Indonesia · 5 Days · 16 Moments · April 2017

De (terug)reis van vier generaties naar Java


25 April 2017

Maarten en Maxime blijven bij de Villa en oma, Helga en ik naar de Borobordur! Eindelijk na zeven jaar zie ik dit UNESCO erfgoed! Vooraf nog het paleis van de Sultan gezien. Na al deze cultuur een lunch met het lekker lokale drankje met tjendolachtige substantie. Maxime bleek thuis al met Rifa in de slendang op pad te zijn geweest!! Maar goed dat ik dat niet wist...Maarten heeft wel lekker kunnen werken. Hij is nu al richting Jepera, wij blijven hier nog een dag en ontmoeten elkaar over twee dagen in Singapore. Tijdens het eten nog gehad over oma's tijd in het kamp van Indonesiërs. Ze herinnert zich niet zoveel behalve dat ze dus niet naar buiten mochten, er niet veel te beleven was. Ze werden wel goed behandeld. Niet te vergelijken met japppenkamp waar opa later 3 jaar?? Verbleef hier met alle martelingen ed. Zou ik me hier ooit een voorstelling van kunnen maken?

24 April 2017

Aangekomen bij Vila Blue steps! Heel mooi uitzicht over de sawa's. Dit is misschien wel hoe ik me Indonesië had voorgesteld en herken van de schilderijen op de Indigostraat. De mensen zie je al vroeg op de velden aan het werk. Wij kunnen ons niet voorstellen hoe dat moet zijn, dat leven. Misschien denken we soms dat het zielig is en onmenselijk zwaar....maar Belgen die we later ontmoetten gaven aan dat dit niet altijd het geval is. Mensen vaak niet beter weten en ook een gelukkige indruk kunnen maken. Toch vreemd gemasseerd te worden en te relaxen terwijl er ontiegelijk zwaar werk wordt geleverd verderop. Ook erg: We hebben een belletje gekregen om service te krijgen!? Coen is een Belg en de eigenaar. Vrouw Lina staat oa in de keuken. Jawel ze hebben bitterballen (lijkt een beetje) en Vlaamse frieten! Maar we kiezen toch voor de Indonesische / indiaanse curry! De meisjes Rifa en Novi doen oa bediening, schoonmaak én massage! Rifa is helemaal gek van Maxime!

23 April 2017

5 uur met de trein van Surabaya naar Yogyakarta. Maxime speelt verstoppertje met Helga en lekker op schoot bij Nanny. Helaas maar tot 16.30u zich op de omgeving, daarna donker. Er werden dekentjes uitgedeeld en aten we nasi goreng.
We dachten dat we afscheid hadden genomen van Sue en familie..maar rond de lunch bleek Ani ons op te wachten in de lobby. Sue had lunch gemaakt en zou ons naar station brengen. De hele familie bleek ook weer ons in dat kleine huis op te wachten...zo lief! Maxime werd meteen weer overgepakt en geknuffeld daar in die kleine warme keuken. We aten ossenstaart soep met rijst. Weer kregen we eten mee! Hoe dat ooit allemaal mee naar NL te krijgen, zakken abon, kroepoek en tempe...

22 April 2017

Uitgenodigd voor de verjaardag van Derwin, de man van Ita (dochter Sue). We waren de hele dag onderweg geweest naar Tretes dus geen kado! Mama en ik naar de Mall, maar wat te kopen? We vonden Holland Backery wel toepasselijk, pandan cake en kaasstengels. We werden weer opgehaald door Sue en Marcel en dit keer ook kleindochter Tia. Tia is 22 jaar en wil hartchirurg worden. Haar moeder en tante zijn arts en haar zus ook. Haar broer Arjen is ingenieur. In restaurant Ikan Bakhar (gebakken vis) zat Derwin al klaar aan lange tafel. Het eten stond ook al op tafel. Maxime werd eigenlijk al gelijk door de meisjes meegenomen onder andere Tia en Elsa helemaal gek van Maxime...iedereen eigenlijk...de hele tijd werd ze knuffeld en foto's gemaakt. Maxime maar lief lachen en meedoen met alle fans. Oma ondertussen bijpraten met iedereen. Ani en man waren speciaal vanuit Timor overgevlogen om oma te kunnen zien! Heel lief. Bij de groepsfoto en afscheid kregen we (weer) een hoop eten mee!
Kadootjes onderweg! Eerst beklommen we nog even de waterval genaamd 'gekke opa' (vonden we wel toepasselijk). Oma en Sue bleven met Maxime en Maarten, Mama, Marcel en ik gingen naar boven. Helga was bang apen tegen te komen we hebben er precies 0 gezien :). Daarna gelunched met het beste uitzicht op de Bromo! Door de mist iets minder zicht maar nog steeds mooi!
Relaxt ochtendje! Maxime was vannacht wakker maar ging haast fluisterend kletsen en zingen alsof ze ons wilde laten slapen! Hebben lekker lang ontbeten...daarna gingen Maarten en Maxime naar het zwembad. Heerlijk vond ze het! Nu onderweg naar Tretes, de bergen. Opa (Louis) was hier gedetacheerd en moest arrestanten (Indonesiërs) ondervragen. Ze woonden toen in een school vertelt oma. Vroeger gingen ze ook naar de bergen voor de koelte. Tante Wiewie had last van eczeem en ging hier ook heen met oma.

21 April 2017

Oma Nanny ontmoette Louis door een koppeling. Huisvriend van de vader Nanny nam Nanny mee naar huwelijk. Hier leerde ze Louis kennen was geen liefde op het eerste gezicht, sprak hem zelfs aan met meneer omdat hij 10 jr ouder was. Er was een andere dame op het feest die boos naar Nanny keek omdat deze een oogje had op Louis. Daarna 2 jaar gedate en plande ze dat ze zwanger werd om toch te kunnen trouwen. Ouders Nanny waren niet echt enthousiast over een huwelijk vanwege leeftijd Louis.
Oma is geboren Rembang daarna naar Semarang verhuisd waar ze heeft gewoond tot 7 jaar ws, toen naar Pasaruan en toen brak de oorlog uit toen ze 11 jaar was 3,5 jaar geduurd. Toen Indonesië onafhankelijk wilde worden was ze 15 of 16 jaar en moesten ze naar kamp in puspo zonder haar vader. Met een vrachtwagen werden ze opgehaald. Dit heeft veel indruk gemaakt. Tot haar 16e in het kamp geweest en toen naar Surabaya gekomen. Hoe in dat grote huis gekomen van Oma Daniel.
Nog meer foto's!
Eerst werd Julius opgezocht in het register en werd al snel gevonden! Een bloemetje gelegd bij zijn graf. Bijzonder moment!
Naar het graf van Ruth was een hele tocht met begeleiding! Er leven mensen op het kerkhof die het schoon proberen te houden en proberen geld te krijgen...erg armoedig! Het ereveld waar broer Julius licht lag achter een mooi hek en was een wereld van verschil!
Dit is bij het huis van ouders Nanny, Sue is werkster geadopteerd door Ruth (bastaard kind van oom Nanny (broer moeder Nanny) en baboe). Ruth heeft nooit kinderen gehad. Kinderen van Sue hebben kunnen studeren dankzij Nanny en Wiet. Sue woont nog in de garage wat vroeger het grote huis was van ouders Nanny. Ze heeft de foto's bewaard van de fam Calbo. Leuk om Helga te zien toen ze klein was!
Eerste stop is het oude huis waar Nanny en Louis hebben gewoond. We zijn naar de straat geweest jalan pandan. Nr 11 het oude huis van Helga, Wiet en Nanny, helga hier gewoond tot 8 maanden. Oma Nanny vertelt dat ze al een maand zwanger was voor huwelijk. Ze was al 2 jaar met opa en mocht eigenlijk niet trouwen, toen is ze expres zwanger geworden om te mogen trouwen. Ouders Nanny waren het niet mee eens vanwege leeftijd verschil van 10 jaar...Nanny was 16 toen ze Louis leerde kennen.
Ontbijt was uitgebreid en heerlijk! Wel even wennen aan de warmte! Blijkt Sue in de lobby te zitten! Haar dochters heetten Ani en Ita, zoons Sem en Indra. Sue is geadopteerd door oma van Nanny (dochter van baboe en broer van de oma van Nanny). We zijn naar de straat geweest jalan pandan. Nr 11 het oude huis van Helga, Wiet en Nanny, helga hier gewoond tot 8 maanden. Oma Nanny vertelt dat ze al een maand zwanger was voor huwelijk. Ze was al 2 jaar met opa en mocht eigenlijk niet trouwen, toen is ze expres zwanger geworden om te mogen trouwen. Ouders Nanny waren het niet mee eens vanwege leeftijd verschil van 10 jaar...Nanny was 16 toen ze Louis leerde kennen.

20 April 2017

Onderweg!