Europe, Africa · 20 Days · 106 Moments · July 2017

De reis van Anita door United Republic of ...


16 August 2017

Geland πŸ‘πŸ½β€οΈπŸ€.... home sweet home.... Straks lekker ons maatje ophalen ... zo gemist

15 August 2017

Mr.Kahawa... what means coffee is een geweldige spot op het strand Paje. Dim en Melanie zijn 10 jaar geleden gestart met Bellevue in combinatie met de kiteschool aan het strand. Drie jaar geleden hebben ze Mr. Kahawa geopend. Een orgineel en orachtige coffee tentje met zalige smoothies, een menukaart met zalig en goed eten... en relaxte muziek. Een mooie plek waar je lekker kunt zitten, buiten met leuke plekjes: tafeltjes, zitzakken met lage tafeltjes, en bankjes waarop je heerlijk kunt kletsen en zonnen. Sinds kort dan ook Mr.Kahawa met overnachtingen. Boven het coffee tentje drie bijzondere kamers waarvan er twee met het meest idyllische uitzicht ... de zee! En wat een lieve mensen werken er daar! Hier moet je wel relaxt worden. Slapen, lekker eten, kiten, lezen en spelen met de mannen. Zalig, we hebben genoten om even bij te komen van deze onvergetelijke reis.... Om 21.35 vertrekken we richting huis!!! Home sweet home ook weer lekker! Genoeg nieuwe energieπŸ€β€οΈπŸŒΈ.... opgedaan
De afgelopen dagen hebben Arie, Soul en ik kiteles genomen! Het is echt super om hier te kiten. Het water bij eb is laag maar je kunt er dan nog kiten en de afstand naar het diepe is heel ver. Ook de wind is bijna altijd okay. En als deze er in de ochtend even niet is dan is hij in de middag weer paraat! Soul heeft alweer snel zijn kite onder de knie! Arie en ik gaan samen maar na de eerste les gaan we apart. Elke dag even oefenen. Dan maak je meer meters... Superleuk zeker omdat het weer zo top is πŸŸπŸ€β˜€οΈ. De laatste dag gaan we nog een lesje doen. Soul staat als eerste op zijn bord! Maar dat bodydraggen vindt hij top zeker als hij iets in de lucht gaat. Met het bord mag hij het ook al een keertje proberen. Ik ben bezig met de start en heb mijn eerste meters gemaakt. De kite onder controle houden voelt goed.. bodydraggen ook! Nu het bordje en de kite samen... πŸ€β˜€οΈπŸ 

14 August 2017

Potje voetballen met de jongetjes van het eiland die gedurende de dag kokosnoten en armbandjes verkopen! Voetballen verbindt ... dat is altijd gaaf om te zien. Binnen no-time hadden ze een heel team. Mees regelt dan een bal bij de kiteschool (onder ons) en dan lekker ballen!
Mees blijft een uur boven! Zij gaan nog een tweede duik maken maar de stikstof moet dalen in het lichaam. Hij vond het heel relaxt. Ook het naar beneden gaan ging goed. Heeft zin in zijn tweede duik. Zijn boek over de dieren in de Indische oceaan komt goed van pas. De vissen worden uitgebreid door hem beschreven! Oeps Soul heeft teveel fruit gegeten! Je ziet hem binnen 10 minuten lijkbleek worden... zeeziek. Het water is best onrustig dit in combinatie met zo'n klein gammel bootje! Hij moet binnen no time overgeven!!! 😫😫. De instructeur zegt meteen dat Soul zo de vissen eten geeft. Binnen no time komen ze af op zijn overtollige fruithapje... ahhh zielige Soultie ... hij gaat niet meer snorkelen en blijft met Arie op de boot! Als Mees weer terug is van zijn duik en ik van het snorkelen... krijgen we nog een mooi cadeau!! 4 🐬🐬🐬🐬dolfijnen komen voorbij .... WoW we volgen ze een stukje en ik maak foto's met de camera...Helaas niet met de iPhone! We zijn blij en moe.. lang dagje maa
Soul is super relaxed! Hij moet vanuit de boot zo het diepe in springen. En dan 45 minuten snorkelen met een begeleider! Hij zwemt gretig achter hem aan en zit de hele tijd onder water te kijken! We moeten er later om lachen omdat hij vroeger alleen maar een beetje zijn bril in het water stopte en dan weer snel naar bovenkwam. Arie moet ff wennen met de snorkel! De plek is prachtig overal vissen, koraal en een morenen. Een soort slang in het water. Maar de Nemo's, Dorientjes zwemmen om je heen. Prachtig om te zien! We gaan naar 40 minuten terug en gaan ons houten bootje in om ff te lunchen. In de verte zien we het bootje van Mees. Ik vraag of we er even naartoe kunnen. Mees is helemaal enthousiast! Ze hebben een supergrote zeeschildpad gezien!!! WoW die stond ook op mijn wishlist! Mees heeft hem gefilmd!! Ze was mega groot en had een jong! Deze hebben ze helaas niet gezien. Tor laat mij de foto's zien... oeps zie 24 meter staan ... wahhhh moet er niet aan denken... Mees is megablij!!!

13 August 2017

De boten kunnen niet heel dicht bij de kust komen omdat het zo waait! We slepen alle spullen inclusief lunch mee in de twee boten en vertrekken. Omdat de zee zo ruig is twijfel ik al. Ook moeten we een bootsprong maken achterover het water in. Deze skills heb ik al heel lang niet meer gedaan. Ik besluit om niet mee te gaan. Tor geeft aan dat hij op Mees let. Ook omdat dit zijn eerste buitenduik is zonder leraar. Mees vindt het geen probleem. WoW ik ben trots op onze Mees, dat hij letterlijk in het onbekende stapt en al meteen zo diepπŸ‘πŸ½πŸŽ‰πŸ€πŸ . Al kun je tot 18 meter wel meteen naar boven komen in nood. Alleen klaren tussendoor en tussenstop maken is beter. Dit betekent loslaten mam, letterlijk ... denk maar niet aan alle risico's met lucht, inflator die kapot kan gaan etc. Ik ga snorkelen ... kijk wel of ik na de vakantie nog mijn open water afmaak. Mees is al weg. In no time zie ik hem al niet meer... pfff spannend. Ik zwem naar de snorkelboot. We hadden twee boten bij ons. Da's fij
Vandaag gaan we naar Mnemba island. Het is een mooie spot om te duiken en te snorkelen. De duikschool zit ook bij ons op het strand dus kunnen we daar alles regelen. We moeten al om 5.15 opstaan en om 6.00 uur op de duikschool zijn. We gaan allevier. Soul gaat met Arie snorkelen en ik ga met Mees duiken. Al voel ik me er niet helemaal relaxed bij want Mees kan 18 meter bij open water en heb maar 4 meter ff geoefend in het zwembad. Ik had toen al last v mijn oren en kon niet goed klaren. Maar ik zie wel... om Mees nu alleen te laten gaan voelt ook niet Okay. We eten daar op de school iets kleins en vertrekken! Het is anderhalf uur rijden en dan nog een 30 minuten met de boot! Het waait hard en het water is onrustig! Hoge golven,dus hopelijk niet zeeziek. Tor, een Noorse man, gaat met ons mee duiken. Hij is ook een openwater diver en een superlieve en relaxte man. De dive instructor is Afrikaans en praat niet echt goed Engels.We komen aan op het rif. Ik twijfel of ik de eerste duik meega

12 August 2017

Het lijkt soms wel een maan landschap. De verschillen tussen eb en vloed zijn hier enorm groot. Bij eb moet je soms wel 1 km lopen voordat je bij het water bent. Voor kiters ideaal omdat het water nooit helemaal weggaat.
In Paje (het strand aan het oosten van het eiland) is het prachtig op het strand. Er zijn veel kitescholen. Maar je ziet ook veel tentjes en scholen niet meer bestaan. Deze kiteschool die er vroeger vast prachtig heeft uitgezien, staat hier aan het strand er verlaten bij! Echter de plek en de omgeving laten zien dat ondanks de verpaupering is ingetreden dit ooit een bijzondere plek was in zijn gloriedagen was...... Zelfs een echte deur om naar binnen te komen...
Vandaag gaan we kiten bij Dim!! We hebben vroeg afgesproken ook omdat we toch al vroeg wakker zijn. Arie, ik en Soul gaan om negen uur starten. Mees gaat niet mee. Hij wil graag duiken. Met zijn PADI in de pocket mag hii nu overal duiken tot 18 meter!!! Gaaf hoor β˜€οΈπŸŸπŸŒŠ Morgen gaan we naar Memba Island met zijn vieren op een boot en kan hij eindelijk duiken!! Hij heeft de Go Pro meegenomen en heeft al gelezen wat voor vissen er allemaal leven. Arie en Soul gaan snorkelen. En ik ga met Mees duiken. In Nederland wel weer even het boek, theorie examen en een oefenduik gedaan. Het was te lang geleden voor mij. En zeker weer wennen. Ik weet niet of ik voor de 18 meter ga. We zien wel.... Nu eerst cappuccino ... bij ons tentje beneden Mr.Kawaha... oh ja een vandaag marktje op get strand met lokale producten. Melanie de eigenaresse heeft dat opgezet ... vanaf 11.00 uur.. gezellig πŸ‘πŸ½

11 August 2017

Het uitzicht vanuit ons bed! Onze eerste zonsopgang .... We zijn al vroeg wakker. Omdat we bijna letterlijk in de zee zitten moet je wennen aan het geluid. Het geluid van de branding is best wel heftig dit omdat er hier altijd wind staat en het water bij vloed dicht bij het cafeetje en de kite tent is. We zijn voeg wakker hierdoor maar genieten van het uitzicht en de plek. We hebben het beste, mooiste en meest unieke plekje met het leukste tentje van Paje...πŸ‘πŸ½πŸ€β˜€οΈ Wat een upgrade.. Yes .... 🌊🐟🍹

10 August 2017

Via een beetje rare ingang lopen we naar ons stekkie. We hebben een upgrade gekregen. De foto's waren top. Alleen hoe we binnenkomen is nog niet helemaal de ambiance zoals we zagen op de foto! We zijn de tweede bezoekers die hier gaan verblijven. Als we op het strand komen zien we een schattig tentje en een top sfeertje. Helemaal gaaf met toffe muziek. Conny onze gastvrouw neemt ovs mee naar boven. Het uitzicht is adembenemend en de kamer is ongelofelijk gaaf! Er zitten geen ramen in alleen houten gordijnen. WOW in een woord. Overal zien we kiters. Ze hebben ook een Kiteschool. De eerste op het eiland Dim is de eigenaar. Wat een mooie spot. Conny geeft aan dat we eigenlijk wij twee kamers maar we willen graag met zijn vieren zitten. Dat kan makkelijk omdat er boven ook bedden zijn. Yes eindelijk relaxen en bij wat voor een plek; Honeymoon maar dan met zijn 4en πŸ˜‚πŸŒŠβ€οΈπŸ€πŸ β˜€οΈπŸΈ
het. Dan krijg ik zijn baas te spreken. Ze kennen Mr.Kawaha niet. Ik geef aan dat we het net hebben uitgelegd en snappen het probleem niet. Ik geef aan dat hij anders maar in Bellevue moet afzeggen. Okay zegt hij en hangt op. Dan zegt de driver dat hij moe is en dat hij gaat stoppen en dat iemand anders het gaat overnemen. Wij staan erop dat hij ons brengt immer hebben ook al betaald. Wat een vage bedoeling. 😏 Onderweg wordt hij 3x keer aangehouden door de politie. Hij heeft zijn vergunning niet op de auto. Nou dat is duidelijk, vage man, vage situatie maar uiteindelijk brengt hij ons waar we moeten zijn. Hij vraagt dan nog aan ons of hij ons ook naar de AirPort moet brengen. We zeggen dat hij zijn nummer even moet geven. We poeieren hem daarmee af... Wat denkt hij wel 😠😀
We lopen nog door de stad en zien de vele Arabische en Indiase invloeden. De deuren (vierkant Arabisch, rond Indiaas). Na drie uur ronddwalen met de gids besluiten terug te gaan en lekker naar onze relaxplek te gaan. De jongens zijn klaar met luisteren en slenteren en wij ook. Het hotel heeft een mannetje in een hokje zitten die alles regelt. Het is een touroperator en is denken wij niet werkzaam voor het hotel. Hij regelt de taxi maar ze vragen aardige prijzen en ik geef aan dat 60 dollar veel is. Hoor dat je ook voor 40 dollar naar de andere kant van het eiland kan worden gebracht. Hii gaat er uiteindelijk mee akkoord. Maar zal dit dan de reden zijn geweest voor deze rare taxirit en driver? De chauffeur is al niet erg behulpzaam en helpt niet mee inruimen. Dan zeggen we dat we naar Mr.Kawaha moeten zijn. Iets verwijdert van onze eigenlijke relaxplek. Joris heeft aangeven hoe we moeten rijden. Maar hij "begrijpt het niet". Met de eigenaresse gebeld, ook legt het uit. Okay hij begreep
Van de markten waar onze gids enthousiast over vertelt gaan we naar het monument van de slavernij wat er pas sinds 1997 staat. Het is een gat met daarin slaven doe vastgeketend zitten aan hun nek. Je wordt er stil van als je de verhalen hoort en ziet hoe deze mensen nog minder als beesten zijn behandeld. Niet te bevatten dat er zo met mensen is omgegaan. Nog minder dan met beesten. We gaan een kelder in waarin 75 vrouwen en kinderen vastgeketend hebben gezeten. Met minuscule raampjes. De behoefte werd op de grond gedaan en eens in de zoveel dagen liep de kelder onderwater en werd de behoefte weggespoeld. De mannen kamer, nog kleiner en lager, was voor 50 mannen. Ze bleven hier vaak voor 3/4 dagen voordat ze verkocht werden. We luisteren aandachtig en brengen een bezoek aan de kerk en het monument van de missionaris die een einde heeft gemaakt aan de slavernij ...We zijn stil van de beelden en de geschiedenis.
Vandaag brengen we een bezoek aan Stonetown. We doen dit met een gids omdat we graag meer willen weten over de stad en de slavernij. Stonetown is het centrum van de slavernij geweest. Onze gids is super en neemt ons eerst mee naar de diverse markten. Stonetown is ook de stad van de specerijen. Hier werden de specerijen verhandeld naar andere landen. De markt is in verschillende gebieden verdeeld. Van fruit, specerijen, vlees en vis. We zien veel nieuwe vruchten en leren de namen kennen (oeps veel weer vergeten) maar de hotmango heb ik wel onthouden. Wat een keuze... Bij de specerijenmarkt nemen veel kruiden mee voor allerlei curry's en wat cadeautjes. Als we bij de vlees markt komt draait je maag wel even om. Het is een Islamitisch geloof dus alles wordt halal gedood. De dieren hangen overal en de organen liggen voor de verkoop. Maar de hygiene laat in onze ogen nogal te wensen over. De lucht is heftig
Gisteren geland op Zanzibar. In een klein vliegtuigje landen we op de AirPort van Zanzibar. Veel vrijwilligers en mensen die naar Tanzania zijn geweest vliegen door naar dit eiland om nog even te chillen. Mees kan niet wachten. Hij heeft in zijn boek gelezen wat voor vissen er hier allemaal zitten. En dat wil hij nu wel gaan zien! Hij gaat zijn eerste zelfstandige duiken maken in de Indische Oceaan. Daar heeft hij zich zo op verheugd! Maar eerst verblijven we nog een dag in Stonetown. We zitten midden in de stad waar we in Swahilihouse verblijven. In de nauwe straatjes waar het ruikt naar allerlei eten en specerijen waan je je direct in een Arabische sfeer. Het doet mij een beetje denken aan Marrakesh maar als je uitkijkt over de stad zie je veel golfplaten en dat kent Marrakesh toch niet. Wat een gave stek!! Al die Arabische invloeden ... word ik altijd helemaal blij van. Het kamers zijn geweldig. Na het douchen gaan we eten op het dak van het hotel en nemen een cocktail πŸ™ƒπŸΉπŸΈπŸΉ
Ohhh ja en niet te vergeten we hebben eindelijk ff WiFi. Je moet wel op een bepaalde plaatsen staan en niet iedereen heeft het maar goed ff beppen met de bewoonde wereld ....

9 August 2017

... de laatste 30 km πŸ˜‚πŸ˜…. Hij start en we rijden door Arusha richting de AirPort. Het afscheid nemen is nu een feit. Ik schreef het al eerder ... in een week word je heel close met elkaar. We hebben heel veel gelachen, geleerd over het land, de tribes, de cultuur en de natuur. Maar ook tijdens de diners, picknick/ lunches was het leuk om over van alles te kletsen. Een goede match van Joris ... πŸ€πŸ‘πŸ½!! Ook onze cookfriend was super grappig. Hij kon niet altijd goed Engels maar we begrepen elkaar. Silva grapt nog dat Mees moet blijven als guide jr. ... We spreken af dat als hij ooit naar Nederland komt hij meer dan welkom is met zijn vrouw en kinderen. Nog even met elkaar op de foto en dan is het moment toch echt daar .... Bye Tanzania, wildlife, tribes and forever friends... we're gonna miss you❀️... we're gonna relax on Zanzibar πŸŸπŸ β˜€οΈπŸŒŠ
We zijn op tijd op de airport. Het was wederom een lange rit. Drie uur vanaf Lake Natron door een droog dor gebied. En twee uur nog op de snelweg. Maar de jongens zijn gewend om veel te rijden en zeuren dus niet. Onderweg richting Arusha ontmoeten we Joris nog even aan de kant van de weg. Jammer dat we geen bakkie meer met elkaar kunnen drinken. We bedanken hem! Het was echt top! Al lees je over het land en de natuur, je hebt geen idee wat je onderweg allemaal ziet. Ook Silva en cookfriend zetten we in het zonnetje. Dat hebben zeker verdiend. We krijgen van Joris een prachtig boek waar hij samen met een fotograaf aan gewerkt heeft. Wat lief, gaat op de tafel liggen zodat we er iedere keer in kunnen kijken. Dan rijden we door naar de AirPort van Kili. We moeten twee uur vantevoren aanwezig zijn. We tanken nog even maar omdat de auto deze ochtend niet starten hoop ik dat als sleutel weer in het contact gaat, hij meteen start! Gelukkig... Silva moet ook lachen zal toch niet waar zijn
We vertrekken de volgende dag op tijd. Silva was nog naar een "garage" gereden om de vering te laten maken. De auto krijgt het zwaar te verduren tijdens zo'n rit. De vering was tijdens safari kapot gegaan maar je hebt daar niets dus we moesten wachten tot een volgende stop! Kuilen, stenen, droge rivieren maken de weg slecht en soms onbegaanbaar., Als we ontbeten hebben en we nemen afscheid van deze lieve mensen vertrekken we. Maar net als we de tijd hard nodig hebben start de auto niet. Dus ff duwen om hem weer aan de praat te krijgen. Ohhh dat was geen goede start van de rit. Het landschap bij Lake Natron en de oneindige weg richting Arusha we mijmeren er in weg. Ik verbaas mij over de droogte en de vele gezichten wat het landschap heeft. We zien na 3 uur rijden eindelijk een bewegwijzeringsbord. En we klappen als we een asfalt weg zien. Nu nog twee uur rijden en dan zijn we in Arusha ...
Ons huisje bij Moivaro! Lekker even douchen en op een normale toilet zitten πŸ˜‰Lieve mensen die zalig voor ons gekookt hebben. Er is nog 1 stel (Italianen) die ook aanwezig zijn. We zitten gezellig in de tuin te eten en kijken uit over een immens landschap. De avond en de stilte toveren het landschap in een grijze deken met in de verte een Masaai huisje ...

8 August 2017

rotsen. Maar Soul doet het super. Ook al zitten onze gymschoenen onder het zand en zijn ze zeiknat het resultaat mag er zijnπŸ’§β˜€οΈπŸ€. Een idyllisch plekje ... boven de waterval groeien palmbomen en is er veel groen! Bizar, want verder zie je niets. De jongens nemen een duik en spelen in de waterval.
We zijn aangekomen bij Lake Natron. We zitten bij de Ol Doinyo Lengai (Mountain of God) 3188 meter). Dit is een vulkanisch berg en nog steeds actief. Bovenop de berg is het nog steeds ontzettend heet. Het hele landschap is zwart gekleurd. In het landschap zie je overal de sporen van de lava. Stukken weggevaagd of de kloven die er ontstaan zijn. Wat een onwerkelijk bijzonder om te zien. In 2007 is deze vulkaan nog uitgebarsten. Ook nu heeft de overheid gewaarschuwd om het gebied te verlaten. Hij staat weer op springen πŸ˜—Leuk dat wij weten! Maar de tribes rond deze immens mooie berg negeert het advies. Het lot bepaalt. We blijven een nachtje bij de Lodge Moivaro. We slapen in twee kleine Masaai hutjes. Om 15.00 gaan we met een gids mee richting de watervallen. Niet wetende wat ons te wachten staat. We moeten ongeveer een 35 minuten klimmen en door het water heen. De jongens hebben de zwembroeken al aan ik heb nog een lange broek aan πŸ˜‚ handig. Ik ben altijd een beetje huiverig voor
Onderweg loopt er een grote schildpad op de weg. De jongens meteen enthousiast ... Silva stoppen 🐒... Hij loopt op zijn dode gemak. Alleen direct achterons komt er een auto ... wahh zal hij hem platrijden? De jongens durven niet te kijken ..pfff hij is nog heel! Mees vraagt of hij hem naar de overkant kan brengen. We hebben een goede daad verricht. Hij loopt op zijn gemakje verder.
Onderweg komen we veel kinderen van de Masaai tegen. Omdat het al stoffig is en wij ook veel stof achterlaten vind ik het heftig. Bewondering dat zij zo in deze droogte kunnen leven. Water is echt onze eerste levensbehoefte dat realiseren we ons toch niet altijd in Nederland. De kraan opendraaien en het is er. Hier lopen zij soms 25 km voor water. Of zoals in sommige gebieden, halen zij het uit de grond. Het regenseizoen begint in september tot november en het lange regenseizoen maart/april / mei. De rivieren stromen dan weer vol. Nu staan veel rivieren droog. Omdat we nog vierkleuren pennen hebben mooi ingepakt door Daantje en Soul gaan we deze onderweg uitdelen. We kunnen niet overal stoppen maar de jongens roepen de kindjes en gooien dan de cadeautjes uit het raam. πŸ˜€πŸ˜€. We hebben frozen pennen voor de meisjes en cars en minion pennen voor de jongens. Ze moeten goed kijken omdat het verschil door het korte haar moeilijk te zien is. We horen ze enthousiast gillen!!
We rijden via Kleinsgate naar Lake Natron. De weg er naartoe is slecht,still looks like a desert🐫πŸŒͺ. Voelen ons vies maar de weg legt nog een extra laag stof over ons πŸ™ƒ Onderweg stoppen we bij een dorpje. Je ziet direct aan de huizen (steen, golfplaten) dat hier meer welvaart is. Waso village is de stop voor de jeeps om even iets te eten. Verder is er niets. We gaan even naar het toilet maar willen daarna doorrijden. Een douche wacht op ons πŸ’§πŸ’¦. Maar als we in de toilet komen is hij zo mooi dat we wel even hier willen douchenπŸ™„πŸ˜‚. Alleen onze spullen zitten in de backpacks dus laat maar. Moeten nog zeker 4 uur stof happen. Onderweg moeten we tanken en maak een foto van de sticker "Karibu" Even nog een foto gemaakt van alle electriciteit die we in de auto hadden. Al hadden we de afgelopen 8 dagen niet echt veel bereik. Het opladen van de telefoons om muziek te draaien of batterij van de fototoestel op te laden was πŸ‘πŸ½... De jongens lazen een boek of speelde een spelletje op de tele
Twee dagen geleden is er hier nog een ongeluk gebeurd! Silva wilde het eigenlijk niet vertellen omdat anders mensen bang worden om op safari te gaan. Een groep ging samen met een guide een πŸŒ“wandeling maken, zonder ranger van het park.Ze liepen langs de oever waar nijlpaarden lagen. Een nijlpaard voelde zich bedreigd en is uit het water gekomen. Omdat de vrouw al wat ouder was heeft zij het niet overleefd. Ze kon niet hard genoeg lopen. Het nijlpaard heeft haar in drie stukken gebeten. 😩Ik vroeg of ze Chinees was, immers zij kunnen niet goed Engels en ondanks wat er wordt verteld verstaan zij het niet en ondernemen dan iets wat niet kan. De vrouw was een Amerikaanse πŸ™ De regels zijn wel duidelijk maar de controle is minimaal. Dus het risico dat er ongelukken kunnen gebeuren is aanwezig! Ook op de campsides met de olifanten en buffels hebben we het aan den lijve ervaren.Maar pap en mam, pa,Anja, fam & friends wij zijn bijna uit het gebied, dus de verhalen kunnen we nu rustig vertelle
Vandaag vertrekken naar Lake Natron! We zijn wel even klaar met camping 0.5😜. Het was super zeker om te slapen tussen de wilde dieren. Maar vannacht was het druk op de campside. De Zuid-Afrikanen moesten bij ons gaan staan. Wildkamperen zonder ranger van de Serengeti is niet toegestaan. Vanochtend begonnen sommige koks al om 4.00 ontbijt klaar te maken. Dus om 5.00 was ik al klaarwakker. Ik begin om 5.30 met inpakken, ik ruik de douche al! Ik zal voor oma Toosje even foto's maken van de keuken... 😜😁Maar our cookfriend heeft het overleefd! Het eten was goed. Sommige mensen zijn al vroeg weg, andere zijn bezig alles op te ruimen. We ontbijten om 6.45 en starten met de tenten af te breken! Vandaag moeten 1,5 nog door de Serengeti rijden en dan nog 3 uur via een normale weg. Als we het redden gaan we nog even zwemmen bij de waterval en anders nemen we een duik in het zwembad (dat schijnt er te zijnπŸ™ƒπŸ™‚) Om 8.40 vertrekken we.... Om 9.28 verlaten wij de Serengti. Zie foto met berg

7 August 2017

De boete is hoog, $10 dollar per koe! Dus een duur grapje. De volgende dag zien we bij de uitgang van het park de koeien achter de hekken. Ik neem vanuit de auto nog even een foto van de Masaai mannen die of nu veel moeten betalen of nu ineens arm zijn. Hun banks, hun bankrekening zo ingenomen door de overheid😫
Als we na de lunch en onze middag break weer vertrekken komen we na 5 minuten een motor tegen. Hij staat onbeheerd achter. We stoppen en kijken of we iemand zien. Het is niet toegestaan om met een ander voertuig dan een jeep binnen te komen. Silva geeft aan dat het twee dingen kunnen zijn: stropers of de Masaai die illegaal zijn vee laat grazen. We rijden terug naar het kamp en Silva en vraagt of zij een ranger willen sturen om te gaan kijken. Stropers kunnen met de motor overal binnenkomen omdat het park zo groot is en er geen hekken omheen staan. Ze jagen, halen de huid en de hoorns eraf, doen hem in een zak en rijden weg. Via een radiosysteem worden de guides ingelicht om in dat gebied uit te kijken. Na een uur komen we een ranger jeep tegen. We stoppen, Silva vertelt het verhaal. Maar achterin in jeep zit de ontknoping, het zijn Masaai krijgers die illegaal hun koeien hebben laten grazen. Ze zijn opgepakt en moeten een boete betalen. De koeien zijn ingenomen.
Niet vergeten om een aantal foto's te maken van ons dreamteam!❀️ Raar dat je binnen een week zo intens met mensen optrekt meer dan 1400km met elkaar in de jeep zit! En ook zoveel lol hebt. Daarom voordat we het vergeten een foto van ons allemaal nog in de Serengeti! Deze hebben we gemaakt met de gewone camera dus even snapshotje van de camera gemaaktπŸ™ƒ Even voorstellen team Jorafrica: Silva onze gids, driver en heldπŸ’ͺ🏼🀴🏼 Our cookfriend "Jufer"πŸ‘¨πŸΌβ€πŸ³ Arie op safari πŸ‘©πŸΌβ€πŸŒΎ camper professional Annie de fotograaf en blogger πŸ‘©β€πŸ« Soul de spotter en slaapvlieg verjager 🀠🐝 Mees de guide in opleiding en reptielen specialist πŸ†πŸ˜|πŸ¦ŽπŸ¦‚
We gaan lunchen in onze kooi! Vanochtend hebben de Baboe's al een zak met brood uit de keuken gejat. Je hoort dan veel geschreeuw zowel van de apen als de koks! Lachuhh om te zien. We hebben een lekkere hotlunch, met guiche, pancakes en salade. Als toetje een fruitsalade. We hebben voor het eerst even pauze. Even twee uur chillen voor de tent. Er zijn veel vliegen en het is warm! Maar lekker om even een boekje te lezen en de jongens kunnen even chillen. Je mag alleen niet voetballen ofzo. Even wat snapshotjes genomen van de aapjes die komen kijken. Arie voor zijn tentje. En ik met al mijn kralenarmbanden ❀️... Masaai juwelen
Ohh ja niet vergeten! We zagen de hyena's van heel dichtbij. Het vrouwtje is vooral agressief en draagt allebei de sexes. 😳... Silva stopt verderop! Er hangt een kadaver van een antilope in een boom. Alleen de vorm herinnert zich er nog aan. Een vies gezicht maar dit is het avondeten van de cheetah geweest... brrr lijkt wel een mens als je snel kijkt πŸ€” Veel bomen zijn afgebroken. Het landschap in sommige stukken ziet er soms surrealistisch uit, net zoals Salvador Dali zijn schilderij met het landschap waar ook alles kromstaat. De olifanten breken in bepaalde delen de bomen vanwege het voedsel. Is er water in de omgeving dan zie je minder omgevallen bomen.
We rijden vroeg weg op zoek naar de neushoorn en tijgers. Ondanks dat we vroeg weggaan spotten we niet wat we willen zien. We zien wel veel arenden, buizerds. Er wordt een mannetjes en vrouwtjes leeuw gespot. In dit gebied zie je niet veel jeeps. Als we aankomen zien we een mannetje rusten op een rots. Ze zien er schattig uit...als ze slapen. 😴Het vrouwtje ligt er boven op een rots te rusten. Soul is goed in wilde dieren spotten. Silva heeft er oog voor maar Soul is snel met het opsporen van de Er is nog een jeep, deze staatg er te dichtbij. De leeuwin ligt en blijft hen aankijken. Ze voelt zich geΓ―ntimeerd en gaat weg. Even later komt ze terug. We blijven nog even kijken en gaan verder. Soul heeft de vliegenmepper weer gevonden. De slaapvlieg gaat weer actief worden. Soms is hij drukker met de vliegen. Als hij gaat slapen in 27 graden dan pakt hij zich helemaal in πŸ˜‚πŸ˜‰.We rijden tot 12.30 en gaan terug naar de campside..hot lunch en voor het eerst even chillen. πŸ˜…
De zon β˜€οΈ komt op en het uitzicht is prachtig. Arie gaat toch een camping activiteit verrichten: douchen πŸ’¦πŸ’§Dat is wel een foto momentje waard voor papa Arie sr. Ook de wijze waarop ze het brood roosteren .... 🍞🍞! Elke dag is het eten goed. Pancakes, eieren, omelet, koffie en thee ja zelfs Nutella!!
Vroeg dagje vandaag! 6.00 op... goed geslapen al waaide het hard vannacht. Mees sliep bij mij! Hij was zo vertrokken maar de lucht die hij soms achterliet was van een buffelπŸ’¨πŸ’¨πŸŒͺ We moeten erom lachen. Ik zit echt potdicht, kan echt niet naar de wc in deze omstandigheden. Ik heb al tegen Silva gezegd dat als we naar Lake Natron rijden we een lekkere cappuccino gaan scoren, ik trakteer opβ˜•οΈβ˜•οΈβ˜•οΈ! De buffels en baboe's zijn de zangers van deze nacht. Geen hyena's en olifanten hier. Zebra's staan er ook, maar niet dichtbij. Gisteren hebben wij gezellig zitten kletsen over zijn familie, de kids en eetgewoontes van de Tanzilianen. Hij had aan de cookfriend gevraagd of hij "polenta" wilde maken. Zij eten dit ipv aardappelen. Het is gekookt water en maΓ―smeel. Silva vindt dit super lekker!! Mees eet ook wat met hem mee! We laten foto's zien van hoe wij wonen, onze familie en de vrienden van de kinderen etc. Hij laat zijn kinderen, vrouw en ouders zien. Leuk om elkaar zo beter te leren kennen

6 August 2017

We komen aan op de campside. We zien our cookfriend in een echte πŸ‘¨πŸΌβ€πŸ³koksoutfit, hoe schattig terwijl de gelegenheid nog slechter is dan een slechte camping in Frankrijk! Helemaal in het wit. Soul wil met our cookfriend op de foto! Hij vindt hem geweldig. We gaan om 20.00 eten. Ik ga even douchen, nou zeker niet bij die ene douche maar ff in de tent met water en een doekje 🀣. Back to basic, dit is echt camperen 0.5 ipv 2.0... we worden er zelfs melig van. En weer die stoffige kleren aan. Geen parfum op want de slaapvlieg en mosquito houden van lekkere luchten. We eten in de kooi met twee lichtjes en we bollen samen! Het heeft wel wat maar na drie dagen niet douchen en fatsoenlijk wassen zullen we wel blij zijn met schone kleren en gewassen haar! Ik begin al aardig een bushfeeling te krijgen....❀️
in van een andere jeep. Hij zal als het eerste het water ingaan. Blijft hij hangen dan helpen we maar zitten we zelf niet vast. Het probleem is dat het al laat is en we dan lang moeten blijven staan voordat er hulp is. En vooral omdat het over een uur donker is. Zijn we erover dan hebben we een uur tijdwinst. Als we aankomen zit er al een 1 jeep vast en diep ook 😳😬... Een andere is aan de andere kant. Waarschijnlijk heeft hij geen fourwheel drive gebruikt. Zijn voorbanden staan helemaal naar buiten. Dat belooft niet veel goeds. Wij proberen een minder steil gedeelte. Alle ramen dicht, rustig rijden en dan gas geven maar!!! Haha en maar hopen dat we niet blijven hangen. We moedigen aan ... πŸŽ‰πŸ™ƒπŸ‘πŸ½. Yes we made it! Silva is our Hero! We staan even stil en stappen uit. Silva gaat kijken of hij de andere jeep kan helpen. Ze koppelen een kabel vast. Maar 3 ton uit het water trekken is niet eenvoudig!!! Hij geeft langzaam gas maar binnen notime breekt de kabel. Oeps gaat een lang nachtje
Als we verder rijden zien we 20 km verder veel aasgieren (vulturs) in de lucht. Als we langs de rivier rijden zien we misschien wel 300 kadavers liggen. Zij hebben de oversteek niet gehaald. Overal zie je aasgieren op de dieren zitten. Overal zie je dode gnoe's! Het water stinkt.De krokodillen kiezen liever een verse prooi in deze periode. Onderweg zien we veel krokodillen liggen. Sommigen zijn wel 3 meter lang. Ze zijn soms moeilijk te zien op de rotsen. De nijlpaarden liggen in groepjes te zonnebaden in de rivier! Helaas geen foto met iPhone gemaakt. Ik zal deze als we weer WiFi hebben via Arie zijn iPhone even posten. Wat een bizarre dieren, zo groot. Ze eten alleen maar gras maar hebben enorme slag -tanden. De leeuw spotten we ook regelmatig.Ze zijn moeilijk te vinden door het hoge gras. We rijden rond 16.00 terug. We moeten nog 3 uur rijden naar de campside. Als het meezit! πŸ˜…We gaan de korte route nemen dat betekent dat we toch het water gaan oversteken.Silva gaat de achtervolgin
er staan verschillende groepen gnoe's bij elkaar. Zover je kunt kijken. We stoppen de jeep en gaan kijken wat er gebeurt. We zitten dicht tegen de grens van Kenia aan. De gnoe's lopen in een lijn achter elkaar. Er zit beweging in. De jongens schatten ongeveer de aantallen...2️⃣0️⃣0️⃣0️⃣ maar misschien wel meer. Overal waar je kijkt zie je gnoe's. De eerste moet gaan de rest volgt dan. Sommigen gaan het water in maar komen snel terug. We lunchen in de auto. De gnoe's lopen langzaam achter elkaar en verzamelen in grote aantallen bij de oever. Who will be the first ? Maar in de Mara river zit het vol met krokodillen 🐊🐊. We horen aan de andere kant geloei en het verplaatsen van water. We gaan naar de andere kant en hopen dit te zien....Als we aankomen zien we gnoe's oversteken. Sommigen gaan weer terug om hun jongen op te halen. Vergeten in drukte πŸ˜‰. Het is ongelofelijk de aantallen te zien en de wijze waarop zij elkaar volgen.
vlakte dus lastig om hem hier te vinden. Vandaag gaat Mees bij Silva voorin. Hij moet dieren spotten dus als een echteπŸ΅πŸ†πŸŠπŸ¦πŸ˜ ranger voorin zitten met verrekijker en scherpe ogen πŸ€“. Onderweg zien we veel kadavers en dus ook aasgieren. In het begin vinden we dat heel bijzonder maar je merkt al snel dat er overal kadavers liggen. Soms alleen het skelet en de hoorns. Andere dieren (veelal zebra's en gnoe's en buffels) zijn net gestorven en liggen te rotten.😏Er leven 3 miljoen gnoe's in dit gebied. De weg naar de rivier is lastig te bereiken. We moeten een rivier over maar deze is diep en steil. We proberen eerst een andere route. Deze hebben ze helaas afgesloten. Dan rijden we toch naar deze plaats. Hmmm de kans is groot dat we blijven hangen in het water. Het duurt dan lang voordat we hulp krijgen van andere jeeps omdat veel jeeps al bij de rivier zijn. We besluiten om een langere weg te nemen. Om 12.30 komen we aan bij de rivier. Silva heeft een ander gedeelte genomen waar het rus
Om half 8 zetten we de wekker. We starten iets later omdat we al een paar dagen heel vroeg zijn opgestaan. Veel mensen in het kamp zijn al vroeg op weg, je maakt veel km's op zo'n dag. Morgen vertrekken we ook vroeg. We gaan vandaag op zoek naar de migratie en rijden richting de Mara River. Het zal 4 uur rijden zijn dus ik kan mooi mijn journey bijwerken want ik loop iets achter. Onderweg hopen we weer mooie nieuwe momenten te zien. We hebben eerst ons ontbijtje, in de kooi! De baboe's zitten overal en zijn hondsbrutaal πŸ΅πŸ™‰πŸ™‰πŸ’. De "onbijtzaal" πŸ™‚ moet dicht anders komen ze naar binnen. Het zijn grote jongens. De kleintjes zitten regelmatig op de kleine tentjes en trekken aan de koordjes. De tent van our cookfriend wordt tijdens het ontbijt belaagd πŸ˜‚... grappig om te zien, maar we jagen ze snel weg! Om 9.00 vertrekken we ... πŸ—πŸƒπŸ¦ŒπŸ¦πŸ˜. We hopen ook vandaag de neushoorn te spotten maar dat is lastig. Ze verbergen zich graag in de bossen. Er zijn er genoeg maar de Serengeti is een ui

5 August 2017

in de boom! De jongens zitten aan hun stoel gekluisterd! Omdat je zo dichtbij de wilde dieren zit heb je niet door dat hoe je alert moet zijn. Alleen is de voorlichting als je hier niet begeleidt wordt door een ranger minimaal. Dit zou in Nederland nooit mogen 🐾. Sommige buitenlandse toeristen begrijpen niet wat er wordt gezegd en deze zie je vrolijk een foto maken of staan te kijken net naast het dier op de campside. We gaan naar bed en zijn nogmaals bewust van de gevaren. Soul gaat niet meer naar buiten en ik ga lekker in de tent plassen... doodeng πŸ˜³πŸ˜…Hopen op een rustige nacht !!
dat ze terug moet komen. Er zitten cheeta's πŸ†πŸ†. We eten samen met Silva! Mees gaat naar de wc buiten en komt enthousiast terug! Er staat een buffel maar 2 meter van de wc vandaan. Enthousiast showt hij de foto. Je kunt er bijna niets op zien alleen zijn kraalogen. Silva is duidelijk tegen Mees❌. Als je ze ziet loop er met een grote boog omheen. Ze zijn een van de gevaarlijkste dieren zeker als ze agressief worden. Silva start met de spannende verhalen. De waslijn van een gast die gespannen was en waar de buffel 's nachts tegenaan liep. De buffel stormde zo de tent van Silva omver. Of de vrouw die werkte in het park. Haar kleine kinderen alleen liet buiten om te spelen, meegenomen door een Baboe. Een kind heeft de baboe meegenomen naar de rots en opgegeten. De toeristen die diner hadden in het restaurant. Bij dat restaurant werd een luipaard vaak door de keuken gevoerd! De zoon liep al eerder naar de tent terug. 's Avonds was hij spoorloos. De volgende dag is de jongen teruggevonde
Onderweg naar onze campside hebben we geluk. Silva ziet en cheetah met haar welpjes! Wow wat bijzonder om te zien. Silva zegt dat je cheeta's niet vaak ziet. Bij het passeren van
de manier van lesgeven en die van ons, al denk ik dat wij doorgeslagen zijn met al die registraties en rugzak kinderen. Niet te vergelijken en dat moet je dan ook maar niet doen ook! De jongens verbazen zich erover. De juf hangt er een beetje nonchalant bij en kauwt op een strootje. Met niets kun je dit vergelijken hoe zij naar school gaan. Na een uurtje rijden we door, we moeten de Serengeti in en op zoek naar onze campside. Om half zeven komen we aan. We zijn moe maar moeten de tent nog op zetten. We staan op een heuveltje en hebben een magisch uitzicht over de vlakte waar de zebra's en buffels lopen. De tenten staan snel. Het is wel superdruk. De cookfriend gaat het diner klaarmaken. Het sanitair is echt drie keer niets. De douche doet het niet en is vies. Ook de toiletten, dus dit wordt surveilleren in het wild. We eten in een kooi. Anders eten de apen alles op van je bord. De wereld op zijn kop! Wie kijkt er naar wie? Een vrouw loopt naar boven op de rots. Ze wordt meteen geroepen
weinige kinderen naar school! Dit om Engels te leren en de touristen te woord te staan. Een bron van inkomsten. Iedere tourist betaalt 50 euro voor binnenkomst. Dit om water en andere voorzieningen te treffen. We worden ontvangen in een huis. Het is klein en donker. Het is gemaakt van gras en zand. Het dak wordt besmeerd met koeienpoep. Het superklein en laag. Geen wc, keuken of zitplaats. Alleen twee bedden ( een voor de ouders en een voor de kinderen tot 12 jaar) Het eten is het mais met melk en melk met bloed van de koe! Iedere dag 1 liter!!😬😬 Hij zegt dat ze daarom ook nooit ziek zijn! Ik begrijp dat wel. Eenvoudig bestaan, eenvoudig eten, geen verlangens, geen telefoon maw kunamatata... De jongens verbazen zich over hun school. Er zitten kinderen in een lemen huisje, met een schoolbord. Ze leren er Swahili, letters van ons alfabet en 1 tot 100. De juffrouw heeft 20 kinderen in de klas van 4 tot 8. Tsja geen papier, geen pennen niets. Alleen bankjes om te zitten.
Silva stopt bij een groep van 60 mensen. We worden ontvangen door de krijgers. Ze onthalen ons met de Masaai dans. Mees krijgt een ketting om en wordt in de groep ontvangen om mee te dansen. De vrouwen komen erbij en zingen. Soul en ik krijgen ieder een Masaai ketting om. Ze denken dat Soul een meisje is vanwege het haar πŸ˜†. Arie geeft na de dans aan dat hij een jongen is. Nu begrijp ik ook waarom hun haar zo kort is ook bij de meisjes, ze wassen hun haar en lijf niet alleen in de regentijd. Soms gebruiken ze koeien vet (olie) om hun huid te reinigen. Ik voel me nu al smerig en vies na 1 dag leven in deze stof laat staan maanden. Bij binnenkomst van de kraal gaan de Masaai jonge mannen hun krijgers dans tonen. Het springen in de lucht laat zien hoe sterk je bent. Mees en Soul worden uitgenodigd om mee te dansen πŸ˜€πŸ˜€. Onwennig lopen ze mee om mee te springen. Leuk om te zien hoe lenig zij zijn. De Masaai jongen die met ons meegaat en in het Engels over hun stam vertelt gaat als een va
Ik wil nog graag de Masaai bezoeken. Ik vind het een mooie stam vanwege hun nomadenbestaan, prachtige dekens en kralen. We doen dit wel bij een Masaai die hiervoor betaald krijgen. Veel groepen stellen het niet op prijs als de toeristen komen. Onderweg zien we veel kinderen lopen met hun geiten. Het zijn jonge warriors (jongens). Ze lopen in de hitte en in deze onontgonnen omgeving waar geen boom of rivier te zien is. De Masaai in dit gebied krijgt help van de overheid. Het gebied van de Ngorongoro (betekent geluid koeienbel of slingerwegen in de krater) is van origine van de Masaai. Met de overheid is afgesproken dat ze niet meer in de krater mogen verblijven. Maar wel op de krater. De overheid heeft waterbassins aangelegd tijdens de droogte. De vrouwen lopen met hun ezels vaak 25 km om water te halen. Ook zie je onderweg veel jongens gekleed in het zwart met witte schilderingen op hun gezicht. Dit is van origine niet van de Masaai. Dit alles om geld van de toeristen te krijgen.
We staan vroeg op 5.30. Haha we hebben alleen maar stoffige kleren en ook Mees maakt het niet meer uit hoe hij eruit ziet. πŸ‘•πŸ‘–. De spullen hebben we al gepakt. Gisteren nog gedoucht! Da's maar goed komen we later achter... geen douche en gore wc's. Dus emmers met deksel en wc papier gaan nog goed van pas komen !! Om 6.30 ontbijten we met zijn 6 -en. Mees koopt nog van de eigenaar een leuke gekleurde rode badjas. We vertrekken richting de krater. Silva is in a hurry want zoals het er nu bijstaat moeten we de tenten in het donker opbouwen. De krater is bizar. Hij ligt 3000 meter boven zeeniveau,meer dan 10.000 km2 en meer dan 20.000 wilde dieren. We komen de krater in. Het is op de rand van de krater extreem groen en de dauw hangt nog in de lucht. We rijden vanuit de rand de krater naar binnen. Het landschap is uitgestrekt en het lijkt wel de ark van Noah. De zebra's, gnoes zijn erin overvloed! Het dorre gras is voor hen zeer geschikt. De wilde dieren zijn geweldig. Silva vertelt 100 u

4 August 2017

Onderweg zijn we nog gestopt in een dorp om 2 tanks vol te tanken en eten te halen voor de komende dagen. Onze cookfriend moet even de kip bestellen voor de komende dagen. Meteen komen twee kindjes op ons af. De jongens geven ze. Peepies en koekjes. Al snel komen er meer. Je ziet dat sommige kinderen al dronken zijn. Ze leven op straat. Een jongetje van een jaar of 6 noemt zich Michael Jackson. Sommigen zijn echte straatvechtertjes. Arie en ik doen wat boodschappen. Ze volgen ons en willen geld of iets te verkopen. Er is een grote man van rond 25 ook dronken. Het is vervelend om ze steeds af te wijzen maar als je dat niet doet dan blijven ze achter je aan zitten ...
Na het late ontbijt moeten we helaas alweer vertrekken. We willen hier eigenlijk nog wel even blijven maar we moeten voor het donker in Rhotia Valley zijn. Het ligt in Karatu. Onderweg kleuren de wegen weer donkerrood. Alles is onderweg rood. We stoppen om te tanken omdat we morgen om 6.30 gaan vertrekken om naar de Ngorongokrater te gaan. Eerst wilden wij alleen langs de krater rijden maar ondanks de lange dag die we moeten rijden 12 uur besluiten we toch om er in te gaan. Om 17.00 komen we aan in Rhotia Valley. Het uitzicht is prachtig. Het is een project opgezet door twee Nederlandse mensen. Ze hebben een weeshuis, Lodge en een bakkerij opgezet. In 7 jaar tijd staat er iets prachtigs. Er werken wel 70 mensen voor hen. Hier kunnen we nog genieten van de luxe ! Wat een gaaf initiatief! We ontmoeten er een gezin uit Alkmaar. Zij hebben ook twee jongens en drinken gezellig een biertje met elkaar. De jongens kunnen even zwemmen want de komende dagen duiken we weer in onze tenten !!!
We gaan van de Hazard tribe naar de Datoga tribe. Het is een stam die net als de Hazard tribe primitief leeft. We gaan een "erf" op waar een man met zijn drie vrouwen ( iedere vrouw een eigen huis) leeft. We worden welkom geheten en gaan mee naar binnen. Het is er donker en het enige wat je ziet is een vuurtje en een steen waar de vrouwen mais mee vermalen. Het ruikt er in de hutjes allemaal naar rook. Een smal strookje ligt valt het huisje binnen. De voorraadkast is van hout en er staat bijna niets in. De kinderen gaan niet naar school. De jongens van 15 zijn opgeleid als edelsmid, geleerd van hun vader. Van generatie op generatie. Ze maken armbanden, speerpunten van ijzer, koper en aluminium. Dit vinden ze langs de weg en smelten dit om. Ik koop er uit beleefdheid twee armbanden. We gaan terug naar de Lodge waar wij gaan ontbijten. Echt van het ene uiterste in het andere uiterste, zie de foto's πŸ˜‰
De jongens dansen met de Tribe. De kleine kinderen geven we koekjes. Even alles laten bezinken.
Anywayz nadat we de mannen ontmoet hebben en verderop de vrouwen gaan we mee op de jacht. De warriors (jonge krijgers) gaan op jacht. Ze hebben drie soorten speren bij zich. Er gaan twee honden mee. Het zijn magere honden maar gaan mee om het wild te ruiken. De omgeving is megadroog en de enige bomen zijn de acacia of struiken met veel stekels. De jongens rennen door de bossen als zij de eekhoorn zien. Gericht schieten zij met hun speer. Bizar want zij gaan door alles heen... ook door sterke stekels. Hun huid moet wel ruw en sterk zijn !! Na een half uur hebben zij een vogel en een eekhoorn! Silva moet lachen wie gaat er een eekhoorn eten? Als hun prooi te weinig is dan eten ze het zelf op. Ze maken een vuurtje en roosteren het. Ons wordt ook een stuk vogel aangeboden. Maar als ik zie hoe zij deze hebben schoongemaakt dan vraag ik mij af of ik dit wel wil eten. Terug naar het kamp mogen Mees en Arie oefenen met de speer. Papa schiet de vrucht na drie keer raak. Hij mag blijven. πŸ˜…
Ik vraag me af hoe deze mensen zich wassen maar ook hun kleren.😧 Het antwoord krijg ik tijdens de jacht van onze gids te horen. Ze wassen zich nooit en ook hun kleren niet😬. Wat ze aan hebben dat is wat het is! Ook dat van de kinderen. Als ze zich wassen is dat tijdens de regentijd. De 3 kindjes tussen de 3 en 5 jaar zien er ook echt onverzorgd en verwaarloosd uit. Echt zoals je dat in een film, verwilderd. Geen bedden of matrassen niets ... de vrouwen zitten een stukje verder met een vuurtje. Ze eten een vrucht als ontbijt. We proeven het niet vies, maar hoe kun je daar je maag meevullen? De mannen roken al vroeg in de ochtend wiet. Deze tribe komt nooit in een dorp maar blijven altijd in de open vlakte of in de bush. Ze trekken, net als nomaden. Ze jagen op apen, impala's maar ook op vogels en andere kleine dieren als muizen en eekhoorns. Op hyena's jagen ze niet. De overledenen worden namelijk in de natuur weggelegd en worden opgegeten door de hyena's 😬😬... pfff ook goedemorge
De wekker gaat om 5.00! Om 5.45 vertrekken we naar de Hazard tribe. Het is een zeer primitieve stam die ver weg woont van het normale bestaan. De Hazard tribe heeft een click taal. Het clicken in combinatie met woorden is de ontstaansgeschiedenis van alle talen. We krijgen wat koffie en thee ... en vertrekken. Er gaat een leuke gids mee. Hij is op jonge leeftijd in contact gekomen met deze tribe. Vroeger ontmoette hij met zijn kudde de kinderen van de Hazard Tribe en speelde met hem speelde hierdoor leerde hij ook de clicktaal. Na drie kwartier komen we aan. De gids fluit bij aankomst. Dat is een teken dat wij er zijn. Een van de mensen van de stam zal ons komen ophalen. Ze hebben geen hutten en leven achter rotsen of soms in de Baobap tree. Ze komen met zijn drieΓ«n naar ons. We lopen onwennig mee. Ze zien er in onze ogen barbaars uit; vacht van de baboe (aap) op hun hoofden, prooi van impala om hun lijf. Tegenwoordig hebben ze dan een t-shirt en broek aan maar sommigen ook niet

3 August 2017

het water halen. Zij waren ook een visserij begonnen. Maar de kinderen en vogels namen de vissen mee. De jongens gaan even zwemmen. Het stof gaan ze er even afspelen. Even lekker om je te verfrissen. Arie en ik gaan ook even We eten gezellig om 20.00 met Silva en our cookfriend. Het avond eten is top. Pompoensoep met aardappelpuree met vlees, broccoli en bloemkool! Als toetje chocolade mousse. Wat een feest β˜˜οΈπŸ¦πŸ†πŸŽ‰πŸ€.... De eigenaresse geeft aan dat het ontzettend hard waait vannacht. Door het wuiven van de palmen kunnen wij denken dat er enorme windhoos raast over de tenten. Maar de grote bladeren zorgen voor het geluid van de zee! Wat een gave plek... Het is zo'n mooie tent en uitzicht een oase in de middle of nowhere... Nu snel slapen want om 5.00 uur gaat de wekker. We gaan naar de Hazard tribe en de Datoga tribe ... vroeg dus πŸ˜‰πŸ‘πŸ½
Om 17.30 komen we na langen rijden met kuilen, droge rivieren aan op de plaats van bestemming. Van een zandpad en droge rivieren schieten een weg in naar links. De jongens hebben lekker geslapen. Ik draai wat muziek in de auto en kletsen met Silva en de cookfriend! Ik denk echt waar komen wij in godsmaam terecht. Het is smal, dor en Silva is er pas 1 keer geweest. Dan na 15 minuten rijden komen aan in een .... oase! Wat een groen, bizar. Kisima Negeda camp, dat is onze Lodge voor vannacht. Het lijkt wel out of Afrika! Wat een bijzondere tent met uitzicht! Hier zou ik wel willen blijven!!!❀️❀️... De eigenaresse komt uit Argentinië en haar man (van origine Duits) is hier geboren op dit stuk land. Wat wij van Silva hoorde is dat zijn ouders vroeger een huntersfarm hadden. Dit in combinatie met palmolie plantage. De oude palmbomen herinneren nog aan deze tijd! 20 jaar geleden zijn zij dit project begonnen. Zij winnen water voor de bevolking in tijden van droogte. De kinderen komen na schoo
Nu begrijp je ook dat koeien worden ingeruild voor het uithuwelijken van vrouwen. Het vee is hun enige bezit. Ik vind de Masaai tribe echt bijzonder. De wijze waarop ze leven, hun kleding en sieraden...prachtig❀️
Als zij verkocht zijn gaan ze in een afgesloten hek en staat er iemand met Flexa verf de koeien te verven om ze markeren nadat ze verkocht zijn. Even verderop staat er iemand te plassen. Hygiene heeft hier echt een andere betekenis 😳.. Anywayz de jongens zijn moe van alle indrukken, de hitte en het manoeuvreren door de menigte. We besluiten van de markt af te gaan. Genoeg indrukken even laten bezinken .... We kopen wat cola en snickers en gaan op weg naar onze verblijfplaats. Vier uur rijden naar Lake Eyasi ... met stof, heel veel stof happen. Het is bizar om te zien hoe de mensen hier leven. Er is al maanden geen regen gevallen. Alles is superdroog. Kinderen zien er slecht gekleed uit. Vieze kleren, soms geen schoenen. Wel veel kinderen gaan naar school. En ze zijn super enthousiast als wij voorbij komen. Maar wat een verschil met de Westerse wereld. Niet terug in de tijd maar terug soms in eeuwen.
We lunchen samen in een kleine Lodge met Silva en our cookfriend. Het lunchpakket hebben we meegenomen vanuit het park. Na het park gaan we naar de Masaai markt. Donderdag is de dag van de Masaai. Zij komen hun spullen (vee km's te voet) verkopen en kopen. Als we de fietsen wegzetten komt het bbq vlees ons al tegemoet. In kleine hutjes zie je overal de geiten geslacht liggen of op een vuurtje liggen. De geur van vlees ruikt overal hetzelfde, doordringend. Mees vindt het lastig en moeilijk om erover te lopen. Het is heel primitief. Overal liggen spullen uitgestald. Rubberen sandalen van oude rubberen banden. Dekens uitgestald met specerijen, kralen, oude schoenen, ijzer. Sommige Masaai mensen hebben een hele donkere huidskleur en samen met hun gewaden en kralen zien er soms doordringend uit. Mees vindt het lastig dat wij hier als Westerling doorheen lopen. Er zijn ook idd geen Westerse mensen te zien. We gaan nog even naar de koeien. (Banks) kijken. Ze zijn 500 dollar waard.
We rijden richting een bananenplantage waar ze bier maken... bananenbier. De vrouwen drinken dit veel na hun zwangerschap. De tribe uit de Killimanjaro hebben dit bijzondere drankje meegenomen. Het zit in Heinekenflesjes!! We drinken er allemaal van inclusief Mees en Soul. Soul vindt het megavies😜. Maar Mees vindt het niet echt vies. Haha kleine mannetjes worden groot!! De bananenwijn is 10% alcohol en is echt smerig! Veel locals drinken dit bier, sommigen om ook echt dronken te worden. De kleine kindjes komen naar Soul want hij heeft snoepjes 🍫🍭... Ze zijn schattig maar sommige ook echt brutaal op een leuke manier! We gaan door naar een authentieke houtsnijderij. Na een uitleg van wat zij allemaal maken en met wat voor soort hout gaat Mees ook aan de slag met een houtsnijwerk. Met beitel en hamer. Bizar hoe deze mensen zulke mooie beelden maken. We kopen uit beleefdheid een houtsnijwerk Een neushoorn ook om te hopen dat we er een gaan zien. Soul koopt een olifantje ...
We komen rond 13.30 aan in het mosquito river/ Moto Ba moto Wa Mabou (zoals de locals dit noemen). Dit ligt in de Riff Valley. Wij gaan fietsen. Deze plaats is bijzonder omdat er meer dan 120 tribes vredig naast elkaar leven. Ze helpen elkaar met het verbouwen van de gewassen. Bananenplantages zie je in kleine hoeveelheden staan. Ook de Masaai mensen leven hier. Zij met hun koeien en geiten. De rijstvelden en plantages zijn er in overvloed. Je hebt de gele, rode en groene bananen. Onderweg proeven Soul en ik een gefrituurde banaan aan de kant van de weg. Het smaakt een beetje droog en flauw. De kindjes komen meteen kennis maken met ons. "Peepies" roepen ze. Ze bedoelen snoepjes. Soul deelt pepermunt uit. Het is in het dorp een troep. Alles wordt door elkaar gebouwd of liever gezegd gekleid! Sommige huizen zijn van steen of nog niet afgebouwd. Als er dan weer geld is gaan ze verder. De bananen bladeren doen bij de leem huizen dienst als dak.
Vandaag rijden wij richting Lake Manyara. We rijden door het Masaai landschap. Een bijzondere cultuur waar Silva honderduit over praat. De Masaai mannen mogen meerdere vrouwen hebben. In de verte wijst hij naar een dorp waar een man wel meer dan 15 vrouwen heeft en 100 kinderen. De vrouwen leven allemaal in aparte huizen met hun kinderen. Je ziet onderweg veel Masaai herders met hun geiten of koeien. Ze hebben onderweg geen drinken en eten. Hun eten is melk van hun koeien of geiten gecombineerd met het bloed van een koe. Ze maken dan een gat in de hals halen het bloed eruit en stelpen het met klei en gras. 😫De kinderen gaan vaak niet naar school. Het is prachtig om de mannen in hun gewaden te zien samen met hun stok om de geiten en koeien bij elkaar te houden. De vrouwen hebben de prachtige kettingen en oorbellen in. Zo zwaar dat de lellen helemaal zijn uitgescheurd.
We moeten vroeg opstaan 7.00. De tenten moeten we afbreken. Vandaag hebben we wederom een lange dag. Onze cookfriend maakt het ontbijt, terwijl wij de spullen inpakken en de tent afbreken. Mees ziet een giftige babyspin! πŸ˜‰ happy Mees. De tenten zijn snel afgebroken. We ontbijten buiten op onze picknick tafel met gebakken eitje πŸ™‚. Een aantal gasten zijn al vroeg op safari. We hebben vannacht geen bezoek gehad van de olifanten family. Dit terwijl wij allemaal spannende verhalen verteld hadden tegen de nieuwe gasten. Ook waren sommige mensen gewaarschuwd, niet in de looproute te gaan staan. Alleen zijn de rangers niet zo streng voor de toeristen. Het was lang onrustig op de campside dus wellicht heeft dat doen besluiten om geen bezoek te brengen aan ons. De hyana's hoorde je wel goed in de nacht. Ze maken een zacht geluid. We verlaten Tarangire park met veel mooie momenten πŸ€

2 August 2017

De Tanzanianen denken er anders over. Mees gaat lekker ff chillen in de tent. Soul gaat op zoek naar de wilde dieren. De cookman heeft super gekookt! Wij eten gezellig om 19.30. De boys zijn moe. We doen helaas vanavond geen bollen maar gaan bollend en rollend ons bed in! Wat zal de nacht ons gaan brengen? Ik ben tot 22.30 wakker. Geen olifanten te zien. Al snel ga ik slapen. Omdat de andere mensen ook nog kletsen denk ik niet dat ze van plan zijn te komen. Soul ligt naast mij lekker te slapen. Mees en Arie zijn al in diepe slaap! Zo diep dat iedereen denkt dat er een nieuw dier op de camp aanwezig is. πŸ˜ƒπŸ€£
liggen! We kunnen ze goed zien!! Gaaf we maken vooral bij de leeuwen en Leopards er een sport van om ze zoeken! Foto van de baobop tree: het gat wat je ziet op de foto is gemaakt door de olifanten. Ze eten de binnenkant van de bast op! Het weer is in het gebied van Tarangire park goed te doen. ' s Ochtends is het vaak bewolkt en kun je de zonsopgang niet goed zien. Rond 14.00 trekt het het open en wordt het behoorlijk heet! De zazee fly wordt dan ook actief en Soul zit weer paraat met de vliegenmepper! Geen malaria mug maar de slaapvlieg is onze nieuwe vijand! We gaan terug naar de campside. Het is 17.00 en we zijn moe. Daar aangekomen zien we dat het druk geworden is! Van drie tentjes naar wel 6 tenten links waar wij staan en 8 tenten rechts. Sommige tenten staan op de plek (looproute) van de olifanten. Zij weten niet beter. De ranger van het camp bespreekt met de mensen het risico en zegt dat ze eventueel de tent moeten afbreken. Raar ik denk het leed is dan al geschied! Anywayz
staat rustig te grazen. We nemen een andere route in het park. De regentijd is nog niet begonnen. Het is droog in het park en veel grazers moeten het dichter bij de wateroppervlakte zoeken omdat het gras soms te droog is. Het gebied is prachtig en ruig. Vaak stoppen wij om de dieren te observeren en de verhalen van Silva te horen. Hij heeft 1,5 jaar gestudeerd on gids te worden. Hij weet veel, heel veel over de natuurπŸŒ³πŸœπŸ†. Regelmatig spotten we een buizerd, arend of aasgieren die een buffel aan het opeten zijn! Soms is het bijna surrealistisch. We rijden over een droge rivierbedding. Twee jeeps staan met verrekijkers te kijken. Omdat we niets zien vragen we aan de guide wat er is. Er ligt een leeuw in het gras. Je kunt haar bijna niet zien omdat ze bruin is en het gras ook bruin is. Ze ligt stil. De jongens ja zelfs Mtje is is enthousiast. Hoewel ze op afstand ligt kunnen we haar toch goed bekijken! Haha mission completed! Later die dagen ziet Soul ineens twee welpjes en twee leeuw
We vertrekken rond 9.00. Omdat we blijven in het gebied kunnen we s avonds langer blijven. Het is niet toegestaan om uit de auto te gaan. Ook zijn er geen wandelingen. Dat is te gevaarlijk in het stuk waar wij zitten. We hebben al een aantal dieren van de big five gezien. Maar ook veel vogels en de bekende bomen zoals Acacia (Mees gebruikt de doorns als tandenstokers) en baopab boom, fingertree en sausagetree zijn volop aanwezig. Mees wil graag de slangen zien maar dat is lastig. We rijden richting de watergebieden. Hier komen de dieren in de ochtend en avond om water te drinken. De buffels, gnoe's, impala's en zebra's trekken in grote groepen naar deze gebieden. De antilopes, giraffen en olifanten leven in families van 6 tot 20. In de loop van de dag zien we verschillende families. Soms zie je ook bullen, stieren alleen lopen. Ze zijn dan met pensioen en leven solitaire. Een grote buffel (20) of oude olifant van 40 jaar met enorme slagtanden zijg een uitzondering. Zeker de buffel
Vannacht heb ik slecht geslapen! Misschien maar drie uur! Voordat de olifanten weg waren was het 00.30. En s nachts werd ik wakker van gebrul en andere rare geluiden van o.a de Baboes (apen). We gaan even douchen en zien de verse poep van de olifanten, ipala's liggen. Ik doe het straks in een potje, verse poep van de olifanten πŸ˜πŸ˜‚ historisch toch! Je ziet goed waar ze gelopen hebben. Omdat we samen met nog twee andere tenten op de campside waren, was het rustig. Overal ligt olifantenpoep. Silva zegt dat hij ook is opgebleven omdat de familie drie jongen bij zich hadden. Ze kunnen dan agressief worden en dan moeten we toch de auto in .. We zijn er stil van. Eerst lekker ontbijtje van our cookman. De tafel dekken wij en eten gezellig met zijn vijven. Daarna vertrekken we om voor de tweede dag verder Tarangire in te gaan: op zoek naar de leeuwen, Leopards en andere wilde dieren. De auto hebben we even schoongemaakt en gaan weer op weg, samen met onze verhalen verteller, Silva πŸ†πŸ¦…πŸ˜πŸ¦
Ik kan niet slapen! Mees ligt bij mij en hij is totaal niet bang! Papa en Soul slapen naast ons. Soul is ook al minder bang maar wil niet bij Mees slapen toch nog een beetje te engπŸ˜³πŸ˜†. We staan met twee andere tenten en de olifanten🐘🐘 eten continue om ons heen. Ze lopen en vertrappen veel en komen op het terrein om van de bomen🌳 te eten! De eerste drie uur was ik echt bang maar ook opgewonden omdat dit moment toch echt een droommoment is!! Oog in oog staan met deze immens mooie dieren. Je voelt zelfs het lopen en het verplaatsen van hun lichaam. Omdat onze tent openkan met gaas voel je en ruik je ze! Af en toe maken ze geluid maar het is vooral het eten en het afbreken van de takken wat je hoort! Je ziet ze niet maar neemt ze in alles zo intens waar! Het is nu 00.30. De rangers hebben ze met een pan gewaarschuwd... de olifanten zijn vertrokken. Ik heb mijn verslag goed kunnen bijwerken. WOW!! ❀️☘️wat heb ik ook genoten van dit avontuur! Dit moment vergeten wij nooit meer. πŸ‘¨β€πŸ‘©β€πŸ‘¦

1 August 2017

We komen om 19.15 terug op de campdrive! Onze cookfriend heeft de tafel al gedekt. We gaan even opfrissen want het wordt zo donker. We mogen niet ver van de jeep en tent weglopen ivm de dieren. πŸ˜πŸ†πŸ—πŸ¦… Ons eten is geweldig! We eten met Silva in het donker. Silva vertelt honderduit en de jongens praten ook al aardig een woordje Engels mee! We krijgen als voorafje popcorn, linzensoep, biefstuk met groenten en zoete aardappel ....πŸŽ‰πŸŽ‰ Onze cookfriend maakt Soul wel een beetje bang. Dan na een half uur hoort Mees een geluid en ik ook! Het is aardedonker en je hoort de voetstappen van een dier! De ranger van de campdrive komt meekijken en ja hoor de olifanten familie is gearriveerd! WoW wat een rare gewaardwording! Wij staan oog in oog ( in het donker) met de hele familie🐘🐘 We zijn bang, opgewonden en zoeken steun bij de kenners. Maar na een half uur zijn zij er nog! De rangers komen af en toe kijken en gebruiken hun flashlight of maken geluid om ze op afstand te houden.
Maar 10 minuten later als wij langzaam verder rijden zien wij de olifanten familie vanuit de verte langzaam aankomen lopen. Twee kleine baby olifanten zijn erbij! Het zijn er wel 7!! We zetten de auto stil en nemen de tijd om ze te observeren. WoW de mannen zijn niet te houden! Onze dag kan niet meer stuk ... dat dachten wij 😱😳🐘🐘🐘🐘🐘🦏🦏🦏
te zien liggen! Ze kunnen twee dagen zonder eten dus time to relax! De jongens zijn helemaal opgewonden. Het lijkt wel een beetje op spoorzoekertje. Arie is vandaag niet helemaal fit! We stoppen bij een bureau om onze overnachtingen goed te regelen. De remmers en finimal komen goed van pas!! De Velvet monkey is nieuwsgierig en ze lopen overal. Ze zijn klein en hebben een lange staart. De stop doet even goed! Na een uur kunnen we pas weg! Ze begrijpen niet dat Mees 15 jaar is. Als hij 16 is moet hij als volwassenen worden gerekend. Drie man is er voor nodig om dat te regelen... en weer kunamatata zeggen we...😴 Het is 18.00 en rijden langzaam terug. De avond gaat vallen en de kleuren zijn prachtig. De dieren vertrekken naar de drinkplaatsen. Ik kan mooie foto's maken. Dan ziet Mees in de verte twee olifanten. Het zijn twee oude bullen die rustig voorbij wandelen!
die het zal krijgen. Al zijn we al onderweg aardig gestoken. Helaas is de vliegenmepper van Soul al de tweede dag gesneuveld maar hij zou goed van pas zijn gekomen! Dit omdat we een jeep hebben met een openroof top! Dat heeft iedereen zodat je goed de dieren kan zien...in het park zie je niet veel toeristen dit omdat het zo groot is! Gelukkig dat we dus niet in de rij staan! Veel mensen gaan weg uit het park maar omdat wij op de campdrive blijven nemen we de tijd. Silva vertelt honderduit, super hij stopt en vertelt ook over de bomen, termietenheuvels🐜🐜🐜 (6m) en vogels! Vandaag al twee van de big five gezien: Naast antilopes, impalas, buffels, gnoes, struisvogels (lopen hard Haha), eagles, zebra's, knobbelzwijnen, giraffen, veel vogeltjes ook het luipaard en de olifanten🐘🐘 gezien. Het luipaard werd gespot door andere guides! We worden getipt! Mees heeft zijn verrekijker al paraat! En jahoor in de boom ligt hij lekker te relaxen. We zien hem van een afstand maar gaaf om hem zo
Om 12.00 komen we aan bij het park Tarangire. Silva had ons al ingefluisterd dat het er druk zou zijn. In Arusha park was er bijna niemand en hier stonden de jeeps met rijen opgesteld. Hmmm lekker toeristisch dus! Er staat al wel een prachtige Baobop tree. Deze boom is wel 90 jaar oud en is echt huge. Een van mijn favoriete. Nadat we alles geregeld hebben gaan we eerst naar the campsite. De tenten moeten we opzetten, slaapzakken en het eten moeten in een speciale kooi keuken worden uitgestald. De tenten staan snel. Ze zijn echt supergaaf. We moeten alles wel dicht houden, want de slaapvlieg ligt hier op de loer! Soul is al geobsedeerd door deze vriend want je kan er een echte slaapziekte van krijgen. Eigenlijk erger dan malaria wat hier niet zo aanwezig is, zegt Silva. Maar niet bang zijn opa en oma. Je moet wel heel vaak gestoken worden om deze slaapziekte te krijgen. πŸ˜…In het park hangen er speciale doeken met pesticide erop om ze te doden. Silva stelt ons gerust. Ik ben de eerste .
Super wat een project zeg!!! Zoveel kunst in de gallery en daarbuiten hutjes van allerlei stammen met heel veel meuk (Juutje moeten daar nog een keer gaan shoppenπŸ€— ) en leuke meuk. Maar omdat er zoveel is vind ik het niet persoonlijk en koop ik alleen een Masaai deken en wat schaaltjes van beenderen. De jongens zitten in de auto te wachten! Zij houden niet van dat gemuts met meuk!! Maar ik mag wel los ... valt wel mee hΓ¨ mannen !!! ☺️☺️Joris komt nog even aan en gaan drinken bij een Arusha shop nog even goede koffie. Er is zelfs cappuccinoβ˜•οΈβ˜•οΈ. Ondanks dat er veel koffieplantages drinken de Tanzilianen niet veel koffie en zeker geen filter koffie... Silva moet lachen ... hij wil gaan rijden. Maar we hebben al snel "kunamatata" geleerd dus even een coffee break" voordat we het safari avontuur induiken moet kunnen toch? De komende dagen zal er geen douche en zit wc zijn. De emmers zullen goed van pas gaan komen. Goeie tip van Mireille πŸ˜†Check nog even de foto van Soul achter de steen.
Silva komt ons om 8.00 ophalen. We hebben een grote jeep bij ons. De tent en alle spullen op het dak! Onze cook friend "Jufer" gaat ook met ons mee! We vertrekken richting Tarangire! Dit ligt in de Masaai area. Het is gereguleerd vanuit de overheid. In het hele gebied lopen er wilde dieren. Zij kunnen uit het Tarangire park als daar te weinig water is. De overheid heeft met de Masaai afgesproken dat zij de wilde dieren beschermen en dat zij gebruik mogen maken van hun gebied! De Masaai is een nomaden volk. Je ziet dan ook veel jongens of jonge mannen met het vee lopen. Het is een bijzondere tribe. Naast de Masaai leven er nog 120 andere stammen. Maar in het gebied waar wij doorheen gaan leven naast de Masaai ook de Meru tribe. De kleding felle kleden om hun lichaam met de felle kralen en stok is geweldig om te zien. Zelfs onze jeep is bekleed met Masaai stoffen... zijn helemaal in de stemming. We hebben voor mama ff op advies v Annelies een stop gemaakt bij Culturele heritage Arusha

31 July 2017

We komen aan in onze luxe Lodge. De weg ernaar toe is echt armoedig en je vraagt je af waarom je juist hier gaat zitten als eigenaar. Annelies een superleuke vrouw is de Nederlandse eigenaresse die de lodge runt. Het is echt super want er is een zwembad! Joris komt gezellig even langs. We hebben zoals beloofd hagelslag en mini pakjes Venz meegenomen. En niet te vergeten de stroop wafels πŸͺ. Annelies en Tom de kok komen er ook gezellig bij zitten. Grappig want Joris kent toevallig twee jongens die ook ik nog van vroeger ken! Small world 🌎We krijgen nog een leuke Afrikaanse dans te zien waarbij Soul en Mees 😏 gezellig mee mogen doen... Soul met een schattig rieten rokje en Mees met een krijgersketting. Om 21.00 gaan we eten, Tom heeft appeltaart gebakken. Om 22.00 liggen we al in bed! Morgen gaan we vroeg op, we gaan naar het Masaai gebied waar Tarangire ligt. Een nationale park van 520 km2 dat bekend staat om zijn olifanten! Later daar meer over πŸ˜πŸ˜…πŸ™‚
Op weg naar Arusha, onderweg zien we veel kleine plaatsjes waar locals steenkolen, groenten, fruit en drank verkopen. Arie vraagt aan Silva waarom juist drie of vier mensen met dezelfde etenswaren of spullen bij elkaar staan. Zij zien elkaar niet als concurrent. Iedereen heeft zijn eigen klanten. Zij leven in een soort van evenwichtigheid naast elkaar. πŸ˜€
We rijden verder door het park! Al snel komen er veel wilde dieren voorbij ! De zebra's, giraffes, knobbelzwijntjes en impala's zie je bij elkaar staan. Een buffel mannetje staat alleen. Hij is met pensioen en leeft nu solitaire. De baboen apen zie je veel. Ze zijn Ze leven voornamelijk op de grond en leven in grote aantallen. Je ziet ook veel in andere gebieden in Tanzania. De Oostelijke franjeaap is zeldzaam. Zij leven allen in Arusha en Silva merkt ze op. Gaaf om te zien. Ze hebben superlange haren zwart met wit Ook de kirk dikdik een kleine familie van de antilope spotten we in de bossen. Alle jeeps hebben hier open daken dus we hangen de hele tijd met verrekijkers en camera uit het dak πŸ—πŸ•ΈπŸƒπŸŒ²πŸŒ³β˜οΈ wat een mooie omgeving met zoveel groen! De heeft vooral te maken dat we Arusha dicht bij Mountain Meru ligt en ligt hoger. Dat zal een van de weinige groene gebieden zijn die wij gaan zien!!🌳🌳
Om de hoek van het meer moeten we aan de kant. Mees en ik schieten zo het riet πŸ˜‚ in. Ik vind het best spannend. De gids geeft aan dat we geen geluid moeten maken en hier moeten blijven hangen met onze bootjes. De hippo's 4 en 1 baby hebben ons allang gezien. Zij blijven maar 3 minuten boven water en gaan dan weer naar beneden. Omdat hippo's niet tegen de zon kunnen (hun huid scheurt door de hitte) verplaatsen ze zich in de ochtend over het land. Het zijn grazers en eten geen vlees. Dus ze zien ons niet als prooi! πŸ˜…Al snel zien we het mannetje aan de andere kant van ons. Hij komt omhoog en geeft aan met geluid dat we niet verder mogen. Ik vind het spannend Mees totaal niet !!! We worden aan twee kanten in de gaten gehouden. Na 10 minuten worden wij wat rustiger. Alleen Soul vindt het eng. Continue verdwijnen zij en duiken dan weer op maar wel in dezelfde lijn. Na 20 minuten kanoenen we terug! Bijzonder dit moment om oog in oog met een hippo te staan☘️
Vandaag (maandag) worden we om half acht opgehaald. De ene chauffeur "Good Life" brengt ons na het "restaurant". Daar ontmoeten we Silva onze driver voor een week. Wij rijden naar Arusha (500 km2). Dit is een niet zo bekend park maar ontzettend mooi door de green forest. Er zijn veel vogels en ook een aantal grote dieren. We gaan eerst kanoenen. Hier moeten de hippos leven. Maar zij zijn niet met grote aantallen te vinden in "small momilla lake". Het is zout gemixt met veel alkeline (van de vulkaan). Het water komt vanaf de bodem en er leven geen dieren behalve de hippos. Ik zit met Mees en Arie met Soul. Onze gids heeft een apart bootje. Het is bewolkt en in het begin even wennen. Samenwerken dus. Mees kijkt zowat de hippos uit het water. We geven na een uur kanoenen. De moed wel een beetje op. We zijn de enige in het water. Na een uur komen we een andere kanoΓ«rs tegen. Zij zeggen dat er hippos zijn aan het einde van het meer. Papa en Soul gaan als een speer en Mees en ik niet πŸ€”

30 July 2017

Dan rijden we door naar een restaurant. Halen daar 4 meiden op die in het Amini hospitaal werken. Zij gaan ook naar de Masaai. Een jonge vrouw werkt als anesthesist. Maar in Tanzania kennen zij deze functie niet zoals bij ons dus er ligt nog veel wat ontwikkeld dient te worden. Deze Masaai groep is zelfvoorzienend en hebben geen steun van de overheid. We worden ontvangen door de Masai mannen met een drankje. Dit is eigenlijk bloed van een koe .. Maar zij hebben dit vervangen door een ander goedje anders drinken de toeristen dit niet. We lunchen daar en wandelen rond het gebied. In alles zie je dat dit ook ingesteld is op toeristen. Onderweg vind ik het leuker om de Masaai met hun vee te zien. In dit gebied hebben ze ook een hutjes voor toeristen. Zij overnachten dan bij de Masaai en maken dan de rituelen mee. Wel leuk om met een Masaai krijger te praten over hun sterke cultuur en tradities. Ze hebben er zelfs een klein zwembadje en de jongens nemen snel even een duikje
Mees waarom hij dat ijzeren ding in zijn mond heeft. Hij legt uit dat dit voor zijn tanden is. We nemen afscheid, ik met mixed feelings. Bizar dat er zulke grote verschillen zijn in de wereld... πŸ˜’
Na een heerlijk ontbijtje gaan we naar het weeshuis van amini. Dit is opgezet door twee Oostenrijkse vrouwen. Er wonen 40 kinderen van 5 maanden tot 16 jaar. Er is 1 moeder die voor hen zorgt samen met 5 begeleiders. Ik schrik van de accommodatie en de omstandigheden."The mother of the orphanage" home geeft ons een rondleiding. We gaan echt terug in de tijd. De kinderen zijn enthousiast over de cadeautjes en de voetbalschoenen. De moeder neemt de cadeautjes omdat er anders wat onenigheid kan ontstaan tussen de kinderen. De bedden, keuken en het wassen met de hand zijn echt heel primitief. Het kindje van 5 maanden ligt in een gewoon bedje. De meisjes tussen de 10 en 12 passen erop ... Het eten bestaat uit bonen, mais, wortelen. Het wordt in een grote pan gekookt buiten het weeshuis. We mogen het proeven en het smaakt echt flauw. Maar voor 40 kinderen koken dat is ook niet niks. Mees en Soul zijn lekker aan het voetballen. Een leuk pittig jongetje wat alles regelt en observeert vraagt
Dit is ons luxe huisje voor 2 dagen. In de middel of Het is onderdeel van een groot project genaamd : Amini Life project. Christina, 72 jaar en sinds 7 jaar runt zij dit project samen met de Masaai. Het is een ontzettend groot gebied waar je eigenlijk geen toeristen ziet. Er is in het hele gebied niets. Geen dorpen alleen wat kleine hutjes waar je drinken kunt kopen. Deze Masaai is zelfvoorzienend. Christina heeft hier een ziekenhuis, weeshuis, scholen en een Lodge. De Masaai is nog heel traditioneel. Koeien worden door hen banken genoemd. Hoe meer "banks" hoe meer vrouwen je kunt permitteren. We zitten met vrijwilligers in de auto. Zij gaan even chillen in de Lodge. De vrijwilligers die bij ons in de auto zitten om daar even te gaan chillen bespreken met elkaar hoe zij voorlichting kunnen geven ivm geslachtsziektes. De HIV positive percentage is dacht ik 24 % (ik dacht zelfs 40%) in Tanzania zelf is het rond de 10%. Hoog dus!

29 July 2017

Letterlijk niets maar dan ook niets te zien. Na 1,5 rijden komen we aan bij onze Masaai Lodge. Het echt schattig maar wij zijn de enige bezoekers. Ze hebben maar twee huisjesπŸ˜‚. Het ligt tussen Mountain Meru en de Kilimanjaro. We mogen ook nog in de tent maar omdat het best koud is kiezen voor een schattig huisje. Moon zegt dat er ook giraffen komen maar je ziet echt helemaal niets. Ook hoor je van alles van apen tot jankende honden. We zijn moe en gaan slapen. Een man blijft bij ons vannacht als bewaking. Ze hebben echt voor iedere taak wel iemand. We kunnen πŸ˜‰only the lonely lekker gaan slapen.
Mooie skyline vanuit de lucht, bijna landen op Killimanjaro AirPort
Mooi uitzicht vanaf de Nubian (Egypte) desert! 11277 hoogte, super helder weer, dus het lijkt wel of het of het vliegtuig er net boven hangt.
We zitten in het vliegtuig! Ondanks dat het ook vandaag een exodus is naar Schiphol hebben we niet veel van de drukte meegekregen. We vliegen rechtstreeks op Killi en daarna zal het vliegtuig doorvliegen naar Dar Es Salaam. De verwachte aankomst tijd is 19.30. Het is er een uurtje later. Omdat we nog onze visums moeten regelen, is er ons toegefluisterd dat we een sprintje moeten trekken vanuit het vliegtuig. Joris zegt dat we de dikke Amerikanen voorbij moeten sprinten. Anders kan het nog weleens lang duren om het te regelen ....Nu eerst ff lekker genieten en uitrusten.
Amsterdam Bread, Soul wacht op zijn ontbijtje ... Nog even zijn haar goed doen met de van ...,
Al snel door de strenge controles!! Wij hadden gedacht dat het langer zou duren... fijn op naar de Starbucks, we hebben nog even β˜•οΈπŸ˜πŸͺ

28 July 2017

Opa en oma mogen niet ontbreken, altijd even afscheid nemen. Zij kwamen gisteren nog een bakkie doen en afscheid nemenπŸ˜‰Oma wil niet teveel weten van wilde dieren, tenten, enge geluiden en jagen in de ochtend .. "Vertel de verhalen maar als jullie terug zijn, anders kan ik niet slapen!" Skip is al een paar uur bij Tjibbe de oppas. Het doet altijd wel een beetje pijn om afscheid te nemen. Ze blaft altijd heel hard of ze wil zeggen "vergeet je mij niet mee te nemen". En al die honden die op haar afrennen da's niks voor Skip! Maar snel gewend en ze bijt al snel van zich af. Doeri is er ook nog dus dat is vertrouwd... Iris maakt af en toe filmpjes en opa belt soms even of alles Okay is...Tsja ook een beetje mijn kindje...

27 July 2017

Ook verdiepen in de geschiedenis, het land en de vele stammen. Leuk om te lezen! Mijn eerste woord in het Swihilies πŸ€” ken ik al "jambo" hoe gaat het?
Het begint er al een beetje op te lijken! Alle spullen gaan er hopelijk in... Tsja light backpacken blijft een uitdaging πŸ˜‰maar ik denk dat we met 4 tassen, 1 duiktas en 1 tas voor de tent toch wel gaan vertrekken. Zal even proppen zijn... Yes laat de πŸ…πŸ¦πŸ˜ maar komen. Silva is onze ranger in Tanzania! En met onze guide en Arie op safari als Co-driver kunnen wij op avontuur! Nog even mezelf verpakken met verfje, nagellakje en maskertje.. Haha anders rennen ze bij voorbaat al voor ons weg πŸ˜‚