Colombia · 59 Days · 95 Moments · January 2019

Emma & Demi in Colombia


6 March 2019

Vanochtend nog even lekker gebruncht bij ons favoriete tentje “Healthy Food” in Bogotá. Daarna met de Uber naar het vliegveld. Was nog even stressen of we op tijd zouden komen, want we stonden heel lang vast in het verkeer! Gelukkig kwamen we snel door de douane heen en zaten we om 16:00 in het vliegtuig. We hebben de twee meest achterste stoelen van het toestel haha. We stoppen onderweg nog twee uur in Cartagena waar veel mensen het vliegtuig uitgaan en weer nieuwe bijkomen. We hebben super lieve stewardessen die voor het eerst een stop hebben in Cartagena en geven ze een briefje mee met tips. Als bedankje krijgen wij van hen een speciaal business KLM- bedankkaartje en stenen huisje. We hebben onwijs veel turbulentie onderweg maar gelukkig ben ik snel knock- out van de slaappil die ik (illegaal haha) gekocht heb in een apotheek ik Colombia. Toen ik wakker werd waren we al in Amsterdam! Op Schiphol stonden Wout, Suus, Opa, Oma en de lieve ouders van Demi ons op te wachten. ❤️❤️

4 March 2019

Vandaag van San Andrés opnieuw naar Bogotá gevlogen. Onze zonnige 30 graden moet meteen plaatsmaken voor regen en kou in Bogotá, zodat we alvast kunnen wennen voor in Nederland denk ik haha! Als we aankomen regent, hagelt en onweert het echt EXTREEM. Omdat we de Uber vanaf de parkeerplaats wilde pakken (voor het vliegveld stoppen ze niet aangezien Uber illegaal is in Colombia) staan we onder een afdakje tijdens deze storm en worden we alsnog kletsnat 😂 Onze Ubers blijven de rit cancellen, dus we rennen alsnog naar de ingang van het vliegveld om een normale taxi te pakken en cash te pinnen. Uiteindelijk zitten we als twee verzopen katjes in de taxi onderweg naar ons hostel. Onze chauffeur heeft geloof ik weer zijn rijbewijs bij een pak cornflakes gekregen en het voelt alsof we in real life Mario Kart zitten. Gelukkig komen we veilig aan en kunnen we lekker warm douchen en genieten van een heerlijke burger❤️🍔. Morgen naar huis vliegen ✈️.

3 March 2019

Vandaag alweer onze laatste dag hier op het eiland en bijna de laatste dag van ons grote avontuur.... we hebben lekker uitgeslapen en gaan nog een laatste dagje naar het strand. Omdat ons ontbijt op was moeten we eerst langs de supermarkt en eten onderweg naar het strand yoghurt met muesli 😂 echt zwervers maarja hé ons geld is op, haha. Hierna liggen we de rest van de dag op het strand en doen boodschappen om onze laatste avond te koken. Onderweg komen we de Bob Marley figuren van gisteren weer tegen die perse ons op hun scooters naar de supermarkt willen brengen 😂 gelukkig kunnen we ontsnappen en lopen lekker verder naar de supermarkt. We eten nog een laatste keer wraps met avocado en ei op ons vaste plekkie en gaan vroeg slapen. Morgen om 12:00 weer naar Bogotá vliegen!

2 March 2019

Vandaag een beetje door het stadje gelopen, ijsje gegeten en winkeltjes gekeken. Daarna met Leonie en Nuria bij Boca Oro, een restaurant met live reggae muziek gegeten omdat het hun laatste avond was. Super lekkere gebakken groente en kip gegeten, en Deem rijst met garnalen. Na het eten kwamen twee real life Bob Marley’s naast ons zitten die uit Jamaica kwamen maar op San Andres appartementen aan het bouwen waren. Natuurlijk zaten we hier de hele avond aan vastgeplakt maar gelukkig waren ze wel gezellig. Na Boca Oro hadden we nog het plan om naar de enige club op het eiland Coco Loco te gaan, maar toen we aankwamen en we moesten allemaal 20.000 peso’s entree betalen (6 euro 😂) waren we allemaal te gierig en besloten en taxi terug naar het hostel te nemen haha. Er zat al iemand voorin dus gezellig met z’n vieren achterin gezeten, kan hier allemaal!

1 March 2019

Vanochtend richting het stadje gelopen en een ijskoffietje gehaald bij Juan Valdez, onze favoriete koffiespot in Colombia. Hierna de rest van de dag lekker bij het strand gelegen en ‘s avonds met onze Duitse vriendinnen samen gegeten. What a life 🌞🌴

28 February 2019

Just another day at the island 🏝 Got our tan on 🌞

27 February 2019

Vanochtend met Nuria en Leonie samen naar het centrum gelopen en ijskoffie gedronken. Hierna lekker op het strand gelegen maar het is nogal tropisch weer vandaag. Na 20 minuten moeten we naar binnen sprinten in een restaurant voor een tropische storm. Hierna kunnen we de rest van de middag weer op het strand liggen. Als Deem en ik rond een uur of 5 weer teruglopen van het strand naar het hostel moeten we nog een keer een restaurant in sprinten om te schuilen voor de extreme regen. In de avond maken we weer hetzelfde eten als gisteren en nu lig ik met een haarmasker in in bed, en Deem probeert haar haar te laten drogen door de airco 😂😂.

26 February 2019

Vanochtend lekker uitgeslapen en om half 11 richting het strand gelopen. Lekker de hele dag op het strand gelegen en om een uur of 4 een kokoslimonade gedronken op de boulevard. Onze week gaat niet veel spannender worden dan dit ben ik bang. ‘s Avonds naar de supermarkt gelopen en wraps met burrata, avocado, tomaatjes en rode pesto gemaakt. Hierna allebei met een gezichtsmaskertje op in bed gechilld en weer vroeg gaan slapen haha. 🌴❤️

25 February 2019

Vanochtend om 8:30 komt ons golfkarretje van Esmeralda Rent a Car met Esmeralda zelf erin aangereden op het terrein van ons hostel. Samen met twee Duitse zusjes Leonie en Nuria hebben we een autootje gehuurd om het eiland te verkennen. We rijden over het eiland en zien de mooiste stranden en vooral de felblauwe zee. We stoppen op een paar plekken om wat fotootjes te maken en gaan langs de supermarkt. Rond een uur of twee zijn er weer in het hostel met alle boodschappen. De onderkant van mijn voeten (hoe dan??!) is gisteren verbrand en lopen doet pijn. Dus als de meiden na de lunch weer verder willen rijden blijf ik in het hostel, want ik voel me niet zo lekker. Om zes uur zijn ze weer terug en koken we met z’n vieren. Hierna is iedereen rozig van de hele dag zon en gaan we lekker vroeg naar bed 🌹.

24 February 2019

Gisteren nog een dagje in Bogotá rondgelopen en niet zo veel gedaan, want we waren allebei een beetje ziekjes. Vanochtend om 6:00 de wekker want om 9:10 vliegen we naar San Andrés! Het regent in Bogotá dus een goede dag voor ons om weer lekker richting de zon te gaan :). Het is onwijs druk op het vliegveld en we moeten lang in de rij staan om onze backpacks af te geven. Daar komen we erachter dat we allebei nog een touristcard voor San Andrés nodig hebben dus vol in de stress moeten we nog het vliegveld door racen om te pinnen en onze kaarten cash te betalen. Gelukkig zitten we op tijd in het vliegtuig en landen we na twee uurtjes vliegen op San Andrés. We hebben voor komende 8 dagen een privékamer in een klein schattig hostel. Het is net Bounty Eiland hier. Het strand is zo wit en de zee zo blauw!! We liggen de rest van de middag op het strand en doen boodschapjes om zelf te koken vanavond. Morgen gaan we iets meer van het eiland verkennen. 🌴🛵

22 February 2019

Na de verschrikkelijk snurkende guy in Salento kunnen we echt niet meer met snurkende guys omgaan. Als we ‘s middags helemaal geïnstalleerd zijn in onze bedden aan de linkerkant van de kamer en we ineens keihard gesnurk horen van de dikkige Colombiaan onder ons weten we niet hoe snel we moeten verkassen naar de andere kant van de dorm 😂. Verder zijn we vandaag een beetje door de buurt heen gelopen en hebben geluncht bij Vapiano in het winkelcentrum. Heel grappig dat die hier ook zit! Aan het eind van de middag gaan we terug naar het hostel en halen onze was op die we gisteren hadden weggebracht. ‘s Avonds gaan we op zoek naar gezond eten en vinden het tentje “Healthy Food” (vet originele naam 😋) en eten een super lekkere bowl met allemaal groente en falafel. Vandaag dus niet zo’n bijzondere dag maar ook wel lekker om even uit te rusten. Morgen gaan we met Sebas, een jongen die uit Bogota komt en we in Palomino hebben ontmoet nog wat meer van de stad bekijken.

21 February 2019

Om 8 uur pakken we weer het busje van Villa Veija naar Neiva om vanuit daar de bus naar Bogotá te nemen. We zijn compleet uitgehongerd omdat er in deze omgeving helemaal niks normaals te eten was. Het enige wat ze hier verkopen zijn gefrituurde aardappeldeegballen, gefrituurde arepa’s, gefrituurde empanada’s of gefrituurde banaan. Dus we hebben twee dagen om droge crackers en noten geleefd 😂. De rit naar Bogotá gaat best snel en om 4 uur rijden we de busterminal binnen. Hier nemen we een taxi naar het hostel. We komen bij de grootste wegpiraat van Colombia in de auto terecht die als een gek loopt te scheuren en bij z’n rijlessen geloof ik nooit heeft hoeven schakelen. Ik denk dat ík zelfs nog beter kan rijden 😂. Gelukkig komen we veilig aan in ons hostel, wat in een veel fijnere wijk ligt dan onze eerste keer in Bogotá. We eten lekker salade en een veggieburger in het restaurant en chillen we rest van de avond lekker in de lounge van het hostel.

20 February 2019

Na allebei een paar uurtjes geslapen te hebben voelen we ons weer wat beter. Je kunt in de Tatacoa woestijn super mooi sterren kijken en het is heel helder vanavond, dus we gaan naar het observatorium. Samen met de andere twee gaan we met de TucTuc weer terug de woestijn in naar het observatorium. Ik had een heel sterrencentrum verwacht maar dit was; hoe kan het ook anders, de Colombiaanse versie van een observatorium 😂. Gewoon een paar telescopen op een veldje gepleurd en een Colombiaans meneertje die druk in het Spaans alles aan het vertellen is. Toch wel heel bijzonder om de sterren zo helder te zien. Wanneer de maan opkomt kunnen we ook deze super dichtbij bekijken via de telescoop. Om half 9 gaan we met de TucTuc weer terug naar het hostel en dineren met nootjes en een ijsje aangezien er hier niks normaals te eten is 👀. We verlangen naar een lekkere salade in Bogota morgen. ❤️🥗
Vanochtend om half 9 zitten we in de TucTuc naar de Tatacoa woestijn. We rijden eerst naar de grijze woestijn en daarna naar de rode. Het is om 9 uur ‘s ochtends al bloedverziekend heet 😂. We zijn samen met een Australische jongen Jack en een Duits meisje waarvan we de naam niet meer weten. Met z’n 4en lopen we heel snel door het grijze gedeelte van de woestijn. Het landschap is heel bijzonder en net alsof je op de maan loopt. Na 20 minuten zijn we weer bij het punt waar we vandaan kwamen en staan alle 4 een half uur bij te komen op een plekje waar een heel klein beetje wind staat. We wachten opnieuw op een TucTuc die ons vervolgens naar het rode gedeelte van de woestijn brengt. Ook dit is heel bijzonder om te zien maar ook weer verschrikkelijk heet (45 graden!!) dus we maken een paar foto’s en rijden daarna weer terug naar Villa Veija. Deem en ik hebben door de enorme overgang van airco naar de woestijn (en gebrek aan normaal eten) hoofdpijn en chillen de rest van de middag :)

19 February 2019

Vanochtend vroeg om half 8 vertrokken vanaf Salento richting Armenia. Daar een bus geboekt naar Neiva, de stad die het dichtst bij de Tatacoa woestijn ligt. De rit is langer dan we verwacht hadden en we komen pas om 7 uur ‘s avonds in Neiva aan. Hier staan we op het busstation met een hoop andere backpackers en daar vertellen ze ons dat de busjes naar Villa Veija (het dorpje waar we allemaal heen moeten) al niet meer rijden. Gelukkig wordt er op z’n Colombiaans toch nog vervoer voor ons geregeld en zitten we met z’n (16en!!!) in een pick-up 😂. Demi en ik hebben gelukkig een fijn plekje op de achterbank, maar er zitten er 8 in het bakje achterin, hangen er 3 achter de auto en zitten er nog 2 (anderhalf uur!!) op het dak. We komen om 9 uur aan bij ons hostel Villa Cecilia en hebben een hele fijne kamer met airco. Ik ben super blij want heb afgelopen nachten zo slecht geslapen door die snurker in Salento. We gaan vroeg slapen want morgen gaan we ook vroeg de woestijn in met de TucTuc.

18 February 2019

Vandaag even een dagje lekker rustig aan gedaan. Vanochtend hebben we alles geregeld voor ons laatste weekje op San Andres en een rondje in het dorp gelopen. We hebben super lekkere koffie gedronken bij een heel schattig koffie tentje waar de op één na beste barista van Colombia werkt. Hierna zijn we naar het hoogste punt van Salento gelopen via een tiental trappen die stijl omhoog lopen. De rest van de middag hebben we lekker op een kleedje in het gras een boekje gelezen en genoten van het af en toe doorbrekende zonnetje. ‘s Avonds gaan we samen met Tialda, een meisje uit Friesland, eten. Het eten is niet om over naar huis te schrijven en heel vet, maar we hebben wel voor het eerst empanada’s geprobeerd 😛. Morgenvroeg gaan we met de bus naar het stadje Neva, en vanaf daar naar de Tatacoa Desert. We gaan vroeg slapen en hopen dat het stinkende, scheet-latende, zuchtende, snurkende monster wat in onze dorm ligt vannacht een beetje stil is. 👹

17 February 2019

Laatste foto’s van in de vallei 📸🌴
Foto’s van de jungle tocht 📸
Meer foto’s van de 17 km hike.
Vandaag gaan we naar Valle de Cocora. De vallei met de meters hoge wax palms, waar we vanaf het begin van onze reis al naar uitkijken 😍. Ik ben om half 7 al wakker en loop naar buiten. Ons hostel El Viajero ligt op een plek in Salento met ontzettend mooi uitzicht. We gaan vroeg ontbijten en genieten in het zonnetje van het uitzicht. Hierna gaan we richting de vallei. Het is een ritje waarmee we met zn 13en(!!) in een jeep zitten. 4 om 4 achterin, 2 voorin en 3 die erachter hangen 😂. In de vallei aangekomen zie je meteen de hoge palmen overal om je heen en ik ben echt impressed. Het is zo’n ontzettend bijzonder plaatje. Echt een van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien. We besluiten we om de hike van 5 uur te doen die toch best pittig blijkt te zijn, maar we houden vol. Het is heel bijzonder om te zien hoeveel verschillende soorten beplanting we tegen komen onderweg. Na 17 kilometer komen we moe maar voldaan weer aan in Salento. 🌴🥰

16 February 2019

Vanochtend vroeg nog even door Filandia gewandeld naar het uitkijkpunt. Zo bizar hoeveel verschillende landschappen dit land heeft; het uitkijkpunt bij Filandia leek namelijk weer een beetje op een mooi heuvelig Engels landschap. Hierna dus bus gepakt richting Salento. Eerst terug naar Armenia en daarna richting Salento. In totaal 4 uur. Ik moet zeggen dat ik af en toe wel een beetje klaar ben met het van hot naar her verplaatsen met die zware backpack. Om deze reden hebben Deem ik gister ook vliegtickets geboekt om straks ons laatste weekje lekker op het eiland San Andres door te brengen en even op één plek te zijn. Aangekomen in Salento wandelen we even door het dorpje en vinden een fijn plekje om lekker te lunchen met hummus, pitabroodjes en falafel. Hierna lopen we nog even langs het marktje op het plein en daarna checken we in in het hostel El Viajero. Hier ontmoeten we in onze dorm een leuk Nederlands meisje: Lisa, waar we de rest van de avond lekker mee kletsen. 🌴

15 February 2019

Na onze koffietour zijn we weer terug in het dorpje en gaan op zoek naar een plekje om te lunchen/dineren rond een uur of 5. We vinden een heel mooi plekje met een grote tuin en de schattigste hond ever ❤️❤️. Hier eten we zalm, gefrituurde (of course) zalm-aardappeldingen en drinken homemade koffielimonade. Na het eten lopen we nog even door het dorpje en eten een ijsje op een bankje op het plein. Hierna gaan we terug naar het hostel. We raken aan de praat met een Argentijns vrouwtje die zelf gehaakte kleding maakt wat echt super mooi is. Ik wil graag een zwart gehaakt topje en ze beloofd me hem morgen na het ontbijt af te hebben zodat ik hem mee kan nemen 😍. Morgen na het ontbijt gaan we richting Salento om daar overmorgen de hike in Valle de Cocora te doen. 🌴
Foto’s koffie finca deel IIII
Foto’s koffie finca deel III
Maria wil heel graag Engels leren en ik schrijf wat makkelijke Engelse woordjes met Spaanse vertaling erbij voor haar in haar schriftje, ze is helemaal blij, zo schattig! Na onze ijskoffie gaan we verder met het verwerken van onze koffie. Ze gaan eerst door een grote molen heen om de boontjes van het pulp te scheiden. Hierna gaan de boontjes door een grote trechter en worden ze gescheiden van de “zieke boontjes” en het laatste restje pulp. Vervolgens worden de boontjes 5 dagen te drogen gelegd en hierna gaan ze weer door een andere molen heen om het laatste schilletje van de boon te scheiden. Wanneer dit is gebeurd kunnen de boontjes geroosterd worden en ontstaan de koffiebonen zoals wij ze kennen. Hierna kunnen de bonen door de koffiemolen en kunnen we onze eigen koffie proeven 😍. Als we weer richting het dorpje gaan krijgen we van Jubanal nog allebei een platano die net geplukt is. Hierna zet hij ons af bij de bus en wacht tot we veilig in de bus zitten, zo lief. ❤️
Vandaag een tour gedaan naar een koffie finca. Rond 9 uur zitten we in de bus vanuit het dorpje richting finca el Carreil. We worden vriendelijk ontvangen door Jubanal en zijn vrouw Maria, die op de koffie/plantano boerderij wonen. Als we aankomen krijgen we allebei een kopje organic koffie straight from the finca. Hierna krijgen we allebei een poncho y sombrero para protección del sol én een mandje om onze koffievruchtjes in te verzamelen. Jubanal neemt ons daarna mee naar de koffieplantjes en vertelt uitgebreid hoe alles groeit (we zetten ons beste beentje voor en voeren hele gesprekken in het Spaans). Hierna gaan we onze eigen vruchtjes verzamelen en lopen over de koffie velden. Ook laat Jubanal ons verse Platano proeven (wat bij ons bij de appie verkocht wordt als die mega grote bananen om te bakken). Hierna gaan we terug naar de boerderij en krijgen un café fria van Maria om af te koelen van onze wandeling over de bloedhete koffieplantage.

14 February 2019

Vanochtend om half 8 zaten we klaar voor onze helse busrit van vandaag. We gaan met de Chiva (een soort oude partybus op hoge wielen) naar Riosucio. Dit is 4 uur op steile en hobbelige bergweggetjes, en we zitten op houten bankjes. Dit is dus even afzien maar na 4 uur komen we aan in Riosucio. Vanaf hier pakken we een andere bus naar Pereira, waar we 3 uur over doen. Hierna moeten we van Pereira naar Armenia (nog een keer 2 uur) en vanaf Armenia gaat er een bus naar Filandia. Dusss na 10 uur komen we eindelijk met een houten kont aan op onze bestemming. Filandia is een heel schattig en nog niet te toeristisch dorpje. We lopen er ‘s avonds nog even doorheen en bekijken het mooie pleintje en de kerk. Hierna eten we (en drinken we cocossmoothies) bij een mooi restaurant en gaan we vroeg helemaal uitgeput naar bed. Morgen gaan we de bergen in voor een koffietour ☕️.

13 February 2019

Vanochtend ontbijten we onder het genot van een super mooi uitzicht in de lounge van onze schattige bed en breakfast. Hierna gaan we op pad om met het super oude kabelbaantje naar de andere kant van de berg te gaan. Het is letterlijk een houten hokje wat met twee wieltjes over ijzeren kabels van de ene naar de andere kant van de berg getrokken wordt, over een diep ravijn heen. Best even eng, maar ook wel heel leuk, dus we stappen er toch in. Aan de andere kant van het ravijn kijken we uit over het dorpje Jardin en lopen we een rondje. Hierna gaan we weer terug naar de andere kant. Als tweede activiteit vandaag wilden we eigenlijk naar een waterval in een grot gaan, maar als we eenmaal op pad zijn en achterna worden gezeten door een grommende hond (iel bang voor rabiës 😂), besluiten we toch de rest van de middag lekker in de lounge van het hostel te chillen. Morgen hebben we een extreem lange busrit van 10 uur voor de boeg naar Filandia, dus we gaan lekker vroeg naar bed. 🥳

12 February 2019

En nog meeeeeer 🏠❤️
En nog meeeeer foto’s 🌿🌺🌼
Meer foto’s van het mooie dorpje Jardin ❤️🌿
Vanochtend om half 10 pakken we de bus naar Jardin. Een klein (nu nog onontdekt door toeristen) dorpje met kleurrijke huisjes. De bus is klein en ontzettend warm, dus we hopen dat we er snel zijn. Dit is helaas niet het geval en we arriveren pas na twee uur 😂. We zoeken snel onze bed en breakfast op. We zijn onwijs verrast: het is super schoon en mooi binnen en het stadje is ook echt schitterend. Het ligt midden in de groene bergen en de begroeiing is zo mooi overal dat we steeds stoppen om foto’s te maken of huisjes beter te bekijken. Hierna eten we nachos als lunch. ’s Avonds gaan we op het pleintje zitten voor de enorme kerk om naar de mensen en spelende kinderen te kijken. Er is een fontein voor de kerk met wel een paar honderd duiven. We genieten ervan om te zien hoeveel plezier de kinderen hebben met het opjagen en vangen van de duiven. Hierna gaan we terug naar het hostel en rusten uit in de super chille lounge ruimte.

11 February 2019

De oude mannetjes vragen dan ook steeds heel trots of je al in de metro bent geweest, zo trots zijn ze er op. Tijdens de tour wordt me steeds duidelijker hoe erg het voor dit land is dat de omstandigheden perfect zijn voor de wereldhandel in cocaïne. In Peru en Bolivia zijn de omstandigheden voor het verbouwen van cocaplanten ook goed, maar omdat Colombia gezegend is met twee zeeën (de Pacifische oceaan en de Caribische oceaan) is Colombia het perfecte transportpunt. Het erge is dat dit land zo erg heeft geleden (en nog steeds) onder criminaliteit rondom de drugshandel, en er zelf helemaal niets aan over houdt. Het cocaïne geld gaat alleen maar naar het buitenland en wat zij overhouden is uitgeputte landschappen & boeren, geweld en toeristen die niet meer durven komen. Colombianen zijn daarom zo blij met de toeristen die wél durven komen en willen iedereen vertellen over de geweldige koffieplantages, vogels, woestijnen, jungles, stranden, steden, watervallen en vriendelijke mensen ❤️
Op de foto’s zie je ook Las Luces square, het Verlichte Plein. Dit was ooit het meest gevaarlijke plein van de stad, helemaal overgenomen door de daklozen. Alle gebouwen waren gekraakt en het was onbegaanbaar door alle criminaliteit. Tot de overheid besloot om buiten de stad een opvangcentrum voor al deze mensen te bouwen zodat het plein de stad weer kon opfleuren in plaats van verloederen. Hierna is er een bibliotheek op het plein geopend, zodat de jeugd hier kon samenkomen om te lezen of te internetten. En zijn er grote palen met verlichting en bomen op het plein neergezet. En zo transformeerde deze plek in een plein vol criminaliteit naar een plein vol hoop. Ook vertelde de gids dat de metro van Medellin de grootste trots is van de stad. In de vreselijke tijd vol onrust in het land rond 1990, bouwde de Colombianen samen aan dit metronetwerk in de stad. Je zal ook nooit iemand een papiertje op de grond zien gooien in de metro of iets beschadigen.
Vandaag hebben we de Real City Walking tour in het centrum van Medellin gedaan. In dit gedeelte zitten de overheidsgebouwen, het oude station en ontelbare winkeltjes met Gucci, Prada, Nike en Adidas spullen geproduceerd in Colombia 😜. De tour door Medellín en de vrolijkheid van alle mensen hier heeft me echt ontzettend geraakt. Colombia en vooral Medellín heeft afgelopen dertig jaar echt in een extreem diep dal gezeten en is er nu met een flink tempo uit aan het klimmen. Overal in het centrum waar we langskomen met de tour stoppen nieuwsgierige oude opaatjes om met een glimlach mee te luisteren wat onze tourguide allemaal verteld over de geschiedenis van Medellín. Ze willen iedereen een hand geven en welkom heten in Medellín/Colombia. Hun land, hun stad waar ze zo trots op zijn omdat de stad letterlijk is herrezen uit de hel en iedereen nu zo hard aan de weg timmert (letterlijk) om de stad weer een fijne plek voor iedereen te maken.

10 February 2019

In de botanische tuin lopen we een uurtje rond en genieten van alle mooie plantjes om ons heen. Hierna hebben we zin om even dom winkeltjes te kijken én moet ik echt nieuwe kleren hebben aangezien ik bijna niks meer heb om aan te trekken. Bij de wasserij is vorige keer namelijk een deel van mijn kleding in de droger gegaan of te heet gewassen waardoor alles te klein is 😂. Gelukkig vinden we een immens groot winkelcentrum waar overal sale is en we even lekker onze koopjesjagende zelf kunnen zijn. We doen nog even boodschapjes om salade te kunnen maken in het hostel en daarna zijn we erg moe van deze drukke, leuke dag en gaan lekker vroeg naar bed. 🌺
Vanochtend hebben we het Memory House museum van bezocht. Het museum schetst het beeld van de vaak onschuldige slachtoffers van de vele drugsoorlogen in Medellin en de rest van het land. De verhalen zijn ontroerend en de foto’s spreken voor zich. Ook zijn veel dingen waar Medellin onder geleden heeft met kunst uitgebeeld, zoals een vitrine met een steen-papier-schaar uitbeelding. Hiermee werd uitgebeeld dat hoe dan ook je mond werd gesnoerd als je ergens tegenin ging of de FARC het op je gemund had. Ook was er een heel mooi in memoriam gedeelte met allemaal foto’s en lampjes als een soort sterrenhemel. Heel mooi 🌟🌟. Omdat het museum niet echt in een veilige wijk ligt rennen we als bange schijterds die we zijn snel de Uber weer in en laten ons naar de botanische tuin brengen.

9 February 2019

Vandaag is de laatste dag dat we met z’n drietjes reizen. Char pakt vanmiddag de bus door naar Salento en als laatste (brakke) activiteit deze ochtend gaan we met z’n drieën met de kabelbaan over de stad. Om de verschillende delen en hoogtes van de stad met elkaar te verbinden, zijn er diverse kabelbanen aangelegd in Medellin. Deze kabelbanen zijn een onderdeel van het metronetwerk en bieden je een bijzonder uitzicht over de enorme stad. Een metrokaartje kost maar 2.600 pesos (ongeveer 0,80 cent) en wanneer je het metrostelsel niet verlaat, kun je zo lang in het metronetwerk blijven als je wilt (dusss lekker Nederlands zo veel mogelijk ritjes maken voor zo weinig mogelijk geld). De route ‘Santo Domingo’ brengt je over indrukwekkende buitenwijken van de stad (zie foto’s). De route ‘L’Arví’ brengt je naar het prachtige groene Parque Arvi bovenop de berg. Na de kabelbaan zwaaien we Char uit en chillen de rest van de dag lekker in het hostel. Morgen weer uitgerust op pad. ✨

8 February 2019

Gisteravond de allerlekkerste Burrata salade ever gegeten bij Bastardo. We hadden een heerlijk plekje boven bij de rooftopbar en keken zo de straat op. Het is Charlotte haar laatste avond voor ze doorreist naar Salento, dus de oma’s gaan op stap. Bij ons eten bestellen we een kan sangria en na het eten gaan we naar Electronic Club Calle 9+1 (met roze wc’s!!). Hier hebben we afgesproken met Kjell en Marieke die ook in Medellín zijn. Rond een uur twee vinden we het wel weer welletjes en gaan we weer lekker met de taxi terug naar het hostel. ✨
El Peñón de Guatapé deel II
El Peñón de Guatapé - de rots van Guatapé
Guatapé deel III
Guatapé deel II
GUATAPÉ ❤️🧡💛💚💙💜 Vanochtend zijn we weer vroeg op om een dagtripje naar het kleurrijke stadje Guatape te maken. Wat een leuk plekje!! Zoveel gekleurde huisjes en schattige mensen bij elkaar zorgen ervoor dat we een super leuke dag hebben gehad. Nadat we het stadje hebben bekeken zijn we met de Tuc Tuc naar El Peñón de Guatapé gegaan. Om op deze rots te komen en te kunnen genieten van het uitzicht moeten we eerst 750 treden omhoog klimmen. Maar het uitzicht is super mooi en we zijn satisfied. In het dorpje eten we trouwens ook nog het allerlekkerste broodje falafel ever waar ik iedereen thuis mee ga verrassen omdat ik alles heb opgeschreven wat erin zat en voor iedereen ga maken!! 😍 Om 16:00 pakken we de bus weer terug naar Medellín. Inmiddels hebben we alle drie voor de verandering een keer wat make-up opgesmeerd en wat leuks aangetrokken want vanavond gaan we het nachtleven van Medellín verkennen.

7 February 2019

☑️Paragliden! Yehessss vandaag eindelijk geparaglided!! Dit stond al heel lang heel hoog op mijn bucketlist en wat was het gaaf. Ik heb zo vaak gedroomd dat ik een vogel was en lekker rond kon vliegen over bergen en steden. Vandaag voelde het echt alsof ik die vogel was uit mijn dromen, het was zo gaaf! Charlotte en ik werden vanochtend opgehaald door een mannetje van het hostel en boven naar de bergen gebracht aan het randje van Medellín. Samen met de piloot ga je rondvliegen nadat je eerst als een soort vrije val heel hard van de berg afrent voor je gaat zweven. De piloten en tourguide vonden ons heek leuk en wilde steeds met ons op de foto 😂. Na dit avontuur verhuizen we naar ons nieuwe hostel Selina (vorige hostel konden we niet bijboeken want zat vol) en daarna liepen we de hele middag door de leuke winkelstraatjes van Poblado. Er zijn overal hippe boetiekjes en Medellín is een onwijs gezellige en moderne stad. Best een groot contrast met de rest van Colombia 🇨🇴

6 February 2019

Medellín - Communa 13 tour Deel II
Medellín - Communa 13 tour Deel I
Vandaag onze eerste dag in Medellín. We gaan ‘s ochtend op zoek naar een tentje om lekker te ontbijten want dat is zo lang geleden!! We vinden een tentje met avocado toast, zalm en normale cappuccino en zijn intens gelukkig ❤️. Hierna gaan we de walking tour doen in Communa 13, een sloppenwijk van Medellín en ooit de beruchtste/gevaarlijkste wijk van de wereld. Ondertussen is het tij gekeerd en heeft de gemeente geïnvesteerd in deze wijk. Je vindt hier de enige publieke roltrap ter wereld, heel veel graffiti, een wandelboulevard met uitzicht en vooral een hoop spelende kinderen. De wijk is afgelopen jaren zoveel veranderd dat zelfs stedenbouwkundigen de wijk komen onderzoeken om te kijken hoe deze positieve veranderingen in de wijk overgebracht kunnen worden naar bijvoorbeeld de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Deem was de hele dag al niet lekker en tijdens de tour ook in het hostel gebleven dus Char en ik hebben hem samen gedaan. Gelukkig voelt ze zich inmiddels een stuk beter ❤️

5 February 2019

Omdat Char en Deem na mij aan de beurt zijn om ziek te zijn, besluiten we naar de supermarkt te gaan (een immens grote!!! Zo fijn na een week lang rijst, vis, arepa’s en bonen) en dingen voor salade te halen om in het hostel te koken. Ook kopen we even wat nieuw schoon ondergoed aangezien we niks meer hebben en verder alles naar de laundry service is 😂. Ik ben zo benieuwd naar Medellin!! Vanuit de taxi zag het er al zo mooi, hip en groen uit dat ik niet kan wachten om morgen lekker door de stad te gaan wandelen en dit nieuwe gedeelte van Colombia te gaan ontdekken. ❤️
Vanochtend vroeg verrekken we met de motortaxi’s (met backpacks zo zwaar dat die motors bijna achterover klappen 😂) naar de hoofdweg in Palomino en vanaf daar met de bus naar Santa Marta. Op het vliegveld van Santa Marta kunnen we nog even chillen omdat we lekker vroeg zijn en daarna vliegen we binnen een uurtje naar Medellin. In de taxi van het vliegveld naar de stad verteld de taxichauffeur ons 100 verhalen en stopt steeds langs de weg zodat wij het uitzicht goed kunnen zien omdat hij foto’s wil maken van ons als “que hermosa amigas”. Uiteindelijk komen we aan bij ons hostel Los Patios. Wat een verademing!!! Het is super schoon, groot, en onwijs luxe voor de prijs en we genieten echt even van dit extra comfort. Het klimaat in Medellin is ook heerlijk (ze noemen het de stad waar het altijd lente is) en een stuk minder vochtig dan in aan de Caribische kust. Al onze spullen stinken onwijs dus we brengen meteen enorme zakken was naar de laundry service.

4 February 2019

Gisteren vanuit Punta Gallinas weer vetrokken richting Palomino. Vanaf het hostel vertrokken we met z’n vieren met een klein bootje waarmee we rond gingen varen bij Bahia Hondita, het grote zoute meer vlakbij waar we sliepen. Twee mannetjes hebben ongeveer een uurtje met ons gevaren en tijdens ons tochtje ging de boot langs mangrove bossen, grote groepen vogels, vissersbootjes met enorme albatrossen erboven en als hoogtepunt een strandje met flamingo’s! Hierna kwam de gids ons ophalen en hebben we de rest van de dag in een bloedhete jeep met kapotte airco terug gereden naar Palomino. Eenmaal in het hostel zijn we alle vier helemaal kapot en gaan vroeg slapen want de volgende dag vliegen we met z’n drie (Charlotte, Deem en ik) naar Medellín en Diana naar Bogota. We snakken alle drie naar een douche (in Punta Gallinas hebben we met emmers gedoucht want er was geen stromend water 😂 - letterlijk bucketlist dingen als je het mij vraagt) maar de tour was echt een bijzondere ervaring!! ❤️
Punta gallinas dag 2 - deel 3 Laatste foto’s van o.a ons “luxe hostel” 😂
Dag 2 Punta Gallinas - deel 2 Tijdens de rit van cabo de la veja naar punta gallinas spannen de kinderen namelijk touwtjes over de weg waardoor je niet verder kunt en ze dus wat moet geven. Wat overigens ook helemaal niet erg is want ze zijn zo blij en dankbaar als je ze iets geeft. Na de lunch rijden we door naar de dunes of punta gallinas waar letterlijk de woestijn in de zee uitmond. Je loopt over enorm hoge zandduinen en daarachter is de zee, zo bijzonder! Hierna rijden we door naar ons hostel in de middle of nowhere waar we vannacht zullen verblijven. We liggen letterlijk tussen de mekkerende geitjes midden in de woestijn, een hele grappige ervaring haha. In deel 3 de laatste foto’s van deze tweede dag :)
Dag 2 Punta Gallinas - deel 1 Gelukkig voel ik me na een nachtje slapen weer iets beter. Al was vannacht nog wel een avontuur met 4 gillende meiden en een kakkerlak in de kamer 😂. Om 8 uur rijden we weer verder vanaf Cabo de la Veja. We stoppen onderweg bij een punt waar letterlijk helemaal niks is behalve vlak woestijn landschap en voorbij razende jeeps. Heel bizar om te zien hoe het landschap hier continu veranderd. We vallen letterlijk van de ene verbazing in de andere. De tweede stop is een landschap vol bizar grote cactussen en overal geitjes. Om 12 uur stoppen we bij een plekje om te lunchen. De mensen van dit restaurantje zijn zo lief en we worden bediend door een super schattig wayuu jongetjes die ons vers gevangen vis komt serveren. We hebben van te voren enorme hoeveelheden met zakjes water en wat speelgoed ingeslagen voor de kids in dit gebied.

2 February 2019

Nog meer foto’s van de eerste dag van onze tour!
Vanochtend om 6:00 worden we met z’n viertjes opgehaald voor onze tour. Ik voel me helemaal niet lekker maar hoop dat het wegtrekt. Eenmaal aangekomen in Rioacha waarvandaan we met de jeep vertrekken voel ik me steeds slechter en heb denk ik voedselvergiftiging van de pizza van de dag ervoor. Godzijdank hebben ze bij het reisbureau een kamer met wat bedden en kan ons vertrek iets uitgesteld worden, zodat ik de hele mikmak aan medicijnen even kan laten inwerken en kan slapen. Uiteindelijk na een uur besluiten we toch te vetrekken. De meiden verzorgen me super goed en maken één hele bank in de jeep vrij zodat ik daarop kan liggen tijdens de heenrit. Onze eerste stop is Cabo de la Veja. We slapen in een hostel gerund door de wayuu, en er is letterlijk bijna niks in het dorpje. We stoppen onderweg nog op twee plekken. Bij de ene klimmen we naar het hoogste puntje van Cabo, bij de andere zien we de mooiste zonsondergang die we ooit hebben gezien.

1 February 2019

Vandaag onze tour geboekt naar Cabo de la Veja en Punta gallinas. Weer een heel ander soort stukje Colombia wat schijnt te voelen als het einde van de wereld. Vanochtend onze vriendin Caroline uitgezwaaid die weer terug ging Naar Nederland en verder lekker gechilld vandaag. Morgenochtend worden we om 6:00 opgehaald om met de bus naar Rioacha te gaan en vanaf daar gaan we met een gids samen met twee andere meiden Charlotte en Daniella met een jeep én een gids naar Cabo de la Veja. Daar slapen we een nacht en daarna rijden we door naar Punta Gallinas en overnachten ook hier weer. Waar we heengaan is een heel arm gebied waar de Wayuu stammen nog leven en geen stromend water is. Hoogstwaarschijnlijk hebben we de komende dagen dus ook geen bereik/internet dus dan weten jullie dat! We zijn nu druk met onze tassen inpakken voor de tour en Deem is druk met haar ondergoed drogen met behulp van de airco 😂. 💋💋💋

31 January 2019

30 januari komen we rond een uur of 6 aan bij de Dreamer hostel in Palomino. In het hostel komen er meteen Caroline tegen, onze vriendin de senior purser van KLM die we eerder ontmoette in de bus van Cartagena naar Tayrona. Ook is Charlotte een oud collegaatje van Ketchum, waar ik stage heb gelopen in dit hostel. ‘s Avonds gaan we gezellig met z’n allen eten en cocktails drinken en hebben ZOVEEL de slappe lach gehad om Caroline. Die is ook gisteren niet meer van onze zijde geweken en heeft de hele dag met ons op het strand gelegen. ‘s Middags komen we in het hostel ook nog twee andere jongens tegen die we kennen uit Amsterdam (heel Nederland zit in Colombia geloof ik atm). Verder ben ik samen met Caroline over het strand naar de riviermonding gelopen, heel bijzonder om te zien hoe de rivier uitmondt in de zee en je je in de stroming kunt laten meeslepen. ‘s Avonds gaan we met onze crew bij Sua eten, waar ook Marieke en Kjell weer aansluiten die we kennen van Casa en el Agua. 🌟🌟⭐️

30 January 2019

Gisteren in Buritaca een tocht van 10:30 tot 16:30 gemaakt door de jungle en over het strand en gezwommen met paardjes! Nu ik weer op een paard heb gezeten realiseer ik me pas hoe erg ik het heb gemist. Deze dag was by far mijn lievelingsdag van onze reis tot nu toe, ik heb zo genoten! De paardjes zijn van Loïs, een Nederlands meisje die vrijwilligerswerk heeft gedaan hier in Colombia en uiteindelijk hier is blijven wonen. De manege met 10 paardjes heeft ze overgenomen en ze organiseert nu zelf de dagtours. Zo leuk!! Het zwemmen met mijn paardje Captain was echt onwijs bijzonder, stond nog op mijn bucketlist en dit heb ik nu gewoon hier gedaan!! Aan het einde van de dag kwamen we weer terug bij de stal van Loïs en zijn Demi en ik weer verder gereisd met de bus naar Palomino. Een dorpje aan de kust waar we drie nachtjes blijven om lekker te zonnen en te chillen ☀️.

29 January 2019

29 JAN DEEL 2 Eenmaal boven bij de farm kregen we lunch verzorgd door de vrouw van de broer van Anniwal (rijst met bruine bonen en wat tomaatjes) en daarna werd door een Duitse vrouw die vrienden was met Anniwal en daar een aantal dagen logeerde alles uitgelegd over het verwerken van cacaobonen. We zijn eerst op zoek gegaan naar rijpe vruchten, hebben het fermentatieproces gezien, de gefermenteerde bonen gebakken op een vuurtje, de bonen gepeld en daarna vermalen. Hierna vermengd met rietsuiker en toen smaakte het al echt naar chocola! De cacaoboter die ontstond hebben we opgedronken als chocolademelk. Heel bijzonder om te zien hoe arbeidsintensief dit hele proces is en hoe weinig de cacaoboeren betaald krijgen. Een echte eye opener om vanaf nu in Nederland alleen nog maar Fairtrade chocolade te kopen want de boeren werken zo hard en krijgen zo weinig betaald. Hierna zijn we dezelfde route weer naar beneden gelopen en helemaal uitgeput maar voldaan om 8 uur in slaap gevallen.
29 JAN DEEL 1 Toen we gisteren tegen de eigenaren van ons hotel zeiden dat we de tocht naar de cacaofarm wilde doen probeerde zo nog voorzichtig te zeggen dat het een vrij pittige tocht was en of we het zeker wisten. “Maar wat dachten ze nou, natuurlijk wisten we dat zeker?!” Dus Deem en ik gingen vol goede moed met de bus richting halte Quebada Maria, waar we opgehaald werden door Anniwal. Ze vertelde ons dat de hike twee uur heen en twee uur terug was. Nou, wat de mensen van het hotel ons vertelde was niks aan gelogen, wat een barre tocht 😂. Puffend kwamen we na anderhalf uur bij het uitkijkpunt aan. En toen was meteen alles het meer dan waard, wat een uitzicht! Aan de ene kant de groen begroeide bergen en aan de andere kant de zee! Nadat we bij het uitkijkpunt waren geweest was het nog een korte klim naar de cacao farm van Anniwal. Die trouwens compleet verbaasd was over hoe snel wij naar boven waren gelopen. Het was dus niet gek dat we helemaal kapot waren van de tocht 😂.
Gisteren aangekomen bij ons mooie hotel Chayrama. Omdat Tayrona nu gesloten is voor heel februari en dit hotel dichtbij het park ligt, was de prijs voor twee nachtjes veel lager dan normaal. Dussss wij dachten lekker even twee daagjes chillen met wat meer luxe! We hebben de middag bij het zwembad gelegen en verder niet veel gedaan. Het hutje waar we slapen is super moooi en ligt het hoogst van alle hutjes (midden in de jungle) en we hebben zelfs een eigen zwembadje! Dat we middenin de jungle zitten komen we ‘s nachts helaas ook snel genoeg achter want we horen overal beestjes. Ik word ‘s ochtends zelfs wakker van iets hards bij mijn hand en kijk zo tegen een kakkerlak aan die op m’n kussen zit 😫. Even wennen dus, maar verder is het ontzettend mooi hier en genieten we van een dagje rust ✨

27 January 2019

Nog meer foto’s van Tayrona en ons fijne hostel 💚
Vandaag zijn de oma’s weer vroeg uit de veren om naar Tayrona park te gaan. Het is de laatste dag dat het park open is, hierna sluit het voor een maand zodat de inheemse bevolking die in het park leeft het park kan onderhouden en schoonmaken na een jaar met veel bezoekers. We zijn niet de enige in het park maar dat mag de pret niet drukken, want is is zooo mooi! We kiezen ervoor om een hike van 8 km heen en 8 km terug te doen waarmee je langs de mooiste strandjes van Tayrona komt en eindigt bij cabo de San Juan. Het is zo bijzonder dat aan de ene kant van het strand de zee is en aan de andere kant een oerwoud met zo veel verschillende soorten planten en dieren. We verbazen ons tijdens de wandeling over hoe ontzettend mooi het hier is. Om een uur of twee zijn we weer bij de uitgang van het park en gaan met de bus weer terug naar het hostel. Hier hebben we de rest van de middag lekker gechilld en onze kleding gewassen, super fijn na alle activiteiten van de afgelopen weken!! 🧗🏼‍♀️

26 January 2019

Vanochtend om 9 uur worden we bij ons hostel opgehaald met de shuttlebus om naar Tayrona te gaan. Op de stoelen in de bus wordt je gedwongen zo rechtop te zitten dat je echt geen kant op kan 😂. Dus een yogaklasje voor een betere houding hebben we voorlopig niet nodig. In de bus ontmoeten we een super leuke vrouw Caroline, die purser is bij de KLM. We hebben de hele busrit met haar zitten kletsen en afgesproken dat we morgen met zn drieën gaan hiken in het Tayrona park. Ons hostel Yuluka is prachtig en ligt midden in de jungle. Alles lijkt hier een beetje op de mooie lodges waar ik eerder dit jaar met papa ben geweest in Tanzania. In dit hostel is eindelijk weer gezond eten te krijgen en we eten lekker ceviche met kokosmelk met salade en gaan lekker vroeg naar bed om morgen fris op te kunnen staan voor een dag in Tayrona park. 🦋🐒🐛🐊🦜🌿🌺🦎

25 January 2019

Vandaag werden we om 12 uur opgehaald om met de boot vanaf casa en el agua weer terug te varen naar Cartagena. Dit was ongeveer twee uur met de speedboot, en volop in de zon dus lekker burnen. Maar ja hè, vandaag een tomaatje 🍅 is morgen een chocolaatje 🍫. Omdat we bij casa en el agua geen douche was en we drie dagen aan zonnebrand, muggenspul en zeezout aan ons hebben plakken, snakken we naar een douche. We hebben een privekamer in een wat luxer hostel Maloka en het is heerlijk! We hebben allebei een half uur onder douche gestaan en in de airco op bed gelegen. ‘s Avonds spreken we af met Nancy en Kirsty om weer bij Basilico, onze favoriete pizzeria in Cartagena te gaan eten. Ook Jur en Lenneke (super leuk reisgenootje van Jur) zijn in Cartagena en eten met ons mee. Daarna gaan we met z’n allen nog cocktails drinken (Mai-tai m’n nieuwe favoriet!!) bij rooftopbar Alquìmico met uitzicht over Cartagena. 🧡

24 January 2019

Tegenover Casa en el Agua zie je het eiland Islote liggen, het meest dichtbevolkte eiland van de wereld. Op dit eiland leven meer dan 500 mensen en al deze mensen werken ik het toerisme op de San Bernardo & Rosario eilanden. Er werd gezegd dat er veel incest op het eiland is, maar wij zagen vooral hele mooie en extreem blije kindjes. De rondleiding over het eilandje was best indrukwekkend, onze gids vertelde dat er bijvoorbeeld geen eerste hulp is en dat er maar één keer per maand voor een week een “huisarts” naar het eiland komt. Het is bizar hoe druk het op het eiland is. We mogen alleen foto’s maken van de straatjes en gebouwen en niet van mensen; wat best logisch is omdat je bijna zo dicht op iemand zit dat je meteen een portret schiet. De mensen op het eiland kweken zelf veel vissen en haaien. De vissen om op te eten en de haaien als hobby, die laten ze als ze eenmaal groot zijn weer vrij in de zee. (Waar wij lekker snorkelen 😂🦈🦈)
Ondanks dat we ons hart vasthielden, hebben we heerlijk geslapen in onze hangmatten. Iedereen kwam ‘s ochtends puffend en steunend de slaapkamers uit en wij hebben heerlijk in het windje gelegen. Zo bijzonder om je ogen ‘s ochtends open te doen en meteen de felblauwe zee te zien!! Er wordt hier elke dag verse krab en kreeft gevangen, en die hebben we gisteren ook allebei gegeten. Na het eten waren de oma’s (hier worden we zelfs zo genoemd in het hostel) alweer snel moe en zijn vroeg in onze hangmatjes gaan liggen. Helaas lag ik precies boven de box en heb ik wel nog tot half twee kunnen meegenieten van de complete collectie Colombiaanse reaggeton van de barman. Vandaag overdag hebben we paddleboards gehuurd en hebben gesupt rondom t hostel. Rond een uur of 5 zijn we met het bootje naar Island Islote gegaan, het dichtstbevolkte eiland van de wereld waar meer dan 500 mensen wonen die op de San Bernardo en Rosario Eilanden werken. Zie in de volgende Journi post alles over dit eiland :) xx

23 January 2019

CARTAGENA ➡️🚤 SAN BERNARDO ISLANDS Vandaag met de speedboot van Tranq it Easy vanuit Cartagena naar Casa en el Agua. Wat letterlijk ook is hoe het heet: huis op het water. Dit is het enige wat we vanuit Nederland al hadden geboekt en we echt super graag heen wilden. Het is ongeveer anderhalf uur varen naar het hostel en omdat ik snel zeeziek ben heb ik mezelf gedrogeerd met reispilletjes maar de tocht viel onwijs mee. Eenmaal aangekomen ontmoeten we twee super leuke Nederlandse meiden Kirsty en Nancy. Er hangt een super relaxte sfeer in het hostel en er zijn alleen maar leuke mensen. We schrijven ons in om in de avond met plankton te zwemmen met z’n 4en. Om 7 uur komt een bootje ons halen en gaan we naar een eilandje naast het hostel. Daar gaan we allemaal het water in en als je met je duikbril onder water kijkt en beweegt zie je alle plankton licht worden!! Alsof we glow in de dark zijn zo gaaf! Ook is het super helder en zijn alle sterren en de maan super goed te zien, zo mooi! 🌟
Deem en ik gaan zo met de boot naar Casa en el Agua. Letterlijk huis op het water, en hier hebben we twee tot drie dagen geen wifi of bereik. Even wennen dus maar wel goed voor ons! 💧

22 January 2019

BONDA ➡️ MINCA 🌳 ➡️ SANTA MARTA ➡️ CARTAGENA Vandaag een dag met veel reizen voor de boeg. We vertrekken om half 10 ‘s ochtends met de auto vanuit Bonda samen met Max,Jas, Jen en Ron waarmee we mogen meerijden naar Minca. Hier rijden we op de hobbeligste weg ooit omhoog naar Casa Elemento om “de hangmatfoto” te maken. Het is onwijs gezellig met de familie en we vinden het jammer dat onze wegen scheiden omdat zij doorgaan naar Tyrona National Park en wij via Santa Marta maar Cartagena om morgen door de gaan naar de San Bernardo Eilanden voor twee nachtjes in Casa en el Agua. Maaar we zijn uitgenodigd voor een dagje op de boot komende zomer, dus dat gaan we zeker doen! We werden bij de bus terminal van Santa Marta afgezet en zitten nu al verschrikkelijk lang tussen de kotsende en krijsende baby’s in een ijskoude bus die om het half uur stopt. Dus dat is top. 👍🏻 We hopen zo aan te komen ik Cartagena en lekker een nachtje te kunnen bijslapen in een private room in hostel Selina.

21 January 2019

Vanochtend om 8:00 vertrokken voor onze hike van 4 uur naar de ‘verborgen watervallen’. De tocht was leuk, niet al te zwaar en we hadden een heel gezelschap van Nederlanders om ons heen verzameld. We zijn de hele dag opgetrokken mer twee super leuke meiden: Maxime en Jasmijn, die op wereldreis zijn. De ouders van één van hen zijn nu een maandje aan het meereizen in Colombia en gaan ook mee met alle activiteiten. Wat een leuke mensen! Net alsof onze eigen ouders ook een beetje mee op reis zijn 😋. Na de lange tocht naar de schitterende watervallen hebben we de rest van de dag lekker gechilld en tot laat aan tafel gezeten met iedereen. Ook nog een ander stel uit Rotterdam ontmoet Ruby en Tim en ons de hele avond helemaal doodgelachen om de opmerkingen van die gast. Morgen mogen we met Maxime, Jasmijn en de ouders meerijden de berg af en weer op naar Minca, om daar nog even te kijken. Hierna rijden we door met de bus vanaf Santa Marta naar Cartagena en hier slapen we weer een nachtje :)?

20 January 2019

Ondanks dat we wat minder hebben geslapen omdat er een tarantula in de badkamer zat, de airco het niet deed en we twee ontzettende stinkende en snurkende jongens in onze dorm hadden (die ik door oordoppen gelukkig helemaal niet heb gehoord, maar Demi des te harder) hebben we vandaag een heerlijke dag gehad. Het is echt niet te beschrijven hoe mooi het hier is. Vanochtend toen ik wakker werd ben ik naar het zwembad gelopen, erin gedoken en vervolgens op liggen drogen in de zon, genietend van het uitzicht, wat een leven 💚 Verder hebben we lekker liggen lezen bij het zwembad vandaag en ben ik om 5 uur nog naar Vista de Santa Marta geklommen met de sunset hike. Dit was ontzettend zwaar maar worth it want de view was verbluffend zo in de bergen!! Toen de zon eenmaal onder was, kwam de (volle!!) maan aan de andere kant van de berg tevoorschijn. Ik ben nu helemaal kapot en ga snel slapen, hopelijk vanavond zonder tarantula 🕷. 💋💋

19 January 2019

💚💚Bonda you are so pretty already 💚💚 Zijn net aangekomen in Finca Carpe Diem, ons hostel vlakbij Minca. We zitten hoog in de bergen en avontuurlijke meids als we zijn, kozen we ervoor om vanaf het pad beneden bij Bonda de motortaxi omhoog te pakken 🏍. Dit was 35 minuten achterop de motor (drie motors in totaal voor ons twee, één apart voor de de tassen 😂) steil de bergen op tussen de bomen en rotsen. Sorry moeders! 😋 Maaar wat was dit leuk!! Je zag zoveel moois de weg naar boven dat we beiden helemaal onder de indruk waren ervan. Eenmaal in het hostel is het vanaf de receptie ook nog een hele hike naar onze dorm, maar gelukkig draagt een lief mannetje onze backpacks haha. Nu gaan we lekker bij het zwembadje genieten van het uitzicht en de zon. Bye ❤️.
Hello 👋🏻 Na twee nachtjes op costeño beach zijn we helemaal zen en zitten we nu in de taxi (ja luxe we weten het, maar de bus is zo’n gedoe en dit is ook goedkoop als je de prijs deelt door twee) naar Bonda. Bonda ligt vlakbij Minca, in de jungle in de bergen. Hier gaan we watervallen bekijken, onze eigen koffie maken en naar een cacaofarm 🍫. Gisteren bij costeño weer een hele chille dag gehad, nieuw Frans meisje Chloe ontmoet, en met haar samen naar de salsa-avond geweest in het hostel. We voelen ons gelukkig allebei weer een stuk beter! Later die avond nog naar het feestje bij Los Hermanos, het hostel waar Zoë sliep geweest. We zijn heel benieuwd naar Minca 💚💚🐒

17 January 2019

In El Rio hadden we twee dagen geen WiFi dus vandaar nu een update 🌞. Vanochtend ben ik om 3:30 opgestaan om om 4:00 ‘s nachts de berg op te klimmen met de sunrise hike. Deem voelde zich nog even niet goed genoeg dus bleef lekker in bedje liggen om beter te worden. De hike was best pittig zeker omdat ik gister natuurlijk zo ziek was (2 uur berg op, een uur boven, en daarna weer 2 uur naar beneden). Maar het was het waard! Ondanks dat het bewolkt was en we niet echt veel van de zon zagen, kwamen wel de zonnestralen door de bergen en kregen we koffie en worteltaart op de berg als ontbijtje ☕️. Onderweg zoveel mooie planten, bloemen en een avocado!!boom gezien 🥑en vond de gids ook steeds allemaal vruchten die hij dan aan ons gaf en we tijdens de hike konden eten. ‘s Middags zijn we doorgereisd naar Costeño Beach, een super leuk surf hostel. Daar liggen we nu again lekker in de hangmatten en blijven we twee nachtjes :). 💋💋

16 January 2019

Gisteren doorgereisd met de bus van Santa Marta naar El Rio Hostel in Baritaca. Wat een paradijs dit mooie hostel!! Vanaf het punt waar de bus ons afzette was het het wel nog even lopen naar het hostel, maar we waren wel omringd door jungle en overal mooie vogeltjes om ons heen. Ook in dit hostel was er weer super lekker eten als lunch (Rainbowsalad en falafel wraps) maar helaas mocht dat niet baten want ik ben de rest van de dag ziek geweest en ook de hele nacht liggen rillen en klappertanden met reizigersklachten 💩 na een nachtje slapen ging het nog niet veel beter en vanochtend antibiotica ingenomen. Daarna een stuk beter! Helaas kreeg Demi het daarna te pakken en was 1 wc in het hostel denk ik in totaal zo’n 24 uur bezet door ons twee 😂. Ik ben om half 12 wel gaan tuben in de rivier. Dit was zooo gaaf!! Lekker dobberen en overal jungle en mooie bloemen om je heen. We liggen nu samen in een hangmat en hopen dat we snel weer allebei de oude zijn :) 💋

14 January 2019

BAHIA CONCHA 🥥🍉🌴🌞 Vandaag samen met vier super schattige Canadezen naar het eerste strandje van Tyrona National Park, Bahia Concha gereden. Het was goed dat we hiervoor een tour hadden geboekt, want de wegen waren onverhard en moeilijk begaanbaar. De weg ernaartoe in de auto is heel gezellig en de Canadezen dopen ons meteen om als “our friends from Holland” en nodigen ons uit om snel in hun guesthouse in Vancouver langs te komen om whales te spotten. Halverwege de middag op het strandje springen ze ook nog alle kanten op omdat één van hen werd achternagezeten door een slang 😂. Zoals jullie zien hebben Deem en ik nog een poging gedaan mooie foto’s te maken met de selfiestick maar is dit vooral op urenlang de slappe lach uitgelopen door alle lelijke foto’s 😂. Na een heerlijk dagje strand eten we weer bij Ikaro en zitten de hele avond naast het meest schattige jongetje ever genaamd Zen. Morgenochtend gaan we door naar El Rio Hostel in Buritaca waar we waarschijnlijk offline zijn!

13 January 2019

Cartagena 🔜 Santa Marta 🚌 Vandaag voor het eerst met een busje gereisd, om van Cartagena bij Santa Marta te komen. De busjes waren onwijs schoon, ruim en chill, dus het viel ons 100% mee. Binnen 4 uurtjes waren we in ons hostel La Guaca in Santa Marta. We hebben een rondje door het stadje gelopen, maar het was een beetje gekkig en er is weinig te doen. Gelukkig hebben we snel het restaurantje Ikaro gevonden waar we naar op zoek waren en hebben daar de hele middag gelegen!!! Op kussentjes tussen de planten en de watervalletjes met lekker gezond eten. We zijn nu lekker aan het chillen in de hangmatten van het hostel. Morgen gaan we naar het eerste strandje van Tyrona National Park: Bahia Concha. 🌴☀️
Afscheids-selfie met onze hostess van de airbnb in Cartagena, lekker tranquillos zonder make-uppos 💄👹

12 January 2019

Laatste dagje in deze warme en gezellige stad 🧡. We hebben vandaag eigenlijk niet veel gedaan, behalve veel foto’s gemaakt in de fotogenieke, kleurrijke straatjes en wat leuke eettentjes bezocht. Én zo vaak de slappe lach gehad dat we nu allebei met buikpijn in bed liggen. Haha. Hier de foto’s van vandaag 📸 adios en tot morgos 👋🏻.
Foto’s in Cartagena ☀️☀️
Nog meeeeer foto’s in Cartagena.

11 January 2019

Vandaag lekker de hele dag in de zon gelegen en boekjes gelezen op playa de Castillo Grande, een veel schoner en rustiger strand in Cartagena. In de auto op weg naar Bocagrande vertelde onze vrouwelijke uberchauffeur Claudia dat dit strand veel fijner er rustiger was en bracht ons hierheen. Hier hebben we de hele dag gechilld en zelfs beiden een massage gehad. De prijs van deze deal laten we maar even achterwege want we zijn nu net zo lekker tranquilla hè? 😂💸 Onderweg terug naar onze airbnb vinden een pleintje met allemaal kleine foodtrucks waar ze zelfs pokebowls hebben 🥙🥑🐟🦐❤️. Tot nu toe valt het eten waar we voor gewaarschuwd waren in Colombia ontzettend mee en zijn er als je een beetje zoekt zijn er gewoon veel lekkere/gezonde dingen te krijgen :) Het is hier nu half 9 ‘s avonds en de oma’s gaan heerlijk rozig van na deze dag in de zon naar bed 👵🏻👵🏻. Buenos noches 🌛🌘💛

10 January 2019

Dag 3 in Cartagena 🏖🇨🇴☀️ We verplaatsen vandaag van Hostel Selina naar een airbNb in de haven van de stad. Het is even zoeken en we komen dan ook lichtelijk geïrriteerd aan, maar de familie waarvan het huis is is super lief. De kamer is prima en we hebben een geweldig uitzicht vanaf het balkon waar ik nu as we speak deze update aan het schrijven ben om half 8 ‘s ochtends vanuit de hangmat. Gisteren hebben we lang gezocht naar een chill plekje op het strand, maar ik denk dat de paradijselijke stranden nog even op zich laten wachten, het strand hier in Cartagena is ontzettend druk met locals namelijk, daarom willen we vandaag lekker vroeg gaan en een bedje huren zodat we toch nog even kunnen chillen hier :) Gisteravond afscheid genomen van onze Nieuw Zeelandse vrienden, nog even door de stad gelopen en samen gegeten. Morgen willen we nog een tour door de stad doen en zondag pakken we de bus door naar Santa Marta richting ons jungle avontuur.🌴🦋🦎🍃🕷
Gisteren na onze klim naar het kasteel lekker in het zwembad gedoken met uitzicht over de stad en smoothies (2 euro per stuk 😂) gedronken met onze nieuw Zeelandse vrienden Iestyn en Jamie. Hierna de stad in gegaan en gegeten en cocktails gedronken bij The Rumbox. Hierna met z’n vieren op zoek gegaan naar Mitch, die ook in Cartagena is (zie foto 8). Daar met zn allen in het hostel gedronken en naar een rooftop feestje bij hostel Media Luna geweest. We zitten nu, de volgende ochtend lekker bij het zwembad te ontbijten met een smoothiebowl en gaan zo uitchecken bij dit Hostel en door naar onze airbNb die we voor de komende drie dagen hebben geboekt om weer even lekker te chillen :) keeeeep u posted guys, liefsssssss en zonnegroetjes van ons. ☀️👋🏻

9 January 2019

Vannacht kwamen we laat aan in ons hostel in Cartagena én dit werd ook meteen de eerste keer in een dorm. Als we aankomen in de vierspersoonkamer zijn we nog met z’n tweeën en hopen stiekem dat dit zo blijft, want na één minuut is de hele kamer al bedolven onder spullen omdat ik mijn slotje voor de locker in de dorm niet kan vinden. Na een half uur met z’n tweeën in de kamer horen we voetstappen op de gang en schrikken we ons allebei dood, want er komen twee jongens bij. Natuurlijk hadden we allebei het onderste bed van de twee stapelbedden al geclaimd en schamen ons dood, maar de twee jongens uit Nieuw Zeeland zijn zó relaxt en we liggen de hele avond in een deuk. De volgende ochtend ontbijten we weer voor (4!!) euro op het dak van het hostel en verkennen de straatjes van Cartagena. Het is hier super lekker warm, precies waar we behoefte aan hebben. ❤️ Later spreken we met de twee jongens van onze kamer af om het kasteel van Cartagena te bekijken in de bloedhitte maar mét view.

8 January 2019

Graffiti tour deel V
Graffiti tour deel VI
Graffiti tour deel III
Graffiti tour II
Graffiti tour deel I
Gisteren besloten om vandaag door te vliegen naar Cartagena omdat het in Salento en de plekken daaromheen die we eigenlijk als eerste wilden bezoeken na Bogotá steeds regent. Dus gisteren vliegtickets geboekt en we vliegen zo door naar Cartagena om 21:30! Daar is het 30 graden met zon en daar hebben we heel veel behoefte aan ❤️. Vandaag tijdens ons laatste dagje Bogota hebben we de graffiti city tour gedaan. Heel indrukwekkend dat de lucht hier steeds zo donker is!! (zie foto’s) Tijdens de tour heeft een gids ons met een groep van 30 man in 2,5 uur door alle wijkjes van Bogotá geleid. Graffiti is in Bogotá illegaal, maar er staat geen gevangenisstraf op, waardoor er zo veel graffiti in de straten te zien is. Heel bijzonder om zoveel gekleurde kunstwerken bij elkaar te zien. Nu weer terug in het hostel wachtend op de Uber en dan lekker het vliegtuig in naar de zon in het noorden. ☀️🌺🦋🍉💃🏼🌴🏖

7 January 2019

Na een nacht heerlijk slapen worden we allebei om 6 uur wakker. De douches zijn tegen al onze verwachtingen in super schoon en er komt een hoeveelheid water uit waar we thuis met de dramatische Amsterdamse waterdruk voor zouden tekenen. Het supermarktje naast ons hostel is al super vroeg open en met ons geweldige Spaans lukt het toch om meteen twee Colombiaanse simkaarten te fixen zodat we gewoon overal kunnen whatsappen :) daarna eten we een enorme fruitbowl + allebei een omelet + koffie voor 5(!!!) euro 😂. We meeten met Dennis en Yilmaz om naar het treintje om bij de Monserate (hoogste punt van Bogotá met viewpoint) te gaan en het uitzicht daar boven was echt geweldig!! We lopen hier een paar rondjes (en maken foto’s voor the gram ofc.) en eten nog meer piña en mais van de bbq als lunch 🌽🍍. Ook kauwen we coca bladeren tegen de hoogte-misselijkheid waar heel je tong verdoofd van wordt (verrassend👀). Eenmaal terug in het hostel besluiten we lekker even te gaan power-nappen 😴.

6 January 2019

Daaaar gaan we dan eindelijk na al die weken voorpret en “we gaan bijna”- zenuwen. De uren vliegen van Amsterdam naar Bogotá vlogen voorbij want ik heb 7 van de 11 uur in coma gelegen. Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Bogotá stond Jur klaar om ons op te halen en naar het hostel te brengen met de Uber, super fijn en lief. Selina, ons hostel midden in het centrum is super mooi en helemaal in Zuid-Amerikaanse stijl met overal hangmatten en schilderingen in felle kleuren. Om de eerste twee nachten even rustig te wennen en niet meteen met 10 stinkende mensen een kamer te hoeven delen hebben we voor deze eerste twee nachten lekker een kamertje met z’n tweetjes. In het hostel komen we meteen twee jongens uit Amsterdam tegen die met ons mee een rondje zijn gaan lopen door Bogota, langs het plein met het stadhuis en door wat straatjes met eet-kraampjes. Uiteindelijk storten we om 21:00 uur helemaal in en gaan we lekker slapen in ons prinsessenbed mét zelf opgehangen klamboe.