Een local vertelde ons dat de palmolie-industrie hier in de plaats gekomen is van de bananenindustrie, en dat dat voor het milieu toch wel wat gunstiger is. Op de bananenplantages wordt enorm veel bestrijdingsmiddel gebruikt. Deze bestrijdingsmiddelen zijn ook in het water in de rivier terecht gekomen. Om het geeft neutraliseren, Zijn er daarom water hyacinten uitgezet. Deze zuiveren het water weer, mooi!

26 November 2017

Gisteren hebben we een mangrove boottour gemaakt. En we hadden geluk: het was droog! We waren de enigen in het bootje en hadden een fantastische gids. Die gids had haviksogen, en zag van ver af werkelijk alles! Onze grootste wens was om ara‘s te zien, papegaai-achtige vogels van minimaal een meter lang. En we zagen ze! Prachtige geelvleugelara‘s. Wel 15 in een boom. Deze vogels worden wel 70 jaar oud. Zij blijven de eerste vier jaar bij hun ouders, en zoeken dan een partner. De rest van hun leven blijven ze bij diezelfde partner. Wat Hiske super romantisch vindt😍😍we zagen ze heerlijk met elkaar knuffelen, ze schijnen ook flink ruzie met elkaar te kunnen maken, wat we ook zagen. Oftewel: een echt huwelijk. Naast de ara‘s, zagen we nog toekans, een kerkuil, haviken, gieren, ibissen en nog veel meer prachtige vogels. Ook krokodillen, een boa constrictor, aapjes en vleermuizen. Wat we ook ontzettend leuk vonden om te zien, was de Jezus Christus hagedis, die over water kan lopen.

25 November 2017

Costa Rica is prachtig! Helemaal zoals we gehoopt hadden, en misschien nog wel mooier. De natuur is overal om ons heen🌴🌴 Groen, groen, en nog eens groen, heerlijk! Alles is heel goed onderhouden ziet er verzorgd uit. Het lokale eten smaakt ons prima👌🏼. We hebben prachtige vogels gezien: kolibries in verschillende kleuren, toekans, veel gieren. Morgen gaan we een mangrove tour maken en zullen we ook veel dieren gaan zien. Het enige waar flinke pech mee hebben, is het weer. Het regent werkelijk pijpenstelen! De temperatuur is heerlijk, maar door de vele regen gaan we minder op pad dan we willen. De afgelopen 24 uur heeft het één stuk geregend🙄maar het schijnt overmorgen iets beter te worden.

24 November 2017

Eindelijk een berichtje van ons! 😊 We hadden even tijd nodig om hier echt te landen. Na een goede vlucht hebben we twee dagen geacclimatiseerd op een fijne plek. Gisterenochtend was het zover dat we de auto kregen en echt op pad gingen. Spannend, in de 4wheeldrive, maar het rijden hier valt alles mee! De hoofdwegen zijn prima en de kleine wegen hobbelig en met kuilen, maar ook dat gaat best goed🚙

21 November 2017

Het geld van Costa Rica is alvast mooi!😊 We gaan zo boarden✈️

12 November 2017

Nog negen dagen en we vertrekken!