Belgium, India · 28 Days · 45 Moments · November 2017

The adventures of Sara and Anneleen in India


1 December 2017

Dag 28 Flyday Het zit erop, het is voorbij. The End. 34u later stap ik met beide voetjes op het perron van Lede. Wat een reis, de voorbije maand is echt gevlogen. Incredible India, het is zijn naam waardig. Bedankt Anneleen, voor de fantastische trip, voor de enthousiaste compagnie en me te leren houden van cultuur!

30 November 2017

Dag 27 Het einde is in zicht We pakken onze valiezen, om ze niet meer open te doen tot thuis/ het zuiden. Gemengde gevoelens... Het einde is in zicht... We stappen langs de magic bus (into the wild ❤) en nemen een tuk-tuk richting ontbijt-plek. Nadat de tuk-tuk driver me uitgelachen had omdat ik niet kon antwoorden op de vraag 'what's your boyfriend's name' en we zijn weg naar het resto in twijfel trokken mocht ik eens aan het stuur! Cool! Gelukkig bleef hij naast me zitten want in het indisch verkeer geldt de wet van de smalste, snelste en minst hoffelijke, als je ergens voorbij wil geraken :p Nadien snel de trein op, en hoppaaaaa - richting einde, richting Delhi 😐 ondertussen komen er berichten binnen van de eerste sneeuw in België. Sneeuw!?

29 November 2017

(...) Soms kunnen deze lieve aapjes wel eens agressief worden (Of je ontbijt stelen 😜) We banen ons een weg naar boven langs de trappen van een tempel, om het uitzicht over de stad te bewonderen. Als je dacht dat apen soms agressief zijn, wat dacht je dan van mensen?! We moeten bijna wegduiken of terug de berg aflopen als we de vrouwen op de baan willen ontwijken, die koste wat het kost wat poeder op ons hoofd willen doen... 50 rupi graag 😓 again. Na ons bezoek aan de aapjes gaan we naar het waterpaleis dat zich bevind in het midden van een meer. Mooi! En dan op naar... een textielfabriek waar ze alle stoffen kleuren met kleurstof van groenten en kruiden en vervolgens met stempels alles bedrukken. Ook zit daar een man aan een weefgetouw een mat te weven door het vastknopen van oneindig veel kleine draadjes. Maar 3 maanden werk en klaar... Wow! Dan naar een edelstenenfabriek die helaas net buiten ons budget was💎💰🙈 Moe van de hele dag rond te rijden komen we aan in ons hotel. Ruuust
Dag 26: met de Tuktuk door de stad 'S ochtends stappen we in Puskar op de bus en om 11h rijden we jaipur al binnen. Even inchecken in ons hostel dat blijkbaar gerund wordt door een jonge indiër en een iets oudere westvlaamse dame... grappig! We krijgen een rikshaw die ons voor de rest van de dag naar overal rondvoert. Eerst een snelle selfie bij het museum, en dan... Monkey tempel.🐒Gewapend met een tros bananen komen we het tempelcomplex binnen. We worden door een man meegenomen naar 'the main temple' we krijgen een streep op ons hoofd, wat olie op ons hand, een armbandje en we worden bij het gezang van een mantra elk 10 keer met een bos pauwenveren op onze kop geklopt. Dat is dan 200 rupi graag 😓 met een offering van 70 rupi geraken we buiten en kunnen we naar de aapjes. Alles gaat goed, tot ze onze bananen ontdekken. Voorzichtig om niet alles in 1 keer kwijt te zijn worden we beiden beklommen door verschillende aapjes! Leuk, maar toch ook wat bang.

28 November 2017

Dag 25 Pushkar Klein, gezellig en met een heilig meer, zo wordt pushkar omschreven. Voor ons viel het zo precies een beetje tegen... Met onze blote voeten -want schoenen zijn verboden langs de heilige vijver- liepen we door de heilige koeien en duivenstront. In de bomen slingerden 2 kinderen, die ons even volgden, waarmee we speelden en we uiteindelijk trakteerden op chapati. 5 en 10jaar en gewoon vrolijk samen op pad, een vrije opvoeding heet dat :) De resto-eigenaar, Gowinda kwam er enthousiast bij zitten en beloofde ons op een verrassingsmenu, mochten we die avond terug komen. We verkenden de stad met z'n vele kraampjes en tempels, zagen de 'kamelensafari' van pushkar -blij dat wij hiervoor toch voor jaisalmer gekozen hadden- en keerden bij het grommelen van onze magen terug naar de vrolijke Gowinda, deze keer zonder kids :p Hij koos voor ons het lekkerste op de menukaart, FAN-TAS-TISCH! Op de terugweg pikten we nog een trouwpartijte in de straat mee.

27 November 2017

(...) We komen binnen, worden direct onthaalt en krijgen een volledige rondleiding! De dieren worden hier bijna beter verzorgd dan de mensen. Naast de verlamde en zieke honden zorgen ze ook voor koeien, die in de indische straten enorm afzien. Ze hebben honger en eten al het plastic dat overal rondslingert. Hun magen blokkeren en ze sterven. Doordat de koe in india een heilig dier is, mag je het volgens de wet niet doden. Het enige dat ze kunnen doen is hen op een bed leggen met een deken en een hoge dosis pijnstillers. We komen sprakeloos buiten! Animal aid!!🎉 Dan naar onze bestemming! Badi lake! Een prachtig meer met heerlijk water, waar we... na even denken... dan toch maar met onze kleren het water in duiken! Ah... zomers genieten! Tot Sara schrik krijgt dat er miss wel krokodillen inzitten! 🙈 gelukkig komen we ongeschonden uit het water😁🐊 en kunnen we terugfietsen naar de stad. We vinden een super gezellig dakrestaurantje waar we nog lekker wat eten voor we weer de bus opgaan.
Dag 24 fietseeeeen Omdat je tevoet zo verdomd traag bent en we onze fietsen thuis missen, huren we een fietsje om de buitenkanten van de stad te verkennen. Al 3 weken zijn we op zoek baar sugar cane juice. Maar dat is nergens te vinden... en dan gilt Sara op de fiets:'sugar cane juice!' De man van het kraampje begint te lachen met ons enthousiasme. Zonder naar elkaar te moeten kijken fietsen we naar het standje en zetten ons neer voor een zalig sapje en dan terug de fiets op! Al helemaal gewoon aan het leven en de straten van India, fietsen we bijna een olifant voorbij die naast de weg stond. Een snelle selfie en terug verder, langs meten die ruiken als de Belgische donk en eruit zien als meren in het zuiden van Frankrijk. Prachtig uitzicht, zomerse telperaturen en een lekker windje. Onder de baan vinden we "animal aid" en organisatie waar mijn mond van openviel en die ik nooit in I dia verwacht had. Een dierenshelter waar gewonde koeien, honden, geiten, ezels,... verzord worden. Wow!

26 November 2017

Met z'n drietjes konden we de rij voorsteken omdat onze nieuwe dreads-vriend connecties had vooraan in de rij. -vrienden maken gaat hier supermakkelijk :p- De voorstelling was de moeite waard! Ritmisch getrommel en vrouwen in schitterende kledij brachten verschillende culturele dansen! Hetgene zonder twijfel het HOOGtepunt van de avond was, was de vrouw van 71 (!!) Die maar liefst 9 potten op haar hoofd kon dragen én daarmee kon dansen, op glazen scherven ging staan, en even een rondje draaide op een schaal. Zot! Met onze nieuwe bende (waaronder ook 2 Nederlanders: Tessa en Bram) gingen we nog even fancy dineren bij kaarslicht. Duurder dan ons normaal diner-tarief.. 750 roepie alstublieft.. Grappig hoe we in indische standaarden gaan leven, dat is amper 10 euro! Hahahahahaha
Een indische vrouw nodigde ons uit in haar restaurantje. We konden boven, naast het bed van haar moeder gaan zitten - gek hoe ze hier een bloeiende zaak kon hebben, het draaide goed zei ze. We dronken er een Lassi en ze drapeerde onze sari zoals het hoorde. Pfjoeee, dat voelde veel beter! Nadien gingen we nog mee naar haar keuken, even verderop. We konden er proeven van haar 'chocolate balls' en kregen chai. Gezellig meisje! .. uhm vrouw! Ze beweerde 42 te zijn! Tijd om het city Palace een bezoekje te brengen. Onze sari moet er heel duur uitzien, velen vroegen waar we hem kochten, en tegen welke prijs. 'only 100 rps!' wellicht 2de-hands maar dat maakt voor ons niets uit. Na 251 selfies met mede-bezoekers en de leerlingen van een school op uitstap, hadden we genoeg van het paleis en de overdreven aandacht. We trokken iets comfortabeler aan en gingen chillen op de rooftop van ons hotel, waar ook Martin zat. Hij ging naar de Rajasthan-dance, wat ook op onze planning stond. (...)
Dag 23: saree day in Udaipur De bus dropte ons tegen 7AM in Udaipur, olee! Nog niet helemaal zeker waar we onze bagage zouden droppen namen we een riksja naar het centrum. Het fijne aan India is dat alles altijd zijn weg vind. De ene hotel-eigenaar na de andere wou graag z'n kamers tonen, zodat we even konden vergelijken en beslissen. De derde was de beste, dus voila, snel beslist: Kesar Palace it is! Na een ontbijtje op de rooftop, een powernap en ons in de saree te draperen -ja, we moeten hem nu toch echt eens dragen- waren we helemaal klaar voor de verkenning van het fameuze Udaipur. Met z'n meer, prachtige architectuur en aangenaam zonnetje echt een leuke chill-plek. Niet onopgemerkt wandelden we door de smalle straatjes. Voorzichtig en met kleine stapjes, omdat die broek onder onze sari echt tegentrekte en om te voorkomen dat die sliert over onze schouder naar beneden zou vallen. Hoe doen die indische vrouwen dat dan? Onze vraag werd al snel opgelost (...)
Dag 22 Jaiselmer Overtuigd door onze hoteleigenaar en de zalige uitstraling van de stad besluiten we nog een nachtje (gratis) in Jaiselmer te blijven. In de ochtend ontmoeten we twee Duitse jongens in ons hotel waar we aan de praat mee geraken en de dag mee optrekken. Het is grappig om te horen hoe ze dezelfde dingen meemaken op hun reis door India. Samen gaan we naar het meer van Jaiselmer. Bijzonder dat een woestijndorpje zo een groot meer heeft, waar je met trapbootjes op kan varen 😅 het water zelf was spijtig genoeg niet zo proper. Het is soms triest om te zien hoe weinig bewustzijn er hier is voor vervuiling... we maken een tocht rond het meer, drinken een sapje en dan moeten de jongens hun bus halen. Wij trekken met z'n twee verder om het fort met zijn tempels, kanonnen en paleizen bij dachlicht te bekijken. Na een chill terassje en wat henna oefeningen, moeten ook wij vertrekken voor de bus. Nog even telefonisch afscheid nemen van onze hoteleigenaar(😅) en weg ermee! To Udaipur

24 November 2017

(...) Wij waren echter superblij met onze hotelkamer die 10 keer goedkoper was en waar je lekker handig je handen van op het toilet kan wassen, en moet wachten tot de hoteleigenaar het warm water aan zet. :p hehe, echt: te veel luxe is zo ons ding niet. Je verliest er het gevoel met de 'normale, lokale' indiër mee. Terug in ons Tejoma Guesthouse, was Bablu (eigenaar) nog wakker. Hij trakteerde op een grote kop chai -again-, mjammie! We taterden over de camelsafari en over de races die hij doet met de kamelen -zonder zadel!- Zo een diertje gaat tot 65 per uur! Gezellige avond! Nadat we hem overtuigd hadden over het feit dat we morgen echt moesten gaan verder reizen (Hij had ons graag nog even in Jaisalmer gehouden) doken we moe, maar voldaan ons bed in. Zzzzzzzz
Dag 21 Camel End Na een toch wel harde nacht versleepten we ons 'nestje' vanachter het struikgewas naar de zandduin om warmpjes te kunnen genieten van de zonsopgang. Samir kwam ons nadien roepen voor de chai. Hij had ondertussen al ontbijt gemaakt ook! Fantastisch! We zadelden onze kamelen en waren klaar voor onze laatste etappe! Al zingend baanden we ons een weg terug, heel de collectie kazou-meezingers werd bovengehaald. Tegen dat Anneleen bijna ondersteboven aan haar kameel hing -'no problem, no problem' lasten we een mini-pauze in. Nog even al die prikkelplanten uit onze kleren halen en GO! Na onze lunch kwam de fameuze 'Jeep' ons terug ophalen, back to jaisalmer en onzen Bablu! Na een verkwikkende douche leken we allebei ineens minder bruin/zwart, hehe. We gingen eten in het Resto-paleis van een sympathieke Indiër, die ons na afloop ook 1 van van de hotel-kamers toonde. Voor 1000rps/nacht kreeg je hier een prachtige suite met een badkamer die bijna even groot was de kamer! (...)

23 November 2017

(...) Leuk weetje: een kameel kan kaka doen terwijl die aan het wandelen is. (Jep... in hetzelfe zand waarmee we afwassen) Je standaarden worden echt bijgesteld hier. Een bed is een deken op het zand, koken kan met de struik die naast je staat en wassen doe je in je bed/wc. Klinkt miss wat raar, maar is zalig! In de avond komen we op een super grote zandduin waar we genoeg tijd krijgen om een mooie fotoshoot te doen en van de zandduinen te rennen. Net warme sneeuw waar je tot boven je enkels in wegzakt. Daarna mogen we zelf het vuur maken en indisch koken zoals we het geleerd hebben gekregen! Lekkeeer! Dat moeten we thuis ook eens proberen! Nog een warm kampvuurtje met wat mooie muziek, wordt het een gezellige kletsavond onder de sterrenhemel! Genieten!
Dag 20 Welke zandduin bedoel je? Na een mooie zonsopgang en wat andenstandoefeningen als ochtendgymnastiek zijn we klaar voor onze tweede dag in de woestijn. Lekker veel chai, gebakken eitjes, toast met confituur en ons buikje zat vol. We zadelen de kamelen op en lopen 30 min over een kleine zandduin naar een nog kleiner woestijndorpje waar de kamelen even kunnen drinken. Even met onze kamelen wandelen en dan terug(?) over dezelfde zandduin?? "No, this is another sanddune! There are soo many sanddunes here!" Met een licht bedrogen gevoel in de maag lopen we nog een paar rondjes 🙈 en dan... luch, 3h lang 😶 "ho hurry,no worry, no chicken,no curry" klinkt het. Met uitzicht op de zandduin waarop we later zouden slapen beginnen we te koken op onze drie stenen. Fantastisch hoe je in een woestijn eten kan koken zonder enige zandkorrel erin te krijgen. Borden en pannen worden niet met water maar met zand afgewassen.

22 November 2017

(...) Te beveiligen en te verlichten. Ze willen er liever geen soldaten zetten -groot gelijk, nu is het hier winter, je wil niet voelen hoe het hier in de zomer voelt!- Anyway, weg van die lelijkheid. Dinner en sleep op een mooie duin! Onderweg enkele toeristen tegengekomen die zwaar aan het afzien waren :p van de 3 zinnen die we tegen elkaar konden zeggen verstonden we dat ze amper een uurtje aan het rijden waren en het gek vonden dat wij al van deze ochtend vertrokken waren. Op onze zandduin ging ook een ander groepje logeren, maar Samir gaf ons het gevoel dat we beter geen kennis konden maken. -iedereen verkoopt de non-touristic-safari, misschien vandaar :p kamelen ontmantelen, genieten van de zonsondergang, smullen en slaapjes doen onder de fonkelende sterrenhemel. Samir stopte ons in en ging zelf aan de andere kant van het -uitgedoofde- vuur liggen. Sleep tight!
Dag 19 Camel Safari Na een korte nacht (Ook hier beginnen de tempels om 4u te tsjingeltsjangelen!) werden we om 8u30 verwacht voor de chai, om tegen 9u te vertrekken met de 'jeep' -echt een gewone auto- richting woestijn! Na een kennismaking met Mickael Jackson, Kalu, Nalu en onze cameldriver Samir konden we tegen 10u vertrekken! Gigantische dieren! 'Opstijgen' gaat in 4 stapjes en stappen gaat enorm schommelend :D Met ons waggelend trio naar de lunchplek, waar vooral Anneleen heel blij was dat we even geen kameel meer tussen de benen hadden. Helaas niet zo lenig als gehoopt, voelde het kameel-rijden aan als een constante spagaat. -pijnlijk-. Samir toonde ons z'n kookkunsten: chai, chapati en kadu. Lekker! Even rusten en insmeren! Onze hoofden leken al op 2 tomaatjes van amper 2u zon. Even verder waggelen richting zandduinen en mooiere omgeving! Geen electriciteit draden meer, geen windmolens meer (er staan er hier GIGANTISCH veel! Niet voor de dorpen, maar om de Pakistaanse grens (..)

21 November 2017

(...) In plaats van een leeg fort zoals in de andere steden, vinden we een bruisend leven binnen de gigantische muren. Kleine huisjes, spelende kinderen en verschillende gezellige cafeetjes. We slaan een klein steegje in en lopen langs de muren van het fort in de mooie avondschemering. Het donker brengt in tegenstelling tot andere steden geen enge straten, maar gezellige verlichte steegjes. We worden door een echte indische moeder verleid om in haar winkeltje te komen kijken. Na verschillende knuffels en complimentjes komen we buiten met twee broeken en bindi op ons hoofd. Blij met onze aankoop lopen we naar een gezellig barretje op een dakterras om te eten en een lekker biertje te delen. Goedgehumeurd door de leuke atmosfeer gaan we naar ons hotelletje. Vroeg erin voor de kamelen safari morgen!
Dag 18: op naar Jaiselmer Goed geïnformeerd over de bussen die elk uur zouden komen, komen we om 7h30 aan op het busstation. Helaas komt de bus pas om 9h 😒vroeg opgestaan voor niks, maar da s niet erg. Om iets na 9 vertrekken we voor 6h met een overvolle lokale bus naar een klein stadje rond en in een gigantisch zandkasteel. Op de bus ontmoeten we een man die een hotelletje heeft en goede kamelen safari's zegt te organiseren. Even checken online... het ziet er goed uit, dus we gaan mee een kijkje nemen en worden verwelkomt met chai en een heel bijzondere regenboogcake. De boeken met recensies en foto's worden boven gehaald en we krijgen een goede uitleg over een driedaagse camel safari. Het begint al te kriebelen om te gaan, alleen nog betalen en klaar ervoor! Dan rest ons enkel nog het verkennen van de stad! We lopen door kleine straatjes vol winkeltjes en banen onze weg naar de muren van het fort.

20 November 2017

Dag 17 Ziplining! 'The view other tourist miss' - het ford verkennen op een andere manier: erover sjeezen! Cool! 6 ziplines over en rond het ford, simpel, awesome zicht en fantastische ervaring! Nadien verkenden we het ford en waanden we ons even bij de chinese muur toen we op de omwalling liepen. Na de bijhorende belangstelling van enkele mannen, selfies en 35 keer te antwoorden op de vraag 'your country?' konden we gaan, even richting desert parc, maar wegens gebrek aan degelijk ontbijt en rammelende maagjes al snel terug naar centrum, op zoek naar eten. :) Rooftop-terrasje doen in het zalige zonnetje en hop, de drukte in! We zochten nog een topje voor bij onze sari (Jaja, binnenkort lopen we rond in traditionele feestkledij), gingen zonder succes op zoek naar sugar-cane-juice en verloren een beetje energie door het drukke verkeer en getoeter in de smalle straten. Tijd voor een opkikker! Henna, filmpje kijken in ons bed én roomservice-dinner! (minder fancy dan het klinkt hoor 😉 )

19 November 2017

(...) Van het ene leuke zaakje naar het volgende. We worden doorgestuurd naar een stoffenwinkel waar we een prachtige voorstelling krijgen van lakens en sjaals in alle magelijke kleuren en stoffen. De leuke, niet opdringerige sfeer doet zijn werk, en na nog een gratis theetje, lopen we met 5 sjaals de winkel uit! Nog een spotgoedkope saree mee pikken en iets eten in een gezellig arabisch-achtig restaurantje! Een onverwachts super geslaagde zomerse dag in een gabtastische stad! Nu rest enkel nog een indische douch en het wassen van onze kleren! #watmoetdatmoet
Dag 16: Jodhpur verkennen Op de trein hebben we een lekker dutje kunnen doen en als we op 11h wakker worden in Jodhpur, komen we binnen in een zomers en schoner India. Eerst onze bagage in het hotel droppen en een bananenpannekoekje eten en dan de stad verkennen! Slenterend door de straatjes wanen we ons in een ander arabisch land. Gezellige kleine straatjes met prachtige architectuur en een heel gezellige atmosfeer. Nog geen 10 minuten uit ons hotel zien ze enkele mensen langs de straat naar beneden kijken. Als we zelf ook gaan kijken vinden we een prachtige waterput die eerder op een paleistuin lijkt. Iets later botsen we op 'the clock tower' met daarrond een bruisende markt met allemaal kleuren en geuren. Zalig! We worden door een aardiee franssprekende man verleid met de geuren van zijn kruiden en thee. We krijgen een les in het herkennen van echte safraan met een lekker kopje gratische safraanthee. Zalig! (...)

18 November 2017

(...) Deze keer beslissen we in te gaan op het aanbod van een gids. 500rs voor onze rondleiding door het huis van de voormalige keizers, een meerwaarde! Gebouwd door de vader van de bouwer van de Taj Majal. Onze gids leidde ons binnen over de hangbrug, door het vertrek van de moslim-vrouw, door dat van de hindoe-vrouw en dat van de 300 minnaressen. Ook hier komt de witte marmer van de Taj Mahal terug, net zoals de bloemstructuren van edelstenen. Vroeger werd het kasteel omgeven door een slotgracht vol krokodillen, gevolgd door muren met een reeks tijgers en leeuwen. En nog konden de Britten dit ford veroveren? Straf. Bon, tijd voor onze bagage op te halen in het depot en te kijken of we plaats hebben op de trein of moeten wachten tot morgen/overmorgen. We staan op de waiting-list. En oooohja! Plek! Nu alleen nog maar een uur of 5 wachten :p (vertraging)
Dag 15 Agra Volgens onze buskaartjes verkoper gingen we tegen 6u30 aankomen in Agra. Het was dus even verschieten toen de buschauffeur ons tegen 4u30 kwam wakkerroepen met 'Agra, Agra, Agra'. Ergens langs de kant van de -gelukkig verlichte-weg dropte de bus ons. Direct 2 tuk-tuk's die ons wilden voeren naar kweetniewaar. Wij, nog efkes ochtendgroggy zetten ons wijselijk op de drempel met onze bagage en bekeken wat er op dit vroege uur moest veranderen aan ons dagplan. Nu we hier toch zo vroeg waren was de Taj Mahal bij sunrise misschien wél een optie? Het geduld van onze tuk-tuk chauffeur loonde, want hij kon ons een ritje verkopen richting main-gate. Super rustig! Even bagage droppen, kaartje kopen en in de rij (Oja, al een rij!) gaan staan om het prachtige architecturale domein binnen te stappen. De zon was sneller op dan wij binnen geraakten, maar dat maakte het niet minder spectaculair! Chique chique chique !! Nadien lekkere indische kost en het Agra Ford op het programma! (..

17 November 2017

Dag 14 Ganga-Swim Uitchecken en ontbijten op het ganga-strand: 4 lekkere appelsientjes, 1 granaatappel en 2 bananen. Goed plan, mochten we onderweg niet brutaal beroofd worden van de helft van ons ontbijt!! Aapjes scheuren onze zak open en we kunnen nog ontsnappen met een Appelsientje elk en een granaatappel. Na ons beperkt ontbijt op het strand beginnen we langs de Ganga te lopen en komen we Micha, een Duitse gitaar spelende gast, tegen die ons vergezeld op onze tocht over de rotsen. Onderweg pikken we ook nog een Indiër op die mee wil. Na een paar klimobstakels komen we aan op een mooi strandje waar we met z'n allen, in onze indische outfits het water in duiken. Tijdens het opdrogen zien we een familie een ritueel uitvoeren: ze strooien de assen van hun geliefde overledene in de Ganga. Nog even genieten van een theetje op een gezellig dakterras en uitzicht op de Ganga Voor we vertrekken uit Risikesh, in één riksjaw met 10 man op naar de bus die ons naar Agra brengt!

16 November 2017

Dag 13 Kunjapuri tempel Even uitslapen en dan nood aan een beetje actie! We beslisten om ons te laten droppen bij een verder gelegen tempel, om dan via de wandelweggetjes en de lokale dorpjes terug naar Topovan te keren. Dit lukte aardig, naast de veel te dure taxi die we moesten nemen.. Én de weg die we na een uurtje of 2 naar beneden stappen een beetje kwijt waren... 💪 Hehe. Een ervaring! Na een stip op ons hoofd te krijgen bij de tempel wandelende we langs erg kleine boerenhuisjes en supervriendelijke mensen richting Topovan. Zelfs in de kleine vallei naast de weg zagen we koeienstalletjes en bewoners bij de beek. Gek hoe weinig je eigenlijk nodig hebt om te leven... Terug op de baan een bordje 'rishikesj 12km'. [16u00] oeps. Stevig doorstappen en liften overwegen.. tot er een lokale bus passeert! We proppen ons er op en hoppa: op naar ons Hostel! S'avonds kwamen we Vanindra (Triund-trek) nog tegen! Grappig! We aten -fantastische- momo's aan een kraampje langs de straat. Happy!

15 November 2017

(...) Met het adres in de hand komen bereiken we een gigantisch domein. We vinden er lege straten, gebouwen en zien de gigantische hal vrolijk schoongemaakt worden. Het gezang van een mantra brengt ons naar een een een kleine tempel. Woehoe, 3 mensen! Via het programma lazen we over een vuurritueel aan de Ganges, leuk! Net voor het donker zitten we op het trapje, wachtend op het ritueel. Enkele kindjes willen ons bloemetjes verkopen om aan de Ganga te offeren. We kochten er eentje, maar ze bleven komen en aandringen. Kinderen zijn echter te schattig om te negeren, we lachen en raken aan de praat. Binnen de kortste keren hadden we een hele hoop nieuwe vrienden en worden er vlechtjes in ons haar gelegd. Toch laat dat vuurspectakel lang op zich wachten... Verkeerde plek, oeps ;) op de plek van het spektakel zien we de kinderen terug, maar lijkt het erop dat ze allen voor een vrouw werken en niet voor hun ouders...georganiseerde kinderhandel?! Gekke avond!
Dag 12 Groene Ganga De Ganges, 1 van de meest vervuilde rivieren ter wereld loopt vredig door het dorp. Uitwerpselen, as, menselijke resten, chemische middelen komen er in terecht. Tegelijkertijd wordt het heilige rivierwater gebruikt om mee te koken, om in te zwemmen, je in te wassen of even van te drinken... Mjammie Ook al zegt men dit van de Ganges, de rust die het helder groene water uitstraalt pakt je! We lopen over de brug en zien de Ganges in volle glorie, met daarachter de uitlopers van de hymalaya! Over de brug vinden we een tentje waar we typisch zuid indische masala dosa eten en lekker even uitrusten op een grote rots naast de Ganges. Omdat een bed toch beter slaapt, beslissen we na inchecktijd nog een uurtje onze oogjes toe te doen. Na ons schoonheidsslaapje trekken we erop uit om het dorpje waar mijn moeketje (Anneleen) al 3 jaar naartoe komt met de yoga federatie, te gaan verkennen.

14 November 2017

(.. ) Tijd voor de bus Manali- Rishikesj! Met een goverment bus, 2 chauffeurs, 1 kaartjesknipper en welgeteld 2 passagiers (wij) konden we tegen 17u40 vertrekken voor een nachtrit, om tegen 8u30 aan te komen. Onderweg stapten er wel enkele mensen op en later af, gelukkig want anders had de staat ferm z'n broek gescheurd aan die busrit! De chauffeurs reden als echte Indiërs (zeer wild, toeterend, voorbij steken in of voor de bocht, vliegend over putten in de baan,...) Én met luide indische muziek aan. Hoofdpijn check, kots check. Gevraagd om de muziek stiller te zetten, dat werkte -voor even-. 's ochtends vroeg was het weer ambiance, olee! Maar we waren wel veilig in een stadse omgeving aangekomen :p na een stop om wat bananen naar de apen te gooien kwamen we aan op de bus parking. Roepende mannen rond de bus, wijzend naar ons en het australische koppel.. uhm? RIKSJA!? RIKSJA!? RIKSJA!? Tegen dat ze een beetje gekalmeerd waren met hulp van de buschauffeurs durfden we af stappen. GO !
Dag 11 1-2-3-FOTOMODEL Een tweede dag op de scooter en meteen ook de laatste dag in Manali (Vashisht). We vulden onze rugzakken, die nu belachelijk klein leken omdat we al onze warme kleren aan hadden. Anku, onze Rasta-man zette deze nog even achter gesloten deuren, tot we terug waren. Met onze scooter reden we deze keer naar Naggar. Buiten een 'castle' en een paar tempels viel er niet veel te zien, maar de weg erheen door het dennenbos was wel de moeite! Solang Valley was onze volgende bestemming, een toeristiscje nabijgelegen vallei waar je met een eitjes-lift naar een top kon, of toch voor zeker 2min (!) kon paragliden :p blij dat wij dat in Bir reeds gedaan hadden :) zeer mooie vallei, en meer zonneschijn dan gisteren! Tijdens ons theetje werden we meerdere keren gevraagd voor selfies, van waar we waren en (wellicht) bedot door (valse?) safraan te kopen van 1 van de vele verkopers... Deze keer keerden we niet bevroren terug, wij blij! Bagage oppikken, bye Rasta-Anku, bye Nali!

13 November 2017

(...) Helaas blijkt na nog geen 15 km dat je een vegunning nodig hebt om deze fameuze Rothang pass binnen te mogen! Maar zelf dat schrikt ons niet af! Online zoeken we op hoe we die kunnen krijgen en met de hulp van een echte stoere motor rijdende engel, rijden we na nog geen 15 min de pass binnen! Check! 😁 Het uitzicht was praachtig! Het gevoel om als enige scooti tussen alle motorbikers naar boven te gaan... stoer! Enkel toen onze scooti plots, door kou en vermoeidheid maar 15km/h meer ging, voelde ik me als een oma die met haar elektrische rolator de berg op probeerde te gaan 😂 maar gelukkig gaat dat blijkbaar ook! Helemaal bevroren ondanks de 10 lagen kleren, komen we voldaan terug aan beneden! Geslaagde dag!
Dag 10 Toeter toeter toeter, op de scooter! Na een nachtje vol puppy gehuil en dus weinig slaap, staan we op om onze kleine vriend naar zijn nieuwe verblijfplek te brengen. Boven op de berg staan enkele houten tempels met daarrond een roedeltje honden die ons Nali direct verwelkomen! In de tempels zijn er apparte kamers gemaakt voor mannen en vrouwen waarin een natuurlijke hot water spring in uitkomt. Tot onze grote verbazing zijn wij met onze bikini's de meest aangeklede dames 😅 Even ons lichaam hierin verbranden en we zijn klaar voor de dag! 😁 🔥 Als naar boven lopen te lang duurt, een scooter! 😁 10 min in de scooterwinkel en we lopen naar buiten met onze scooter en... proberen maar!! Wel niet vergeten, links van de baan blijven en geen pinkers, maar op die tuuter gaan staan! De man van de scooters stelde een route voor, maar deze twee stoere bike-girls hadden gehoord van een veel mooiere route, the Rotang Pass!! 🏔

12 November 2017

Dag 9: lets see what the day brings? Omdat ik nog steeds een zielige zieke ben, beslissen we vandaag om op ons nieuwe chille verblijfplek een dagje langer te verblijven! Suuuper lekker ontbijtje met een kommetje fruit, musli, honing en yoghurt, in een stalend zonnetje op het terras! Check! Dan toch maar eens de vespa plannen van de komende dagen in kaart brengen en alvast een testritje maken! Woohoo! Zin in. Als alles voor morgen geregeld is, gaan we naar het hospitaal. Onderzocht en nog geen longontsteking!! Bovenluchtweg infectie! #betereprognose! En dan maar eens manali verkennen, tempeltjes bezocht en lekker door de straatjes geslenterd ☀️ Nog enkel WCpapier kopen en... daar ligt een lief klein ziek mini pupje op de grond 🐶😍 omdat mijn hartje het niet aankom om dit lieve mopietje te laten liggen, hebben we nu een tijdelijk terras-genootje! Lekker gewassen, lekkere warme melk en een bedje om te slapen voor Nali from Manali! 😁

10 November 2017

Dag 8 onderweg naar Manali Ondanks de zeer gezellige avond gisteren beslissen we toch om verder te trekken. Buiten onze nieuwe buddy (die uiteraard de hele dag aan het werk is) is er niet echt veel te doen. Als we geen hele dag kunnen blijven, waarom dan geen ontbijtje samen! We worden bij Manisha thuis uitgenodigd en mochten genieten van de lekkere huisgemaakte 'alloo Parathas' en een Indisch chai theetje! Na enkele selfies vertrekken we. Helaas zo blut als iets... dus een taxi naar beneden was geen optie! 5 km wandelen dan maar! En vanaf daar begint onze prachtige dag in een indische staatsbus. #weinigplaats #kontpijn. Gelukkig had de trotter gelijk en was het uitzicht in de vallei wel de moeite!
Tasty evening! Manicha, het meisje (24j) waarbij we de paragliding boekten, nodigde ons uit om samen te eten. Ze stelde een plaatsje voor van haar vriend, in Lower- Bir. Fantastisch! Na een beetje opfriswerk en een wasje was ik terug frisjes. Anneleen nog steeds een beetje koortserig (maar leuke dingen skippen is niet zo ons ding :s) Haar lieve broer voerde ons naar het resto'tje van Sannae, haar 'best friend'. We ontmoetten er Tony, een parapentende Amerikaan en Anga, een zatte Tibetaanse vluchteling - met het motto 'no money no honey'. Eten was fantastisch - het beste voor mij tot nu toe! Tony trakteerde op wijn, nadat we bij Manicha gecheckt hadden of dit oké was. Het kon, maar alleen uit limonadebekers, omdat het Resto een toelating nodig heeft om alcohol te schenken. Manicha, een voorbeeld van een totaal nieuwe generatie vertelde ons over haar boyfriend en girlfriend, over haar nood aan vrijheid en haar houding tegenover het gearrangeerde huwelijk. Zeer zeer gezellige avond!!
Dag 7 Bir-Billing paragliding Ziek of niet, we gaan die berg af! In de ochtend een travel winkeltje gezocht en bij onze toekomstige vriendin Manisha (😋) onze paraglide geboekt. Snel nog ontbeten en met onze twee gidsen met een busje 40 minuten de berg op! Bovenaan waren de instucties... gewoon recht vooruit de berg aflopen tot we vliegen, whaaaaa!! Klaar met een gopro worden we vastgemaakt aan de vlieger. Sara gaat eerst en dan volg ik! Zaaaaaalig gevoel! Hoe de wind je pakt en meeneemt. Ook nog enkele luchtruukjes en de ervaring was compleet! Terug beneden kwam ik saaraatje weer tegen die de lucht truukjes niet zo fantastisch vond. Met een jas en broek vol ontbijt 🤢 vertelde Sara me dat ze helaas tot 3 keer toe heeft moeten kotsen (oa in het gezich van de gids... oeps ;) ondanks alles, toch een zalige ervaring! (Toch Sara?)

9 November 2017

(...) Zijn moeder, die hem heel graag ziet. Ze heeft 2 metalen nieuwe heupen en wandelt heel traag. Hij zorgt voor haar. Toen wij spraken over paragliding en vroegen of hij het ook ooit wou doen zei hij: 'no, what would my mother do without me?' Hij nam ons mee via al z'n shortcuts, langs Bhagsu, zijn favoriete plekjes en de Bhagsu waterfalls. Na een verfrissend voetbatje zetten we onze toch verder naar MC leod Ganj, haalden onze bagage op en wandelden we met z'n drietjes naar Dharamsalla, waar Anneleen en ik de bus konden nemen en hij naar huis kon gaan. Hij nodigde ons uit bij hem thuis, wij weigerden wat. Hij drong niet aan. We zijn nogal gevoelig voor pusherigheid. Hij vond het zo grappig dat iedereen naar ons keek als we op straat wandelden 'every man is crazy for you' 'they look with big big eyes' 'I am the lucky guy' 'today my heart is happy' 'bye bye dancing girl (Anneleen) and trekking girl with waterbag!' - Hij vond onze camelbag zo grappig. Bye wonderfull friend!
Day 6 Sajin & Baghsu Waterfals De zon zien opkomen vanachter de Himalaya, check! Nadat ik Anneleen uit haar tent gekregen had (mopje) gingen we ontbijten in 1 van de tentjes. Alé, zij ging rijst met Dahl eten, ik at musli in de zalige ochtendzon. We planden naar beneden terug te keren, en daarbij bij de watervallen te passeren. Toevallig moest 1 van de mannen bij het eet-tentje ook naar daar.. na een blik te wisselen met Anneleen, stemden we in. We wisten de weg immers naar beneden en konden 'bye' zeggen wanneer het niet meer ok voelde. De jongen, Sajin (23j), verraste ons echter positief! Hij ging supersnel de berg af, trakteerde ons beneden op een Chai (thee) en vertelde dat hij normaal volgende maand ging trouwen. Z'n vrouw-to-be, Rubi (20j) was echter vorige week overleden aan kanker. His heart was feeling sad. Ze konden na 4 jaar gaan voor de love-marriage, omdat haar vader eindelijk z'n toestemming gegeven had. Hij vertelde over z'n 'good big brother, z'n little sister en (...)

8 November 2017

Day 5 Triund Trek Volgens de ene 3u wandelen, volgens de andere 6u. Na een bezoekje aan de apotheker voor Anneleen haar neusje en keel vertrokken we met 1 rugzak vol warme kledij en water vanuit MC leod Ganj naar Triund. Gelukkig konden we alle extra bagage achterlaten in Pink house! Mooi tochtje van een uur of 5 voor ons. Onze tent hadden we de dag voordien reeds geboekt en betaald, dus ons hotel stond klaar bij aankomst! Genieten van de avondzon, lekkere maggi noedels en de avond afsluiten zoals het hoort: bij het kampvuur onder de sterrenhemel. We ontmoetten een indisch koppel op huwelijkstrip die ons BIR aanraadde voor paragliding, gezellige babbel en een voorstelling van al haar prachtige trouwfoto's! Aan het kampvuur zaten we met 2UK meisjes die genoten van hun Gap-year, Hati en Mably en indiërs Fanindra, Shita, Nikita en Guru! Gezellig! Tegen 20u was het bedtijd voor ziek Anneleentje en hoofpijnigere Sara. Twas net te koud om onder de sterren te slapen, jammer!

6 November 2017

(...) 2 marktjes, 30 koeien en waarschijnlijke gehoorschade verder, sloegen we af bij een Moskee. We konden niet geloven dat we nog steeds in het midden van Dheli stonden. Een pleintje met een vijver en vissen in het midden. Amper mensen en in vergelijking met de straat, muisstil. Hehe, even ademhalen! Een aangename en rustige man kwam een praatje slaan over het geloof, over het Paradise en de hel na ons aardse bestaan, over de Koran die we konden lezen, over de verschillende godsdiensten die op hetzelfde neerkomen,... Wij stonden even stil bij het feit dat wij eigenlijk weinig moslim-vrienden hadden. Voldaan van het stappen en blij dat onze kordate lichaamshouding en onze uitgebreide vocabulair in het Hindi ('Nahimn!' = neen) ons terug veilig bij de busplaats gebracht heeft! Op naar Dharamsala!!
Day 3 Assertief door Delhi Nadat we wakkergeschud waren door onze eerste taxi scam ervaring, besloten we toch maar Dheli in te trekken en het 'Red Fort' te gaan bezoeken. 36 minuten stappen leek ons wat veel met alle bagage dus stapten we na veel onderhandelen over de prijs, in op een fiets rikshaw. Het was ons een ware belefenis!!! Het verkeer daar bestaat niet alleen uit auto's, scooters, vrachtwagentjes, koeien, honden, geiten en fietsen. Maar al het goederentransport gaat ook door de straten van de stad op karren die volgestapeld liggen en te voet voortgeduwd worden. Na 1 uur en 10 minuten komen we eindelijk aan bij het Red fort. Gigantisch gebouw dat tijdens de beitse bezetting gebruikt werd als gevangenis voor Indiërs. Aldus onze rikshaw gids. Helaas is het fort op maandag gesloten. En hadden we gelukkig genoeg tijd om door de drukke straten van Delhi onze weg tevoet terug te wagen.

5 November 2017

Day 2 Hello Delhi Na onze avontuurlijke nacht sliepen we even uit. Tegen 15u30 werd het tijd om Delhi te verkennen! Main Bazar Road werd ons aangeraden door Poly! Als 2 westerlingen in een kurta bestelden we snel een taxi via de Uber app (na 3 min al een taxi! Chauffeur toonde veel minder interesse en zette ons af waar wij het vroegen! Yiha!) Main Bazar Road zijn allerlei winkeltjes, in kleine steegjes met heel veel volk, riksjas, koetjes, honden en eetkraampjes. We kochten een nieuwe Kurta en een tasje. (Ik, Sara, had als superselecteerder geen sjakoske meegenomen natuurlijk) We stapten ook eens binnen bij het station en een bus-bureau om een beeld te krijgen van de beste vervoer-optie richting Dharamsalla. Heel veel mensen aan het station. Nee, we willen geen trein boeken, neen we willen geen Riksja, nee we willen geen eten uit dat restaurantje. Maar toch bedankt. 'Get back before it's top dark' waren de wijze woorden van onze gids op afstand, Poly.
(...) Toen we vroegen om ons terug te voeren naar de luchthaven ging dat niet... 'no madm, rules, regulations, not possible, something something...' [RULES? In India?] Na wat aandringen stemde de man er misnoegd mee in en keerde hij zich om richting airport. Nog geen 2 min verder zei hij nogal geïrriteerd: 'these are the hotels I meant' we keken uit het raam en zagen verschillende hotels waaronder holliday inn. Met wat aandringen zette de man ons daar af. Toen we om 4:40 AM de gigantische prijs voor een kamer hoorden, besloten we om in de lobby zonsopgang af te wachten. Plots viel me in om toch nog eens naar het hotel te bellen... het was toch maar een gek verhaal... waarom hadden ze ins niets laten weten. Van het hotel en welk festival? De baan was zo rustig... ik belde het hotel op een kreeg een lobby medewerker aan de lijn die helemaal niks wist van een festival of een weg blokkade... Serieus? Gelukkig zijn we er op onze eerste dag toch in geslaagd om niet opgelicht te worden! ;)
Day1 'Ramham hotel, please' Nadat we elkaar op het vliegveld gevonden hadden, waren we klaar op een taxi naar ons hotel te nemen. Zogenaamde 'prepaid' taxi's zijn redelijk betrouwbaar. Dus toen we net buiten de deuren van de luchthaven een standje zagen met 'prepaid taxi' zijn we naar daar gegaan. We kregen een chauffeur en 'taxi'. Na nog geen km rijden stopte de bestuurder omdat hij met ons hotel moest checken of het wel bereikbaar zou zijn omwille van een of ander groot festival. De man stond erop om met zijn telefoon te bellen en algauw kregen we te horen aan de andere kant van de lijn dat we een ander hogel moesten zoeken omdat het onze niet bereikbaar zou zijn. 'Gelukkig' wist de bestuurder wel enkele goede adresjes in het centrum van Dheli. Goed gewaarschuwd als we waren vonden we het geen strak plan om met een vreemde man naar een random hotel in centrum dheli te gaan. To be continued....

4 November 2017

Travelday to Delhi Wooooooooop woop Spannende dag. India, geen idee wat ik kan verwachten. India... Heel veel mensen? Allen met slechte bedoelingen? Drukte en viezigheid? Toch benieuwd naar het échte India! Voorzichtig zijn is de opdracht van het thuisfront. M'n vlucht vertrok om 11u25 in Zaventem, tussenlanding in Rome om dan tegen 02u35 aan te komen in New Delhi. Spannend! Alles verliep vlotjes, aangekomen in Delhi even door de douane-controle. Visum oké, verblijfadres niet ingevuld... 'Because I will be travelling sir.' Adres eerste hotel? 'Can't search it, because I have no Wi-Fi connection, Sir.' Uiteindelijk heeft de man zijn eigen adres ingevuld. Zo slecht hebben ze het dus nog niet voor met ons, westerlingen. Op zoek naar Anneleen en op zoek naar de bagage ! Ik kon ondertussen de Wi-Fi fixen en ontving dat Anneleen een beetje vertraging had. Oké, een beetje wachten dan, no problem. We vonden elkaar bij het meeting point van terminal 3. Yes! Start!