Indonesia · 16 Days · 8 Moments · August 2017

Boysoftheworld door Indonesia


31 August 2017

Laatste dagen Indonesia, Lombok, verbleven we in het zuiden van het eiland. We komen hier zeker nog terug: mooi, ruig binnenland, parelwitte stranden, helblauw water, lekker eten,... We trokken het zuidoosten van het land in waar we geen enkele toerist meer kruisten, en de mensen verwonderd leken ons te zien. Er was geen kat 🐱,zouden wij Vlamingen zeggen, geen kip 🐔 opperen de Nederlanders 😅. In Maria Homestay kregen we twee fantastische Nederlandse psychiaters in spe als buren, een topkoppel. Weekendjes heen en weer tussen Amsterdam en Gent zitten er zeker aan te komen in 2018 😊want er zijn nog té veel taalverschillen die we onder de loep moeten nemen met Vita en Michiel! Een mooi laatste sunset vormde de perfecte afsluiter van ons te korte avontuur op Indonesië 🌅.

28 August 2017

Af en toe een beetje verwennerij moet kunnen! We besloten samen met wat hostelvrienden om een lokale beautyspa binnen te wandelen. De 23-jarige Brooke uit Wyoming had het in de VS allemaal voor elkaar: agent in real estate, huis gekocht, studie klaar,... Ze voldeed aan alles wat haar omgeving van haar verwachtte, maar kwam op een trieste novemberavond tot de constatatie: I didn't have any nice memories... Ze verkocht alles en vertrok. Een zoekende ziel, kind van een tienermoeder, worstelend met haar ultrareligieuze familie, misschien iets te veel experimenterend met drugs.. relentless, zo zegt ze zelf... Nick, Canada ontvlucht om in Z-Korea Engelse les te geven, werd verliefd op een Z-Koreaans meisje en wacht tot hij haar ouders mag leren kennen want een relatie met een westerling, daar staan mama en papa Seoul niet voor de springen. En dan Any en haar ladyboys van de beautyspa, 45 jaar, al 10 jaar weduwe, maar zo blij om ons te ontvangen en zo zot als een achterdeur!

27 August 2017

Tijdens de eerste dagen op het eiland Lombok ontdekten we een ander, echt Indonesië. Lombok, het Bali van dertig jaar geleden, waar toerisme nog niet de hoofdinkomst is, maar de locals stap voor stap proberen om mee op de kar van het toerisme te springen. Met een public boat vanop Gili en daarna een lift in een echte rammelkar kwamen we aan bij onze hostel. Hoewel ik een zitplaatsje in de rammelkar kreeg, werd duidelijk dat de rit niet te lang mocht duren want ik zat letterlijk op een tapijtje op de motor en wie zijn poep verbrandt... We brommerden tot Mount Rinjani, beklimmen was te duur 😔, maar onderweg ondekten we het echte Lombok. 's Avonds aten we in een locale eetplaats Warung Easy; €1 voor lekkere Nasi Goreng gemaakt door de charmante mama die overdag in een resort werkt. Haar kleine dochters, Cece en Elma, zorgden voor entertainment terwijl ze ons foto's toonden van hun, soms overleden, familie. Ook de papa hielp bedrijvig mee met het opdienen en het kopen van ingrediënten

25 August 2017

De Gili-eilanden. Het zijn er 3 en ze horen bij Lombok: Gili T, het meest toeristische, Gili Meno, relatief authentiek maar voor honeymoners en het eiland dat wij verkozen Gili Air, waar wel voorzieningen zijn, maar je ook nog je eigen streepje strand kunt vinden zonder mensen om je heen... Paradijselijk zoals men dat dan heet: parelwitte stranden, helblauw water, snorkelparadijs en de prachtigste schouwspelen zowel van ondergaande zonnen als van sterovergoten nachtelijke hemels... Geen auto's hier, enkel paard, kar en fiets. Hoewel bevreemdend om aan je linkerzijde een toeriste in bikini te zien flaneren terwijl je vanuit de minaret gezangen hoort en een plaatstelijken vrouw haar hoofddoek wat rechter ziet schikken.

23 August 2017

Bali op de brommer; een groot succes IF you go off the beaten track! Rijden tot je geen toeristen meer ziet, de trekpleisters bezoeken op momenten waarop het niet wordt aangeraden, op zoek gaan naar watervallen die niet zo bereikbaar zijn, slapen in homestays bij de mensen zelf enz. En telkens weer, elke avond de zon ergens anders zien ondergaan 🌅, zoals in Amed waar de zon verdwijnt achter vulkaan Agung... een plaatje...

21 August 2017

Eerlijk gezegd; we zijn fan geworden. Niet van de typische, toeristische trekpleisters in Bali, maar van het binnenland, van de echte mensen hier. We verkennen het land met de brommer. Gisteren vertrokken we met volle moed; eerst naar Gunung Batur, de actiefste vulkaan van Bali omringd door twee caldera's, komvormige kraters, die laatst uitbarstte in 2000. Onderweg bezochten we wat koffieplantages, met de typische Balinese koffie gemaakt van de uitwerpselen van het schattige knaagdiertje, de luwak. Hij is verzot op koffieboontjes, zwerft door koffieplantages en eet ze op, maar kan ze niet verteren. De boontjes fermenteren in z'n maagje en dan kakt hij ze integraal uit. En daarvan maken ze dan die dure, maar zoooo smaakvolle koffie! Daarna doorkruisten we een prachtig gebergte/oerwoud omringd door vulkanen om tot de tempels van Pura Ulun te geraken. Toen het al wat laat werd en we nog een hele rit voor de boeg hadden, liet de gps (sic: Elines oriëntatie) ons eventjes in de steek 😜!

18 August 2017

De eerste drie dagen Bali betekenen wandelen, verkennen met de motorbike, eens iets anders eten dan noodles en rijst 😅 in toeristisch Kuta, surfhub Bingin, Uluwatu, aussie Semanyak en seafood Jimbarin. De zee zagen we al, maar echt strandliggen kwam er nog niet van. Een ding staat vast: die Balinezen lijken altijd vrolijk, eeuwige glimlach op hun snoetjes. We snappen het ergens wel waarom mensen hier blijven hangen.. Nu eerst even naar het binnenland! Volgende bestemming: Ubud!

15 August 2017

De bedoeling van Indonesië op onze reisroute is simpel: even laidback reizen; strand verkennen, vulkaan beklimmen, eilandhoppen en lekker eten (Ik droom 's nachts intussen over slaatjes geitenkaas en Mattias kwijlt ook overdag 😆 bij de gedachte van een steak met frietjes.) Ook de tocht naar Indonesië leek voordehandliggend: Guilin ✈️ Kuala Lumpur met Air Asia en daarna KL ✈️ Bali met Malindo Air. De dag begon relatief goed: tegen half 8 onderweg naar de luchthaven, vliegtuig op, vlotte vlucht tot in KL. Maar toen: een ellenlange rij bij Immigration, mijn rugzak op de band was ZEIKnat (dus ook al mijn kleren) en we moesten veranderen van terminal. Gevolg: vlucht gemist! 😱 Een nieuwe vlucht boeken dus (€200 in de vuilnisbak). Weinig tijd om opnieuw in te checken, klagen over mijn natte kleren aan de check-in kon niet want dat moest op floor 1 🙄, tijd daarvoor was er niet dus 'trek uw plan' dixit Airaisia. Tegen 1u dan toch Bali bereikt! Maar wees gerust; we zijn het nog niet beu