South Korea · 2 Days · 13 Moments · September 2017

South Korea


10 September 2017

Op naar wat frisse buitenlucht! We hebben een wandeling gemaakt van het hotel naar de hoofdstraat van gangan. Dit is een straat met veel winkels van bij ons. Ze blijken wel enorme fan te zijn van enorm luide muziek, zowel binnen als op straat, van sfeermaker gesproken. Op gangan square kon ik het natuurlijk niet laten om even plaats te nemen op het podium met psy. Op de wandeling kwamen we ook een wijk tegen met lokale producten. Kleine kraampjes waar verse groenten, fruit, vlees en vis werden verkocht. Dit laatste mag je letterlijk nemen, de vis zwemt nog letterlijk vrolijk rond in een aquarium. Op de terugweg even een stop gemaakt in een koffiebar, opvallend in de etalage stond staart van Belgische ganash ๐Ÿ˜œ. Qua drinken dacht ik even gezond te doen en een "green Thea frappe" te vragen, dit bleek niet enkel om een koude groene thee te gaan maar om een ijsmengsel van melk ... apart maar niet slecht. Onderweg nog uitgenodigd door Koreaan om een kerkdienst bij te wonen met vertaling ?
Na een goede nachtrust en wat culinaire nieuwigheden geproefd te hebben de avond ervoor ("kaastaart" met wasabi en ahornsiroop, saki uit brik (ja brik), ...) was het tijd voor het ontbijt. Mijn maag nog niet helemaal bekomen van de nieuws keuken, vroeg toch nog om een westerse aanpak. Dit bleek eerder teleurstellend, het behangpapier had meer van "continentaal ontbijt" dan het ontbijt zelf helaas, koffie, die meer leek op water waarin misschien 1 koffieboon gelegen had, een etiket waar croissant op stond, maar die er in de verste verte niet op leek, dus ik hield het wijselijk bij cornflakes en yoghurt. Voorts was er wel uitgebreide mogelijkheid tot lokaal ontbijt, rijst, soep, bouillon, broccoli, gestoomde groenten, pikante groenten, ed. ... Dat zal toch misschien voor morgen zijn .

9 September 2017

Na het verlaten van de luchthaven een taxi genomen, was toch meer dan een uur rijden vooraleer we aan ons hotel kwamen, niet veel gezien langs de kant van de weg, behalve dan misschien Trump's world tower (zie foto). Wat wel opviel was dat we na na een half uur ... in de file stonden ... jawel dat kennen ze hier dus ook. Maar verkeer valt voorts goed mee, geen brommertjes die als gekken tussen het verkeer vlammen zoals in soms andere Aziatische steden. Eens aangekomen in het hotel, was opvallend dat bij het binnenkomen Franse muziek speelde "la mer" van Charles Trenet. Eens de kamer binnen onmiddellijk op bed gaan liggen, zaaaalig!!! Na korte rustpauze, nog even een wandeling gemaakt en in een Frans theehuis een kaastaart gaan eten en thee gaan drinken, kwestie van de overgang niet te abrupt te maken. Savonds gaan eten in een naar wij eerst dachten Koreaans restaurant, maar het bleek Japans te zijn. Was lekker en we hebben ons laten verrassen door de enthousiaste gastheer.
Eens toegekomen in de luchthaven, vallen de grote open ruimtes op met het vele groen, zeer rustgevend. Meegesleurd door de mensenstroom, door verschillende checkpoints, komen we plots in een halte waar een metro stopt en waar mensen mooi in rijtjes achter elkaar staan aan te schuiven. De metro arriveert en iedereen stroomt mooi het metrostel in ... tot we beseffen dat (voor zover we kunnen lezen) enkel transfer op de deuren staat. We proberen rechtsomkeer te maken, maar worden al snel aangesproken door beveiligingsmensen, waarschijnlijk de vraag nier goed begrijpend kunnen ze enkel zegge "Arrival and transfer Yes Yes" hevig wijzend naar de metrolijn. Dus Ok dan volgen we maar. Binnen de 5 minuten das er een nieuwe metro, vol automatisch zonder enige bestuurder die ons naar de volgende etappes bracht. Immigration service, na vingerafdrukken en gezichtsscans gegeven te hebben, konden we achter de bagage. We waren er eindelijk, welcome in Korea!
3.47 uur, we staan aan de grond! Wij ondertussen op ons plaats terug, mama is er helemaal door gekomen ๐Ÿ˜Š๐Ÿ‘. Hier dus nu + 7, het is hier dus 10.47. Even wennen aan dit felle buitenlicht op dit vroege uur
Een heel avonturen dus al tot nu toe, we zijn nu 3.02 en een zetel zou wel iets comfortabeler nu zijn dan mijn bak ๐Ÿ˜œ. Toch een dikke pluim voor het cabinepersoneel dat super vriendelijk is en bezorgd!
Tegen het ontbijt, werden we verplaatst naar achteraan het vliegtuig, mama nog steeds op een uitschuifbare hostessenstoel, om verder te rusten, ik op mijn 'bak' ernaast, tegen de deur, op een kussentje. Idd een bak, zo een bak waar ze eten in transporteren, al denk ik wel dat de mijne ondertussen al leeg was ๐Ÿ˜œ. Ondertussen zijn de 2.11 in de morgen, mama slaapt en mijn ontbijt komen ze brengen! Yummie! Tot het folie van het schaaltje ging ... gebakken aardappelen, roerei (denk ik) en kip in gemarineerde saus. Ik denk dat ik het best kan opschrijven als dat mijn maag niet goed wist om dit uur, of het nu een ontbijt of nog eens avondeten wou, en die dualiteit zat duidelijk ook in het gerecht. Goed om weten, vlak aan de deur loopt blijkbaar pok vloerverwarming, heerlijk warm aan de voetjes, maar toch best niet overdrijven, want op het moment dat mama slecht werd, was het 25 graden in de cabine, dat was toch wat aan de warme kant, gelukkig hebben ze de temperatuur toen wat doen zakken
Gelukkig kwam mama snel terug bij, en was er iemand van het cabinepersoneel net aangekomen, eens uitgelegd wat er aan de hand was, mochten we meekomen naar hun ruimte waar ze alles klaarzetten en kreeg mama direct wat water en werd er iemand bijgehaald die eerste hulp kon van het personeel. Even gezeten daar, bleef de misselijkheid aanhouden. Een Koreaanse vrouw die wat stretchoefeningen aan het doen was, kwam wat praten. Ze leerde ons Koreaanse geneeskunde. Waarbij tussen duim en wijsvinger moest gemasseerd worden, 'pure logica voor Koreanen', wonder boven wonder, het bleek te werken, plots voelde mama zich instant beter. We bleven wat praten terwijl mama wat verder ruste. Daar gezeten te hebben, kan he concluderen, dat je wel wat mensen leert kennen, ook het cabinepersoneel vb. Wist je dat op de vlucht 3 piloten aanwezig waren en 20 man cabinepersoneel! De helft was gaan slapen, en ging terugkomen om het ontbijt op te dienen Met mama ging her op en af, maar we mochten er blijve
Tijd om een dutje te gaan doen, makkelijker gezegd dan gedaan, Het is redelijk smal en klein om een comfortabele houding te vinden op zo een vliegtuig stoel. Na wat dutten en wakker worden, werd ik plots heel draaierig wakker, koud zweet brak me uit, wat rustig proberen blijven, en op het moment dat mijn buur wakker bleek te zijn, vriendelijk vragen of ik er toch niet uit mocht. Gelukkig ging het snel over. Eens opnieuw op mijn plaats, na een opnieuw wat proberen slapen, tot mama me wakker maakte, dat ze zich ook niet goed voelde en ging wegdraaien, op het knopje gedrukt voor cabinepersoneel, maar het was te laat, ze zakte helemaal in elkaar, in een poging met 1 hand haar recht te houden, en de andere hand op nog ander knopje voor cabinepersoneel te roepen, kwam geen gehoor, dan maar aan mijn buur beginnen schudden om te zeggen dat hij iemand moest gaan halen... helaas Engelse communicatie verloopt nu ook niet zo optimaal, en hij zei dat ik op het knopje moest drukken ...
Ik hield goed mijn buur in de gaten, want ik zag dat er nog wat sausjes en tubetjes ook bijlagen die duidelijk rijkelijk over de rijstschotel moesten verdeeld worden. Niet onderdoen voor wat de mens naast me deed, duwde ik ook driftig het tubetje leeg waarop stond "very spicy" ... inderdaad ... het was very spicy, mijn buur wist me te vertellen dat Koreaanse keuken een spicy keuken is, goed om weten! Dan naar het zakje met gefermenteerde groenten, dit bleek ook wel redelijk spicy te zijn, hierover vertelde mijn buur dat ik dit iedere dag zal eten in Korea, hij probeerde me eveneens de naam te laten lezen in het Koreaans op de verpakking ... maar dit lukte nog niet zo goed.
Up in the air! Ongelofelijk, we konden via live camera's op de voorkant en onderkant van het vliegtuig het opstijgen volgen! Het opstijgen was veel rustiger deze keer, je voelde er bijna niets van. Al gauw kwamen ze langs voor verfrissend drankje , snackje en warme doekjes, zalig. Ondertussen toch een keuze kunnen maken uit het ganse aanbod en dus relax filmpje kijken. Na ongeveer een goed uur vliegen kwam het avondeten. We kregen een menukaart, we konden kiezen tussen westerse keuken (kip) of Koreaanse keuken. Eens bij ons aangekomen, bleek de kip al op, Koreaans dan maar. Mijn blik sprak boekdelen ... op mijn plateau, met kommetje sla, fruit, een zakje met gefermenteerde groentenen en een schotel met rijst en allerlei zaken erop, lagen ook het eetgerei ... stokjes ... de Koreaan naast me was zo vriendelijk om me te zeggen dat stokjes niet zo eenvoudig zijn en om me voor te tonen hoe ik ze moest vasthouden. Gelukkig! Na wat verschuiven kwam ik onderaan het bestek tegen!

8 September 2017

Na een goeie 40 minuten vliegen landen we in Frankfurt, eens uit het vliegtuig het busje in, daar komen we Jamie van PGEU tegen, we beginnen te rijden, maar dit lijkt toch langer te duren dan initieel gedacht, na een paar minuten staan we, je gelooft het nooit ... in de file ... . Enkele minuten later komen we aan en stormt iedereen naar buiten, we vonden al snel onze gate Z54. We hadden niet veel tijd meer en gezien het looptempo waarmee we werden voorbijgestoken door allemaal Aziaten, beseften we dat we ook best een tandje konden bijsteken, en zo zetten we de achtervolging in. Gelukkig, eens aan de gate aangekomen zien we dat het boarden nog niet gestart is, nog tijd dus om een foto te nemen van het gigantische toestel de A380-800. Eens het boarden starte bleek dat er 3 ingangen waren naar het vliegtuig, indrukwekkend! Eens ons plekje gevonden, ons goed geรฏnstalleerd op rij 83. Wij waren klaar voor de vlucht. Stap1. Het touchscreen paneel voor me checken op alle snufjes
We zijn vertrokken, om 11.30 thuis weg en hup, de mama ophalen en naar de luchthaven. Met het slechte weer toch klein beetje stress want op de radio blijft weerklinken dat er nog steeds veel file is op de baan, ook richting Brussel. Gelukkig dankzij Waze krijgen we wat alternatieve routes om de files te vermijden en tegen 13.15 komen we aan aan de luchthaven. Check-in, bijna niemand voor ons, dus dat is mooi meegenomen, op een half uurtje zijn we door alle controles en staan we al in de tax free. Nog wat kopen om te eten want het is bijna 14 uur en dan maar direct naar de gate, na ongeveer 15 minuten beginnen ze met omroepen dat onze vlucht 20 minuten vertraging zal hebben. Dat begint al goed. Tegen iets voor 15 uur (normale tijd van vertrek was 15.05) komt het vliegtuig naar onze gate getaxied, alles verloopt vlot en met ongeveer een half uur vertraging vertrekken we. De piloot had duidelijk haast, want we zijn nogal goed door elkaar geklutst tijdens het opstijgen.