Belgium, Namibia · 15 Days · 39 Moments · October 2017

De journi van Suzy naar Namibia


13 November 2017

Vooraleer we naar de luchthaven rijden stoppen we nog even bij een artcraftmarket waar we de kans hebben om de laatste souvenirs te kopen. Hierna is het echt gedaan en gaan we richting luchthaven. Het einde van een prachtige reis. Namibië is een indrukwekkend groot land met veel ongerepte natuur en een kleine bevolking. Het zal weer wennen worden in ons drukbevolkte België met zijn vele files 😃

12 November 2017

Tijden onze laatste dag in Namibië stoppen we nog even aan een treinmuseum en krijgen we een korte rondrit door de hoofdstad van Namibië Windhoek. We stoppen bij een leuk kerkje en het apartheidsgebouw. We rijden ook voorbij het splinternieuwe staatshuis maar hier mogen we geen foto’s van nemen 😉 We genieten van de laatste zonsondergang en maken alles klaar om morgen terug naar huis te vertrekken.
We vatten de laatste etappe van onze rondreis aan. We rijden door naar Windhoek voor onze laatste overnachting in Namibië. Ik geniet nog van het ontbijt in deze prachtige lodge met zicht op een waterpoel waar soms dieren komen drinken terwijl je aan het eten bent. Doordat het hier de afgelopen dagen een beetje geregend heeft drinken de dieren op andere plaatsen. Mensen van de andere groep hebben het geluk gehad om een luipaard van heel dicht te zien. Ook zagen ze de mannetjesleeuw en een olifant. Stiekem zijn we toch wel wat jaloers. We gaan tevreden moeten zijn met de fotootjes die we van doorgestuurd kregen wat ik jullie toch niet wil onthouden 😉

11 November 2017

Na heel wat uren rijden komen tegen 16.00u toe in de Old Trader’s Lodge in het Erindi park. We moeten ons haasten want tegen 16.30u vertrekken we voor onze game drive. De bosjesmannen vergezellen ons samen met de chauffeur. Hij kruipt op een klein stoeltje die aan de motorkap van onze jeep hangt. We vertrekken en rijden door dit prachtige park maar blijkbaar hebben de dieren niet veel zin om zich te tonen 😔 We zien enkele bavianen, een waterbok en twee leeuwen. Die leeuwen heeft David gespot. Er blijken luipaarden en neushoorns te zitten maar ze zitten jammer genoeg ver weg van ons. We stoppen op een open vlakte voor de sunset aperitief. En nadien keren we terug naar onze lodge. Dan vlug eten en ons bedje in. Het is hier een prachtig resort maar jammer genoeg moeten we morgenvroeg al weer vertrekken.
Vandaag vertrekken we vroeg want we hebben een lange rit op het programma staan vandaag. We rijden zo’n 400 km richting het noordwesten van Namibië. We zijn op weg naar het Erindi park. Dit is een privé park. Onderweg stoppen we aan lake Otjikoto om even de benen te strekken. Dit is een meer die naar het schijnt bodemloos is. De Duitsers hebben hier na de eerste Wereldoorlog verschillende zware wapens in gedumpt Nadien stoppen we in Tsumeb in een museum. Hier zie je van alles zoals oude mineralen, kanonnen, wapens, stoomlocomotieven ...

10 November 2017

Etosha National park game drive deel 2 We zijn allemaal serieus onder indruk van deze belevenis. En nadien krijgen we nog heel wat moois te zien zoals zebra’s, struisvogels met kleintjes, een olifant, impala’s, vogels... Tegen 19u komen we supertevreden terug toe aan onze lodge en kunnen we onze belevenis delen met de rest van de groep 😃😃
In de namiddag Etosha game drive namiddag deel 1 In de namiddag staat er tegen 15u een nieuwe gamedrive op het programma. De meeste van de groep zien dit niet meer zitten na onze ervaring van deze morgen. Wij besluiten om het verloop van het weer af te wachten om al dan niet mee te gaan. Tegen 14.30u begint het weer te donderen en te bliksemen en te regenen. Om 15.30u vertrekken we dan toch met een deel van de groep uitgerust met regencapes en een lange broek. Kort nadien begint het op te klaren en beginnen de dieren gelukkig terug te voorschijn te komen. En onze ontgoocheling van deze voormiddag wordt ruimschoots goed gemaakt. We zien een cheeta met gaat twee welpen die zich aan het klaarmaken is om te jagen! We zien haar gevolgd door haar welpjes de sprint inzetten op enkele impala’s. Echt een ongelooflijk, indrukwekkend en een onvergetelijk moment. Fantastisch om dit te mogen meemaken!! 😃😃
Vandaag vertrekken we om 7.00u voor een safaritocht met een open kamion. Het moment dat we vertrekken slaat het weer om en begint het te donderen en bliksemen en hard te waaien. Algauw krijgen we het heel koud in ons open voertuig en doen we één van de zijflappen naar beneden. Alle wilde dieren vluchten weg voor het slechte weer dus krijgen we behalve mooie dramatische landschappen niks te zien. Het wordt nog kouder waardoor we ook de andere zijflappen moeten sluiten. Nu zitten we precies in een legerkamion met niks van uitzicht. Allemaal te rillen van de kou. Gelukkig heb ik een regenvestje mee 😃. We komen wat ontgoocheld tegen 11.30u terug naar de lodge. We hadden zoveel verwacht van deze gamedrive. We gaan naar onze kamer en blijkt dat airco nog niet hersteld is en badkamerdeur nog altijd kapot is. We gaan naar de receptie om ons beklag te doen en krijgen excuses van de manager en een andere kamer Als compensatie krijgen we een fles wijn en fruitmand.

9 November 2017

Na het zien van al dit moois zijn we ondertussen gearriveerd aan de oostelijke toegangspoort van het park. We logeren hier in de Makuti lodge die net aan de ingang van het park ligt. Zo verliezen we morgen niet veel tijd om het park binnen te rijden. Eens ingecheckt hebben we even tijd om wat aan de bar te zitten en eens wat op onze smartphones te tokkelen 😃. We krijgen gezelschap van eekhoorntjes die duidelijk niet mensenschuw zijn 😃. Na het diner arriveren we in onze kamer en blijkt de badkamerdeur niet meer open te kunnen voor één of andere ondoorgrondelijke reden. We bellen de receptie en na bijna drie kwartier te wachten arriveert iemand van onderhoud om dit probleem te fiksen. Hij krijgt het niet direct opgelost en haalt dan maar de klink van de deur. Eindelijk kunnen we in bed kruipen want morgen terug vroeg op. Midden in de nacht begint onze airco vieze, zwarte ijsblokken uit te spugen op mijn hoofd. Ik leg me omgekeerd in bed en probeer verder te slapen 😳.
Om 6.15u staan we vertrekkensklaar om met onze bus het Etosha National park te doorkruisen. Hoe vroeger op pad hoe meer kans je hebt om dieren te spotten. Het Etosha National Park is het derde grootste park van Zuidelijk Afrika met een omvang van 22.000 km2. Er is een groot zoutmeer aanwezig dat alleen in de regentijd water bevat. Maar dit water is te zout voor de dieren om van te drinken. Er komen veel dieren voor onder andere springbokken, zebra’s, spiesbokken, gnoes, giraffen, koedoes, olifanten, impala’s, hartebeesten, zwarte neushoorns, elandantilopen, leeuwen, hyena’s, luipaarden en cheeta’s. We rijden het park binnen en het begint alvast goed. Plots staat er een gigantische zo’n 50 jaar oude mannetjesolifant aan de rand van de weg. Hij loopt niet weg en blijft gewoon staan. We hebben uitgebreid de kans om hem te bewonderen en te fotograferen. Wat verder zien we onze eerste zebra’s, springbokken, gnoes aan een waterpoel en een giraf. Ook zit er in de verte een leeuw.

8 November 2017

Na ons bezoek aan de Himba rijden we door naar onze lodge aan de rand van het Etosha National Safari Park. Rond 17u arriveren we aan onze lodge Etosha Safari Lodge waar we 1 nachtje gaan logeren. We pakken een douchke en gaan naar het hoofdgebouw om daar van de zonsondergang te genieten. We gaan vroeg naar ons bedje want morgen vertrekken we al heel vroeg om rond zonsopgang in het Etosha National park te arriveren. Ondertussen is onze vervangbus ook toegekomen aan deze lodge dus morgen hopelijk een tocht in een bus met werkende airco 😉
Vandaag vertrekken we richting Etosha National Park. Onderweg bezoeken we een Himba dorp. Dit ligt in de streek van Kaokoland. De Himba zijn een kleine bevolkingsgroep met 12.000 leden. Iedere familie beschikt over verschillende hutten gemaakt van takken, modder en mest. De Himba smeren zich in met een mengsel van rode aarde, kruiden, boomschors en vet als bescherming tegen het woestijnklimaat. Ze dragen veel kettingen en de vrouwen hebben lederen strengen in hun haar. Iemand van de groep heeft wat eten mee en de vrouwen en kinderen bestormen hem om wat van dit eten te krijgen. Al stond er wel een bevoorradingstruck toen we daar toekwamen. Maar die deelt maar basisvoedsel uit zoals rijst en geen appels en chips. De vrouwen proberen wat souvenirs te verkopen en er is ook een schooltje voor weeskinderen. Hier geven we onze laatste ballonnen en balpennen af. Deze Himba beginnen meer en meer westers te worden en dit dorp probeert de traditie aan de weeskinderen over te dragen.

7 November 2017

Na onze zoektocht naar woestijnolifanten keren we terug naar onze lodge en genieten we eerst van een verfrissend drankje. We luieren nog wat en genieten van de zonsondergang.
Vandaag staan we vroeg op want we gaan op safari op zoek naar woestijnolifanten. Vol hoop vertrekken we maar het wordt ons na een tijdje duidelijk dat er heel weinig kans is dat we ze gaan zien. Doordat het enkele dagen voordien geregend heeft gaan de olifanten niet naar de gewoonlijke drinkputten om te drinken en zijn ze verder het bos ingetrokken omdat ze nu op andere plaatsen ook water kunnen vinden. Onze rangers doen hun uiterste best om ze te vinden. Ze stoppen bij boeren om te vragen of ze olifanten gezien hebben. Ze rijden met onze jeep dwars door het bos, wat soms een hachelijke onderneming is, we rijden door een droge rivierbedding. Maar we vinden ze niet. Ietwat ontgoocheld keren we terug naar de lodge. We zitten in een open jeep en de wind is echt ongelooflijk warm en droogt ons volledig uit. We zijn allemaal kattelam. Het was zo’n 48 graden. Een temperatuur die normaal pas in de zomer voorkomt. Gelukkig hebben we toen we net vertrokken waren enkele giraffen gezien

6 November 2017

En dan komen we na vele uren rijden in de hitte eindelijk toe aan onze Grootberg lodge waar we twee nachten verblijven. De lodge ligt bovenaan met uitzicht op een dal. Er dient een steile klim op een smal padje gedaan te worden om de lodge te bereiken. Onze bus kan hier niet op dus moeten we wachten op jeeps van het hotel om ons naar boven te brengen. Een uurtje later zijn we eindelijk ter plaatse en kunnen we genieten van het indrukwekkende uitzicht. Ook ons hutje waar we twee nachten in slapen heeft dit prachtige zicht. Ik heb nog niet veel in zo’n prachtige locatie gezeten. De kamer was wat basic en we hadden geen electriciteit of airco op de kamer maar het zicht maakt heel veel goed 😃😃. Zelfs om te douchen hebben we een mooi zicht!!
Na een korte pic-nic lunch rijden we in de verzengende hitte verder door naar Damaraland. De temperatuur loopt op tot 47 graden vandaag en de airco doet het nog altijd niet. Er komt morgen een technieker langs op onze volgende slaapplaats om de airco te herstellen. De wegen zijn hier echt in erbarmelijke staat. Blijkbaar heeft het hier een viertal dagen geleden geregend waardoor ze er slechter bijliggen dan anders. Na onze lunchstop moeten we nog 110 km rijden en onze gids schat de we er tussen de 2 à 4u zullen over rijden afhankelijk van de staat van de weg. Het is 3.5u geworden 😃 Ondertussen genieten we van het veranderende landschap. Damaraland is een indrukwekkend, ruig woestijnsteppegebied. De Damara vormen éën van de oudste bevolkingsgroepen van Namibië. Damaraland is in 1974 uitgeroepen tot een soort thuisland voor de 11000 inwoners.
Vandaag bezoeken we verschillende dingen in Twyfelfontein en rijden we door naar Damaraland. We bezoeken eerst het Petrified forest. Dit is een versteend woud van 50 bomen die naar schatting 250 miljoen jaar oud zijn. Deze bomen staan niet recht maar liggen op de grond. We krijgen een afgebroken stukje in onze handen en ze wegen inderdaad zo zwaar als stenen. Daarna rijden we door naar de rotsgravures. Hier zijn een 8000 rotsschilderingen te zien waarvan de oudste naar schatting 16000 jaar oud is. Om deze schilderingen te zien moeten we in de brandende hitte een uurtje wandelen. Hierna stoppen we aan de Organ Pipes. Een 150 miljoen jaar oud vulkanisch gesteente bestaande uit metershoge basalten zuilen.

5 November 2017

We rijden verder richting Twyfelfontein. Al vlug wordt het duidelijk dat we naar de warmte rijden. Het wordt echt broeierig heet in onze bus en de airco werkt niet. Blijkbaar zijn de aircoleidingen bevroren omdat de airco de vraag naar koelte niet aankan. ‘s middags stoppen we om te eten en het is ondertussen zo’n 43 graden. We vervolgen onze tocht en stoppen nog even aan wat kraampjes waar David nog wat balonnen geeft aan de kindjes. Tegen 17u komen we toe aan onze lodge. Om 18u verzamelen we met enkele van onze groep om naar de zonsondergang te kijken. We klimmen hiervoor naar een uitkijkpunt op een berg. Van hieruit hebben we een prachtig zicht op de zonsondergang. Onder het genot van een gin tonic zien we de zon zakken. Na een vermoeiende dag kruipen we in ons bedje want morgen vertrekken we al tegen 7u.
Vandaag vertrekken we richting Twyfelfontein. Maar eerst brengen we een bezoek aan de townships of sloppenwijken van Swakopmund. Dit is met een beetje gemengde gevoelens want het is tenslotte kijken naar het leven van mensen die heel arme omstandigheden leven. We rijden door de sloppenwijken en zien hoe er waterverdeelplaatsen staan. Deze werken met een soort kaart waar geld op staat en de mensen kunnen op die manier water afnemen. Er ligt geen electriciteit en de huisjes worden gemaakt met alles dat voorhanden is. Om te koken kunnen ze gasflessen kopen of koken op een vuurtje. Onvoorstelbaar is dit voor ons. We bezoeken ook een huisje. We delen wat ballonnen en balpennen uit aan de kindjes die hier overgelukkig mee zijn.

4 November 2017

Deze namiddag hebben we een vrije namiddag en we besluiten met een vijftal personen van de groep om een vlucht boven Swakopmund richting Sossusvlei te boeken. Tegen 14.30u worden we opgehaald en naar het dichtbij gelegen vliegveldje gebracht. Tegen iets voor 15u gaan we lucht voor een magische vlucht boven het landschap van Namibië. De indrukwekkende uitgestrektheid van het land is nu nog duidelijker. Echt zo ver als je kan kijken is er niks. We vliegen boven een prachtige canyon en vliegen door tot boven de prachtige rode duinen van Sossusvlei en hebben zicht op het zoutmeer. Het is midden in de namiddag en echt snikheet in ons kleine Cessna vliegtuigje voor 5 personen dat boven we woestijn vliegt. Gelukkig vliegen we na een tijdje richting kust waardoor het iets frisser wordt. We vliegen boven aangespoelde scheepswrakken die daar al honderd jaar liggen en boven zoutvelden. Het was echt de moeite!
Vandaag gaan we naar Walvisbaai voor een boottocht op zee. We gaan proberen om zeerobben, pelikanen, dolfijnen en walvissen te spotten. Nadat we uitgevaren zijn worden enkele getrainde zeerobben aangefloten. En plots komt de grootste van de vijf getrainde op het dek gesprongen. Hij krijgt wat vis en laat zich gemakkelijk aaien. Nadien komt een kleiner exemplaar waar we ook mee kunnen poseren. Een pelikaan landt op het voordek. Het is een mooie, zonnige dag en de zee is vrij kalm. We varen door tot waar de zeerobben Op zen peninsula liggen te zonnen. We krijgen een glaasje schuimwijn en volgens David de lekkerste oesters die hij ooit heeft gegeten. Er liggen hier enorme oesterbanken en deze oesters zijn door de weersomstandigheden veel vlugger klaar voor consumptie dan ergens anders. Jammer genoeg zien we geen dolfijnen en walvissen maar ons bezoek aan dek heeft veel goedgemaakt 😃 Maar het was een superleuke ervaring.

3 November 2017

Na nog efkens rijden komen we eindelijk aan op onze eindbestemming voor vandaag: Swakopmund. En ik ben er niet rouwig om. Na al die uren door elkaar geschud te worden op de zandwegen in Namibië doet het deugd om uit de bus te zijn. We slenteren even rond in Swakopmund en maken ons klaar voor het Seafoodbuffet vanavond. Swakopmund ligt aan zee bevat ong 50.000 inwoners. Het is hier merkelijk koeler (rond de 22 graden) en we moeten zowaar een lange broek uit de koffer halen.
En plots in the middle of nowhere na uren door zand te rijden duikt er plots een beetje groep op. We kunnen hier genieten van een lekkere lunch en er zijn ook allerlei beestjes aanwezig om ons te entertainen 😃 We kopen een potje eten voor de beestjes die uiteraard heel kontent zijn 😃😃
Rond de middag stoppen we bij Welwitschia Plains en Moonlandscape. De Welwitschia is een plant die zijn vocht haalt uit voorbijdrijvende mist. Deze plant kan wel 2000 jaar oud worden. Ze bestaat maar uit twee bladen maar het lijken er veel meer omdat die uitgerafeld zijn. Eerlijk gezegd vind ik het niet erg bijzonder 😃 Hierna rijden we door voor een zicht op het maanlandschap. Dit is echt spectaculair maar de foto’s zijn totaal geen weergave van hoe het er uit ziet. Je moet zelf eens komen kijken 😉
Vandaag vertrekken we richting Swakopmund. Maar eerst nemen we afscheid van de prachtige Sossusvlei lodge met een lekker ontbijt in een prachtig kader. Na een uurtje stoppen we al voor een eerste plas pauze en staan er hier prachtige autowrakken verzonken in het zand.

2 November 2017

‘s avonds kunnen weer genieten van een prachtige zonsondergang en staat er terug wild op het menu. Deze keer kunnen we impala, blesbok, zebra, oryx enz eten. Superlekker. Ik heb deze keer gekozen voor impala en blesbok. We krijgen zowaar een kleine plensbui over ons heen. We geven er niet aan toe en leggen dan maar onze servet op ons hoofd 😃
Voordat we doorrijden naar ons hotel stoppen we nog bij Sesriem Canyon. Ondertussen is het pal op de middag en zo’n 40 graden. Baaie warm dus om het op zijn namibisch te zeggen. We zijn blij als we toekomen aan de lodge en het rode zand van ons kunnen afspoelen. Maar het was weer een onvergetelijke ervaring 😃
Na onze klim op de duin rijden we verder door in de Sossusvlei richting Big Daddy. Hier liggen er zoutmeren rond de de duinen. Maar deze zijn zo uitgedroogd dat je enkel een witte vlakte ziet. Eens in de paar jaar voert de Tsauchab voldoende water aan om het zoutmeer onder water te zetten. Hier en daar zie je versteende zwarte bomen. Indrukwekkend om te zien!
Vandaag vroeg uit de veren. Want we moeten tegen zonsopgang bij Sossusvlei zijn. Dit ligt in het Naukluft national park. En is vooral gekend voor zijn rode duinen. Je kan er verschillende duinen beklimmen waaronder Dune 45 en big daddy. In ons programma zit gelukkig de minst hoge van de twee. De Dune 45 van 80 meter hoog. In het begin was het wat lastig maar eens je door hebt hoe je het best klimt wordt het wat gemakkelijker. De kunst is om jouw voet te zetten in de voetafdruk van de persoon die voor jou loopt. Zo zak je minder diep weg in het zand en heb je een soort trapje! Uiteindelijk lukt het redelijk vlotjes om tot helemaal boven op de duin te geraken en de zichten due we hier hebben zijn fenomenaal. Foto’s kunnen echt niet weergeven hoe het hier echt is. Deze woestijn is de tweede oudste ter wereld.

1 November 2017

Na een lange tocht komen we toe we aan onze volgende bestemming voor 2 dagen. We mogen zowaar eens twee nachten in dezelfde lodge slapen. Wat een luxe 😃. En we mogen qua accommodatie niet klagen. Hoe ze dit kunnen bouwen midden in de woestijn is een ware prestatie! We krijgen hier een heerlijk buffet met keuze uit verschillende soorten wild. Kudu, oryx, eland, zebra, hartebeest, struisvogel ... dus David was super happy 😃😃. Ik heb kudu en hartebeest geprobeerd en was echt superlekker. Vanavond terug wildbuffet... En vanavond vroeg naar ons bedje want morgen om 5.30u ontbijt en dan vertrekken we naar Sossusvlei
Vandaag vertrekken we naar Sesriem. Een serieuze afstand van 400 km die we moeten overbruggen. Sesriem is de uitvalsbasis voor ons bezoek morgen aan sossusvlei. We gaan zo’n 6 uur onderweg zijn en hebben geen andere activiteiten op het programma vandaag. Behalve een bezoek aan een schooltje met kinderkoor. Ze zingen voor toeristen om zo wat geld in te zamelen voor hun verblijf en toiletuitrusting. Sommige kinderen verblijven op internaat omdat de afstanden te lang zijn. Het landschap is dor en uitgestrekt. En het laatste deel van de tocht gaat over onverharde wegen. Maar hoe meer we Sesriem naderen hoe meer bergen en gevarieerder het landschap is.

31 October 2017

Tegen 19.30u zijn we terug aan de lodge. Klaar om een hapje te eten. En net op tijd want er barst een hevigeregenvlaag uit. We eten lekkere oryx en eland en tijdens het eten worden we getrakteerd op een zangoptreden van het personeel! Speciale ervaring was dit 😃
Rond 16.30u beginnen we aan onze sundowner game drive. We hopen wat wild te spotten maar dit is een klein park dus gaan we onze verwachtingen niet te hoog leggen. We zien enkele struisvogels, oryx, kudu’s, gnoes, giraffen, elanden, wevervogels. Maar die zaten allemaal redelijk ver. Dus moeilijk om mooie foto’s van te nemen. We zien bomen met gigantische nesten door republikeinwevers gemaakt. Blijkt dat er daar een hele kolonie van die vogels in wonen en die nesten kunnen tot 1000 kg wegen! Het vogeltje zelf is onopvallend en verschilt niet veel van een huismus. We sluiten onze game drive af met een gin-tonic op een plekje waar je een mooi zicht had op de zonsondergang. Het was bijna een magische ervaring. Want de lucht zat donker en dreigend. De regen was op komst en de wind kwam fel opzetten. De hemel kreeg allerlei prachtige schakeringen. Blijkbaar komt dit hier nooit voor. Dus wij waren bij de ‘gelukkigen’. Echt een onvergetelijk moment.
Rond de middag arriveren we in de Kalahari Anib Lodge. Een pittoreske lodge die zich midden in kalahari woestijn bevindt. We eten hier een lekkere lunch en kunnen een paar uurtjes vooraleer we onze sundowner game drive aanvatten. We wandelen wat rond en genieten op het gezellige terras van een drankje. Aperol spritz en een Mochito kosten hier samen 5€ 😃
Vandaag beginnen we nu echt aan onze rondreis! We zijn met een groep van 17 personen en denken dat wij de jongere horen 😃. Maar het lijken allemaal toffe mensen en één dingen hebben we alvast gemeen. Nl een passie voor reizen. Dus geen probleem om gespreksstof te hebben. Vandaag zijn we tegen 9.30u vertrokken. Onze chauffeur/ gids moest eerst nog een probleempje met de stabilisatie van onze bus oplossen 😳. Maar ja dat is Afrika hé 😉 Vandaag rijden we van Windhoek naar Kalahari. Een traject van zo’n 300 km door desolaat landschap. Nu en dan wat bergen. Maar het is vooral heel dor en droog. Uitgedroogde rivieren. Het is nu ongeveer de start van het regenseizoen en ik denk dat ze het water met open armen zullen verwelkomen! Voor ons in het drukke bevolkte België is het bijna onwerkelijk om uren door een land te rijden zonder dat je bijna een mens of dorp ziet. Het geeft een gevoel van rust. We zijn even gestopt aan de kaap van capricorn om de nodige foto’s te nemen.

30 October 2017

Gisteren zijn we na een lange maar vlot verlopen vlucht toegekomen in Windhoek. Efkens schrik dat onze reistassen niet mee waren maar de bij de laatste lading kwamen ze eindelijk te voorschijn 😃. Dan nog wachten op iedereen ban de groep en kennismaking met onze gids Chris die zuid Afrikaans spreekt. Baaie goed 😃. Eens toegekomen in ons hotel konden we een verkwikkende douche nemen en ons hotel verkennen. Daar hebben we toch al wat vogels en een eekhoorntje kunnen spotten. ‘S avonds voor het diner eerst een lokale Zuid-Afrikaanse gin tonic geprobeerd. De cape town rooibos. Maar was gelijk niet echt mijn ding. Dan heel lekker gegeten en vroeg baar ons bedje. Want dat was meer dan nodig na bijna 38 uur uit ons bedje geweest te zijn 😃.

29 October 2017

Luxe entertainment aan boord 😃😃
En we zijn klaar om te vertrekken!